«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).


"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).

Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.

Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.


ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΜΒΟΣΧΟΙΝΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΜΒΟΣΧΟΙΝΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 21 Απριλίου 2014

Η Ευχή και το κομβοσχοίνι





Το κομποσκοίνι που έχουν όλοι οι Ορθόδοξοι μοναχοί και το χρησιμοποιούν και πολλοί ορθόδοξοι λαϊκοί,
είναι συνήθως μάλλινο και πλεγμένο σε διάφορα μεγέθη. 


Από πολύ μικρό, που φοριέται στο δάχτυλο, έως πολύ μεγάλο: 33άρι (με 33 κόμπους), 50άρι (με 50 κόμπους), 100άρι, 500άρι κ.λπ.

Στην προσευχή με κομποσκοίνι, που βοηθά πολύ στη συγκέντρωση του νου, ακολουθείται συγκεκριμένη τεχνική μέθοδος.

Σε κάθε κόμπο που περνά ανάμεσα στα δάχτυλά του ο προσευχόμενος, λέει αλληλοδιαδόχως τις ευχές: 

-Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με, 

-Υπεραγία Θεοτόκε Σώσον ημάς, 

-Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ υμών. 

-Είναι δυνατόν να λέγεται και μόνη η ευχή 'Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με'. 

Το κομποσκοίνι έχει σχεδιαστεί για προσευχή, και όχι για να παίζει ρόλο βραχιολιού στον καρπό του χεριού ή σαν κομπολόι. 

Στο κομποσκοίνι, κάθε τμήμα του έχει κάποια συμβολική σημασία. Είναι πλεγμένο κυρίως από μαλλί για να θυμίζει στα μέλη της Εκκλησίας ότι είναι τα λογικά πρόβατα του Ιησού Χριστού (Ιωάν. 10:11). 

Έχει χρώμα μαύρο που συμβολίζει το πένθος των αμαρτιών αφού "ουδείς αναμάρτητος" (πρβλ. Γ' Βασ. 8:46, Ιώβ 4:17, Ρωμ. 3:9-12 κ.ά.). Πάνω του το κομποσκοίνι έχει τον σταυρό για να φέρνει στη μνήμη "ότι έτι αμαρτωλών όντων ημών Χριστός υπέρ ημών απέθανε" (Ρωμ. 5:8). Συνήθως το κομποσκοίνι καταλήγει σε μία φούντα που ο σκοπός της είναι το σκούπισμα των δακρύων ("τοίς δάκρυσιν έβρεξέ μου τους πόδας" Λουκ. 7:44). 

Οι 33 κόμποι συμβολίζουν τα χρόνια του Ιησού Χριστού, οι 99 κόμποι είναι το 33 πολλαπλασιασμένο με τον αριθμό των τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδας, και ο κάθε κόμπος αποτελείται από 9 πλεγμένους σταυρούς, που συμβολίζουν τα εννέα τάγματα των αγγέλων. 

Παρόλα αυτά, ενώ ο αριθμός σταυρών που αποτελούν τον κάθε κόμπο παραμένει πάντα σταθερός, ο αριθμός των κόμπων που αποτελούν το κομποσκοίνι εξαρτάται από τον αριθμό των προσευχών για τον οποίο θα χρησιμοποιηθεί. Πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν κομποσκοίνια φτιαγμένα και από άλλα υλικά εκτός του μαλλιού, π.χ. ακρυλικά, όπως και διαφόρων χρωμάτων.

Άλλα είναι φτιαγμένα από χάνδρες ή με το αποξηραμένο λουλούδι ενός φυτού που λέγεται «Δάκρυ της Παναγίας».
 

Το κομποσχοίνι είναι ένα από τα αντικείμενα που δίδονται σ' έναν Ορθόδοξο Μοναχό κατά την τελετή της κουράς του. Του δίνεται σαν το πνευματικό του ξίφος με το οποίο ως στρατιώτης του Χριστού, πρέπει να πολεμήσει κατά του νοητού εχθρού μας, του διαβόλου. 

Το ξίφος αυτό το χρησιμοποιεί επικαλούμενος το όνομα του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας, Ιησού Χριστού, ικετεύοντας για το έλεός Του με την προσευχή στο όνομά Του.


Διαβάστε περισσότερα... »

Τρίτη 8 Απριλίου 2014

Ιστορία και προέλευση του κομπολογιού


Σύμφωνα με τον θρύλο το κομπολόι πρωτοεμφανίστηκε το 500 π.Χ. στην Ινδία, όπου ένας Ινδουιστής μοναχός, έπρεπε να πει 108 προσευχές. 

Για να μην χάσει το μέτρημα, ένας δάσκαλός του σκέφτηκε να περάσει 108 κουκούτσια σε ένα σχοινάκι, για να τον διευκολύνει. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο μοναχός πιάνοντας ένα ένα κουκούτσι, θα έλεγε και από μια προσευχή. 

Οι Ινδουιστές το ονόμασαν «Μάλα» που σημαίνει προσευχή. Αργότερα το καθιέρωσαν και οι Βουδιστές χρησιμοποιώντας και αυτοί 108 χάντρες, σύμφωνα με τον Βουδισμό, ο αριθμός 108 συμβολίζει τις ισάριθμες αμαρτωλές επιθυμίες που πρέπει να ξεπεράσει κάθε πιστός, για να μπορέσει να φτάσει στην νιρβάνα. 

Οι Μουσουλμάνοι το ονόμασαν «ντοιγιουμλού ντεσμπίχ» και το χρησιμοποίησαν και αυτοί βάζοντας 33 χάντρες, όσες δηλαδή ήταν οι ιδιότητες του προφήτη τους.


Οι Καθολικοί το ονόμασαν ροζάριο και η χρήση του συνδυάζει προσευχή και περισσυλογή, ξεκινάει με το Πάτερ Ημών και ακολουθούν δέκα προσευχές του Χαίρε Μαρία. Σύμφωνα με την παράδοση των Καθολικών η Παναγία το 1214 έδωσε στον Άγιο Δομίνικο την μορφή του ροζαρίου. Το ροζάριο έπαιξε ρόλο και στην ναυμαχία της Ναυπάκτου, την παραμονή της ναυμαχίας ο Πάπας Πίος ο Ε' είπε στους μοναχούς να προσευχηθούν στην Παναγία κάνοντας προσευχές με το ροζάριο για να νικήσουν οι ενωμένες χριστιανικές δυνάμεις. 

Μετά την νίκη της ναυμαχίας, η Παναγία της Ναυπάκτου ονομάστηκε Santa Maria del Rozario, Παναγία του Ροζαρίου. Σε όλον τον καθολικό κόσμο η Παναγία του Ροζαρίου εορτάζεται στις 7 Οκτωβρίου, ημερομηνία της νίκης της ναυμαχίας της Ναυπάκτου και καθόλη την διάρκεια του Οκτωβρίου οι μοναχοί ψάλουν το Χαίρε Μαρία κρατώντας το ροζάριο.



Στην Ορθόδοξη εκκλησία έχουμε το κομποσχοίνι. Σύμφωνα με την παράδοση το 320, 
ο Όσιος Παχώμιος ίδρυσε το πρώτο μοναστήρι στην Θηβαΐδα της Αιγύπτου. Έψαχνε να βρει έναν τρόπο για να βοηθήσει τους μοναχούς στην αυτοσυγκέντρωση και στην αρίθμηση των ευχών. Τότε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέφτηκε στον ύπνο του τον Όσιο Παχώμιο και του έδειξε το κομποσχοίνι. 

Το κομποσχοίνι είναι γεμάτο συμβολισμούς: είναι μάλλινο για να θυμίζει στους πιστούς ότι είναι τα λογικά πρόβατα του Ιησού. Είναι μαύρο για να συμβολίζει το πένθος των αμαρτιών γιατί κανείς δεν είναι αναμάρτητος. Έχει πάνω του σταυρό για να θυμίζει τον τρόπο μαρτυρίου του Ιησού. Καταλήγει σε φούντα που σκοπός της είναι το σκούπισμα των δακρύων. Έχει τριάντα τρεις κόμπους που συμβολίζουν τα χρόνια του Ιησού. Κάποια κομποσχοίνια έχουν ενενήντα εννέα κόμπους που είναι το 33 επί 3, πολλαπλασιασμένο με τον αριθμό των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδας.


Γρήγορα το σχοινί με τις χάντρες σταμάτησε να έχει μόνο θρησκευτική σημασία και άρχισε να χρησιμοποιείται και από τους λαϊκούς. Οι λαϊκοί το ονόμασαν κομβολόγιον, επειδή ο προσευχόμενος ακουμπώντας κάθε κόμβο λέει και μια προσευχή. Στην δημοτική κυριάρχησε η λέξη κομπολόι. Σήμερα το κομπολόι είναι αρκετά διαδεδομένο στην Μέση Ανατολή, στην Τουρκία, στην Ελλάδα και στην Βόρεια Αφρική ως αντικείμενο χαλάρωσης και αυτοσυγκέντρωσης. 

Ειδικά στην Ελλάδα το κομπολόι και γενικά η γιρλάντα με τις χάντρες συμβολίζει την καλοτυχία, το γούρι, την προστασία στα ταξίδια: τα παλιά χρόνια οι αγωγιάτες κρεμούσαν γαλάζιες χάντρες στα μουλάρια τους, σήμερα όλοι λίγο πολύ έχουμε κρεμασμένο ένα κομπολογάκι στο αυτοκίνητό μας.

Το κομπολόι έγινε ευρέως διαδεδομένο στην Ελλάδα επί Τουρκοκρατίας, όπως αναφέρει ο Κώστας Κατσιμπόκης στο βιβλίο του «Περί Κομβολογίου το Ανάγνωσμα». Η Ελλάδα απέβαλλε την αρχική θρηκευτική ιδιότητα του μουσουλμανικού ντεσμπίχ και το μετέτρεψε σε αντικείμενο διασκέδασης. Το ντεσμπίχ των Οθωμανών ήταν φτιαγμένο πυκνό, δεν περίσσευε ελεύθερο σχοινί για να γλιστράνε οι χάντρες γιατί ο σκοπός του ήταν μόνο η προσευχή. 

Οι σκλαβωμένοι Έλληνες, οι ραγιάδες υιοθέτησαν το ντεσμπίχ με πιο αραίες τις χάντρες για να μπορούν να παίζουν μαζί τους, κατά μια άποψη για να σαρκάσουν τους δυνάστες τους, κατά μια άλλη για να απασχολούν τα χέρια τους και να μην δίνουν χειραψίες που απαγορεύονταν από τους Τούρκους.

Στην ελεύθερη Ελλάδα του Όθωνα το κομπολόι ήταν δείγμα κύρους και επιβεβλημένο
αξεσουάρ κάθε πλούσιου και σημαντικού παράγοντα. Το πρώτο αποτυπωμένο ντοκουμέντο είναι μια φωτογραφία του 1840 στην Κάρυστο που δείχνει έναν τοπικό προύχοντα να υποδέχεται τον βασιλιά Όθωνα κρατώντας στο χέρι του ένα κομπολόι.

Αργότερα το κομπολόι γνώρισε απαξίωση, υπεύθυνοι για αυτό ήταν οι λεγόμενοι «κουτσαβάκηδες»,
διάφοροι περιθωριακοί που πήραν το όνομά τους από τον Μήτρο Κουτσαβάκη, έναν καυγατζή δεκανέα στα χρόνια του Όθωνα.

Σύμφωνα με την δημοσιογράφο και συγγραφέα Μαρία Αγραφιώτη, το κομπολόι ξαναμπήκε στην ελληνική κοινωνία μετά την μικρασιατική καταστροφή, και ήρθε πάλι από «πέρα», από την άλλη Ελλάδα: μια οικογένεια προσφύγων του μεγάλου διωγμού του 1922, άρχισε να κατασκευάζει χάντρες και κομπολόγια σε ένα μαγαζάκι στον Πειραιά. 

Σιγά σιγά το κομπολόι ξαναγίνεται λαοφιλές και μπαίνει στο σπίτι του κάθε Έλληνα. Η ηθοποιός Μαίρη Χρονοπούλου θα βάλει το τελευταίο λιθαράκι στην εκσυγχρόνιση του κομπολογιού: μέσα από τις ταινίες της θα το κάνει δημοφιλές στον γυναικείο πληθυσμό.

Διαβάστε περισσότερα... »

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

Τί εἶναι καί τί περιέχει ἡ εὐχή: "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με";





«Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με» 
είναι και προσευχή και ευχή και ομολογία πίστεως 



- Είναι προσευχή, διότι μ’ αυτήν ζητούμε παρακλητικά το θείο έλεος. 


- Είναι ευχή επειδή παραδίδουμε τους εαυτούς μας στο Χριστό με το να Τον επικαλούμεθα. 


- Είναι ομολογία, διότι μακαρίστηκε ο Πέτρος επειδή ομολόγησε αυτό το όνομα. 


- Παρέχει το Πνεύμα, διότι «κανένας δεν λέει τον Ιησού Κύριο, παρά με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος». 

- Χορηγεί θείες δωρεές, διότι γι’ αυτήν λέει ο Χριστός στον Πέτρο «θα σου δώσω τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών». 


- Είναι κάθαρση καρδιάς, διότι βλέπει το Θεό και Τον καλεί και καθαρίζει αυτόν που βλέπει. 


- Διώχνει τους δαίμονες, διότι με το Όνομα του Ιησού Χριστού διώχθηκαν και διώκονται όλοι οι δαίμονες. 


- Είναι και κατοίκηση Χριστού μέσα μας, διότι με το να Τον φέρουμε στη μνήμη μας – - Είναι μέσα μας και με την ενθύμηση κατοικεί και μας γεμίζει ευφροσύνη, όπως λέει, «θυμήθηκα το Θεό και γέμισα ευφροσύνη» . 



- Είναι πηγή πνευματικών σκέψεων και λογισμών, διότι ο Χριστός είναι ο θησαυρός κάθε σοφίας και γνώσεως, και αυτά τα χορηγεί σ’ εκείνους που μέσα τους κατοικεί. 


- Είναι απολύτρωση των αμαρτιών, επειδή λέει γι’ αυτήν «Όσα λύσεις, θα είναι λυμένα στον ουρανό». 

- Είναι θεραπευτήριο ψυχών και σωμάτων,
επειδή λέει «στο όνομα του Ιησού Χριστού, σήκω και περπάτα» και «Αινέα, σε θεραπεύει ο Ιησούς Χριστός». 


- Χορηγεί το θείο φωτισμό, διότι ο Χριστός είναι το αληθινό φως και μεταδίδει σ’ αυτούς που Τον επικαλούνται από τη λαμπρότητα και τη χάρη Του. «Ας είναι, λέει, η λαμπρότητα του Κυρίου και Θεού μας σ’ εμάς», και «όποιος με ακολουθεί θα έχει το φως της ζωής». 


- Είναι πηγή του θείου ελέους διότι ζητούμε το έλεος. Και ο Κύριος είναι ελεήμων και ελεεί όλους όσοι τον επικαλούνται, και κάνει γρήγορη εκδίκηση εκείνων που βοούν προς Αυτόν. 


- Είναι η μόνη σωτηρία διότι, λέει ο Απόστολος «με κανέναν άλλο δεν μπορούμε να σωθούμε», και «Αυτός είναι ο σωτήρας του κόσμου, ο Χριστός». Γι’ αυτό και κατά την εσχάτη ημέρα «κάθε γλώσσα θα ομολογήσει» και θα ανυμνήσει, θέλοντας και μη θέλοντας «ότι Κύριος είναι ο Ιησούς Χριστός, για να δοξάζεται ο Θεός Πατέρας». 



Αυτό είναι το σημάδι της πίστεως μας, ότι είμαστε και ονομαζόμαστε Χριστιανοί και δίνουμε μαρτυρία ότι είμαστε εκ Θεού. «Όποιος ομολογεί πως ο Ιησούς είναι ο Χριστός που ήλθε και έγινε άνθρωπος, αυτός είναι εκ του Θεού», λέει όπως είπαμε και πριν, και όποιος δεν ομολογεί δεν είναι εκ του Θεού. Και αυτός που δεν ομολογεί τον Ιησού Χριστό είναι από τον Αντίχριστο.



(Αγίου Συμεών, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, Η Προσευχή του Ιησού, Εκδ. Επέκταση)








Διαβάστε περισσότερα... »

Τετάρτη 26 Ιουνίου 2013

Το κομποσχοίνι: το αυτόματο όπλο κατά του διαβόλου




- Γέροντα, ποιά σημασία έχει το κομποσχοίνι;

- Το κομποσχοίνι είναι μια κληρονομιά, μια ευλογία, που μας έχουν αφήσει οι Άγιοι Πατέρες μας. Και μόνο γι’ αυτό έχει μεγάλη αξία. Βλέπεις, σε κάποιον αφήνει ο παππούς του μια κληρονομιά ένα ασήμαντο πράγμα και το έχει μετά σαν φυλαχτό, πόσο μάλλον το κομποσχοίνι που μας το άφησαν κληρονομιά οι Άγιοι Πατέρες !...
Παλιά, που δεν υπήρχαν ρολόγια, οι μοναχοί μετρούσαν την ώρα της προσευχής με το κομποσχοίνι, αλλά οι κόμποι του κομποσχοινιού ήταν απλοί. 

Κάποτε ένας ασκητής έκανε πολύ αγώνα, πολλές μετάνοιες κ.λπ. , και ο διάβολος πήγαινε και έλυνε τους κόμπους του κομποσχοινιού του. Έκανε –έκανε μετάνοιες ο καημένος και απέκαμε , γιατί δεν μπορούσε να τις μετρά, αφού ο διάβολος του έλυνε συνέχεια τους κόμπους. 

Τότε παρουσιάσθηκε Άγγελος Κυρίου και του δίδαξε πώς να πλέκη τους κόμπους, ώστε σε κάθε κόμπο να σχηματίζωνται εννέα σταυροί. Ο διάβολος μετά, ο οποίος τρέμει τον σταυρό, δεν μπορούσε να τους λύση. Έτσι κάθε κόμπος του κομποσχοινιού έχει εννέα σταυρούς, που συμβολίζουν τα εννέα τάγματα των Αγγέλων.

- Γέροντα, τι σημαίνουν οι τριάντα τρεις , οι πενήντα, οι εκατό και οι τριακόσιοι κόμποι που έχουν τα κομποσχοίνια;

- Μόνον ο αριθμός τριάντα τρία είναι συμβολικός˙ συμβολίζει τα τριάντα τρία χρόνια που έζησε ο Χριστός επάνω στην γη. Οι άλλοι αριθμοί απλώς μας βοηθούν να μετράμε τις μετάνοιες που κάνουμε ή πόσες φορές θα πούμε την ευχή.

Μερικές μηχανές έχουν ένα σχοινί με μια χειρολαβή στην άκρη και, όταν θέλης να τις βάλης μπρος, τραβάς μερικές φορές το σχοινί με δύναμη, μέχρι να ξεπαγώσουν τα πνευματικά λάδια. 

Έτσι και το κομποσχοίνι είναι το σχοινί το οποίο τραβάμε μία-δύο-πέντε-δέκα φορές και ξεπαγώνουν τα πνευματικά λάδια και παίρνει μπρος η πνευματική μηχανή της αδιάλειπτου προσευχής , οπότε δουλεύει μετά μόνη της η καρδιά στην ευχή. 

Αλλά, και όταν η καρδιά πάρη μπρος στην ευχή, και πάλι δεν πρέπει να καταργήσουμε το κομποσχοίνι, για να μην παρακινηθούν και άλλοι να το καταργήσουν, ενώ δεν πήρε ακόμη μπρος η καρδιά τους στην ευχή.

- Όταν, Γέροντα, κρατώ το κομποσχοίνι μου και λέω την ευχή μηχανικά, μήπως υπάρχει κίνδυνος ανθρωπαρέσκειας ;

- Αν κάνης κομποσχοίνι εξωτερικά από ανθρωπαρέσκεια, ακόμη και τα χέρια σου να ξεφλουδίσης, σε τίποτε δεν θα σε ωφελήση. Μόνον κούραση θα σου φέρη και την ψευδαίσθηση ότι δήθεν ασχολείσαι με την νοερά προσευχή.

- Γέροντα, εγώ δεν έχω συνηθίσει να κρατώ κομποσχοίνι.

- Το κομποσχοίνι να το κρατάς, για να μην ξεχνάς την ευχή, την οποία πρέπει να εργάζεσαι εσωτερικά, στην καρδιά. Όταν μάλιστα βγαίνης από το κελλί σου, να θυμάσαι ότι ο εχθρός είναι έτοιμος για επίθεση. 

Γι’ αυτό, να μιμήσαι τον καλό στρατιώτη που βγαίνοντας από το πολυβολείο έχει πάντοτε «ανά χείρας» το αυτόματο όπλο. 

Το κομποσχοίνι έχει μεγάλη δύναμη˙ είναι το όπλο του μοναχού και οι κόμποι είναι σφαίρες, που «κρα-κρα» θερίζουν τα ταγκαλάκια.

Διαβάστε περισσότερα... »