«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).


"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).

Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.

Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.


ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2015

Ελληνικές λέξεις που διασκεδάζουν όλον τον κόσμο



www.pixabay.com


Ελληνικές λέξεις για τη διασκέδαση που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, αλλά έκαναν διεθνή καριέρα.

Αν αγαπάτε τη μουσική, τότε είστε θαυμαστής των Μουσών. Οι εννέα κόρες του Δία που δίδαξαν στην ανθρωπότητα την αρμονία, τη μελωδία και το τραγούδι, το χορό, την ποίηση, το θέατρο, την ιστορία και την αστρονομία. Όλα αυτά συναποτελούν την τέχνη των μουσών, δηλαδή τη μουσική τέχνη (The art of the muses). 

Έτσι προέκυψε η λέξη μουσική, η οποία βέβαια σήμερα αναφέρεται μόνο στη μελωδία την αρμονία και το τραγούδι. Θα την συναντήσετε σχεδόν παντού ως music, musica, música, musik, musique, muziek και πολλές ακόμα παραλλαγές.

Από τις Μούσες πήρε το όνομά του και το Μουσείο, το οποίο ήταν αρχικά ιερό αφιερωμένο σε αυτές.

Και φυσικά για να ακούσετε καλή μουσική χρειάζεστε ένα στερεοφωνικό συγκρότημα ή αλλιώς στέρεο.

Η λέξη stereo είναι συντόμευση του επιθέτου στερεοφωνικό (stereophonic) και σημαίνει αυτό με τη σταθερή φωνή, τον στέρεο ήχο. Το ίδιο συνθετικό βρίσκεται και στη λέξη στερεότυπο (stereotype)

Το στέρεο καταναλώνει βέβαια Ενέργεια. Η λέξη ενέργεια σχηματίζεται από την πρόθεση εν και το έργον. Επί το έργον, δηλαδή.

Αν πάλι δεν έχετε διάθεση για μουσική μπορείτε να διαβάσετε ποίηση. Το ποίημα σημαίνει κυριολεκτικά δημιούργημα, εκείνο που έχει φτιαχτεί, από το ρήμα ποιῶ.

Αν ούτε η ποίηση είναι του γούστου σας, δοκιμάστε το σινεμά (cinema). Η λέξη αυτή είναι συντόμευση του κινηματογράφος, από τον συνδυασμό του κινῶ και του γράφω. Όπως και αν το δείτε γραμμένο, Cinema, Kino, cineama ή кино, σημαίνει την εγγραφή της κίνησης.

Αρκετές ελληνικές λέξεις θα βρείτε και στα είδη των ταινιών. 

Οι ταινίες φαντασίας, παραμένουν στα αγγλικά «fantasy movies». Η φαντασία προέρχεται από το ρήμα φαντάζομαι και αυτό από το φαίνομαι. Φάντασμα είναι εκείνο που φαίνεται και φαντασία η εικόνα, η παρουσία. Το επίθετο «φανταστικό» έχει αποκτήσει την έννοια του υπέροχου, καταπληκτικού, και όχι μόνο στα ελληνικά: fantastic (αγγλ.), fantastisch (γερμ.), fantastique (γαλλ.) fantástico (ισπ.) κ.τ.λ.

Μήπως προτιμάτε την κωμωδία; Πολυταξιδεμένη λέξη κι αυτή, αν και ξεκίνησε από τα μικρά αγροτικά γλέντια της αρχαιότητας. 

Τα συνθετικά της είναι κωμός =γλέντι, πανηγύρι και ωδή = άσμα, τραγούδι. Σήμερα η λέξη comedy είναι διεθνής.

Διεθνές είναι και το δράμα. Οι δραματικές ταινίες παρουσιάζουν με ρεαλισμό χαρακτήρες που προσπαθούν να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες της ζωής. Αρχικά όμως, η λέξη δράμα σήμαινε απλώς τη δράση. Προέρχεται από το ρήμα «δρω» που σημαίνει πράττω.

Φυσικά υπάρχουν πολλές ακόμα πολυταξιδεμένες ελληνικές λέξεις, αλλά κάποτε πρέπει να τελειώσουμε. 

Παίζει και το αγαπημένο μου musical η τηλεόραση. Αυτό της μουσικής, δηλαδή των Μουσών. Αλλά τα γνωρίζετε τώρα.

Δεν είναι τόσο δύσκολο να μάθεις αγγλικά, όταν ξέρεις καλά ελληνικά, έτσι;

Διαβάστε περισσότερα... »

Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014

Ν. Λυγερός: Γενικές αξίες και γενικόλογες αρχές. Έχουν όλοι δίκαιο;




Όταν ακούμε, «ο καθένας λέει την αλήθεια του», «δεν υπάρχει μία αλήθεια», «κάθε άποψη σεβαστή», έχουμε να κάνουμε με γενικόλογες αρχές, που εκδίδει η κοινωνία για να ακολουθήσει το δόγμα της ρητορικής. Όταν όμως το αποδεχόμαστε, είμαστε θύμα του δόγματος και στη συνέχεια συνεργός αυτού του ανόητου θεσμού που καταδίκασε τον Σωκράτη. 

Έτσι αν κάθε άποψη είναι σεβαστή, τότε αυτό ισχύει και για την άποψη του άσχετου. Κατά συνέπεια, να μην έχουμε πρόβλημα, ακόμα κι όταν δεν μας συμφέρει, αφού στην ουσία όλα είναι επιτρεπτά. 

Βλέπουμε ότι με αυτές τις γενικόλογες αρχές μπορούμε γρήγορα να καταλήξουμε σε καταστροφικά παραδείγματα, όσον αφορά στις επιπτώσεις τους. 

Το ίδιο συμβαίνει βέβαια όχι μόνο στη φιλοσοφία, αλλά και στα μαθηματικά και τις επιστήμες. Πριν μερικά χρόνια, έλεγαν ότι οι θέσεις του μεθανίου σε μοριακό επίπεδο εξηγούνται με κλασικό τρόπο και μόνο το 2006 ανακαλύφθηκε το γεγονός ότι η μοναδική και ουσιαστική επιρροή προέρχεται από την κβαντομηχανική.

Ένα άλλο παράδειγμα, ακόμα πιο απλό, είναι οι θέσεις των τεσσάρων ατόμων υδρογόνου στο μόριο του μεθανίου. Όλοι λένε ότι βρίσκονται στο κέντρο των εδρών τετραέδρου, γιατί όλοι βέβαια ξεχνούν ότι το τετράεδρο είναι το μόνο από τα πλατωνικά σχήματα που είναι αυτοδυϊκό. 

Όσον αφορά στις πολύτιμες πέτρες, όλοι λένε ότι το ζαφείρι και το ρουμπίνι είναι διαφορετικά, ενώ επί της ουσίας είναι ακριβώς η ίδια πέτρα.  

Το θέμα λοιπόν είναι η αξία των πληροφοριών που μεταδίδουμε και κατά πόσο είμαστε γνώστες ότι υπάρχουν πραγματικά ή απλώς τις έχουμε ακούσει από κάποιον δίχως να τις διασταυρώσουμε με τη δική μας μελέτη. 

Με άλλα λόγια, γιατί να μην ακολουθούμε μια προσέγγιση που είχε ο Αρχιμήδης και στη συνέχεια ο Leonardo Da Vinci; 

Μερικές φορές η απάντηση είναι απλή και έχει σχέση με την εξειδίκευση που δεν γνωρίζει ολιστικά νοητικά σχήματα.
 
http://www.lygeros.org/articles?n=12665&l=gr
Διαβάστε περισσότερα... »

Κυριακή 17 Αυγούστου 2014

Ετυμολογία: η αλήθεια των λέξεων




Η ετυμολογία είναι παράλληλα και μια ιστορική αναδρομή στις λέξεις, μια ιστορία των λέξεων

Οσο είναι αλήθεια ότι ο άνθρωπος έχει μια φυσική τάση προς τη γνώση («φύσει τού ειδέναι ορέγεται»), άλλο τόσο αληθεύει ότι όλοι μας έχουμε την τάση να αναζητούμε την προέλευση των λέξεων τής γλώσσας μας, την αρχική τους σημασία.

Οι περισσότεροι άνθρωποι, με διάφορες ευκαιρίες, ετυμολογούν ή συνήθως (από έλλειψη ειδικών γνώσεων) παρ-ετυμολογούν λέξεις: υποθέτουν, διερωτώνται ή και αποφαίνονται για την προέλευση αυτής ή εκείνης τής λέξης.

Με άλλα λόγια, μιλούν εμπειρικά για το έτυμο μιας λέξης. Ηδη από τον 1ο αιώνα π.Χ. παραδίδεται (από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη) ότι έτυμον είναι «η αληθής σημασία μιας λέξεως σύμφωνα με την προέλευσή της».

Διαβάστε περισσότερα... »