«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).


"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).

Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.

Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.


ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα NASA. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα NASA. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 7 Ιουνίου 2015

Η μουσική των ουρανίων σφαιρών (πλανητών) και η αρμονία του σύμπαντος, σύμφωνα με την αρχαία μυσταγωγία και την Ν.Α.Σ.Α....









Πριν ακούσετε την μουσική των Ουράνιων σφαιρών όπως έχουν καταγραφεί από την N.A.S.A, θα παραθέσω ένα σχετικό απόσπασμα από το «Περί Πυθαγόρειου βίου, 938 – 958», του Ιάμβλιχου…:


«O Πυθαγόρας χρησιμοποιώντας κάποιον άρρητο και δυσκολονόητο θεϊκό τρόπο, τέντωνε την ακοή του και προσήλωνε τον νου του στις «μεταρσίαις» (υπερκόσμιες) «τοῦ κόσμου συμφωνίαις», ακούοντας μυστικά, όπως έδειχνε, μόνον αυτός και κατανοώντας την καθολική των σφαιρών και των κατ’ αυτάς κινούμενων αστέρων αρμονία, που ήταν κάτι πληρέστερο από εκείνη των θνητών και απέδιδε «κατακορέστερον μέλος.

Η υπερκόσμια αυτή συμφωνία, είναι αποτέλεσμα «ἐξ ἀνομοίων μὲν καὶ ποικίλως διαφερόντων ῥοιζημάτων ταχῶν τε καὶ μεγεθῶν καὶ ἐποχήσεων» (εξ ανόμοιων μεν και ποικίλων ταχύτατων ήχων και μεγεθών και συνακόλουθων στοιχείων), που έχουν αναμεταξύ τους εναρμονισθεί με κάποια μουσική διάταξη, αποτελούμενη από κίνηση και μελωδικότητα περιστροφή άμα και ποικιλόμορφη ωραιότητα. Από την υπερκόσμια αυτή συμφωνία εμπνεόμενος, σαν να είχε βάλει σε τάξη και αυτή λογική του νου του, όπως όταν μιλούμε για άσκηση σωματική, επινοούσε όσο ήταν δυνατόν κάποιες εικόνες ίδιες με αυτές που έβλεπε, τις οποίες παρείχε στους μαθητές του μιμούμενος με τα μουσικά όργανα και την φωνή την υπερκόσμια συμφωνία. Γιατί σε αυτόν μόνον από όλους τους ανθρώπους της γης θεωρούσε ότι ήταν κατανοητοί και μπορούσε να ακουσθούν οι κοσμικοί αυτοί φθόγγο».

Εδώ όμως υπάρχει ένα παράδοξο. Εξ όσων γνωρίζουμε την εποχή του Πυθαγόρα, δεν υπήρχαν διαστημόπλοια ούτε τεχνολογία που θα μπορούσε να καταγράψει την μουσική των πλανητών…. Μήπως λοιπόν υπήρχε και άλλος τρόπος;

Και δεν είναι η μόνη σχετικά αναφορά που έχουμε. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο στο έργο του Περί του Σωκράτους Δαιμονίου (590Β) περιγράφεται το βίωμα του Τίμαρχου όταν αυτός επισκέφθηκε το Τροφώνιο άντρο. 

Σύμφωνα λοιπόν με τις πληροφορίες που διασώζονται , ο Τίμαρχος κατήλθε στην κρύπτη του Τροφώνιου, αφού πρώτα τέλεσε όλες τις τελετουργίες που συνήθιζαν στο μαντείο, μένοντας κάτω από το έδαφος για δύο νύχτες και μία μέρα.

Ο Τίμαρχος είπε ότι στην κάθοδο του στη μαντική κρύπτη, η πρώτη του εμπειρία ήταν αυτή της πτήσης σε απόλυτο σκοτάδι, και έπειτα από προσευχή, έμεινε να κείτεται για πολύ ώρα χωρίς να έχει συνείδηση για το αν ήταν ξύπνιος ή αν ονειρευόταν. Παρ' όλα αυτά, την ίδια ώρα τού φάνηκε ότι άκουσε έναν κρότο και ότι χτύπησε στο κεφάλι, και ότι οι ραφές του κρανίου του χωρίστηκαν και απελευθέρωσαν την ψυχή του.

Καθώς απομακρυνόταν η ψυχή του προς τα επάνω αναμειγνυόταν με αέρα διαυγή και καθαρό και ένοιωθε χαρά ... Και του φάνηκε πως άκουσε αμυδρό σφύριγμα να γυρίζει πάνω από το κεφάλι του και ο ήχος που άφηνε ήταν ευχάριστος.... Ο Τίμαρχος αναφέρει πως βγήκε η ψυχή του από το σώμα του, και ανεβαίνοντας πάνω από την γη είδε τους πλανήτες.

Κοιτάζοντας προς τα επάνω δεν είδε πουθενά την γη, αλλά νησιά, (οι πλανήτες) που έλαμπαν με λάμψη απαλή, αλλάζοντας μεταξύ τους και με την σειρά του το καθένα χρώματα. Τα νησιά αυτά φαίνονταν αναρίθμητα στο πλήθος και υπερφυσικά στο μέγεθος, όχι ίσα όλα, αλλά όλα σφαιρικά. Του φάνηκε επίσης πως κινούνταν κυκλικά στον αιθέρα και σιγο σφύριζαν μελωδικά (οι μουσική των σφαιρών) ...!!!

Σε ένα τμήμα επίσης της διδασκαλίας που ακούει "Τίμαρχος", από τη θεία φωνή, διαβάζουμε: 

«Η ανθρώπινη Ψυχή προήλθε από τον θείο Νου. Ένα μέρος της, καθώς αναμιγνύεται με τα πάθη της ύλης, αλλοιώνεται, αλλά ένα άλλο θαυμάσιο μέρος της μας κρατάει ψηλά το κεφάλι, ώστε να αναπνέουμε τον ελεύθερο αέρα, σαν αεραγωγός επικοινωνών με το σκάφανδρο ανθρώπου που έχει καταδυθεί στον βυθό».

Στο Πλατωνικό έργο "ΦΑΙΔΩΝ" ή περί ψυχής (110b), ο Σωκράτης αναφέρει, μία πληροφορία η οποία επίσης είναι αρκετά παράξενη, και δημιουργεί πολλά ερωτηματικά. 

Αναφέρει σχετικά: 

«Λέγεται λοιπόν, ω συνομιλητή, πως η γη είναι, αν την έβλεπε κανείς από ψηλά, σαν τις σφαίρες (μπάλες ποδοσφαίρου) που είναι από δώδεκα κομμάτια διαφορετικού δέρματος. Δηλαδή είναι πολύχρωμη σφαίρα και τα μέρη της ξεχωρίζουν από τα χρώματα που έχει το καθένα, ενώ τα χρώματα που χρησιμοποιούν οι ζωγράφοι μας εδώ, δεν είναι παρά απομιμήσεις εκείνων των χρωμάτων.

Εκεί λοιπόν όλη η γη είναι χρωματισμένη από αυτά τα χρώματα, που είναι πιο λαμπερά και καθαρά από τα εδώ. Κάποιο μέρος της είναι πορφυρό και καταπληκτικό στην ομορφιά, ενώ άλλο χρυσωπό, άλλο λευκότερο από το γύψο και το χιόνι, και έτσι είναι χρωματισμένη και με τα άλλα χρώματα, και ακόμα περισσότερα, και ωραιότερα από όσα εμείς έχουμε δει. Γιατί ακόμα και οι κοιλότητες της που είναι γεμάτες αέρα και νερό, παίρνουν μια απόχρωση λαμπερή μέσα στην ποικιλία των άλλων χρωμάτων, ώστε να δίνει την εντύπωση μιας ενιαίας εικόνας πολύχρωμης».

Ας επιστρέψουμε όμως στο παρόν και στα πορίσματα της N.A.S.A. Όταν ο Voyager II την δεκαετία του ’90, επισκέφθηκε τον Δία τον Ουρανό και τον Κρόνο η N.A.S.A κατέγραψε για πρώτη φορά τους ήχους που παράγουν οι πλανήτες. Έκτοτε έχουν καταγραφεί ήχοι από πολλούς πλανήτες.

Πριν μία δεκαετία περίπου οι επιστήμονες της NASA κατέγραψαν τη χαμηλότερη νότα που ακούστηκε ποτέ στο σύμπαν. Όπως έγραφε ο Nigel Hawkes στους Times, ήταν ο βαθύς βρυχηθμός μιας γιγαντιαίας μαύρης τρύπας. Η νότα είναι η σι ύφεση αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να την ακούσετε: βρίσκεται 57 οκτάβες κάτω από το μεσαίο ντο, συχνότητα ένα εκατομμύριο δισεκατομμύρια φορές χαμηλότερη από το όριο της ανθρώπινης ακοής.

Κάθε πλανήτης όπως θα ακούσετε, έχει τον δικό του ήχο, και αυτό είναι το εκπληκτικό. 

Ακούστε προσεκτικά το δείγμα που θα βρείτε εδώ:






Σας εφιστώ την προσοχή στους ήχους που ακούγονται από τον κάθε πλανήτη ξεχωριστά. 


Παρατηρήστε πως ο Ποσειδώνας ο Θεός της θάλασσας παράγει ήχο κατά την περιφορά του στο διάστημα, που μοιάζει εκπληκτικά με τον ήχο των κυμάτων στην θάλασσα….!!! 

Τυχαίο άραγε;

Αντίστοιχα ο ήχος του Κρόνου είναι, ένας καθόλου ευχάριστος ήχος, ενώ του Ουρανού, κάποιες στιγμές ακούμε ήχο που μοιάζει παρόμοια με τον ήχο των αεριωθούμενων αεροπλάνων.

Δεν είναι τυχαίο πως τον πιο μελωδικό ήχο τον παράγει η Γη, και μάλιστα κάποιες στιγμές ακούμε μελωδία που μοιάζει με κελάηδημα πουλιών….

Ο κάθε πλανήτης παράγει τον δικό του ήχο, αν όμως ήμασταν σε θέση να ακούσουμε την κλασσική συμφωνία που παράγεται από το σύνολο μελωδιών των πλανητών ανά ηλιακό σύστημα ή ανά γαλαξία, ίσως τότε μπορούσαμε να ακούσουμε την μουσική της αρμονίας τους σύμπαντος…..

Καλώς ήρθατε στον Πλανήτη Γη…..!

Διαβάστε περισσότερα... »

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

Γιάννης Υφαντής: Ο Έλληνας αφανής ήρωας που προσελήνωσε τον Άρμστρονγκ



Είναι ένας από τους αφανείς ήρωες της ιστορικής αποστολής του «Apollo 11» στο φεγγάρι! Είναι ο άνθρωπος που έβαλε και αυτός ένα λιθαράκι σε μία από τις σημαντικότερες διαστημικές αναζητήσεις της ανθρωπότητας. Πάνω απ' όλα είναι... Έλληνας.

Ο λόγος για τον επιστήμονα Γιάννη Υφαντή,
ο οποίος δοκίμασε και βελτίωσε το σύστημα προσσελήνωσης του «Lunar Module», του οχήματος που αποκολλήθηκε από το «Apollo 11» και πάτησε στη Σελήνη.

Σήμερα, μιλάει για την εμπειρία του,
για τα σοβαρά προβλήματα που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της απογείωσης που λίγο έλειψε να στοιχίσουν τη ζωή των αστροναυτών, αλλά και για το όνειρό του να δημιουργήσουν οι Έλληνες ένα διαστημικό πρόγραμμα.

Ο Γ. Υφαντής είχε ασχοληθεί για αρκετό καιρό
με τα συστήματα αδρανούς πλοήγησης, ελέγχου, πορείας και καθοδήγησης, τα οποία χρησιμοποιούνται σε αεροσκάφη, διαστημόπλοια, πυραύλους, πλοία και υποβρύχια.

«
Από τεχνολογικής άποψης, το πιο ζωτικό υποσύστημα μέσα σε ένα πολύπλοκο σύστημα, όπως το διαστημόπλοιο, είναι εκείνο της καθοδήγησης πορείας και πλοηγήσεως. Ακριβώς επειδή ήμουν γνώστης των πλοηγικών συστημάτων, καθώς η εταιρεία για την οποία εργαζόμουν τότε κατασκεύασε τέτοια συστήματα για τη NASA, η εταιρεία μού ανέθεσε το έργο της δοκιμής του διαστημόπλοιου προσσεληνώσεως ''Lunar Module''. 

Ως επικεφαλής της ομάδας τεχνικών και μηχανικών,
πραγματοποίησα περιβαλλοντικές δοκιμές και μελέτες και μελέτες για να σιγουρευτώ ότι το σύστημα είναι ικανό, φερέγγυο και μπορεί να αντέξει στο αφιλόξενο περιβάλλον του Διαστήματος
» δηλώνει ο κ. Υφαντής στον «Τύπο της Κυριακής».

Μάλιστα, ο Έλληνας επιστήμονας και η ομάδα του εντόπισαν και μερικές αδυναμίες του συστήματος, καθώς κατά τη διάρκεια των ελέγχων διαπίστωσαν ότι κάποιες βίδες δεν συγκρατούσαν καλά το ρυθμιστή υψομέτρου, πρόβλημα που θα μπορούσε να στοιχίσει ακριβά στους αστροναύτες. Την ίδια ώρα, ο Γ. Υφαντής εξέφρασε την πικρία του στο γεγονός ότι μέσα σε αυτή τη γιορτή «ξεχάστηκαν οι αφανείς ήρωες, που έκαναν δυνατή αυτή την επιτυχία». 

Μάλιστα, έκανε λόγο για ένα πρόγραμμα που κόστισε 20 δισ. δολάρια
και στο οποίο συμμετείχαν 190.000 επιστήμονες, μηχανικοί, τεχνικοί, αστροναύτες και εργάτες. «Ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους ήταν και αρκετοί Έλληνες, ένας από τους οποίους ήμουν και εγώ» αναφέρει, μεταξύ άλλων.

«Πέταξα στον ουρανό»

Τη ημέρα αυτή, που έμεινε στην ιστορία, ο Γ. Υφαντής βρισκόταν στην Ελλάδα.
Όπως αναφέρει στον «Τύπο της Κυριακής» μαζί με το Χιούστον καρδιοχτυπούσε και ο ίδιος. «Όλα είχαν δοκιμαστεί, αλλά η εφαρμογή είναι διαφορετικό πράγμα. Με ενδιέφερε να δω ότι όλα είναι εντάξει με το «Lunar Module», δεν έλεγα τίποτα εκείνη την ώρα, αλλά η σκέψη με βασάνιζε. Μετά πέταξα στον ουρανό» υποστηρίζει.

Ο επιστήμονας που έχει σχεδιάσει και δοκιμάσει βαλλιστικούς πυραύλους υποβρυχίων, δηλώνει ευτυχής που γεννήθηκε Έλληνας. «Και αν ποτέ κατάφερε να πείσω τους Έλληνες να δημιουργήσουν διαστημικό πρόγραμμα, τότε θα πεθάνω ευτυχής», αναφέρει κλείνοντας.

Διαβάστε περισσότερα... »

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ... ΟΜΩΣ ΑΛΗΘΙΝΑ!


Δημητρίου Κ. Περδετζόγλου

Δρ Φαρμακοποιού



1

 Ένας από τους επιφανέστερους Έλληνες Αστρονόμους είναι ο Αυτόλυκος ο Πιττανεύς.  Δύο από τα έργα του, που σώθηκαν σε ελληνική αραβική και λατινική έκδοση, είναι τα παλαιότερα αστρονομικά συγγράμματα που υπάρχουν.

  Ο Αυτόλυκος μέτρησε επ’ ακριβώς, (άγνωστη μέχρι σήμερα η μέθοδος που ακολούθησε), τον όγκο της Γης και της Σελήνης, καθώς και την απόσταση που τις χωρίζει! Επί πλέον υποστήριζε ότι στην ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΟΡΟΣΕΙΡΑ!!!

Οι ισχυρισμοί του Αυτόλυκου αποδίδονταν, ως δημιούργημα της οργιάζουσας φαντασίας του, ώσπου ο Γαλιλαίος (1564 – 1642), παρατηρώντας με το τηλεσκόπιό του την Σελήνη, διαπίστωσε ότι η επιφάνειά της, όντως είναι γεμάτη από βουνά και κοιλάδες. Αυτή ήταν η πρώτη επιβεβαίωση του Αυτόλυκου, έστω και καθυστερημένα.

Όταν, μάλιστα, αιώνες αργότερα οι Αμερικανοί αστροναύτες πέρασαν στην αθέατη πλευρά της Σελήνης, πράγματι, διαπίστωσαν την ύπαρξη εκείνης της μεγάλης οροσειράς. Σήμερα η οροσειρά αυτή ονομάζεται «Autolycus», από το όνομα του πρώτου ανθρώπου που την ανέφερε.  Όμως, και μόνο η αναφορά του Αυτόλυκου στην αθέατη πλευρά της Σελήνης και στην ύπαρξη της άγνωστης οροσειράς, θέτει πολλά ερωτηματικά.

•     Με ποίο τρόπο ο Έλληνας αστρονόμος διαπίστωσε την ύπαρξή της;

•     Πως έκανε παρατηρήσεις στην αθέατη πλευρά της Σελήνης;

•     Πως μπόρεσε να δει μια οροσειρά, που όχι μόνο είναι αόρατη δια γυμνού οφθαλμού, αλλά ταυτόχρονα βρίσκεται στην περιοχή εκείνη που είναι μονίμως στην πίσω πλευρά της Σελήνης; Ακόμα κι αν κάποιος διαθέτει το τελειότερο τηλεσκόπιο και πάλι θα ήταν αδύνατον να έχει οπτική επαφή με την πίσω πλευρά της Σελήνης.

   Ο Αυτόλυκος ο Πιτταναίος ή Πιττανεύς (περ. 360 π.Χ. – περ. 290 π.Χ.) ήταν ένας αρχαίος Έλληνας αστρονόμος, μαθηματικός και γεωγράφος.

«Αυτόλυκος» σημαίνει «αυτόφωτος», αυτός που έχει το δικό του φως.

     Ο Αυτόλυκος γεννήθηκε στην Πιττάνη της Αιολίδας, στη Μικρά Ασία. Δεν είναι γνωστό τίποτα από τη ζωή του. Τα έργα του φαίνεται ότι γράφτηκαν ή τουλάχιστον ολοκληρώθηκαν στην Αθήνα, ανάμεσα στα έτη 335 π.Χ. και 300 π.Χ.. Τα σωζόμενα έργα του Αυτολύκου περιλαμβάνουν ένα βιβλίο για τις σφαίρες, το «Περί της κινουμένης σφαίρας», που περιλαμβάνει δώδεκα ζητήματα περί σφαιρικής αστρονομίας και ειδικότερα περί της όψης του ουρανού και της θέσεως των περί  αυτόν κύκλων συναρτήσει του γεωγραφικού πλάτους του τόπου παρατήρησης και έτερο "Περί ανατολών και δύσεων των ουράνιων σωμάτων", που διαιρείται σε δύο μέρη. Στο πρώτο περιλαμβάνει δεκατρείς αστρονομικές προτάσεις, ενώ το δεύτερο αναφέρεται στη διαίρεση του ζωδιακού κύκλου σε δωδεκατημόρια. Το «Περί της κινουμένης σφαίρας» θεωρείται η αρχαιότερη μαθηματική πραγματεία που σώζεται στο σύνολό της.


        Ο Αυτόλυκος γεννήθηκε στην Πιττάνη της Αιολίδας, στη Μικρά Ασία. Δεν είναι γνωστό τίποτα από τη ζωή του. Τα έργα του φαίνεται ότι γράφτηκαν ή τουλάχιστον ολοκληρώθηκαν στην Αθήνα, ανάμεσα στα έτη 335 π.Χ. και 300 π.Χ.. Τα σωζόμενα έργα του Αυτολύκου περιλαμβάνουν ένα βιβλίο για τις σφαίρες, το «Περί της κινουμένης σφαίρας», που περιλαμβάνει δώδεκα ζητήματα περί σφαιρικής αστρονομίας και ειδικότερα περί της όψης του ουρανού και της θέσεως των περί  αυτόν κύκλων συναρτήσει του γεωγραφικού πλάτους του τόπου παρατήρησης και έτερο "Περί ανατολών και δύσεων των ουράνιων σωμάτων", που διαιρείται σε δύο μέρη. Στο πρώτο περιλαμβάνει δεκατρείς αστρονομικές προτάσεις, ενώ το δεύτερο αναφέρεται στη διαίρεση του ζωδιακού κύκλου σε δωδεκατημόρια. Το «Περί της κινουμένης σφαίρας» θεωρείται η αρχαιότερη μαθηματική πραγματεία που σώζεται στο σύνολό της.


    Ο Ευκλείδης αναφέρεται σε εργασίες του Αυτολύκου. Ο Αυτόλυκος υπήρξε δάσκαλος του Αρκεσιλάου. Ο Διογένης ο Λαέρτιος γράφει ότι ο Αρκεσίλαος συνοδεύθηκε από τον δάσκαλό του Αυτόλυκο σε ένα ταξίδι στις Σάρδεις. Ο Φραγκίσκος Μαυρόλυκος μετέφρασε τα σωζόμενα έργα του Αυτολύκου τον 16ο αιώνα. Οι αστρονομικοί όροι «ακρονύκτιος» και «κοσμική ανατολή των αστέρων», εισάχθηκαν από τον Αυτόλυκο.


    Στη Γεωμετρία, ο Αυτόλυκος μελέτησε τα χαρακτηριστικά και την κίνηση μιας σφαίρας στο ομώνυμο έργο του. Ο Θεοδόσιος της Βιθυνίας βασίσθηκε για το έργο του «Σφαιρικά» στην εργασία του Αυτολύκου. Ο Αυτόλυκος μελέτησε ακόμη τη σχέση ανάμεσα στην ανατολή και στη δύση των ουράνιων σωμάτων και έγραψε ότι «κάθε αστέρας που ανατέλλει και δύει, πάντα ανατέλλει και δύει στα ίδια σημεία στον ορίζοντα».


   Προς τιμή του Αυτολύκου, φέρει το όνομά του, ο ένας από τους τρεις μεγάλους κρατήρες στο βόρειο ημισφαίριο της Σελήνης, πάνω από τα σεληνιακά Απέννινα όρη, στη Θάλασσα των Βροχών. Η περιγραφείσα απο τον Αυτόλυκο οροσειρά, στην αθέατη (far side, dark side) πλευρά της σελήνης, έχει ύψος 6.500 m περισσότερο, απο την υψηλότερη κορυφή του  Mons Huygens (4,7 Km ύψος) της μεγαλύτερης οροσειράς Montes Apenninus, της ορατής (near side) πλευράς της σελήνης.




ΠΗΓΗ:
-el.wikipedia.org
-NASA


==============================================


2
    Στο Έργο του Πλάτωνος, «Φαίδων» ή «Περί Ψυχής» (110b, 6-7) «ακούμε» τον Σωκράτη να περιγράφει τον Πλανήτη Γη, όπως ακριβώς τον γνωρίζουμε σήμερα μέσα από τις κάμερες της σύγχρονης τεχνολογίας. Λέει ο Σωκράτης: Λέγεται λοιπόν ότι η Γη είναι, αν την έβλεπε κανείς από ψηλά, σαν τις σφαίρες (σφαίρες επίσκυρου, δηλ. μπάλες ποδοσφαίρου) εκείνες που είναι καμωμένες από δώδεκα κομμάτια διαφορετικά δέρματα. 

Δηλαδή είναι πολύχρωμη σφαίρα και τα μέρη της ξεχωρίζουν από τα χρώματα που έχει το καθένα, και τα χρώματα που χρησιμοποιούν οι ζωγράφοι μας εδώ, δεν είναι παρά απομιμήσεις εκείνων των χρωμάτων. Από κει λοιπόν βλέπουμε ότι η γη είναι χρωματισμένη απ αυτά τα χρώματα, που είναι πιο λαμπερά και καθαρά από τα εδώ. Οι κοιλότητες παίρνουν μια απόχρωση λαμπρή μέσα στην ποικιλία των άλλων χρωμάτων ώστε να δίνει εντύπωση ενιαίας εικόνας πολύχρωμης. Αυτή λοιπόν η γη είναι στολισμένη με διάφορα πετράδια και ωραία χρώματα, και ακόμα με χρυσάφι ασήμι και άλλα παρόμοια ώστε να είναι απόλαυση για καλότυχους θεατές. 

Δεν είμαστε σε θέση να ξέρουμε, πως ο Σωκράτης γνώριζε όλες αυτές τις λεπτομέρειες. Το βέβαιο είναι ότι για να κάνει κάποιος μια τέτοια περιγραφή, δυο ερμηνείες υπάρχουν. Ή να έχει προσωπική εμπειρία, ή να είναι περιγραφή εμπειρίας κάποιου άλλου…

ΚΕΙΜΕΝΟ
[110b] έγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη

ἡ γῆ αὐτὴ ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυ-τοι σφαῖραι, ποικίλη, χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ τὰἐνθάδε εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα, οἷς δὴ οἱ γραφῆς

[110 [110c] καταχρῶνται. ἐκεῖ δὲ πᾶσαν τὴν γῆν ἐκ τοιούτων εἶναι, καὶ πολὺ ἔτι ἐκ λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων ἢ τούτων∙ τὴν
μ μὲν γὰρ ἁλουργῆ εἶναι [καὶ] θαυμαστὴν τὸ κάλλος, τὴν δὲ χρυσοειδῆ, τὴν δὲ ὅση λευκὴ γύψου ἢ χιόνος λευκοτέραν,καὶ ἐκ τῶν ἄλλων χρωμάτων συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ ἔτι
πλειόνων καὶ καλλιόνων ἢ ὅσα ἡμεῖς ἑωράκαμεν. καὶ γὰρ
α αὐτὰ ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός τε καὶ ἀέρος ἔκπλεα
[110 [110d] ὄντα, χρώματός τι εἶδος παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν τῇ τῶν
ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν τι αὐτῆς εἶδος συνεχὲς
ποικίλον ποικίλον φαντάζεσθαι.



Ο ισχυρισμός αυτός του Σωκράτη, μέχρι πρόσφατα, προβλημάτιζε τους μελετητές των πλατωνικών έργων, αφού ναι μεν γνωρίζουμε πλέον το σφαιρικό σχήμα της Γης, όμως το ότι η γήινη σφαίρα είναι και «δωδεκάσκυτος»; Μεταγενέστερα διαπιστώθηκε, ότι ο γήινος φλοιός «επιπλέει» πάνω σε δώδεκα μεγάλες τεκτονικές πλάκες, αποτέλεσμα των οποίων είναι οι σεισμοί. 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Λέγεται λοιπόν, ω συνομιλητή, πως η γη είναι, αν την έβλεπε 
κανείς από ψηλά, σαν τις σφαίρες (μπάλες ποδοσφαίρου)* 
που είναι από δώδεκα κομμάτια διαφορετικού δέρματος . 

Δηλαδή είναι πολύχρωμη σφαίρα και τα μέρη της ξεχωρίζουν 
από τα χρώματα που έχει το καθένα, ενώ τα χρώματα που
χρησιμοποιούν οι ζωγράφοι μας εδώ,δεν είναι παρά απομιμήσεις 
εκείνων των χρωμάτων.

Εκεί λοιπόν όλη η γη είναι χρωματισμένη απ' αυτά τα χρώματα,
που είναι πιο λαμπεράκαι καθαρά από τα εδώ. Κάποιο μέρος της είναι πορφυρό και καταπληκτικό στηνομορφιά, ένω άλλο χρυσωπό, άλλο λευκότερο από το γύψο και το χιόνι, και έτσι είναι χρωματισμένη και με τα άλλα χρώματα, και ακόμα περισσότερα, και ωραιότερα από όσα εμείς έχουμε δει. 

Γιατί ακόμα και οι κοιλότητες της που είναι γεμάτες αέρα και νερό, παίρνουν μια απόχρωση λαμπερή μέσα στην ποικιλία των άλλων χρωμάτων, ώστε να δίνει την εντύπωση μιας ενιαίας εικόνας πολύχρωμης.

* Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε το Επίσκυρον, παιχνίδι με σφαίρες (δηλαδή με μπάλες) περίπου ίδιο με το σημερινό ποδόσφαιρο

Δηλαδή, παραπάνω ο Πλάτων αναφέρει ότι ο Σωκράτης έλεγε «αν κάποιος έβλεπε τη Γη από ψηλά, θα διαπίστωνε ότι μοιάζει με τις μπάλες που έχουν φτιαχτεί από δώδεκα χρωματιστά είδη δέρματος».

Η λιθόσφαιρα (το εξωτερικό τμήμα του στερεού φλοιού της Γης) χωρίζεται σε μικρό αριθμό πλακών που "επιπλέουν" και κινούνται ανεξάρτητα πάνω στο μανδύα της γης.

Οι πλάκες αυτές ονομάζονται τεκτονικές πλάκες. Tο μεγαλύτερο μέρος της σεισμικής δραστηριότητας της Γης συμβαίνει στα όρια αυτών των πλακών.

Η εξωτερική λιθόσφαιρα συντίθεται από δώδεκα μεγάλες τεκτονικές πλάκες (και αρκετές μικρότερες). 


Διπλό "κλίκ" επι της εικόνας, για μεγέθυνση







                  ΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΣΕΣ ΣΗΜΕΡΑ 
12 ΜΕΓΑΛΕΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΕΣ ΠΛΑΚΕΣ



==============================================
 3 
Η ΠΡΩΤΗ ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΒΑΡΥΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΝΕΥΤΩΝΑ !




             Έργο ΠΛΑΤΩΝΟΣ «ΦΑΙΔΩΝ» ή περί ψυχής (109a)


 Αρχαίο κείμενο:
Πέπεισμαι τοίνυν, ἦ δ' ὅς, ἐγὼ ὡς πρῶτον μέν, 
εἰ ἔστιν ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ περιφερὴς οὖσα, μηδὲν αὐτῇ δεῖν μήτε ἀέρος πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν μήτε 
ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν εἶναι αὐτὴν ἴσχειν 
τὴν ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ ἑαυτῷ πάντῃ καὶ τῆς γῆς αὐτῆς τὴν ἰσορροπίαν. 
ἰσόρροπον γὰρ πρᾶγμα ὁμοίου τινὸς ἐν μέσῳ τεθὲν οὐχ ἕξει μᾶλλον οὐδ' ἧττον οὐδαμόσε κλιθῆναι, 
ὁμοίως δ' ἔχον ἀκλινὲς μενεῖ.πρῶτον μὲν τοίνυν, ἦ δ' ὅς, τοῦτο πέπεισμαι.

Μετάφραση:
Εχω πεισθεί λοιπόν , ότι η γη είναι σφαιρική και δεν έχει ανάγκη ούτε αέρος ούτε άλλου στηρίγματος δια να μην πέσει. Αλλά αρκεί δια να συγκρατείται η ομοιογένεια του ουρανού αυτού, προς εαυτόν σε όλα τα σημεία και η ισορροπία αυτής της ίδιας της γης,επειδή κάθε πράγμα που ισορροπεί εντός ομοιογενούς περιβάλλοντος που και αυτότελεί εν ισορροπία δεν μπορεί να κλίνει προς καμία πλευρά και θα παραμείνει ακλινές, δηλ. αμετακίνητο.

(Νευτώνειος Νόμος βαρύτητος: F=G*m1m2/r^2)
Διαβάστε περισσότερα... »