Οι φιλοσοφικοί διάλογοι του Πλάτωνα

Ο Πλάτων στους διαλόγους του χρησιμοποίησε πολλούς τεχνικούς και φιλοσοφικούς όρους για να περιγράψει την σκέψη του. Αυτό έγινε όχι μόνον διότι ήταν ανάγκη κάποια πράγματα να παραμείνουν άγνωστα στο ευρύ κοινό, αλλά και διότι η "φιλοσοφική δεοντολογία" (τρόπος του λέγειν) προέτασσε τα θέματα αυτά να παρουσιάζονται με τέτοιους όρους. 

Την ίδια πρακτική βλέπουμε ότι τηρούν όλοι οι Έλληνες Φιλόσοφοι, οι οποίοι πολύ σπάνια αναφέρονται ονομαστικά σε συγκεκριμένους θεούς.

Για να μπορέσει κανείς να μελετήσει και να προσεγγίσει σε βάθος τα Πλατωνικά κείμενα, πρέπει να γνωρίζει το θέμα που διαπραγματεύεται κάθε διάλογος και να έχει την γενική εικόνα των φιλοσοφικών όρων που χρησιμοποιεί ο Πλάτων.

Ο Διάδοχος της Πλατωνικής Ακαδημίας Πρόκλος, αναφέρει επιγραμματικά τον σκοπό κάποιων Πλατωνικών Διαλόγων, το οποίο είναι πολύ χρήσιμο για όσους προτίθενται να ασχοληθούν με αυτούς.

Συγκεκριμένα αναφέρει για κάποιους διαλόγους τα παρακάτω:

•Φαίδρος: Δόγματα για τους νοερούς θεούς

–Ανεξάρτητοι κυβερνήτες σύμπαντος

–Θεοί που έχουν μοιράσει τον κόσμο σε κλήρους

–Νοητά-Νοερά Γέν

–Τάξη Απολύτων Θεών

–Με ποιό τρόπο από τη μία αρχή των πάντων έχει γίνει η πρόοδος των θεϊκών κόσμων προς το πλήθος των εγκοσμίων θεών

•Σοφιστής: Περί Όντος

–Υποσελήνια Δημιουργία και ιδιότητα των θεών που έλαβαν αυτόν με κλήρο

•Γοργίας: Τρείς Δημιουργοί

•Πρωταγόρας: Διευθέτηση θνητών ζωών από τους θεούς

•Πολιτικός: Ουράνια Δημιουργία

–Σχήματα 5 στοιχείων

–Διπλούς περιοδικούς κύκλους του Σύμπαντος και οι νοερές αιτίες τους

•Φίληβος: Γνώση για το Ένα Αγαθό

–Δύο Πρώτες Αρχές

–Τριάδα που προκύπτει από αυτές

•Τίμαιος: Θεώρηση Νοητών

–Θεόπνευστη Υπόδειξη για την Δημιουργό Μονάδα

–Ολοκληρωμένη Αλήθεια για τους εγκόσμιους θεούς

–Ολόκληρη η θεωρία για την Φύση

•Νόμοι: Ύπαρξη θεών

–Πρόνοια θεών για τα πάντα

•Παρμενίδης: Πρόοδος του Όντος από το Εν

- Τάξεις των θεών και πως συνδέονται μεταξύ τους

Ειδικά ο διάλογος Παρμενίδης είναι μυστηριακός διάλογος και αποτελεί την κορύφωση της Πλατωνικής Σκέψης. Ο ίδιος ο Πρόκλος στα Σχόλια του στον διάλογο αυτό δείχνει τον αμέριστο σεβασμό και δηλώνει ότι παρέχει το Ολοκληρωμένο και τέλειο φως της θεολογικής γνώσης.

Ο Διάλογος αυτός αποτέλεσε κομβικό σημείο για την Ελληνική Φιλοσοφική σκέψη και πολλοί φιλόσοφοι είτε έγραψαν σχόλια πάνω στον διάλογο αυτό είτε αναφέρονται εκτενώς στα κείμενα τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα που δείχνει το μυστηριακό βάθος του διαλόγου αυτού είναι η αναφοράτου Ολυμπιόδωρου, που τον μεν διάλογο "Αλκιβιάδης" τον παρομοιάζει με τα προπύλαια ενός Ναού ενώ τον "Παρμενίδη" με το Άδυτον του Ναού. (Ολυμπιόδωρος – Σχόλια στον Αλκιβιάδη 10.18-11.6)

Πρόκλου Πλατωνική Θεολογία Βιβλίο Α 18.1-19.6, 25.4-31.15

http://empedotimos.blogspot.gr/

πηγή-enneaetifotos

Διαβάστε περισσότερα... »

Η Ακαδημία του Πλάτωνα και οι εξαιρετικοί σπουδαστές της

Συμπληρώθηκαν 2400 χρόνια από την ίδρυση της Ακαδημίας του Πλάτωνα. Η Ακαδημία ιδρύθηκε από τον Πλάτωνα στην Αθήνα το 387 π. Χ. και έκλεισε οριστικά το 529 μ.Χ.

Βρίσκονταν σε ένα άλσος του προαστίου των Αθηνών την Ακαδήμεια, αφιερωμένο στον Αθηναίο ήρωα Ακάδημο, από το όνομα του οποίου προέρχεται και η ονομασία της.

Αναφέρεται ότι στην είσοδο της Ακαδημίας υπήρχε η επιγραφή: «ἀγεωμέτρητος μηδεὶς εἰσίτω».

Αυτή η σχολή είχε ως στόχο να εκπαιδεύσει «φιλοσόφους πολιτικούς», οι οποίοι θα είχαν τα κατάλληλα εφόδια να κυβερνήσουν, σύμφωνα µε την πολιτική θεωρία του Πλάτωνα.

Λειτουργούσε όπως τα σύγχρονα πανεπιστήμια, αναπτύσσοντας τους τομείς του γνωστικού ενδιαφέροντος της εποχής από φιλοσοφία έως μαθηματικά και αστρονομία.

Η Ακαδημία του Πλάτωνα είναι το αρχαιότερο Πανεπιστήμιο στον κόσμο και το μακροβιότερο μέχρι σήμερα. Λειτούργησε 916 χρόνια!

Ο ιδρυτής της ο Πλάτωνας, είναι ο μεγαλύτερος φιλόσοφος όλων των εποχών. Διδάσκεται όλους τους αιώνες σε όλες τις φιλοσοφικές σχολές. Δεν θεωρείται σήμερα κανείς φιλόσοφος, αν δεν έχει μελετήσει τον Πλάτωνα. Άλλωστε όπως μας λέει ο Άλφρεντ Νορθ Γουαϊτχεντ «Όλη η Δυτική Φιλοσοφία είναι μια σειρά από υποσημειώσεις στον Πλάτωνα» (Alfred North Whitehead- 1861-1947) «Διαδικασία και πραγματικότητα (1929), επανέκδοση. 1979».

Το συγγραφικό έργο του Πλάτωνα είναι αρχικά μνήμη και φήμη, εξιδανικευτική, του βίου και του θανάτου και του ήθους του Σωκράτη, αλλά και ανάπτυξη, ευμέθοδη και πολύπτυχη της διδασκαλίας του.

Τα έργα του Πλάτωνα (36) εκτός από την Απολογία και τις Επιστολές είναι γραμμένα σε μορφή διαλόγου. Ως κεντρικό πρόσωπο στους διαλόγους, εκτός από έναν, τους Νόμους, παρουσιάζεται ο Σωκράτης, ακόμη και όταν σε κάποιον διάλογο σαν να παραμερίζεται σε θέση ακροατή.

Ο χρυσούς αιώνας (5ος π. Χ.) θα καρποφορήσει και θα γεννήσει την Ακαδημία. Ο Σωκράτης δάσκαλος του Πλάτωνα και αυτός με τη σειρά του δάσκαλος του Αριστοτέλη. 20 χρόνια έμεινε στην Ακαδημία ο Αριστοτέλης, μέχρι που απεβίωσε ο δάσκαλός του.

Η Παιδεία της Ακαδημίας θα μεταλαμπαδευτεί, από τον Αλέξανδρο, μαθητή του Αριστοτέλη, σε όλη την ανθρωπότητα. Τα ελληνικά, το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, η φιλοσοφία, οι επιστήμες, ο Πολιτισμός θα διαδοθεί σε όλη τη γη.

Οι ιδέα της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και του ωραίου έχει διαδοθεί παντού. Η ελληνική γλώσσα, εργαλείο στη προαγωγή του ανθρώπου γεννά και μεταδίδει τις αιώνιες αξίες. Τότε είναι που συμβαίνει το Πλήρωμα του χρόνου.

Τότε έρχεται ο Χριστός με το ανυπέρβλητο μήνυμα της Αγάπης και της Θυσίας Του. Το μήνυμα του Χριστού, θα εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο, σε πρόσφορο έδαφος μέσα από τα Ευαγγέλια, στην Ελληνική γλώσσα. Η Νέα θρησκεία γεννιέται.

Η Ακαδημία, θα ζήσει ακόμη μέχρι να σπουδάσουν και οι Πατέρες της Νέας Θρησκείας.

Ο Βασίλειος, ο Γρηγόριος θα είναι φοιτητές της Ακαδημίας του Πλάτωνα και θα σπουδάσουν όλες τις επιστήμες. Ρητορική, Νομοθεσία, Ιατρική, Μαθηματικά, Αστρονομία. Ο Ιωάννης θα σπουδάσει στον νεοπλατωνιστή Λιβάνιο. Αυτοί θα πάρουν το μήνυμα της Αγάπης και θα θεμελιώσουν τη νέα θρησκεία, βασισμένοι στον κόσμο των Ιδεών του «θείου» Πλάτωνα και όλου του αρχαίου ελληνικού πνεύματος.

Ο Σωκράτης στην Απολογία του, κατά Πλάτωνα λέγει:
“όντας βέβαιος ότι δεν έχω αδικήσει κανέναν, δεν πρόκειται φυσικά να αδικήσω τον εαυτό μου” συνεχίζει ο Σωκράτης, “δεν θα προτείνω λοιπόν κάτι κακό, τι να φοβηθώ; μήπως αυτό που προτείνει ο Μέλητος; (τον θάνατο) αφού δεν ξέρουμε καλά καλά αν είναι κακό ή καλό, τι να προτείνω; να μείνω φυλακή; τι θα με ωφελούσε το να είμαι δούλος; εξορία; θα ήμουν ασυλλόγιστος αν δεν μπορούσα να σκεφτώ ότι εσείς που είστε συμπολίτες μου δεν μπορέσατε να με υποφέρετε θα μπορέσουν οι ξένοι. 

Και θα μπορούσε να μου πει κανείς ότι θα μπορούσα να φύγω από την Αθήνα και να πάω κάπου και να σωπάσω, αλλά δεν είναι δυνατόν αυτό διότι θα ήταν σαν να παράκουα τον θεό, άλλωστε .... Η ζωή δεν έχει κανένα νόημα αν δεν μιλάμε για την αρετή.”

Το 371 ο αυτοκράτορας Ουάλης, μέσω του έπαρχου Μόδεστου, απειλεί με θάνατο τον Βασίλειο, διότι «ενσπείρει καινά δαιμόνια»:

- Μόδεστος: Μα δεν φοβάσαι λοιπόν τη δύναμη της εξουσίας μου;

- Βασίλειος: Τι να φοβηθώ; Δημεύσεις περιουσίας; Δεν έχω τίποτα που να μου ανήκει. Εξορία; "Του Κυρίου η γη και το πλήρωμα αυτής". Βασανιστήρια; Το ασθενικό μου κορμί Θα υποκύψει αμέσως. Θάνατο; Αυτόν ποθώ κι εγώ, για να ενωθώ το συντομότερο με το Θεό μου!

Ο Μέγας Βασίλειος, είπε τα ίδια με τον Σωκράτη, καμιά διαφορά. Ο μαθητής ανταποκρίθηκε στο μήνυμα του πρώτου δασκάλου: 

«Η ζωή δεν έχει κανένα νόημα αν δεν μιλάμε για την αρετή». 

Και ανταποκρίθηκε στο μήνυμα, πιστός στο Λόγο του Θεού, του Τελευταίου Δασκάλου.

Η Ακαδημία είχε εκτελέσει το σκοπό της, στα χίλια έτη της λειτουργίας της και έκλεισε εκπληρώνοντας το δικό της μέρος στο σχέδιο του Θεού.

Η Ακαδημία έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα, όμως το Φως της, φωτίζει και θα φωτίζει στους αιώνες.

πηγή-sophia-siglitiki

Διαβάστε περισσότερα... »