Ἱστολόγιο ἀφιερωμένο στήν Ἐπιστήμη-Ἔρευνα, στη Φιλοσοφία, στον Ἐλληνικό Πολιτισμό καί στήν Ὀρθόδοξη βιωτή.
«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).
"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).
Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.
Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.
ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΗΤΕΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΗΤΕΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 4 Ιουνίου 2015
Τετάρτη 2 Ιουλίου 2014
Χορέψτε μαζί με τα παιδιά σας
Ο χορός είναι μια δραστηριότητα που προκαλεί θετικά συναισθήματα. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα χορό, ανάμεσα σε ένα γονιό και το παιδί του.
Ερευνητές από τον Καναδά, βρήκαν ότι όταν οι γονείς κινούνται σε συγχρονισμό με τα παιδιά τους, αυτό μπορεί να τα βοηθήσει να αποκτήσουν πιο αλτρουιστική συμπεριφορά.
Οι χορευτικές κινήσεις υπό τους ήχους μουσικής με ένα μωρό 14 μηνών ενθαρρύνει το παιδί να αναπτύξει αλτρουιστική συμπεριφορά, υποστηρίζει μια ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο McMaster στο Οντάριο του Καναδά.
Η Laura Cirelli επικεφαλής της μελέτης, η οποία θα δημοσιευτεί στο Journal of Developmental Science, δήλωσε στη Daily Mail: «Η κίνηση αποτελεί ένα θεμελιώδες μέρος της μουσικής που επηρεάζει την κοινωνική συμπεριφορά από πολύ νεαρή ηλικία».
Η ίδια και οι συνεργάτες από το τμήμα Ψυχολογίας Νευροεπιστημών και Συμπεριφοράς του πανεπιστημίου έδειξαν με την έρευνά τους, ότι τα μωρά 14 μηνών είναι πιο πιθανό να βοηθήσουν έναν ενήλικα έχοντας βιώσει την εμπειρία της συγχρονισμένης κίνησης μαζί του υπό τους ήχους μιας μουσικής.
Η Cirelli και η διδακτορική φοιτήτρια Kate Einarson έκαναν ένα πείραμα με 68 μωρά, πολλά από τα οποία δε μπορούσαν ακόμη να περπατήσουν. Οι ερευνήτριες ήθελαν να διαπιστώσουν αν η ρυθμική κίνηση με κάποιο άλλο άτομο, ακούγοντας κάποια μουσική, αύξανε τις πιθανότητες να τα κάνει να του προσφέρουν τη βοήθειά τους.
Στο πλαίσιο του πειράματος υποκρίθηκαν ότι τους έπεσε ένας μαρκαδόρος στο πάτωμα, για να δουν αν τα μωρά θα το σήκωναν και θα τους το έδιναν πίσω –σημάδι αλτρουισμού από την πλευρά των μωρών.
Αυτό που διαπίστωσαν οι ερευνήτριες ήταν, ότι οι πιθανότητες ένα μωρό να σηκώσει το αντικείμενο που έπεσε και να το δώσει στον ερευνητή ήταν μεγαλύτερες όταν αυτό είχε «χορέψει» στον ίδιο ρυθμό με αυτόν, σε σχέση με όσα κινήθηκαν σε διαφορετικό ρυθμό.
Τα ευρήματα αυτά δείχνουν, καταλήγει το δημοσίευμα, ότι όταν τραγουδάμε, χτυπάμε παλαμάκια, κουνιόμαστε ή χορεύουμε στο ρυθμό της μουσικής μαζί με τα μωρά μας, αυτές οι κοινές εμπειρίες συγχρονισμένης κίνησης βοηθούν στο σχηματισμό κοινωνικών δεσμών ανάμεσα στα μωρά και τους ενήλικες.
πηγή-enallaktikidrasi.comΤρίτη 20 Μαΐου 2014
Πατέρα και μητέρα, ακούστε με...
Πατέρα και μητέρα, πρώτα θέλω να σας ευχαριστήσω και ύστερα να σας κατηγορήσω, για ότι κάνατε για μένα.
Πώς να το πω; Μου δώσατε πολλά. Τα ρούχα, ποτέ δε μου έλειψαν. Εσείς φροντίσατε να μορφωθώ. Εσείς με στείλατε στο χοροδιδασκαλείο να μάθω μουσική.
Εσείς στο κολυμβητήριο, εσείς στα σχολεία ξένων γλωσσών. Με θρέψατε σαν το θρεφτάρι, με στολίσετε και μ’ μάθατε να καμαρώνω σαν το παγώνι. Το γνωρίζω, ήμουν το είδωλό σας, η μεγάλη σας αδυναμία, ο θεός σας. Ποτέ δε μου αρνηθήκατε τίποτα. Ότι ζήτησα το πήρα. Και ότι ήθελα το έκανα. Ποτέ δεν θυμάμαι να μου είπατε ένα όχι.
Ότι ώρα ήθελα έφευγα από το σπίτι. Και όσες φορές γύριζα στο σπίτι αργά το βράδυ, εσείς πάντα σιωπούσατε. Ποτέ δεν υψώσατε τη φωνή σας να διαμαρτυρηθείτε.
Τα μόνα λόγια που θυμάμαι είναι η επωδός των λόγων σας: «αυτό που εγώ στερήθηκα στην ηλικία σου, εσύ να μη το στερηθείς».
Όμως πρέπει να γνωρίζετε πως τώρα σας κατηγορώ. Ναι, σας κατηγορώ εγώ, το παιδί σας. Όλα μου τα δώσατε, και εκείνα ακόμα που δεν θα έπρεπε. Στα παιδικά μου χέρια άμετρος ευδαιμονισμός και απόλυτη ελευθερία ήταν δίκοπο μαχαίρι που πλήγωσαν το κορμί μου και μάτωσαν την ψυχή μου. Όλα μου τα δώσατε και όμως μου αρνηθήκατε το ένα. Δεν μου δώσατε το Θεό!
Παραμελήσατε να με μάθετε να προσεύχομαι σ’ Αυτόν. Δεν σύρατε τα βήματά μου στον Ιερό Ναό να εκκλησιαστώ και να μεταλάβω των Αχράντων Μυστηρίων. Δεν μου κάνατε λόγο ποτέ για το κατηχητικό και αρνηθήκατε επίμονα να με οδηγήσετε στον Πνευματικό.
Δεν με διδάξατε να μελετώ τον νόμο του Θεού. Ποτέ δεν μου είπατε πως η τιμή της αγνότητας είναι ο ατίμητος θησαυρός, που όποιος νέος τον χάσει δεν τον ξαναβρίσκει.
Πότε, αλήθεια, δουλέψατε στην καρδιά μου; Τι κάνατε για την προσωπικότητά μου; Λησμονήσατε, να μου πείτε πως η ζωή δεν είναι ένα αδιάκοπο γλέντι, αλλά ένας συνεχής και αδιάκοπος αγώνας με επιτυχίες και αποτυχίες, με νίκες και ήττες, με ευχάριστα και δυσάρεστα. Για ότι είμαι σήμερα, φταίτε εσείς.
Σας συγχωρώ, αλλά δεν θα σταματήσω να σας κατηγορώ!
Το παιδί σας
Τρίτη 13 Μαΐου 2014
Γέρων Παΐσιος: Ποίημα στην μητέρα του

Το αποχαιρετιστήριο αυτό λυρικό ποίημα έγραφε τα εξής:

Μαννούλα μου σε χαιρετώ εγώ πάω να μονάσω,
Φεύγω την μάταιαν ζωήν, τον πλάνον, να γελάσω,
Στην μοναξιάν στην έρημον τα νιάτα να περάσω,
Δια την αγάπην του Χριστού, όλα θα τα θυσιάσω.
Όλα του κόσμου τα αγαθά,σαν σκύβαλλα θα αφήσω,
Να εκτελέσω την πρώτη εντολήν, τον Θεόν να αγαπήσω
Με τον σταυρόν στον Γολγοθάν, τον Ιησούν ν’ακολουθήσω,
Και εις την άνω Ιερουσαλήμ, εύχομαι να σε συναντήσω.
Φεύγω απ’την μεγάλην σου στοργήν, μαννούλα να μπορέσω
Δια να ήμεθα αιώνια μαζί, τον Ιησούν, θα παρακαλέσω,
Διαυτό μικρός εθέλησα τα μαύρα, δια να φορέσω,
Να αφιερωθώ εις τον Χριστόν, του Θεού να αρέσω.
Και δια μητέρα εις το εξής, θα έχω την Παναγίαν,
Να με φυλάξη αβλαβή, απ’ του εχθρού την πανουργίαν
Μάννα μου με κατάνυξιν, στην έρημον εδώ στην ησυχίαν
Θα εύχομαι πάντα δια εσέ, και διόλην την πολιτείαν.
Μοναχού Παϊσίου Φιλοθεΐτου. Αγ. Όρος 1-5-1957
Αφιερούται στην σεβαστήν μου
Μητέραν.
Παΐσιος
Οι 5 βασικοί τύποι μητέρας
Μία ημέρα του χρόνου είναι αφιερωμένη σε κάθε γυναίκα που φέρνει στον κόσμο ένα παιδί. Η αποστολή της είναι κοινή, αλλά η διαδρομή εξαρτάται από τον τύπο στον οποίο ανήκει. Γνωστοί παιδαγωγοί καταλήγουν σε πέντε βασικές κατηγορίες που μπορεί να ενταχθεί μία μητέρα, ανάλογα με τον χαρακτήρα και τις προσδοκίες της ζωής της.

Κρέμονται από την φούστα της, ονειρεύονται το φαγητό της όταν είναι στο σχολείο, μυρίζουν το άρωμα της σε ρούχα πλυμένα με Soupline, σε κάθε δυσκολία τρέχουν στην αγκαλιά της για θαλπωρή. Οι παραπάνω εικόνες χτίζονται όταν ένα παιδί είναι μικρό και μεγαλώνει με το πρότυπο της μητέρας. Όταν όμως, οι ίδιες εικόνες συνεχίζονται μέχρι την ενήλικη ζωή, είμαστε σίγουροι πως αυτός είναι ο απαιτούμενος ρόλος της μητέρας;
Στην Αγγλία του 1600, οι υπηρέτες που έμεναν στα σπίτια των αφεντικών τους έπαιρναν αυτή την ημέρα, άδεια για να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να αφιερώσουν χρόνο στις μητέρες τους. Σήμερα, η σχέση ανάμεσα σε μια μητέρα και το παιδί της αποκτά συχνά, στοιχεία εθισμού ή απόλυτης απόστασης. Ποιοι λόγοι οδηγούν στα δύο άκρα;
Σύμφωνα με πολλούς ψυχολόγους, μία μητέρα κάνει μεγάλο κακό σε ένα παιδί όταν μαθαίνει να το ταΐζει στο στόμα, το βοηθάει να ξεκουμπώσει ένα κουμπί και γενικότερα, επεμβαίνει σε κάθε δραστηριότητα που πρέπει να αναπτύξει μόνο, στα πρώτα βήματα της ζωής του.
“Η μυοκινητική ανάπτυξη ενός παιδιού είναι το ζητούμενο, και εμποδίζεται όταν εμείς κάνουμε κάτι που πρέπει να κάνει το ίδιο για να μάθει”, αναφέρει η Ιταλίδα παιδαγωγός, Μαρία Μοντεσόρι.
Το ίδιο μάλλον, συμβαίνει, και όταν πολλές μητέρες συγχέουν την φιλικότητα με την φιλία. “Οι γονείς πρέπει να είναι φιλικοί και όχι φίλοι με τα παιδιά τους. Τα παιδιά έχουν δικούς τους φίλους”.
Ας δούμε όμως, ποιες είναι οι πέντε βασικές κατηγορίες ταξινόμησης της κάθε μητέρας, με βάση τα πορίσματα του Σκωτσέζου παιδαγωγού, Αλεξάντερ Σάδερλαντ Νηλ και της σύγχρονης παιδαγωγικής.
“Η ιδανική, η φιλόδοξη, η αβέβαιη, η κολλητή και η εγωίστρια” είναι οι επικρατέστερες ομάδες.
Σας θυμίζουν κάτι;
“Η ιδανική, η φιλόδοξη, η αβέβαιη, η κολλητή και η εγωίστρια” είναι οι επικρατέστερες ομάδες.
Σας θυμίζουν κάτι;

Ξεκινώντας από την “ιδανική” μητέρα, αυτό το μοντέλο συνδυάζει τα καλύτερα στοιχεία και υποστηρίζεται πως αντιπροσωπεύει περίπου, το 10% των μητέρων. Η ιδανική μητέρα χαρακτηρίζεται από συναισθηματική ισορροπία, αποδεχόμενη το γεγονός πως τα παιδιά της είναι αυτόνομες οντότητες και τα βοηθάει να διεκδικήσουν τον δρόμο προς την ανεξαρτησία τους.
Ανεξάρτητα από τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του σπιτιού, είναι αιώνια δεσμευμένη στον όρκο της μητρότητας, χωρίς να ξεπερνά ποτέ τα όρια.
Η μητέρα που είναι “φιλόδοξη”, ή διαφορετικά “τελειομανής”, είναι συνήθως, μία γυναίκα αγχώδης με υπερβολικό έλεγχο των πραγμάτων και εστίαση της προσοχής στην καριέρα και την εξωτερική εμφάνιση.
Τα παιδιά της τείνουν να επικρίνουν υπερβολικά τον εαυτό τους, να νιώθουν ανεπαρκή και με συναισθηματικά κενά. Ως συνέχεια της μητέρας τους, φιλοδοξούν για τα πάντα και μοιάζουν να μην ικανοποιούνται από όσα πετυχαίνουν στη ζωή τους. Συχνά, η μητέρα αυτή είναι απούσα, καθώς πρώτα απ’ όλα προσπαθεί να αγαπήσει τον ίδιο της τον εαυτό.
Θυμωμένη και υπερβολικά συναισθηματική, σε βαθμό που η γονική της συμπεριφορά καθορίζεται από τις ψυχολογικές της διαθέσεις, φαίνεται πως είναι η “αβέβαιη” μητέρα.
Αυτό το είδος είναι το πιο χαώδες από τα πέντε. Στο μυαλό της δημιουργούνται προβλήματα, υπερβολικές σκέψεις και κρίσεις που μεταφέρονται και στα παιδιά της.
Ανεξάρτητα από τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του σπιτιού, είναι αιώνια δεσμευμένη στον όρκο της μητρότητας, χωρίς να ξεπερνά ποτέ τα όρια.
Η μητέρα που είναι “φιλόδοξη”, ή διαφορετικά “τελειομανής”, είναι συνήθως, μία γυναίκα αγχώδης με υπερβολικό έλεγχο των πραγμάτων και εστίαση της προσοχής στην καριέρα και την εξωτερική εμφάνιση.
Τα παιδιά της τείνουν να επικρίνουν υπερβολικά τον εαυτό τους, να νιώθουν ανεπαρκή και με συναισθηματικά κενά. Ως συνέχεια της μητέρας τους, φιλοδοξούν για τα πάντα και μοιάζουν να μην ικανοποιούνται από όσα πετυχαίνουν στη ζωή τους. Συχνά, η μητέρα αυτή είναι απούσα, καθώς πρώτα απ’ όλα προσπαθεί να αγαπήσει τον ίδιο της τον εαυτό.
Θυμωμένη και υπερβολικά συναισθηματική, σε βαθμό που η γονική της συμπεριφορά καθορίζεται από τις ψυχολογικές της διαθέσεις, φαίνεται πως είναι η “αβέβαιη” μητέρα.
Αυτό το είδος είναι το πιο χαώδες από τα πέντε. Στο μυαλό της δημιουργούνται προβλήματα, υπερβολικές σκέψεις και κρίσεις που μεταφέρονται και στα παιδιά της.

Η μητέρα “κολλητή”, όπως προαναφέρθηκε, κρύβει κινδύνους, παρόλο που θεωρητικά, “μονομαχεί” με την “ιδανική”. Απολαμβάνει να θεωρεί τα παιδιά της ομοίους της, ώστε να αποφύγει την ευθύνη της οριοθέτησης.
Ο συγκεκριμένος τύπος μητέρας αποφεύγει τον ρόλο της, καθώς θεωρεί ότι η προσωπική της ζωή θα θυσιαζόταν στον βωμό της μητρότητας. Γονιός και παιδί εναλλάσσονται τον ρόλο του εξομολογητή, αφήνοντας το παιδί χωρίς μητρικό πρότυπο. Σε αυτή την περίπτωση, οι συναισθηματικές ανάγκες της μητέρας είναι τόσο περίπλοκες που η ίδια, έχει ανάγκη το παιδί για να τις καλύψει.
Όταν μία μητέρα έχει έντονο το στοιχείο του εγωισμού, οι σχέσεις γίνονται πολυσύνθετες. Οι “εγωίστριες” μητέρες αδυνατούν να δουν τα παιδιά τους ως αυτόνομα όντα και τείνουν να είναι εγωκεντρικές και ανασφαλείς.
Τα παιδιά τους θα μάθουν από νωρίς πως ο ρόλος απέναντι στη μητέρα τους, είναι διαρκώς, να την αναδεικνύουν. Υπάρχει όμως και η περίπτωση που το παιδί γίνεται το επίκεντρο προσοχής της μητέρας και τότε δημιουργείται μία έκτη κατηγορία, βγαλμένη από την ζωή, εκείνη της μητέρας που “δεν χαλάει χατήρι”.
Όταν μία μητέρα έχει έντονο το στοιχείο του εγωισμού, οι σχέσεις γίνονται πολυσύνθετες. Οι “εγωίστριες” μητέρες αδυνατούν να δουν τα παιδιά τους ως αυτόνομα όντα και τείνουν να είναι εγωκεντρικές και ανασφαλείς.
Τα παιδιά τους θα μάθουν από νωρίς πως ο ρόλος απέναντι στη μητέρα τους, είναι διαρκώς, να την αναδεικνύουν. Υπάρχει όμως και η περίπτωση που το παιδί γίνεται το επίκεντρο προσοχής της μητέρας και τότε δημιουργείται μία έκτη κατηγορία, βγαλμένη από την ζωή, εκείνη της μητέρας που “δεν χαλάει χατήρι”.

Παιδιά που μεγαλώνουν μες στην ανασφάλεια, την πλήρη οικειότητα ή την στενή προσκόλληση, την αποστασιοποίηση ή την υπερβολική προσοχή, ακολουθούν συνήθως, την πορεία της γυναίκας που βρίσκεται από τα πρώτα βήματα της ζωής, κοντά τους.
Σήμερα, οι μητέρες έχουν την τιμητική τους και κάθε άνθρωπος- μικρός ή μεγάλος- που νιώθει παιδί μαζί τους, οφείλει να ξεχωρίσει από το πλήθος την δική του μητέρα, αλλά όχι μόνο σήμερα, για τους "τύπους".
της Έλενας Κρητικού στο pathfinder.gr
Σήμερα, οι μητέρες έχουν την τιμητική τους και κάθε άνθρωπος- μικρός ή μεγάλος- που νιώθει παιδί μαζί τους, οφείλει να ξεχωρίσει από το πλήθος την δική του μητέρα, αλλά όχι μόνο σήμερα, για τους "τύπους".
της Έλενας Κρητικού στο pathfinder.gr
Τετάρτη 9 Απριλίου 2014
Η απόλυτη θυσία για την μητρότητα. Γυναίκα θυσιάζει τη ζωή της για να γεννήσει
Το μεγαλείο της ψυχής και η απόλυτη θυσία για την μητρότητα.
Γυναίκα από τη Νέα Υόρκη θυσίασε την ίδια της τη ζωή, ώστε να μπορέσει, τελικά, να ζήσει το παιδί που κυοφορούσε.
Οι ιατροί είπαν στην καρκινοπαθή Elizabeth Joice, ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να μείνει έγκυος, και έτσι όταν τελικά η Joice έμεινε έγκυος όλοι έμειναν άναυδοι, παραδεχόμενοι ότι πρόκειται περί θαύματος.
“Για την Elizabeth η μητρότητα ήταν ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στον κόσμο”, δήλωσε ο σύζυγός της Max προς την New York Post. “Μου είπε ότι αν τερματίσουμε την εγκυμοσύνη, και στη συνέχεια δεν μπορέσω να τεκνοποιήσω, θα νιώσω συντετριμμένη. Ήξερε ότι αυτή ήταν, ίσως, η μοναδική της ευκαιρία”.
Η Elizabeth και ο Max ήταν ήδη δύο χρόνια ζευγάρι τον Σεπτέμβριο του 2010, όταν και μαγνητική τομογραφία (σ.σ. pentapostagma.gr – MRI) έδειξε την παρουσία κακοήθους όγκου στην Elizabeth.
H Elizabeth, 36 ετών, ένα απολύτως ανεξάρτητο και αισιόδοξο άτομο, υπέμεινε και άντεξε τέσσερις κύκλους χημειοθεραπειών, μία χειρουργική επέμβαση και ακόμη περισσότερες θεραπείες ώστε να απομακρυνθεί ο όγκος.
Κατάφερε να απαλλαγεί από τον καρκίνο για τρία χρόνια, αλλά συνέχιζε να επιθυμεί να τεκνοποιήσει, παρά τις εκτιμήσεις των ιατρών ότι αυτό είναι «αδύνατο».
Το ζευγάρι μετακόμισε τον Ιούνιο του 2013, ώστε να προετοιμάσει το έδαφος για την δημιουργία οικογένειας. Μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, η Elizabeth ανακάλυψε ότι είναι έγκυος.
Οι ιατροί απομάκρυναν τον όγκο, αλλά καθώς η Elizabeth ήταν έγκυος, δεν μπορούσε να υποβληθεί σε ολικές αξονικές τομογραφίες και έτσι ο ογκολόγος της δεν μπορούσε να διαπιστώσει εάν ο καρκίνος επεκτεινόταν.
Το μωρό επρόκειτο να γεννηθεί στις 4 Μαρτίου, αλλά οι γιατροί πραγματοποίησαν καισαρική τομή και έτσι τον Ιανουάριο γεννήθηκε η πανέμορφη Lily.
Η υγεία της Elizabeth επιδεινώθηκε γρήγορα, καθώς επεκτεινόταν ο καρκίνος. Οι όγκοι «εισέβαλλαν» στο δεξί της πνεύμονα, στην καρδιά και στην κοιλιακή της χώρα.
«Είχε φθάσει η ώρα να αποχαιρετιστούμε. Ήταν σαν σκηνή βγαλμένη από ταινία. Καθόμασταν μαζί και κλαίγαμε. Προσπαθούσαμε να πούμε όμορφες ιστορίες, για όλες τις πανέμορφες στιγμές που περάσαμε μαζί», ανέφερε ο σύζυγός της Max.
Όμως, πολύ γρήγορα η απόλυτη χαρά μετατράπηκε σε τραγωδία για την Elizabeth και τον σύζυγό της, Max, όταν οι ιατροί παρουσίασαν στην έγκυο ένα απίστευτο δίλημμα: είτε να τερματίσει την εγκυμοσύνη και να ξεκινήσει θεραπεία ή να θέσει την ίδια της τη ζωή σε κίνδυνο, ώστε να μπορέσει να ζήσει το αγέννητο παιδί της.
Η Elizabeth δεν καθυστέρησε καθόλου να λάβει την τελική της απόφαση.
Η Elizabeth δεν καθυστέρησε καθόλου να λάβει την τελική της απόφαση.
“Για την Elizabeth η μητρότητα ήταν ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στον κόσμο”, δήλωσε ο σύζυγός της Max προς την New York Post. “Μου είπε ότι αν τερματίσουμε την εγκυμοσύνη, και στη συνέχεια δεν μπορέσω να τεκνοποιήσω, θα νιώσω συντετριμμένη. Ήξερε ότι αυτή ήταν, ίσως, η μοναδική της ευκαιρία”.
Η Elizabeth και ο Max ήταν ήδη δύο χρόνια ζευγάρι τον Σεπτέμβριο του 2010, όταν και μαγνητική τομογραφία (σ.σ. pentapostagma.gr – MRI) έδειξε την παρουσία κακοήθους όγκου στην Elizabeth.
H Elizabeth, 36 ετών, ένα απολύτως ανεξάρτητο και αισιόδοξο άτομο, υπέμεινε και άντεξε τέσσερις κύκλους χημειοθεραπειών, μία χειρουργική επέμβαση και ακόμη περισσότερες θεραπείες ώστε να απομακρυνθεί ο όγκος.
Κατάφερε να απαλλαγεί από τον καρκίνο για τρία χρόνια, αλλά συνέχιζε να επιθυμεί να τεκνοποιήσει, παρά τις εκτιμήσεις των ιατρών ότι αυτό είναι «αδύνατο».
Το ζευγάρι μετακόμισε τον Ιούνιο του 2013, ώστε να προετοιμάσει το έδαφος για την δημιουργία οικογένειας. Μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, η Elizabeth ανακάλυψε ότι είναι έγκυος.
Μέσα σε μόλις έναν μήνα, όμως, το ζευγάρι έλαβε τα χειρότερα δυνατά «νέα»: Ο όγκος είχε ξανακάνει την εμφάνισή του.
Οι ιατροί απομάκρυναν τον όγκο, αλλά καθώς η Elizabeth ήταν έγκυος, δεν μπορούσε να υποβληθεί σε ολικές αξονικές τομογραφίες και έτσι ο ογκολόγος της δεν μπορούσε να διαπιστώσει εάν ο καρκίνος επεκτεινόταν.
Το μωρό επρόκειτο να γεννηθεί στις 4 Μαρτίου, αλλά οι γιατροί πραγματοποίησαν καισαρική τομή και έτσι τον Ιανουάριο γεννήθηκε η πανέμορφη Lily.
Η υγεία της Elizabeth επιδεινώθηκε γρήγορα, καθώς επεκτεινόταν ο καρκίνος. Οι όγκοι «εισέβαλλαν» στο δεξί της πνεύμονα, στην καρδιά και στην κοιλιακή της χώρα.
«Είχε φθάσει η ώρα να αποχαιρετιστούμε. Ήταν σαν σκηνή βγαλμένη από ταινία. Καθόμασταν μαζί και κλαίγαμε. Προσπαθούσαμε να πούμε όμορφες ιστορίες, για όλες τις πανέμορφες στιγμές που περάσαμε μαζί», ανέφερε ο σύζυγός της Max.
Η Elizabeth Joice πέθανε τελικά στις 9 Μαρτίου 2014...
Τετάρτη 12 Μαρτίου 2014
Ο Θεός και η Μητέρα - Paulo Coelho
Ο Θεός κάλεσε τον πιο αγαπημένο Του άγγελο και του παρουσίασε ένα πρότυπο μητέρας.
Στον άγγελο δεν άρεσε αυτό που είδε.
- Εργαστήκατε πολύ, Κύριε, δεν ξέρετε πλέον τι κάνετε, είπε ο άγγελος.
Κοιτάξτε!
Φιλί ειδικό που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες, έξι ζευγάρια χέρια για να μαγειρεύει, να πλένει, να σιδερώνει, να φροντίζει, να ελέγχει, να καθαρίζει. Δε θα δουλέψει!
- Το πρόβλημα δε είναι τα χέρια, αντέτεινε ο Θεός.
Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που χρειάστηκε να βάλω:
ένα για να βλέπει το παιδί της, πίσω από κλειστές πόρτες και να το προστατεύει από ανοιχτά παράθυρα,
ένα άλλο για να το κοιτάζει με αυστηρότητα, όταν πρέπει να του μάθει κάτι ουσιώδες
και το τρίτο για να του δείχνει διαρκώς τρυφερότητα και αγάπη,
όση δουλειά κι αν έχει εκείνη!
Ο άγγελος εξέτασε το πρότυπο της μητέρας πιο προσεκτικά.
- Κι αυτό τι είναι;
- Ένας μηχανισμός αυτοθεραπείας.
Δε θα έχει χρόνο να αρρωσταίνει. Θα πρέπει να ασχολείται με το σύζυγό της, με τα παιδιά, με το σπίτι.
- Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο, Κύριε, είπε ο άγγελος. Και να επιστρέψετε στο κλασικό πρότυπο με τα δύο χέρια, τα δύο μάτια, κλπ.
Ο Θεός συμφώνησε με τον άγγελο.
Αφού ξεκουράστηκε, μεταμόρφωσε τη μητέρα σε κανονική γυναίκα.
Εξομολογήθηκε όμως στον άγγελο:
- Χρειάστηκε να της δώσω μια τόσο δυνατή θέληση, ώστε να νομίζει ότι θα έχει έξι χέρια, τρία ζευγάρια μάτια και ικανότητα αυτοθεραπείας. Αλλιώς δε θα καταφέρει να εκπληρώσει το καθήκον της.
Ο άγγελος την εξέτασε από κοντά.
Κατά τη γνώμη του, αυτή τη φορά ο Θεός είχε επιτύχει.
Ξαφνικά όμως πρόσεξε ένα λάθος:
- Αδειάζει. Αναρωτιέμαι... Κύριε, μήπως βάλατε ξανά υπερβολικά πολλά πράγματα σ' αυτό το πρότυπο μητέρας.
- Δεν αδειάζει. Αυτό ονομάζεται δάκρυ.
- Και σε τι χρησιμεύει;
- Για να δείχνει χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, θυμό, ενθουσιασμό.
- Κύριε! είστε μεγαλοφυΐα!
Αναφώνησε ο άγγελος.
Ακριβώς αυτό ήταν που έλειπε για να συμπληρωθεί το πρότυπο.
Ο Θεός πρόσθεσε με ύφος μελαγχολικό:
- Δεν το έβαλα εγώ.
Όταν συναρμολόγησα όλα τα μέρη, το δάκρυ εμφανίστηκε από μόνο του.
Ο άγγελος συγχάρηκε πάλι τον Παντοδύναμο κι έτσι δημιουργήθηκαν οι μητέρες.
Paulo Coelho
Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2014
Μια συγκινητική ΑΛΗΘΙΝΗ ιστορία μαμάς-κόρης, που πρέπει να δείτε!
Μια νεαρή φοιτήτρια, η Jane, φεύγει κάθε μέρα από την τάξη αμέσως μόλις τελειώσει το μάθημα. Δεν μιλάει σε κανέναν, δεν κάνει παρέα με τους συμφοιτητές της και μόνη της έννοια είναι το κοριτσάκι της, η June. Φήμες λένε πως η Jane έκανε τη June με έναν πολύ μεγαλύτερο από εκείνη άντρα, όταν ήταν μόλις 18 χρονών. Ένας νεαρός δάσκαλος αναλαμβάνει να κάνει μάθημα στη μικρή και γνωρίζοντας τη Jane καλύτερα, μαθαίνει την πραγματική ιστορία.
- Jane, γιατί δε λες την αλήθεια στους άλλους για τη June; Δεν ξέρεις τι λένε για σένα;
- Προτιμώ να σχολιάζουν εμένα, παρά τη June.
Δείτε τη συνέχεια της ιστορίας στο παρακάτω video, που αν και πρόκειται για διαφήμιση, βασίζεται σε πραγματική ιστορία.
πηγή-antikleidi.com
'Η όμορφη γυναίκα μου'. Δείτε το. Αξίζει!
Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014
Η ιστορία μιας μητέρας και του γιου της, μέσα από μια συγκινητική χορογραφία

Μια συγκινητική χορογραφία δημιούργησε η χορευτική ομάδα
«Attraction» που συμμετείχε στο τηλεοπτικό σόου, «Βρετανία έχεις ταλέντο».
Μια ξεχωριστή ιστορία δημιούργησε, μέσω της χορογραφία της, μια ουγγρική ομάδα που παρουσιάζει την αληθινή ιστορία ενός εκ των χορευτών.
Η ιστορία, που ξετυλίγεται μέσω της πρωτοποριακής χορογραφίας που γίνεται με σκιές, μιλάει για την ζωή του χορευτή και της μητέρας του.
Μέσα σε ένα λεπτό, παρουσιάζει την ζωή του από την στιγμή που τον γέννησε η μητέρα του, μέχρι την στιγμή που έχασε την ζωή της μετά από ένα τροχαίο ατύχημα. Στο τέλος μάλιστα του βίντεο, ο ίδιος έγινε πατέρας.
Το βίντεο έκανε το κοινό να κλάψει και τους δύσκολους κριτές να σηκωθούν από τις θέσεις του για να χειροκροτήσουν
Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013
Πανελλαδική Καμπάνια Μητρικού Θηλασμού 2013-2014
Με αυτό το σλόγκαν και στα πλαίσια της κοινωνικής του ευαισθησίας, το mitrikosthilasmos.com προχώρησε στην νέα δράση του για την προώθηση και υποστήριξη του μητρικού θηλασμού!
Ο πλέον ενημερωμένος και επιστημονικά τεκμηριωμένος διαδικτυακός τόπος σε θέματα μητρικού θηλασμού και γαλουχίας, ακολουθώντας το φετινό μήνυμα της WABA για την Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού (2013) που είναι: "Υποστήριξη θηλασμού: Κοντά στις μητέρες" και αναγνωρίζοντας πως τα ποσοστά μητρικού θηλασμού στην χώρα μας παραμένουν ακόμα σε πολύ χαμηλά επίπεδα, κάνει ένα ακόμη βήμα κοντά σε κάθε μητέρα που θηλάζει ή επιθυμεί να θηλάσει το μωρό της!
Η μητρότητα είναι ταξίδι, ο θηλασμός είναι ταξίδι, η ίδια η ζωή είναι ταξίδι! Με αγάπη και σεβασμό απέναντι σε κάθε μητέρα και κάθε νέο μωρό που γεννιέται, το mitrikosthilasmos.com πραγματοποιεί Πανελλαδική Καμπάνια Προώθησης του Μητρικού Θηλασμού με σκοπό την ενημέρωση και την ενθάρρυνση των νέων μητέρων, γιατί... το ταξίδι της ζωής ξεκινά με μητρικό θηλασμό!
Η καμπάνια περιλαμβάνει έντυπο ενημερωτικό υλικό με συνοπτικές οδηγίες, συμβουλές και απαντήσεις στα πιο συχνά ερωτήματα των νέων μητέρων, το οποίο -από το τέλος Μαΐου (2013) και για περισσότερο από έναν ολόκληρο χρόνο- θα βρίσκεται σε όλες τις δημόσιες και ιδιωτικές μαιευτικές κλινικές της χώρας, δίπλα σε κάθε λεχώνα (υπολογίζονται σε περίπου 100.000-115.000).
Ο θηλασμός μπορεί να είναι στη φύση μας, αλλά δεν είναι πάντα εύκολος και κάθε μητέρα χρειάζεται πρόσβαση στη γνώση και να βρίσκει απάντηση σε κάθε ερώτηση, απορία ή ανασφάλειά της για να μπορεί να ανταποκριθεί απροβλημάτιστα και με επιτυχία στον νέο της ρόλο, και το mitrikosthilasmos.com προσπαθεί -με κάθε τρόπο- να της προσφέρει την ενημέρωση και την υποστήριξη που χρειάζεται, γιατί όποιος κι αν είναι ο στόχος της, θέλουμε να τη βοηθήσουμε να τον φτάσει!
Με σκοπό να καλύψει τις ελλείψεις στην ενημέρωση, να καταδείξει τις λανθασμένες και απαρχαιωμένες αντιλήψεις που επικρατούν και με έντονη επιθυμία το αναφαίρετο δικαίωμα των βρεφών στον θηλασμό να ανακτήσει τη θέση που του αξίζει στη διατροφή τους, από το 2009 το mitrikosthilasmos.com πάντα με πίστη στους στόχους του, βρίσκεται σε μια συνεχή δραστηριότητα για την προστασία, προαγωγή και υποστήριξη του μητρικού θηλασμού και της θηλάζουσας οικογένειας στην Ελλάδα.
Έτσι, μέσα και από αυτή τη δράση του επιχειρεί να δώσει στις γυναίκες (και τις οικογένειες τους), τη δύναμη και την πίστη, πως ο μητρικός θηλασμός, ως φυσική συνέχεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού, είναι μια διαδικασία που με αγάπη, υπομονή, επιμονή και την κατάλληλη ενημέρωση και υποστήριξη μπορεί όχι μόνο να επιτευχθεί αλλά μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα σε αυτές και τα μωρά τους τόσο για σήμερα όσο και στο μέλλον!
Σας ευχαριστούμε που όλα αυτά τα χρόνια σας έχουμε συνοδοιπόρους σε αυτό το υπέροχα μαγικό ταξίδι!!
Μητρικός Θηλασμός.com
Πάντα δίπλα σας! Πάντα κοντά σας με κάτι νέο!πηγή
Κυριακή 12 Μαΐου 2013
Μαμά...
"Για εμένα η μαμά, είναι τα πάντα. Είναι το πιο γλυκό, όμορφο και λαμπερό αστέρι στον κόσμο. Από αυτήν φτιάχτηκα, μεγάλωσα, αγαπήθηκα. Και πως να το πω; ...
Δεν θα ήμουν τίποτα χωρίς αυτό το καλό, γλυκό, πανέμορφο αστεράκι σε ολόκληρο το σύμπαν! Μου χαμογελά πάντα και όταν λυπάμαι έρχεται με το δικό της πανέμορφο χαμόγελο και μου ανοίγει ολόκληρη την ψυχή! Είναι το πιο γλυκό πλάσμα στην ζωή μου."
Μηριόνης, Μαθητής Ε' Δημοτικού
Δεν θα ήμουν τίποτα χωρίς αυτό το καλό, γλυκό, πανέμορφο αστεράκι σε ολόκληρο το σύμπαν! Μου χαμογελά πάντα και όταν λυπάμαι έρχεται με το δικό της πανέμορφο χαμόγελο και μου ανοίγει ολόκληρη την ψυχή! Είναι το πιο γλυκό πλάσμα στην ζωή μου."
Μηριόνης, Μαθητής Ε' Δημοτικού
Η Γιορτή της Μητέρας (Ιστορικό)
Η Αρχαία Ελλάδα είναι η πρωταρχική πηγή αναφοράς στην "γιορτή της μητέρας". Ήταν γιορτή της άνοιξης όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της η Ρέα η σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας. Μία νεότερη εκδοχή ήταν η αποκαλούμενη "Mothering Sunday", που μας μεταφέρει στην Αγγλία του 1600. Αυτή η μέρα γιορταζόταν την 4η Κυριακή της Σαρακοστής προς τιμή όλων των μητέρων της Αγγλίας. Κατά την διάρκεια αυτής της μέρας, οι υπηρέτες που έμεναν στα σπίτια των αφεντικών τους έπαιρναν μία μέρα άδεια για να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να περάσουν την ημέρα με τις μητέρες τους. Καθώς ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε στην Ευρώπη η γιορτή μεταβλήθηκε προς τιμή της "Μητέρας Εκκλησίας" αλλά με τον καιρό οι δύο έννοιες συγχωνεύτηκαν. Έτσι ο κόσμος τιμούσε ταυτόχρονα την μητέρα και την εκκλησία. Παραδοσιακά δώρα όπως τα λουλούδια, τα φυτά ή οι σοκολάτες προσφέρονταν στη Γιορτή της μητέρας. Η δεύτερη Κυριακή του Μάη που καθιερώθηκε σαν εθνική γιορτή της μητέρας στις ΗΠΑ οφείλεται στην έμπνευση μιας γυναίκας από την Φιλαδέλφεια της Ana Jarvis. Η Ana Jarvis θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της ξεκίνησε το 1907 μια εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή της μητέρας. Η προσπάθειά της είχε απήχηση και η γιορτή της μητέρας έγινε επίσημα εθνική γιορτή των ΗΠΑ το 1914 με προεδρικό διάταγμα που όριζε την δεύτερη Κυριακή του Μάη σαν Ημέρα της Μητέρας. Αν και πολλές χώρες έχουν δικές τους ημερομηνίες για τη γιορτή της μητέρας, όπως και δικούς τους λόγους για να γιορτάζουν μια τέτοια μέρα, η δεύτερη Κυριακή του Μάη έχει επικρατήσει διεθνώς. Έτσι πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα γιορτάζει την γιορτή της μητέρας την δεύτερη Κυριακή του Μάη. Η Γιορτή της μητέρας βέβαια έχει χάσει, όπως και όλες οι γιορτές, τον παραδοσιακό της χαρακτήρα. Βλέπετε πρώτοι οι Αμερικάνοι, χωρίς να υστερούμε οι υπόλοιποι, ανακάλυψαν ότι παρ' όλο που η γιορτή αυτή καθιερώθηκε για να γιορτάζεται η μητέρα σαν έννοια, ήταν παρόλα αυτά μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να δείξει κανείς την αγάπη του για την δική του μητέρα. Γρήγορα το εμπόριο και διαφήμιση ανακάλυψαν μια νέα πηγή εσόδων και έτσι τα πρώτα συμβολικά λουλούδια της γιορτής έγιναν γρήγορα ανθοδέσμες και γλάστρες ώστε σήμερα η γιορτή της μητέρας να είναι η πιο εμπορική γιορτή για λουλούδια, γλάστρες και εποχιακά φυτά διεθνώς εκτός από τα Χριστούγεννα. Σύμφωνα με έρευνες η γιορτή της Μητέρας κατέχει τα τελευταία χρόνια μερίδιο 26% στο σύνολο των ετήσιων πωλήσεων λουλουδιών και φυτών που γίνονται κατά την διάρκεια των διάφορων γιορτών. ΠΗΓΗ |
Χρόνια Πολλά Μανούλα !!!
Εγκαθιδρύθηκε τον 20ο αιώνα και προέρχεται από το αγγλικό και το αμερικάνικο κίνημα των γυναικών. Η Αμερικανίδα Ann Maria Reeves Jarvis διοργάνωσε για πρώτη φορά το 1865 ένα κίνημα με το όνομα Mothers Friendships Day και συναντήσεις με το όνομαMothers Day Meetings, κατά τις οποίες οι μητέρες αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες. Το 1870 η Julia Ward Howe διοργάνωσε μια εκδήλωση φιλειρηνικής συγκέντρωσης μητέρων με το σλόγκαν peace and motherhood με σκοπό, τα παιδιά να μην στέλνονται στον πόλεμο.
Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2013
Διάλογος δύο εμβρύων ή περί υπάρξεως του Θεού
- Και εσύ πιστεύεις ότι υπάρχει ζωή μετά τη
γέννηση;
- Βέβαια. Μετά τη γέννηση κάτι ακολουθεί. Πιθανόν να βρισκόμαστε εδώ για να προετοιμαστούμε για κάτι που ακολουθεί.
- Τι βλακεία! Μετά τη γέννηση δεν ακολουθεί τίποτα. Εξάλλου πως θα είναι εκεί;
- Δεν ξέρω ακριβώς αλλά σίγουρα θα είναι πιο φωτεινά απ’ ότι εδώ. Ίσως να περπατάμε με δικά μας πόδια και να τρώμε με δικό μας στόμα.
- Σαχλαμάρες! Δε γίνεται να περπατήσεις. Και να τρως από το στόμα μου φαίνεται γελοίο! Αφού εμείς τρεφόμαστε από τον ομφάλιο λώρο. Να σου πω κάτι ακόμα; Πρέπει ν’ αποκλείσουμε τη ζωή μετά τη γέννηση, αφού ήδη ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός.
- Όχι, όχι. Κάτι θα υπάρχει σίγουρα. Πιθανόν διαφορετικό απ’ ότι έχουμε συνηθίσει εδώ.
- Μα από εκεί δε γύρισε κανείς. Με τη γέννηση η ζωή πολύ απλά τελειώνει. Εξ’ άλλου η ζωή δεν είναι τίποτε άλλο από ένα διαρκές στρίμωγμα στο σκοτάδι.
- Τη μητέρα; Εσύ πιστεύεις στη μητέρα. Κατ’ εσένα που θα μπορούσε να βρίσκεται;
- Οπουδήποτε, γύρω μας. Αφού ζούμε εν αυτή και δι’ αυτής. Χωρίς εκείνη δεν θα υπήρχαμε καθόλου.
- Εγώ δεν το πιστεύω! Εγώ δεν είδα ποτέ καμία μητέρα γι’ αυτό δεν υπάρχει.
- Ναι, αλλά καμιά φορά, όταν ησυχάζουμε, την ακούμε πως τραγουδάει, αισθανόμαστε πως παρηγορεί τον κόσμο γύρω μας. Εγώ πιστεύω ότι εκεί έξω μας περιμένει η αληθινή ζωή!
πηγή-orthodoxigynaika
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


























88.jpg)

