Είχαν οι Αρχαίοι Έλληνες... μπιμπερό;

Φυσικά και είχαν!

Το θήλαστρο, που συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πρώτα πρώτα παιχνίδια των παιδιών, χρησίμευε στο τάισμα του μωρού, όπως το σημερινό μπιμπερό.

Στα θήλαστρα έδιναν μορφές ζώων, όπως π.χ...

γουρουνάκια, σκυλάκια κλπ., τα έβαφαν με ζωηρά χρώματα και έβαζαν στο εσωτερικό τους κάποιο βόλο ή πετραδάκι, ώστε όταν δε λειτουργούσε ως θήλαστρο να μετατρέπεται σε κουδουνίστρα.

Θήλαστρο, τέλη 4ου αιώνα π.Χ.

Θήλαστρο με διάτρητη την επάνω επιφάνεια και με διακόσμηση. Μουσείο Κεραμεικού

Πήλινο θήλαστρο της κλασικής εποχής, από το Μουσείο Μπενάκη

Μελανοβαφές, ηθμοειδές θήλαστρο. Ακέραιο, με απολεπίσεις στο γάνωμα. Λαβή ταινιωτή, βάση δακτυλιόσχημη. Στο μέσο του σώματος κυλινδρική προχοή. Ύψος: 0,07 μ., πλάτος σώματος: 0,09 μ. 480 - 470 π.Χ. Προέρχεται από την ανασκαφή της ΕΥΔΑΠ, στην Γριμάδα Τανάγρας. Μουσείο Σχηματαρίου.

Θαμπό μελανό ως ερυθροκάστανο επίχρισμα. Σώμα απιόσχημο με ψηλή κωνική βάση. Η επίπεδη άνω επιφάνεια του σώματος με τη χαρακτηριστική αυλάκωση στην περιφέρεια παραπέμπει στα δισκόμορφα λυχνάρια. Λαβή δακτυλιόσχημη με αυλάκωση στη ράχη . Η απόληξη της προχόης δε σώζεται. Πηλός 5 YR 7/6 reddish yellow. Ύψος 6,9 εκ. Βρέθηκε στην καλυπτήρια πλάκα της σαρκοφάγου Α στον τύμβο Πετροπόρου. 

Αρχαιολογικό Μουσείο Λάρισας

Θήλαστρο σε σχήμα γουρουνιού από την Σικελία, (περ. 450 π.X.), Mουσείο Tεχνών Kλήβελαν

πηγή-krasodad

Διαβάστε περισσότερα... »

Τα σπουδαιότερα Αγάλματα αρχαϊκών Κορών

Η κόρη, το θηλυκό αντίστοιχο του Κούρου, είναι ο τύπος αγάλματος της Αρχαϊκής περιόδου, ο οποίος απεικονίζει ντυμένη γυναικεία μορφή, που είχε αντίστοιχη με τον κούρο αναθηματική ή ταφική χρήση.

Σε αντίθεση με τους κούρους, ο τύπος της κόρης δεν είναι καθορισμένος με μεγάλη αυστηρότητα. Πέραν της τυπικής όρθιας και μετωπικής στάσεώς τους και την προβολή του ενός χεριού, με το οποίο κρατούν μία προσφορά, οι κόρες παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία, κυρίως, ως προς τη μορφή του ενδύματος και τον τρόπο, που το φορούν, καθώς και ως προς τα κοσμήματα και τις κινήσεις των χεριών (άλλοτε μπροστά στο στήθος, άλλοτε προτεταμένα με την προσφορά και άλλοτε ανασύροντας το ένδυμα).

Στις κόρες, λοιπόν, η εξέλιξη της τεχνοτροπίας επικεντρώνεται, κυρίως, στην απόδοση των ενδυμάτων. Τα γυναικεία ενδύματα απαρτίζονται από τρία κομμάτια: χονδρό μάλλινο πέπλο, ιμάτιο από λεπτό λινό και ιμάτιο ως πανωφόρι.

Ορθογώνια και τα τρία, χρησιμοποιούντο με ποικίλους τρόπους και στερεώνονταν με κουμπιά και πόρπες, διαμορφώνοντας ενδιαφέρουσες πτυχώσεις. Η προσπάθεια του τεχνίτη να επιτύχει την αρμονική και ισότιμη συζυγία των δύο μελών, του σώματος και του ενδύματος, ήταν μακρόχρονη και επίπονη».

Τα εντυπωσιακότερα αγάλματα Κορών που έχουν βρεθεί, στα οποία κυριαρχούν οι αναθηματικές κόρες της Ακρόπολης, εκθέτουμε παρακάτω:

Η Κόρη του Βερολίνου

Η Κόρη του Βερολίνου, η «θεά του Βερολίνου», βρέθηκε στην Κερατέα της Αττικής και πρέπει να ήταν επιτύμβιο άγαλμα στημένο επάνω στον τάφο γυναίκας από αριστοκρατική γενιά.

Φοράει ολόσωμο φόρεμα που πέφτει ως τα πόδια, σχηματίζοντας ίσιες πτυχές.

Τα πλούσια μαλλιά της, χτενισμένα πίσω σε μια μεγάλη πλεξίδα, στο δεξιό της χέρι κρατάει ρόδι, ενώ διατηρούνται ίχνη από το κόκκινο χρώμα με το οποίο είχε βάφει το άγαλμα.

Το άγαλμα έχει ύψος 1,93 μ. και χρονολογείται γύρω στο 570 π.Χ.

Μουσείο Αρχαίας Τέχνης Βερολίνου

Η Κόρη Φρασίκλεια

Το άγαλμα της Κόρης Φρασίκλειας βρέθηκε στην Μερεντα Αττικής, στο αρχαίο Νεκροταφείο Μυρρινούντος.

Ήταν επιτύμβιο άγαλμα και βρέθηκε θαμμένο μαζί με έναν Κούρο και εκτίθενται μαζί στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθηνάς.

Είναι κατασκευασμένο από Παριανό μάρμαρο και χρονολογείται γύρω στο 550 π.Χ.

Στην βάση του αγάλματος είναι χαραγμένο ένα επίγραμμα που μας πληροφορεί για το όνομα και την ιδιότητα της νεκρής: «Μνήμα της Φρασίκλειας θα λέγομαι για πάντα κόρη [δηλαδή ανύπαντρο κορίτσι], γιατί από τους θεούς μου έλαχε να πάρω αντί για γάμο αυτό το όνομα.»

Xαραγμένο και το όνομα του γλύπτη που είναι ο Αριστίων ο Πάριος.

Το ύψος του αγάλματος είναι υπερφυσικό, 2.11 μ. και διατηρεί ακόμα μέρος της αρχαίας βαφής.

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθηνάς

Η Κόρη της Λυών

Η κόρη της Lyon , χρονολογείται γύρω στο 540 π.Χ. και είναι η παλαιότερη κόρη από την Ακρόπολη με τη χαρακτηριστική «ιωνική» ενδυμασία των κορών της ύστερης αρχαϊκής εποχής.

Πρόκειται για αναθηματικό άγαλμα. Στο δεξί χέρι κρατάει ένα πουλί, πιθανόν περιστέρι. Στο κεφάλι φοράει στεφάνι ζωγραφισμένο με λωτούς και ανθέμια.

Το άγαλμα είναι κομμένο σε δυο κομμάτια. Το άνω μέρος καταγράφηκε για πρώτη φορά στην Γαλλία το 1719, και σήμερα βρίσκεται στο μουσείο της Λυών. Ενώ το κάτω βρέθηκε το 1880 στην Ακρόπολη των Αθηνών και σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Η Πεπλοφόρος κόρη (αρ. 679)

Η Πεπλοφόρος κόρη, η Κόρη 679, βρέθηκε το 1886 στο Ερέχθειο της Ακρόπολης.

Πρόκειται για αναθηματικό άγαλμα που έχει μέγεθος λίγο μικρότερο του φυσικού με ύψος 1,17 μ.

Η κόρη είναι κατασκευασμένη από μάρμαρο της Πάρου και είναι έργο του 530 π.Χ. περίπου.

Φέρει ακόμα ίχνη της αρχικής διακόσμησης της, κυρίως στα μαλλιά της, που ήταν έγχρωμη.

Μουσείο Ακρόπολης

Η κόρη του Αντήνορος (αρ. 681)

Η κόρη (αρ. 681) είναι έργο του γλύπτη Αντήνορος.

Βρέθηκε θαμμένη στην λεγόμενη περσική τάφρο μαζί με άλλα γλυπτά που είχαν καταστραφεί από τους Πέρσες το 480 π.Χ

Είναι από νησιώτικο μάρμαρο και χρονολογείται μεταξύ 530-520 π.Χ.

Πρόκειται για υπερφυσικό αναθηματικό άγαλμα με ύψος που φτάνει στα 2,01 μ.

Οι οφθαλμοί ήταν ένθετοι και έχουν χαθεί όπως και μέρος απο τα άνω άκρα.

Στην βάση της βρέθηκε χαραγμένη επιγραφή που μνημονεύει τον καλλιτέχνη Αντήνορα, τον πατέρα του καλλιτέχνη Εύμοιρου, και τον κεραμέα Νέαρχο που ανάθεσε το άγαλμα.

Μουσείο Ακρόπολης

Κόρη της Ακρόπολης (αρ. 682)

Η Κόρη 682 είναι αναθηματικό άγαλμα που βρέθηκε το 1886 στο Ερέχθειο της Ακρόπολης.

Από τις μεγαλύτερες σε μέγεθος, με ύψος 1,82 μ. ,και καλύτερα διατηρημένες Κόρες μιας και βρέθηκε ,πλην μέρος των χεριών ,ολόκληρη .

Έχει εντυπωσιακό χτένισμα με βοστρύχους στο μέτωπο, ενώ στα ρούχα της φέρει ακόμα τα ίχνη της αρχικής διακόσμησης ,κυρίως με μαιάνδρους.

Το σώμα διαγράφεται αισθησιακό στα σημεία που το ρούχο κολλά επάνω του.

Είναι έργο του 530-520 π.Χ. και είναι κατασκευασμένη από νησιώτικο μάρμαρο

Μουσείο Ακρόπολης

Η Κόρη με το φρούτο (αρ. 680)

Η Κόρη με το φρούτο, η Κόρη 680, βρέθηκε το 1886 βορειοδυτικά του Ερεχθείου στην Ακρόπολη των Αθηνών

Είναι αναθηματικό άγαλμα, έργο του 530 – 520 π.Χ.

Το ύψος της είναι 1,15 μ. Είναι κατασκευασμένη από νησιώτικο μάρμαρο

Φοράει κοινό χιτώνα ιωνικού ρυθμού και ιμάτιο με πτυχώσεις που φέρει επάνω του σταυρούς και μαιάνδρους. Στο χέρι της κρατά φρούτο προσφορά στην Θεά

Τα μαυρισμένα μέρη πρέπει να προέρχονται από την πυρκαγιά με την οποία κατέστρεψαν οι Πέρσες την Αθήνα το 480 π.Χ. Λείπουν τα κάτω άκρα της.

Μουσείο Ακρόπολης

Κόρη της Ακρόπολης (αρ. 671)

Η Κόρη (αρ 671) βρέθηκε στην Ακρόπολη της Αθήνας, χωρίς τα άκρα της.

Εχει ύψος 1.77 μ και είναι κατασκευασμένη από νησιωτικό μάρμαρο.

Φοράει βαρύ ιμάτιο, με παχιές πτυχώσεις, πάνω στους ώμους της.

Είναι αναθηματικό άγαλμα ,έργο του 520 π.Χ. περίπου

Μουσείο Ακρόπολης

Η Κόρη της Χίου (αρ. 675)

Η Κόρη της Χίου, η Κόρη 675, είναι αναθηματικό άγαλμα που βρέθηκε στην Ακρόπολη. Το κεφάλι βρέθηκε το 1886 ανατολικά του Παρθενώνα, και το σώμα , χωρίς τα άκρα , το 1888 νότια του Παρθενώνα.

Είναι έργο μεταξύ 520 – 510 π.Χ. και είναι κατασκευασμένη από νησιωτικό μάρμαρο.

Το ύψος της είναι 0,55 μ. χωρίς μεγάλο μέρος από τα άκρα που δεν βρέθηκε.

Εξαιτίας της ομοιότητας με άλλα γλυπτά προερχόμενα από την Χίο ίσως να πρόκειται για ανάθημα των κάτοικων του νησιού στην θεά Αθηνά

Μουσείο Ακρόπολης

Κόρη της Ακρόπολης (αρ. 673)

Η Κόρη 673, είναι αναθηματικό άγαλμα που βρέθηκε το 1886, στα δυτικά του Ερεχθείου χωρίς τα άκρα του.

Είναι έργο μεταξύ του 520-510 π.Χ. και το ύψος της είναι 0,93.μ.

Φορά δισκοειδή σκουλαρίκια και στεφάνη με ζωγραφιστό μαίανδρο.Το ιμάτιο που φοράει κρέμεται συμμετρικά από τους δύο ώμους πάνω από το χιτώνα, ενώ οι πτυχές είναι τραβηγμένες στο πλάι.

Μουσείο Ακρόπολης

Κόρη της Ακρόπολης (αρ. 670)

Το Άγαλμα της Κόρης (αρ 670) είναι αναθηματικό άγαλμα και είναι έργο του 520 – 510 π.Χ .

Με το αριστερό της χέρι ανασύρει το φόρεμα στη μέση, που σχηματίζει έτσι κατακόρυφες πτυχές, με εντελώς πρωτότυπο στην Αττική τρόπο.

Λόγω της μεγάλης ομοιότητας στο πρόσωπο με την Κόρη 673 θεωρείται έργο του ιδίου γλύπτη.

Βρέθηκε το 1886 ΒΔ του Ερεχθείου σε θραύσματα.

Είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο Πάρου και έχει ύψος 1,15 μ.

Μουσείο Ακρόπολης

Η Κόρη με τα αμυγδαλωτά μάτια (αρ. 674)

Η Κόρη με τα αμυγδαλωτά μάτια, η «Κόρη 674″, βρέθηκε το 1888 στην Ακρόπολη χωρίς μεγάλο μέρος από τα άκρα της.

Λεπτοκαμωμένη και εκφραστική είναι από τις ωραιότερες Κόρες της Ακρόπολης.

Είναι κατασκευασμένη από Παριανό μάρμαρο και είναι έργο του 500 π.Χ περίπου.

Πρόκειται για αναθηματικό άγαλμα και έχει ύψος 0,94 μ.

Μουσείο Ακρόπολης

Κόρη της Ακρόπολης (αρ. 685) 

Η Κόρη με αριθμό 685 βρέθηκε στην Ακρόπολη της Αθήνας.

Είναι έργο του 500 π.Χ. περίπου και είναι κατασκευασμένη από Παριανό μάρμαρο.

Φοράει ιμάτιο με πτυχώσεις ενώ στο σηκωμένο χέρι πιθανόν κρατούσε πρόσφορα για την Θέα. Στα μαλλιά της διατηρεί τον αρχαίο χρωματισμό.

Πρόκειται για αναθηματικό άγαλμα με ύψος 1,22 μ. Λείπουν μέρος από τα χέρια και τα πόδια από τον αστράγαλο και κάτω.

Μουσείο Ακρόπολης

Κόρη της Ακρόπολης(αρ. 684)

Η Κόρη 684 βρέθηκε στην Ακρόπολη της Αθήνας και είναι αναθηματικό άγαλμα.

Φοράει δισκοειδή σκουλαρίκια και έχει εντυπωσιακό χτένισμα.

Το απλανές της βλέμμα και το ανέκφραστο πρόσωπο της έχουν αποδοθεί τέλεια από τον δημιουργό της.

Έχει ύψος 1,19 μ , χωρίς τα άκρα που δεν βρέθηκαν, και είναι έργο του 490-480 π.Χ.

Μουσείο Ακρόπολης

Η Κόρη του Ευθυδίκου

Η Κόρη του Ευθυδίκου βρέθηκε στην Ακρόπολη το 1882 και αποτελείται απο δύο τμήματα που δεν ενώνονται μεταξύ τους.(Το μεσαίο δεν ευρέθη ).Σύμφωνα με την επιγραφή στην βαση της, η κόρη αφιερώθηκε στην Αθηνά από τον Ευθύδικο, γιο του Θαλιάρχου. Είναι δηλαδή αναθηματικό άγαλμα.

Αντίθετα από τις προηγούμενες Κόρες με το αρχαϊκό μειδίαμα η Κόρη αυτή είναι δύσθυμη. Ο ένας της μαστός είναι ακάλυπτος ενώ στα χείλη και στα μάτια διατηρεί ίχνη από τον αρχικό χρωματισμό.

Είναι έργο του 480 π.Χ περιπου και αποτελεί τον τελευταίο σταθμό της αρχαϊκής τέχνης.

Μουσείο Ακρόπολης

πηγή-apocalypsejohn.com

Διαβάστε περισσότερα... »

Τα δέκα καλύτερα αρχαιοελληνικά αγάλματα και γλυπτά

Αφιέρωμα στα 10 καλύτερα αρχαιοελληνικά αγάλματα και γλυπτά φιλοξενεί ο Guardian, ο οποίος αποθεώνει την τέχνη της Αρχαίας Ελλάδας. 

«Από τα σπάνια μπρούτζινα αγάλματα που βρέθηκαν στη θάλασσα μέχρι τα αγάλματα θεών που ήταν μια χιλιετία μπροστά από τον χρόνο τους, η αρχαία ελληνική τέχνη είναι μαγική, ζωντανή και επιβλητική», γράφει η Βρετανική εφημερίδα και περιλαμβάνει στο top 10 και γλυπτό απο το αέτωμα του Παρθενώνα.

Τα 10 καλύτερα αρχαιοελληνικά αγάλματα...

- Ο θνήσκων πολεμιστής της Αφαίας (480-470 π.Χ.)

«Υπάρχει τραγικό πάθος σε αυτό το γλυπτό ενός ετοιμοθάνατου ήρωα από ένα ναό στο νησί της Αίγινας. Οι τραγωδίες του Σοφοκλή, του Ευριπίδη και Αισχύλου εξακολουθούν να παίζονται. Το άγαλμα απεικονίζει την τελευταία πνοή ενός πολεμιστή που έπεσε ηρωικά».

- Ο βωμός της Περγάμου (180-160 π.Χ)

«Η κλασική ελληνική τέχνη άλλαξε γρήγορα όπως η ίδια η Ελλάδα πέρασε πολέμους και μετασχηματισμούς σε αυτοκρατορίες. Στην Ελληνιστική εποχή, η τέχνη έγινε πολύ πιο συναισθηματική, αισθησιακή ακόμη και εντυπωσιακή. Τα οργισμένα γλυπτά στο βωμό της Περγάμου – τα οποία μπορεί να δει κανείς στο μουσείο του Βερολίνου – είναι γεμάτα πάθος και ψυχολογικό δράμα».

- Οι πολεμιστές του Ριάτσε (460-420 π.Χ.)

«Αυτά τα τεράστια αγάλματα που βρέθηκαν στη θάλασσα στα ανοικτά της νότιας Ιταλίας το 1972 είναι σημαντικά, καθώς υπάρχουν ελάχιστα αγάλματα από χαλκό. Τα περισσότερα από τα κλασικά γυμνά αγάλματα σε μουσεία ήταν σκαλισμένα σε μάρμαρο κατά την ρωμαϊκή εποχή, όπως οι αναπαραγωγές αυτών των σπάνιων αγαλμάτων. Εδώ βλέπουμε το αληθινό μεγαλείο της ελληνικής τέχνης στην κλασική εποχή του, το οποίο συνέβη στο πέμπτο αιώνα π.Χ.».

- Θεές από το ανατολικό αέτωμα του Παρθενώνα (γ 438-432 π.Χ.)

Καθισμένες από κοινού σε αρμονία αυτές οι θεές χαραγμένες σε μάρμαρο στον Παρθενώνα είναι από τις πιο όμορφες και μυστηριώδεις εικόνες που δημιουργήθηκαν ποτέ. Ο καλλιτέχνης κάνει τις κουρτίνες που καλύπτουν το σώμα τους να φαίνονται πραγματικές και με πλούσια υφή. Είναι θέες από όνειρο».

- Μαρμάρινη μετόπη από τον Παρθενώνα (447-438 π.Χ.)

«Η βία είναι ένα αγαπημένο θέμα των αρχαίων Ελλήνων καλλιτεχνών. Περιγράφουν το μύθο του Τρωικού πολέμου και αναβιώνουν τους Περσικούς πολέμους, αλλά και αυτούς ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις. Οι κλασσικοί καλλιτέχνες, βρήκαν άλλους τρόπους για να απεικονίσουν τις συγκρούσεις. Σε αυτό το έργο τέχνης, ένας άνθρωπος πολεμά με έναν κένταυρο».

- Ο θεός της θάλασσας Δίας ή Ποσειδώνας (470 π.Χ)

«Αυτό το μαγευτικό χάλκινο άγαλμα βρέθηκε στις ελληνικές θάλασσες και περιέχει τη μαγεία της ελληνικής μυθολογίας. Ο θεός -μάλλον ο Δίας- αναπαριστάται τη στιγμή που εκτοξεύει έναν κεραυνό. Το σώμα του έχει θεϊκές δυνάμεις, ωστόσο είναι ανθρώπινο, ούτε κολοσσιαίο ούτε αιθέριο, αλλά ο καθρέπτης των δικών μας σωμάτων. Οι αρχαίοι Θεοί των Ελλήνων είναι ανθρώπινοι, πολύ ανθρώπινοι και οι διαμάχες τους προκαλούν θλίψη και μάχες στον κόσμο».

- Το αγγείο των Σειρήνων (470-480 π.Χ.)

Στην Οδύσσεια του Ομήρου, ένα από τα πρώτη ελληνικά έπη, ο Οδυσσέας επιθυμεί να ακούσει το τραγούδι των Σειρήνων, το οποίο παραπλανεί τους ναυτικούς και τους οδηγεί στο θάνατο. Ετσι, ο Οδυσσέας δέθηκε στο κατάρτι, ενώ οι υπόλοιποι ναυτικοί είχαν δεμένα τα αυτιά τους. Αυτό το αγγείο, απεικονίζει τον Οδυσσέα να αγωνίζεται να ξεφύγει, καθώς ακούει το τραγούδι.

- Ο ηνίοχος της Μοτύης (350 π.Χ.)

Αυτό είναι ένα από τα πιο καταπληκτικά ελληνικά αγάλματα που έχουν επιβιώσει, και είναι άκρως αποκαλυπτικό σχετικά. Αυτός ο νέος, τεχνικά δεν είναι γυμνός, αλλά φοράει ένα εφαρμοστό ένδυμα που αντί να κρύβει το σώμα του, δίνει το περίγραμμα. Τα ελληνικά αγάλματα είναι πορτρέτα της ανθρώπινης ομορφιάς που έχουν ως στόχο να προκαλούν, ενώ είναι παράλληλα και ευγενή.

- Το κύπελλο του Διονύσου από τον Εξεκία (540 π.Χ.)

«Ο Διόνυσος, θεός του κρασιού και της παράνοιας, ταξιδεύει στο πλοίο του περιτριγυρισμένος από δελφίνια».

- Η Μάσκα του Αγαμέμνονα (1500-1550 π.Χ.)

Οταν ο ρομαντικός αρχαιολόγος Ερρίκος Σλίμαν ανακάλυψε την χρυσή μάσκα στις Μυκήνες το 1876, δεν είχε καμία αμφιβολία ότι ήταν η νεκρική μάσκα του Αγαμέμνονα, του βασιλιά που οδήγησε τους Ελληνες στον Τρωικό πόλεμο, για να δολοφονηθεί εν τέλει όταν επέστρεψε στο σπίτι του.

πηγή-mythiki-anazitisi.

Διαβάστε περισσότερα... »