«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).


"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).

Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.

Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.


ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 5 Απριλίου 2015

Επιστήμη - Πολιτισμός





Η επιστήμη της φυσικής είναι η βάση όλων των επιστημών, γιατί όπως λέει το όνομά της, αυτή ασχολείται με την φύση των πραγμάτων. 

Στις μέρες μας, η φυσική έχει γίνει κβαντική. Οι ανακαλύψεις των ιδιοτήτων που έχουν τα υποατομικά σωματίδια της ύλης που ονομάζονται με ένα όνομα «κβάντα» είναι εκπληκτικές και υπερβαίνουν την ικανότητα αντίληψης που έχει αναπτύξει μέχρι τώρα ο ανθρώπινος εγκέφαλος, γι αυτό και ετούτη η καινούργια φυσική γίνεται πολύ δύσκολα αντιληπτή από τους περισσότερους. Ακόμη και ο Αϊνστάιν είχε πει, πως όποιος πει ότι καταλαβαίνει την κβαντική φυσική, απλά κοροϊδεύει…

Είτε την καταλαβαίνουμε όμως είτε όχι, με αυτή την κβαντική φυσική προσπαθούν τώρα όλες οι υπόλοιπες επιστήμες να ερμηνεύσουν τα δικά τους θέματα και προβλήματα. Όλα αλλάζουν και μας οδηγούν στην εποχή της καθαρής ενέργειας.

Τα υποατομικά σωματίδια, η βάση του υλικού μας κόσμου, είναι άλλοτε ύλη και άλλοτε ενέργεια, όσο περίεργο και αν αυτό φαντάζει στον συντηρητικό μας νου. Ύλη και ενέργεια, στις μέρες μας πια είναι αποδεκτό από όλους πως είναι ένα και το αυτό, αφού το έχει αποδείξει η επιστήμη της φυσικής. Κανείς δεν μπορεί πια να το αμφισβητήσει.

Αυτό αλλάζει σιγά-σιγά όλα τα δεδομένα επάνω στον πλανήτη. Όσο και αν προσπαθούν κάποιοι που έχουν συμφέρον να πείσουν τους ανθρώπους πως είναι αδύναμοι και ξεχωριστοί ο ένας από τον άλλο, ο χρόνος που αυτοί θα καταλάβουν πως είναι όλοι τους κομμάτια μιας συνολικής παντοδύναμης συμπαντικής ενέργειας, πως όλα και όλοι είναι Ένα, πλησιάζει.

Μία μία υποκλίνονται μπροστά στην κβαντική, την καθαρά ενεργειακή φυσική, όλες οι επιστήμες. Για την Ιατρική, σας έχω μιλήσει επανειλημμένα.

Σήμερα θα σας μιλήσω και για την χημεία. Η ροή της ενέργειας που δονείται θεωρείται κατά τους ερευνητές θεμελιακής σημασίας ως το αρχικό στάδιο των χημικών αντιδράσεων των διαφόρων μορίων.

Με άλλα λόγια, τα μόρια δεν συμπεριφέρονται σαν μπάλες που συνδέονται απλά με κλωστές χημικές. Λίγο να τεντώσεις και να την ξαναφήσεις μία από αυτές τις κλωστές, και όλο το σύνολο θα αρχίσει να δονείται, λένε οι επιστήμονες. Το κατά πόσο αυτή η δόνηση είναι τυχαία ερευνάται. Βασικές θεωρίες υποστηρίζουν πως πολύ πριν εμφανιστούν ενδιαφέρουσες χημικές αντιδράσεις ολοκληρώνεται η ανακατανομή της ενέργειας.

Οι χημικές αντιδράσεις λοιπόν, δεν είναι παρά ανακατανομή ενέργειας, ανάμεσα στα μόρια που αντιδρούν.

Η ζωή μας δεν είναι παρά εκδήλωση ενέργειας που πάλλει… Πόσο παρήγορη ηχεί στα αυτιά αυτή η διαπίστωση…



Διαβάστε περισσότερα... »

Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2015

Η έννοια του χρόνου στους διαφορετικούς πολιτισμούς





Ο διεθνούς φήμης γλωσσολόγος, ιδρυτής σχολείων, προσωπικός δάσκαλος αρκετών μελών της αυτοκρατορικής οικογένειας της Ιαπωνίας και βραβευμένος συγγραφέας του βιβλίου «When Cultures Collide» Richard Lewis, ο οποίος κάνει διαλέξεις σε όλον τον κόσμο, αναλύει πώς οι διαφορετικοί πολιτισμοί αντιλαμβάνονται την έννοια του χρόνου.

1200934142_wcc_cover_200


Στο δυτικό ημισφαίριο, οι ΗΠΑ και το Μεξικό χρησιμοποιούν την έννοια του χρόνου με διαμετρικά αντίθετο τρόπο, πράγμα που προκαλεί έντονες τριβές μεταξύ των δύο λαών. Στη δυτική Ευρώπη, οι Ελβετοί έχουν πολύ διαφορετική αντίληψη για το χρόνο, σε σχέση με τους γείτονές τους Ιταλούς, ενώ οι πολίτες της Ταϊλάνδης δεν αξιολογούν το πέρασμα του χρόνου με τον ίδιο τρόπο όπως οι Ιάπωνες.

Γραμμικός χρόνος
Για τους Αμερικανούς ο χρόνος είναι… χρήμα. Σε μια κοινωνία προσανατολισμένη στο κέρδος, ο χρόνος είναι εκτός από πολύτιμος, τις περισσότερες φορές… ελάχιστος έως και ανύπαρκτος.

Περνάει τόσο γρήγορα, όσο κυλά το ρεύμα ενός ποταμού, αναφέρει ο αρθρογράφος, κι αν θέλει κανείς να επωφεληθεί από το πέρασμά του, πρέπει κι αυτός να κινηθεί γρήγορα μαζί του.

Για τους Αμερικανούς, το παρελθόν… ανήκει στο παρελθόν. Το παρόν είναι αυτό που μπορεί να εκμεταλλευτεί κανείς για να έχει κάποιο αποτέλεσμα στο άμεσο μέλλον.

Την ίδια γραμμική αντίληψη για το χρόνο έχουν ακόμη οι Αγγλοσαξωνικές χώρες, η Ελβετία, η Γερμανία, η Ολλανδία, η Αυστρία και οι χώρες της Σκανδιναβίας.

Επιπλέον, αυτές οι ομάδες είναι μονοχρονικές. Αυτό σημαίνει ότι προτιμούν να κάνουν μόνο ένα πράγμα τη φορά, να επικεντρώνονται σε αυτό και να το εκτελούν μέσα σε καθορισμένο πρόγραμμα. Πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο είναι πιο αποτελεσματικοί.

Ο «πολυεπίπεδος» χρόνος
Οι νοτιοευρωπαίοι είναι πολύ δραστήριοι και ενεργητικοί. Η γραμμική έννοια του χρόνου δεν ανταποκρίνεται σε αυτούς. Όσο πιο πολλά πράγματα κάνουν ταυτόχρονα, τόσο πιο ευτυχισμένοι και «γεμάτοι» νιώθουν.

Οι υπερ-δραστήριοι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για προγράμματα και για ακρίβεια/τυπικότητα, σε αντίθεση με τους Αμερικανούς, τους Γερμανούς και τους Ελβετούς.

Παριστάνουν ότι τα παρακολουθούν, ειδικά αν ένας «γραμμικός» συνεργάτης τους επιμένει, αλλά θεωρούν ότι η σημερινή πραγματικότητα να είναι πιο σημαντική από ό,τι τα συγκεκριμένα ραντεβού.

Στη δική τους αντίληψη των πραγμάτων, δίνεται προτεραιότητα στη σχετική συγκίνηση ή σημασία της κάθε συνεδρίασης.



Ο κυκλικός χρόνος
Ορισμένοι πολιτισμοί της Ανατολής βλέπουν την έννοια του χρόνου ως κάτι κυκλικό. Κάθε μέρα ο ήλιος ανατέλλει και δύει. Οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη, οι άνθρωποι γεννιούνται, μεγαλώνουν και πεθαίνουν.

Το μοντέλο αυτό του χρόνου ισχύει εδώ και δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Ο κυκλικός χρόνος δεν είναι ένα σπάνιο αγαθό. Φαίνεται ότι υπάρχει πάντοτε σε απεριόριστη προσφορά… στην επόμενη στροφή.

Στην Ανατολή συνηθίζουν άλλωστε να λένε ότι «όταν ο Θεός έφτιαξε το χρόνο, έφτιαξε μπόλικο από αυτόν».

Οι Ασιάτες πιστεύουν ότι οι ίδιες ευκαιρίες, κίνδυνοι και τα ρίσκο θα επανεμφανιστούν καθώς οι άνθρωποι γίνονται κατά ημέρες, εβδομάδες ή μήνες σοφότεροι.

Κινέζοι
Στο τέλος μιας σύσκεψης στην Κίνα συνηθίζεται οι συμμετέχοντες να ευχαριστούν ο ένας τον άλλο για τον πολύτιμο χρόνο που αφιέρωσε, ενώ η ακρίβεια και η συνέπεια θεωρούνται πολύ σημαντικές αρετές.

Ιάπωνες
Οι Ιάπωνες δεν ασχολούνται τόσο με το πόσο καιρό χρειάζεται κάτι για να συμβεί, αλλά με το πώς ο χρόνος χωρίζεται ανάμεσα στην ορθότητα, την ευγένεια, την παράδοση και την ομορφιά του οποιουδήποτε «τελετουργικού» -είτε κοινωνικού, είτε επαγγελματικού.


Πηγή: newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα... »

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2014

Δημόσια διοίκηση, σημαίνει πολιτισμός



πηγή


Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ


Ο φιλόσοφος Αντισθένης έζησε στην Αθήνα από το 445 μέχρι το 360 π.Χ. Όλοι τότε μιλούσανε για την υποδειγματική του εγκράτεια και την παροιμιώδη περιφρόνηση, που έδειχνε σε κάθε άνεση και κοινωνική συμβατικότητα.

Από τα υπέροχα γνωμικά του, ας σταθούμε για λίγο μπροστά σε εκείνο, που αναφερόταν στο κρυφό μεγαλειώδες περιεχόμενο της κάθε λέξης.

Έλεγε ο μεγάλος φιλόσοφος: ''Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις''. 

Τουτέστιν, η αρχή της σοφίας βρίσκεται μέσα στα άδυτα της σημασίας των λέξεων.

Να γιατί κάποτε στα σχολειά μας μαθαίναμε την ετυμολογία των λέξεων με ζήλο ιδιαίτερο και προσοχή μεγάλη. Μέσω αυτής της επίπονης, αλλά δημιουργικής εργασίας γινότανε μια μύηση, θα λέγαμε, στην απεραντοσύνη της θεοδώρητης σοφίας των αρχαίων προγόνων μας. Με την ετυμολογική ανάλυση παραβιάζαμε κατά κάποιο τρόπο, με σεβασμό πάντοτε, την ιερότητα κάθε λέξης και ρουφούσαμε με λαιμαργία το νέκταρ το θεϊκό, που περιείχε στον πυρήνα της η κάθε μια.

Στο σημείο αυτό θα προσπαθήσουμε, με τις πενιχρές μας δυνάμεις και την βοήθεια των ειδικών, να πραγματοποιήσουμε τα ''θυρανοίξια'' του μικρού ''ιερού'', που φέρει το όνομα Πολιτισμός. Τι θα πει πολιτισμός, ποια ήταν η παλαιά και ποια είναι η σημερινή σημασία της λέξης, τι σημαίνει πολιτιστικός και τι πολιτισμικός.

Στην αρχαία τους εκδοχή οι λέξεις πολίτης και πολιτισμός είναι μάνα και κόρη. Γι' αυτό και δεν παραξενευόμαστε, που η αρχική σημασία της λέξης πολιτισμός ήταν Δημόσια διοίκηση.

Στους Εκκλησιαστικούς συγγραφείς η λέξη πολιτισμός περιγράφει την ευγένεια και την κομψότητα των τρόπων ενός ανθρώπου της πόλης, ενός πολίτη.

Ο πολιτισμός με την νεότερη σημασία, δηλαδή ως το σύνολο των υλικών και πνευματικών επιτευγμάτων μιας ευρείας κοινωνικής ομάδας, πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον Κοραή και αποδίδει τον γαλλικό όρο civilization.

Σήμερα τις λέξεις πολιτιστικός και πολιτισμικός τις χρησιμοποιούμε συνήθως με κάποια σύγχυση. Το περιεχόμενό τους πολλές φορές το καλύπτει πέπλο ασάφειας.

Ο καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης στο επίτομο έργο του ''Λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας'' διευκρινίζει ότι η λέξη πολιτιστικός χρησιμοποιείται περισσότερο για τον πολιτισμό ως σύνολο δραστηριοτήτων, καθώς και για την δήλωση του τεχνικού πολιτισμού. 

Ενώ η λέξη πολιτισμικός τείνει να δηλώσει περισσότερο την αφηρημένη πλευρά του πολιτισμού, καθώς και τον πολιτισμό ως πνευματική καλλιέργεια.

Οι σοφοί πρόγονοί μας, όταν έλεγαν πολιτισμός, εννοούσαν Δημόσια διοίκηση. Στα χρόνια όμως τα δικά μας, όταν αναφερόμαστε στην Δημόσια διοίκηση, το μυαλό μας πηγαίνει κατευθείαν σ' αυτό που βιώνουμε, στον αντίποδα του πολιτισμού: στην διαπλοκή, τον χρηματισμό, την αναξιοκρατία, την οκνηρία, την μικρόνοια και γενικώς την παρακμή.

Πόσο δύσκολο είναι άραγε, να ξαναδώσουμε στην Δημόσια διοίκηση αυτό, που πραγματικά είναι και της αξίζει; Δηλαδή περιεχόμενο και σκοπό πολιτιστικό υψηλού πολιτισμικού επιπέδου και ισχύος παγκόσμιας εμβέλειας.

Τα πράγματα είναι απλά. Αν αποφασίσουμε να βάλουμε επιτέλους στην άκρη την δική μας απροθυμία, κανένας δανειστής και κανένα μνημόνιο δεν μπορούν να σταθούν εμπόδιο σε μια τέτοια ελληνοπρεπή και σωτήρια για όλους μας προσπάθεια. 


Διαβάστε περισσότερα... »

Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014

Ο πολιτισμός ενός ανθρώπου, είναι η ζούγκλα ενός άλλου





"Πριν φτάσουν οι λευκοί αδελφοί μας για να μας εκπολιτίσουν δεν είχαμε κανένα είδος φυλακής.


Εξαιτίας αυτού, δεν είχαμε καθόλου παραβάτες. Χωρίς φυλακή, δεν μπορεί να υπάρχουν παραβάτες. Δεν είχαμε ούτε κλειδαριές, ούτε κλειδιά, επομένως, μεταξύ μας δεν υπήρχαν κλέφτες.

Στην περίπτωση που κάποιος ήταν τόσο φτωχός που δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά ένα άλογο, μια σκηνή ή μια κουβέρτα, αυτά τα έπαιρνε ως δώρο.

Παραήμασταν απολίτιστοι για να δίνουμε μεγάλη σημασία στην ιδιωτική περιουσία. Δεν ξέραμε οποιοδήποτε είδος χρήματος και κατά συνέπεια, η αξία ενός ανθρώπου δεν καθορίζονταν από τον πλούτο του. 

Δεν είχαμε θεσπίσει γραπτούς νόμους, ούτε δικηγόρους, ούτε πολιτικούς, ως εκ τούτου, δεν ήμασταν σε θέση να κλέβουμε και να εξαπατούμε ο ένας τον άλλο. Ήμασταν πραγματικά σε κακή κατάσταση, προτού φτάσει ο λευκός άνθρωπος και δεν ξέρω πώς να εξηγήσω πώς ήμασταν σε θέση να τα βγάζουμε πέρα χωρίς αυτά τα θεμελιώδη πράγματα που (όπως μας λένε) είναι τόσο απαραίτητα για μια πολιτισμένη κοινωνία. "

John (Fire) Lame Deer Tick"
  πηγή-mythagogia
 ΧΛΕΤΣΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Διαβάστε περισσότερα... »

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2014

Ζούμε (;) με δανεικό πολιτισμό...


Πριν λίγες ημέρες σκεπτόμουν ότι δε ζούμε μόνο με δανεικά χρήματα,
αλλά πως ζούμε και με δανεικό πολιτισμό. 


Επεκτείνοντας λίγο τις σκέψεις μου, αναρωτιέμαι, τι θα έμενε αλήθεια, ως διακριτός πολιτισμός στην Ελλάδα του σήμερα, αν αφαιρούσαμε τα σπαράγματα και τις μνήμες του αρχαίου και μεσαιωνικού παρελθόντος μας; Πολύ φοβάμαι πως θα έμεναν ελάχιστα πράγματα!

Πέρα, λοιπόν, από τα λαμπρά έργα στα μουσεία μας ενός Πραξιτέλη, ενός Λεωχάρη ή ενός Σκόπα, αλλά και τις εξαίσιες τοιχογραφίες ενός Πανσέληνου ή ενός Θεοφάνη, η ελληνική καλλιτεχνική παράδοση, δεν έχει κάτι νέο να επιδείξει. Παραμένει εγκαταλειμμένη και αναξιοποίητη. 


Αυτή η Τέχνη που, ενώ έγινε πρότυπο σε όλη την οικουμένη, για τον τρόπο που αντιλήφθηκε τον Κόσμο, και που διδάσκεται σαν υπόδειγμα σε όλες τις καλλιτεχνικές σχολές του κόσμου, φαίνεται πως τους μόνους που δεν καταφέρνει να συγκινήσει είμαστε εμείς. 

Στην καλύτερη περίπτωση έχουμε μετατραπεί σε φετιχιστές, που εξουδετερώνουν με την παθητική μουσειακή λατρεία της, το ζωντανό πνεύμα που υπάρχει μέσα της και που αέναο και δημιουργικό μας ωθεί προς τα εμπρός. Έχει τις ρίζες της βαθιά χωμένες στο χώμα του παρελθόντος, αλλά δυστυχώς, δεν της δίνουμε τη δυνατότητα να στείλει χυμούς προς τα πάνω, για να πετάξει νέα βλαστάρια, κλάδους και ωραίους καρπούς.

Έτσι, το άλλοτε «έθνος των γλυπτών και των καλλιτεχνών», όπως είχε αποκαλέσει τους Έλληνες ο διαπρεπής κλασικός μελετητής Nilsen, έχουν σταματήσει πλέον να παράγουν, δική τους, ιδιοπρόσωπη τέχνη. Ήδη από το τέλος του 16ου-18ο αι, με τον Μ. Δαμασκηνό στην Κρήτη και με την Επτανησιακή σχολή, (και οι δύο περιοχές υπό βενετική επιρροή) γίνεται φανερή η δυναμική παρουσία των δυτικών επιδράσεων και των αποήχων της αναγέννησης. Έτσι, εγκαταλείφθηκε σταδιακά η καλλιτεχνική μας παράδοση, με μοναδική εξαίρεση τις λαϊκές τέχνες, και ερχόμενοι ελλειπτικά σε επαφή μ
ε την αρχαία τέχνη και σκέψη, μέσω του διαστρεβλωτικού οφθαλμού της δυτικής όρασης, αποκοπήκαμε από αυτήν.







Απομακρυνθήκαμε από τις ρίζες της τρισχιλιόχρονης καλλιτεχνικής μας παράδοσης και παραδιδόμενοι άνευ όρων στην «υπεροχή» της ευρωπαϊκής τέχνης, γίναμε απλοί εισαγωγείς νέων κινημάτων και αντιλήψεων για τις φόρμες, που γεννιούνται αλλού. Από ανθρώπους, που δεν έχουν αντικρίσει ποτέ το ελληνικό φως, αυτό που γέννησε τα δικά μας έργα και μας έδωσε τη δική μας όραση. 

Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν οι σύγχρονοι κήνσορες, που σχεδιάζουν περί μιας παγκόσμιας τέχνης, ίδιας από την Ιαπωνία μέχρι την Αμέρικα, είναι ότι της αποστερούν πλέον κάθε ιδιαίτερο κοινωνικό και ψυχολογικό έρεισμα.

Την θεωρούν ένα καπρίτσιο του νου, μια αυθαίρετη και ανεξάρτητη λειτουργία, ένα άνθος του λωτού δίχως ρίζες, που μπορεί να ευδοκιμεί στο κενό, οπουδήποτε. Παραγνωρίζοντας το δικαίωμα να είναι η τέχνη μια εμπειρία, ατομική και συλλογική. 

Η τέχνη δε θεωρείται πια, όπως θα έπρεπε, η έκφραση μιας πολυποίκιλης ενότητας, που περιλαμβάνει όχι μόνο την ψυχοσύνθεση ενός λαού, αλλά ακόμη και τα κλιματολογικά, γεωγραφικά και εμπειρικά του δεδομένα.

Ακόμη και μια παρατεταμένη ηλιοφάνεια μπορεί να δημιουργεί το συναίσθημα
εκείνο που θα φωτίσει την καλλιτεχνική δημιουργία, και θα της δώσει τα φωτεινά χρώματα και τα αισιόδοξα σχήματα. Είναι όλα τόσο λεπτά και τόσο ευαίσθητα. Έτσι, με φυσικό τρόπο, είναι άλλη η ψυχοσύνθεση των Ελλήνων και άλλη αυτή των Γερμανών ή των Κινέζων. Για αυτό είναι και διαφορετικές οι τέχνες τους και ο πολιτισμός τους.

Έκτοτε, και τα τελευταία 200 χρόνια του ελεύθερου ελληνικού κράτους, μανιωδώς αποδομούμε οτιδήποτε ελληνικό, προάγοντας ταυτόχρονα οτιδήποτε ξενικό και άσχετο με την δική μας κουλτούρα και ψυχοσύνθεση. 

Όλα αυτά τα χρόνια, δεν καταστρέψαμε μόνο την οικονομία 2-3 φορές και τα ήθη και έθιμα του λαού μας. Αλλά επιδοθήκαμε και σε μια πολιτισμική αυτοχειρία, καταστρέφοντας και την ελληνική τέχνη και παράδοση, ενώ θα μπορούσαμε να τις εξελίξουμε. Και το κάνουμε με τον πλέον επίσημο τρόπο, μέσα από τις σχολές, παράγοντας, γενικά μιλώντας, όχι δημιουργούς, αλλά αντιγραφείς άλλων, συχνά κακούς, ελλείψει βιωμάτων.

Στην Ελλάδα σήμερα, δεν παράγεται τίποτα. Όχι μόνο πολιτική και προϊόντα, αλλά ούτε και δική μας τέχνη. 
Πλην κάποιων εξαιρέσεων, όλα εισάγονται. 

Ακόμη και ο νεοκλασικός ρυθμός των κτιρίων του 19ου-αρχών του 20ου αι, αποτελεί μια εξιδανικευμένη βαυαρική οπτική περί του γνήσιου κλασικού ρυθμού στην αρχιτεκτονική. 

Μιλάμε ακόμη για σχολές Μονάχου, Παρισίων και τελευταία για την Ν. Υόρκη, κινούμενοι στην κοινοτυπία της πρωτοτυπίας, που επιφέρει στη τέχνη η παγκοσμιοποίηση των ιδεών και του αντικομφορμισμού. Γίναμε μια θλιβερή επαρχία της τέχνης, όπου όλα αναμασιούνται σαν ξένα πρετ-α-πορτέ, Με μια τέχνη που έχει πάρει παγκόσμια χαρακτηριστικά και έχει απολέσει τον ιδιαίτερο τοπικό χαρακτήρα της, τον τόσο ποικίλο και ενδιαφέροντα.

Όμως, επανασύνδεση με την ελληνική καλλιτεχνική παράδοση, δε σημαίνει εσωστρέφεια, ή ένα διαρκές αναμάσημα των παλαιών κατακτήσεων. Σημαίνει το μπόλιασμα και την ανάπτυξη με σύγχρονους τρόπους και μέσα των θαυμάσιων αυτών μορφών και τεχνών. Λίγες οι προσπάθειες, αλλά ουσιαστικές, στον 20ο αι, για μια αναβάπτιση στη δική μας καλλιτεχνική παράδοση και τέχνη, που έχω χρέος να τις αναφέρω, παρόλο που αναγκαστικά θα παραλείψω και άλλες.

Σε όλες τις τέχνες και κυρίως στη ζωγραφική με τον Θεόφιλο και τον Κόντογλου, με τον Τσαρούχη και άλλους, αλλά και με τον Σίμωνα Καρρά στην παραδοσιακή μουσική, και με τους ρεμπέτες στη λαϊκή, με τους Σκαλκώτα και Μητρόπουλο στην έντεχνη και με το συνθέτη Γ. Μαρκόπουλο, τον Β. Σκουλά σήμερα, τη Δ. Στράτου στον παραδοσιακό μας χορό, για να αναφέρω κάποιους από τους εμπνευσμένους δημιουργούς, που εργάστηκαν και εργάζονται για την επανασύνδεση με την πνευματική μας ταυτότητα, από κάθε άποψη. 

Διότι πολιτισμός, υπό την ευρεία έννοια, δεν είναι μόνο οι τέχνες και τα γράμματα, αλλά ακόμη και αυτή η καθημερινή μας ζωή και συμπεριφορά. Όταν αυτό πάει στραβά, συμπαρασύρει και τα υπόλοιπα.


Έτσι, καμία αλλαγή δε μπορεί να επέλθει σε οποιοδήποτε άλλο επίπεδο της πολιτικής και δημόσιας ζωής, αν δεν προηγηθεί μια αληθινή προσπάθεια δημιουργίας ενός νέου ελληνικού πολιτισμού. Τα υλικά τα έχουμε σε αφθονία, αν κάτι μας λείπει, θα είναι μόνο η διάθεση να είμαστε αυτάρκεις και αυτόφωτοι.


Γεράσιμος Γ. Γερολυμάτος


Διαβάστε περισσότερα... »

Τετάρτη 24 Ιουλίου 2013

Αυτό είναι πολιτισμός! Αληθινή αγάπη για την Κτίση


Επιμέλεια: Δρ Δημήτρης Περδετζόγλου

Συγκλονιστικό βίντεο: Πυροσβέστης δίνει το φιλί της ζωής σε σκύλο για να τον σώσει!









Ο σκύλος βρισκόταν μέσα σε ένα φλεγόμενο κτίριο και ο πυροσβέστης από την Χιλή, αφού τον έβγαλε έξω, 
του έδωσε το φιλί της ζωής!



Διαβάστε περισσότερα... »

Κυριακή 7 Ιουλίου 2013

Ορσηίς, η μητέρα των Ελλήνων



Στην ελληνική μυθολογία η Ορσηίδα (Ορσηίς) ήταν η νύμφη που έμελλε να γίνει η μητέρα όλων των Ελλήνων. 

Η νύμφη Ορσηίδα παντρεύτηκε το γιο του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, Έλλην...

Ο συγγραφέας
Μιχάλης Καλόπουλος (www.greatlie.com) μας διηγείται την παρακάτω ιστορία:

"Αν ρωτήσετε οποιονδήποτε Έλληνα, οποιουδήποτε μορφωτικού επιπέδου, οπουδήποτε στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, ποια είναι η Σάρρα... αναμφίβολα θα πάρετε έναν τεράστιο αριθμό ικανοποιητικών απαντήσεων. Αν όμως ρωτήσετε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες, του πλέον υψηλού μορφωτικού επιπέδου, από δασκάλους μέχρι ακαδημαϊκούς, ποια είναι η Ορσηίδα; (η έρευνα αυτή έγινε τα τελευταία δυο χρόνια από μένα τον ίδιο, σε εκτεταμένο δείγμα)... θα πάρετε όλες της απίθανες απαντήσεις –εκτός απ την πραγματική- ότι η Ορσηίδα… είναι η Προμήτηρα των Ελλήνων!

Αυτή η θλιβερή, καθολική άγνοια των προγόνων μας, είναι και η καλύτερη απόδειξη της απόλυτης ιστορικής αφασίας των ελλήνων! Όχι μόνο δεν ξέρουν ότι έχουν προπάτορά τους τον Έλληνα, τον γιο του Δευκαλίωνα, αλλά ούτε και οι πλέον μορφωμένοι Έλληνες δεν γνωρίζουν, ότι η σύζυγός του Ορσηίδα, είναι η ιστορική μητέρα των Ελλήνων!

Μάλιστα για τις ανάγκες αυτού του άρθρου, μάταια προσπάθησα να βρω στο διαδίκτυο έστω και μια εικόνα της μυθικής αυτής μητέρας των Ελλήνων! Αναγκάστηκα λοιπόν, να επισκευθώ το μόνο μέρος που (ξεναγούμενος μόλις προ καιρού συνειδητοποίησα και ο ίδιος την μεγάλη αυτή έλλειψη), τον "Ναό των Ελλήνων" στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, κατασκευασμένο (προ δεκαετίας) από τον υπεραθλητή (παγκοσμίου αναγνώρισης) μαραθωνοδρόμο Αριστοτέλη Κακογεωργίου. 

Στο προαύλιο αυτού του "Ναού των Ελλήνων", υπάρχει το μοναδικό πανελλαδικά μαρμάρινο σύμπλεγμα (ανδριάντας) της ολότελα άγνωστης μητέρας των Ελλήνων, που στην ιερή αγκαλιά της, κρατά τρυφερά τα παιδιά της Δώρο, Ξούθο, Αίολο, απ’ τους οποίους προήλθαν οι βασικές φυλές των Ελλήνων!"

Σύμφωνα με τον μύθο, μετά τον κατακλυσμό, ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα πήγαν στους Δελφούς και στο ιερό της Θέμιδας για να εκφράσουν και σ αυτή την ίδια επιθυμία. 

Η θεά τους άκουσε και τους απάντησε με τον παρακάτω χρησμό: Αν ήθελαν να φέρουν στη ζωή νέους ανθρώπους, θα έπρεπε να καλύψουν τα πρόσωπά τους και να ρίχνουν πίσω από την πλάτη τους, τα οστά της μητέρας τους.

Εκείνοι κατάλαβαν την ερμηνεία του χρησμού και αφού έκαναν ότι τους έλεγε ο χρησμός άρχισαν να πετάνε πέτρες πίσω από την πλάτη τους, αφού αυτές προέρχονταν από τα σπλάχνα της μάνας Γης.

Οι πέτρες που πετούσε ο Δευκαλίωνας μεταμορφώνονταν σε άνδρες και αυτές που πετούσε η Πύρρα μεταμορφώνονταν σε γυναίκες. 

Από την πρώτη δε πέτρα που πέταξε ο Δευκαλίωνας προήλθε ο Έλληνας, γενάρχης των Ελλήνων.

Ο γενάρχης των Ελλήνων ο Έλλην, γέννησε με την Ορσηίδα τρεις γιους, τον Δώρο τον Ξούθο και τον Αίολο τους πρώτους αρχηγούς των Ελλήνων. 

Ο Ξούθος βασίλεψε στη Πελοπόννησο και έκανε δύο γιους, τον Αχαιό και τον Ίωνα από τους οποίους οι Αχαιοί και οι Ίωνες πήραν τα ονόματά τους. 

Ο Αίολος βασίλεψε στη Θεσσαλία και οι κάτοικοι ονομάσθηκαν Αιολείς απ' αυτόν. 

Ο Δώρος και οι άνθρωποι του που ονομάστηκαν Δωριείς εγκαταστάθηκαν στις περιοχές ανατολικά του Παρνασσού.

Ο Απολλόδωρος μάς λέγει:

[Α 7,2] [...] Ζεὺς δὲ πέμψας Ἑρμῆν πρὸς αὐτὸν ἐπέτρεψεν αἱρεῖσθαι ὅ τι βούλεται· ὁ δὲ αἱρεῖται ἀνθρώπους αὐτῷ γενέσθαι. καὶ Διὸς εἰπόντος ὑπὲρ κεφαλῆς ἔβαλλεν αἴρων λίθους, καὶ οὓς μὲν ἔβαλε Δευκαλίων, ἄνδρες ἐγένοντο, οὓς δὲ Πύρρα, γυναῖκες. ὅθεν καὶ λαοὶ μεταφορικῶς ὠνομάσθησαν ἀπὸ τοῦ λᾶας ὁ λίθος. γίνονται δὲ ἐκ Πύρρας Δευκαλίωνι παῖδες Ἕλλην μὲν πρῶτος, ὃν ἐκ Διὸς γεγεννῆσθαι <ἔνιοι> λέγουσι, <δεύτερος δὲ> Ἀμφικτύων ὁ μετὰ Κραναὸν βασιλεύσας τῆς Ἀττικῆς, θυγάτηρ δὲ Πρωτογένεια, ἐξ ἧς καὶ Διὸς Ἀέθλιος. [Α 7,3] Ἕλληνος δὲ καὶ νύμφης Ὀρσηίδος Δῶρος Ξοῦθος Αἴολος. αὐτὸς μὲν οὖν ἀφ᾽ αὑτοῦ τοὺς καλουμένους Γραικοὺς προσηγόρευσεν Ἕλληνας, τοῖς δὲ παισὶν ἐμέρισε τὴν χώραν· καὶ Ξοῦθος μὲν λαβὼν τὴν Πελοπόννησον ἐκ Κρεούσης τῆς Ἐρεχθέως Ἀχαιὸν ἐγέννησε καὶ Ἴωνα, ἀφ᾽ ὧν Ἀχαιοὶ καὶ Ἴωνες καλοῦνται, Δῶρος δὲ τὴν πέραν χώραν Πελοποννήσου λαβὼν τοὺς κατοίκους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ Δωριεῖς ἐκάλεσεν, Αἴολος δὲ βασιλεύων τῶν περὶ τὴν Θεσσαλίαν τόπων τοὺς ἐνοικοῦντας Αἰολεῖς προσηγόρευσε, καὶ γήμας Ἐναρέτην τὴν Δηιμάχου παῖδας μὲν ἐγέννησεν ἑπτά, Κρηθέα Σίσυφον Ἀθάμαντα Σαλμωνέα Δηιόνα Μάγνητα Περιήρην, θυγατέρας δὲ πέντε, Κανάκην Ἀλκυόνην Πεισιδίκην Καλύκην Περιμήδην.[...]

Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη Α', 7,2-3.


Απόδοση:
"[...] Ο Ζεύς, στέλνοντας του τον Ερμή, τον προέτρεψε να διαλέξει ότι θέλει. Κι αυτός διάλεξε να του γεννήσει ανθρώπους. Όπως του είπε λοιπόν ο Ζευς, έπαιρνε λίθους και τους πετούσε πάνω από το κεφάλι του. Όσοι πέταξε ο Δευκαλίωνας έγιναν άνδρες, όσοι έταξε η Πύρρα γυναίκες. Για αυτό και ονομάστηκαν λαοί μεταφορικά, από το λάας που είναι ο λίθος. Ο Δευκαλίωνας απέκτησε από την Πύρρα δυο υιούς, πρώτο τον Έλληνα, που όπως λένε κάποιοι, γεννήθηκε από τον Δία και δεύτερο τον Αμφικτύονα, που έγινε βασιλιάς στην Αττική μετά τον Κραναό, και μία θυγατέρα, την Πρωτογένεια, που από τον Δία γέννησε τον Αέθλιο. Από τον Έλληνα και τη νύμφη Ορσηίδα γεννήθηκαν ο Δώρος, ο Ξούθος και ο Αίολος. Αυτός ονόμασε Έλληνες τους λεγόμενους Γραικούς και μοίρασε τη χώρα τα παιδιά του. Ο Ξούθος, που πήρε την Πελοπόννησο, απέκτησε από την Κρέουσα, κόρη του Ερεχθέα, τον Αχαιό και τον Ίωνα, από τους οποίους ονομάστηκαν οι Αχαιοί και οι Ίωνες. Ο Δώρος έλαβε την περιοχή πέρα από την Πελοπόννησο και ονόμασε τους κατοίκους της με το όνομά του Δωριείς. Ο Αίολος, ως βασιλέας στην περιοχή της Θεσσαλίας, ονόμασε του κατοίκους της Αιολείς, παντρεύτηκε την Εναρέτη, κόρη του Δηίμαχου, και απέκτησε επτά γιούς, τον Κρηθέα, τον Σίσυφο, τον Αθάμαντα, τον Σαλμωνέα, τον Δηιόνα, τον Μάγνητα και τον Περιήρη, και πέντε κόρες, τις Κανάκη, Αλκυόνη, Πεισιδίκη, Καλύκη και Περιμήδη. [...]"

Διαβάστε περισσότερα... »

Σάββατο 6 Ιουλίου 2013

Ξένοι λόγιοι υποκλίνονται στο ελληνικό μεγαλείο




Είμαστε παιδιά των Ελλήνων

“Deorum lingua est lingua Graecorum”
(Η γλώσσα των θεών είναι η Ελληνική γλώσσα)

“Totum Graecorum est”
(Όλα είναι Ελληνικά) *['Ολα προέρχονται από τους Έλληνες]

“Nihil Graeciae humanum, nihil sanctum”
(Τίποτα δεν είναι πιο ανθρώπινο, πιο ιερό από την Ελλάδα)
Marcus Tullius Cicero (106 b.c. – 43 b.c.) [Λατίνος κλασικός]

“‘Though Greece was conquered, she defeated the conqueror and imported the arts in the uncivilized Latium””
(Παρ’ ότι η Ελλάς κατακτήθηκε, αυτή νίκησε τον κατακτητή και εισήγαγε τις τέχνες στο απολίτιστο Λάτιο)
Quintus Horatius Flaccus (65 b.c. – 8 b.c.) [Ρωμαίος λυρικός ποιητής]

“What the mind and the heart is for a human being, Greece is for humanity”
(Ό,τι το μυαλό και η καρδιά είναι για το ανθρώπινο σώμα, είναι η Ελλάς για την ανθρωπότητα)
Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832) [Γερμανός συγγραφεύς]

“Damned Greek, you found everything; philosophy, geometry, physics, astronomy… you left nothing for us”
(Καταραμένε Έλληνα ανακάλυψες τα πάντα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία… δεν άφησες τίποτα για εμάς)
Johann Christoph Friedrich von Schiller (1759-1805)
[Γερμανός ποιητής, φιλόσοφος και Ιστορικός]


“Greece was the real cradle of liberty in which the earliest republics were rocked. We are the pupils of the great men, in all the principles of science, of morals, and of good government”.
(Η Ελλάς υπήρξε το αληθινό λίκνο της ελευθερίας στο οποίο σφυρηλατήθηκαν οι πρώτες πολιτείες. Εμείς είμαστε οι μαθητές [αυτών] των μεγάλων ανδρών, σε όλες τις αρχές της επιστήμης, της ηθικής και της καλής διακυβέρνησης)
William Cullen Bryant (1794-1878) [Αμερικανός ρομαντικός ποιητής]

"If in the library of your house you do not have the works of the ancient Greek writers, then you live in a house with no light”.
(Εάν στη βιβλιοθήκη του στπιτιού σου δεν έχεις τα έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τότε ζεις σε ένα σπίτι χωρίς φως)
George Bernard Shaw (1794-1878) [Ιρλανδός θεατρικός συγγραφεύς]

“If it is true that the violin is the most perfect of musical instruments, then Greek is the violin of human thought”
(Εάν αληθεύει πως το βιολί είναι το τελειότερο των μουσικών οργάνων, τότε Ελληνικό είναι το “βιολί” της ανθρώπινης σκέψης)
Helen Adams Keller (1880-1968) [Αμερικανίδα συγγραφεύς, "ακτιβίστρια" και λέκτωρ]

“The only way for us to become great, or even inimitable if possible, is to imitate the Greeks”
(Ο μόνος τρόπος για εμάς να γίνουμε σπουδαίοι ή ακόμη και απαράμιλλοι, αν αυτό είναι δυνατό, είναι να μιμηθούμε τους Έλληνες)
Johann Joachim Winckelmann (1717-1768) [Γερμανός ιστορικός και αρχαιολόγος]

“We have to admit that the whole Islam, except the religion, was Greek. Betrayal against the Greeks by the Islamic nations, equals betrayal against their own nature”
(Πρέπει να παραδεχτούμε πως όλο το Ισλαμ, εκτός της θρησκείας, ήταν Ελληνικό. Προδοσία ενάντια των Ελλήνων από τα Ισλαμικά έθνη, ισούται με προδοσία ενάντια στην ίδια τους τη φύση)
Ibn Khaldun (1332-1406) [Άραβας ιστορικός, λόγιος, θεολόγος και πολιτικός]

“Except the blind forces of nature, nothing moves in this world which is not Greek in its origin”
(Εκτός των τυφλών δυνάμεων της φύσεως, τίποτα δεν κινείται σε αυτόν τον κόσμο που να μην είναι Ελληνικό στις καταβολές του)
Sir Henry James Sumner Maine (1822-1888) [Συγκριτικός νομολόγος και ιστορικός]

“In the Greeks alone we find the idea of that which we would like to be and produce… from the Greeks we take something more than earthly – almost godlike”.
(Στους Έλληνες και μόνο βρίσκουμε την ιδέα αυτού που θα θέλαμε να είμαστε και να παράγουμε… από τους Έλληνες παίρνουμε κάτι περισσότερο από γήινο – σχεδόν θεϊκό)
Wilhelm Von Humboldt (1767-1835) [Διπλωμάτης, φιλόσοφος και λόγιος]

“It is great to descent from Greece, the land that gave the light to the world”
(Είναι σπουδαίο να κατάγεσαι από την Ελλάδα, τη χώρα που έδωσε το φως στον κόσμο)
Victor Hugo (1802-1855) [Γάλλος ποιητής]

“We are children of the Greeks”
(Είμαστε παιδιά των Ελλήνων.)

Διαβάστε περισσότερα... »

Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Άγνωστοι Φιλέλληνες: Enrico Mattievich και η μεγαλουργία των Ελλήνων στην Ν. Αμερική

Η Henriette Mertz, έπειτα από ενδελεχή έρευνα κατέληξε στην άποψη, ότι οι Έλληνες (π.χ. Οδυσσέας, Αργοναύτες), είχαν φτάσει ως την Αμερική.

Την πιθανότητα αυτή έρχεται τώρα να ενισχύσει ο Ιταλός καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ρίο Ντε Τζανέιρο, Enrico Mattievich, που με την σειρά του παρουσίασε ισχυρότατες ενδείξεις σχετικά όχι μόνο με την αποικία των Ελλήνων στην Αμερική αλλά και την συνακόλουθη κυριαρχία τους εκεί.
Αυτό που τον ώθησε να ταξιδέψει στην Αμερική ήταν η ενασχόλησή του με την αρχαία ελληνική γραμματεία. Μελετώντας τόσο τον Όμηρο όσο και τον Απολλόδωρο (Αργοναυτικά) συνειδητοποίησε πως αυτά που περιγράφονταν στα εν λόγω έργα σχετίζονταν με τόπους μακρινούς…
Βέβαια η πραγματικότητα ξεπέρασε την φαντασία του…
Ξεκίνησε έτσι να εξερευνήσει αυτά τα μέρη, ώστε να εντοπίσει τα όσα αναφέρονται στην ελληνική μυθιστορία…

Έζησε πολλά χρόνια στο Περού, περιοχή όπου έζησαν οι Ίνκας περί το 1.200 π.Χ. και έλαβε την περουβιανή υπηκοότητα.

Το πρώτο ταξίδι του διεξήχθη το 1981
στο Chavin De Huantar, όπου ο Ματτίεβιτς προέβη σε εκτεταμένες μελέτες , ανακαλύπτοντας πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων που πιστοποιούσαν την υποψία του. Έτσι εξέδωσε το έργο «Ταξίδι στην Μυθολογική Κόλαση», το οποίο μιλούσε για τν ελληνική παρουσία στην Αμερική.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα των ευρημάτων του είναι οι μεγαλιθικές κατασκευές στο κεντρικό Περού και κυρίως στην περιοχή Κούζκο με τα δύο μεγάλα φρούρια (Σαξαϋουαμάν, Ολλανταϋτάμπο), των οποίων η τεχνοτροπία είναι αμιγώς 
ελληνική.

 
 Πιο συγκεκριμένα η πύλη του Σαξαϋουαμάν είναι σχεδόν πανομοιότυπη με την είσοδο της ακρόπολης των Μυκηνών.

Άλλο παράδειγμα αποτελεί και η πόλη Τσαβίν, χτισμένη το 3.000π.Χ., η οποία παρουσιάζει κοινά σημεία με την Μινωική Κρήτη. Το παλάτι που βρίσκεται εκεί (Τσαβίν ντε Χουαντάρ), «θα μπορούσε να έχει ξεθαφτεί στην Κρήτη», σύμφωνα με τον Ματτίεβιτς. Φανταστείτε επομένως τις ομοιότητες. 

Ο εν λόγω ερευνητής παρατήρησε ακόμη την ύπαρξη ενός λαβυρίνθου, ως είσοδο στο κτήριο, ενός δηλαδή συνόλου στενών διόδων με δαιδαλώδη σειρά στοών ορθογώνιας διατομής και με πέτρινους τοίχους, ανάλογου με τον αντίστοιχο λαβύρινθο στη Μινωική Κρήτη.

Η συγκεκριμένη πόλη ήταν ακόμη θρησκευτικό κέντρο, που επισκέπτονταν από πολλές περιοχές, προκειμένου να παρακολουθήσουν θρησκευτικές τελετές, να ζητήσουν χρησμούς, κατ’ αναλογία με τις ελληνικές συνήθειες.
Στο νότιο μάλιστα τμήμα του παλατιού, που βρίσκεται εκεί, στεγάζεται ναός, στο πίσω μέρος του οποίου υπάρχουν δύο εγχάρακτες πετρογραφίες, που σύμφωνα με τον Ματτίεβιτς αναπαριστάνουν αιλουροειδή με φίδια γύρω από το κεφάλι τους. Αντιστοίχως με την εικονοποιεία του θρυλικού Κέρβερου στην Μεσόγειο.

Το πιο συγκλονιστικό απ’ όλα όμως είναι η ανακάλυψη γουδιών, τα οποία παραπέμπουν στην άποψη ότι ίσως το συγκεκριμένο παλάτι να λειτουργούσε ως Ασκληπιείο, όπως γινόταν και στο μαντείο της Δωδώνης.

Όπως αναφέραμε παραπάνω, στο Περού έζησε πριν χιλιάδες χρόνια η φυλή των Ίνκας.

Οι θεότητες του Κάτω Κόσμου, τα Τάρταρα όπως τα ονομάζει ο Ησίοδος, διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο για αυτούς. Έτσι ο Ματτίεβις ανακάλυψε πλήθος παραστάσεων που απεικονίζουν τέτοιου είδους θεότητες και έπειτα από προσεκτική μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα πως ο Άδης των αρχαίων Ελλήνων βρίσκεται εκεί. Ως εφαλτήριο χρησιμοποίησε την αρχαία ελληνική γραμματεία (Ομήρου Οδύσσεια: οδηγίες Κίρκης στον Οδυσσέα για το πώς θα φτάσει στον Κάτω Κόσμο), κατά την οποία ο Άδης βρισκόταν στα έγκατα της γης, σε μία μακρινή όμως τοποθεσία δυτικά.

Έτσι ο Ματτίεβιτς «ακολούθησε» την διαδρομή αυτή και τα βήματά του τον οδήγησαν στην περιοχή του Αμαζονίου που του έμοιαζε καταπληκτικά με τα Τάρταρα.

«Όποιος διαπλέει τον Αμαζόνιο καθώς έρχεται από το βόρειο ημισφαίριο, παρατηρώντας τα άστρα έχει την εντύπωση ότι κατεβαίνει σε μία βαθιά άβυσσο», είχε δηλώσει η Henriette Mertz.

O Ματτίεβιτς δεν ήταν Έλληνας και επομένως δεν είχε κανένα όφελος από το να αποδείξει την ύπαρξη της ελληνικής παρουσίας στην Ν. Αμερική. Θέλησε όμως να ανακαλύψει και να διαδόσει την αλήθεια. Την αλήθεια που προσπαθούν να αποκρύψουν ή να διαστρεβλώσουν στο όνομα μιας δήθεν αντικειμενικότητας… 

«Όπλα» έρευνας υπάρχουν… Ας τα αξιοποιήσουμε όσο μπορούμε…

Διαβάστε περισσότερα... »

Άγνωστοι Φιλέλληνες: Henriette Mertz και τα υπερπόντια ταξίδια των Ελλήνων

Η ιστορία μας, όπως έχουμε προσπαθήσει να αναδείξουμε σε πολλές μελέτες μας, έχει πολλές χιλιετίες ζωής και μάλιστα σε όλες τις πτυχές της. (πολιτισμός, τεχνολογία, γλώσσα, κλπ). Ο Ελληνισμός ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο από τα πανάρχαια κιόλας χρόνια…

Κάποιους δεν τους συμφέρει αυτή η αλήθεια και καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να την αποκρύψουν ή να την διαστρεβλώσουν. Θέλουν να μας πείσουν, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο, ότι η ιστορία μας δεν ξεπερνά το 1.200 π.Χ., ότι ο πρώτος ελληνικός πολιτισμός ήταν ο μινωικός, ότι η και η ναυσιπλοΐα μας ξεκίνησε τότε (την στιγμή που στο Σπήλαιο Φράχθι της Αργολίδας έχουν ανακαλυφθεί ευρήματα που κατατάσσουν τη ναυσιπλοΐα μας τουλάχιστον το 8.300 π.Χ.), ότι οι Έλληνες δεν διέθεταν ποτέ υψηλή τεχνολογία, ότι την γλώσσα τους την πήραν από τους Φοίνικες και άλλα πολλά,.… Έτσι «δομούν» ολόκληρο το σύστημα της ελληνικής παιδείας πάνω σε αυτήν την βάση.

Δυστυχώς όμως για αυτούς υπάρχουν πολλοί ξένοι επιστήμονες που, έχοντας αφιερώσει όλη τους την επιστημονική πορεία στην μελέτη της αρχαίας ελληνικής ιστορίας, φέρνουν την αλήθεια στο φως…

Μία από αυτούς είναι και η Henriette Mertz (1898-1985), Αμερικανίδα νομικός και ιστορικός ερευνητής.

Η Henriette ανέτρεψε με την έρευνά της την κρατούσα και παγιωμένη αντίληψη σε σχέση με το ταξίδι του Οδυσσέα, που το περιόριζε μόνο στην περιοχή της Μεσογείου, η οποία «χρωματίζεται» έντονα από την ελληνική παρουσία, όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενη μελέτη μας.

Το 1965 εξέδωσε στο Σικάγο το βιβλίο «The Wine Dark Sea» (Η ελληνική μετάφραση κυκλοφορεί με τον τίτλο «Οίνωψ Πόντος» εκδ. Νέα Θέσις), στο οποίο απέδειξε όχι μόνον ότι ο Οδυσσέας

έπλευσε εκτός Μεσογείου, αλλά ότι μάλιστα έφτασε ως την Αμερική.

Εντόπισε ακόμη τα μέρη που επισκέφθηκε ο Οδυσσέας, βάσει της ταχύτητας με την οποία κινούνται τα θαλάσσια ρεύματα και την διάρκεια των ταξιδιών από σταθμό σε σταθμό και σύμφωνα πάντα με τις ακριβείς αναφορές του Ομήρου.

Σχεδίασε επιπλέον έναν χάρτη, όπου σημειώνει τα σημεία από τα οποία πέρασε ο Οδυσσέας, έχοντας προηγουμένως μελετήσει τις σχετικές αναφορές της επικής και κλασσικής γραμματείας.

Έτσι έχει επισημάνει την περιοχή των Σειρήνων, της Σκύλλας και της Χάρυβδης στον κόλπο του Fundy, που βρίσκεται στην ατλαντική ακτή της Βόρειας Αμερικής μεταξύ των καναδικών επαρχιών του NewBrunswick και της NovaScotia. Είναι γνωστός μάλιστα ως η ζώνη με τις μεγαλύτερες κάθετες παλίρροιες παγκοσμίως («χάρυβδη»).


Ακόμη και τον δρόμο που ακολούθησε ο Οδυσσέας για να επιστρέψει στην Ιθάκη.

Υπογράμμισε ακόμη την πλεύση του Οδυσσέα μέσα από τα Στενά του Γιβραλτάρ (Ηράκλειες Στήλες) και τον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό.

Tiwanaku = Θεία Βασίλισσα

Ωστόσο η εν λόγω ερευνήτρια δεν μίλησε μόνο για την περιπλάνηση του Οδυσσέα αλλά και των Αργοναυτών, οι οποίοι, σύμφωνα με την έρευνα που διεξήγαγε, ταξίδεψαν σε όλον τον Ατλαντικό Ωκεανό και έφτασαν ως την Ανατολική ακτή της Νοτίου Αμερικής, πέρα από το στόμιο του Αμαζόνιου και το Ρίο ντε Τζανέιρο στην Βραζιλία. Από την Αργεντινή ο Ιάσων επισκέφθηκε την ανατολική Βολιβία και συγκεκριμένα την (αρχαιολογική σήμερα) περιοχή Tiwanaku < Τia + Wanak < Θεία (συνήθης μετατροπή του θ σε τ) + (F)ἂναξ = Θεία Βασίλισσα

Στην Βολιβία υπήρχε φυλή με την ονομασία Αϋμαρά, η οποία μόλις κατακτήθηκε από τους Ίνκας μετονομάστηκε σε Colla (Κόλ-χ-οι) και ο τόπος τους πήρε από αυτούς το όνομα Qollasuyo (<Κολχίδα). Στην Κολχίδα αναφέρει ο Απολλώνιος ο Ρόδιος, στα «Αργοναυτικά» του, ότι βρισκόταν το χρυσόμαλλο δέρας.

Έτσι η Ενριέτα Μέρτζ με οδηγό τους αστερισμούς και κυρίως αυτόν της Μεγάλης Άρκτου καταλήγει στην άποψη ότι οι Αργοναύτες έφτασαν ως την Αμερική! Την άποψή της αυτή βέβαια ενισχύουν και άλλοι σπουδαίοι ξένοι ερευνητές, για τους οποίους θα μιλήσουμε σε επόμενα άρθρα μας (Ενρίκο Ματίεβιτς, Νορς Ζίγκουρτ Γιόζεφσον, κ.α.), καθώς και πλειάδα αρχαιολογικών ευρημάτων αλλά και γλωσσολογικών, όπως αναφέραμε προηγουμένως.

Οι πέτρες «φωνάζουν»
την αλήθεια αλλά δυστυχώς ελάχιστοι Έλληνες τις ακούν, εξαιτίας της πλύσης εγκεφάλου που γίνεται εδώ και χρόνια, προκειμένου να αποδεχθούμε την συμβατική και μικρή ιστορία που θέλουν για εμάς.

Η Ενριέτα Μέρτζ δεν είναι Ελληνίδα… Επομένως δεν είχε κανέναν απολύτως λόγο να εκφράσει μία άποψη-γροθιά στο παραμύθι που πουλάνε εδώ και χρόνια, αποδεικνύοντας ότι οι Έλληνες γύρισαν και αποίκησαν όλον τον κόσμο!


Διαβάστε περισσότερα... »

Οι αρχαίοι Έλληνες, στην Αμερική; (με παραπομπές - links)


Επιμέλεια - έρευνα: Δρ Δημήτρης Περδετζόγλου


Υπάρχουν πολλές ενδείξεις για την παρουσία των Ελλήνων κατά τους αρχαίους χρόνους στην Αμερικάνικη ήπειρο . Πλήθος ευρημάτων (Αρχαιολογικά, γλωσσολογικά κλπ), μερικά από τα οποία τα παραθέτουμε στις σελίδες μας , έχουν βάλει διάφορους ερευνητές σε σκέψεις και είχαν σαν αποτέλεσμα την επίσημη αποστολή ομάδας από το Ε. Μ. Πολυτεχνείο Αθηνών στο Περού , προκειμένου να μελετήσουν την ομοιότητα των ευρημάτων με τα αντίστοιχα Ελληνικά.

ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟ ΠΕΡΟΥ

Πλήθος ευρημάτων από το Περού (αρχαιολογικών και γλωσσολογικών) επιβεβαιώνουν την άποψη πολλών Ελλήνων και Ξένων ερευνητών - επιστημόνων, ότι η ευρύτερη περιοχή του Περού είχε επικοινωνία με τον Ελλαδικό χώρο από τα πανάρχαια χρόνια. 


Αρχαιολογικά ευρήματα που παρουσιάζουν πολύ μεγάλη ομοιότητα με ευρήματα από τον Ελλαδικό χώρο, αλλά και γλωσσολογικές μελέτες που αναδεικνύουν την Ελληνική ώς τη βάση πολλών τοπικών διαλέκτων (Κετσούα, νήσοι Χαβάης κλπ).

Χάρτης του Περού και της ευρύτερης περιοχής. 




Μάτσου-Πίτσου. Πύλη Κυκλώπειων τειχών. 

Οι ομοιότητες με τις Μυκήνες είναι εμφανέστατες 


Όχι δεν βρισκόμαστε στις Μυκήνες, αλλά στο κυκλώπειο φρούριο του Σακσαϋουαμάν στό Περού. Άποψη της πύλης του φρουρίου.
(Πηγή: περιοδικό 'ΔΑΥΛΟΣ', τ.200-201)


Ο Ακαδημαϊκός ENRICO MATTIEVICH στο βιβλίο του με τίτλο "ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΟΛΑΣΗ-
η ανακάλυψη της Αμερικής από τους Έλληνες
" παρουσιάζει τα αποτελέσματα των ερευνών του σε αρχαιολογικούς χώρους του Περού που στηρίζουν την θεωρία του ότι τα Τάρταρα -η πύλη του Άδη - των αρχαίων Ελλήνων ήταν στο Τσαβίν ντε Χουαντάρ , όπου οι αρχαίοι μας πρόγονοι ήταν επισκέπτες ! Μερικές από τις ενδείξεις είναι :

α) Ανεύρεση σε διάφορα μέρη του Περού , της κεφαλής της Μέδουσας , του περίφημου Γοργώνιου

β) Ύπαρξη από το 1867 (!) σειράς άρθρων σε περιοδικό της Αργεντινής , ότι η γλώσσα Κέτσουα των Περουβιανών των Άνδεων έχει βάση τα αρχαία Ελληνικά!

γ) Ανακαλύψεις αμφορέων Ελληνικής τέχνης (σημείωση: τέτοιοι αμφορείς έχουν βρεθεί σε πολλά μέρη της Αμερικανικής ηπείρου και όχι μόνο στο Περού


Εικόνες Μεδουσών (Γοργόνων) της Αμερικής και 
της Μεσογείου .
1) Των Αθηνών .
2)Της Κολομβίας
3)Της Σικελίας (Ιταλία-μεγάλη Ελλάδα) και
4)Του Περού .

Γουδί από πέτρα που βρέθηκε στο Τσαβίν ντε Χουαντάρ αιλουροειδούς μορφής με όψη κέρβερου (διακοσμημένο με σταυρούς κλπ) 

Οι φωτογραφίες προέρχονται από το βιβλίο του ENRICO

MATTIEVICH "ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΟΛΑΣΗ-
η ανακάλυψη της Αμερικής από τους Έλληνες "εκδόσεις ΕΚΑΤΗ.


...Κοντά στο Ταράμε, στην νοτιοανατολική Βενεζουέλα, ο Ομέ ανακάλυψε ένα από τα πιο αινιγματικά και εντυπωσιακά μνημεία της προϊστορικής Αμερικής: “την πέντρα πιντάδα ” (πέτρα με ζωγραφιές).Η πέντρα πιντάδα είναι ένα ογκώδες μνημείο μήκους 92 μέτρων, πλάτους 76 και φαίνεται σαν ένα τεράστιο αυγό στο μέσο μιας απέραντης κοιλάδας .“Kοντά στην πέντρα πιντάδα, ο Ομέ βρήκε ντολμέν παρόμοια με εκείνα της Ευρώπης και της Αλγερίας, γραμμένα με Ελληνικά γράμματα”.Επάνω Δε στην πέτρα υπήρχαν σκίτσα αλόγων, αμαξών και τροχών που επαναλαμβάνονται πολλές φορές. Είναι βέβαιο ότι όταν έφτασαν οι Ευρωπαίοι κατακτητές δεν υπήρχαν όλα αυτά (σύμφωνα με τους επιστήμονες οι Ινδιάνοι της Αμερικής αγνοούσαν τον τροχό).

Φαίνεται ότι κάποιος άλλος τα ζωγράφισε για λογαριασμό των Ινδιάνων. Ο Ομέ λεει ότι είναι ζωγραφισμένα πάντοτε σε προφίλ και είναι συχνά φτιαγμένα με μία ειδική μέθοδο, δηλαδή μ’ εκείνη που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα την Τρίτη χιλιετία π.Χ. “Τα ημερολόγια του Κορτέζ μιλάνε για τους Ζοποτέκους έναν λαό φιλοπόλεμο του νοτίου Μεξικού. Οι πόλεις τους το Μόντε Αλμπάν και η Μίτλα με τις κιονοστοιχίες, θυμίζουν την Τσίτσεν Ίτσα (Γιουκατάν) και εκείνες της Κνωσού και της Τίρυνθας”. Ο Πιέρ Ονορέ έκανε μία καταπληκτική σύγκριση μεταξύ δύο νωπογραφιών, που η μία παριστάνει έναν πρίγκιπα της Κνωσού της Κρήτης και η άλλη έναν Ινδιάνο ευγενή από το Παλένκουε του Γιουκατάν στο Μεξικό...... 

Κόσμημα των Ίνκα για τον λαιμό, που είναι στολισμένο με Ελληνικά γράμματα 
(διακρίνονται Χ, Σ, Υ, Ο, Τ, κλπ).
Πηγή φωτογραφίας: Έριχ φόν Νταίνικεν 
"Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΟΥ ΣΕ ΕΙΚΟΝΕΣ"

Πηγή: 
-Θ.Αξιώτης ΝΕΟ ΦΩΣ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,
-Π.Κολοζίμο, ΓΗ ΧΩΡΙΣ ΧΡΟΝΟ



ΔΙΠΛΟΙ ΠΕΛΕΚΕΙΣ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

Στην συγκριτική φωτογραφία που παρουσιάζουμε μπορείτε να δείτε τις ομοιότητες των ευρημάτων της Αμερικανικής ηπείρου με τα αντίστοιχα Ελληνικά (Μινωικά) ευρήματα...


Η φωτογραφία προέρχεται από το βιβλίο του
Ιωάννη Πασσά "Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ"


ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΧΑΝ ΧΑΡΤΕΣ ΤΗΣ ΥΦΗΛΙΟΥ
1. Η ανακάλυψη των χαρτών του Πιρί Ρέις απέδειξε ότι οι αρχαιότατοι Έλληνες γνώριζαν όλη την υφήλιο *

2. Η ανακάλυψη του «χάρτη του Ζήνωνος» (1380) απέδειξε ότι οι αρχαίοι είχαν εξερευνήσει τις χώρες του Αρκτικού κύκλου , αφού σ'αυτόν παρουσιάζονται όρη της Γροιλανδίας , που επισημάνθηκαν μόλις το 1947-49.

3. Το ίδιο ισχύει και για την Ανταρκτική , όπως απέδειξε η εύρεση του χάρτη που σχεδίασε το 1737 ο Γάλλος ακαδημαϊκός Φιλίπ Μπυά , ως αντίγραφο πανάρχαιων Ελληνικών χαρτών . Σ'αυτόν η Ανταρκτική παρουσιάζεται να αποτελείται από δύο νησιά , πράγμα που ανακαλύφθηκε μόλις το 1958.



* Ο Πιρί Ρέις, Τούρκος ναύαρχος του 16ου αιώνα , κατάρτησε ένα παγκόσμιο άτλαντα χρησιμοποιώντας χάρτες που κατείχε ένας Ισπανός ( που μετείχε στα 3 ταξίδια του Κολόμβου , ο οποίος οδηγήθηκε από χάρτες των αρχαίων Ελλήνων ) και οκτώ παγκόσμιους χάρτες (που οι Αραβες ονόμαζαν Ζοφεριγιέ) οι οποίοι σχεδιάστηκαν την εποχή του Μ. Αλεξάνδρου. Οι χάρτες αυτοί παρουσιάζουν τα δυτικά παράλια της Ευρώπης και Αφρικής , τα ανατολικά της Νοτ. Αμερικής και την παραλιακή γραμμή της Ανταρκτικής.

Οι χάρτες αυτοί :

· Έχουν σχεδιαστεί με την μέθοδο της Γεωγραφικής προβολής , που υποτίθεται οτι εφευρέθηκε κατά τον 20ον αιώνα.

· Αναφέρουν τις σωστές αποστάσεις μεταξύ Ευρώπης - Αφρικής και Αμερικής , οι οποίες μετρήθηκαν μόνο κατά τον 18ο αιώνα.

· Έχουν τον Νότιο παγωμένο Ωκεανό που ανακαλύφθηκε τον 18ο αιώνα , όπως θα ήταν χωρίς πάγους .

· Παρουσιάζουν την Ανταρκτική που ανακαλύφθηκε το 1830 , σημειώνοντας τα βουνά της με τα ύψη τους που ακόμα δεν έχουν υπολογιστεί .

· Η Υδρογραφική Υπηρεσία των ΗΠΑ επιβεβαίωσε την γνησιότητα των χαρτών στους οποίους έδωσε ηλικία 5000 ετών.

(οι χάρτες του Πιρί Ρέις που διασώθηκαν βρίσκονται σήμερα στο εθνικό μουσείο της Τουρκίας)


Πάνω: Αποκατάσταση του χάρτη 
Κάτω: Φωτογραφία του χάρτη όπως βρέθηκε
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο του Γεωργίου Γεωργαλά "Η ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΑΠΛΩΣΙΣ ΤΩΝ ΑΙΓΑΙΩΝ" εκδόσεις ΤΟΤΕ από όπου προέρχονται και τα παραπάνω σχόλια.

Οι εικόνες προέρχονται από :
α) περιοδικό ΑΕΡΟΠΟΣ τ. 14
β) Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΟΥ ΣΕ ΕΙΚΟΝΕΣ
του ΕΡΙΧ ΦΟΝ ΝΤΑΙΝΙΚΕΝ

ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΩΝ ΑΝΑΣΑΖΙ
Η λέξη "ΑΝΑΣΑΖΙ"
σημαίνει στην γλώσσα των Ναβάχο "ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΚΕΙΝΟΙ" .Σήμερα οι Χόπι είναι οι κάτοικοι των περιοχών των «Ανασάζι» που εθνικά και πολιτιστικά διαφέρουν από τους άλλους ινδιάνους γείτονές τους.Οι Ανασάζι έχτισαν ακροπόλεις και φρούρια όμοια με εκείνα των Μυκηναίων , κατασκεύασαν δρόμους , αμφιθέατρα και αρδευτικά έργα. Έκαναν ηλιακές παρατηρήσεις και κατασκεύαζαν πήλινα αγγεία και σκεύη παραμφερή πρός εκείνα της Ελληνικής γεωμετρικής περιόδου.


Τα σύμβολα και σχέδια των Ανασάζι που είναι σκαλισμένα πάνω σε πέτρες , τα κεραμικά σχέδια και ιδιαίτερα οι μύθοι που διασώζουν οι Χόπι , φωτίζουν αυτά που για τους «ειδικούς» φαντάζουν σαν "άλυτα μυστήρια". Ο Γάλλος συγραφέας Pierre Honnore παρατηρεί ότι "η γραφή των Μάγια είναι εντελώς όμοια με την Μινωϊκή γραμμική Α' . Πιθάρι Κρητικής προέλευσης που βρέθηκε στο Μπίμινι διμιουργεί ένα αναπάντεχο δήθεν «αίνιγμα». Χάλκινοι διπλοί Κρητικοί πελέκεις βρέθηκαν στο Ουισκόνσιν και το Οχάϊο των ΗΠΑ. (Τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά;) 
Επιστρέφοντας στους Ανασάζι ,συναντάμε τα γνωστά Ελληνικά σύμβολα ( σπειροειδής κυματοειδής κύκλος , μαίανδρος οφιοειδής , μέδουσα κλπ) , τα οποία βρίσκουμε παντού στην Εσπερία (Εσπερία = η χώρα που βρίσκεται εκεί που δύει ο ήλιος ).

Τελειώνοντας να προσθέσουμε οτι στους μύθους των Χόπι συναντάμε πολλές ομοιότητες με τους αρχαιοελληνικούς μύθους .

Πάνω: Aγγεία των Ανασάζι διακοσμημένα με Ελληνικά σύμβολα
Κάτω: Πέτρινη επιγραφή που βρέθηκε στο Kensigton της Μινεσότα το 1898 με Ελληνικά γράμματα . Πηγή (όπως και του δίπλα κειμένου) περιοδικό "ΔΑΥΛΟΣ" τεύχος 172 σελ.10399 



Η ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ 
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΟΙΑΣ
Η περιπλάνηση του Οδυσσέως μετά από τον εμφύλιο πόλεμο και την πτώση της Τροίας, είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει πολλούς συγγραφείς και ερευνητές. Οι περισσότερες εκδοχές παρουσιάζουν τον πολυμήχανο βασιλέα Οδυσσέα, ικανότατο μηχανικό και γνώστη της ναυσιπλοΐας, να περιπλανιέται για 10 χρόνια στον χώρο της Μεσογείου μία περιοχή αποδεδειγμένα γνωστή στους Έλληνες από αρχαιοτάτων χρόνων (ήδη από το 7.250 π.Χ. υπήρχε επαφή μεταξύ σπηλαίου Φράχθι Αργολίδος και Μήλου, όπως απόδειξαν τα ευρήματα στο σπήλαιο Φράχθι.
Όμως υπάρχουν πολλά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η περιπλάνηση του Οδυσσέως ήταν και εκτός Μεσογείου και μάλιστα μέχρι τις ακτές της Αμερικανικής ηπείρου.

Η Εριέττα Μέρτζ (Henriette Mertz) στο βιβλίο της WINE DARK SEA (τίτλος στα Ελληνικά "ΟΙΝΩΨ ΠΟΝΤΟΣ" εκδ. ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ) που εξέδωσε το 1965 παρουσίασε πληθώρα στοιχείων για το εν Ατλαντικό Ωκεανό ταξίδι του Οδυσσέως. Αρκετά βήματα πιο πέρα προχωράει ο Ζίγκφριντ Πετρίδης στο βιβλίο του "ΟΔΥΣΣΕΙΑ - μία ναυτική εποποιία των Ελλήνων εις την Αμερικήν" που εξέδωσε το 1994. Στο βιβλίο του εκτός από την ανάλυση του ταξιδιού γίνεται και παρουσίαση στοιχείων που πιστοποιούν την ικανότητα πραγματοποίησης ενός υπερατλαντικού ταξιδιού στην εποχή του Οδυσσέως (γεωγραφικές γνώσεις, ικανότητα κατασκευής ποντοπόρων σκαφών κλπ)

Περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν :

-στο βιβλίο του Ζ. ΠΕΤΡΙΔΗ "ΟΔΥΣΣΕΙΑ-Μία ναυτική εποποιία προϊστορικών Ελλήνων εις την Αμερικήν"
-στο βιβλίο της HENRIETTE MERTZ: "ΟΙΝΩΨ ΠΟΝΤΟΣ". Εκδόσεις ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ
-στο βιβλίο του ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΣΣΑ: "Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ". ΕΚδόσεις Εγκυκλοπαίδειας του ΗΛΙΟΥ
-στο βιβλίο του ENRICO MATTIEVICH: "ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΟΛΑΣΗ". Εκδόσεις ΕΚΑΤΗ
-στο βιβλίο του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΞΙΩΤΗ; "ΝΕΟ ΦΩΣ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ". Εκδόσεις ΣΜΥΡΝΙΩΤΑΚΗ











Αριστερά δαχτυλίδι Μινωική περιόδου - Δεξιά αποτύπωμα σε βράχο της Αριζόνας









Το νόμισμα αυτό βρέθηκε στο Οχάιο, οι αρχαιολόγοι το ονομάζουν corinthian coin, φέρει ελληνικά γράμματα με τη λέξη Πήγασος...








Άλλη μια περίεργη σύμπτωση είναι το νησί Μυκήνες στις Φερόες. Το νησί λεγόταν Μυκήνες από τους ιθαγενείς κατοίκους, οι οποίοι ήταν μάλλον Κέλτες, πολύ πριν άπω την άφιξη των Βίκινγκς στο νησί. Μήπως έχει κάποια σχέση με τις δικές μας Μυκήνες; Ίσως τελικά οι Αχαιοί να είχαν την δυνατότητα να πλεύσουν την βόρεια θάλασσα...

Δείτε σχετικά, εδώ:




ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΕΔΩ: 
Διαβάστε περισσότερα... »