Η χαρά της ζωής...

Μια από την βασικές αιτίες που δεν χαιρόμαστε στην ζωή μας, είναι ότι περιμένουμε να συμβεί κάτι σπουδαίο, μεγάλο, φοβερό και εκπληκτικό, για να πούμε έχω αιτία να είμαι χαρούμενος. 

Όμως δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα. Άδικα περιμένουμε.

Η ζωή είναι μικρά πολύ μικρά καθημερινά πράγματα. Εκεί είναι η ομορφιά της.

Μαθαίνουμε να μην αναβάλουμε την χαρά, περιμένοντας μια μεγάλη στιγμή.

Η χαρά είναι κρυμμένη στο πρωινό ξύπνημα, στην χαραυγή, στο καφέ ή τσάι που φτιάχνεις ή πίνεις. 

Στην προσευχή που έχει ευχαριστία και δοξολογία. Σε ένα καντήλι που θα ανάψεις, σε ένα λιβάνι που θα μυρίσεις, στο φαγητό που ετοιμάζεις για σένα ή την οικογένεια σου.

Στην δουλειά που κάνεις ή μοιράζεσαι με άλλους ανθρώπους. 

Στον περίπατο με έναν φίλο, με ένα ζώο ή με έναν καλό φίλο. 

Στην βροχή που σε πλένει, στην γη που σε κρατά, στον αέρα που σε σκορπά, στην φωτιά που μέσα σου κεντά.

Στην χειραψία που είσαι παρών. Στην αγκαλιά που δεν είσαι απών. Στο φιλί που λαχταράς, στην ψυχή που αγαπάς στο έρωτα που δεν ρωτά.

Πάψε να τα αναβάλεις όλα για μετά, δεν υπάρχει παρά μόνο στον νου σου, το μόνο που υπάρχει είναι το τώρα, και εσύ δυστυχώς έμεινες στο πουθενά.

π.Λίβυος

πηγή-imverias

Διαβάστε περισσότερα... »

Μη σταματάς να κολυμπάς

πηγή

Προτιμώ να δώσω τη ζωή μου, παρά να φοβάμαι 

 Lyndon Barnes Johnson

Η απελπισία και η απογοήτευση είναι οι χειρότεροι σύμβουλοι στο δρόμο για την επαγγελματική ευημερία και την προσωπική ευτυχία. Γιατί απλά, οι περισσότεροι άνθρωποι πισωγυρίζουν τη στιγμή που λίγο ακόμα αν είχαν προσπαθήσει τα πράγματα θα είχαν μια εντελώς διαφορετική εξέλιξη.

Δυο βατράχια έπεσαν σε βαθύ κάδο με γάλα. Το ένα είχε φύση αισιόδοξη. Όμως το άλλο το πήρε ανάποδα: «Θα πνιγούμε!», θρηνολογούσε χωρίς να κάνει τίποτα και με μια τελευταία κραυγή απελπισίας, σήκωσε τα πόδια του ψηλά, κι είπε «αντίο!».

Την ίδια στιγμή, το άλλο βατράχι συνέχιζε την προσπάθειά του να επιβιώσει και μονολογούσε: «Δεν μπορώ να βγω έξω, αλλά δεν τα παρατάω, θα συνεχίσω να κολυμπάω μέχρι να εξαντληθώ, και τότε θα πεθάνω πιο ευχαριστημένο».

Και κολυμπούσε γενναία για να κάνει αυτό που είπε. Πάνω στη λυσσαλέα του προσπάθεια το γάλα άρχισε να πήζει. Κι όσο περισσότερο κολυμπούσε, τόσο το γάλα γινόταν κρέμα. Τέλος, στάθηκε στον αφρό του βουτύρου και πήδηξε έξω απ’ τον κάδο!

Τώρα, θα με ρωτήσετε ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας; Όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα, εσύ συνέχισε να κολυμπάς!

Συνέχισε να κολυμπάς μέχρι να δεις την ακτή, μέχρι να αγκαλιάσεις μια σανίδα σωτηρίας, μέχρι να αγγίξουν τα πόδια σου πάνω στον πρώτο βράχο που κρύβεται κάτω από τη θάλασσα.

Μην εγκαταλείπεις τα όπλα. Μην επενδύεις στην απελπισία. Μην υποκλίνεσαι στην απογοήτευση. Η απελπισία και η απογοήτευση είναι οι «Σειρήνες» και καλούν εσένα, φίλε και φίλη, που σαν σύγχρονος Οδυσσέας έχεις χαράξει πορεία για τη δική σου Ιθάκη. Οι Κύκλωπες και οι Συμπληγάδες θα βρίσκονται πάντα στο δρόμο σου. Εσύ μην εγκαταλείπεις τα όπλα. 

Εξακολούθησε να προσπαθείς. Κάνε αλλαγές στις στρατηγικές σου, αν βλέπεις ότι δεν έχεις τα αποτελέσματα που επιθυμείς. Ζήτησε βοήθεια. Πάλεψε με νύχια και με δόντια να γίνεις καλύτερος, αλλά μην εγκαταλείπεις τα όπλα.

Έχει μείνει ιστορική η συντομότερη ομιλία του Ουϊνστον Τσώρτσιλ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου: «Ποτέ μην εγκαταλείψετε τα όπλα! Ποτέ μην εγκαταλείψετε τη μάχη! Ποτέ!»

Υπάρχουν δυο πόλεμοι στη ζωή. Ο ένας γίνεται έξω από εσάς, στις business, στη δουλειά, στην εκπαίδευση, στις σχέσεις, στην υγεία. Ο άλλος γίνεται μέσα σας. 

Παλεύουν μεταξύ τους οι άγγελοι της θέλησης, της τιμής και της προσπάθειας με τους δαίμονες της αναβλητικότητας, της απογοήτευσης και της απελπισίας.

Τα αντίθετα βρίσκονται μέσα στην «αρένα» της ψυχής και του νου σας και πολεμούν συνέχεια μεταξύ τους. Εσείς στέκεστε εκεί. Κάπου στο κέντρο, ανάμεσά τους. Διαλέξτε μεριά!

(Από το βιβλίο μου "Ιστορίες που δυναμώνουν την ψυχή", Εκδόσεις Πύρινος Κόσμος)

πηγή-akis-angelakis.com

Διαβάστε περισσότερα... »

Μωρό, θα τον άφηναν να πεθάνει! Τώρα δίνει μάθημα ζωής

 

Όταν γεννήθηκε, οι γιατροί συνέστησαν στη μητέρα του να τον αφήσει να πεθάνει από την πείνα! Σήμερα, στα 37 του χρόνια, ο Κλαούντιο Βιεϊρά ντε Ολιβέιρα δίνει διαλέξεις – μαθήματα ζωής, μιλώντας ανοιχτά για τη σπάνια ασθένειά του.  

Ο Κλαούντιο, από το Μόντε Σάντο της Βραζιλίας, γεννήθηκε με αρθρογρύπωση, ένα νευρομυικό σύνδρομο, με αποτέλεσμα το κεφάλι του να είναι γυρισμένο... ανάποδα. 

“Από τότε που ήμουν παιδί, πάντα μου άρεσε να κρατάω τον εαυτό μου απασχολημένο και να δουλεύω – δεν μου αρέσει να εξαρτώμαι αποκλειστικά από άλλους ανθρώπους. Έχω μάθει να ανοίγω την τηλεόραση, να σηκώνω το τηλέφωνο, να ανοίγω το ραδιόφωνο, να χρησιμοποιώ το ίντερνετ, τον υπολογιστή – τα κάνω όλα μόνος μου”. 

Ο Κλαούντιο πληκτρολογεί με ένα στιλό στο στόμα του, χρησιμοποιεί τηλέφωνα και το mouse με τα χείλια του και έχει ειδικά παπούτσια για να κάνει βόλτες στην πόλη.

Χάρη στην ανεξαρτησία του, κατάφερε να αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο του Φέιρα ντε Σαντάνα με πτυχίο λογιστή. 






“Ο κόσμος άρχισε να μου λέει ότι το μωρό θα πεθάνει, γιατί του ήταν δύσκολο ακόμα και να αναπνεύσει”, παραδέχεται η μήτέρα του, Μαρία Χοσέ, προσθέτοντας ότι “τώρα υπάρχει μόνο ευτυχία.

Ο Κλαούντιο είναι όπως όλοι οι άνθρωποι – έτσι μεγάλωσε μέσα στο σπίτι. Αυτός είναι ο λόγος που έχει τόση αυτοπεποίθηση. Δεν ντρέπεται να κυκλοφορήσει στο δρόμο – τραγουδάει και χορεύει”.

 
Πηγή: DailyMail 

πηγή-forcleveronly

Διαβάστε περισσότερα... »

Πράγματα που αξίζει να θυμάστε, όταν όλα πάνε στραβά...

Τις δύσκολες στιγμές που θα έχετε μεγαλύτερη ανάγκη να αποκτήσετε ξανά κίνητρο στη ζωή σας, να θυμάστε τα εξής:

1. Ο πόνος αποτελεί τρόπο εξέλιξης.

Μερικές φορές η ζωή μπορεί να σας κλείνει κάποιες πόρτες διότι έχει έρθει η ώρα να προχωρήσετε μπροστά. Αυτό είναι κάτι θετικό, επειδή πιθανόν να μην πηγαίνατε παρακάτω, εκτός κι αν οι περιστάσεις σας ανάγκαζαν να το κάνετε. Όταν περνάτε δύσκολα, θυμηθείτε ότι ο πόνος δεν έρχεται χωρίς λόγο. Αφήστε πίσω σας ότι σας έκανε κακό, αλλά μην ξεχάσετε ποτέ τι σας δίδαξε. 

Το γεγονός ότι αντιμετωπίζετε δυσκολίες, δεν σημαίνει ότι έχετε αποτύχει. Κάθε επιτυχία απαιτεί να δώσετε έναν αγώνα. Το καλό πράγμα αργεί, γι’ αυτό να έχετε υπομονή και να παραμείνετε αισιόδοξοι και στο τέλος θα γίνουν όλα, απλώς ίσως όχι αμέσως. 

Να θυμάστε ότι υπάρχουν δύο είδη πόνου: ο πόνος που σας πληγώνει και ο πόνος που σας αλλάζει. Όταν, αντί να αντιστέκεστε, δέχεστε τη ζωή όπως είναι, και τα δύο είδη μπορούν να σας βοηθήσουν να εξελιχτείτε.

2. Τα πάντα στη ζωή είναι προσωρινά.

Κάθε φορά που βρέχει, η βροχή ύστερα από λίγο σταματά. Κάθε φορά που πληγωνόμαστε, οι πληγές θα επουλωθούν. Μετά το σκοτάδι υπάρχει πάντα φως – αυτό πρέπει να το θυμόμαστε κάθε μέρα, αλλά συχνά το ξεχνάμε και νομίζουμε ότι η νύχτα θα διαρκέσει για πάντα. 

Κάτι τέτοιο όμως δεν πρόκειται να συμβεί, διότι τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Έτσι λοιπόν, αν τα πράγματα σήμερα είναι καλά απολαύστε το, γιατί ούτε αυτό δεν θα διαρκέσει για πάντα. 

Αν τα πράγματα είναι άσχημα, μην στενοχωριέστε γιατί οι δυσκολίες είναι προσωρινές. Το γεγονός ότι έχετε προβλήματα αυτή τη στιγμή ή κάτι σας απασχολεί, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να χαμογελάτε. 

Κάθε στιγμή που περνά σας δίνει μια νέα αρχή και ένα νέο τέλος. Κάθε δευτερόλεπτο κερδίζετε μια δεύτερη ευκαιρία. Απλώς πρέπει να δέχεστε ό,τι σας προσφέρεται και να κάνετε το καλύτερο που μπορείτε (διαβάστε το βιβλίο που έγινε μπεστ σέλερ με τίτλο «Η τελευταία διάλεξη» του Randy Pausch).

3. Η στενοχώρια και η γκρίνια δεν αλλάζουν τίποτα.

Όσοι διαμαρτύρονται περισσότερο, καταφέρνουν τα λιγότερα. Είναι πάντα προτιμότερο να προσπαθείτε να κάνετε κάτι σπουδαίο και να αποτύχετε, παρά να μην κάνετε τίποτα και να πετύχετε. Αν δεν πετύχετε, δεν χάνετε τίποτα. 

Χαμένοι είστε όταν δεν κάνετε τίποτα αλλά παραπονιέστε γι’ αυτό. Αν πιστεύετε σε κάτι, συνεχίστε να προσπαθείτε. Μην αφήνετε τις σκιές του παρελθόντος να μαυρίσουν το παράθυρο που ανοίγεται στο μέλλον σας. 

Αν ξοδεύετε το σήμερα γκρινιάζοντας για το χθες, δεν θα κάνετε το αύριο πιο φωτεινό. Αντί γι’ αυτό αντιδράστε κι αφήστε όσα έχετε μάθει να σας βοηθήσουν να βελτιώσετε τον τρόπο που ζείτε. 

Κάντε αλλαγές και μην κοιτάξετε πίσω ποτέ. Ανεξαρτήτως από το τι μπορεί να συμβεί μακροπρόθεσμα, να θυμάστε ότι η αληθινή ευτυχία έρχεται μόνο όταν σταματήσετε να διαμαρτύρεστε για τα προβλήματά σας και αρχίσετε να νιώθετε ευγνώμονες για όλα τα προβλήματα που δεν έχετε.

4. Τα σημάδια από τις πληγές σας είναι τα σύμβολα της δύναμής σας.

Ποτέ να μην ντρέπεστε για τα σημάδια που σας άφησε η ζωή. Μια ουλή σημαίνει ότι το πρόβλημα έφυγε και η πληγή έκλεισε. 

Σημαίνει ότι νικήσατε τον πόνο, πήρατε ένα μάθημα, γίνατε πιο δυνατοί και προχωρήσατε μπροστά. Μια ουλή είναι η μόνιμη επιβεβαίωση της νίκης σας και πρέπει να είστε υπερήφανοι. Μην την αφήνετε να σας κρατήσει όμηρο και να σας γεμίσει τη ζωή με φόβο.

Δεν μπορείτε να εξαφανίσετε τα σημάδια, αλλά μπορείτε να αλλάξετε τον τρόπο αντίληψής σας. Μπορείτε να αρχίσετε να τα βλέπετε ως ένδειξη δύναμης και όχι πόνου. O Πέρσης ποιητής και δάσκαλος θεολογίας και δικαίου Jalaluddin Rumi είπε κάποτε ότι η πληγή είναι το μέρος απ’ όπου μπαίνει το φως. Τίποτα δεν μας φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια. 

Μέσα από τις δοκιμασίες αναδείχτηκαν οι δυνατότερες ψυχές. Οι πιο ισχυροί χαρακτήρες σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο σφραγίστηκαν με σημάδια. Δείτε τα ως μια ένδειξη ότι πετύχατε, επιζήσατε και έχετε αυτά τα σημάδια να το αποδεικνύουν! Είναι μια ευκαιρία να γίνετε ακόμα πιο δυνατοί.

5. Κάθε μικρός αγώνας είναι ένα βήμα μπροστά.

Στη ζωή υπομονή δεν σημαίνει αναμονή. Είναι η ικανότητα να διατηρήσετε μια σωστή στάση ζωής ενώ κοπιάζετε αδιάκοπα για να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας γνωρίζοντας ότι η προσπάθεια αξίζει τον κόπο. Έτσι, αν έχετε αποφασίσει να προσπαθήσετε, αφιερώστε χρόνο και φτάστε μέχρι το τέλος. 

Διαφορετικά, δεν έχει νόημα να ξεκινήσετε. Αυτό σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί να αλλάξετε τις ισορροπίες και τις ανέσεις σας για ένα διάστημα και ίσως ακόμη και τον τρόπο σκέψης σας σε κάποιες περιπτώσεις.

Μπορεί ακόμα να χρειαστεί να σταματήσετε να τρώτε ή να κοιμάστε όπως είχατε συνηθίσει στο παρελθόν κι αυτή η κατάσταση να διαρκέσει για εβδομάδες. Σημαίνει ότι πρέπει να υπερβείτε τα όριά σας και να βρίσκεστε συνεχώς σε εγρήγορση. 

Σημαίνει ότι ίσως πρέπει να θυσιάσετε τις προσωπικές σας σχέσεις, να δεχτείτε λοιδορίες από τους συναδέλφους σας, ακόμα και να περάσετε πολύ χρόνο μόνοι σας. Η απομόνωση όμως είναι ένα δώρο που κάνει τα σπουδαία πράγματα να γίνουν αληθινά. 

Σας δίνει τον χώρο που χρειάζεστε για να δράσετε. Όλα τα υπόλοιπα είναι μια δοκιμασία για την αποφασιστικότητα και τη θέλησή σας.

Αν θέλετε κάτι πραγματικά, μπορείτε να το κάνετε παρά τις αποτυχίες, την απόρριψη και τις συνθήκες. Κάθε βήμα μπροστά θα σας κάνει να αισθάνεστε καλύτερα από οτιδήποτε άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Θα συνειδητοποιήσετε ότι ο αγώνας δεν είναι κάτι που βρίσκεται στον δρόμο σας, είναι ο δρόμος αυτός καθαυτός.

Αξίζει όμως τον κόπο, γι’ αυτό αν σκοπεύετε να προσπαθήσετε φτάστε μέχρι το τέλος της διαδρομής. Δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα στον κόσμο…δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα από το να γνωρίζουμε τι σημαίνει να είσαι ζωντανός (από το βιβλίο «1.000 μικρά πράγματα που οι ευτυχισμένοι, επιτυχημένοι άνθρωποι κάνουν διαφορετικά», κεφάλαιο «Στόχος και επιτυχία», 1,000 Little Things Happy, Successful People Do Differently).

6. Η αρνητικότητα των άλλων ανθρώπων δεν είναι δικό σας πρόβλημα.

Όταν περιβάλλεστε από αρνητικότητα, εσείς να παραμείνετε θετικοί. Όταν οι άλλοι προσπαθούν να σας αποθαρρύνουν, χαμογελάστε. 

Είναι ένας εύκολος τρόπος για να διατηρήσετε τον ενθουσιασμό και την προσήλωσή σας. Όταν οι άνθρωποι γύρω σας φέρονται άσχημα, παραμείνετε ο εαυτός σας. Μην αφήσετε ποτέ τη δυσαρέσκεια κάποιου να αλλάξει αυτό που είστε. Μην παίρνετε τα πράγματα πολύ προσωπικά, ακόμα κι αν έτσι φαίνονται. 

Σπάνια η αιτία που οι άνθρωποι κάνουν πράγματα είστε εσείς. Η πραγματική αιτία συνήθως βρίσκεται σε αυτούς. Πάνω απ’ όλα, μην αλλάξετε ποτέ μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσετε κάποιον που σας λέει ότι δεν είστε αρκετά καλοί. Αλλάξτε γιατί έτσι θα γίνετε καλύτεροι άνθρωποι με πιο φωτεινό μέλλον. Οι άνθρωποι θα κάνουν κριτική ανεξαρτήτως από το τι πράξετε ή πόσο καλά θα το πράξετε. 

Να ενδιαφερθείτε για τον εαυτό σας πρώτα, προτού ενδιαφερθείτε για το τι σκέφτονται οι άλλοι. Αν πιστεύετε πολύ σε κάτι, μην φοβηθείτε να αγωνιστείτε γι’ αυτό. Η μεγαλύτερη δύναμη πηγάζει όταν υπερνικάτε αυτό που οι άλλοι θεωρούν αδύνατο. Η αλήθεια είναι ότι ζούμε μονάχα μία φορά. Έτσι είναι τα πράγματα. Γι’ αυτό, κάντε ό,τι σας δίνει χαρά και συναναστραφείτε με ανθρώπους που σας κάνουν να χαμογελάτε συχνά.

7. Αυτό που είναι 'γραφτό' να γίνει, θα γίνει.

Η αληθινή δύναμη έρχεται όταν υπάρχουν πολλοί λόγοι για να κλάψετε και να διαμαρτυρηθείτε, αλλά εσείς προτιμάτε να χαμογελάσετε και να εκτιμήσετε τη ζωή σας. Υπάρχουν κρυμμένες ευλογίες σε κάθε αγώνα που έχετε να αντιμετωπίσετε, αλλά θα πρέπει να ανοίξετε την καρδιά και το μυαλό σας για να τις δείτε.

Δεν γίνεται να αναγκάσετε τα πράγματα να συμβούν βασανίζοντας τον εαυτό σας προσπαθώντας ξανά και ξανά. Κάποια στιγμή θα πρέπει να αφήσετε τις καταστάσεις να κυλήσουν μόνες τους και να συμβεί αυτό που είναι γραφτό. 

Τελικά, αγαπώ τη ζωή μου σημαίνει εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου, αρπάζω τις ευκαιρίες, χάνω και βρίσκω την ευτυχία, φυλάω τις αναμνήσεις μου και μαθαίνω από τις εμπειρίες μου. Είναι ένα μακρύ ταξίδι και πρέπει να σταματήσετε να ανησυχείτε, να αναρωτιέστε και να αμφιβάλλετε σε κάθε σας βήμα. Χαμογελάστε όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, ζήστε συνειδητά την κάθε στιγμή και απολαύστε τη ζωή σας όπως κι αν έρχεται. 

Μπορεί να μην φτάσετε ακριβώς εκεί που σκοπεύατε να πάτε, αλλά τελικά θα φτάσετε εκεί όπου θα έπρεπε να είστε (διαβάστε περισσότερα στο βιβλίο «Για μια νέα ζωή», A New Earth).

8. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να συνεχίσετε να προσπαθείτε.

Μην φοβάστε να κάνετε ξανά κάποια πράγματα – να προσπαθήσετε ξανά, να αγαπήσετε, να ζήσετε και να ονειρευτείτε. 

Μην αφήσετε ένα σκληρό μάθημα που σας έδωσε η ζωή να σκληρύνει και την καρδιά σας. Τα καλύτερα μαθήματα συχνά έρχονται μέσα από τις χειρότερες στιγμές και από τα χειρότερα λάθη. Υπάρχουν στιγμές που οτιδήποτε που θα μπορούσε να πάει στραβά όντως πηγαίνει στραβά και εσείς νιώθετε ότι θα κολλήσετε σε αυτό το αδιέξοδο για πάντα. Αυτό όμως δεν πρόκειται να συμβεί. 

Όταν φτάσετε σε σημείο να θέλετε να εγκαταλείψτε την προσπάθεια, να θυμάστε ότι συχνά τα πράγματα πρέπει να στραβώσουν πριν γίνουν έτσι όπως πρέπει. Μερικές φορές πρέπει να περάσετε τα χειρότερα για να βρείτε τα καλύτερα. Η ζωή είναι σκληρή, είναι αλήθεια, εσείς όμως είστε πιο σκληροί. Βρείτε τη δύναμη να γελάτε κάθε μέρα. 

Βρείτε το θάρρος να αισθάνεστε διαφορετικά, αλλά όμορφα. Ψάξτε μέσα στην καρδιά σας και κάντε τους άλλους να χαμογελούν κι αυτοί. 

Μην αγχώνεστε για πράγματα που δεν μπορείτε να αλλάξετε. 

Ζήστε απλά και δώστε αγάπη απλόχερα, μιλήστε με ειλικρίνεια, εργαστείτε με όρεξη. 

Και ακόμα κι αν αποτύχετε κάπου, συνεχίστε να προσπαθείτε και να εξελίσσεστε.

ΠΗΓΗ

πηγή-goniamas

Διαβάστε περισσότερα... »

Καλημέρα! Αναπνέεις;

Βαθιά. Μην το ξεχνάς. 

Αναπνοή

Να γεμίζει το σώμα οξυγόνο. Να ξεσκονιστούν εκεί μέσα τα πράγματα. Να φρεσκαριστούν. Κι ακόμη, αν συνειδητά πράξεις, να πάει σε όλες τις γωνίες, να παραμερίσει τα σκοτάδια, να φυσήξει γερά και να έρθει στο φως.

Πάμε μαζί. Βαθιά εισπνοή να γεμίσει το σώμα. Να φουσκώσει σα μπαλονάκι και εκπνοή όοολου του αέρα. Να κολλήσει το στομάχι σου στην πλάτη, ή τουλάχιστον έτσι να αισθανθείς.

Ωραία! Βλέπεις τώρα πιο καθαρά; Συμμαζεύτηκαν τα πράγματα. Καθάρισαν. Έφυγαν οι σκόνες οι πολλές. Νιώθουμε πιο ανάλαφροι. 

Και τι κάνει ο ανάλαφρος; Χαμογελάει!

Όπου βρίσκεται και χωρίς λόγο ακόμη. Γνωρίζει τον λόγο μα δεν χρειάζεται εξηγήσεις.

Χαμόγελο 

Μόνο. Σαν εκείνο του μικρού παιδιού που απλά βλέπει την ψυχή σου στα μάτια σου και σου χαμογελά. Εκείνο το γλυκό αγγελικό χαμόγελο.

Και θα πω πως, ναι! Μπορείς! Ο καθένας μας μπορεί, αρκεί να επιθυμεί. Άλλωστε ποιός θέλει να βασανίζεται; Κι ο εχθρός του βάσανου είναι το χαμόγελο!

Ξεκίνα να χαμογελάς. Δεν χρειάζεται να υπάρχει αιτία. Το σώμα σε ακολουθεί και μαθαίνει. Ρουφά με βουλιμία ότι το ταΐζεις.

Σκέψου το! 

Νιώσε το! 

Σεβάσου το!

Είσαι εσύ!

Κατερίνα Μαγουνάκη

πηγή-faethoniasis.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Η ανάγκη να γίνουν όλα ρυθμός

Η ανάγκη να γίνουν όλα ρυθμός

Είναι φράση του Η. Βενέζη. 

Και, νομίζω, συμπυκνώνει μέσα της μια μεγάλη πραγματικότητα που συχνά μας διαφεύγει: χρειαζόμαστε μια σταθερά, ένα λιμάνι αν θέλουμε να ανοίξουμε τα φτερά μας.

Για να πετάξει ένα πουλί, πρέπει πρώτα να μεγαλώσει στη φωλιά, να δυναμώσει, να φάει. Να νιώσει αυτό το ρυθμό της σιγουριάς, της ασφάλειας. Αφού καταφέρει να σταθεί στα πόδια του, τότε είναι έτοιμο να δοκιμάσει τα φτερά του στο ατέλειωτο περιπετειώδες τ'ουρανού...

Καλημέρα, καλή δύναμη σ' ό,τι καλό κάνεις.

πηγή-aoratigonia

Διαβάστε περισσότερα... »

Η θετική ενέργεια του Σύμπαντος

«Αν θελήσεις κάτι όλο το σύμπαν θα συνωμοτήσει για να το αποκτήσεις», μια φράση που ζητήθηκε πολύ και αποτέλεσε μότο ζωής για πολλούς ανθρώπους. 

Η αλήθεια είναι πως για τη δύναμη της θέλησης έχουν ειπωθεί πολλά, ο Βίκτορ Ουγκό γράφει στην πρώτη σελίδα του βιβλίου του «Οι Άθλιοι»: 

«Οι άνθρωποι δε στερούνται δυνάμεως, αλλά θελήσεως». 

Η αγγλική λαϊκή μούσα έχει μια παροιμία που λέει: «Όπου υπάρχει ένα θέλω, υπάρχει και ένας δρόμος». Λίγο πολύ, όλοι έχουμε πει τη φράση «Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω». 

Τελικά, όλα αυτά για την δύναμη της θέλησης, ισχύουν; ή μήπως όχι;

Σκεφτείτε λίγο το εξής.

Ποιά άτομα θαυμάζετε; 

Ποιούς φίλους επιλέγετε; 

Ποια άτομα ερωτεύεστε; 

Επιλέγετε άτομα που παραπονιούνται για την ζωή τους; 

Αποφεύγουν να κάνουν όνειρα για τα θεωρούν χάσιμο χρόνου; 

ή 

Μήπως επιλέγετε άτομα που όταν θελήσουν κάτι κάνουν τα πάντα για να το καταφέρουν; 

Τι διαφορετικό έχουν αυτοί οι άνθρωποι; 

Ποια είναι η βασική διαφορά ανάμεσα στο «νικητή» και στον «ηττημένο»; 

Μήπως η βασική διαφορά είναι η δύναμη της θέλησης; 

Θυμάστε πως νιώσατε τελευταία φορά που επιθυμούσατε κάτι πάρα πολύ; Η θέληση παράγει μια δύναμη που είναι ικανή από μόνη της να σε εντάξει στην ομάδα των «νικητών».

Ωστόσο, γιατί η δύναμη αυτή είναι πολλές φορές υποτονική; Είναι γεγονός, πως οι περισσότεροι άνθρωποι όχι μόνο δεν βοηθήθηκαν όταν ήταν παιδιά να γίνουν δυνατοί και αναπτύξουν την θέληση τους, αντιθέτως εκπαιδεύτηκαν για το ακριβώς αντίθετο. Σας ακούγεται περίεργο ή υπερβολικό;

Για δείτε τις παρακάτω φράσεις, μήπως κάποιες από αυτές σας φαίνονται αρκετά οικίες; 

«Ηθελα να γίνω μπαλαρίνα, αλλά δεν είχα τις σωστές αναλογίες», «Πάντα ήθελα να σπουδάσω αλλά δεν τα κατάφερα», «Θέλω να αδυνατίσω, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω να τρώω», «Εδώ και μια βδομάδα, θέλω να φτιάξω τον κήπο αλλά βαριέμαι».

Τι μήνυμα παίρνει κανείς ακούγοντας τις φράσεις αυτές; Πως οι άνθρωποι είναι αδύναμοι, μπορεί να θέλουν αλλά δεν μπορούν, σωστά;

Σκεφτείτε ακόμα, πόσες φορές έχετε αφήσει εξωτερικούς παράγοντες να επηρεάσουν αυτό που θέλετε; Η βροχή, μια γνώμη, κάτι που σας εμπόδισε από το να πραγματοποιήσετε το στόχο σας.

Η δύναμη της θέλησης έχει ένα ακόμα ύπουλο εχθρό που τη σαμποτάρει. Την αναβλητικότητα. 

Πόσες φορές έχετε πει: «άσε καλέ που να τρέχω τώρα» ,«αστό αύριο» ή «πρέπει να κάνω τόσα πράγματα» και τελικά δεν γίνονται ποτέ διότι παίρνουν συνεχώς παράταση μέχρι που ξεχνιούνται ή αντικαθίστανται από καινούρια θέλω.

Πώς όμως μπορεί κανείς να σταματήσει όλα αυτά που εμποδίζουν τη θέληση; Πρώτα από όλα πρέπει να κατανοήσουμε πώς στην πραγματικότητα, δεν είναι η λογική αυτή που ελέγχει τις πράξεις μας. Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως η λογική είναι η δύναμή τους. Αφήνουν στο περιθώριο τα συναισθήματά και υποτιμούν το υποσυνείδητό. 

Η λογική όμως πάντα φωνάζει: «Κάνε, πράξε, ενέργησε» εσύ τελικά γιατί δεν το κάνεις; Μήπως, ακούς καλύτερα το «βαριέμαι» που φωνάζει από το υποσυνείδητο; Και έτσι, αρχίζεις να νιώθεις φόβο, άγχος και καθετί που οδηγεί τελικά στην αναβολή.

Πώς μπορεί όμως να φτάσει κανείς στους στόχους τους; Δεν είναι μια εύκολη διαδικασία. Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να βρείτε μέσα σας ποιες είναι οι πεποιθήσεις, τα πιστεύω εκείνα που έχουν διαμορφώσει τα πρέπει στη ζωή σας. Πόσα άκαμπτα είναι; Τα πρέπει αυτά είναι που σας εμποδίζουν. Αν βρείτε τη δύναμη να αλλάξετε, να αναθεωρήσετε και να δείτε τι θέλετε να κρατήσετε και τι όχι, τότε θα έχετε καταφέρει να βρείτε τη θέληση μέσα σας.

Ακόμα, προσπαθήστε να βάλετε μικρούς καθημερινούς στόχους. Δεν χρειάζεται να θέτετε τον πήχη πολύ ψηλά. Προσπαθήστε να τηρείτε τους στόχους αυτούς κάθε μέρα. Με τον τρόπο αυτό θα ενισχύσετε την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμησή σας.

Είναι στο χέρι του κάθε ανθρώπου να επιλέξει τον τρόπο που θα ζει. Βρείτε τη δύναμη μέσα σας να δείτε τα πράγματα διαφορετικά. Η αλλαγή όσο δύσκολη και αν είναι αξίζει το κόπο.

Μην ξεχνάτε πως στη ζωή υπάρχουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων. 

Στην πρώτη ανήκουν αυτοί που γράφουν την ιστορία. 

Στην δεύτερη ανήκουν εκείνοι που ακολουθούν και παρακολουθούν εκείνους που γράφουν την ιστορία και στην τρίτη ανήκουν εκείνοι που δεν καταλαβαίνουν τίποτε. 

Αυτοί που δε θέλουν να μάθουν, εγκλωβίζονται στις πεποιθήσεις και τους ρόλους τους δημιουργώντας ένα άκαμπτο χαρακτήρα.

πηγή-edwhellas.com

Διαβάστε περισσότερα... »

Τὸ δικό μας ὅριο, εἶναι ὁ οὐρανός

Ἡ ἀποϊεροποίηση τῶν φόβων μπορεὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσει σὲ ἔνα ἅλμα, νὰ μᾶς γλυτώσει ἀπό τὶς ἀσφυκτικὲς δυνάμεις…

…Μιὰ φωτεινὴ στιγμὴ…

…ἴσως νὰ μποροῦμε νὰ παίξουμε τὴν ζωή μας σὰν ἔνα ζάρι, ποὺ νὰ τὸ ξαναρίξουμε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ καὶ να γίνουμε ὁ,τιδήποτε θέλουμε νὰεἴμαστε…

Τὸ δικό μας ὄριο εἶναι ὁ οὐρανός…

Γιῶτα Σούσουλα

πηγή-upogia-taxi

Διαβάστε περισσότερα... »

Για μεγάλες αλλαγές, πάρε μικροαποφάσεις!

Επτά μικρο-αποφάσεις, που αλλάζουν τη ζωή

Οι δεσμεύσεις της νέας χρονιάς, αν πήρατε, αρχίζουν να κλονίζονται. Μην τα παρατήσετε ακόμη. Ίσως χρειάζεται να θέσετε τον πήχη χαμηλότερα.

της Αν Φίσερ

Η Κάρολιν Άρνολντ, διευθύντρια σε εταιρεία, συνήθιζε να τρώει αρκετά γλυκά στη διάρκεια συναντήσεων με συναδέλφους και πελάτες. Δυστυχώς, τα γλυκά αυτά έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την απόφασή της να χάσει βάρος. 

Πήρε λοιπόν την απόφαση, ή «μικρο-απόφαση», όπως την αποκαλεί στο βιβλίο της Μικρή Κίνηση, Μεγάλη Αλλαγή: Μικρο-αποφάσεις για να Μεταμορφώσετε Μόνιμα τη Ζωή σας: τέρμα τα γλυκά στις αίθουσες συναντήσεων. Το αποτέλεσμα ήταν «να μην ξαναφάω ποτέ γλυκά ή φαΐ γενικότερα μέσα σε αίθουσα συναντήσεων… καθώς η απόφασή μου ήταν λογική και συγκεκριμένη, η επιτυχία της ήταν εύκολο να μετρηθεί».

Εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο μικρές αλλαγές μπορεί να έχουν μεγάλα αποτελέσματα, η Άρνολντ χρησιμοποιεί τη ρήση του Αριστοτέλη: «Είμαστε αυτά που πράττουμε κατ’ εξακολούθηση.» 

Τα επτά βήματα παρακάτω, που περιγράφονται στο βιβλίο της, εξηγούν το γιατί:

1. Οι μικρο-αποφάσεις πρέπει να είναι εύκολες.
Οι περισσότερες αποφάσεις δεν ολοκληρώνονται επειδή είναι πολύ μεγαλεπήβολες και ασαφείς. Αντιθέτως, λέει, ξεκινήστε με μια «διακριτική αλλαγή στη συμπεριφορά που θα κάνει τη διαφορά». Κάνοντας μόνο ένα πράγμα για κάποιο διάστημα θα είναι ευκολότερο να λάβετε και άλλες αποφάσεις.

2. Η μικρο-απόφαση είναι μια σαφής και μετρήσιμη πράξη.
Αν, για παράδειγμα, αποφασίσετε να μην αντιδράτε αμυντικά σε αρνητικές κριτικές στο γραφείο, «θα πρέπει να σκεφτείτε τις συνθήκες που σας κάνουν να αντιδράσετε, τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η αντίδρασή σας και τι μήνυμα μπορείτε να δώσετε στον εαυτό σας», για να σταματήσει. Με άλλα λόγια όσο πιο συγκεκριμένη είναι η απόφαση τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι.

3. Η μικρο-απόφαση ανταμείβει νωρίς.
Είναι στην ανθρώπινη φύση να θέλουμε άμεση ικανοποίηση και να μην μας ενδιαφέρουν οι θεωρητικές επιβραβεύσεις που εκτείνονται σε βάθος χρόνου. «Αν η απόφασή σας σάς επιβραβεύσει μετά από μήνες προσπάθειας και παραιτηθείτε πριν την ολοκλήρωσή της θα μείνετε με άδεια χέρια», γράφει. «Η έγκαιρη ανταμοιβή σας ενθαρρύνει για την επόμενη απόφασή σας.»

4. Η μικρο-απόφαση είναι προσωπική.«Για να είναι αποτελεσματική η μικρο-απόφαση πρέπει να είναι σχεδιασμένη μόνο για εσάς, από εσάς, βασισμένη σε παρατηρήσεις των συνηθειών σας, της συμπεριφοράς σας και των συνθηκών», λέει η Άρνολντ.

5. Σχεδιάστε τη μικρο-απόφασή σας με θετικό τρόπο.«Οι περισσότεροι από εμάς προτιμούν να ακολουθούν μια θετική οδηγία παρά μια αρνητική», επισημαίνει η Άρνολντ. «Η απόφαση να μην τσιμπολογάτε είναι θλιβερή». Αντιθέτως, η μικρο-απόφαση «μου αρέσει πολύ περισσότερο το γεύμα όταν είμαι πεινασμένος περιλαμβάνει μια θετική διάσταση στο στόχο». Όποια και αν είναι η απόφασή σας θέστε την με όρους που θα σας κινητοποιήσουν και δε θα σας προκαλέσουν αίσθημα στέρησης.

6. Η μικρο-απόφαση εξαρτάται από ερεθίσματα στο περιβάλλον μας.
Το κλειδί για να αλλάξουμε το οτιδήποτε, λέει η Άρνολντ, είναι να αναγνωρίσουμε αυτά τα ερεθίσματα και να τα αξιοποιήσουμε. Για να λάβετε μια απόφαση που είστε βέβαιοι ότι μπορείτε να τηρήσετε εστιάστε σε ένα ερέθισμα κάθε φορά, προτείνει.

7. Πάρτε μια ή δύο μικρο-αποφάσεις για αρχή.
Η Άρνολντ είναι κατά της αντίληψης «να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε πολλά πράγματα πολύ γρήγορα. Ο περιορισμός στις αποφάσεις σας διασφαλίζει ότι θα τους δώσετε την απαιτούμενη προσοχή και προσπάθεια για να τις τηρήσετε μέχρι που να γίνονται αυτόματα. Μόλις μια μικρο-απόφαση γίνει ασυνείδητη και δε σας προκαλεί κόπο να την τηρείτε, μπορείτε να λάβετε ακόμα μια».

Κάθε τι που ξεκινάτε έχει ένα χρονικό παράθυρο μέχρι να αφομοιωθεί νευρολογικά, λέει η Άρνολντ. 

Μια μικρο-απόφαση «θα πάρει περίπου τέσσερις εβδομάδες για να μην αισθάνεστε περίεργα, και έξι έως οκτώ εβδομάδες για να σας φανεί φυσιολογική». Συνεχίστε την προσπάθεια.

Διαβάστε ακόμη: Πέντε αποφάσεις της νέας χρονιάς για… τους συναδέλφους σας

Διαβάστε ακόμη: Συμβουλές καριέρας και ζωής από τους αστέρες του CNN

πηγή-fortunegreece.com

Διαβάστε περισσότερα... »

Ηττημένοι δεν υπάρχουν! Ηττημένος είναι μόνον όποιος παραιτείται

Στον κύκλο της φύσης, δεν υπάρχει νίκη, ούτε ήττα: υπάρχει κίνηση. Ο χειμώνας μάχεται να επικρατήσει, στο τέλος όμως αναγκάζεται να παραχωρήσει τη νίκη στην άνοιξη, που φέρνει μαζί της λουλούδια και χαρά.

Το καλοκαίρι θέλει να κρατήσουν οι ζεστές του μέρες για πάντα, γιατί είναι πεπεισμένο ότι η ζέστη είναι ευεργετική για τη γη. Τελικά όμως αποδέχεται την άφιξη του φθινοπώρου, που θα επιτρέψει στη γη να ξεκουραστεί.

Η γαζέλα τρώει το χορτάρι και την καταβροχθίζει το λιοντάρι. Το θέμα δεν είναι ποιος είναι ο πιο δυνατός, αλλά πώς μας δείχνει ο Θεός τον κύκλο του θανάτου και της ανάστασης.

Στον κύκλο αυτό δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, μονάχα στάδια που πρέπει να ολοκληρωθούν. Όταν το καταλάβει αυτό η καρδιά του ανθρώπου, θα απελευθερωθεί. Θα αποδέχεται χωρίς πόνο τις δύσκολες στιγμές και δε θα αφήνεται να ξεγελαστεί από τις στιγμές της δόξας.

Και τα δύο θα περάσουν. Η μία κατάσταση θα διαδεχτεί την άλλη. Και ο κύκλος θα συνεχιστεί μέχρι να απελευθερωθούμε από τη σάρκα και να συναντηθούμε με τη θεϊκή Ενέργεια.

Έτσι, όταν ο παλαιστής βγει στην αρένα -είτε από δική του επιλογή, είτε επειδή τον έστειλε εκεί το μυστηριώδες πεπρωμένο-, ας νιώθει χαρά το πνεύμα του για τη μάχη που θα δώσει. Αν διατηρήσει την αξιοπρέπεια και την τιμή του, δε θα ηττηθεί ποτέ, ακόμα κι αν χάσει τον αγώνα, επειδή η ψυχή του θα είναι άθικτη.

Και δε θα κατηγορήσει κανέναν γι’ αυτό που του συμβαίνει. Από τότε που αγάπησε για πρώτη φορά και τον απέρριψαν κατάλαβε πως αυτό δε σκότωσε την ικανότητα του να αγαπάει.

Ό,τι ισχύει στον έρωτα ισχύει και στον πόλεμο. Όταν χάνουμε μια μάχη ή όλα όσα νομίζαμε πως είχαμε, ζούμε στιγμές δυστυχίας. Όταν όμως οι στιγμές αυτές περνούν, ανακαλύπτουμε μια άγνωστη δύναμη που υπάρχει μέσα στον καθένα από μας, μια δύναμη που μας εκπλήσσει και αυξάνει τον αυτοσεβασμό μας.

Κοιτάζουμε γύρω μας και λέμε στον εαυτό μας: «Επέζησα». Και χαιρόμαστε με τα λόγια μας.

Μόνο όσοι δεν αναγνωρίζουν τη δύναμη αυτή λένε: «Έχασα». Και νιώθουν λύπη.

Άλλοι όμως, ακόμα κι αν υποφέρουν από την ήττα και ταπεινώνονται από τις ιστορίες που διαδίδουν γι’ αυτούς οι νικητές, επιτρέπουν στον εαυτό τους να δακρύσει, μα ποτέ δε νιώθουν αυτολύπηση. 

Ξέρουν απλώς πως η μάχη διακόπηκε και πως τη συγκεκριμένη στιγμή οι ίδιοι βρίσκονται σε μειονεκτική θέση. Ακούν τους χτύπους της καρδιάς τους. Προσέχουν πως βρίσκονται σε ένταση. Πως φοβούνται. Κάνουν έναν απολογισμό της ζωής τους και ανακαλύπτουν πως, παρά τον τρόμο που αισθάνονται, η πίστη καίει ακόμα στην καρδιά τους και τους ωθεί προς τα εμπρός.

Προσπαθούν να μάθουν πού έκαναν λάθος και πού όχι. Εκμεταλλεύονται τη στιγμή που είναι πεσμένοι κάτω για να ξεκουραστούν, για να γιατρέψουν τις πληγές τους, να ανακαλύψουν νέες στρατηγικές και να εξοπλιστούν καλύτερα.

Και φτάνει μια μέρα που τους χτυπά την πόρτα μια καινούρια μάχη. Ο φόβος υπάρχει ακόμα, όμως πρέπει να δράσουν - αλλιώς θα μείνουν πεσμένοι για πάντα. Σηκώνονται, αντικρίζουν τον αντίπαλο και θυμούνται τον πόνο που έζησαν και δε θέλουν να ξαναζήσουν.

Η προηγούμενη ήττα τούς αναγκάζει να νικήσουν τούτη τη φορά, αφού δε θέλουν να ξαναζήσουν τον ίδιο πόνο.

Κι αν η νίκη δεν έρθει αυτή τη φορά, θα έρθει την επόμενη. Κι αν όχι την επόμενη, τη μεθεπόμενη. Το χειρότερο δεν είναι να πέφτεις, είναι να μη σηκώνεσαι.

Ηττημένος είναι μόνο όποιος παραιτείται. 

Οι άλλοι είναι όλοι νικητές.

Και θα έρθει η μέρα που οι δύσκολες στιγμές θα είναι μονάχα ιστορίες τις οποίες θα αφηγούνται περήφανοι σε όποιον θέλει να τους ακούσει. Και όλοι θα ακούν με σεβασμό, και θα μάθουν να έχουν τρία σημαντικά πράγματα:

Υπομονή, και να περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να δράσουν.

Σοφία, για να μην αφήσουν την επόμενη ευκαιρία να ξεφύγει.
Και περηφάνια για τις ουλές τους.

Οι ουλές είναι μετάλλια χαραγμένα στη σάρκα τους με φωτιά και σίδερο και θα τρομάζουν τους εχθρούς τους, γιατί θα δείχνουν πως ο άνθρωπος που στέκεται απέναντι τους έχει μεγάλη εμπειρία στη μάχη. Συχνά αυτό μας κάνει να επιζητάμε το διάλογο και να αποφεύγουμε τις συγκρούσεις.

Οι ουλές μιλούν πιο δυνατά από την κόψη του σπαθιού που τις δημιούργησε.

πηγή-mythagogia
πηγή-pitagorasamios

Διαβάστε περισσότερα... »

Όταν ένα δέντρο θέλει να ριζώσει…

πηγή-athriskos.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Θέληση ζωής: Άνθρωποι δίχως χέρια, που κατόρθωσαν το ακατόρθωτο!

Το βίντεο που θα παρακολουθήσετε είναι ένα βίντεο δύναμης. Όχι μυικής, αλλά δύναμης μυαλού και ψυχής. Είναι η ανθρώπινη θέληση απέναντι στη φύση μας και είναι η νίκη της ενάντια σε κάτι που για τους περισσότερους είναι ακατόρθωτο. 

Όταν δείτε τι μπορούν και κάνουν κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν χέρια, να αναρωτηθείτε: “Υπάρχει κάτι που δεν είναι ακατόρθωτο;”

Θα δείτε 12 ανθρώπους που έχασαν τα άνω άκρα τους, είτε γεννήθηκαν έτσι, δεν το έβαλαν κάτω και πραγματικά εντυπωσιάζουν.

Η Ίρα Καπλάν γεννήθηκε στη Σιβηρία και υιοθετήθηκε από Αμερικάνους γονείς. Δεν έχει χέρια. Το πάθος της είναι το κολύμπι και δεν το έβαλε κάτω. Τώρα είναι μέλος της πολιτειακής ομάδας στο Σιάτλ, όπου μένει.

Ο Ματ Στούτζμαν γεννήθηκε δίχως χέρια. Από μικρός είχε έναν ήρωα. Τον Ρομπέν των δασών. Η τοξοβολία είναι το πάθος του. Δεν το έβαλε κάτω. Σήμερα είναι μέλος της παραολυμπιακής ομάδας των ΗΠΑ ενώ κατέχει και το ρεκόρ βολής (μεγαλύτερη απόσταση). Έριξε το βέλος του σε απόσταση 210,31 μέτρων.

Η Μπαρνάρα Γκουέρα είναι μοντέλο, είναι καθηγήτρια φυσικής αγωγής, είναι μητέρα και δεν έχει χέρια. Τα έχασε σε μικρή ηλικία όταν την τίναξε ηλεκτρικό ρεύμα. Έχει πιάσει τη ζωή από τα μαλλιά και δεν αφήνει τίποτε να την καταβάλει. Στο προσωπικό της μπλόγκ έγραψε: “ότι έγινε έγινε, η ζωή συνεχίζεται. Ο θεός το έκανε για κάποιο λόγο, αλλά δεν το βάζω κάτω”

Ο Σαμπινε Μπεκερ, γεννήθηκε στην Ταΐλάνδη, με ατροφικά χέρια. Για να επιβιώσει στα δύσκολα και στη φτωχή περιοχή του έπρεπε να μάθει να ελίσσεται. Άρχισε να χρησιμοποιεί τα πόδια του. Σήμερα τα “δουλεύει” καλύτερα από το να είχε χέρια.

Ο Κορνελ Μουν γεννήθηκε στη Ρουμανία. Δεν είχε χέρια. Οι γονείς του τον παράτησαν σε ένα ορφανοτροφείο και εξαφανίσθηκαν. Ο Κορνέλ είχε ένα πάθος. Να παίζει ντραμς. Αλλά πως παίζει κάποιος ντραμς δίχως χέρια; Δείτε τον και θα εκπλαγείτε.

Παρόμοια είναι και η περίπτωση του Κινέζου πιανίστα Λιού Ουέι, ο οποίος έχασε σε μικρή ηλικία τα χέρια του όταν έπαιζε κρυφτό. Σε μια κρυψώνα έπιασε κατά λάθος ένα γυμνό καλώδιο ρεύματος και διαλύθηκαν και τα 2 του χέρια. Σήμερα είναι ο νικητής του σόου ταλέντων στην Κινέζικη τηλεόραση (“Κίνα έχεις ταλέντο”). Κέρδισε παίζοντας πιάνο με τα πόδια.

Ο Μαρκ Κόφενι, δεν έχει χέρια, αλλά παίζει εκπληκτικά κιθάρα. Σήμερα είναι μέλος ενός γνωστού συγκροτήματος στο Σαν Ντιέγκο, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.

Εάν δείτε τον Τομ Γουλις δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας. Παίζει μπέιζ μπολ και δεν έχει χέρια. Συμμετέχει μάλιστα και στο πρωτάθλημα με την ομάδα του Σαν Ντιέγκο, ενώ έχει και μια εκπομπή στο ραδιόφωνο με τίτλο: “Δίχως άκρα; Δίχως χέρια; Κανένα πρόβλημα”.

Δείτε το βίντεο 

με τις ιστορίες των απίστευτων αυτών ανθρώπων 

και τι μπόρεσαν να καταφέρουν επειδή δεν το έβαλαν κάτω.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »