«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).


"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).

Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.

Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.


ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΦΗΒΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΦΗΒΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 17 Απριλίου 2014

Τα οικογενειακά γεύματα σημαντικά για την υγεία των εφήβων




Τι δείχνουν νέες έρευνες
Τα τακτικά οικογενειακά γεύματα μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά τη ψυχική υγεία των εφήβων,
ανεξάρτητα από το πόσο άνετα αισθάνονται να μιλούν με τους γονείς τους, σύμφωνα με τα ευρήματα μιας μελέτης που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Adolescence Health.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση μεταξύ της συχνότητας των οικογενειακών γευμάτων
και της επίδρασής της στη ψυχική υγεία εφήβων ηλικίας από 11 έως 15 ετών σε ένα δείγμα 26.069 συμμετεχόντων. 

Προσδιορίστηκε λοιπόν μια θετική επίδραση στη ψυχική υγεία μεταξύ εκείνων που είχαν τακτικά οικογενειακά γεύματα, ανεξάρτητα από το φύλο, την ηλικία ή το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο.

Τα οικογενειακά γεύματα είναι το κλειδί για την ύπαρξη σχέσεων αλληλεπίδρασης μεταξύ των μελών της οικογένειας.
Μάλιστα φαίνεται να δίνουν στους εφήβους τη δυνατότητα να εκφράσουν τυχόν προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζουν, ενώ παράλληλα τους καλλιεργούν την αίσθηση ότι ανήκουν κάπου και ότι αξίζουν συναισθήματα που αποτελούν τη βάση για την καλή ψυχική υγεία.

Πέρα από την προαγωγή της ψυχικής υγείας, η επίδραση των οικογενειακών γευμάτων έχει διερευνηθεί
αναφορικά και με άλλες πτυχές της ανθρώπινης υγείας. 

Συγκεκριμένα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις έδειξαν ότι η συμμετοχή των εφήβων στα οικογενειακά γεύματα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη των διατροφικών διαταραχών, της παχυσαρκίας και της ανεπαρκούς διατροφής.

Τα οικογενειακά γεύματα πέρα από την κοινωνική διάστασή τους, η οποία προάγει την ψυχική υγεία των εφήβων, αποτελούν και τη βάση για την έκθεση και εκπαίδευση των νέων ατόμων σε υγιεινές διατροφικές συμπεριφορές, οι οποίες μπορούν να τους προστατεύσουν από ποικίλες παθολογικές καταστάσεις τόσο άμεσες όσο και μακροπρόθεσμες.


Διαβάστε περισσότερα... »

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2014

Τέσσερις τύποι εφήβων


Θεωρητικές και ερευνητικές προσπάθειες απολήγουν στη διαφοροποίηση τεσσάρων τύπων εφήβων: 
κομφορμιστές, ιδεολόγους, ηδονιστές, αντικοινωνικούς.


Ο κομφορμιστής έφηβος επιθυμεί να βελτιώσει την προσωπική του ζωή, να ξεπεράσει σε όλους τους τομείς της δραστηριότητάς του τους γονείς του, να επιτύχει μέσα στο κοινωνικο-οικονομικό σύστημα στο οποίο ζει και μεγαλώνει. Αλλά ο κομφορμιστής έφηβος δεν είναι άτομο με γερασμένη πριν από την ώρα της ψυχή σε νεανικό κορμί!

Ο ιδεολόγος έφηβος
εκδηλώνει κάθε στιγμή και σε κάθε περίπτωση τη βαθιά του δυσαρέσκεια για το σύστημα αξιών, τον τρόπο ζωής και τα κοινωνικο-οικονομικά δεδομένα των ενηλίκων γονιών, συγγενών και της κοινωνίας γενικότερα.

Ο ιδεαλισμός είναι γενικό χαρακτηριστικό της εφηβείας – όπως βέβαια και πολλών ενηλίκων που παραμένουν αθεράπευτα ρομαντικοί. Οι προοδευτικοί ιδεολόγοι ρεφορμιστές έφηβοι θεωρούν την κοινωνία και τα ανθρώπινα προβλήματα ως παράγωγα της μετάθεσης σημαντικών ανθρώπινων αξιών σε επουσιώδη και απρόσωπα αντικείμενα της «καταναλωτικής μας κοινωνίας». 

Για τους εφήβους αυτούς η ανθρώπινη κοινωνία οφείλει όχι μόνο να αναθεωρήσει τα συστήματα αξιών της αλλά και να τα μετουσιώσει, θέτοντας περισσότερη έμφαση στις ανθρώπινες σχέσεις, στην εξάλειψη της μοναξιάς και της αλλοτρίωσης του ατόμου που ζει και παράγει μέσα στα σύγχρονα απρόσωπα αστικο-βιομηχανικά κέντρα, στην επούλωση των ψυχικών μας τραυμάτων, στην ανύψωση της αγάπης προς τον συνάνθρωπό μας σε αξία υπέρτατου βαθμού.


Ο ηδονιστής έφηβος διακατέχεται από την τάση προς τον ηδονισμό και η «ντόλτσε βίτα» είναι τυπικά και ουσιαστικά αυτοσκοπός της ύπαρξής του. Κυνηγάει την ικανοποίηση των αναγκών του με αέναο ρυθμό μέσα από μυριάδες ερεθισμάτων, όπως το σεξ, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, τα ξενύχτια, τις κάθε λογής «τρέλες», χωρίς φραγμούς ή συνειδησιακό έλεγχο, χωρίς τις ενοχές που δημιουργούν στον καθένα μας οι ψυχοκοινωνικές αναστολές, τα ταμπού, οι ηθικές δεσμεύσεις του «υπερεγώ».

Για τον ηδονιστή έφηβο η έλλειψη οικονομικών πόρων δεν είναι πρόβλημα, γιατί εφόσον του λείψουν από το πατρικό βαλάντιο θα τους βρει με παράνομους τρόπους, όπως κλοπές και διαρρήξεις, εκβιασμούς, πορνεία, σχέσεις με ομοφυλόφιλους, εμπορία ναρκωτικών. Η ηδονή προέχει και αυτή καθαγιάζει όλα τα μέσα…

Ο αντικοινωνικός έφηβος,
τελικά, προσιδιάζει στον τύπο του ηδονιστή, αλλά γι’ αυτόν η έλλειψη αναστολών και ενοχών δεν εξαντλείται στην επιζήτηση ηδονής, δεν τελειώνει με την πραγμάτωση της «ντόλτσε βίτα».

Επεκτείνεται και στην έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού, όχι μόνο για τα περιουσιακά στοιχεία τρίτων, αλλά και γι’ αυτήν ακόμη την ανθρώπινη ζωή, με αποτέλεσμα ο αντικοινωνικός έφηβος να διαπράττει χωρίς κανέναν ενδοιασμό καταστροφές περιουσιών, εγκλήματα, βιασμούς, όχι ως έμμεσες πράξεις με απώτερο σκοπό κάποιο «κέρδος» (όπως υπαγορεύει το κυνηγητό της «ντόλτσε βίτα» για τον ηδονιστή έφηβο), αλλά ξεκάθαρα ως τελική πράξη στερούμενη κάθε άλλης σκοπιμότητας.

Το νόημα της ζωής μας δεν εξαντλείται στην επιτυχή ολοκλήρωση του ρόλου μας ως γονιών και έτσι, πέρα από κάθε παροχή, συναισθηματική, ηθική ή υλική (μέσα στα στενά οικονομικά μας πλαίσια) στους εφήβους μας, χρειάζεται και εμείς να φροντίσουμε να είναι δημιουργική και θετική η δικιά μας διαχρονική πορεία προς την ολοκλήρωση του προσωπικού μας «είναι»…

*του Γιώργου Πιπερόπουλου, καθηγητή του Παν. Μακεδονίας.


Διαβάστε περισσότερα... »