Πρώτη καταγραφή με εικόνες των λειψάνων της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνας

Μία πρώτη (μερική) καταγραφή με εικόνες των λειψάνων της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνας.

Η Αγία Μεγαλομάρτυς Μαρίνα είναι μία από τις δημοφιλέστερες αγίες της Ανατολής, αλλά και της Δύσης, όπου είναι γνωστή ως Μαργαρίτα η Παρθένος ή Μαργαρίτα από την Αντιόχεια της Πισιδίας.

Ο Βίος της Αγίας Μαρίνας, γραμμένος από τον στρατιώτη Θεότιμο, ο οποίος της έφερνε τροφή κατά την παραμονή της στη φυλακή, σώζεται σε αρκετά χειρόγραφα, τα αρχαιότερα των οποίων ανάγονται στον 9ο αιώνα. 

Εκκλησιαστικές προσωπικότητες, όπως ο 'Οσιος Νεόφυτος και ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος Κύπρου, συνέγραψαν εγκώμια και λόγο προς τιμήν της, όπου αναφέρονται στον βίο και την προσωπικότητα της. Σύμφωνα με τα δεδομένα του Βίου της η Μαρίνα από την Αντιόχεια της Πισιδίας ήταν κόρη του ειδωλολάτρη ιερέα Αιδεσίου. Έμεινε ορφανή από μητέρα και ο πατέρας της εμπιστεύθηκε την ανατροφή της σε χριστιανή τροφό. 

Εξαιτίας της άρνησης της να παντρευτεί τον έπαρχο Ολύβριο καί να θυσιάσει στα είδωλα, η Μαρίνα υπέστη μία σειρά μαρτυρίων και τελικά απεκεφαλίσθη. Η μνήμη της στην Ανατολή εορτάζεται στις 17 Ιουλίου. 

Η Αγία Μαρίνα είναι επίσης μία από τις πιο δημοφιλείς μορφές της βυζαντινής αγιογραφίας, αφού περιλαμβάνεται συχνά στο εικονογραφικό πρόγραμμα των βυζαντινών ναών είτε ως μεμονωμένο αγιογραφικό πορτραίτο είτε σε αυτοτελή παράσταση, η οποία εικονίζει την πάλη της με τον Βεελζεβούλ.

Η λειψανοθήκη κάνει εδώ μία πρώτη (μερική) καταγραφή των λειψάνων της Αγίας Μαρίνας που σώζονται στον ελληνικό χώρο. 

Δύο προαπαιτούμενα είναι απαραίτητα για να διαβαστεί σωστά αυτή η μερική καταγραφή:
1. Η λειψανοθήκη παρατήρησε ότι μερικές φορές, στις ανακοινώσεις των ιερών ναών για την επικείμενη άφιξη των ιερών λειψάνων της Αγίας Μαρίνας, δημοσιεύεται φωτογραφία από άλλο λείψανο (της Αγίας Μαρίνας ή άλλου αγίου), ίσως επειδή τη στιγμή της εκτύπωσης και δημοσιοποίησης της ανακοίνωσης, δεν υπήρχε διαθέσιμη φωτογραφία του αναμένοντος λειψάνου της Αγίας Μαρίνας. Έτσι, είναι πιθανόν, κάποια φωτογραφία που αναρτάται εδώ, να μην αντιστοιχεί ακριβώς σε κάποιο λείψανο της Αγίας Μαρίνας, παρόλες τις προσπάθειες της λειψανοθήκης για ακρίβεια.

2. Ο πολυτεμαχισμός των λειψάνων και η τοποθέτησή τους σε λειψανοθήκες που αναπαριστούν όλο το μέρος, πχ απότμημα της δεξιάς χειρός της Αγίας Μαρίνας σε λειψανοθήκη που αναπαριστά όλο το δεξί χέρι, δημιουργεί μερικά φαινομενικά προβλήματα αποδοχής. Φαίνεται να υπάρχουν περισσότερα χέρια ή κάρες από το φυσιολογικό, επειδή οι λειψανοθήκες έχουν τη μορφή του όλου μέρους του οργάνου, ενώ προσεκτικότερη έρευνα επί των οστών αποκαλύπτει ότι πρόκειται για μέρος μόνον του οργάνου του σώματος του αγίου. 

Η λειψανοθήκη δεν παραγνωρίζει βέβαια και το γεγονός ότι η "δημοφιλία" ενός αγίου παρήγαγε κατά τον Μεσαίωνα πλαστά, ψευδή λείψανα (χαρακτηριστικό που συναντάται κατά το πλείστον στη Λατινική Δύση) ή "ψευδώνυμα" λείψανα (: λείψανα ανώνυμων ή "μικρών" σε σπουδαιότητα αγίων "βαπτίζονταν" σε λείψανα δημοφιλών αγίων, χαρακτηριστικό που συναντάται μερικώς και στο Βυζάντιο).

Δείτε παρακάτω την πρώτη αυτή καταγραφή με εικόνες των λειψάνων της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνας:

Η δεξιά χείρα της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνας

1. Από τμήμα της δεξιάς χειρός, στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου Αγίου Όρους

2. Από τμήμα της δεξιάς χειρός, στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος Αγίου Όρους (η φωτογραφία από εδώ)

3. Από τμήμα της δεξιάς χειρός στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους (η φωτογραφία από εδώ)

4.  Από τμήμα της δεξιάς χειρός στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Θεσσαλονίκης (η φωτογραφία από εδώ)

5.  Από τμήμα της δεξιάς χειρός στην Ιερά Μονή Παναχράντου Άνδρου

6. Από τμήμα της δεξιάς χειρός στον Ιερό Ναό των Αγίων Μαρίνης και Αντωνίου Σερρών (;)

Το λείψανο της Αγίας Μαρίνας είναι άφθορο. Η λειψανοθήκη ίσως του 1787 (δες εδώ).


7. Από τμήμα της δεξιάς χειρός στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Κάσου

Το λείψανο προέρχεται από δωρεά της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης.


8.  Από τμήμα της δεξιάς χειρός στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης στη Μαΐστρο Αλεξανδρουπόλεως

Το λείψανο προέρχεται από δωρεά της Αρχιεπισκοπής Ρεμνικίου Ρουμανίας (εδώ).

Η κάρα της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνας

9. Τμήμα της κάρας της Αγίας Μαρίνας στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Ηλίων Ευβοίας

Άλλα απο τμήματα του λειψάνου της Αγίας Μαρίνας

Τηνιακή εικόνα της Αγίας Μαρίνας του 1906.

Εκκλησιαστικό Μουσείο Αλεξανδρουπόλεως. 

10. Απότμημα λειψάνου της Αγίας Μαρίνας στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Αχιλλίου Λάρισας

Απο τμήματα λειψάνων της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης (αριστερά) και του Οσίου Νίκωνος του "Μετανοείτε" (δεξιά).


11. Από τμήμα λειψάνου της Αγίας Μαρίνας στο κειμηλιαρχείο της ιστορικής οικίας του μοναχού Παπουλάκου

Αγιορείτικη εικόνα της Αγίας Μαρίνας με ενσωματωμένο μικρολείψανό της (1938).

12. Από τμημα λειψάνου της Αγίας Μαρίνας στην Ιερά Μονή Ιβήρων Αγίου Όρους

13. Από τμημα λειψάνου της Αγίας Μαρίνας στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Διδυμοτείχου

14. Από τμημα λειψάνου της Αγίας Μαρίνας στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Αφήσου (η φωτογραφία από εδώ)

15. Από τμημα λειψάνου της Αγίας Μαρίνας στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Πατρών (συνοικία Μακρυγιάννη) (η φωτογραφία από εδώ)

Τα άγια λείψανα, δωρήθηκαν στον Ναό από τον Μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ.


16. Από τμήμα λειψάνου της Αγίας Μαρίνας στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Ιμέρου (η φωτογραφία από εδώ)

πηγή-leipsanothiki

πηγή-leipsanothiki

Διαβάστε περισσότερα... »

Αγιορείτικη εικόνα της Αγίας Μαρίνας, με ενσωματωμένο λείψανό της

Αγιορείτικη εικόνα της Αγίας Μαρίνας με ενσωματωμένο μικρολείψανό της (1938).

Η εικόνα της Αγίας Μαρίνας ανήκε στην συλλογή του ιερέως Νικολάου Α. Πέττα. Στο κάτω δεξιά άκρο της φέρει ασημένιο μετάλλιο με μικρά τεμάχια ιερών λειψάνων της Αγίας Μαρίνας. Είναι έργο αναγεννησιακής τέχνης αγιορείτικου εργαστηρίου όπως μαρτυρεί και η επιγραφή που φέρει κάτω αριστερά: "Έργον Γαβριήλ Ιερομονάχου Λαμπή. Εν Αγίω Όρει Σκήτης Αγίας Άννης 1938".

Το ιερό αυτό κειμήλιο απόκειται στο κειμηλιαρχείο της ιστορικής οικίας του μοναχού Παπουλάκου που ανήκε στον Αρχιμανδρίτη Νεκτάριο Πέττα.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

Η προσευχή της Αγίας Μαρίνας, πριν τον αποκεφαλισμό της

«Άναρχε, αθάνατε άχρονε, ακατάληπτε και ανεξιχνίαστε Κύριε, Θεέ των όλων και Δημιουργέ πάσης Κτίσεως, προνοητά και Σωτήρ όλων, όπου εις Σε ελπίζουσι, ευχαριστώ Σοι, όπου με έφερες εις την ώραν ταύτην και ήγγισα εις τον στέφανον της δικαιοσύνης Σου.

Υμνώ και ευλογώ την αναρίθμητον ευσπλαχνίαν και φιλανθρωπίαν Σου, όπου ηθέλησας να με συντάξης με τους εκλεκτούς δούλους Σου. Επίβλεψον και τώρα επ’ εμέ την ταπεινήν, Δέσποτα Θεέ, Κύριε του ελέους, Παντοκράτωρ και παντοδύναμε, επάκουσον της προσευχής μου και πλήρωσον μου τα αιτήματα εις έπαινον.

Και τιμήν και δόξαν του υπεραγίου και προσκυνητού Σου ονόματος, χάρισαι την άφεσιν των αμαρτιών όλων εκείνων, όπου θέλουν οικοδομήσει Εκκλησίαν εις το όνομα της δούλης Σου, να λειτουργούν εις αυτήν προσευχόμενοι, ή γράφουσι το μαρτύριον της αθλήσεως μου, και το αναγινώσκουσι μετά πίστεως, μνημονεύοντες το όνομα της δούλης σου, και καρποφορούσι το κατά δύναμιν όλων αυτών, λέγω όσοι θεραπεύουσι το οικητήριον του σώματός μου, όπου εμαρτύρησα δι’ αγάπην Σου, συγχώρησον τας αμαρτίας κατά το μέτρον της πίστεως αυτών και μη εγγίση χείρ κολαστήριος, ούτε πείνα, ουδέ θανατικόν ή άλλη βλάβη ψυχής ή σώματος.

Και όσοι με θέλουν εορτάσει δοξολογούντες μετά πίστεως και Σου ζητήσουν σωτηρίαν και έλεος διά μέσου μου, χάρισαι τους εις τούτον τον κόσμο τα αγαθά Σου, να πορεύωνται προς αυτάρκειαν και αξίωσον αυτούς και της επουρανίου Βασιλείας Σου. Ότι Συ ει μόνος αγαθός και φιλάνθρωπος, και των αγαθών δοτήρ εις τους αιώνας, Αμήν.».

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

Αγία Μαρίνα η Μεγαλομάρτυς

Βίος Αγίας Μαρίνας της Μεγαλομάρτυρος

Η Αγία Μαρίνα η Μεγαλομάρτυς τιμάται στις 17 Ιουλίου

Γέννηση και ανατροφή

Η παρθενομάρτυς Μαρίνα γεννήθηκε στη μικρή πόλη Αντιόχεια της Πισιδίας, γύρω στο έτος 270, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός ή ο Κλαύδιος Καίσαρας. 

Οι γονείς της άνηκαν στην ανώτερη τάξη της περιοχής της Πισιδίας, ο πατέρας ήταν διακεκριμένος και σεβαστός από τους εθνικούς ιερέας των ειδώλων, λεγόταν δε Αιδέσιος.

Αμέσως μετά τη γέννηση της Μαρίνας, έφυγε από την παρούσα ζωή η μητέρα της. Έτσι ο πατέρας αναγκάστηκε να αναθέσει την ανατροφή της θυγατέρας του σε μία άλλη γυναίκα.

Ομιλία του Δικαίου της Ιεράς Σκήτης Προφήτη Ηλία Αγίου Όρους, γέροντος Ιωακείμ του αγιορείτου για την Αγία Μαρίνα την Μεγαλομάρτυρα

Ασπάζεται την χριστιανική πίστη

Φαίνεται ότι η γυναίκα στην οποία ο Αιδέσιος είχε εμπιστευτεί την ανατροφή της κόρης του ήταν χριστιανή. Έτσι και η μικρή Μαρίνα γαλουχήθηκε νωρίς στη νέα πίστη του Χριστού. 

Και σε ηλικία 12 ετών, έλαβε το Βάπτισμα και συγκαταριθμήθηκε ως μέλος στην εκλεκτή ποίμνη του Κυρίου. Με αμείωτο ενδιαφέρον ποθούσε να μάθει καθετί πού είχε σχέση με τον Ιησού Χριστό. Κι όλα αυτά δημιούργησαν 

μέσα της την ιερή επιθυμία να μαρτυρήσει, για το Σωτήρα και Λυτρωτή της, αν Εκείνος τη θεωρούσε ποτέ άξια για κάτι τέτοιο.

O πατέρας της Αιδέσιος όταν πληροφορήθηκε ότι ήταν χριστιανή, τυφλωμένος από το φανατισμό της ειδωλολατρικής θρησκείας του, μίσησε το ίδιο το σπλάχνο του και αποκλήρωσε τη μοναχοκόρη του.

Το άνομο σχέδιο του επάρχου

Η Μαρίνα είχε γίνει πλέον 15 ετών. Ο Θεός δεν την είχε προικίσει μόνο με πλούσια ψυχικά χαρίσματα, αλλά και με σωματικό κάλλος εντυπωσιακό. 

Ο έπαρχος όμως Ολύβριος θέλησε και προσπάθησε να την πάρει για γυναίκα του, επειδή ένιωσε μέσα του έρωτα γι’ αυτήν. Εκείνος, αντικρύζοντάς την, έμεινε και πάλι θαμπωμένος από το σωματικό της κάλλος και την εσωτερική λάμψη του προσώπου της. Χωρίς καθυστέρηση λοιπόν της ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να αναλάβει την προστασία της και σύντομα να την κάνει γυναίκα του.

Η νεαρή χριστιανή παρέμεινε σιωπηλή, ενώ μέσα της προσευχόταν θερμά, ζητώντας από τον Θεό να τη στηρίξει και να τη φωτίσει ώστε να φερθεί καθώς αρμόζει στις αφιερωμένες σ’ Εκείνον ψυχές.

Στην επιμονή του Ολυβρίου να λάβει απάντηση στην πρότασή του, εκείνη απάντησε πώς είναι αδύνατο να την αποδεχτεί. Η έκπληξη του επάρχου ήταν μεγάλη. Στην ερώτησή του γιατί ήταν αδύνατο, έλαβε τη σεμνή αλλά γεμάτη αποφασιστικότητα και παρρησία απάντηση: Διότι είμαι χριστιανή! Και μόνο το άκουσμα της λέξης «χριστιανή» ήταν αρκετό να κάνει τον έπαρχο εκτός εαυτού.

Αρχίζουν τα μαρτύρια της Αγίας

Για ένα μικρό διάστημα ο έπαρχος προσπάθησε, να πείσει τη νέα τούτη χριστιανή να αλλάξει γνώμη και να δεχθεί τον γάμο, τάζοντάς της τιμές, καλοπέραση και δόξα πλάι του. Εκείνη όμως, ενισχυόμενη από τον Κύριο, στον όποιο δεν έπαυσε να προσεύχεται μυστικά, επέμενε στην ομολογία της πίστεως στον Ιησού Χριστό. 

Τότε την έστησε μπροστά σε δικαστήριο, από το οποίο ζήτησε επίσημα κατά το ρωμαϊκό δίκαιο να μάθει αν όντως ήταν χριστιανή. Η Μαρίνα ομολόγησε και εδώ με γενναιότητα και παρρησία τη χριστιανική της ιδιότητα, γεγονός πού κατέπληξε τους παρισταμένους, οι οποίοι έβλεπαν τόσο ηρωισμό και θάρρος σε μια νεαρή γυναίκα!

Εξαιτίας της ομολογίας της καταδικάστηκε στην ποινή της μαστίγωσης. Η καρτερικότητά της όμως και η αντοχή ήταν τέτοιες πού άφησε κατάπληκτους έπαρχο, αξιωματούχους και λαό. Έχοντας υψωμένο το βλέμμα της στον ουρανό, δεν έπαυσε να προσεύχεται, να επικαλείται τη βοήθεια του Κυρίου και τη στήριξή του για να υπομείνει με ανδρεία τις μαστιγώσεις.

Ο έπαρχος έδωσε εντολή να σταματήσουν οι στρατιώτες τη μαστίγωση και να την οδηγήσουν στη φυλακή, ελπίζοντας ενδόμυχα ότι ίσως μετά απ’ αυτό να συνετισθεί η Μαρίνα και ν’ αλλάξει στάση.

Ύστερα από λίγες ημέρες με εντολή του επάρχου οδηγήθηκε εκ νέου στο δικαστήριο, όπου και πάλι ομολόγησε πίστη στο Χριστό και αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα. Αφού την κρέμασαν, καταξέσχισαντα πλευρά της με σιδερένια νύχια. 

Τα βασανιστήρια ήταν τόσο σκληρά, πού όλο το κάλλος του νεανικού της σώματος εξαφανίστηκε. Στη συνέχεια ρίχνεται και πάλι στη φυλακή και αφήνεται χωρίς τροφή και φροντίδα. 

Πειράζεται από το μισόκαλο διάβολο

Ο φθονερός διάβολος θέλησε να δοκιμάσει να κάμψει ο ίδιος την Αγία. Έτσι λοιπόν πήρε ο ίδιος τη μορφή μεγάλου και φοβερού δράκοντος (φιδιού) και πρόβαλε ξαφνικά μπροστά στη Μαρίνα. 

Από το στόμα του πετούσε φλόγες, ενώ τα αγριωπά μάτια του λαμπύριζαν απειλητικά και η γλώσσα του ήταν κατακόκκινη. Καθώς σερνόταν, σύρριξε εκνευριστικά και προκαλούσε τρόμο και σύγχυση, επιδιώκοντας να φοβίσει τη μάρτυρα και να την αποσπάσει από την προσευχή της.

Διαπιστώνοντας όμως ότι εκείνη η μακάρια καλλιπάρθενος δεν διέκοπτε την προσευχή της, κατευθύνθηκε εναντίον της και άνοιξε το στόμα του απειλητικά, δείχνοντας ότι θέλει να την καταπιεί. Και ναι μεν η μεγαλομάρτυς έγινε έντρομη από το φόβο της, χωρίς καθυστέρηση όμως επικαλέστηκε το σωτήριο όνομα του Σωτήρος Χριστού. Και, ώ του θαύματος, ο δράκοντας διερράγη και έγινε άφαντος, η δε Μαρίνα χαίροντας έψαλε ύμνους και νικητήρια στον Θεό.

Ο διάβολος μετασχηματίσθηκε σε άνθρωπο κατάμαυρο, με τρομερή και κακάσχημη εμφάνιση, σαν μαύρου σκυλιού. Η Μαρίνα όμως, στερεωμένη όσο ποτέ στην πίστη, τον άρπαξε από τα μαλλιά και μ’ ένα σφυρί πού ήταν κάπου εκεί ξεχασμένο, τον χτύπησε δυνατά στο κεφάλι και στη ράχη και τον ταπείνωσε εντελώς. Και ενώ η μεγαλομάρτυς άρχισε και πάλι να προσεύχεται και να υμνεί τον Κύριο, ο διάβολος, σκοτεινός και άσχημος όρμησε εναντίον της και κραυγάζοντας την απειλούσε ότι θα τη σκοτώσει αν δεν σταματούσε να προσεύχεται.

Και η αγία Μαρίνα, παίρνοντας από την προσευχή της νέο θάρρος κατά του μετασχηματισμένου σε άνθρωπο διαβόλου, τον άρπαξε από τα μαλλιά της κεφαλής του και τον μαστίγωσε.

Βλέπει ουράνιες οπτασίες

Μετά από αυτό δυνατό φως καταύγασε το σκοτεινό χώρο της φυλακής της, πού έβγαινε από ένα Σταυρό, του οποίου η κορυφή υψωνόταν στον ουρανό. Πάνω από το Σταυρό πετούσε κυκλικά ένα περιστέρι καθαρό και άμωμο. Ο συναξαριστής της αγίας Μαρίνας δίνει και την εξήγηση των συμβολισμών του οράματος: Όλα αυτά σήμαιναν το μυστήριο της Αγίας Τριάδος, το φώς, τη δόξα του Πατέρα. Ο Σταυρός, τον εσταυρωμένο Χριστό. Και το περιστέρι, το Άγιο Πνεύμα.

Το περιστέρι κατέβηκε κάποια στιγμή, πλησίασε την καλλιπάρθενο Μαρίνα και της είπε: «Χαίρε, Μαρίνα, η λογική περιστερά του Θεού, διότι νίκησες τον πονηρό δαίμονα και ντρόπιασες τον εχθρό. Χαίρε πιστή και αγαθή δούλη του Κυρίου σου, τον οποίο πόθησες με όλη την καρδιά σου και μίσησες κάθε πρόσκαιρη απόλαυση. Χαίρε και αγάλλου, γιατί έφτασε η μέρα να λάβεις το στεφάνι της νίκης και να μπεις, όπως το αξίζεις, στολισμένη, μαζί με τις φρόνιμες παρθένες στο νυμφώνα του Χριστού και βασιλιά σου».

Ενώ η αγία Μαρίνα άκουγε τα λόγια αυτά συντελέστηκε στο σώμα της άλλο θαύμα: Όλες οι πληγές του επουλώθηκαν και η νεαρή μάρτυς απέκτησε και πάλι το κάλλος το όποιο θαύμαζαν όλοι.

Σκληρότερα μαρτύρια και το μακάριο τέλος

Ο έπαρχος Ολύβριος βλέποντας την υγιής προσπάθησε με κολακείες να την μεταπείσει όμως μάταια. Το μένος του επάρχου έφτασε στο αποκορύφωμά του. Γεμάτος λοιπόν θυμό δίνει εντολή να γυμνώσουν τη μάρτυρα, να την κρεμάσουν στο ξύλο και να καίνε με λαμπάδες το σώμα της.

Στη συνέχεια, γέμισαν ένα μεγάλο λέβητα με νερό, κατέβασαν την καλλιπάρθενο μεγαλομάρτυρα από το ξύλο, την έδεσαν γερά και τη βούτηξαν με το κεφάλι προς τα κάτω μέσα στο νερό για να πεθάνει από πνιγμό. Η μάρτυς και πάλι προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο και Θεό της, οπότε «παρευθύς σεισμός μέγας ἐγένετο καί ἐφάνη πάλιν ἡ πρώτη περιστερά ἐπάνω του ὕδατος, βαστάζουσα εἰς τό στόμα στέφανον. Αὐτήν τήν ὥρα ἐφάνη καί ὁ πύρινος στύλος, ἐπάνω δέ τούτου Σταυρός». 

Η μάρτυς βγήκε από το νερό σώα, τα δεσμά της είχαν λυθεί και στεκόταν και πάλι σε στάση προσευχής, δοξάζουσα τον Θεό. Το δε περιστέρι κάθισε πάνω στο κεφάλι της, κρατώντας στο στόμα του το στεφάνι και είπε προς τη Μαρίνα: «Εἰρήνη σέ σένα, δούλη τοῦ Θεοῦ. Ἔχε θάρρος καί λάβε ἀπό τή δεξιά τοῦ Ὑψίστου αὐτό τό οὐράνιο στεφάνι».

Λέγοντας αυτά η θεϊκή περιστερά, πέταξε και κάθισε πάνω σ’ εκείνο το Σταυρό και απευθυνόμενη προς τη μεγαλομάρτυρα είπε δυνατά, έτσι πού ν’ ακούνε όλοι: «Έλα, Μαρίνα, στις άνω μονές του Παραδείσου, για ν’ απολαύσεις το στεφάνι της αφθαρσίας στα αγαπητά σκηνώματα του Κυρίου, να χαίρεσαι μαζί με τους αγίους και να αναπαύεσαι αιώνια».

Η φωνή αυτή πού ακούστηκε από πολλούς, συγκλόνισε άντρες και γυναίκες, αρκετοί δε απ’ αυτούς ομολόγησαν πώς ήταν έτοιμοι να πιστέψουν και να δώσουν ακόμα και τη ζωή τους για το Χριστό. 

Ο έπαρχος πρόσταξε να θανατώσουν όσους είχαν πριν λίγο ομολογήσει πίστη στο Χριστό. Ο Ολύβριος, για να προλάβει μεγαλύτερο κακό για τους ειδωλολάτρες, διέλυσε το δικαστήριο και προσποιήθηκε ότι δίνει εντολή να μεταφέρουν την αγία Μαρίνα και πάλι στη φυλακή. 

Στην ουσία όμως, έδωσε μυστικά προσταγή στον επικεφαλής της φρουράς να πάρουν την καλλιπάρθενο μεγαλομάρτυρα και να την αποκεφαλίσουν στον τόπο της καταδίκης. Εκεί η αγία, αφού προσευχήθηκε για τελευταία φορά πάνω στη γη, έσκυψε και το ξίφος του δημίου «ἐκκόψαν τήν κεφαλήν της, περιέβαλεν αὐτήν μέ τόν ἀδαμάντινον στέφανον τοῦ μαρτυρίου».

Τα ιερά λείψανά της

Μετά τον διά του ξίφους θάνατο της οι χριστιανοί παρέλαβαν κρυφά το τίμιο λείψανο και το ενταφίασαν με τιμές πού αρμόζουν στους μάρτυρες της πίστεως.

Άγνωστο πότε ακριβώς μετακομίστηκαν στην Κωνσταντινούπολη, εφόσον είναι αληθινή η πληροφορία ότι το έτος 1230 σταυροφόροι της Δύσεως μετέφεραν τα λείψανα αυτά από την πρωτεύουσα του Βυζαντίου στη Βενετία, γεγονός πού οι Ρωμαιοκαθολικοί γιορτάζουν στις 17 Ιουλίου (ημέρα μνήμης της μεγαλομάρτυρος και για μας τους Ορθοδόξους).

Η καλλιπάρθενος Αγία Μαρίνα, θεωρείται προστάτης των παιδιών και μάλιστα ειδική για τη θεραπεία όσων απ’ αυτά είναι άρρωστα και καχεκτικά.

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. α΄. Τόν συνάναρχον Λόγον. Γερασίμου.

Μνηστευθεῖσα τῷ Λόγω Μαρίνα ἔνδοξε, τῶν ἐπίγειων τήν σχέσιν πάσαν κατέλιπες, καί ἐνήθλησας λαμπρῶς ὡς καλλιπάρθενος, τόν γάρ ἀόρατον ἐχθρόν, κατεπάτησας στερρῶς, ὀφθέντα σοί Ἀθληφόρε.Καί νῦν πηγάζεις τῷ κόσμω, τῶν ἰαμάτων χαρίσματα.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »