«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).


"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).

Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.

Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.


ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ 30 ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Οι δύο μοναχοί και η όμορφη κόρη. Ιστορία Ζέν.




Δύο μοναχοί βάδιζαν σιωπηλά 
πηγαίνοντας σε ένα γειτονικό μοναστήρι. 

Λίγο πρίν το δειλινό έφτασαν στην όχθη ενός ποταμού 
όπου τα νερά είχαν ανέβει λόγω των εποχιακών βροχών. 

Εκεί καθόταν λυπημένη μια όμορφη κόρη
καθώς φοβόταν να περάσει στην απέναντι όχθη.

Βλέποντας τους μοναχούς, 
ζήτησε ευγενικά αν θα μπορούσαν να τη βοηθούσαν. 

Ο νεαρός μοναχός χωρίς καν να την κοιτάξει, 
την επέπληξε έντονα καθώς θεώρησε 
ότι προσπαθούσε να τους σκανδαλήσει, 
ενώ ήξερε ότι είχαν πάρει όρκο αγνότητας. 

Τότε ο ηλικιωμένος μοναχός της είπε: 

Καλή μου κοπέλα, πως είναι δυνατον να σε αφήσουμε αβοήθητη. 

Χωρίς να το σκεφτεί τη σήκωσε στην πλάτη του 
και την πέρασε απέναντι. 

Τότε η κοπέλα του χαμογέλασε ευγενικά, 
τον ευχαρίστησε και συνέχισε την πορεία της. 




Μετά το γεγονός αυτό οι δύο μοναχοί συνέχισαν τη σιωπηλή τους πορεία.

Οταν έφτασαν στον προορισμό τους, ο νεαρός μοναχός που συνέχισε να σκέφτεται την κοπέλα δεν κατάφερε να συγκρατηθεί και είπε στον συνοδοιπόρο του.

Πώς μπόρεσες και το έκανες αυτό! 

Είναι εναντια στους όρκους που έχουμε δώσει! 

Τότε ο σοφός μοναχός του απάντησε. 

Αγαπημένε μου αδελφέ! Συγχώρεσέ με! 

Εγω όμως μόνο για μία στιγμή την κράτησα και την άφησα κατόπιν! Εσύ γιατί την κρατάς ακόμη;




πηγή-asecretquest
Διαβάστε περισσότερα... »

Ουδέν κακό αμιγές καλού, όλα γίνονται για κάποιο λόγο, κάθε εμπόδιο σε καλό...




Πολλοί αρνούνται και αναιρούν τις φράσεις αυτές. Αντιμετωπίζουν την κάθε κατάσταση πραγματιστικά. Το κακό είναι κακό, το καλό είναι καλό, ξεκάθαρα και αντιληπτά. Όμως, ίσως αυτή είναι η μισή αλήθεια.

Προφανώς και ένα άσχημο γεγονός είναι δυσάρεστο και αρνητικό για εμάς, αλλά πρέπει να δούμε και λίγο παραπέρα, απαρνιώντας τις στενές παρωπίδες της μονοδιάστατης ρεαλιστικότητας.

Γιατί όλα τα νομίσματα έχουν δύο όψεις και καθετί δύο διαστάσεις και οπτικές. Καλές και κακές. Άμεσες και έμμεσες. Βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες.

Ό,τι συμβαίνει στη ζωή μας, μάς επηρεάζει στο κοντινό και μακρινό μέλλον και όλα, θετικά και αρνητικά έχουν αντίκτυπο τέτοιο, ανάλογα με τις αντιδράσεις μας και τη συμπεριφορά μας απέναντί τους.

Το σίγουρο είναι ότι από την όποια αρνητική εμπειρία μας θα βγούμε πιο σοφοί, πιο δυνατοί. Μπορεί να πληγωθούμε, να πονέσουμε, να απογοητευτούμε, αλλά στο μέλλον θα ξέρουμε, θα προσέχουμε, θα έχουμε συνειδητοποιήσει τη δυναμική παρουσία της λύπης και των άσχημων εμπειριών, την ευμεταβλητότητα των καταστάσεων, την ικανότητά μας να τις αντιμετωπίζουμε και το μάθημα που μας προσέφεραν.

«Κι όταν η καταιγίδα θα έχει περάσει, δεν θα θυμάσαι πως τα κατάφερες ή πως επιβίωσες. 
Δεν θα είσαι καν σίγουρος εάν η καταιγίδα όντως τελείωσε. 
Ένα πράγμα είναι μόνο σίγουρο. 
Όταν θα περάσει, δεν θα είσαι πια ο ίδιος άνθρωπος με αυτόν πριν ξεκινήσει» 
Hakuri Murakami


Από τη στιγμή που γνωρίζουμε πως δεν μπορούμε με κανένα μαγικό ξόρκι ή φυλαχτό να προστατευτούμε από τα δεινά της ανθρωπότητας, ότι η ανθρώπινη και αδύναμη φύση μας κάποια στιγμή θα μας προδώσει, ότι λόγω τυχαίων γεγονότων, μοιραίων ή και συνειδητών - αποτέλεσμα επιλογών κάποια στιγμή θα πληγωθούμε -άλλος πολύ, άλλος λίγο- τουλάχιστον ας γνωρίζουμε πως όσο μεγάλη είναι η πληγή, όσο αναπνέουμε δεν είναι καταδικαστική.

Όσο και αν πονέσουμε και νιώσουμε συντετριμμένοι, η στάση μας απέναντι σε ό,τι προκύψει είναι αυτό που θα μας ελευθερώσει.

Η ψυχολόγος Σόνια Λιουμπομίρσκι υποστηρίζει ότι οι περισσότεροι πιστεύουμε μια σειρά από μύθους, νομίζοντας πως θα είμαστε για πάντα ευτυχισμένοι φτάνει να πετύχουμε τους στόχους που επιβάλλει η κουλτούρα μας. 

Αυτή η περιορισμένη αντίληψη της ευτυχίας δεν μας αφήνει να αντιληφθούμε τα θετικά που συνοδεύουν κάθε αρνητικό γεγονός της ζωής και να αναγνωρίσουμε την ανάπτυξη που μας προσφέρει.

«Αντί να σας προκαλέσουν τρόμο ή κατάθλιψη, τα σημεία κρίσης της ζωής σας, μπορούν να γίνουν ευκαιρίες για ανανέωση, ανάπτυξη και ουσιαστική αλλαγή. 

Όμως, εκείνο που έχει πραγματικά σημασία είναι πώς τα υποδέχεστε: η επιστήμη δείχνει πως η τύχη ευνοεί όντως τους προετοιμασμένους. Τα σημεία κρίσης -στα οποία νιώθουμε ότι η ζωή μας αλλάζει και δε θα είναι ποτέ όπως παλιά ή συνειδητοποιούμε κάτι ή μαθαίνουμε ένα βαρυσήμαντο νέο- αποτελούν καθοριστικές στιγμές στη ζωή μας. 

Είναι στιγμές που τις θυμόμαστε πάντα και μας αλλάζουν, εμπειρίες που πρέπει να τις σκεφτούμε προσεκτικά και να αντιδράσουμε με κάποιον τρόπο. Αυτό ισχύει όχι μόνο επειδή τέτοιες στιγμές είναι σημαντικές, αλλά και επειδή ακόμα και φαινομενικώς καταστροφικές εμπειρίες μπορεί να αποδειχτούν πύλες που οδηγούν σε θετικές αλλαγές στη ζωή μας. 

Πρόσφατες έρευνες αποκαλύπτουν ότι άνθρωποι που βίωσαν κάποια αντιξοότητα είναι τελικά πιο ευτυχισμένοι (και λιγότερο θλιμμένοι, τραυματισμένοι, στρεσαρισμένοι ή κλονισμένοι) από εκείνους που δεν έχουν βιώσει καμιά αντιξοότητα.

Αν έχουμε αντέξει αρκετές καταστροφικές στιγμές, γινόμαστε ανθεκτικοί και είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι ώστε να διαχειριστούμε μεταγενέστερες προκλήσεις και τραύματα, μεγάλα και μικρά.

Οι ερευνητές απέδειξαν ότι πέρα από αυτήν την αυξημένη γενική ανθεκτικότητα, η προσπάθεια να βγάλουμε νόημα από τις προκλήσεις της ζωής μάς βοηθά να ορίσουμε και να θεμελιώσουμε την ταυτότητά μας, κάτι που ενισχύει την αισιοδοξία για το μέλλον και μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε πιο αποτελεσματικά το στρες. 

Τέλος, η εμπειρία αρνητικών συναισθημάτων όπως η θλίψη, η ανησυχία και ο θυμός στη διάρκεια ενός σημείου κρίσης -όταν αυτά τα συναισθήματα δεν είναι χρόνια ή πολύ έντονα- μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικά πολύτιμη, αφού τα ίδια αυτά συναισθήματα μας ειδοποιούν για απειλές, αδικίες και προβλήματα που απαιτούν την προσοχή μας.

Η αντίδρασή μας στα σημεία καμπής θα καθορίσει εν μέρει την εξέλιξη της κρίσης. Ο τρόπος που ανταποκρινόμαστε στα σημεία κρίσης -αν κρατάμε το κεφάλι μας κάτω όταν πρέπει να το σηκώσουμε ή αν μένουμε ακίνητοι όταν πρέπει να δράσουμε- μπορεί να έχει κλιμακωτές επιδράσεις που απλώνονται σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

Σε τέτοιες στιγμές, επιλέγουμε το μέλλον μας.




Μια φορά κι έναν καιρό, σ' ένα χωριό ζούσε ένας γέρος γεωργός. Οι γείτονές του τον θεωρούσαν εύπορο γιατί είχε δικό του άλογο, που το χρησιμοποιούσε για να δουλεύει τα χωράφια του. Μια μέρα, το αγαπημένο του άλογο το έσκασε. 

Όταν το έμαθαν οι γείτονες, μαζεύτηκαν για να του εκφράσουν τη λύπη τους. “Μεγάλη κακοτυχία”, είπαν με συμπάθεια. “Ίσως”, απάντησε ο γεωργός. Το επόμενο πρωί το άλογο επέστρεψε και έφερε μαζί του και έξι άγρια άλογα. “Υπέροχη καλοτυχία”, είπαν χαρούμενοι οι γείτονες. “Ίσως”, απάντησε ο γέρος. Την άλλη μέρα, ο γιος του προσπάθησε να σελώσει και να καβαλικέψει ένα από τα άγρια άλογα, αλλά αυτό τον έριξε κάτω κι έσπασε το πόδι του. Πάλι οι γείτονες επισκέφτηκαν τον γεωργό για να του εκφράσουν τη συμπάθειά τους για την ατυχία του. “Ίσως”, είπε ο γεωργός. 

Την επόμενη μέρα, ήρθαν στο χωριό στρατολόγοι για να μαζέψουν νέους για το στρατό. Βλέποντας ότι ο γιος του γεωργού είχε σπασμένο πόδι, τον άφησαν. Οι γείτονες έδωσαν συγχαρητήρια στον γεωργό επειδή τα πράγματα πήγαν τόσο καλά. “Ίσως”, απάντησε ο γεωργός.

Αν σκεφτούμε το καλύτερο πράγμα που μας έχει συμβεί στο παρελθόν, αλλά και το χειρότερο, ίσως ξαφνιαστούμε διαπιστώνοντας ότι συχνά είναι ένα και το αυτό. “H χαρά και η λύπη είναι στενά συνυφασμένες”, όπως αναφέρει ο Γουίλιαμ Μπλέικ στο ποίημα “Οιωνοί Αθωότητας”.

Και στις κρίσιμες εμπειρίες μας, στις περιπτώσεις λύπης, το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές υποτιμάμε τη δύναμη του ψυχολογικού ανοσοποιητικού μας συστήματος, όπως το ονομάζουν ο Τζίλμπερτ και ο Γουίλσον.

Όπως τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος μας προστατεύουν από μικρόβια και αρρώστιες, έτσι και μια σειρά από δεξιότητες και ταλέντα -από την ικανότητά μας να εκλογικεύουμε τις αποτυχίες μας μέχρι την ικανότητά μας να στεκόμαστε στο ύψος των περιστάσεων- μας προστατεύουν ώστε να μην καταρρεύσουμε όταν αντιμετωπίζουμε αντιξοότητες και στρες. Οπωσδήποτε, η αρχική δυστυχία μετά από μια απόρριψη ή μια απόλυση είναι απίθανο να μεταμορφωθεί σε χαρά, όμως, οι σχετικές επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι πιθανότατα η δυστυχία μας θα περιοριστεί από το ψυχολογικό ανοσοποιητικό μας σύστημα».

«Μερικές φορές η ευτυχία έγκειται στο να βρεις τη σωστή ισορροπία στη δυστυχία»
 Orson Scott Card


«Περπάτησα ένα μίλι με τη Χαρά. Φλυαρούσε σ’ όλο το δρόμο, αλλά πολλά από τα λόγια της δεν μ’ έκαναν περισσότερο σοφό απ’ ό,τι ήμουν. Περπάτησα ένα μίλι με τη Λύπη και δεν έβγαλε κουβέντα από το στόμα της. Πόσα πράγματα έμαθα όμως, τότε που περπάτησα με τη Λύπη» 
 Ρίτσαρντ Χάμιλτον


Facebook: Xara Koulopoulou
Διαβάστε περισσότερα... »

Μην επιτρέπεις να δηλητηριάζουν την ψυχή σου...



Αποτέλεσμα εικόνας για τοξικοι ανθρωποι


ΔΕΙΤΕ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΚΙ ΕΔΩ!


Το έχουμε ζήσει όλοι μέσα στο ταξίδι μας στη ζωή. Άνθρωποι που έρχονται στη ζωή μας σαν μία αστραπή κάνουν τη ζημιά τους στην ψυχή μας και φεύγουν, υπεύθυνοι σε μία επιχείρηση που ρουφάνε την ενέργεια των υπαλλήλων τους, άνθρωποι που δεν εκτίμησαν το θησαυρό που κρύβεται στην ψυχή μας. 

Γεγονός λυπηρό που γεμίζει την καρδιά μας με πικρία και μεγάλα γιατί.



Οι τοξικοί άνθρωποι κάνουν την εμφάνιση αργά ή γρήγορα στη ζωή όλων μας. Άτομα όχι απαραίτητα κακά, αλλά με περισσότερη δόση εγωισμού από όση χρειάζεται, άτομα που είναι εξαιρετικά δύσκολα στην ανθρώπινη επικοινωνία και συνεννόηση.

Συνήθως έχουν μέσα στην ψυχή τους αρκετά απωθημένα απόρροια κάποιων άσχημων εμπειριών ή μίας κακής σχέσης με τους γονείς και επιθυμούν να τα ξεσπάσουν σε άλλους ανθρώπους. Τα άτομα αυτά συνήθως επιθυμούν διακαώς να μειώσουν την αυτοεκτίμηση κοντινών ανθρώπων γύρω τους, σε μία προσπάθεια εξύψωσης του δικού τους εγώ; Η επιθυμία αυτή απορρέει από το γεγονός ότι οι ίδιοι θεωρούν ότι θα εξυψωθούν με αυτό τον τρόπο.

Οι τοξικοί άνθρωποι επηρεάζουν ασυναίσθητα και τη δική μας ενέργεια, αφού γινόμαστε κοινωνοί της δικής τους η οποία είναι εξαιρετικά χαμηλή.


Αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε θα είναι να απομακρυνθούμε άμεσα όταν νοιώσουμε ότι η αρνητική επιρροή απορρέει από αυτά ή αυτό το άτομο. Αν κάποια κατάσταση της ζωής μας υποχρεώνει να έχουμε μία επικοινωνία με τα άτομα αυτά, καλό είναι να μείνουμε στους τύπους και να είμαστε ευγενικοί όπως πρέπει.

Οφείλουμε να αποδεσμεύσουμε τον εαυτό μας από το βάρος της ενοχής όταν μας έχουν πληγώσει, αδικήσει ή μας έχουν βαρύνει συναισθηματικά τοξικά άτομα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι πράξεις του καθενός είναι ένα καθρέφτισμα πρώτα της δικής του προσωπικότητας και του δικού του χαρακτήρα.

Ναι, είναι ένα σκληρό βίωμα όταν νοιώθουμε το μούδιασμα μίας αρνητικής στάσης ή μη εκτίμησης μίας προσφοράς, όμως δεν ευθυνόμαστε εμείς.

Προσωπικά, όταν ένοιωσα αυτό το μούδιασμα αποδεσμεύτηκα από το συναισθηματικό βάρος, διότι σκέφτηκα ότι το συγκεκριμένο άτομο δεν επιθύμησε να πληγώσει εμένα προσωπικά, αλλά γιατί έτσι λειτουργεί.

Όταν σκέψεις ενοχής τριβελίζουν το μυαλό μας τότε μπαίνουμε σε μία ατέρμονη διαδικασία πόνου και προσωπικής αυτοτιμωρίας η οποία είναι μάταιη. Πρέπει να σκεφτόμαστε όταν είμαστε πληγωμένοι ότι και άλλοι άνθρωποι μπορεί να πληγώθηκαν από το ίδιο άτομο ή άτομα.

Έχω μία σκέψη για τη ζωή μου με την οποία προσπαθώ να πορεύομαι: 

Θα επέτρεπες ποτέ στο δηλητήριο ενός φιδιού να βλάψει το σώμα σου, να χαλάσει την υγεία σου; 

Τότε γιατί επιτρέπεις στο δηλητήριο μερικών ανθρώπων να βλάπτουν τη διάθεση και να χαλάνε το χαρακτήρα σου;


Μαρία Σκαμπαρδώνη
Διαβάστε περισσότερα... »

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Η άδεια βάρκα. Ιστορία Ζεν





Ενα βράδυ ο Λιν-Τσι μπήκε στην καινούργια του βάρκα για να ψαρέψει στη λίμνη.

Καθώς άπλωνε τα δίχτυα του, είδε μία άλλη βαρκα να τον πλησιάζει.

Πριν προλάβει να αντιδράσει η βάρκα αυτή έπεσε πάνω στη δική του και του κατέστρεψε το φανάρι και τα δίχτυα.

Οργισμένος ο Λιν Τσι αρχισε να φωνάζει προς τον άλλο βαρκάρη, χωρίς όμως να πάρει απάντηση.

Τότε στο λιγοστό φώς της νύχτας διαπίστωσε ότι η άλλη βάρκα ήταν άδεια και είχε παρασυρθεί από το ρεύμα της λίμνης.

Η οργή του ως δια μαγείας εξαφανίστηκε, αφού δεν υπήρχε κανείς υπεύθυνος για ότι έγινε.

Τότε ο Λιν Τσι είπε...

Ω Σοφή βάρκα, έγινες ο πιο μεγάλος μου Δάσκαλος...

Από εκείνη τη Βραδιά ο Λιν Τσί άλλαξε..

Όταν κάποιος του συμπεριφερόταν άσχημα, ο Λιν Τσι τον αντιμετώπιζε με γαλήνια αταραξία και σκεφτόταν.

ΚΑΙ ΑΥΤΌΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΔΕΙΑ ΒΑΡΚΑ...




Διαβάστε περισσότερα... »

Οταν... (Charlie Chaplin)





Απόσπασμα από την ομιλία του Τσάρλι Τσάπλιν, 
στα 70στά γενεθλιά του... 


Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, μπόρεσα να καταλάβω οτι, ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζω ενάντια στην αλήθεια της ζωής μου. 

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ







Oταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα σε τι δύσκολη θέση ερχόταν κάποιος, όταν του επέβαλα τις επιθυμίες μου.

Και όταν μάλιστα δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή και ούτε ήταν έτοιμος ο άνθρωπος,
ακόμα και αν αυτός ήμουν εγώ.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.








Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να λαχταρώ για μια άλλη ζωή και έβλεπα γύρω μου ότι τα πάντα μου έλεγαν να μεγαλώσω.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ.







Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα ότι σε κάθε περίσταση ήμουν στο κατάλληλο μέρος και πάντα στην κατάλληλη στιγμή. Αυτό με έκανε να γαληνέψω. 

Σήμερα, ξέρω ότι αυτό το λέμε Α
ΛΗΘΕΙΑ.





Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,  έπαψα να στερούμαι τον ελεύθερο χρόνο μου και να κάνω μεγαλόπνοα σχέδια για το μέλλον.

Σήμερα, κάνω μόνο ότι μου αρέσει και με γεμίζει χαρά, ότι αγαπώ και κάνει την καρδιά μου να γελά. 

Με το δικό μου τρόπο και με τους δικούς μου ρυθμούς. 

Σήμερα, ξέρω ότι αυτό το λέμε ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.






Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, απελευθερώθηκα από ότι δεν ήταν υγιεινό για μένα.

Από φαγητά, άτομα, πράγματα, καταστάσεις και οτιδήποτε με απομάκρυνε από τον εαυτό μου.

Παλιά, αυτό το έλεγα "υγιή εγωισμό".

Σήμερα, ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΤΑΓΑΠΗ.





Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να έχω πάντα δίκιο. Έτσι έσφαλα πολύ λιγότερο.

Σήμερα, ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΠΛΟΤΗΤΑ.






Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, αρνήθηκα να συνεχίσω να ζω στο παρελθόν μου και να ανησυχώ για το μέλλον μου.

Τώρα ζω κάθε μέρα την κάθε στιγμή που ξέρω ότι ΟΛΑ συμβαίνουν.

Σήμερα, ξέρω ότι αυτό το λέμε ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ.





Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, συνειδητοποίησα οτι, οι σκέψεις μου με έκαναν ένα άτομο μίζερο και άρρωστο.

Όταν επικαλέστηκα την δύναμη της καρδιάς μου, η λογική μου βρήκε  ενα πολύτιμο σύμμαχο.

Σήμερα, αυτο το λεω ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.







Οταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα ότι, δεν πρέπει να φοβόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις συγκρούσεις και οποιαδήποτε προβλήματα αντιμετωπίζουμε με τον εαυτό μας ή με τους άλλους.

Αυτό το λεμε ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ.







Ξέρω ότι από τις εκρήξεις στο Σύμπαν γεννιούνται νέα αστέρια.

Σήμερα ξέρω ότι, ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ. 



Διαβάστε περισσότερα... »

Οι θεοτοκοφιλείς και φιλόθεες Αρετές




Αιχμαλώτησε την μητέρα 
και αυτή θα σου δώσει τα παιδιά, 
είπεν ο Αγιος Ισαάκ ο Σύρος. 


Μάθε πρώτα 
πως να αποκτήσεις την δύναμι της προσευχής 


κ' έπειτα χωρίς δυσκολία 
θα κατορθώσεις την εφαρμογή 
όλων των άλλων αρετών. 




Η ακατάπαυστη εσωτερική προσευχή του Χριστού, 
είναι μία συνεχής αδιάκοπη επίκλησις 
του θείου Ονόματος του Ιησού Χριστού, 

με τα χείλη, 
με το Πνεύμα, 
και με την Καρδιά, 

ενώ συγχρόνως μεσ'το μυαλό 
σχηματίζεται η εικόνα της διαρκούς παρουσίας Του, 

σε κάθε ασχολία μας, 
σε κάθε στιγμή, 
σε κάθε τόπο, 
ακόμη και όταν κοιμώμεθα. 




Η επίκλησις απότελείται από τα λόγια:

''Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με''

Κάθησε κάτω μόνος σε σιωπή, 
χαμήλωσε το κεφάλι σου, 
κλείσε τα μάτια σου, 
ανάπνεε ήρεμα 

και φαντάσου ότι βλέπεις μες της καρδιάς σου τα βάθη. 

Κάνε ώστε οι σκέψεις σου να βαδίζουν απ'εκεί 
μέσ'την καρδιά σου 
και με το ρυθμό της αναπνοής λέγε,


Κυριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με! 




Λέγε την επίκλησιν αύτην ελαφρά με τα χείλη σου 
ή καλύτερα με το μυαλό σου. 

Προσπάθησε να διώξεις κάθε άλλη σκέψη 
και με υπομονή και ηρεμία 
προχώρει επαναλαμβάνοντάς την συνεχώς'' 

Είτε στέκεσαι, 
είτε κάθεσαι 

κι όταν περπατής 
κι όταν είσαι ξαπλωμένος ακόμη, 

λέγε χωρίς διακοπή: 

''Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με''. 



Ο Θεός θα σε βοηθήσει 
και με τον τρόπο αυτό 

θα κατορθώσης να φθάσης εις το σημείο, 
που της καρδιάς η ενεργητικότης 
γίνεται ακατάπαυστη''.

Αλλ' ακόμη πόσο θαυμάσιο, 
πόσον ευχάριστο, 
και πόσο παρηγορικό πράγμα είναι, 

όταν ο Θεός ευαρεστήται να χαρίσει 
το δώρο της αυτοενεργούσης πνευματικής Προσευχής, 

καθώς και το δώρο της καθάρσεως της ψυχής 
από κάθε γήινη αίσθηση! 




Είναι μία κατάστασις 
που είναι αδύνατον να περιγραφή

και η ανακάλυψις αυτού του μυστηρίου 
είναι μία πρόγευσις, εις την γη, 
της ευλογίας των ουρανών, του Παραδείσου. 

...................................................................

Τώρα πλέον προχωρώ 
με την ακατάπαυστην επανάληψη 
της Προσευχής του Χριστού, 

που είναι για μένα 
το πιο πολύτιμο πράγμα εις τον κόσμον αυτό. 




Μερικές φορές βαδίζω 
πενήντα έως πενήντα πέντε χιλιόμετρα την ημέρα 
και αισθάνομαι ότι δεν περπατώ καθόλου, 

επειδή το μόνο γεγονός που καταλαβαίνω 
είναι προσευχή. 

Οταν το πικρό κρύο με περονιάζη
αρχίζω την προσευχή του Χριστού 
και μια γλυκειά θερμότης 
απλώνεται σε όλο το κορμί μου. 

Όταν η πείνα αρχίζει να με κυριεύει, 
το όνομα του Ιησού με κάνει να την λησμονώ τελείως. 

Όταν οι ρευματισμοί 
απλώνονται εις τα πόδια και την πλάτη μου, 
προσηλώνω τις σκέψεις εις την Προσευχή του Ιησού 
και έτσι δεν αισθάνομαι τον πόνο. 




Όταν κανείς μου κάνει κακό, 
σκέπτομαι αμέσως
''πόσο γλυκειά είναι του Ιησού η Προσευχή'' 
και η βλάβη και η προσβολή, φεύγουν και εξαφανίζονται. 

Δεν με ενδιαφέρει τίποτα 
από τις φασαρίες του κόσμου αυτού. 

Το μόνο που με ικανοποιεί, 
είναι να βρίσκομαι μόνος, 
να προσεύχομαι αδιάλειπτα, 
και κάνοντας αυτό γεμίζω από χαρά. 

Ο Θεός γνωρίζει 
τι μεγάλο πράγμα έχει συντελεσθή σε μένα τον αμαρτωλο.


Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού. 
Εκδόσεις Παπαδημητρίου.


Διαβάστε περισσότερα... »

Εσωτερική φλυαρία. Κάρλος Καστανέντα






Η ακατάσχετη φλυαρία πού ακούμε γύρω μας είναι αποτέλεσμα της αντίστοιχης φλυαρίας που εκτυλίσσεται (συνήθως ασυνείδητα) μέσα στη διάνοια μας


Αυτός ο εσωτερικός θόρυβος μας εμποδίζει να ακροαστούμε αληθινά τον κόσμο που μας περιβάλει και τον εαυτό μας

Γράφει ο Κάρλος Καστανέντα


Μιλάμε ακατάπαυστα στους εαυτούς μας για τον κόσμο μας. 

Στην πραγματικότητα, με αυτόν τον εσωτερικό διάλογο συντηρούμε τον κόσμο μας. 

Και όποτε ολοκληρώνουμε μια συζήτηση με τον εαυτό μας για εμάς τους ίδιους και τον κόσμο μας, ο κόσμος είναι πάντα όπως θα έπρεπε να είναι. 

Τον ανανεώνουμε, τον λαμπρύνουμε με ζωή, τον στηρίζουμε με τον εσωτερικό μας διάλογο. 

Και όχι μόνο αυτό, αλλά επίσης επιλέγουμε τα μονοπάτια μας καθώς μιλάμε στους εαυτούς μας.





Έτσι επαναλαμβάνουμε τις ίδιες επιλογές, ξανά και ξανά, μέχρι την ημέρα που πεθαίνουμε.
Η πλάνη των λέξεων έγκειται στο ότι πάντα μας κάνουν να νιώθουμε φωτισμένοι, αλλά, όταν γυρνάμε να αντικρίσουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει, μας προδίδουν και καταλήγουμε να αντιμετωπίσουμε τον περίγυρό μας όπως πάντα χωρίς φώτιση.

Ο Πολεμιστής έχει επίγνωση αυτού του γεγονότος και πάντα αγωνίζεται να σταματήσει αυτόν τον εσωτερικό διάλογο. 

Πολεμιστής προτιμά να ενεργεί και όχι να μιλάει, και έτσι αποκτά μια καινούργια αντίληψη του κόσμου

Μιά αντίληψη όπου τα λόγια δεν έχουν σημασία και όπου οι νέες πράξεις δημιουργούν νέες ανακλάσεις του νού 

Όταν ένας Πολεμιστής μαθαίνει να σταματάει τον εσωτερικό διάλογο, όλα γίνονται δυνατά. 

Και τα πιο παράδοξα σχήματα, γίνονται προσιτά.



Ο τροχός του χρόνου.Carlos Castaneda.
Εκδόσεις Λιβάνη.


πηγή-asecretquest
Διαβάστε περισσότερα... »

Άκουσε τη φωνή της καρδιάς σου...




Αποτέλεσμα εικόνας για εσωτερικη ενδοσκοπηση ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ


Για μια στιγμή σταμάτα, σταμάτα τα όλα! 

Κλείσε τα μάτια σου και αγνόησε κάθε εξωτερικό ερέθισμα γύρω σου. Τώρα όλα αυτά τα εξωτερικά ερεθίσματα είναι ασήμαντα για σένα.

Και επικέντρωσε την προσοχή σου στον εαυτό σου. 

Προσπάθησε να νιώθεις και να αναγνωρίσεις τα συναισθήματά σου. Άκου τι έχουν να σου πουν.

Μπορεί να είναι συναισθήματα χαράς,συναισθήματα λύπης, απογοήτευσης. Οποία συναισθήματα και αν είναι μην τα διώχνεις απλά επέτρεψέ τα να σου μιλήσουν......

Για μια στιγμή άκου αυτή τη φωνή, μην την κρίνεις και μην την κατηγορείς.

Απλά έτσι νιώθεις και έτσι αισθάνεσαι. Αποδέξου το και μην προσπαθείς να απορρίψεις αυτά τα συναισθήματα.

Δεν υπάρχουν κανόνες για το πώς πρέπει να νιώθουν όλοι οι άνθρωποι και για το πώς πρέπει να αισθάνονται.

Αυτή είναι η αλήθεια σου αυτήν την στιγμή και αξίζει να την προσέχει κανείς. Δώσε ηχώ και έκφραση στην ύπαρξη σου, άφησε την να σε αγγίξει.

Ότι και να σου πει, μην κλείνεις τα αυτιά σου και μην σκληρύνεις την καρδιά σου, όχι μην το κάνεις, άκου!…

Άκου το κλάμα ή το γέλιο σου….άκου!

Γνώρισε τα συναισθήματα σου και μάθε να τα σέβεσαι. Αξίζουν κάθε σεβασμό.

Και καθώς το κάνεις αυτό, νιώσε να φεύγει από μέσα σου κάθε φόβος, κάθε άγχος, κάθε ένταση και κάθε προβληματισμός. 

Άφησέ τα όλα να εξαφανίζονται και να απομακρύνονται από μέσα σου.

Δεν πρέπει να σε φοβίζει αυτή η αλήθεια που ανακαλύπτεις. Μάθε να συνυπάρχεις μαζί της.

Ο δρόμος της ευτυχίας σου έχει ως οδηγό την αλήθεια της ψυχής σου. Και όταν μάθεις να ακούς την αλήθεια αυτή, να ξέρεις πως πορεύεσαι το δρόμο της ευτυχίας σου.

Η ευτυχία ενός ανθρώπου έρχεται ως αποτέλεσμα της αρμονικής συμβίωσης των σκέψεων και των συναισθημάτων του σε συνδυασμό με την κατανόηση και την αποδοχή του εαυτού του.

Η λύση στα προβλήματα έρχεται όταν υπάρχει κάποιος σύνδεσμος με τον εσωτερικό μας κόσμο για να μπορούμε έτσι, να συλλέξουμε πληροφορίες για τη ψυχική μας κατάσταση.

Ο σύνδεσμος αυτός είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στον εαυτό μας για να δημιουργηθεί η δυνατότητα της επαφής με τα συναισθήματά μας .

Η αναγνώριση των συναισθημάτων μας, μας οδηγεί σε μια αξιολόγηση της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε και έτσι μπορούμε πλέον να ξέρουμε και το σχέδιο δράσης που πρέπει να ακολουθήσουμε σύμφωνα πάντα με την αξιολόγηση της κατάστασης που κάναμε.

Είναι αναγκαία λοιπόν η διαδικασία της αναστροφής του ανθρώπου με τον εσωτερικό του κόσμο.

Άκου λοιπόν τι έχει να σου πει η ύπαρξη σου. Είναι η μόνη και γνήσια πηγή πληροφόρησης για την αλήθεια σου.

Όταν το κάνεις αυτό να ξέρεις πως ήδη έβαλες την υπογραφή σου στην ευτυχία σου.


Διαβάστε περισσότερα... »

Η οικουμενικότητα της ελληνικής γλώσσας: Καθηγητής στην Αμερική έγραψε αγγλικό κείμενο χρησιμοποιώντας αποκλειστικά Ελληνικές λέξεις



Capture

Δείτε μέσα από ένα κείμενο το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας. Μπορεί το κείμενο να είναι στα αγγλικά αλλά μπορούμε να το διαβάσουμε και χωρίς να ξέρουμε τη γλώσσα

Δείτε μέσα από ένα κείμενο το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας. Μπορεί το κείμενο να είναι στα αγγλικά αλλά μπορούμε να το διαβάσουμε και χωρίς να ξέρουμε τη γλώσσα

Όλοι έχουμε διαβάσει τις ομιλίες του Ξενοφώντος Ζολώτα στα ελληνικά. Υπάρχει όμως ένα άγνωστο παράδειγμα μίας δημοσίευσης του καθηγητή στην Αμερική John Karalas, ο οποίος για να αποδείξει ότι μπορεί κάποιος να γράψει ένα κείμενο στα Αγγλικά, χρησιμοποίησε αποκλειστικά Ελληνικές λέξεις.

Το παρακάτω άρθρο είχε δημοσιευτεί πριν από καιρό σε βρετανικό περιοδικό τέχνης και αξίζει να το διαβάσετε ώστε να καταλάβετε το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας:

The genesis of classical drama was not symptomatic. Aneuphoria of charismatic and talented protagonists showed fantastic scenes of historic episodes. The prologue, the theme and the epilogue, comprised the trilogy of drama while synthesis, analysis and synopsis characterized the phraseology of the text. The syntax and phraseology used by scholars, academicians and philosophers in their rhetoric, had many grammatical idioms and idiosyncrasies.

The protagonists periodically used pseudonyms. Anonymity was a syndrome that characterized the theatrical atmosphere.

The panoramic fantasy, the mystique, the melody, the aesthetics, the use of the cosmetic epithets are characteristics of drama.

Eventhrough the theaters were physically gigantic, there was noneed for microphones because the architecture and the acoustics would echo isometrically and crystal – clear. Many epistomologists of physics, aerodynamics, acoustics, electronics, electromagnetics can not analyze – explain the ideal and isometric acoustics of Hellenic theaters even today.

There were many categories of drama: classical drama, melodrama, satiric, epic, comedy, etc. The syndrome of xenophobia or dyslexia was overcome by the pathos of the actors who practiced methodically and emphatically. Acrobatics were also eup3horic. There was a plethora of anecdotal themes, with which the acrobats would electrify the ecstatic audience with scenes from mythical and historical episodes.

Some theatric episodes were characterized as scandalous and blasphemous. Pornography, bigamy, hemophilia, nymphomania, polyandry, polygamy and heterosexuality were dramatized in a pedagogical way so the mysticism about them would not cause phobia or anathema or taken as anomaly but through logic, dialogue and analysis skepticism and the pathetic or cryptic mystery behind them would be dispelled.

It is historically and chronologically proven that theater emphasized pedagogy, idealism and harmony. Paradoxically it also energized patriotism a phenomenon that symbolized ethnically character and phenomenal heroism.

Αλήθεια... Υπάρχει κανείς που δεν κατάλαβε τι έλεγε το παραπάνω άρθρο;



Διαβάστε περισσότερα... »

Πρόσεξε λίγο την σκέψη σου γιατί μπορεί και γίνεται πράξη





Υπολογίζεται πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος παράγει περίπου έως και 70.000 σκέψεις την ημέρα. Το 95% αυτών των σκέψεων είναι ίδιες με τις σκέψεις που κάναμε την προηγούμενη μέρα, με αποτέλεσμα αυτές οι επαναλαμβανόμενες και συνεχόμενες σκέψεις να δημιουργούν στον εγκέφαλο ‘‘νευρολογικά μονοπάτια’’, που χτίζονται με την μορφή των πεποιθήσεων.

Τότε αρχίζουμε να πιστεύουμε αυτά που σκεφτόμαστε και η πίστη μας γίνεται πεποίθηση.


ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ; 
Η λέξη πεποίθηση βγαίνει από το ρήμα πέποιθα, δηλαδή έχω πειστεί. Είναι η εσωτερική μας βεβαίωση ότι αυτό που βλέπουμε, κάνουμε και αισθανόμαστε είναι αληθινό και ουσιώδες.

ΠΩΣ ΜΑΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ;
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος λειτουργεί και δρα σύμφωνα με τις πεποιθήσεις που φιλοξενεί, προσαρμόζοντας τα πάντα γύρω από αυτές.

Εάν για παράδειγμα σε κάποιον, έχει περάσει η πεποίθηση πως δεν είναι ικανός να πετύχει σε τίποτα, τότε ο νους του, κάνει τα πάντα για να επιβεβαιώσει την πίστη του αυτή, μέχρι που το πετυχαίνει. Τότε οι πεποιθήσεις του, επηρεάζουν αλλά και κατευθύνουν άμεσα την κρίση και τις σκέψεις του, σε σχέση με τις αποφάσεις που παίρνει και τις επιλογές που κάνει, διαμορφώνοντας με αυτό τον τρόπο όλη την ζωή του.

ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες που έχουνε γίνει, ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί να κάνει δύο διαφορετικές σκέψεις ταυτόχρονα. Δεν μπορεί να σκέφτεται κάτι ευχάριστο και δυσάρεστο την ίδια χρονική στιγμή.

Οπότε χρειάζεται να επιλέξει κάποιο είδος σκέψης.

Το ερώτημα είναι: Τι είδους σκέψεις και πληροφορίες θέλεις να κρατήσεις;

Εδώ χρειάζεται να εστιάσουμε την προσοχή μας στο αποτέλεσμα που θέλουμε να έχουμε.

Εάν θες να πετύχεις στην δουλειά σου, δεν θα σε βοηθήσει η σκέψη, πως δεν είσαι καλός, πως δεν μπορείς να τα καταφέρεις.

Και εάν δυσκολεύεσαι να διώξεις αυτήν την αρνητική σκέψη, προτίμησε να μην σκέφτεσαι τίποτα.

Όταν σταματάς να τρέφεις την σκέψη σου αρνητικά, τότε δημιουργείς και τις κατάλληλες προδιαγραφές για να κάνεις θετικές σκέψεις.

Όποιες σκέψεις και αν επιλέξεις, αυτές πλέον θα καθοδηγήσουν την ζωή σου.

Τα λόγια σου, τα όνειρα σου και οι σκέψεις σου έχουν την δύναμη να δημιουργήσουν και να προκαλέσουν ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες καταστάσεις στην ζωή σου.

Για αυτό Πρόσεχε…!

Μην στέκεσαι εμπόδιο στο δρόμο σου.

Κάνε στροφή στις σκέψεις σου και άλλαξε το μέλλον σου….!


Γράφει: Θεοδώρα Μουστάκα – Ψυχολόγος
psixologos-online.blogspot.gr

πηγή-thesecretrealtruth
Διαβάστε περισσότερα... »