"Sokushinbutsu": Οι περίεργοι μοναχοί

Στην Βόρεια Ιαπωνία υπάρχουν οι ταριχευμένες Μούμιες μερικών Ιαπώνων μοναχών οι οποίοι είναι γνωστοί ως Sokushinbutsu".

Το παράξενο δεν είναι οι μούμιες, αλλά ο τρόπος με τον οποίο μουμιοποιήθηκαν αυτοί οι μοναχοί.

Οι Μοναχοί αυτοί λοιπόν ήταν οπαδοί του Shugendô μιας αρχαίας Βουδιστικής παράδοσης που θέλει τους Μοναχούς να πεθαίνουν με μια ακραία μορφή αυταπάρνησης: Κάνουν Μούμιες οι ίδιοι τους εαυτούς τους !

Η Διαδικασία αυτή διαρκεί 10 χρόνια. Η Παράδοση ξεκίνησε για πρώτη φορά απο έναν Μοναχό που ονομάζονταν "Kuukai" πριν απο περίπου 1000 χρόνια.

Το πρώτο βήμα για να κανει ένας Μοναχός Μούμια τον εαυτό του ήταν η αλλαγή Διατροφής.

Για μια περίοδο περιπου 3 χρονών ήταν υποχρεωμένος να τρώει μόνο ξηρούς καρπούς και σπόρους.

Έτσι μειωνόταν δραματικά το λίπος στο σώμα του. Μετά την πάροδο των 3 χρόνων, η διατροφή γινότανε πιο περιοριστική : υποχρεωνόταν να τρώει μόνο φλούδες απο πεύκα και φλοιούς δέντρων.

Μετά την πάροδο και αυτών των 3 χρόνων ο Μοναχός έμοιαζε με ζωντανό σκελετό.

ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΥΓΡΑ ΤΟ ΣΩΜΑ
Το σώμα του είχε μειωμένη υγρασία λόγο του ότι δεν κατακρατούσε υγρά απο την εξαντλητική δίαιτα και αυτό έκανε το έργο της ταρίχευσης ακόμα πιο εύκολο.

Μετά το πέρας και αυτής της διαδικασίας, ο Μοναχός έπρεπε για άλλα 3 χρόνια, να πίνει τσάϊ απο να φυτό που ονομάζονταν urushi.

Το φυτό αυτό το χρησιμοποιούσαν για να κατασκευάζουν Βερνίκια και ήταν φυσικά δηλητηριώδες για τον άνθρωπο  Με αυτόν τον τρόπο ο Μοναχός έκανε εμετό και ουρούσε πολύ χάνοντας και άλλα υγρά.

Επίσης το τσάι απο αυτό το Φυτό εμπόδιζε τα σκουλίκια να προκαλέσουν αποσύνθεση.

Στο τελευταίο στάδιο αυτό του παράξενου εθίμου ο μοναχός έμπαινε μέσα σε ένα μικρό δωμάτιο, όπου και καθόταν οκλαδόν για άλλα 3 χρονιά εκεί μέσα.

Κάθε μέρα χτυπούσε ένα καμπανάκι και οι υπόλοιποι του αφήνανε ένα λεπτό σωλήνα για να αναπνέει.

Μόλις μια μέρα δεν χτυπούσε το καμπανάκι, το δωμάτιο στραγγιζόταν και η μούμια ήταν έτοιμη!

Η παραπάνω τεχνική τελικά δεν είχε ικανοποιητικά αποτελέσματα, καθώς πολλοί λίγοι μοναχοί έγιναν με αυτόν το τρόπο μούμιες.

Η Ιαπωνική Κυβέρνηση απαγόρευσε αυτό το έθιμο τον 19ό αιώνα, αν και συνέχιζε να εφαρμόζεται και στον 20ό.

ΟΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ NAITO Masatoshi / SANO Fumitoshi. Nihon no Sokushinbutsu / Japanese Mummified Monks (1969)

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

Εμφύτευσαν «ψεύτικες» αναμνήσεις, σε ποντίκια!

Ομάδα επιστημόνων κατάφερε να εμφυτεύσει ψευδείς αναμνήσεις στους εγκεφάλους ποντικιών, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μελλοντική διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο το είδος αυτό των αναμνήσεων επηρεάζει τον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Οι ερευνητές του Κέντρου Γενετικής των Νευρικών Δικτύων «RIKEN-ΜΙΤ» στη Σαϊτάμα της Ιαπωνίας με επικεφαλής τον δρα Ξου Λιου οδήγησαν τα πειραματόζωα στο να συσχετίσουν λανθασμένα ένα θετικό περιβάλλον με μια προηγούμενη δυσάρεστη εμπειρία από διαφορετικό περιβάλλον.

Οι επιστήμονες ώθησαν ένα δίκτυο νευρώνων να ανταποκρίνεται στο φως, κάνοντας στην ουσία τα ποντίκια να ανακαλούν ένα δυσάρεστο περιβάλλον.

Tο... φωτεινό πείραμα

Όπως αναφέρεται στο Science, στους εγκεφάλους των γενετικά τροποποιημένων πειραματόζωων εμφυτεύθηκαν οπτικές ίνες ώστε να διοχετεύουν παλμικό φως. Η τεχνική αυτή, γνωστή ως οπτογενετική, είναι ικανή να κάνει ξεχωριστούς νευρώνες να ανταποκρίνονται στο φως.

Όπως συμβαίνει με τα ποντίκια, οι ανθρώπινες αναμνήσεις αποθηκεύονται σε ομάδες κυττάρων, τα αποκαλούμενα «κύτταρα της μνήμης» και όταν ένα συμβάν ανακαλείται αναδομούνται τμήματα αυτών των κυττάρων, όπως στην περίπτωση της συμπλήρωσης των κομματιών ενός παζλ.

Η αναξιόπιστη ανθρώπινη μνήμη

Έχει ήδη αποδειχθεί επιστημονικά ότι, η ανθρώπινη μνήμη είναι εξαιρετικά αναξιόπιστη, σύμφωνα με έρευνα της δεκαετίας του 1970. Απλές αλλαγές στον τρόπο που τίθεται μια ερώτηση, μπορούν να επηρεάσουν τη μνήμη ενός μάρτυρα σε συμβάντα, όπως, π.χ. ένα τροχαίο ατύχημα.

Όταν η μελέτη δημοσιεύθηκε σε διεθνή επιστημονικά έντυπα, μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων έπαψαν πια από μόνες τους να θεωρούνται ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία σε περίπτωση δικαστικής αντιδικίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλά άτομα που είχαν καταδικαστεί με βάση μαρτυρίες τρίτων διαπιστώθηκε μετέπειτα ότι ήταν αθώα, σύμφωνα με στοιχεία που εξήχθησαν από αναλύσεις DNA.

Στην περίπτωση όμως του πειράματος των αμερικανών ερευνητών, τα ποντίκια ανακαλούσαν μια ψευδή ανάμνηση, η οποία ήταν αδύνατον να ξεχωρίσει από την πραγματική, υπό τη λογική ότι προκαλούσε αντίδραση φόβου στα κύτταρα σχηματισμού της μνήμης του εγκεφάλου τους.

Με αυτόν τον καρτουνίστικο τρόπο οι ερευνητές εξηγούν πώς δημιούργησαν την ψευδή ανάμνηση στον εγκέφαλο ποντικού. Στην αρχή τοποθέτησαν το ποντίκι σε ένα περιβάλλον (στη συγκεκριμένη περίπτωση αποτυπώνεται με το μπλε κουτί) και στη συνέχεια προχώρησαν σε σήμανση των εγκεφαλικών κυττάρων που κωδικοποιούσαν για την ανάμνηση του συγκεκριμένου περιβάλλοντος (λευκοί κύκλοι).
Έκαναν τα κύτταρα αυτά να αποκρίνονται στο φως. Μετά έβαλαν το ποντίκι σε διαφορετικό περιβάλλον (κόκκινο κουτί) και εξέπεμψαν φως στον εγκέφαλό του για να ενεργοποιήσουν τα κύτταρα με τη σήμανση.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε την ανάκληση του πρώτου περιβάλλοντος, του μπλε κουτιού. Καθώς το ζώο ανακαλούσε το πρώτο περιβάλλον, λάμβανε ήπια ηλεκτροσόκ στα πόδια. Όταν μετά το ζώο τοποθετήθηκε πίσω στο πρώτο περιβάλλον, έδειξε σημάδια φόβου, γεγονός που δείχνει ότι σχημάτισε μια ψευδή ανάμνηση του πρώτου περιβάλλοντος στο οποίο ουσιαστικά δεν είχε υποστεί κανένα σοκ που να του προκαλεί φόβο.

Η εν αγνοία μας «μετάλλαξη» των αναμνήσεων
«Υπάρχουν τόσα πολλά εγκεφαλικά κύτταρα για κάθε διαφορετική ανάμνηση, και διαφορετικοί συνδυασμοί μικρών κυτταρικών ομάδων που ενεργοποιούνται κάθε φορά. Οι διαφέροντες αυτοί κυτταρικοί συνδυασμοί μπορούν εν μέρει να εξηγήσουν γιατί οι αναμνήσεις μας δεν είναι στατικές όπως μια φωτογραφία, αλλά διαρκώς μεταβαλλόμενες.
Αν λοιπόν θέλεις να εστιάσεις σε μια συγκεκριμένη ανάμνηση, θα πρέπει να την εξετάσεις σε κυτταρικό επίπεδο. Κάθε φορά που νομίζουμε ότι θυμόμαστε κάτι, μπορεί να επιφέρουμε αλλαγές στην ανάμνηση αυτή, χωρίς πάντοτε να το συνειδητοποιούμε», εξήγησε ο δρ Λιου.

«Η μνήμη μας αλλάζει κάθε φορά που τη χρησιμοποιούμε. Γι' αυτό και μπορούμε να ενσωματώσουμε νέες πληροφορίες σε παλιές αναμνήσεις και κάπως έτσι σχηματίζονται οι ψευδείς αναμνήσεις, εν αγνοία μας», συμπλήρωσε ο Σουσούμου Τονεγκάβα επίσης από το Ινστιτούτο «RIKEN», που συμμετείχε στη μελέτη.

Ο Νιλ Μπέργκες από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου χαρακτήρισε την μελέτη «εξαιρετικό παράδειγμα δημιουργίας μιας φοβικής αντίδρασης σε ένα περιβάλλον στο οποίο δεν υπάρχει κανέναν τέτοιο ερέθισμα. Ίσως μια ημέρα να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαμε να αφαιρέσουμε ή να μειώσουμε τις φοβικές σχέσεις που βιώνουν οι άνθρωποι με παθήσεις όπως το σύνδρομο μετατραυματικού στρες». (prisonplanet.gr)

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

Σατανικά κωμικοτραγικά περιστατικά...

Όταν ο βιβλικός Σατανάς ρίχνει τη σκιά του στη Γη, τα πράγματα μπορούν να γίνουν εξόχως... κωμικοτραγικά...

Κι αυτό συνέβη πράγματι σε μπόλικες ιστορικές περιόδους, με την ανθρωπότητα να ανιχνεύει διαβολικά ίχνη, εκεί ακριβώς όπου δεν υπήρχε τίποτα το μεμπτό (ή το υπερφυσικό).

Ήταν επόμενο λοιπόν οι διαβολικές αυτές ανασυγκροτήσεις να καταλήξουν σε γενναίες τραγωδίες.
Ή, μετριοπαθέστερα, σε ακόμα καλύτερες φαρσοκωμωδίες!

Μαντέψτε με τι θα ασχοληθούμε εδώ...

Ο κόκορας της Βασιλείας

Ήταν το 1474 όταν ελβετός κόκορας αποφάσισε να σκαρώσει ένα αυγό, κάτι που βέβαια δεν κάνουν οι τυπικοί πετεινοί. Αντί λοιπόν να αποδοθεί σε πλαστή ταυτότητα (λες ο κόκορας να ήταν τελικά κότα;), οι κάτοικοι της Βασιλείας το είδαν ως περίτρανη απόδειξη σατανιστικής αποκάλυψης, με τον κόκορα να συλλαμβάνεται και να περνά από δίκη(!) για δαιμονική κατάληψη.

Μιλάμε για πραγματική δίκη, σε πραγματικό δικαστήριο και με πραγματικούς δικαστές! Τα ήθη της εποχής θεωρούσαν ότι ένας δαιμονισμένος κόκορας θα μπορούσε πράγματι να γεννήσει τον βασιλίσκο, ένα από τα φριχτότερα τέρατα που πέρασαν ποτέ από το συλλογικό φαντασιακό, ήταν επιβεβλημένο λοιπόν για τους δικαστές να καταδικάσουν τον άμοιρο κόκορα σε τελετουργικό παλούκωμα και κάψιμο. 

Όπως άλλωστε και συνέβη..

Ο φόβος του Dungeons and Dragons

Εκεί που για τους περισσότερους από μας ο σατανισμός περιλαμβάνει σκοτεινές τελετές και θυσίες αίματος, για την Patricia Pulling και την οργάνωσή της B.A.D.D. το πράγμα είναι κομματάκι διαφορετικό. Το 1982 η Pulling αντιμετώπισε μια προσωπική τραγωδία, την αυτοκτονία του γιου της. 

Μαθαίνοντας λοιπόν ότι ο τραγικός έφηβος είχε παίξει Dungeons and Dragons λίγο πριν από την αυτοκτονία του, θεώρησε ως κύριο υπαίτιο το παιχνίδι: μήνυσε την κατασκευάστρια εταιρία, επειδή το δημοφιλές παιχνίδι είχε «στοιχειώσει» υποτίθεται το παιδί της, με τη δαιμονική κατάρα να παραείναι εξόφθαλμη για να αγνοηθεί. 

Χρειάστηκαν μάλιστα δύο ολόκληρα χρόνια για να απορριφθεί η υπόθεση στο δικαστήριο, η ζημιά ωστόσο είχε γίνει: μια ολόκληρη γενιά γονέων θα φοβόταν έκτοτε το Dungeons and Dragons, όπως ο Διάολος το λιβάνι...

Οι πατημασιές του Σατανά

Μια χειμωνιάτικη μέρα του 1855, ο πληθυσμός της βρετανικής πόλης Devon ξύπνησε για να βρει ίχνη από οπλές που εκτείνονταν σε περισσότερα από 100 χιλιόμετρα, και μάλιστα σε μια τέλεια ευθεία. 

Κι όταν λέμε τέλεια ευθεία, το εννοούμε: όταν οι πατημασιές συναντούσαν τοίχο, συνέχιζαν πάνω του, όταν έβρισκαν σπίτι, σκαρφάλωναν στη σκεπή του! 

Κι επειδή τίποτα δεν «μυρίζει» Σατανά περισσότερο από μια σειρά μυστηριωδών χναριών, οι ντόπιοι πήραν τα όπλα αποφασισμένοι να τα βάλλουν με το κακό το πνεύμα. 

Δεν συνάντησαν βέβαια τίποτα το ύποπτο στο διάβα τους και η ιστορία προοδευτικά ξεθώριασε, με την πραγματικότητα να αποδεικνύεται μετέπειτα λιγότερο δαιμονική απ' όσο θα έλπιζαν οι κάτοικοι: καγκουρό το είχε σκάσει από τον τοπικό ζωολογικό κήπο και ήταν ο κύριος υπαίτιος για τα σατανιστικά ίχνη, ενώ λίγο έλειψε να λιντσαριστεί από τον εξαγριωμένο όχλο...

Ο αντι-Πάπας 

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Μαρτίνος Λουθήρος έπαιξε κεφαλαιώδη ρόλο στην ιστορία του προτεσταντισμού: πυροδότησε το σχίσμα των εκκλησιών και βοήθησε στην εξάπλωση του νέου δόγματος, ιδρύοντας μια νέα χριστιανική αντίληψη.

Όχι κι άσχημα για τον άνθρωπο που πίστευε κυριολεκτικά ότι ο Πάπας ήταν ο Αντίχριστος! Ο Λουθήρος πίστευε ακράδαντα ότι ο απεσταλμένος του Θεού στη Γη, ο Ποντίφικας δηλαδή, είχε συνασπιστεί με τον Διάολο, με την ανίερη συμμαχία να ευθύνεται για τα περισσότερα δεινά που χτύπησαν ποτέ την ανθρωπότητα. 

Ο «πάπας του Σατανά» δεν θα έβγαινε μάλιστα ποτέ από το στόχαστρο του Λουθήρου...

Οι δαιμονισμένες του Loudon

Οι δαιμονισμένες του Loudon είναι άλλη μια τραγική ιστορία μαγείας και δεισιδαιμονίας. Ένα μάτσο καλόγριες της Γαλλίας άρχισαν να υποφέρουν ξαφνικά από ερωτικά όνειρα και αισθησιακά οράματα, αποδίδοντάς τα φυσικά στον Σατανά! 

Και καθώς μιλάμε για τις αρχές του 17ου αιώνα, το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου τους, ο τοπικός εφημέριος Grandier, συνελήφθη με την κατηγορία ότι έσπειρε δαιμονικές καταλήψεις στις καλόγριες. 

Οι εξορκιστές που κλήθηκαν να εξετάσουν τις καλόγριες δεν βρήκαν μάλιστα δαιμονικά ίχνη, παρά μόνο μια εμμονή των καλογριών με το σεξ. Αυτό δεν σήμαινε βέβαια ότι ο ιερέας θα τη σκαπούλαρε, καθώς ο δικαστής προειδοποίησε ότι όποιος μιλούσε υπέρ του θα συλλαμβανόταν και θα βασανιζόταν, την ίδια στιγμή που ο εισαγγελέας παρουσίασε ως πειστήριο το συμβόλαιο που είχε συνάψει ο Grandier με τον Διάολο! 

Μετά λοιπόν τη δίκαιη καταδίκη του εφημέριου, ο Grandier βασανίστηκε απάνθρωπα και κάηκε ζωντανός στην πυρά για μαγεία, με τις δαιμονισμένες καλόγριες να μην απαλλάσσονται ωστόσο από τα πονηρά όνειρα...

Η υπόθεση των δηλητηρίων

Οι δαιμονισμένες του Loudon δεν ήταν φυσικά η πλέον αξιοσημείωτη υπόθεση σατανιστικής υστερίας που θα χτυπούσε τη Γαλλία του 17ου αιώνα. 

Η σκοτεινή αυτή τιμή ανήκει στη διαβόητη υπόθεση των δηλητηρίων, ένα περιστατικό τόσο εκτεταμένο που θα επηρέαζε ακόμα και τον βασιλιά. Ήταν λοιπόν το 1679 όταν ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' ανακάλυψε ότι μερίδα ευγενών της αυλής του εντρυφούσαν σε φυλαχτά, κατάρες και μαγικά φίλτρα για να λάμψουν στον μικρόκοσμο των αριστοκρατών. 

Η βασιλική έρευνα αποκάλυψε περισσότερους από 300 ανθρώπους που επιδίδονταν σε μαγεία, με τους περισσότερους από τους συλληφθέντες να είναι αλχημιστές, ταχυδακτυλουργοί ή απλά κομπογιαννίτες, που παρασκεύαζαν τέτοια «δηλητήρια» (φίλτρα και βοτάνια δηλαδή). 

Αντιμέτωποι λοιπόν με τον σίγουρο -και μαρτυρικό- θάνατο, οι «δηλητηριαστές» άρχισαν να εμπλέκουν στην υπόθεση όποιον μπορούσαν να σκεφτούν, κι όταν σώθηκαν οι φταίχτες, άρχισαν να εφευρίσκουν μακάβριες λεπτομέρειες, όπως βρεφοκτονίες, μαύρη μαγεία, ανθρωποθυσίες κ.λπ., με τις Αρχές να πιστεύουν κάθε λέξη των δραστών. 

Ο πανικός κυρίευσε την αυλή, εκατοντάδες άνθρωποι φυλακίστηκαν, δεκάδες από αυτούς εκτελέστηκαν με φρικτά βασανιστήρια σε ένα πενταετές κυνήγι μαγισσών που όμοιό του δεν είχε ξαναδεί ο κόσμος...

Η δίκη του παιδικού σταθμού McMartin

Κάποιες φορές η διαχωριστική γραμμή μεταξύ τραγωδίας και κωμωδίας παραείναι λεπτή, όπως στην υπόθεση του παιδικού σταθμού McMartin. Ο πανικός ξεκίνησε το 1983, όταν η ψυχικά διαταραγμένη Judy Johnson κατηγόρησε τον πρώην σύζυγό της Ray για σεξουαλική κακοποίηση του γιου τους. 

Δεν σταμάτησε φυσικά εκεί: ισχυρίστηκε ότι ο πρώην επιδιδόταν σε κτηνοβασία, σε σατανιστικά όργια με τις δασκάλες του παιδικού σταθμού όπου εργαζόταν και μπορούσε φυσικά να πετάει! 

Συνήθως, όταν μια ψυχασθενής γυναίκα κατηγορεί τον πρώην της για υπερφυσικές δυνάμεις, οι Αρχές δεν την παίρνουν και πολύ στα σοβαρά, όχι όμως στην περίπτωσή μας: ο Ray συνελήφθη, την ώρα που τα 300 παιδιά του σταθμού ανακρίθηκαν από την αστυνομία, επινοώντας ιστορίες μαγείας και αποκαλύπτοντας πληροφορίες για μυστικά τούνελ στις σχολικές τουαλέτες! 

Η συλλογική παράνοια θα οδηγούσε σε μια από τις πλέον πολύκροτες δίκες της Αμερικής, ενώ έπρεπε να περάσουν 7 ολόκληρα χρόνια για να λάμψει η αλήθεια, ότι ο πρώην δεν ήταν δηλαδή ο διεστραμμένος αδερφός του Σούπερμαν! Ο Ray αθωώθηκε το 1990...

Η δίκη των μαγισσών της Σκοτίας

Η δαιμονική υστερία εδώ δεν έχει όμοιό της, καθώς αυτό που την πυροδότησε ήταν απλώς ένας κακός καιρός! Και η αντίδραση φυσικά του μελλοντικού βασιλιά της Αγγλίας James VI στη φουσκοθαλασσιά κατά τη μέρα του γάμου του. 

Στον δρόμο της λοιπόν από τη Δανία, το καράβι της μέλλουσας νύφης έπεσε σε καταιγίδα, με τον James να βγαίνει στα ανοιχτά για να την προϋπαντήσει. Και καθώς η καταιγίδα δεν κάνει βασιλικές εξαιρέσεις, όταν χτύπησε και το δικό του καράβι λίγο έλειψε να πνίξει τον μελλοντικό βασιλιά (και βασίλισσα) της Βρετανίας. 

Αντί λοιπόν να νιώσει ευγνώμων που σώθηκε, ο James κατέληξε ότι είχε πέσει θύμα μαγικής συνωμοσίας, συλλαμβάνοντας αυτομάτως δεκάδες ανθρώπους ως υπαιτίους για τον κακό καιρό. 

Τα βασανιστήρια στους «δράστες» θα κατέληγαν σε εμπλοκή κι άλλων ανθρώπων, στην προσπάθεια των βασανισμένων να σώσουν τους εαυτούς τους, πυροδοτώντας ένα κύμα από δίκες για μαγεία σε όλη την επικράτεια της Σκοτίας. Η κατάληξη; Φρικιαστική! Περίπου 4.000 άνθρωποι εκτελέστηκαν για την εμπλοκή τους στην... κακοκαιρία.

Το ροκ 

Υπάρχει καλός λόγος που η ροκ μουσική ονομάστηκε «μουσική του διαβόλου»: κατά τα άλλα φυσιολογικοί άνθρωποι πίστεψαν, κάπου εκεί στη δεκαετία του '80, ότι η ροκ περιείχε κωδικοποιημένα και κρυφά σατανιστικά μηνύματα, τα οποία μάλιστα αποκαλύπτονταν στο μεγαλείο τους όταν οι δίσκοι αναπαράγονταν ανάποδα! 

Ονόματα ροκ καλλιτεχνών που ενοχοποιήθηκαν άπειρα, η περιπέτεια των Judas Priest δεν είχε ωστόσο όμοιό της: η πολιτεία της Νεβάδα θα περνούσε από δίκη το θρυλικό συγκρότημα, μετά το περιστατικό με δύο νέους που αυτοκτόνησαν ακούγοντας τη μουσική τους. 

Οι Judas Priest θα αθωώνονταν τελικά, με την υπόθεση ωστόσο να αφήνει ορδές ανήσυχων γονέων για τις μουσικές επιλογές των τέκνων τους...

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

Παρακολούθηση ανθρώπων, με ψηφιακά μέσα

Όχι πολύ καιρό πριν, ο νεοϋρκέζος Jason Sosa, βάλθηκε να κατασκευάσει ένα σύστημα, που θα ανταποκρινόταν όχι μόνο στην κίνηση, αλλά και στο πώς δείχνουν οι άνθρωποι, τα ρούχα τους ακόμα και το πρόσωπό τους. 

Αν, για παράδειγμα, η εφαρμογή εντόπιζε μια νεαρή γυναίκα, θα μπορούσε να της δείξει μια ψηφιακή διαφήμιση, που δεν θα την έδειχνε σε έναν ηλικιωμένο άντρα.

Το αποτέλεσμα ήταν το Cara, ένα σύστημα που τεστάρεται πλέον σε μπόλικα πολυκαταστήματα του κόσμου. 

Η εφαρμογή της εταιρίας του Sosa, IMRSV, χρησιμοποιεί απλές κάμερες, ακόμα και web cams, για να εντοπίζει πρόσωπα αλλά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά προσώπου, με σκοπό να βοηθήσει τις φίρμες να κατευθύνουν τις διαφημιστικές τους εκστρατείες σε συγκεκριμένες ομάδες-στόχους.

Το εργαλείο είναι ένα μόνο από τα τελευταίας γενιάς συστήματα που χρησιμοποιούν δημόσιες κάμερες για να καταγράφουν τι κάνουν οι άνθρωποι, και να αντιδρούν φυσικά καταλλήλως μέσω αλγορίθμων οπτικής αναγνώρισης. 

Στη Νέα Υόρκη και πάλι, η εφαρμογή Placemeter χρησιμοποιεί δημόσιες κάμερες -ακόμα και τις κάμερες για τον έλεγχο της κυκλοφορίας- για να δώσει στον μέσο καταναλωτή πολύτιμες πληροφορίες για το πόσο κόσμο θα έχει το μέρος που ετοιμάζεται να επισκεφτεί, είτε αυτό είναι εστιατόριο, κατάστημα ή άλλος χώρος! 

Κι ενώ η Google έχει απαγορεύσει την πρακτική, δεν είναι λίγοι αυτοί που προσπαθούν να φτιάξουν εφαρμογές αναγνώρισης προσώπου. Με σκοπό, πάντοτε! 

Το Placemeter αποσκοπεί στο να εκμεταλλευτεί ένα μέρος της καθημερινής εμπειρίας των πολιτών για να δημιουργήσει μια πλατφόρμα δεδομένων που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από άλλες εφαρμογές και προγράμματα, είτε για επιχειρήσεις είτε για τον καταναλωτή.

Η πραγματικότητα υποδεικνύει ωστόσο ότι προσεγγίζουμε πλέον ολοένα και περισσότερο έναν κόσμο όπου η επιστημονική φαντασία είναι απτό γεγονός, με όσους ανησυχούν για την κατάφωρη παραβίαση των προσωπικών δεδομένων που συνεπάγονται οι «έξυπνες» αυτές εφαρμογές να έχουν βέβαια δίκιο. 

Το να αλλάζει το ψηφιακό περιεχόμενο σύμφωνα με το ποιον στοχεύει η εφαρμογή δεν είναι μικρό πράγμα, με τη διάδραση να πηγαίνει φυσικά σε άλλα επίπεδα και να ανοίγει νέους δρόμους για αποτελεσματικότερες υπηρεσίες και πιο στοχευμένες διαφημιστικές καμπάνιες. 

Η ιδιωτικότητα είναι ωστόσο στο στόχαστρο, γι' αυτό και εφαρμογές όπως το Cara και το Placemeter δεν προβαίνουν σε πραγματική αναγνώριση προσώπου, παρά μόνο -ως στρατηγική αναδίπλωση;- σε εντοπισμό προσώπου, κάτι που σημαίνει ότι η οπτική πρόσληψη σταματά στον τύπο του προσώπου, χωρίς να προσπαθεί να αναγνωρίσει πράγματι τον άνθρωπο. Επιπλέον, τα δεδομένα δεν αποθηκεύονται, ή αυτό τουλάχιστον ισχυρίζονται οι εμπνευστές τους. 

Όπως κι αν έχει, το μέλλον των εφαρμογών ευαγγελίζεται έναν νέο κόσμο στον οποίο έννοιες όπως η ιδιωτικότητα και τα προσωπικά δεδομένα θα έχουν καταστρατηγηθεί ανεπανόρθωτα...

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

Η Νευροεπιστήμη, μπορεί πλέον να μεταμοσχεύσει κεφάλι, σε ανθρώπινο σώμα!

Οι μύθοι ανασταίνονται… η Χιμάρα προ των πυλών…

Η επιστήμη έκανε ήδη μεγάλα άλματα στο μέλλον ..
Πλέον η ιατρική επιστήμη μπορεί να αποκαταστήσει την ακοή, την όραση και πολλά ιατρικά προβλήματα άλυτα μέχρι σήμερα. Σε αρκετές περιπτώσεις γίνετε η χρήση ρομποτικής τεχνολογίας και κυρίως πρόσθετων άκρων.

Έτσι φαίνεται πως ήταν θέμα χρόνου να πραγματοποιήσουν ένα από τα πιο παράξενα ιατρικά κατορθώματα που έχουμε φανταστεί… μια πλήρης μεταμόσχευση ανθρώπινου ή ¨μη¨ κεφαλιού…

Σε δημοσίευμα του τεύχους Ιουνίου της Διεθνής ΧειρουργικήςΝευρολογίας,οι ερευνητές και επιστήμονες περιγράφουν μια πραγματική μέθοδο μεταφύτευσης ενός ανθρώπινου κεφαλιού μέσω της νέας τεχνολογίας και νευροχειρουργικής.

Η κωδική ονομασία της έρευνας είναι ( HEAVEN / GEMINI ) και η διαδικασία περιγράφεται από τον Δρ. Sergio Canavero του Τορίνο και της ιταλικής ερευνητικής ομάδας Neuromodulation.

Στο δημοσίευμα υπάρχει και η περιγραφή και τα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν στη δεκαετία του 70΄ σε ζώα και δεν ήταν πάντα τόσο επιτυχείς οι επεμβάσεις.. αναφέρετε πως η επιτυχία πλέον θα είναι εφικτή με την χρήση ειδικής μεμβράνης στην ένωση των κυττάρων μέσω της διαδικασίας fusogens.

Σύμφωνα με τον Δρ. Canavero,  ο δότης του σώματος θα πρέπει να είναι εγκεφαλικά νεκρός.

Η εργασία του Δρ. Canavero, κάνει την ανάγνωση συναρπαστική καθώς σε οδηγεί σε ηθικά και γενετικά θέματα μέσα από την έρευνα του..

Ο τίτλος της εργασίας του Δρ. Canavero είναι "The HEAVEN created ’chimera ’ "

«Ο ουρανός δημιουργήθηκε», ’ Χίμαιρα’…

Το άτομο που θα έχει αυτήν την ευκαιρία μεταμόσχευσης θα αναπαράγει απογόνους με την γενετική κληρονομιά του δότη…

Ο Δρ. Canavero παραδέχεται όμως πως δεν έχει εξετάσει τις ηθικές πτυχές αυτού του προγράμματος που θέλει να ξεκινήσει με την ονομασία HEAVEN.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

Θέληση ζωής: Άνθρωποι δίχως χέρια, που κατόρθωσαν το ακατόρθωτο!

Το βίντεο που θα παρακολουθήσετε είναι ένα βίντεο δύναμης. Όχι μυικής, αλλά δύναμης μυαλού και ψυχής. Είναι η ανθρώπινη θέληση απέναντι στη φύση μας και είναι η νίκη της ενάντια σε κάτι που για τους περισσότερους είναι ακατόρθωτο. 

Όταν δείτε τι μπορούν και κάνουν κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν χέρια, να αναρωτηθείτε: “Υπάρχει κάτι που δεν είναι ακατόρθωτο;”

Θα δείτε 12 ανθρώπους που έχασαν τα άνω άκρα τους, είτε γεννήθηκαν έτσι, δεν το έβαλαν κάτω και πραγματικά εντυπωσιάζουν.

Η Ίρα Καπλάν γεννήθηκε στη Σιβηρία και υιοθετήθηκε από Αμερικάνους γονείς. Δεν έχει χέρια. Το πάθος της είναι το κολύμπι και δεν το έβαλε κάτω. Τώρα είναι μέλος της πολιτειακής ομάδας στο Σιάτλ, όπου μένει.

Ο Ματ Στούτζμαν γεννήθηκε δίχως χέρια. Από μικρός είχε έναν ήρωα. Τον Ρομπέν των δασών. Η τοξοβολία είναι το πάθος του. Δεν το έβαλε κάτω. Σήμερα είναι μέλος της παραολυμπιακής ομάδας των ΗΠΑ ενώ κατέχει και το ρεκόρ βολής (μεγαλύτερη απόσταση). Έριξε το βέλος του σε απόσταση 210,31 μέτρων.

Η Μπαρνάρα Γκουέρα είναι μοντέλο, είναι καθηγήτρια φυσικής αγωγής, είναι μητέρα και δεν έχει χέρια. Τα έχασε σε μικρή ηλικία όταν την τίναξε ηλεκτρικό ρεύμα. Έχει πιάσει τη ζωή από τα μαλλιά και δεν αφήνει τίποτε να την καταβάλει. Στο προσωπικό της μπλόγκ έγραψε: “ότι έγινε έγινε, η ζωή συνεχίζεται. Ο θεός το έκανε για κάποιο λόγο, αλλά δεν το βάζω κάτω”

Ο Σαμπινε Μπεκερ, γεννήθηκε στην Ταΐλάνδη, με ατροφικά χέρια. Για να επιβιώσει στα δύσκολα και στη φτωχή περιοχή του έπρεπε να μάθει να ελίσσεται. Άρχισε να χρησιμοποιεί τα πόδια του. Σήμερα τα “δουλεύει” καλύτερα από το να είχε χέρια.

Ο Κορνελ Μουν γεννήθηκε στη Ρουμανία. Δεν είχε χέρια. Οι γονείς του τον παράτησαν σε ένα ορφανοτροφείο και εξαφανίσθηκαν. Ο Κορνέλ είχε ένα πάθος. Να παίζει ντραμς. Αλλά πως παίζει κάποιος ντραμς δίχως χέρια; Δείτε τον και θα εκπλαγείτε.

Παρόμοια είναι και η περίπτωση του Κινέζου πιανίστα Λιού Ουέι, ο οποίος έχασε σε μικρή ηλικία τα χέρια του όταν έπαιζε κρυφτό. Σε μια κρυψώνα έπιασε κατά λάθος ένα γυμνό καλώδιο ρεύματος και διαλύθηκαν και τα 2 του χέρια. Σήμερα είναι ο νικητής του σόου ταλέντων στην Κινέζικη τηλεόραση (“Κίνα έχεις ταλέντο”). Κέρδισε παίζοντας πιάνο με τα πόδια.

Ο Μαρκ Κόφενι, δεν έχει χέρια, αλλά παίζει εκπληκτικά κιθάρα. Σήμερα είναι μέλος ενός γνωστού συγκροτήματος στο Σαν Ντιέγκο, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.

Εάν δείτε τον Τομ Γουλις δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας. Παίζει μπέιζ μπολ και δεν έχει χέρια. Συμμετέχει μάλιστα και στο πρωτάθλημα με την ομάδα του Σαν Ντιέγκο, ενώ έχει και μια εκπομπή στο ραδιόφωνο με τίτλο: “Δίχως άκρα; Δίχως χέρια; Κανένα πρόβλημα”.

Δείτε το βίντεο 

με τις ιστορίες των απίστευτων αυτών ανθρώπων 

και τι μπόρεσαν να καταφέρουν επειδή δεν το έβαλαν κάτω.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

Ανεξήγητες εικόνες του υπερφυσικού... Αλήθεια η Ψέμα;

Δείτε μερικές εικόνες που έγιναν διάσημες. το ερώτημα είναι ένα... αλήθεια η ψέμα...

Η φωτογραφία του τέρατος του Λοχ Νες

Η περίφημη «φωτογραφία του χειρουργού», αποτελεί την τρανταχτή απόδειξη για την ύπαρξη του διαβόητου τέρατος της λίμνης Λοχ Νες, της μοναδικής «Νέσι», η οποία φωτογραφία πυροδότησε μάλιστα ολομόναχη όλη την τρέλα με το μυστήριο και σφράγισε μια για πάντα τις απεικονίσεις του ζοφερού τέρατος. 

Η φωτογραφία αποτυπώθηκε υποτίθεται από έναν γυναικολόγο και τη γυναίκα του που έκαναν τις διακοπές τους, στη λίμνη τον Απρίλιο του 1934. 

Δυστυχώς βέβαια για όλους τους ερευνητές που ξόδεψαν δεκαετίες ερευνώντας την περιοχή, η φωτογραφία είναι 100% πλαστή! Το τέρας δεν είναι τίποτα άλλο από παιδικό παιχνίδι και η φωτογραφία κυκλοφόρησε ως ένα είδος εκδίκησης του δημιουργού της στην εφημερίδα Daily Mail. 

Και εξηγούμαστε: η εφημερίδα είχε γελοιοποιήσει έναν άντρα επ' ονόματι Wetherall, όταν απέδειξε ότι τα αποτυπώματα που είχε προσκομίσει ο «ερευνητής» και υποτίθεται ότι ήταν της Νέσι ανήκαν σε ιπποπόταμο. 

Ο Wetherall και ο συνεργός του αποφάσισαν να γελοιοποιήσουν με τη σειρά τους την εφημερίδα με άλλη μια πλαστή φωτογραφία, τη συγκεκριμένη, το κράτησαν όμως κρυφό όταν προκλήθηκε παγκόσμιος σάλος με το θέμα...

Η φωτογραφία του Πάτερσον

Ο Ρότζερ Πάτερσον και ο κολλητός του Ρόμπερτ Γκρίμλιν αποτύπωσαν σε φωτογραφία τον περίφημο Μπίγκφουτ το 1967, με την εικόνα να παραγίνεται δημοφιλής και να πρωταγωνιστεί από τους Simpsons μέχρι και μια σειρά ακόμα από εκπομπές και ταινίες! 

Οι δυο τους είχαν μεταβεί στον εθνικό δρυμό των Έξι Ποταμιών για να γυρίσουν ένα ντοκιμαντέρ για το τέρας και το τέρας εμφανίστηκε απροσδόκητα μπροστά τους. Τι σύμπτωση! 

Πολύ αργότερα βέβαια τρεις άντρες θα έβγαιναν μπροστά και θα παραδέχονταν ότι πρόκειται για φάρσα: ο άνθρωπος που φορούσε το κοστούμι του πιθήκου, ο ειδικός των σπέσιαλ εφέ που σχεδίασε το κοστούμι και τέλος ο παραγωγός του ντοκιμαντέρ. 

Πράγματι την πάτησαν πολλοί...

Η νεραϊδο-φωτογραφία

Ήταν το 1917 όταν δυο μικρά κορίτσια ισχυρίστηκαν ότι είδαν νεράιδες στον κήπο του σπιτιού τους. Η ανθρωπότητα δεν πιστεύει συνήθως τις ιστορίες των παιδιών, τα κορίτσια είχαν όμως φωτογραφικές αποδείξεις για το γεγονός. Ακόμα και ο πάντοτε σκεπτικιστής σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, ο συγγραφέας του Σέρλοκ Χολμς, είχε μαγευτεί από τις φωτογραφίες που απαθανάτισαν τον νεραϊδόκοσμο!

Ισχυρίστηκε σε περιοδικό ότι είναι 100% γνήσιες, μόνο που δεν ήταν: τα κορίτσια παραδέχτηκαν, κάπου 70 χρόνια αργότερα, ότι είχαν σκαρώσει νεραϊδό-φιγούρες από χαρτόνι και τις είχαν τοποθετήσει μπροστά από τη φωτογραφική μηχανή. 

Αναφέραμε ότι ο Ντόιλ ήταν ο συγγραφέας του δαιμόνιου ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς;

Οι φαντασματο-φωτογραφίες του Μάλμερ

Ο Ουίλιαμ Μάλμερ ήταν γνωστός χαράκτης του 1860 με χόμπι τη φωτογραφία. Όχι όμως μιας συνηθισμένης φωτογραφικής απεικόνισης, καθώς ο τύπος αποτύπωνε φωτογραφίες ανθρώπων με τα πνεύματα των νεκρών συγγενών τους στο φόντο! 

Όσο για την πρώτη από τις 3 φωτογραφίες, η κυρία τυχαίνει να είναι η χήρα του Αβραάμ Λίνκολν, με τον ψηλό μουσάτο κύριο στον φόντο να μη χρειάζεται συστάσεις! Βέβαια, δεν είχαν πειστεί -ευτυχώς- όλοι για τη γνησιότητα των φωτογραφιών του Μάμλερ, με το δικαστήριο να καταλήγει τελικά ότι το εφέ είναι αρκετά εύκολο και γίνεται ακόμα ευκολότερο με τη διπλή έκθεση του φιλμ. 

Αποδείχτηκε λοιπόν ότι οι περισσότεροι από τους «νεκρούς» ήταν ακόμα στη ζωή και είχαν μόλις ποζάρει για τον Μάμλερ...

Το αναγνωριστικό σκάφος από τον πλανήτη Αφροδίτη

Ο Τζορτζ Αντάμσκι απαθανάτισε το 1952, με τη βοήθεια τηλεσκοπίου προσαρμοσμένου στη φωτογραφική του, το αναγνωριστικό διαστημόπλοιο των κατοίκων της Αφροδίτης, με τους οποίους μάλιστα είχε έρθει αναρίθμητες φορές σε επαφή! 

Παρά το γελοίο των ισχυρισμών του, ο τύπος θα έγραφε βιβλία για τις συναντήσεις του, θα έδινε διαλέξεις στα πέρατα του κόσμου, μέχρι και στη βασίλισσα της Ολλανδίας θα διηγούταν κατά πρόσωπο τις περιπέτειές του, καθώς η περίφημη φωτογραφία του αποδείκνυε το αληθές των λεγομένων του. 

Κι όλα καλά μέχρι εδώ, εκτός από μια μικρή και αρκούντως ενοχλητική λεπτομέρεια: η φωτογραφία ήταν πλαστή! Ο ιπτάμενος δίσκος δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα καπέλο πορτατίφ με μερικά μπαλάκια του πινγκ-πονγκ προσαρμοσμένα πάνω του...

Η σκεψο-φωτογραφία του Τεντ Σίριος

Το μέντιουμ Τεντ Σίριος ισχυριζόταν το 1965 ότι διέθετε υπερφυσικές δυνάμεις και βάλθηκε να το αποδείξει. 

Χρησιμοποιώντας μόνο το μυαλό του, μπορούσε να μεταφέρει εύκολα τις σκέψεις του στο φιλμ! Αφού τα «έτσουζε» και περιερχόταν σε μια κατάσταση έκστασης, κρατούσε μια μικρή συσκευή μπροστά στον φακό της κάμερας, αναθέτοντας σε άλλον να πατήσει το κουμπί της λήψης. Όταν εμφανίζονταν οι φωτογραφίες, αποτύπωναν το ταξίδι του μυαλού του, σε μια σειρά από θολές απεικονίσεις αυτοκινήτων, κτιρίων και ανθρώπων. 

Ο ίδιος κέρδισε ασύλληπτη φήμη, εμφανίστηκε στην τηλεόραση, μέχρι και επεισόδιο των «Χ-Files», αφιερώθηκε στις δυνάμεις του! 

Και βέβαια ήταν όλα μια καλοσχεδιασμένη απάτη, καθώς η συσκευή του ήταν στην πραγματικότητα ένας φακός με μια προκαθορισμένη διαφανή εικόνα πάνω του. Κατοπινά πειράματα κατάφεραν να αναπαράγουν εικόνες με το ίδιο εφέ...

Εμφάνιση φαντάσματος μέσα στις φλόγες

Όταν το δημαρχείο πολίχνης της Βρετανίας τυλίχθηκε στις φλόγες τον Νοέμβριο του 1995, ο Τόνι Ο'Ράιλι τράβηξε μια φωτογραφία του γεγονότος. Μετά την εμφάνιση, παρατήρησε έκπληκτος τη σιλουέτα ενός κοριτσιού να στέκεται καταμεσής στις φλόγες, με το φόρεμα εποχής της να οδηγεί αμέσως σε εικασίες ότι επρόκειτο για το φάντασμα μιας νεαρής κοπέλας που απανθρακώθηκε το 1667 σε φωτιά που είχε η ίδια ξεκινήσει στην πόλη! 

Η ιστορία κυκλοφόρησε σε παγκόσμιο επίπεδο και αποτυπώθηκε στα πρωτοσέλιδα γνωστών εφημερίδων, όταν πολλά χρόνια αργότερα κάποιος παρατήρησε την ίδια κοπέλα σε μια παλιά φωτογραφία εποχής. Αποδείχτηκε λοιπόν ότι και πάλι η λειτουργία της διπλής έκθεσης του φιλμ είχε κάνει τα μαγικά της...

Η «μάχη» του Λος Άντζελες

Τον Φεβρουάριο του 1942, λίγους μήνες μετά την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, ο συναγερμός ήχησε στο Λος Άντζελες και τα αντιαεροπορικά άρχισαν να βάλουν κατά σκάφους που πλησίαζε γοργά την πόλη. Την επόμενη μέρα το πρωτοσέλιδο της τοπικής εφημερίδας ανέφερε ότι ένα ΟΥΦΟ είχε εντοπιστεί στον εναέριο χώρο του Λος Άντζελες, με την πασίγνωστη φωτογραφία να πιστοποιεί το γεγονός. 

Η κυβέρνηση ισχυρίστηκε μάλιστα ότι επρόκειτο για παρεξήγηση, με την προσπάθεια συγκάλυψης να οδηγεί τον κόσμο να πιστέψει ότι πράγματι κάτι συνέβη εκείνο το βράδυ. Ήταν όντως επίθεση εξωγήινων; 

Προφανώς όχι, καθώς το ΑΤΙΑ ήταν απλώς ένα αερόστατο! Η αλήθεια είναι ότι το κλίμα παραήταν τεταμένο, με τις ΗΠΑ να έχουν μόλις δεχθεί ένα ύπουλο χτύπημα από τους Ιάπωνες και την κυβέρνηση και τον στρατό να υπερβάλλουν στις αντιδράσεις τους. 

Πόσο μάλλον που η εφημερίδα «πείραξε» τη φωτογραφία για να κάνει το μπαλόνι να μοιάζει περισσότερο με ιπτάμενο δίσκο. 

Χρόνια αργότερα μάλιστα το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα θα αναπαραγόταν πειραματικά, αποδεικνύοντας πως ποτέ δεν συνέβη μάχη γήινων και εξωγήινων για την τιμή της Πόλης των Αγγέλων...

Ο άντρας που αιωρείται 

Ο Κόλιν Έβανς ήταν ένας πνευματιστής από την Ουαλία που ισχυριζόταν ότι μπορούσε να αιωρείται, με τα πνεύματα που καλούσε να τον βοηθούν στο απόκοσμο κατόρθωμά του. 

Η πραγματικότητα ήταν ωστόσο αρκούντως πιο εγκόσμια: ο Έβανς πηδούσε απλώς από την καρέκλα του και με τη βοήθεια ενός καλωδίου που είχε στο χέρι, λειτουργούσε τη φωτογραφική μηχανή, απαθανατίζοντας το έκπληκτο ύφος του πλήθους. 

Το έκπληκτο ύφος του πλήθους ήταν βέβαια για το γεγονός ότι έβλεπαν έναν ξυπόλητο άντρα να πηδάει από τη θέση του στα καλά καθούμενα και όχι επειδή μπορούσε να αιωρείται! Πώς να αποτυπωθεί όμως ο λόγος της αντίδρασης στη φωτογραφία;

Ο ταξιδιώτης του χρόνου

Στο σημαντικό γεγονός του εγκαινιασμού της Χρυσής Γέφυρας του Καναδά το 1941, τα φλας άστραφταν βροχή. Μέσα στο πλήθος λοιπόν, που είναι ντυμένο με ενδύματα του '40, διακρίνουμε έναν άντρα που φοράει μπλούζα με στάμπα «Μ», σκούρα γυαλιά και ένα φλις, κρατώντας στα χέρια του ποιος ξέρει τι γκάτζετ από το μέλλον! 

Όταν μάλιστα οι Αρχές του Καναδά έδωσαν στη δημοσιότητα τη φωτογραφία, πολλοί αναγνώρισαν στον τύπο τον πρώτο ταξιδιώτη του μέλλοντος! Και για να είμαστε ειλικρινείς, μοιάζει όντως σαν τη μύγα μες στο γάλα, μιας και οι άνθρωποι στον Β' Παγκόσμιο δεν ντύνονταν έτσι, σωστά; 

Λάθος! Κι αυτό γιατί ό,τι φορά ο «ταξιδιώτης» ήταν πράγματι διαθέσιμο εκείνη την εποχή. Τα γυαλιά μάλιστα είναι τα ίδια που φορά η Μπάρμπαρα Στάνγουικ στην ταινία «Double Indemnity» (1944), ενώ η απόκοσμη συσκευή ταυτοποιήθηκε και ήταν απλώς μια φωτογραφική μηχανή...

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

ΔΕΙΤΕ τους ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ όλων των εποχών και ΠΩΣ απέκτησαν τις ΤΡΕΛΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ τους!

Μία ματιά στον απίστευτο πλούτο των πιο εύπορων ανθρώπων της ιστορίας.

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη λίστα του Forbes για τους πλουσιότερους ανθρώπου του κόσμου, ο πλουσιότερος άνθρωπος για φέτος είναι ο...Carlos Slim, με $69 δισεκατομμύρια (Μάρτιος 2012) από επιχειρήσεις τηλεπικοινωνιών του Μεξικό. 

Εντυπωσιακή περιουσία σίγουρα, αλλά σε τι θέση τον βρίσκουμε σε σχέση με τους πλουσιότερους στην ιστορία της ανθρωπότητας;

Τα παιδιά στο CelebrityNetWorth.com ολοκλήρωσαν πρόσφατα την λίστα με τους πλουσιότερους ανθρώπους που έζησαν ποτέ «μεταφράζοντας» την περιουσία τους σε αξία σημερινών δολαρίων. 

Η λίστα περιλαμβάνει ονόματα που γνωρίζετε πολύ καλά, αν και δεν συμπεριλαμβάνει καθόλου γυναίκες, μεγιστάνες και βασιλείς εν ζωή. 

10. Cornelius Vanderbilt

Καθαρή αξία: $185 δις

Πηγή πλουτισμού: Ναυτιλία, σιδηρόδρομοι

Έζησε: 1794-1877

Γεννημένος στο Staten Island, της Νέας Υόρκης, ο Cornelius Vanderbilt παράτησε το σχολείο στα 11 και ίδρυσε την δική του εταιρία με μικρά καράβια στο λιμάνι της Νέας Υόρκης όταν ήταν 16. Με αρχικό κεφάλαιο τα $100 που δανείστηκε από την μητέρα του, κατάφερε να φτιάξει ένα κολοσσό με ατμόπλοια και πλοία, τόσο μεγάλο που με τα απίστευτα κέρδη του μπόρεσε να επενδύσει στους σιδηρόδρομους.

Ο Vanderbilt ξεκίνησε αρκετά μεγαλύτερος να ασχολείται με τους σιδηρόδρομους αγοράζοντας μεγάλο μερίδιο στην βορειοανατολική Αμερική και στον Καναδά. ΤΟ 1877, σε ηλικία 82 ετών, ο Vanderbilt πέθανε καταπονημένος και άφησε πίσω του μία τεράστια κληρονομιά συμπεριλαμβανομένου και του πανεπιστημίου Vanderbilt. Ο γνωστός τηλεοπτικός παρουσιαστής Anderson Cooper είναι 5ης γενιάς συγγενής του.

9. Henry Ford

Καθαρή αξία: $199 δις

Πηγή πλουτισμού: Αυτοκινητοβιομηχανία

Έζησε: 1863-1947

Ο πατέρας της αυτοκινητοβιομηχανίας Henry Ford πολύ συχνά συγχέεται ως ο εφευρέτης του αυτοκινήτου, όμως δεν είναι έτσι. 

Αυτό που έκανε ο Ford ήταν να φέρει το αυτοκίνητο πιο κοντά στον καταναλωτή, κατασκευάζοντας ένα όχημα που το κοινό μπορούσε να αγοράσει και να οδηγήσει. 

Ο Ford ίδρυσε την ομώνυμη αυτοκινητοβιομηχανία το 1903 και από τότε η οικογένεια του έχει περάσει πάνω από έναν αιώνα με επιτυχημένες πωλήσεις στον τομέα της αυτοκίνησης. Ο δισέγγονος του Ford, William Clay Ford, Jr., είναι σήμερα ο γενικός διευθυντής της εταιρίας Ford Motor Company.

8. Moammar Gadhafi

Καθαρή αξία: $200 δις

Πηγή πλουτισμού: Πετρέλαιο

Έζησε: 1942-2011

Ο άντρας που ξεκίνησε εκατομμύρια εξεγέρσεις στην Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική ήταν ζάμπλουτος. Ο Moammar Gadhafi, ο τύραννος της Λιβύης για πάνω από 4 δεκαετίες, είχε χρησιμοποιήσει την δύναμη του για να θησαυρίσει εκμεταλλευόμενος την πληθώρα πετρελαιοπηγών στη χώρα του. 

Θέτοντας σαν προσωπικό του λογαριασμό τα θησαυροφυλάκια της Λιβύης, λέγεται πως ξόδευε αλόγιστα το δημόσιο χρήμα σε αγορές ακίνητης περιουσίας και μετοχών σε διάφορες επιχειρήσεις σε όλo τον κόσμο. Την περίοδο της αιχμαλωσίας του και του θανάτου του το 2011, ο Gadhafi ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στην γη.

7. William ο Κατακτητής

Καθαρή αξία: $229.5 δις

Πηγή πλουτισμού: Βασιλεία

Έζησε: 1027-1087

Ο απόγονος των Βίκινγκς, ο William ο κατακτητής, έχει μείνει στην ιστορία για την εισβολή και κατάκτηση της Αγγλίας το 1066. Ο William, ως Δούκας της Νορμανδίας, οδήγησε έναν στρατό Νορμανδών και Γάλλων στον αγώνα εναντίον των Άγγλων και 10εβδομάδες μετά την κατάκτηση, έχρισε τον εαυτό του Βασιλιά της Αγγλίας. 

Ο τίτλος του έφερε αμύθητη περιουσία την οποία κληροδότησε μαζί με τον τίτλο του, στους απογόνους του μετά τον θάνατό του.

6. Mir Osman Ali Khan

Καθαρή αξία: $230 δις

Πηγή πλουτισμού: Βασιλεία

Έζησε: 1886-1967

Οι ιστορίες του of Mir Osman Ali Khan, του τελευταίου Nizam (ηγεμόνα) του Hyderabad πριν η περιοχή περάσει στην κατοχή των Ινδιών, αποτελούν θρύλους. 

Σύμφωνα με αυτές, ο ηγεμόνας του Hyderabad είχε στην κατοχή του πάνω από 50 Rolls-Royces, και χρησιμοποιούσε το περίφημο διαμάντι Jacob Diamond ως πρες παπιέ στο γραφείο του. Μέχρι το 1947, οπότε και έγινε η εισβολή στο Hyderabad, φήμες τον ήθελαν τον πλουσιότερο άνθρωπο στη γη. Πέθανε 20 χρόνια αργότερα το 1967.

5. Nikolai Alexandrovich Romanov

Καθαρή αξία: $300 δις

Πηγή πλουτισμού: Βασιλεία

Έζησε: 1868-1918

Ο τελευταίος αυτοκράτορας της Ρωσίας, Nicholas II έχει δεχτεί πολύ σκληρή κριτική από τους ιστορικούς με την ευθύνη ότι παρέσυρε έναν πλούσιο και ισχυρό λαό στην κατάρρευση. Ο γιός του Αυτοκράτορα Αλέξανδρου ΙΙΙ, ο Νικόλας ΙΙ (δεξιά στην φωτογραφία, με τον γιό του Αλεξέι), τελικά εγκατέλειψε τον θρόνο το 1917, αναζητώντας άσυλο στην Μ. Βρετανία. 

Η Αγγλία του το αρνήθηκε και το 1918 αυτός και η οικογένεια του εκτελέστηκαν από Μπολσεβίκους επαναστάτες.

4. Andrew Carnegie

Καθαρή αξία: $310 δις

Πηγή πλουτισμού: Ατσάλι

Έζησε: 1835-1919

Ένας από τους πιο γνωστούς βιομήχανους της Αμερικής έχει καταγωγή από την Σκωτία, γεννημένος το 1835 στην πόλη Dunfermline. 

Ο Andrew Carnegie ήρθε στην Αμερική παιδί ακόμα, και ξεκίνησε να δουλεύει σε ένα εργοστάσιο ατσαλιού. Το 1892, ίδρυσε το εργοστάσιο Carnegie Steel στο Πίτσμπουργκ το οποίο αμέσως άρχισε να είναι τρομερά κερδοφόρο και μετά την πώληση του το 1901 συγχωνεύτηκε με το κολοσσό U.S. Steel. Ο Carnegie ήταν μεγάλος ανθρωπιστής και πριν αποβιώσει στα 83 του χρόνια είχε δωρίσει μεγάλο μέρος της περιουσίας του σε σχολεία, βιβλιοθήκες και πανεπιστήμια.

3. John D. Rockefeller

Καθαρή αξία: $340 δις

Πηγή πλουτισμού: Πετρέλαια

Έζησε: 1839-1937

Ο μεγιστάνας John D. Rockefeller άλλαξε τα δεδομένα σε ότι αφορά στον πλούτο της Αμερικής όταν κατάφερε σχεδόν να μονοπωλήσει στην αγορά του πετρελαίου στα τέλη του 1800. 

Ο διάσημος Νεοϋορκέζος ίδρυσε την Εταιρία Standard Oil Company το 1870, και κατάφερε να πλουτίσει την εποχή που η ζήτηση για κηροζίνη και βενζίνη ήταν τεράστια. Μάλιστα έγινε τόσο πλούσιος που άφησε την εταιρία το 1897 και πέρασε τα τελευταία 40 χρόνια της ζωής του σε σύνταξη. 

Στις τελευταίες του μέρες, ο Rockefeller δώρισε μεγάλο μέρος της περιουσίας του σε σχολεία και σε ιατρικές έρευνες ενώ παράλληλα ίδρυσε και το Πανεπιστήμιο του Σικάγο.

2. Οικογένεια Rothschild

Καθαρή αξία: $350 δις

Πηγή πλουτισμού: Τράπεζες

Η πλουσιότερη οικογένεια που υπήρξε ποτέ, οι Rothschilds αποτελούν μία δυναστεία στο τραπεζικό σύστημα με συνολική περιουσία $350 δις, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες. 

Υπάρχουν ακόμα και σήμερα μέλη της οικογένειας εν ζωή, ωστόσο οι Rothschilds ήταν πιο ισχυροί και πλούσιοι το 1800, όταν λέγεται πως είχαν την μεγαλύτερη περιουσία του κόσμου. 

Η Γερμανο-Εβραϊκή οικογένεια εδραίωσε το τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα στην Ευρώπη στα τέλη του 18ου αιώνα και σήμερα έχει στην κατοχή της πάνω από ένα τρισεκατομμύρια δολάρια σε ακίνητη περιουσία και επενδυτικά προϊόντα.

1. Mansa Musa I

Καθαρή αξία: $400 δις

Πηγή πλουτισμού: Βασιλεία

Έζησε: 1280-1337

Ο πλουσιότερος άνθρωπος όλων των εποχών πέθανε περίπου 700 χρόνια πριν και μπορεί να μην έχετε ακούσει ποτέ το όνομα του, αλλά όσων αφορά την καθαρή αξία του δεν θα βρείτε άλλον στην ιστορία με μεγαλύτερη περιουσία από τον ηγεμόνα της Αυτοκρατορίας του Μάλι, τον Mansa Musa I. 

Ήταν γνωστός ως ο «βασιλιάς των βασιλιάδων», και η περιφέρεια του αποτελούνταν από τις σημερινές Γκάνα, Τιμπουκτού και Μάλι. Η περιουσία του προήλθε κυρίως από τα τεράστια αποθέματα του Μάλι σε αλάτι και χρυσό, που κατά περιόδους μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες του μισού πληθυσμού της γης. Εντυπωσιακά τζαμιά που χτίστηκαν τα χρόνια της βασιλείας του υπάρχουν ακόμα και σήμερα στην Αφρική.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

Δέκα άνθρωποι-τέρατα της φύσης

10. Οι αδελφές Violet και Daisy Hilton

Οι αδελφές αυτές ήταν σιαμαίες. Μοιράζονταν το νευρικό σύστημα, που σημαίνει ότι αισθάνονταν τον ίδιο πόνο. Πουλήθηκαν σαν σκλάβες από την άπορη μητέρα τους σε μια μαία, η οποία εκμεταλλεύτηκε την ατυχία τους. 

Ενώ τραγουδούσαν, χόρευαν, έπαιζαν σε διάφορα τσίρκο, η "ιδιοκτήτρια" τους κρατούσε όλα τα κέρδη τους και τους απαγόρευε να συναναστρέφονται με κόσμο. 

Τελικά ένας δικηγόρος τις βοήθησε να ξεφύγουν από τα δεσμά τους και κατάφεραν να πάρουν και τα χρήματα που κέρδιζαν. 

Άρχισαν να γυρίσουν ταινίες (ανάμεσα τους το "Freaks" του 1932) και έβγαζαν 5000 δολάρια στο αποκορύφωμα της καριέρας τους.

9. Οι αγριάνθρωποι από το Βόρνεο

Αυτοί οι "αγριάνθρωποι" ήταν στην πραγματικότητα δυο δίδυμοι διανοητικά καθυστερημένοι νάνοι. 

Τους είχε αγοράσει από τη μητέρα τους όταν ήταν 26 ετών, κάποιος Lyman Warner και τους δίδαξε την παράσταση τους ο P.T. Barnum, μια παράσταση η οποία περιελάμβανε ακροβατικά, χορό, ομιλία στην "μητρική τους γλώσσα" (στην πραγματικότητα έλεγαν ασυναρτησίες), καθώς και απαγγελία ποιημάτων στα αγγλικά. 

Έμειναν σκλάβοι της οικογένειας Warner για τρεις γενιές δίνοντας παραστάσεις για σχεδόν πενήντα χρόνια.

8. Lucia Zarate, η γυναίκα-κούκλα

Ζύγιζε 226 γραμμάρια και είχε ύψος 17,78 πόντους. 

Είναι ο μικρότερος καταγεγραμμένος άνθρωπος. Όταν πήγε στην Αμερική -γεννήθηκε στο Μεξικό το 1864- σε ηλικία 12 ετών, ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος νάνος -20 δολάρια την ώρα. 

Πέθανε σε ηλικία 26 ετών, όταν το τρένο που επέβαινε σταμάτησε στα Βραχώδη Όρη, κατά τη διάρκεια μιας χιονοθύελλας.

7. Jack Earle, ο γίγαντας του Τέξας

Ο Earle είχε μια πάθηση που ονομάζεται μεγαλακρία ή ακρομεγαλία. 

Ταξίδεψε με τα τσίρκο των Ringling Brothers και των Barnum & Bailey για 14 χρόνια, περισσότερο από το αρχικό συμβόλαιο του ενός έτους. Εμφανίστηκε επίσης σε ταινίες, όπως "Jack and the Beanstalk" του 1924. 

Αν και είναι δύσκολο για ένα "τέρας" να βρει μια κανονική δουλειά, ο Earle ήταν πωλητής κρασιού, ασχολούνταν με τη γλυπτική, τη ζωγραφική και την ποίηση (το 1950 δημοσιεύτηκε στο βιβλίο "Long Shadows").

6. "Le Bossu", ο Κουασιμόδος

Ο Κουασιμόδος της Παναγίας των Παρισίων, στο μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκώ, μάλλον ήταν έμπνευση από έναν πραγματικό καμπούρη που ζούσε στην Παναγία των Παρισίων. 

Ένας Βρετανός ερευνητής βρήκε ένα απόσπασμα από τα απομνημονεύματα κάποιου που ανέφερε έναν "καμπούρη λιθοξόο", που εργαζόταν σε ένα καθεδρικό ναό.

5. Grace McDaniels, η γυναίκα με πρόσωπο μουλαριού

Αυτή η γυναίκα γεννήθηκε με μια δυσμορφία στο πρόσωπο. Θεωρείται ως "η πιο άσχημη γυναίκα στον κόσμο". Παρά την εμφάνισή της, ήταν πολύ καλός άνθρωπος και μάλιστα παντρεύτηκε και απέκτησε και παιδί.

4. Fedor Jeftichew ή Jo-Jo, το αγόρι με το πρόσωπο σκύλου

Και ο πατέρας αυτού του αγοριού, ονόματι Adrian, είχε πρόσωπο σκύλου. Ο πατέρας ήταν μέθυσος και για να βγάλει τα προς το ζην έδινε παραστάσεις. 

Όταν απέκτησε τον μικρό Fedor, ο οποίος ήταν εξίσου τριχωτός, περιόδευαν μαζί, μέχρι που ο Adrian κατέληξε να πεθάνει από το ποτό. 

Το αγόρι, όμως, συνέχισε να δίνει παραστάσεις, γαβγίζοντας σαν εκπαιδευμένος σκύλος. Το παιδί έπασχε από μια κατάσταση που ονομάζεται υπερτρίχωση και παρά το ότι εμφανιζόταν σαν τέρας μπορούσε να μιλήσει αγγλικά, ρωσικά και γερμανικά.

3. Η Julia Pastrana

Η μνήμη αυτής της ιθαγενής από το Μεξικό διατηρήθηκε, μιας και -μετά το θάνατό της το 1860- βαλσαμώθηκε και εκτίθεται στο κοινό όπως ήταν όταν ζούσε. 

Γεννήθηκε με υπερτρίχωση και τα χαρακτηριστικά της έφερναν σε γορίλα. 

Η μύτη και τα αυτιά της ήταν ιδιαίτερα μεγάλα, το πρόσωπό της ήταν καλυμμένο με τρίχες και είχε ένα διπλό ζευγάρι δοντιών. Με τον σύζυγο της, Theodor Lent, -ο οποίος την είχε αγοράσει και της έμαθε να δίνει παραστάσεις- απέκτησαν ένα παιδί που της έμοιαζε και που το οποίο πέθανε μετά από τρεις ημέρες.

Η ίδια πέθανε πέντε ημέρες μετά τη γέννα από επιπλοκές και ο σύζυγός της εκμεταλλεύτηκε τόσο την ίδια όσο και το μωρό. Τους μουμιοποίησε και τους έβαλε σε ένα γυάλινο κουτί. Ο Lent αργότερα παντρεύτηκε μια άλλη γυναίκα με παρόμοια δυσμορφία και κατέληξε στο ψυχιατρείο.

2. Simon Metz, ο Schlitzie

Οι άνθρωποι με μικρά κεφάλια (Pinheads) είχαν μεγάλη πέραση στο τσίρκο και ο Schlitzie ήταν ένας από αυτούς. Ήταν μικροκέφαλος, δηλαδή το κρανίο του ήταν απίστευτα υπανάπτυκτο και το κεφάλι του έμοιαζε σαν ενός μωρού στους ώμους ενός ώριμου άνδρα. 

Ο Schlitzie διανοητικά ήταν 3 χρονών. Παρ' όλα αυτά, τραγουδούσε και χόρευε, μετρούσε μέχρι το 10 και πρωταγωνίστησε στην ταινία Freaks, στην φυσική ηλικία των 40 ετών.

1. Prince Randian, ο άνθρωπος-κάμπια

Ο "άνθρωπος" αυτός ,διέθετε μόνο κεφάλι και κορμό και μπορούσε να ανάψει τσιγάρο μόνο με το στόμα του. 

Είχε γυναίκα και παιδιά, αν και κανένα δεν ήταν σαν αυτόν. 

Εμφανίζεται στην ταινία Freaks όπου δίνει την παράσταση με το τσιγάρο.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »