Τι πιστεύουν οι επιστήμονες για τον Θεό;

Πολλοί νομίζουν ότι οι επιστήμονες είναι άθεοι. Ισχύει; Μάλλον όχι. Νομπελίστες και καταξιωμένοι ερευνητές φαίνεται να έχουν καταλήξει σε ένα κοινό συμπέρασμα – το οποίο απλώς διατυπώνουν με διαφορετικές λέξεις ο καθένας. 

Τα μάτια τους έχουν δει πολλά, επομένως αξίζει να τους προσέξουμε. Κάποιοι μάλιστα από αυτούς ξεκίνησαν ως άθεοι, αλλά στην πορεία ομολόγησαν ότι έμειναν έκθαμβοι από τη σοφία και την πολυπλοκότητα που ανακάλυψαν. Ας δούμε τι έχουν πει κάποιοι κορυφαίοι επιστήμονες για τον Θεό και το θαυμαστό σύμπαν.

Γιατροί: Πρώτα εμείς, μετά αναλαμβάνει ο Θεός

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι, ειδικά στην ιατρική, το ποσοστό όσων επιστημόνων πιστεύουν είναι πολύ υψηλότερο από κάθε άλλο κλάδο. Σύμφωνα με τον Δρ. J. Edward Hill, πρόεδρο της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης, η πίστη σε μία ανώτερη οντότητα είναι ζωτικής σημασίας για έναν γιατρό, γιατί του δίνει την ικανότητα να περιθάλπει σωστά τους ασθενείς του – ειδικά σε περιπτώσεις όπου η ζωή κρέμεται από μια κλωστή. 

Πολλοί γιατροί – κυρίως χειρουργοί – παραδέχονται επίσης ότι στα δύσκολα κάνουν ό,τι μπορούν για να σώσουν έναν άνθρωπο, όμως από ένα σημείο και μετά νιώθουν ότι καθοδηγούνται από κάποιο αόρατο χέρι. Πρώτα εμείς, μετά αναλαμβάνει ο Θεός, λένε χαρακτηριστικά.

Παναγιώτης Δημακάκος: Θρησκεία και επιστήμη αλληλοσυμπληρώνονται

Ο Παναγιώτης Δημακάκος, καθηγητής Αγγειοχειρουργικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, θεμελιωτής της συγκεκριμένης ειδικότητας στην Ελλάδα και πολύπειρος χειρουργός, έχει δηλώσει σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Κ» της Καθημερινής ότι ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια – και τελικά εκεί είναι που συναντά και τον Θεό. 

Όπως τονίζει, θρησκεία και επιστήμη είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους – αλληλοσυμπληρώνονται, ποτέ δεν αλληλοαναιρούνται. Χαρακτηριστικά αναφέρει μάλιστα πως, όταν ο χειρουργός αγωνιά (χωρίς όμως να σταματά να ελπίζει) για την έκβαση μιας χειρουργικής επέμβασης, τότε σιγά-σιγά αρχίζει να επικοινωνεί λιγότερο με το περιβάλλον και περισσότερο με τον Θεό, ώστε να επιτρέψει να γίνει η δική Του παρέμβαση.

Μαξ Πλανκ: Στην επιστήμη ο Θεός βρίσκεται στον επίλογο

Ο Γερμανός φυσικός και νομπελίστας Μαξ Πλανκ (Max Planck, 1858-1947), πατέρας της Κβαντικής Θεωρίας, έχει κάνει την εξής εύστοχη παρατήρηση: Δεν είναι τυχαίο ότι οι μεγαλύτεροι στοχαστές όλων των εποχών ήταν βαθιά θρησκευόμενοι. Ο συνδυασμός επιστήμης και πίστης στην ύπαρξη του Θεού είναι αναπόφευκτος, κατά την άποψή του. Απλώς στη θρησκεία κάθε σκέψη ξεκινάει με την παραδοχή της ύπαρξης του Θεού, ενώ στην επιστήμη ο Θεός βρίσκεται στον επίλογο της κάθε θεωρίας, στην ολοκλήρωσή της.

Δαρβίνος: Ένα επιβλητικό και θαυμαστό σύμπαν

Ο πασίγνωστος Άγγλος φυσιοδίφης και γεωλόγος Κάρολος Δαρβίνος (Charles Darwin (1809-1882), θεμελιωτής της Θεωρίας της Εξέλιξης, με σπουδές επίσης στην Ιατρική, τη Βιολογία και τη Θεολογία, εμβάθυνε όσο λίγοι στην ποικιλομορφία των ειδών του πλανήτη μας. Κατά την άποψή του, το πιο βασικό επιχείρημα για την ύπαρξη του Θεού είναι το γεγονός ότι το ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να…χωνέψει πως όλο αυτό το επιβλητικό και θαυμαστό σύμπαν προέκυψε από καθαρή τύχη.

Αϊνστάιν: Οι νόμοι έχουν νομοθέτη

Ο νομπελίστας φυσικομαθηματικός Άλμπερτ Αϊνστάιν (1879-1955), απαντώντας σε γράμμα νεαρής μαθήτριας (η οποία τον ρωτούσε αν οι επιστήμονες προσεύχονται), της έγραψε ότι οποιοσδήποτε ασχολείται σοβαρά με την επιστήμη, καταλήγει στην εξής πεποίθηση: Οι νόμοι του σύμπαντος αποδεικνύουν ότι υπάρχει ένας Νους – ένα πνεύμα πολύ ανώτερο από το ανθρώπινο. 

Μπροστά του εμείς, με τις περιορισμένες δυνάμεις μας, θα πρέπει να αισθανόμαστε ταπεινοί. Για τον Αϊνστάιν όλα ήταν μαθηματικά. Καθόλου παράξενο λοιπόν που οδηγήθηκε τελικά σε ένα συμπέρασμα πίσω από το οποίο κρύβεται η απόλυτη, τετράγωνη, μαθηματική λογική: Εφόσον υπάρχουν νόμοι που διέπουν το παγκόσμιο στερέωμα, τότε υπάρχει και νομοθέτης.

Ουόλτερ Κον: Σεβασμός, ευλάβεια και μυστήριο

Ο Ουώλτερ Κον (Walter Kohn, 1923-), Αμερικανός θεωρητικός φυσικός αυστριακής καταγωγής και νομπελίστας, βραβευμένος για την επίμονη προσπάθειά του να εξερευνήσει τη δομή της ύλης και τις ηλεκτρονικές της ιδιότητες, έχει δηλώσει ότι βλέπει τη θρησκεία μέσα από τα μάτια του επιστήμονα. Όμως ομολογεί ότι η σκέψη του έχει επηρεαστεί από τα λεγόμενα του Αϊνστάιν πως υπάρχει μια δύναμη πολύ μεγαλύτερη από οποιαδήποτε ανθρώπινη. Ο Κον υπογραμμίζει ότι και εκείνος νιώθει απολύτως το ίδιο, μαζί με μια αίσθηση δέους και ευλάβειας προς ένα μεγάλο μυστήριο.

Πολ Ντέιβις: Κάτι συμβαίνει πίσω από τα πάντα

Ο Πολ Ντέιβις (Paul Davies, 1946-), Άγγλος πανεπιστημιακός καθηγητής Φυσικής, Αστροβιολογίας, Κοσμολογίας και θεωρητικός των κβαντικών πεδίων, έχει αναφέρει σε βιβλία του ότι, κατά την άποψή του, υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις πως κάτι συμβαίνει πίσω από τα πάντα. Συγκεκριμένα φαίνεται σαν κάποιος να όρισε τέλεια τους αριθμούς που απαιτούνται για να δομηθεί η φύση, επειδή ήθελε να κατασκευάσει αυτό το σύμπαν. 

Οι νόμοι της Φυσικής μοιάζουν να είναι προϊόν ενός εξαιρετικά ευφυούς σχεδίου. Το σύμπαν δείχνει να επιτελεί κάποιον συγκεκριμένο σκοπό – ο σχεδιασμός του είναι εντυπωσιακός, υποστηρίζει.

Χένρι Σάφερ: Έτσι λοιπόν το έκανε ο Θεός!

Ο Χένρι Σάφερ (Henry Schaefer, 1944-), Αμερικανός πανεπιστημιακός καθηγητής Κβαντικής Χημείας, έχει πλέον συνειδητοποιήσει για ποιον λόγο ασχολείται με την επιστήμη της Χημείας. Σύμφωνα με όσα γράφει στα βιβλία του, για εκείνον η αξία και η χαρά της επιστήμης φανερώνονται τις στιγμές όπου ανακαλύπτει κάτι καινούργιο και λέει στον εαυτό του: «Α, έτσι λοιπόν το έκανε ο Θεός!». Όπως σημειώνει, ο στόχος του είναι να κατανοήσει έστω και ένα τόσο δα κομματάκι από το σχέδιο του Θεού.

πηγή-bimag.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Μια σιωπηλή Θεοφάνεια, σε μια κατά κόσμον, άσημη γιαγιά...

«Ήρθε μια γιαγιά», έλεγε ο Γέροντας (μακαριστός π. Ιάκωβος Τσαλίκης), «και μου είπε ότι πήγε ν΄ ανάψει τα καντήλια σ΄ ένα από τα ξωκκλήσια του χωριού της ανήμερα Μεγάλη Παρασκευή.

Από γυναικεία περιέργεια, έβαλε το κεφάλι της από το πορτάκι και κοίταξε μέσα στο Ιερό. 

Βλέπει τότε πάνω στην Αγία Τράπεζα, να κάθεται ένα παλικάρι ως τριάντα χρονών που είχε πληγές στις παλάμες του και στα πόδια του και μια πληγή στο πλευρό του, και από τις πληγές έτρεχαν αίματα. Κατάπληκτη η γιαγιά του λέει :

- Ποιός είσαι εσύ και πώς τολμάς και κάθεσαι πάνω στην Αγία Τράπεζα ;

Τότε της απαντάει αυτός:

- Εγώ πάντα εδώ κάθομαι, γιατί εδώ είναι η θέση μου.

Τότε η γιαγιά του λέει:

Ποιός σε πλήγωσε τόσο;

Και της απαντάει:

- Εσύ με πλήγωσες με τις αμαρτίες σου.

Αξιώθηκε η γιαγιά και είδε τον Κύριο επειδή ήταν εν μετανοία».

ΠΗΓΗ : ΕΝΑΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ, Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ π. ΙΑΚΩΒΟΣ, εκδ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΔΑΒΙΔ ΓΕΡΟΝΤΟΣ, ΡΟΒΙΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ 1993, σ. 79.

πηγή-tribonio

Διαβάστε περισσότερα... »

Τα Τρία Δέντρα

Ήταν μια φορά σ΄ένα δάσος τρία δέντρα. Το καθένα από αυτά είχε για τον εαυτό του έναν οραματισμό…

Το πρώτο επιθυμούσε να αξιωθεί να γίνει κάποια στιγμή ένα πολύτιμο μπαούλο ξυλόγλυπτο, όμορφα σκαλισμένο, που μέσα του θα φυλάσσεται ένας πολύτιμος θησαυρός.

Το δεύτερο δέντρο ήθελε να αξιωνόταν να γίνει στα χέρια ενός καλού ναυπηγού ένα μεγάλο καράβι καιόμορφο που θα μετέφερε βασιλιάδες και επίσημα πρόσωπα, που θα έκανε ταξίδια υψηλών προσώπων.

Το τρίτο δέντρο έλεγε ότι το μόνο που θα ήθελε ήταν να γίνει το πιο ψηλό και πιο δυνατό δέντρο του δάσους, έτσι ώστε οι άνθρωποι, που θα βλέπουν το ύψος του στην κορυφή του λόφου, να σκέπτονται τον ουρανό και τον Θεό.

Όμως πέρασαν τα χρόνια και τα πράγματα εξελίχθηκαν κάπως αλλιώς.

Υλοτόμοι έκοψαν το πρώτο δέντρο, και ενώ αυτό σχεδίαζε και ποθούσε να γίνει όμορφο ξυλόγλυπτο μπαούλο για θησαυρούς, ο ξυλουργός το έκανε δοχείο για την τροφή των ζώων, παχνί για τα άχυρα των ζώων.

Το δεύτερο δέντρο που ήθελε να γίνει ωραίο καράβι, για να μεταφέρει βασιλιάδες, έγινε ένα μικρό ψαροκάικο, που το είχαν φτωχοί ψαράδες να ψαρεύουν.

Το τρίτο δέντρο που ήθελε να μείνει το ψηλότερο του δάσους, το έκοψε κάποιος ξυλοκόπος και το έβαλε στην αποθήκη του.
Περνούσαν τα χρόνια και τα δέντρα απογοητευμένα από την εξέλιξη των πραγμάτων, ξέχασαν ακόμη και τα όνειρά τους.

Όμως κάποια ημέρα ένας άντρας και μια γυναίκα ήλθαν στο στάβλο, που ήταν εκείνο το ξύλινο παχνί με τα άχυρα, και η γυναίκα γέννησε ένα αγοράκι και το τοποθέτησαν στο παχνί που είχε φτιαχτεί από το πρώτο δέντρο. 

Ήταν ο Ιωσήφ και η Παναγία, η Θεοτόκος, οι οποίοι απόθεσαν σε εκείνο το ξύλινο παχνί όχι απλώς διαμάντια και χρυσάφια αλλά τον ίδιο το Θεό, που είχε γίνει άνθρωπος για εμάς. Έτσι αξιώθηκε αυτό το παχνί, η φάτνη, να δεχτεί μέσα της το θησαυρό των θησαυρών, τον ίδιο τον Θεό.

Στο μικρό ψαροκάικο, που είχε γίνει από το δεύτερο δέντρο, μετά από πολλά χρόνια μπήκαν κάποιοι ψαράδες μαζί με το δάσκαλο τους, ο οποίος ήταν κουρασμένος και είχε κοιμηθεί. Είχαν ανοιχτεί στην θάλασσα, όταν ξέσπασε μια μεγάλη τρικυμία.
Πάνω στο φόβο τους οι μικροί ψαράδες, ξύπνησαν τον αρχηγό τους, και Εκείνος μόλις είδε την φουρτουνιασμένη θάλασσα, τη διέταξε να ηρεμήσει. Και η θάλασσα ειρήνεψε αμέσως.

Ήταν ο Χριστός μαζί με τους μαθητές του, στη λίμνη Γεννησαρέτ.

Έτσι και το δεύτερο δέντρο, που είχε φιλοδοξήσει να γίνει μεγάλο πλοίο που θα μετέφερε υψηλά πρόσωπα και βασιλιάδες, αξιώθηκε να μεταφέρει τον Βασιλέα των Βασιλέων, τον ίδιο τον Χριστό με τους μαθητές Του.

Και το τρίτο δέντρο, που ήταν στην αποθήκη του ξυλουργού, μια ημέρα το πήραν και έκαναν έναν σταυρό, στο οποίο σταύρωσαν τον Χριστό. Έτσι το δέντρο αυτό έγινε πιο ψηλό από ότι είχε επιθυμήσει. Έφθασε στον ουρανό και στον Θεό.
Τελικά τα δέντρα της ιστορίας απέκτησαν όχι μόνο αυτό που ήθελαν και ποθούσαν, αλλά ασυγκρίτως περισσότερα από αυτά που σχεδίαζαν.

Όταν, λοιπόν, κάνουμε όνειρα ας μην ξεχνάμε ότι αυτό που μας ετοιμάζει ο Θεός είναι προτιμότερο και ωφελιμότερο για τη ζωή μας.

Ας έχουμε πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό ! Αμήν !

πηγή-oiaggeloitoufwtos

Διαβάστε περισσότερα... »

Αν πραγματικά πιστεύεις, όλα διορθώνονται

Πριν από μερικές δεκαετίες ο μετέπειτα διάσημος γαλλορουμάνος θεατρικός συγγραφέας Ευγένιος Ιονέσκο επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Άγιον Όρος. Εκεί συνέβη το εξής περιστατικό, όπως ο ίδιος το διηγήθηκε σε συνέντευξή του στο περιοδικό Paris match πριν από αρκετά χρόνια:

Είχα γεννηθεί σε ορθόδοξη οικογένεια και ζούσα στο Παρίσι. Είκοσι πέντε χρονών, γνήσιος νέος της κοσμικής εποχής του τότε Παρισιού. Μου ήρθε η ιδέα να επισκεφθώ το Άγιον Όρος λόγω της θέσης που είχε -και έχει βέβαια- ως τόπος ασκήσεως στην ορθόδοξη Εκκλησία. 

Και εκεί, μου ήρθε ακόμη μία σκέψη στο μυαλό: να εξομολογηθώ. Επήγα λοιπόν και βρήκα ένα ιερομόναχο -πνευματικό. Τί του είπα; Τα συνηθισμένα αμαρτήματα ενός κοσμικού νέου πού ζει χωρίς γνώση Θεού. Ο Ιερομόναχος, αφού με άκουσε, μου είπε:

-Στον Χριστό πιστεύεις παιδί μου;

-Ναι, ναι, λέει ο Ίονέσκο. Πιστεύω πάτερ. Άλλωστε είμαι βαπτισμένος χριστιανός ορθόδοξος.

-Βρε παιδάκι μου, του λέει εκείνος ο διακριτικός πνευματικός, πιστεύεις, το αποδέχεσαι πλήρως, ότι ο Χριστός είναι ο Θεός και δημιουργός του κόσμου και δικός μας;

Τα έχασα, λέει ο συγγραφέας. Γιατί πρώτη φορά με έβαζε ένας άνθρωπος μπροστά σ’ αυτό το ερώτημα, στο οποίο έπρεπε να απαντήσω με ειλικρίνεια και να πάρω θέση. Όχι απλώς αν πιστεύω ότι κάποιος έφτιαξε τον κόσμο. Αλλά ότι αυτός ο Θεός, ο δημιουργός του κόσμου, έχει να κάνει με μένα. Και εγώ έχω προσωπική σχέση μαζί του! Του απάντησα:

-Πιστεύω πάτερ, αλλά βοηθήστε με να το καταλάβω καλά αυτό το γεγονός,

-Αν πραγματικά πιστεύεις, τότε όλα διορθώνονται.

Το περιστατικό αυτό υπήρξε η αιτία της μεταστροφής του Ιονέσκο, ο οποίος μέχρι τα βαθειά του γεράματα, όντας διάσημος και περιβόητος, έζησε ως ευλαβής και βαθειά πιστός ορθόδοξος χριστιανός.

Τα λόγια του αγιορείτη γέροντα «αν πραγματικά πιστεύεις, τότε όλα διορθώνονται» σημαίνουν ότι: η πίστη στο Χριστό δεν είναι μια αφηρημένη θεωρία ούτε «λόγια του αέρα».

-Πίστη στο Χριστό σημαίνει απόλυτη εμπιστοσύνη και υπακοή σε ένα συγκεκριμένο Πρόσωπο, που είναι ο Δημιουργός και ο Σωτήρας μου!

-Άρα πίστη στο Χριστό δεν είναι μόνο λόγια αλλά κυρίως είναι έργα συνειδητής μετανοίας και συνεχούς επιστροφής στο θέλημα του Χριστού και στην αγκαλιά του Χριστού, που είναι η Εκκλησία Του.

Αρχιμ. Νίκων Κουτσίδης, 

"Μαρτυρίες φωτός", Ι.Μ.Προφήτου Ηλιού-Πρέβεζα

πηγή-lllazaros

Διαβάστε περισσότερα... »

Η τριών μέτρων ύψος εικόνα του Ελεήμονος Χριστού!

Η εικόνα του Ελεημονος Χριστού βρίσκεται στον Ναό της Αναστάσεως στην πόλη Τουτάεβ(πρώην Romanov-Μπορισογκλέμπσκ) κοντά στο Γιάροσλαβ.

Αγιογραφήθηκε από τον Άγιο Διονύσιο του Γκλιντσκ ο οποίος έζησε τον 15ο αιώνα.

Το ύψος της είναι περίπου τρία μέτρα.

Η λιτάνευση της εικόνας γίνεται την Κυριακή μετά την εορτή των Αγίων Πάντων.Μέχρι το 1888η εικόνα λιτανεύοταν στην δεξιά όχθη του Τουτάεβ. 

Με την ευκαιρία του εορτασμού των 900 χρόνων από τον εκχριστιανισμό των Ρώσων καθιερώθηκε να λιτανεύεται και στην άλλη όχθη την Κυριακή πριν την εορτή του προφήτου Ηλία. Μετά την πτώση του κομμουνισμού ξανάρχισε η λιτάνευση της εικόνας.

Περνάει απ'όλους τους ναούς στις δύο όχθες του ποταμού Τουτάεβ και λιτανεύεται. 

Η εικόνα έχει επιτελέσει πολλά θαύματα τα οποία είναι καταγεγραμμένα.Είναι εντυπωσιακή η ξύλινη κατασκευή που έχει φτιαχτεί για την μεταφορά της εικόνας.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

Η πίστη είναι παυσίπονο!

Ως ισχυρό παυσίπονο, φαίνεται να λειτουργεί η πίστη για τους ασθενείς με καρκίνο. Δύο έρευνες από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Πατρών δείχνουν ότι ασθενείς με καρκίνο οι οποίοι είτε πιστεύουν βαθιά σε μια θρησκεία είτε κάνουν συχνά διαλογισμό διαθέτουν μεγαλύτερα ψυχολογικά αποθέματα για να αντιμετωπίσουν την ασθένειά τους.

Δεν αποκλείεται μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις, όπως τονίζουν οι επιστήμονες, η πίστη να λειτουργεί καταπραϋντικά στα συμπτώματα της ασθένειας. Ουδείς όμως γνωρίζει αν η πίστη λειτουργεί σαν φάρμακο ή σαν ψευδοφάρμακο (πλασέμπο). Γι΄ αυτό, τόσο οι Έλληνες όσο και οι ξένοι επιστήμονες επιμένουν ότι παρά τα πρώτα στοιχεία που δείχνουν πως η πίστη επιδρά θετικά σε ανθρώπους που υποφέρουν από διάφορες αρρώστιες, πρέπει να διενεργηθούν περαιτέρω έρευνες.

Δαμάζουν τον φόβο

Αυτό που ωστόσο φαίνεται να ισχύει είναι πως η προσευχή διώχνει τον πανικό και τις αρνητικές σκέψεις. «Οι ασθενείς που καταφέρνουν να δαμάσουν τον πανικό του θανάτου, καταφέρνουν να μαλακώσουν και τα συμπτώματα. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν πονούν, πως αισθάνονται λιγότερο κουρασμένοι ή πως μπορούν να πάρουν καλύτερες ανάσες. Η πίστη και η θρησκευτικότητα όμως μπορεί να λειτουργούν καταπραϋντικά στα συμπτώματα», τονίζει στα «ΝΕΑ» η κ. Κυριακή Μυστακίδου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ανακουφιστικής Αγωγής και υπεύθυνη της Μονάδας Ανακούφισης Πόνου και Παρηγορητικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μαζί με την ερευνητική της ομάδα έχει πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια τρεις έρευνες, διερευνώντας την επιρροή της πίστης στους ασθενείς με καρκίνο. Τι διαπίστωσαν; Οι Έλληνες ασθενείς υποστηρίζουν πως η πίστη τούς δίνει δύναμη να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες.

Παρ΄ όλα αυτά, από ό,τι φαίνεται, η θρησκεία λειτουργεί κυρίως θετικά σε ό,τι αφορά την ψυχολογία τους: όσο πιο βαριά είναι η κατάσταση της υγείας τους τόσο πιο πολύ αντλούν ηρεμία και χαλάρωση από την προσευχή και την πίστη. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, οι Ελληνίδες που έχουν χτυπηθεί από καρκίνο βρίσκουν μεγαλύτερη παρηγοριά στη θρησκεία.

Αυτός είναι και ο λόγος που τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότεροι γιατροί έχουν αναγνωρίσει την τονωτική επίδραση που έχει στο ηθικό των ασθενών τους το θρησκευτικό συναίσθημα: «Ενισχύουμε ψυχολογικά αλλά και σεβόμαστε το θρησκευτι- κό συναί- σθημα εκείνων των ανθρώπων που αναζητούν βοήθεια και λύτρωση από τον πόνο. Μάλιστα, τους παροτρύνουμε να εκφράσουν την πίστη τους, αφού τους κάνει καλό», προσθέτει η κ. Μυστακίδου.

Παρόμοια είναι τα συμπεράσματα και της έρευνας που πραγματοποίησαν οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Πατρών σε 118 ασθενείς με καρκίνο: αυτοί που εκκλησιάζονταν ή προσεύχονταν συχνότερα (που εμφάνιζαν δηλαδή υψηλή θρησκευτικότητα) εμφανίζονταν να πιστεύουν ότι η ποιότητα της ζωής τους ήταν καλύτερη σε σχέση με εκείνους που είπαν ότι δεν πιστεύουν.

«Η απάντησή τους δεν υποδηλώνει μόνον ευεξία», λέει στα «ΝΕΑ» ο ψυχολόγος στο Ογκολογικό Τμήμα της Παθολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών και από τους υπεύθυνους της έρευνας κ. Γρηγόρης Οικονόμου. «Αυτό σημαίνει ότι διατηρούν καλή ποιότητα ζωής στην ασθένειά τους». 

Δηλαδή έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να ακολουθήσουν πιστά και συνεπώς να ολοκληρώσουν την θεραπεία τους σε σύγκριση με τους άλλους ασθενείς που απάντησαν ότι είναι λιγότερο κοντά στην Εκκλησία.

«Τους ανακουφίζει η έκλυση ορμονών»

«ΝΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ»: αυτό είναι το πόρισμα που βγαίνει όταν διαβάζει κανείς επιστημονικές μελέτες που προσπαθούν να αποδείξουν ή να καταρρίψουν τον «μύθο» πως η θρησκεία λειτουργεί σαν φάρμακο.

Η ανεξήγητη σχέση που έχει η θρησκεία και ο πόνος έχουν τεκμηριωθεί επιστημονικά εν μέρει. 

Όπως προκύπτει από έρευνες, κατά την προσευχή και γενικότερα τον διαλογισμό, παράγονται ενδορφίνες, γνωστές και ως οι ορμόνες τις ευτυχίας, που μπλοκάρουν το αίσθημα του πόνου δίνοντας τη θέση του στο αίσθημα της ευχαρίστησης ή έστω της ηρεμίας και της στωικότητας.

Κατηγορηματικά αντίθετοι είναι πάντως Δανοί επιστήμονες του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Άαρχους για τις ιατρικές ιδιότητες της θρησκευτικής πίστης. Όπως υποστηρίζουν, δεν υπάρχουν αποδείξεις που να κάνουν σαφές ότι η θρησκευτικότητα «γιατρεύει».

Την άποψη αυτή συμμερίζονται και Αμερικανοί ερευνητές του Εθνικού Ιδρύματος Καρκίνου (NCI) που καταλήγουν στο συμπέρασμα πως είναι «πρόωρο να προσδιορίσουμε τι ρόλο παίζει η θρησκεία και η πνευματικότητα στην ασθένεια και στην ποιότητα ζωής των ανθρώπων με καρκίνο».

Οι ιατρικές επιδράσεις της προσευχής

● Μειώνει το στρες
● Ρίχνει τους παλμούς της καρδιάς
● Αυξάνει τις ενδορφίνες, ορμόνες που μπλοκάρουν τον πόνο
● Καταπραϋνει τα συμπτώματα
● Κάνει τους ασθενείς πιο υπομονετικούς

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

«Το φρούριο». Ταινία αποκάλυψη...

«Το φρούριο».

Ταινία αποκάλυψη. Είναι μια δοκιμασία για την ψυχή. Αν καταφέρεις να τη δεις έως το τέλος, σημαίνει πως η κάρδια σου δεν έχει σκληρύνει ακόμα, δεν αποστασιοποιήθηκες από τον υπόλοιπο κόσμο, κρυμμένος πίσω από ψηλούς τοίχους. 

Ταινία για το θαύμα. Θαύμα πραγματικό και όχι φανταστικό. Ταινία για τη θεραπεία των άρρωστων παιδιών και για την ίαση των ενήλικων.

Στον κινηματογράφο πια, η έννοια του ήρωα, ταυτίζεται με σκληρότητα και μυϊκή δύναμη. Όμως βλέπετε πως γίνεται και αλλιώς. 

Ο ήρωας είναι αυτός που με τη δύναμη της καρδιάς μπορεί να κάνει το καλό. Εξάλλου υπάρχει τόσο λίγο καλό γύρω μας. 

Ακόμη δεν ξέρουμε τι είναι η ζωή. Είναι μια περίοδος εργασίας πριν από την αιωνιότητα ή μία απλή βολτούλα από το ένα σημείο στο άλλο;

Παραγωγή: 2007
Σκηνοθέτης: Μιχαήλ Σάδριν
Προβολή: ορθόδοξο τηλεοπτικό κανάλι «Γκλας»

Το 2009, η ταινία προβλήθηκε στο φεστιβάλ ορθόδοξης ταινίας και πήρε τα πρώτα βραβεία σε όλες τις κατηγορίες, με ομοφωνία κοινού και επιτροπής.

Τα γυρίσματα διήρκεσαν ένα χρόνο, στο μοναστήρι Σβιάτο-Βαζνεσένσκι (Της Αναλήψεως), στα σύνορα με την Ρουμανία. Ο σκηνοθέτης μας δίνει την ευκαιρία να αναθεωρήσουμε τις αξίες της ζωής, μέσα από τα παραδείγματα των μοναχών, εφαρμόζοντας καθημερινά την εντολή της αγάπης.

Τα κεντρικά πρόσωπα είναι: ο ηγούμενος του μοναστηριού (που έγινε ο πατέρας για 29 υιοθετημένα παιδάκια, έχοντας ήδη τρία δικά του, δύο αγόρια και ένα κορίτσι), η αδελφότητα και τα παιδιά από το μοναστηριακό ορφανοτροφείο (150 ορφανά), πολλά από τα οποία είναι βαριά άρρωστα.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΚΑΙ ΕΔΩ

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »

Συγκλονιστικές φωτογραφίες απο την πορεία χιλιάδων Ρώσων σε λιτανεία 150 χιλιομέτρων!!!

Επιμέλεια: πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου.

Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και Αγίου Νικολάου Velikoretsky.

Η Λιτανεία αυτή, ονομάζεται και Λιτανεία του Σταυρού και σύμφωνα με το πρόγραμμα που ακολουθείται ξεκινάει μετά την Θεία Λειτουργία και τον Αγιασμό ,που τελείται στον Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κίροφ.Κάθε μέρα το πλήθος των προσκυνητών διανύει απόσταση 25-30 χιλιόμετρα.

Στην διάρκεια της λιτανείας διαβάζονται και οι χαιρετισμοί του Αγίου Νικολάου. Φέτος συμμετέχουν στην λιτανεία πάνω από 30000 άτομα. Μετά από μία διαδρομή τριών ημερών,μέσα σε δάση,βάλτους και χωριά οι προσκυνητές φτάνουν στην περιοχή Velikoretskoye, όπου βρέθηκε στις όχθες του ποταμού η θαυματουργή εικόνα του Αγίου Νικολάου το 1383, από ένα ευσεβή κάτοικο της περιοχής. Τελείται ολονύκτια αγρυπνία στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και Αγίου Νικολάου. Στην συνέχεια πραγματοποιείται αγιασμός στο ποτάμι.

Οι προσκυνητές, πίνουν νερό από την ιερή πηγή, που βρίσκεται μέσα στην μικρή εκκλησία του Αγίου Νικολάου και κάνουν μπάνιο στον ποταμό Velikaya. Αφού ξεκουραστούν στο κάμπινγκ, που δημιουργήθηκε για τις ανάγκες του προσκυνήματος, ξεκινάει η επιστροφή.

Α. Ξεκινώντας η Λιτανεία του Σταυρού.

Β. Ενδιάμεσος σταθμός και στιγμιότυπα από την πορεία των προσκυνητών

Γ. Εικόνες από την Θεία Λειτουργία και τον Αγιασμό των υδάτων στην περιοχή εύρεσης της εικόνας του Αγίου Νικολάου

Στις 3 Ιουνίου 2013 ξεκίνησε η φετεινή λιτανεία της θαυματουργής εικόνας του Αγίου Νικολάου Velikoretsky,από την πόλη της Kirov στο χωριό Velikoretskoye,στις όχθες του μεγάλου ποταμού, όπου πρίν από 600 χρόνια έχει ανακαλυφθεί θαυματουργή εικόνα.

Η λιτανεία ξεκινά από τον καθεδρικό ναό του Αγίου Σεραφείμ στο Κίροφ, περνάει μέσα από το χωριό Makar ,το χωριό Bobino, και καταλήγει στο χωριό Velikoretskoye.

Οι προσκυνητές, που συμμετέχουν στην λιτανεία, πρέπει να περάσουν μέσα από τα χωράφια, δάση και βάλτους διανύοντας απόσταση πάνω από 150 km(χιλιόμετρα).Οι πληροφορίες λένε ότι στην φετεινή λιτανεία συμμετέχουν πάνω από 30000 άνθρωποι.

Η παράδοση της πομπής Velikoretsky έχει πάνω από έξι αιώνες.Η ανακάλυψη της εικόνας του Αγίου Νικολάου έγινε το 1383. Ο αγρότης από το χωριό Agalakov Krutitsy βρήκε την εικόνα στις όχθες του Μεγάλου Ποταμού Great,κοντά στο χωριό Velikoretskoye,εξ ου και το όνομα,της λιτανευτικής πομπής – Velikoretskaya.

Γύρω στα 1400 η εικόνα στέλνεται,για λόγους ασφαλείας, στην πόλη Khlynov που τότε ονομαζόταν Vyatka, και αργότερα – Kirov.

Σε ανάμνηση της εύρεσης της εικόνας του Αγίου Νικολάου,καθιερώθηκε από τα πρώτα χρόνια,η λιτανευτική πομπή στον τόπο της ανεύρεσης της και έτσι δημιουργήθηκε η λιτανευτική πομπή Velikoretskaya

Η θαυματουργή όμως εικόνα χάθηκε το 1935 με την καταστροφή του καθεδρικού ναού Vyatkian Trinity Cathedral..Το 1930 η λιτανευτική πομπή Velikoretskaya είχε απαγορευτεί και άρχισε να ξαναπραγματοποιείται το 1989,λιτανεύοντας ένα πιστό αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας του Αγίου Νικολάου.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα... »