«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).


"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).

Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.

Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.


ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Παρασκευή 13 Ιουνίου 2014

Αρχιμήδης: Η αρχαία ελληνική ρηματική φράση «εύρηκα - εύρηκα»




Ο μαθηματικός, φιλόσοφος, φυσικός και μηχανικός Αρχιμήδης ήταν ένα από τα μεγαλοφυή πνεύματα που γνώρισε στην πορεία της η ανθρωπότητα. Σίγουρο θεωρείται ότι ο Αρχιμήδης γεννήθηκε στις Συρακούσες περί το 285 π.Χ. και πιθανόν είχε πατέρα τον αστρονόμο Φειδία.

Έκανε τα πρώτα βήματα για το μαθηματικό υπολογισμό επιφανειών με ακανόνιστο περίγραμμα
και συμμετρικών εκ περιστροφής σωμάτων, μέθοδος που εξελίχθηκε, τεκμηριώθηκε και ονομάστηκε στη σύγχρονη εποχή Ολοκληρωτικός Λογισμός, υπολόγισε μία προσεγγιστική τιμή για τον άρρητο αριθμό π, διατύπωσε το νόμο της Μηχανικής για τους μοχλούς και, αντιλαμβανόμενος τις απεριόριστες προεκτάσεις του, γενίκευσε την εφαρμογή λέγοντας «Δος μοι πα στω και ταν γαν κινάσω» (δώσε μου σημείο να στηριχθώ και θα κινήσω τη Γη). 

Διατύπωσε επίσης την ομώνυμη αρχή για την άνωση του νερού, κατασκεύασε διάφορες μηχανές, ένα τύπο πολύσπαστου, τον κοχλία, μία αντλητική μηχανή με την «αρχιμήδειον έλικα» κ.ά.

Η αρχαία Ελληνική ρηματική φράση «εύρηκα - εύρηκα» (αρχαία: εὕρηκα) είναι η πασίγνωστη ιστορική αναφώνηση του Αρχιμήδη (287 π.Χ.-212 π.Χ.)που λέγεται ότι όταν ανακάλυψε την γνωστή Αρχή περί της άνωσης τόσο πολύ είχε ενθουσιασθεί που εξήλθε στο δρόμο γυμνός και τρέχοντας επαναλάμβανε συνεχώς αυτή τη φράση.


Η ιστορία του γεγονότος αυτού έχει ως εξής:



Μία μέρα, ο βασιλιάς Ιέρων Α' των Συρακουσών παρήγγειλε στο μεγαλύτερο καλλιτέχνη της πόλης να του φτιάξει μία κορώνα από καθαρό χρυσάφι. Όταν ο βασιλιάς πήρε την κορώνα, άρχισαν να διαδίδονται φήμες πως ο καλλιτέχνης τον είχε κοροϊδέψει, παίρνοντας ένα μέρος από το χρυσάφι και αντικαθιστώντας το με άλλο μέταλλο.

Ωστόσο, η τελειωμένη κορώνα είχε το ίδιο βάρος με το χρυσάφι του βασιλιά.
Ο βασιλιάς κάλεσε τότε τον Αρχιμήδη να εξετάσει το ζήτημα. Στα πειράματά του, ο Αρχιμήδης βρήκε το νόμο του ειδικού βάρους. Ανακάλυψε πως όταν ένα στερεό σώμα μπει μέσα σε υγρό χάνει τόσο βάρος όσο είναι το βάρος του όγκου του νερού που εκτοπίζει.




Ο Αρχιμήδης επινόησε το σύστημα να παίρνει το ειδικό βάρος των στερεών σωμάτων. Ζύγιζε πρώτα το στερεό στον αέρα και έπειτα το ζύγιζε μέσα στο νερό. Και αφού το στερεό ζύγιζε λιγότερο μέσα στο νερό, αφαιρούσε το βάρος που είχε μέσα στο νερό από το βάρος που είχε στον αέρα.

Τέλος, διαιρούσε το βάρος του στερεού σώματος στον αέρα με την απώλεια βάρους που είχε το σώμα μέσα στο νερό. Έμαθε έτσι, πως ένας δοσμένος όγκος από χρυσάφι ζυγίζει 19,3 φορές τον ίσο όγκο νερού.

Όμως, καθώς δεν μπόρεσε να προχωρήσει περισσότερο στο πρόβλημα της βασιλικής κορώνας,
ο Αρχιμήδης σηκώθηκε να πάει στα λουτρά για να ξεκουραστεί. Εκεί βρήκε τη λύση.

Μέσα στον ενθουσιασμό του βγήκε από το λουτρό γυμνός στο δρόμο φωνάζοντας: "Εύρηκα! Εύρηκα!".

Ο Αρχιμήδης γύρισε στο σπίτι του, ζύγισε την κορώνα στον αέρα και ύστερα τη ζύγισε μέσα στο νερό. Με τη μέθοδο αυτή βρήκε το ειδικό βάρος της κορώνας. Το ειδικό βάρος της δεν ήτανε 19,3. Δεν μπορούσε, λοιπόν, η κορώνα να είναι από καθαρό χρυσάφι. Ο Αρχιμήδης απέδειξε πως ο καλλιτέχνης ήταν απατεώνας.

Σ' αυτό το ιστορικό περιστατικό αποδίδεται σήμερα όλη η ουσία της Ανακριτικής. Και μάλιστα θεωρείται η πρώτη αναμφισβήτητα προσπάθεια που έγινε για τον σκοπό της αποκάλυψης εγκλήματος με προσφυγή σε επιστημονικές γνώσεις και εν προκειμένω του Αρχιμήδη, που ενήργησε ως πραγματογνώμων.


arxaia-ellinika
Διαβάστε περισσότερα... »

Η μάζα και ο χαρακτήρας της




Από την άποψη της ψυχολογίας, η έκφραση μάζα παίρνει μια εντελώς διαφορετική σημασία. Μέσα σε κάποιες δεδομένες συνθήκες, και μόνο μέσα σε αυτές τις συνθήκες, μια συσσώρευση ανθρώπων αποκτά καινούργιους χαρακτήρες, πολύ διαφορετικούς από αυτούς του κάθε ατόμου που τη συνθέτει. 


Η συνειδητή προσωπικότητα εξαφανίζεται, τα αισθήματα και οι ιδέες όλων των μονάδων είναι προσανατολισμένα στην ίδια κατεύθυνση. Διαμορφώνεται μια συλλογική ψυχή, προσωρινή αναμφίβολα, αλλά που εμφανίζει χαρακτήρες πολύ σαφείς. Η συλλογικότητα επομένως γίνεται αυτό που, ελλείψει μιας καλύτερης έκφρασης, θα ονομάσω μια οργανωμένη μάζα, ή, αν προτιμάτε, μια μάζα ψυχολογική. 

Αποτελεί ένα ενιαίο ον και υπόκειται στο νόμο της διανοητικής ενότητας των μαζών.


Γουσταύος λε Μπον, Ψυχολογία των μαζών (έκδοση ΤΟ ΒΗΜΑ, 2010, σειρά “Βιβλία που άλλαξαν τον κόσμο”, μετάφραση Ι. Χριστοδούλου, σελίδες 33-40)
Διαβάστε περισσότερα... »

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2014

Ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ φυσιοκρατικὴ ἀντίληψις





1. Το θεμέλιο του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού ήταν η Φυσιοκρατική Αντίληψη.


2. Η απόκτηση της Φυσιοκρατικής Αντίληψης επιτυγχάνετο από όλους μέσω της γνώσης
της ετυμολογίας των λέξεων της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας.


3. Οι λέξεις της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας δεν σημειώνουν μόνο,
όπως κάνουν όλες οι λέξεις όλων των γλωσσών συμπεριλαμβανομένων των Νέων Ελληνικών.

Οι Λέξεις της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας σημαίνουν,
δηλαδή σου λένε το φυσιοκρατικό περιεχόμενο της λέξης ή/και σε προκαλούν να το μάθεις. 

4. Η Φυσιοκρατική Αντίληψη είναι η βάση, το θεμέλιο της Επιστημονικής Σκέψης,
κατ’ αρχήν της Μηχανιστικής που είναι η βάση της Αναλυτικής Κριτικής Σκέψης και μετά της Ουσιαστικής με την συστηματική γνώση της Γεωμετρίας, της Φυσικής και των Μαθηματικών η οποία επιτρέπει την ανέλιξη της Συνθετικής, Ερευνητικής και Εφευρετικής Σκέψης.

Οι γυναίκες στην Αρχαία Ελλάδα ήταν επιφορτισμένες με την ανάπτυξη της Φυσιοκρατικής Αντίληψης
στα παιδιά τους. Επομένως γνώριζαν την ετυμολογία των Αρχαίων Ελληνικών Λέξεων, διέθεταν οι ίδιες Φυσιοκρατική Αντίληψη και Αναλυτική Κριτική Σκέψη, είχαν τουλάχιστον Μηχανιστική Επιστημονική Σκέψη και πολλές από αυτές είχαν Ουσιαστική Επιστημονική Σκέψη.

Δίνω λίγα παραδείγματα του πως η γνώση της ετυμολογίας των λέξεων οδηγούσε στην απόκτηση της Φυσιοκρατικής Αντίληψης.


1. Η λέξη πυραμίς.
Πυραμίς = Πυρ + αμίς =ενέργεια + δοχείο = ενέργεια + συλλέκτης = Συλλέκτης Ενέργειας. 

Αυτόματα η ίδια η λέξη προκαλούσε τις ερωτήσεις: ΤΙ είναι ενέργεια; ΤΙ είναι συλλέκτης; ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ γίνεται αυτό;

2. Η λέξη ὀστεομάχιον (στομάχι).
Οστεομάχιον = το όργανο του σώματος που μπορεί να μάχεται ακόμη και οστά. 

Αυτόματα η ίδια η λέξη προκαλούσε τις ερωτήσεις: ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ γίνεται αυτό;

3. Η λέξη ἐξέλιξις.
Εξέλιξη = εκ της έλικος. 
Αυτόματα η ίδια η λέξη προκαλούσε τις ερωτήσεις: ΠΟΙΑΣ έλικος; ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ γίνεται αυτό;

Κλπ., κλπ., κλπ.

Οι απαντήσεις στις ερωτήσεις διαμόρφωναν την Φυσιοκρατική Αντίληψη του ερωτούντος…
 

Έτσι στην ηλικία 

[4. Η λέξη ἡλικία. 

 Ηλικία. Ήλιος + κίω = ήλιος + γυρίζω γύρω από = ήλιος + περιστρέφομαι. 

Ήτοι όταν ρωτάς τι ηλικία είσαι, ουσιαστικά ρωτάς πόσες περιστροφές γύρω από τον ήλιο έχεις κάνει. 

Αυτόματα η ίδια η λέξη προκαλούσε τις ερωτήσεις: ΠΟΙΑΣ περιστροφής; ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ γίνεται αυτό;]

ίσως των 15 ετών, τα παιδιά είχαν ήδη αποκτήσει Φυσιοκρατική Αντίληψη και μία ισχυρότατη ανάγκη να γνωρίζουν καθώς και μία στάση ζωής που οδηγούσε στην απόκτηση της επιστημονικής σκέψης…

Το θάψιμο και η δολοφονία του Ελληνικού Πολιτισμού δεν περιορίστηκε
μόνο στις πόλεις, στα αρχιτεκτονικά έργα, στα πολιτιστικά έργα (θέατρα), στα τεχνικά έργα, στα μνημεία κλπ., ούτε στην ασύλληπτου μεγέθους διαχρονική γενοκτονία των Ελλήνων που συνεχίζεται σήμερα, ούτε στην Ελληνική Γραμματεία…

Το θάψιμο και η δολοφονία του Ελληνικού Πολιτισμού καθώς και η γενοκτονία των Ελλήνων,
ήταν και είναι διαχρονικά, η πρώτη προτεραιότητα της Συμμορίας.


Γιάννης Κατσούλης
φωτογραφία
Διαβάστε περισσότερα... »

Οι νευρίτες, οι δενδρίτες, ο Ερμής και ο Όμηρος



Ο ρόλος του Ερμή στην μετάδοση της πληροφορίας και των μηνυμάτων


Με τον όρο νευρώνας, ορίζουμε το κύτταρο που αποτελεί δομικό μέρος και λειτουργική μονάδα του νευρικού συστήματος. 

Κάθε νευρώνας αποτελείται από ένα κυτταρικό σώμα, που περιλαμβάνει τον πυρήνα και μεγάλο αριθμό οργανιδίων, και από μία ή περισσότερες αποφυάδες. Αυτές ονομάζονται “δενδρίτες” όταν συλλέγουν τα σήματα που στέλνονται στο κύτταρο,και “άξονας” όταν μεταδίδει ώσεις από το κυτταρικό σώμα.

Οι αισθητήριοι νευρώνες (προσαγωγός νευρώνας): συμμετέχουν στη λήψη ερεθισμάτων από το περιβάλλον, μεταφέροντας τις πληροφορίες από τα αισθητήρια όργανα στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Οι ενδιάµεσοι ή συνδετικοί νευρώνες: στο εσωτερικό του κεντρικού συστήματος,
ενσωματώνουν τις πληροφορίες που παρέχουν οι αισθητήριοι νευρώνες και τις μεταδίδουν στους κινητικούς νευρώνες.

Οι κινητικοί νευρώνες (απαγωγός νευρώνας):
μεταφέρουν τα μηνύματα στα δραστικά κύτταρα.

Το Σώμα, το μεγαλύτερο κεντρικό τμήμα του κυττάρου μεταξύ των δενδριτών
και του νευράξονα και περιλαμβάνει το πυρήνα του κυττάρου.

Τον Νευράξονα, που ονομάζεται και νευρίτης ή απλά άξονας, μια λεπτή ίνα που μπορεί
να είναι μέχρι και δεκάδες χιλιάδες φορές μεγαλύτερη σε μήκος από τη διάμετρο του σώματος. Αυτή η δομή μεταφέρει τα νευρικά σήματα από τον νευρώνα. Κάθε νευρώνας διαθέτει μόνο ένα άξονα, αλλά αυτός ο άξονας μπορεί να διακλαδίζεται έντονα, με αποτέλεσμα να επιτυγχάνεται η επικοινωνία με πολλά κύτταρα-στόχους. 

Εκεί που τελειώνει ο άξονας υπάρχουν σημαντικά στοιχεία τα τελικά κομβία, που χρειάζονται για την μεταφορά των πληροφοριών προς άλλους δενδρίτες, άλλων νευρώνων. 

Οι περισσότεροι νευράξονες, είναι μονωμένοι με έλυτρα μυελίνης.
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ


Δένδρα, Νήες και Ερμής στα Ομηρικά Έπη


Τα δέντρα ΔΕΝΔΡΙΤΕΣ είναι χαρακτηριστικό της Ομηρικής περιγραφής για την χλωρίδα εκτός από την αναλυτική καταγραφή της πανίδος. 

Είναι θαυμαστά στον νησί των Φαιάκων, που όλες τις εποχές έχουν καρπούς, στην ρίζα μιας ελιά,ς ο Οδυσσέας συνομιλεί με την θεά της, το δέντρο που έφτιαξε το κρεβάτι του και η δοκιμασία της Πηνελόπης και στο κήπο όρχατο του Λάερτη τα θυμάται και τα ξαναμετρά. Ήταν της παιδικής του ηλικίας κληρονομιά. 

Επίσης αξιοσημείωτη είναι και η παρουσία του Ερμή και καταλυτικός ο ρόλος του στα Ομηρικά Έπη. 

Βοηθά τον Πρίαμο να φθάσει αόρατος σχεδός στην σκηνή του Αχιλλέα στην ραψωδία Ω και εκτός από το μήνυμα που στέλνει στην Καλυψώ δίνει το μόλυ στον Οδυσσέα και συνοδεύει τις ψυχές των μνηστήρων στον Άδη στην ραψωδία ω. 

Τα Ομηρικά Έπη τελειώνουν με τον Ερμή και την Ερμηνεία του και οπωσδήποτε είναι Ιστορίες Δύναμης των Ελλήνων για γερά νεύρα και υγιές νευρικό σύστημα του εγκεφάλου άρχοντος του νου. 

Πολύ σημαντική είναι και η παρουσία των ΝΗΩΝ πολύχρωμων κοίλων και θαυμαστών. Τα καράβια του ΝΟΥ , ΝΕΥΡΙΤΕΣ που διασχίζουν την θάλασσα της κοσμικής αντίληψης ταχύτατα στην παρουσιάση των ΝΗΩΝ.

Το πρόβλημα της Ερμηνείας είναι πάντοτε ένα πρόβλημα υποκειμενικότητος. Όσο πιο αντικειμενικές είναι οι θεμελιώδεις αξιωματικές προτάσεις που θα στηρίξεις την ερμηνεία σου τόσο πιο λιγότερο υποκειμενικός είσαι.

Το πρόβλημα της αντικειμενικότητος είναι ένα πρόβλημα υποκειμένου σε κόσμο αντικειμένων που υπόκειται.

Λύνεται με την νηφαλιότητα της γνώσης και την ανιδιοτέλεια της γνώσης σε ένα κόσμο μαστροπών της γνώσης.

Το πρόβλημα του νευρικού συστήματος, ισορροπείται με την ανάγνωση και την μελέτη Ομηρικών Κειμένων που τροφοδοτούν τα δένδρα του νου,  με πλούσιο χώμα, άφθονο νερό όλους τους αέρηδες της οξυγόνωσης του εγκεφάλου και την καλή λειτουργία της φωτοσύνθεσης σε σύνδεση σύνθεση των 4 στοιχείων.

Τα δε πλοία του νου,  γερά αβύθιστα σκαριά, με το σωστό αεράκι να σαλπάρουν στην κουπαστή του Απείρου Χωροχρόνου.

Αν είσαι φυτό ή δένδρο, που θα στρέψεις τα φύλλα σου; Σε ποιο ΉΛΙΟ φωτιά;

Αν είσαι πλοίο ή ναυς, πως θα φθάσεις,   ταξιδεύοντας εν πλω, για την Ιθάκη;


Ο Ερμής πρέπει να λειτουργεί πολύ καλά και σωστά στην αποστολή και στην λήψη των μηνυμάτων και των πληροφοριών
μέχρι να συναντήσεις την Αθηνά κοντά σε μία ελιά.

Αστραία, Ιούνιος 2014, 10

Διαβάστε περισσότερα... »

Τι έγραψε ο Einstein στον Freud




Στον Ζίγκμουντ Φρόιντ


Αγαπητέ καθηγητή Φρόιντ,

Είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος με τον οποίο η προσπάθεια να συλλάβετε την αλήθεια
έχει ξεπεράσει κάθε άλλη επιθυμία σας.
Δείξατε με ακαταμάχητη σαφήνεια πόσο αχώριστα είναι συνδεδεμένα το επιθετικό και το καταστροφικό ένστικτο με το ερωτικό και ζωτικό ένστικτο στην ανθρώπινη ψυχή. 

Ταυτόχρονα, μια βαθιά λαχτάρα γι' αυτή τη μεγάλη εκπλήρωση, την εσωτερική και εξωτερική απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τον πόλεμο, λάμπει μέσα στην αμείλικτη λογική των εκθέσεών σας. Αυτός ήταν ο δεδηλωμένος σκοπός όλων όσοι έχουν τιμηθεί σαν ηθικοί και πνευματικοί ηγέτες, πέρα από τα όρια της εποχής και της χώρας τους, χωρίς εξαίρεση από τον Ιησού Χριστό μέχρι τον Γκαίτε και τον Καντ. 

Δεν είναι σημαντικό πως αυτοί οι άνδρες έχουν παγκόσμια γίνει αποδεκτοί ως ηγέτες, σε πείσμα του γεγονότος πως οι προσπάθειές τους να διαμορφώσουν την πορεία των ανθρώπινων υποθέσεων είχαν γνωρίσει λίγη μόνο επιτυχία;

Είμαι πεπεισμένος πως οι μεγάλοι άνδρες - αυτοί των οποίων τα επιτεύγματα,
ακόμη και μέσα σε μια περιορισμένη σφαίρα, τους τοποθετούν πάνω από τους υπόλοιπους συνανθρώπους τους - εμψυχώθηκαν σε ένα μεγάλο ποσοστό από τα ίδια ιδανικά. Αλλά είχαν μικρή επίδραση στην πορεία των πολιτικών γεγονότων. Φαίνεται σχεδόν πως αυτός ο χώρος, από τον οποίο εξαρτάται η τύχη των εθνών, είναι μοιραίο να παραδοθεί στη βία και την ανευθυνότητα.




Οι πολιτικοί αρχηγοί ή οι κυβερνήσεις χρωστούν τη θέση τους είτε στη βία είτε στη λαϊκή εκλογή. Δεν μπορούμε να τους θεωρήσουμε σαν αντιπρόσωπους των καλύτερων ηθικά και πνευματικά στοιχείων των εθνών τους. Η πνευματική ελίτ δεν έχει άμεση επίδραση στην ιστορία των εθνών στις μέρες μας. 

Η έλλειψη συνοχής τούς αποτρέπει από το να διαδραματίσουν έναν άμεσο ρόλο στη λύση των σύγχρονων προβλημάτων. Δε νομίζετε πως μπορεί να επέλθει μια αλλαγή από αυτή την άποψη, μέσα από ένα ελεύθερο σύνδεσμο ανθρώπων, των οποίων οι εργασίες και τα επιτεύγματα μέχρι σήμερα αποτελούν εγγύηση της ικανότητάς τους και της καθαρότητας των σκοπών τους; 

Αυτός ο διεθνής σύνδεσμος, του οποίου τα μέλη θα ήταν αναγκαίο να βρίσκονται σε επαφή μεταξύ τους μέσω μιας διαρκούς ανταλλαγής γνωμών, θα μπορεί, καθορίζοντας τη στάση του στον Τύπο - οι υπογράφοντες σε κάθε περίπτωση θα φέρουν την ευθύνη - να αποκτήσει μια σημαντική και σωτήρια ηθική επιρροή στην επίλυση των πολιτικών προβλημάτων. 

Μια τέτοια οργάνωση φυσικά θα αποτελούσε βορά όλων των κακών που τόσο συχνά οδηγούν σε εκφυλισμό τις οργανώσεις των διανοουμένων, κι αυτοί είναι κίνδυνοι οι οποίοι είναι αχώριστα συνδεδεμένοι με την ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Αλλά δε θα έπρεπε μια προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση να δοκιμαστεί σε πείσμα όλων αυτών; Πιστεύω πως αυτή η προσπάθεια είναι το λιγότερο ένα επιτακτικό καθήκον.

Αν μπορούσε 'να δημιουργηθεί ένας μόνιμος πνευματικός σύνδεσμος, όπως αυτός που περιέγραψα,
χωρίς αμφιβολία θα έπρεπε να κινητοποιήσει τους θρησκευτικούς οργανισμούς στον αγώνα εναντίον του πολέμιου. Θα έδινε κουράγιο σε πολλούς, των οποίων οι καλές προθέσεις σήμερα έχουν παραλύσει, από μια μελαγχολική υποταγή. 

Τελικά, πιστεύω ότι ο τρόπος να δώσουμε πολύτιμη ηθική συμπαράσταση στα στοιχεία αυτά της Κοινωνίας των Εθνών που πραγματικά εργάζονται για το μεγάλο σκοπό του ιδρύματος αυτού θα είναι ακριβώς ένας σύνδεσμος, δημιουργημένος από πρόσωπα όπως αυτά που έχω περιγράψει, που το καθένα θα απολαμβάνει μεγάλου σεβασμού.

Θα ήταν καλύτερα να θέσω τις προτάσεις αυτές σε σας, αντί σε οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο, επειδή είστε σε μικρότερο βαθμό από τους άλλους ανθρώπους θύμα των επιθυμιών σας και επειδή η κρίση σας βασίζεται σε ένα σοβαρό αίσθημα υπευθυνότητας.

~ Από το βιβλίο "Πώς βλέπω τον κόσμο" Albert Einstein 


Πηγή: Αντικλείδι , http://antikleidi.com


Διαβάστε περισσότερα... »

Τετάρτη 11 Ιουνίου 2014

Πραξικόπημα στην Αρχαία Αθήνα





Ολιγαρχικό κίνημα κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου (431-404 π.Χ.), που ανέτρεψε το δημοκρατικό πολίτευμα στην αρχαία Αθήνα και εγκαθίδρυσε τη λεγόμενη «Αρχή των 400». 


Εκδηλώθηκε την 14η του μηνός Θαργηλιώνος (9 Ιουνίου) του 411 π.Χ.

Μετά την καταστροφική εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία (415-413π.Χ.),
το δημοκρατικό πολίτευμα στην Αθήνα άρχισε να κλονίζεται. Οι πλούσιοι κάτοικοί της, που επωμίζονταν τις δαπάνες του πολέμου, αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσχέρειες και σχεδίαζαν την ανατροπή του και την εγκαθίδρυση ολιγαρχικού πολιτεύματος. 


Δεν δίσταζαν, μάλιστα, να καταφύγουν στην τρομοκρατία, για να πετύχουν τον σκοπό τους. Επιφανείς ηγέτες των δημοκρατικών, όπως ο Ανδροκλής, δολοφονήθηκαν από ομάδες νεαρών αριστοκρατών.

Το ολιγαρχικό κίνημα είχε ως ιθύνοντα νου τον δεινό ρήτορα Αντιφώντα,
που δρούσε κυρίως από το παρασκήνιο. Άλλες σημαντικές προσωπικότητες των ολιγαρχικών ήταν οι δημαγωγοί Φρύνιχος και Πείσανδρος, άλλοτε θανάσιμοι αντίπαλοι και τώρα σύμμαχοι προ του κοινού σκοπού, και ο μετριοπαθής Θηραμένης. 


Οι ολιγαρχικοί ζητούσαν περικοπή δαπανών και περιορισμό των ενεργών πολιτών σε αυτούς μόνο που «χρήμασι και σώμασι» ήταν σε θέση να ωφελούν την πόλη. Γι’ αυτούς ήταν ο μόνος τρόπος να σωθεί η Αθήνα, που είχε απολέσει το στρατιωτικό πλεονέκτημα στην αναμέτρησή της με τη Σπάρτη.

Οι συνωμότες κέρδισαν αρχικά την Εκκλησία του Δήμου, όταν ανακοίνωσαν ότι η Περσία
ήταν διατεθειμένη να βοηθήσει οικονομικά την Αθήνα με την μεσολάβηση του Αλκιβιάδη. Όταν, όμως, αυτός δεν τήρησε τις υποσχέσεις του, οι ολιγαρχικοί δεν μπορούσαν να κάνουν πίσω, σε μια Αθήνα που βρισκόταν σε έκρυθμη κατάσταση. 


Συγκάλεσαν την Εκκλησία του Δήμου και πρότειναν να δημιουργηθεί με μικτό σύστημα διορισμού και εκλογής η Βουλή των 400, που θα είχε απόλυτες εξουσίες, ενόσω διαρκούσε ο πόλεμος. Η Βουλή αυτή θα μπορούσε να συμβουλεύεται ένα σώμα 5.000 πολιτών, όποτε το θεωρούσε αναγκαίο.

Οι 400, που αποτελούνταν κυρίως από ακραίους ολιγαρχικούς, δεν ήταν διατεθειμένοι
να μοιραστούν την εξουσία με τους πεντακισχιλίους. Επέβαλαν τη θέλησή τους και διέλυσαν τη δημοκρατικά εκλεγμένη Βουλή των 500. Η κατάλυση της Δημοκρατίας είχε επιτελεσθεί.

Οι πραξικοπηματίες δεν θα μπορούσαν να διατηρήσουν τη δύναμή τους,
αν δεν είχαν τη συγκατάθεση του πανίσχυρου αθηναϊκού στόλου, που εκείνη την περίοδο ναυλοχούσε στη Σάμο. Δεν το πέτυχαν, γεγονός που συνετέλεσε στο θνησιγενές του εγχειρήματός τους. 

Τα πληρώματα μόλις έμαθαν για το κίνημα στην Αθήνα, ορκίστηκαν πίστη στη δημοκρατία, καθαίρεσαν τους αρχηγούς τους και εξέλεξαν νέους. Ο Θρασύβουλος και ο Θράσυλος ήταν δύο από αυτούς. Οι νέοι ηγέτες του στόλου ανακάλεσαν τον Αλκιβιάδη και διακήρυξαν την πρόθεσή τους να συνεχίσουν τον πόλεμο κατά της Σπάρτης.

Στην Αθήνα, η νέα ολιγαρχική διακυβέρνηση υπέφερε εξ αρχής από εσωτερικά προβλήματα,
καθώς στους κόλπους της ξέσπασε διαμάχη μεταξύ μετριοπαθών και ακραίων στοιχείων. Οι μετριοπαθείς, με αρχηγό τον Θηραμένη, ζητούσαν την αντικατάσταση των 400 με ένα διευρυμένο ολιγαρχικό σώμα των 5.000, στο οποίο θα συμμετείχαν και εκπρόσωποι από τις κατώτερες τάξεις (ζευγίτες και άνω). 

Ευρισκόμενοι υπό πίεση, οι ακραίοι ολιγαρχικοί υπό τον Φρύνιχο ήταν έτοιμοι να συνάψουν ειρήνη με τους Σπαρτιάτες, θυσιάζοντας την ηγεμονία, ακόμη και την ανεξαρτησία της πόλης. Παράλληλα, άρχισαν να τειχίζουν την Ηιετιώνεια χερσόνησο (σημερινή Δραπετσώνα), στην είσοδο του Πειραιά. Οι διαδόσεις του Θηραμένη, ότι το οχυρό προοριζόταν να διευκολύνει την απόβαση των Σπαρτιατών, προκάλεσε την αντίδραση των οπλιτών, οι οποίοι το κατεδάφισαν. Θύμα των διαδόσεων αυτών έπεσε και ο Φρύνιχος, ο οποίος δολοφονήθηκε.

Μετά την εξέλιξη αυτή, οι μετριοπαθείς ολιγαρχικοί πήραν το πάνω χέρι και εγκατέστησαν την «αρχή των 5.000»
τον Σεπτέμβριο του 411 π.Χ. Ο Θουκυδίδης εγκωμιάζει το νέο πολίτευμα, που αποτελούσε συνδυασμό ολιγαρχικών και δημοκρατικών στοιχείων. 

Από τους ηγέτες των ακραίων ολιγαρχικών, ο Αντιφών καταδικάσθηκε σε θάνατο και ήπιε το κώνειο, ενώ o Πείσανδρος κατέφυγε στους Σπαρτιάτες. Η δημοκρατία στην Αθήνα αποκαταστάθηκε τον Ιούνιο του 410 π.Χ, μετά τη διπλή νίκη του αθηναϊκού στόλου στην Κύζικο.

πηγή-sansimera.gr
Διαβάστε περισσότερα... »

Παρειδωλία (με βιβλιογραφία - links)







Δείτε οπωσδήποτε κι εδώ


Παρειδωλία ονομάζεται το ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο ένα δυσδιάκριτο ή ασαφές εξωτερικό ερέθισμα εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ευκρινές και πλήρως αναγνωρίσιμο. 


Στην ουσία η παρειδωλία, μας δείχνει την προσκόλληση που έχει ο ανθρώπινος εγκέφαλος στα μοτίβα.

Ακριβώς αυτή η έγκαιρη και ακριβής αναγνώριση προτύπων ήταν ένας σημαντικός εξελικτικός παράγοντας
στην πορεία του ανθρώπου. Σκεφτείτε απλά πόσο σημαντικό είναι να αναγνωρίζουμε πρόσωπα γρήγορα, αλλά και να ερμηνεύουμε τις εκφράσεις στα πρόσωπα των ανθρώπων γρήγορα και σωστά. Αυτό βοηθάει και ενθαρρύνει τις διαπροσωπικές και γενικότερα τις κοινωνικές μας σχέσεις. 


Το πρώτο πράγμα που τα μωρά μαθαίνουν είναι τα ανθρώπινα πρόσωπα. Τα πρόσωπα της οικογένειας ή των ατόμων που τα φροντίζουν προκαλούν χαρά σε ένα μωρό, ενώ ένα άγνωστο πρόσωπο μπορεί να φέρει και κλάμα.

Επίσης το φαινόμενο της παρειδωλίας μας δείχνει πόσο αναγκαία είναι η παρουσία ανθρώπινων πλασμάτων γύρω μας. 

Στην ουσία αμφιλεγόμενα οπτικά ερεθίσματα μετουσιώνονται σε ανθρώπινα πρόσωπα κυρίως, αλλά πολλές φορές και σε άλλες μορφές (πχ. ζώων ή οικείων μοτίβων). Κάθε παρειδωλία αντικατοπτρίζει την αδιάκοπη προσπάθεια της συνείδησης να απομονώσει, από ένα διφορούμενο οπτικό ερέθισμα κάποιο χαρακτηριστικό και να του δώσει νόημα και μια συντεταγμένη δομή. 

Σε αυτό φυσικά, παίζει ρόλο το πώς η ψυχή και η σκέψη ενός ανθρώπου αποτυπώνουν και αναπαραγάγουν νοητικά ένα μοτίβο. Σε πολλά ψυχολογικά τεστ χρησιμοποιούνται θολές εικόνες ή ακαθόριστα σχέδια ώστε μέσω αυτού που θα δει το άτομο στην εικόνα να διαπιστωθεί η ψυχική του κατάσταση. 

Για παράδειγμα σε μια αφηρημένη εικόνα κάποιος μπορεί να δει ένα σκυλί που κοιμάται, ένα παιδί που κλαίει, μια γυμνή γυναίκα ή ένα κρύο σάντουιτς ή ότι άλλο. Αυτό που κάποιος προβάλλει στην εικόνα που βλέπει λέει πολλά για την ψυχική του ευεξία. Άλλωστε το γνωστό τεστ Rorschach στηρίζεται ακριβώς σε αυτό.

Μια εικόνα χίλιες λέξεις… 

Δείτε τις εικόνες που ακολουθούν και γνωρίστε το φαινόμενο της παρειδωλίας.




Το Κλειδί της Σκέψης – www.tokleidi.com


Πηγή: 
wikipedia
Sagan, Carl. The Demon-Haunted World – Science as a Candle in the Dark (New York: Random House, 1995)
Φωτογραφίες αναζήτηση Google


πηγή-tokleidi.com






ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΕΔΩ:
-http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CF%89%CE%BB%CE%AF%CE%B1
-http://www.pentapostagma.gr/2014/05/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CF%89%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B5%CE%BA%CE%BC%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%89%CE%BD%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1.html#.U5d-e3J_vTo
-http://www.skepdic.gr/entries/Pi/pareidolia.htm
-http://diadrastiko.blogspot.gr/2014/05/blog-post_9633.html
-http://greeksceptic.com/tag/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CF%89%CE%BB%CE%AF%CE%B1/
-http://www.techgear.gr/pareidolia-facetracker-meets-hello-little-fella-41410/
-http://giati.pblogs.gr/tags/fotografia-fantasmata-pareidolia-gr.html
-http://www.e-typos.com/content/entheta_pdf/fai2.pdf
-http://medicaltv.eu/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CF%89%CE%BB%CE%AF%CE%B1/
-http://www.inewsgr.com/164/poso-fysiologiki-einai-i-pareidolia.htm
-http://neadiastasi.blogspot.gr/2014/04/blog-post_4.html
Διαβάστε περισσότερα... »

Αγαπάτε αλλήλους, ως εαυτόν



Σε λίγες λέξεις χωράει όλη η σοφία του κόσμου. 

Μια φράση που συχνά λέμε αλλά, δυστυχώς, σπάνια εφαρμόζουμε σε όλη της την έκταση. Δεν είναι λίγες οι φορές που μπορεί να αγαπάμε τους άλλους χωρίς να δείχνουμε ίχνος αγάπης για τον εαυτό μας και δεν είναι λίγες οι φορές που μπορεί να αγαπάμε μονάχα τον εαυτό μας αδιαφορώντας για τους γύρω μας. Ο άνθρωπός βλέπετε έχει την τάση και τα πιο απλά να τα κάνει περίπλοκα.

Όταν όμως μιλάμε για αγάπη τα πράγματα είναι απλά. Είμαστε όλοι ανθρώπινα όντα που κάνουν λάθη.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θα πρέπει να διδάξουμε ο ένας στον άλλον την αγάπη, την καλοσύνη και την συγχώρεση αντί να καταδικάζουμε τον εαυτό μας ή τους άλλους. Μπορούμε να είμαστε πολύ πιο ευτυχείς όταν βλέπουμε και λαμβάνουμε το καλό από τους ανθρώπους και όταν προσφέρουμε το καλό στους ανθρώπους.


Όλοι έχουμε τις αρνητικές και τις θετικές μας πλευρές και όλοι είμαστε διαφορετικοί. Αν αποδεχθούμε ο ένας τον άλλον και δούμε τον διπλανό μας σαν φίλο και αδερφό θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε από το σκοτάδι και να βγούμε στο φως μιας ευτυχισμένης ζωής. 

Φανταστείτε αν όλοι μοιράζαμε απλόχερα την αγάπη της καρδιάς μας και δεν σπέρναμε το μίσος και την διχόνοια στο πέρασμα μας. Φανταστείτε ένα θαυμάσιο κόσμο που θα είχαμε δημιουργήσει και σε πόσο μεγάλη αρμονία θα ζούσαμε με τους άλλος.

Ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να έχει τη δική του πίστη του, αλλά πρέπει να σέβεται τις πεποιθήσεις των άλλων και τα έθιμα του και μην καταφέρετε εναντίον του. 

Οι πρόγονοί μας πολέμησαν και έδωσαν τη ζωή τους για να έχουμε την ελευθερία να έχουμε τις δικές μας πεποιθήσεις, χωρίς να φοβόμαστε για αυτό. 

Διαβάστε περισσότερα... »

Η ζωή (μας) σε κουτάκια



Αν η ζωή ήταν τοποθετημένη σε κουτάκια θα ήταν σχεδιασμένη κάπως έτσι...

Ενενήντα χρόνια ζωής σε μήνες:



Ενενήντα χρόνια ζωής σε εβδομάδες:



Διάσημοι θάνατοι:



Εδώ βλέπουμε που τοποθετούνται πάνω στα κουτάκια θάνατοι διάσημων. Περίπου 25 ετών έφυγαν διάσημοι ροκ σταρ όπως ο Kurt Cobain, Jim Morrison, Janiw Joplin, Jimi Hendrix, Amy Winehouse.

Στα 35 τους πέθαναν
οι Merilyn Monroe και Mozart ενώ Hitler, Lincoln και Steve Jobs πέθαναν στα 55 τους.

Η ζωή και το έργο των Αϊνστάιν και Νεύτωνα:




Τα πιο παραγωγικά χρόνια των Αϊνστάιν και Νεύτωνα ήταν μεταξύ 25 και 35.

Εσύ;






Διαβάστε περισσότερα... »

Κλεψύδρα – η κλοπή του χρόνου




Η λέξη είναι ελληνική και εξόχως λυρική. Η μηχανή που κλέβει το νερό. Από το ρήμα κλέπτειν και το ύδωρ φτιάχτηκε η κλεψύδρα, απλούστατη και ευφυής επινόηση που δείχνει το πέρασμα του χρόνου.

Επίσημα η εφεύρεση χρεώνεται στον αυτοκράτορα Tenji της Ιαπωνίας που λέγεται πως μια τέτοια μέρα, 10 Ιουνίου του 671 π.Χ. έβαλε μπρος το Rokoku, ρολόι ύδατος για να μετρά τον χρόνο και να υποδεικνύει τις ώρες. Η μεγάλη κλεψύδρα τοποθετήθηκε στην πρωτεύουσα Οtsu. Συμβατική βέβαια η ημερομηνία γιατί κανείς δεν ξέρει πόσο πίσω πάνε τα ρολόγια στον χρόνο και ποιος πολιτισμός τα πρωτοεφηύρε.

Από τον 16ο αι. π.Χ. οι κλεψύδρες στην πιο στοιχειώδη τους μορφή, δοχεία που μετρούσαν την αλλαγή στη στάθμη του νερού, ήταν γνωστές στην Βαβυλώνα των θαυμάτων και στην μυστικιστική Αίγυπτο. Το παλιότερο ρολόι ύδατος που άφησε ίχνη στις ανασκαφές στο Καρνάκ χρονολογήθηκε το 1417-1379 π.Χ. στη διάρκεια της βασιλείας τουΑμενχωτέπ του ΙΙΙ και βρέθηκε στον ναό του Άμμωνα-Ρα.

Κάποιοι αποδίδουν ακόμα αρχαιότερη πατρότητα στην Κίνα της 4ης χιλιετίας π.Χ.
Οι αρχαίοι αγροτικοί λαοί έπρεπε να βρουν ένα δίκαιο σύστημα να μετρούν και να μοιράζουν το νερό στα χωράφια και η κρατική εξουσία επιστράτευε μηχανικούς, μαθηματικούς και εφευρέτες για να το φτιάξουν. Ακόμα, ο ακριβής υπολογισμός του χρόνου ήταν πολύτιμος και ιερός για το θρησκευτικό ημερολόγιο. 

Έπρεπε να ξέρουν με συνέπεια τις ιερές και ανίερες μέρες, τη διάρκειά τους, τον χρόνο των τελετουργιών. Έτσι οι κλεψύδρες, από μικρούλικες συσκευές μέχρι υπερθεαματικές κατασκευές είχαν μεγάλη ποικιλία και έμπνευση. 

Οι Βαβυλώνιοι έφτιαχναν κλεψύδρες στο αγαπημένο τους κυλινδρικό σχήμα και προσέθεταν λεπτομερείς πήλινες πινακίδες όπου αναγράφονταν οι ενδείξεις του χρόνου. Καινοτομίες και βελτιώσεις γίνονταν διαρκώς. Γρανάζια, ιμάντες, τροχαλίες, «αυτόματα» που εξασφάλιζαν προγραμματισμό προστίθενταν με κάθε νέα αναλαμπή κάποιου πνεύματος. 

Το 976 ο Zhang Sixun έλυσε το πρόβλημα της διαφοράς θερμοκρασίας που πάγωνε το νερό της κλεψύδρας αντικαθιστώντας το με υγρό υδράργυρο. Οι λαοί που είχαν άφθονο νερό κατασκεύασαν ρολόγια ύδατος. Ο κόσμος της ερήμου υπολόγιζε με τη ροή της άμμου. Σταδιακά η άμμος επικράτησε και νίκησε το νερό στα περισσότερα ρολόγια γιατί ήταν πιο σταθερό, λιγότερο πολύμορφο στοιχείο και άρα πιο έμπιστο.



Οι Έλληνες βελτίωσαν σημαντικά τις κλεψύδρες λύνοντας το θέμα του εξαφανιζόμενου υγρού
επινοώντας ένα λεπτομερές σύστημα ανατροφοδότησης. Ο ρωμαίος Βιτρούβιος το έκανε πιο φαντασμαγορικό φτιάχνοντας επιπλέον ξυπνητήρια που λειτουργούσαν με γκονγκς και πνευστά.

Έλληνες και Ρωμαίοι έδωσαν μεγάλη προσοχή στην λεπτομέρεια εξαιτίας της ρητορικής και όχι μόνο.
Από τον 4ο αι. π.Χ. στην Αθήνα βάζανε κλεψύδρες στους οίκους ανοχής των Αθηνών για να μετράνε τον χρόνο των «πελατών» –πολύ άγχος! 

Οι Ρωμαίοι που ήταν πωρωμένοι με τις αγορεύσεις και το δίκαιο μετρούσαν τον χρόνο του κάθε ομιλητή να είναι ισόνομα τα πράγματα. 

Τον 1ο π.Χ. αι. στην Αγορά στήθηκε το μέχρι σήμερα θαυμάσιο οκταγωνικό Ωρολόγιον, το μνημείο των Ανέμων του αστρονόμου Ανδρόνικου. Ταυτόχρονα ηλιακό ρολόι και τεράστια κλεψύδρα αποτύπωνε όχι μόνο το πέρασμα των 24 ωρών αλλά και τις εποχές και τις αστρολογικές ημερομηνίες και περιόδους.


Θαυμάσια εξέλιξη είχαν οι κλεψύδρες και στον μεσαίωνα. Σε Βυζάντιο και στον ισλαμικό μεσαιωνικό κόσμο,
πάνω στις αρχές του Αρχιμήδη δουλεύτηκαν ιδέες γεμάτες έμπνευση. Τα καλύτερα και πιο εντυπωσιακά επιτεύγματα ήταν του θρυλικού Πέρση μηχανικού Al-Jazari που έφτιαξε κάποιες από τις πιο απίθανες μηχανές της ανθρωπότητας. 

Αυτουνού του τζίνιους και η ιδέα για το «ρολόι ελέφαντα», μια μηχανή με δύο δεξαμενές που έπαιρνε υπόψιν της και το ανόμοιο μήκος της κάθε μέρας του χρόνου και έτσι είχε προσαρμοζόμενη μηχανική που υπολόγιζε καθημερινά 365 μέρες το χρόνο την ποσότητα του ύδατος. Η κατασκευή είχε τη μορφή ελέφαντα, του ιερού ζώου της μακροβιότητας –έχουνε ποίηση μέσα τους οι Ανατολίτες!

Γ.Κ.


Διαβάστε περισσότερα... »

Τρίτη 10 Ιουνίου 2014

Μέγας Αλέξανδρος: Σαν σήμερα πεθαίνει ο μεγαλύτερος Έλληνας Μακεδόνας στρατηλάτης [10 Ιουνίου 323 π.Χ.]



Πέθανε στην Βαβυλώνα, στο παλάτι του Ναβουχοδονόσορα Β' στις 10 Ιουνίου του 323 π.Χ., 
σε ηλικία ακριβώς 32 ετών και 11 μηνών.


Σαν σήμερα πέθανε στη Βαβυλώνα ο μεγαλύτερος Έλληνας Μακεδόνας στρατηλάτης και για πολλούς η σημαντικότερη μορφή της παγκόσμιας ιστορίας.

Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στις 20 ή 21 Ιουλίου του 356 π.Χ στην Πέλλα της Μακεδονίας. Πατέρας του ήταν ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος Β’ και μητέρα του η Ολυμπιάδα, κόρη του βασιλιά της Ηπείρου Νεοπτόλεμου. Από τον πατέρα του ο Αλέξανδρος κληρονόμησε την οξεία αντίληψη, τις οργανωτικές ικανότητες και την ταχύτητα ενεργειών. Και από τη μητέρα του τη φιλοδοξία, την υπερηφάνεια και την ισχυρή θέληση.



Η Ολυμπιάς και ο Φίλιππος Β΄


Στα παιδικά του χρόνια εκπαιδεύτηκε από τους παιδαγωγούς Λεωνίδα το Μολοσσό και Λυσίμαχο
τον Ακαρνάνα. Σε ηλικία 13 ετών μαθήτευσε κοντά στον Αριστοτέλη. Ο μεγάλος φιλόσοφος τον μόρφωσε με τα Ελληνικά ιδεώδη και του ενέπνευσε τον θαυμασμό και την αγάπη για το ελληνικό πνεύμα και πολιτισμό. Στον Αριστοτέλη έδειχνε πάντα σεβασμό και ευγνωμοσύνη. Έλεγε πως τον πατέρα του χρωστάει “το ζην” και στο δάσκαλό του το “ευ ζην”.

Από τον πατέρα του έλαβε σπουδαία μαθήματα πολιτικής και στρατηγικής.
Πάντοτε βρισκόταν κοντά του, όταν εκείνος συζητούσε με ξένους πρεσβευτές και απεσταλμένους. Τον ακολουθούσε στις εκστρατείες, όπου έπαιρνε μαθήματα στρατιωτικής τέχνης.

Έτσι, από πολύ νωρίς απέκτησε πολιτική και στρατιωτική ωριμότητα.
Σε ηλικία 16 ετών, ως αντικαταστάτης του πατέρα του, που έλειπε σε εκστρατεία, κατέπνιξε την επανάσταση της θρακικής φυλής των Μαίδων, ενώ σε ηλικία 18 ετών, στη Μάχη της Χαιρώνειας (2 Αυγούστου 338 π.Χ.) ήταν διοικητής στρατιωτικού σώματος και διακρίθηκε για τις πολεμικές του αρετές.




Σε ηλικία 20 ετών έγινε βασιλιάς της Μακεδονίας, μετά τη δολοφονία του πατέρα του το 336 π.Χ.
Από πολύ νωρίς αντιμετώπισε οργανωμένες συνωμοσίες εναντίον του, τις οποίες διέλυσε με αστραπιαία ταχύτητα. Με την ίδια αστραπιαία ταχύτητα και αποφασιστικότητα εξεστράτευσε εναντίον των πόλεων της Νότιας Ελλάδας, οι οποίες μόλις έμαθαν το θάνατο του Φιλίππου επαναστάτησαν.

Μόλις, όμως, πληροφορήθηκαν την εκστρατεία του Αλεξάνδρου εναντίον τους,
έσπευσαν να δηλώσουν υποταγή και σε συνέδριο, που έγινε στην Κόρινθο, τον ανακήρυξαν Ηγεμόνα της Ελλάδας, όπως και νωρίτερα τον πατέρα του και αρχιστράτηγο στην επικείμενη εκστρατεία κατά των Περσών.

Ο Αλέξανδρος ικανοποιημένος γύρισε στη Μακεδονία. Για να απαλλάξει το βασίλειό του
από κάθε κίνδυνο, προτού εκστρατεύσει εναντίον των Περσών, εκστράτευσε εναντίον των βαρβαρικών φυλών, που κατοικούσαν βόρεια της Μακεδονίας (335 π.Χ.).

Νίκησε τις φυλές αυτές, έφθασε ως τον Δούναβη και επέστρεψε στην Πέλλα.
Απερίσπαστος πια άρχισε την προετοιμασία για τη μεγάλη εκστρατεία κατά των Περσών. Βρέθηκε, όμως, στην ανάγκη να έλθει για δεύτερη φορά στη Νότιο Ελλάδα, όπου οι Θηβαίοι και οι Αθηναίοι είχαν και πάλι επαναστατήσει. Αφού κατέστειλε την ανταρσία των δύο πόλεων, επέστρεψε στη Μακεδονία και συμπλήρωσε τις ετοιμασίες του για την εκστρατεία κατά της Περσίας.

Την άνοιξη του 334 π.Χ, ο Αλέξανδρος ξεκίνησε με 50.000 πεζούς και 6.000 ιππείς,
αφού άφησε για επίτροπό του στη Μακεδονία το στρατηγό Αντίπατρο. Προχώρησε από τη Θράκη κι έφθασε στον Ελλήσποντο. Εκεί τον περίμενε ο στόλος του, που τον αποτελούσαν 120 πολεμικά και πολλά άλλα βοηθητικά πλοία. Πέρασε στην Τροία, όπου επισκέφθηκε τον τάφο του Αχιλλέα, προσευχήθηκε κι έκανε θυσίες.




Στις
όχθες του Γρανικού ποταμού είχε συγκεντρωθεί ο περσικός στρατός, έτοιμος ν’ αντιμετωπίσει τον Αλέξανδρο. Στον Γρανικό έγινε η πρώτη μάχη μεταξύ των Μακεδόνων και των Περσών (22 Μαΐου 334 π.Χ.).

Ο Αλέξανδρος οδηγούσε ο ίδιος το στρατό του και πολέμησε ο ίδιος στήθος
προς στήθος με τους γενναιότερους πολεμιστές των Περσών. Κινδύνευσε, μάλιστα, σοβαρά. Οι Πέρσες, τελικά, δεν κατόρθωσαν ν’ αναχαιτίσουν την ορμή των Μακεδόνων, εγκατέλειψαν τον αγώνα και υποχώρησαν άτακτα.

Χωρίς να χάσει χρόνο, ο Αλέξανδρος προχώρησε νότια και απελευθέρωσε τις ελληνικές πόλεις
της Μικράς Ασίας. Τον χειμώνα του 334 π.Χ. έφθασε στην πόλη Γόρδιο στις όχθες του Σαγγάριου ποταμού, όπου αποφάσισε να ξεχειμωνιάσει. Εκεί, στο βασιλικό ανάκτορο, υπήρχε ο περίφημος Γόρδιος Δεσμός. Η παράδοση έλεγε πως όποιος τον έλυνε θα κυρίευε την Ασία. Ο Αλέξανδρος απλά τον έκοψε με το σπαθί του.

Την άνοιξη του 333 π.Χ, βάδισε προς τα νότια, πέρασε το όρος Ταύρος και μπήκε στην Κιλικία.
Κυρίευσε την πόλη Ταρσό και σταμάτησε εκεί για ν’ αναπαυθεί ο στρατός του. Ύστερα από ένα λουτρό στα κρύα νερά του ποταμού Κύδνου, ο Αλέξανδρος αρρώστησε, αλλά γρήγορα έγινε καλά και συνέχισε την πορεία του προς τη Συρία.

Συνάντησε τότε για δεύτερη φορά τον περσικό στρατό από 500.000 μαχητές
κι έδωσε μάχη κοντά στην πόλη Ισσό της Κιλικίας (12 Νοεμβρίου 333 π.Χ.). Οι Πέρσες υπέστησαν πανωλεθρία και διαλύθηκαν. Ο βασιλιάς Δαρείος κινδύνευσε και γλίτωσε μόνο με τη φυγή του. Στην Ισσό ο Αλέξανδρος κυρίευσε πλούσια λάφυρα και αιχμαλώτισε την οικογένεια του Δαρείου, αλλά της φέρθηκε μεγαλόψυχα.

Ο Αλέξανδρος, αντί να συνεχίσει την καταδίωξη του Δαρείου, προχώρησε νότια,
για να γίνει κύριος όλων των παραλίων της Μεσογείου και να εξουδετερώσει κάθε απειλή του περσικού στόλου. Κατέλαβε, κατά σειρά, τη Φοινίκη, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο.

Επισκέφθηκε στην έρημο το μαντείο του Άμμωνος Διός, όπου οι ιερείς
τον χαιρέτισαν ως τον νέο Δία. Στις ακτές της Αιγύπτου, κοντά στις εκβολές του Νείλου και σε θέση κατάλληλη για την ανάπτυξη του εμπορίου, όρισε να χτιστεί η Αλεξάνδρεια. Ο ίδιος χάραξε τα τείχη και τους δρόμους της.




Επιστρέφοντας από την Αίγυπτο στην Ασία συνάντησε στα Γαυγάμηλα,
πέρα από τον Τίγρη ποταμό, νέο πολυάριθμο περσικό στρατό και τον νίκησε (1 Οκτωβρίου 331 π.Χ). Ο Δαρείος σώθηκε και πάλι, αλλά δολοφονήθηκε από τον σατράπη της Βακτριανής Βήσσο.

Ο περσικός στρατός καταστράφηκε, οι σπουδαιότερες πόλεις της Περσίας – Βαβυλώνα,
Σούσα και Περσέπολη, όπου το ανάκτορο του Δαρείου- παραδόθηκαν στον Αλέξανδρο και ολόκληρη η Περσία κατακτήθηκε.

Ο Αλέξανδρος, όμως, δεν σταμάτησε στην Περσία. Προχώρησε προς τα ανατολικά
για να υποτάξει τις φυλές που κατοικούσαν εκεί και ν” απαλλάξει έτσι το μεγάλο του βασίλειο από μελλοντικό κίνδυνο. Πέρασε τη Σογδιανή και τη Βακτριανή και το 327 π.Χ. μπήκε στις Ινδίες, όπου νίκησε τον βασιλιά Πώρο. Οι στρατιώτες του, όμως, κουράστηκαν και αρνήθηκαν να προχωρήσουν. Αναγκάσθηκε τότε να ανακόψει την επική πορεία του προς Ανατολάς.

Ένα μέρος του στρατού το έστειλε με πλοία στην Περσία, με επικεφαλής τον ναύαρχο Νέαρχο.
Αυτός με το υπόλοιπο στράτευμα πέρασε την έρημο Γεδρωσία, όπου χάθηκαν πολλοί στρατιώτες του από την πείνα και τη δίψα, και επέστρεψε στα Σούσα.

Άρχισε τότε να σκέφτεται την οργάνωση της επικράτειάς του. Μελετώντας τον τρόπο της ζωής των Περσών
και τον τρόπο της διοικήσεώς τους, έβγαλε το συμπέρασμα πως για να διατηρηθεί το αχανές κράτος που δημιούργησε έπρεπε να συμφιλιώσει τους Πέρσες ευγενείς με τους Έλληνες.

Φαντάστηκε τον εαυτό του σαν ελληνοπέρση βασιλιά και μιμήθηκε την ενδυμασία
και γενικά τον τρόπο ζωής τους. Παντρεύτηκε την κόρη του Δαρείου Στάτειρα και την ανιψιά της Παρυσάτιδα (324 π.Χ.), ενώ παρακίνησε τους αξιωματικούς και τους στρατιώτες του να παντρευτούν κι αυτοί Περσίδες.

Νωρίτερα (327 π.Χ.) είχε παντρευτεί τη Ρωξάνη, κόρη τοπικού ηγεμόνα της Βακτριανής,
παρά την αντίδραση των στρατηγών του. Η Ρωξάνη τού χάρισε και τον μοναδικό του απόγονο, τον Αλέξανδρο Δ’, ο οποίος γεννήθηκε δύο μήνες μετά το θάνατο του στρατηλάτη και σκοτώθηκε σε ηλικία 12 ετών με διαταγή του Κάσσανδρου, στρατηγού του Μεγάλου Αλεξάνδρου και σφετεριστή του θρόνου της Μακεδονίας.

Στους Μακεδόνες δεν άρεσε η αλλαγή αυτή του Αλέξανδρου. Μερικοί από τους στρατηγούς του,
μάλιστα, οργάνωσαν εναντίον του συνωμοσίες, τις οποίες ο Αλέξανδρος ανακάλυψε και τιμώρησε σκληρά τους πρωταίτιους. Οι πολλές διοικητικές φροντίδες, οι κόποι και τελευταία ο θάνατος του πιο στενού του φίλου, Ηφαιστίωνα, του έφθειραν την υγεία. Ο Αλέξανδρος αρρώστησε βαριά και στις 10 ή 11 Ιουνίου του 323 π.Χ. άφησε την τελευταία του πνοή στη Βαβυλώνα, σε ηλικία μόλις 32 ετών.




Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το απέραντο κράτος του διαμοιράστηκε μεταξύ των στρατηγών του, που επί πολλά χρόνια διαφωνούσαν για τη διανομή. Δεν χάθηκε, όμως, το εκπολιτιστικό έργο του.

Οι κατακτήσεις του άνοιξαν τα σύνορα μεταξύ του ελληνικού χώρου και της Ανατολής.
Η επικοινωνία με τους “βαρβάρους” συνέβαλε στη διάδοση του ελληνικού πολιτισμός στις χώρες της Ασίας και της Αιγύπτου. Η ελληνική γλώσσα έγινε διεθνής.

Τα Ελληνικά ήθη πέρασαν σ’ όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Ανέτειλε ο πολιτισμός
της λεγόμενης “Ελληνιστικής Εποχής”, που αποτελεί μία νέα λάμψη του ελληνικού πνεύματος.

Δικαιολογημένα, η ιστορία ανακήρυξε τον Αλέξανδρο “Μέγα” για το γιγάντιο έργο του.


Διαβάστε περισσότερα... »

Η φιλία με τα μάτια του Επίκουρου



Ο Επίκουρος (341 π.Χ. – 270 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος. Ίδρυσε δική του φιλοσοφική σχολή, εν ονόματι Κήπος του Επίκουρου, η οποία θεωρείται από τις πιο γνωστές σχολές της ελληνικής φιλοσοφίας. 


Ήταν Αθηναίος πολίτης, γιος του Νεοκλή και της Χαιρεστράτης. Ο πατέρας του, Αθηναίος πολίτης από τον δήμο Γαργηττού συμμετείχε στον αποικισμό της Σάμου, όπου εκεί ο Επίκουρος ανατράφηκε. 

Ο Επίκουρος άρχισε να έρχεται από νωρίς σε έντονη επαφή με τη φιλοσοφία και τις θεωρίες του Δημόκριτου. Σε ηλικία 18 ετών μετέβη στην Αθήνα για την στρατιωτική και πολιτική του θητεία. Αργότερα, δημιούργησε το δικό του Φιλοσοφικό Κύκλο στη Μυτιλήνη και μετά στη Λάμψακο. Επέστρεψε στην Αθήνα το 307 π.Χ., σε ηλικία 34 ετών, και αγόρασε μια έκταση στην Αθήνα ανάμεσα στο Δίπυλων και την Ακαδημία, όπου στέγασε τη φιλοσοφική του σχολή – τον Κήπο του Επίκουρου. Δίδαξε για 35 χρόνια ακολουθώντας ήσυχη και λιτή ζωή. 

Περιστοιχίζονταν από άνδρες, γυναίκες, εταίρες και δούλους, που μετείχαν ισάξια στον επικούρειο Κήπο. Ο Επίκουρος πέθανε το 270 π.Χ. σε ηλικία 72 χρόνων.

Ο Επίκουρος στα συγγράμματα υπογράμμισε
τη σημασία της φιλίας, αλλά και γενικότερα των ανθρώπινων σχέσεων στην ζωή του ανθρώπου. 

Για τον Επίκουρο, η φιλία ήταν πολύ σημαντική πτυχή στη ζωή των ανθρώπων. 

Σε αυτό το άρθρο λοιπόν θα μιλήσουμε για μία από τις πιο σημαντικές σχέσεις του ανθρώπου, τη φιλία. 

Η φιλία έχει αμέτρητα οφέλη για τον άνθρωπο, αν και οι φίλοι ενός ανθρώπου μπορεί να μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Με την βοήθεια της φιλοσοφίας του Επίκουρου θα δούμε τα χαρακτηριστικά μιας υγιούς φιλίας:

Μεταξύ φίλων υπάρχει απουσία φθόνου
και παρουσία ειλικρινούς θαυμασμού για τα επιτεύγματά σας.

Όταν μιλάτε στο φίλο σας ή όταν ακούτε τον φίλο σας, να ακούτε ο ένας τον άλλον πραγματικά,
να μπορείτε να καταλάβετε τι αισθάνεται ο φίλος σας και να κατανοείτε ο ένας για τον άλλον τι είναι καλό και τι κακό.

Όταν βλέπεστε να χαίρεστε πραγματικά.
Να είναι ειλικρινές το χαμόγελο και των δύο.

Όταν συναντιέστε μαζί του να περνάτε τόσο όμορφα που να νιώθετε πως ο χρόνος σταματά.
Μετά την συνάντηση σας να αισθάνεστε αναζωογονημένος, με πολύ περισσότερη ενέργεια και ευτυχής.

Οι φίλοι είναι άνευ όρων.
Δίνουν χωρίς να ζητούν τίποτα σε αντάλλαγμα και είναι πάντα εκεί όταν τους χρειάζεσαι.

Η φιλία βελτιώνει σημαντικά το ανοσοποιητικό μας σύστημα
και μας δίνει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στις αντιξοότητες.

Ο φίλος είναι όπου είστε και εσείς.
Και αν δεν είναι εκεί σας υπερασπίζεται όπου και αν είναι μέχρι θανάτου.

Οι φίλοι μας κάνουν να γελάμε.
Και ένα καλό γέλιο έχει αποδειχθεί ότι έχει πολύ ευεργετικά αποτελέσματα για την υγεία μας.

Οι φίλοι δίνουν νόημα στη ζωή μας.

Οι φίλοι μας ενθαρρύνουν να έχουμε σωστή και δίκαιη συμπεριφορά.
Αλλά και μας μαθαίνουν την αρετή της συνεργασίας.

Σε αυτούς τους καιρούς, είναι πολύ σημαντικό να ποτίζουμε το «φυτό της φιλίας» συχνά
και όχι περιστασιακά. Φιλία σημαίνει να μοιράζεσαι ιδέες, σκέψεις, ανάγκες, αισθήματα, όνειρα, αξίες, χρόνο, αντικείμενα. Καλό θα είναι να είμαστε υποστηρικτικοί με τους φίλους μας και να μην φοβόμαστε να οικοδομήσουμε θετικές και ανιδιοτελείς σχέσεις.. 

Οι πυλώνες της οικογένειας, της φίλιας και των ερωτικών σχέσεων παίζουν μεγάλο ρόλο στην στήριξη του εαυτού μας και αν λειτουργούν καλά έχουν θετικό αντίκτυπο στην ζωή μας και μας γεμίζουν χαρά και ευτυχία.

Ο Επίκουρος έλεγε:

Από τα αγαθά που παρέχει η σοφία
για τη μακαριότητα της ζωής στο σύνολό της το μέγιστο είναι η απόκτηση της φιλίας.

Δεν πρέπει να αποδεχόμαστε ούτε τους πολύ βιαστικούς στη φιλία ούτε τους πολύ διστακτικούς,
γιατί για χάρη της φιλίας χρειάζεται και να διακινδυνεύουμε.

Δεν έχουμε τόσο ανάγκη τη βοήθεια των φίλων μας,
όσο τη βεβαιότητα για τη βοήθειά τους.

Φίλος δεν είναι ούτε εκείνος που διαρκώς επιζητεί το χρήσιμο
ούτε εκείνος
που ποτέ δεν το συνδυάζει με τη φιλία.

Γιατί ο ένας, με πρόσχημα την ευεργεσία, εμπορεύεται το αντάλλαγμα,
 
ενώ ο άλλος σκοτώνει την καλή ελπίδα για το μέλλον.

Στον πόνο των φίλων συμπάσχουμε, όχι θρηνώντας αλλά μεριμνώντας γι’ αυτούς.

Ας δώσουμε τη σημασία που έδωσε και ο Επίκουρος στην φιλία, εκατοντάδες χρόνια πριν. Διαφορετικά θα είμαστε μόνοι, ευάλωτοι και δυστυχείς στο διάβα της ζωής μας.

Να θυμάστε… Δεν υπάρχει καλύτερη επένδυση από τη φιλία.


Το Κλειδί της Σκέψης –www.tokleidi.com


Βιβλιογραφία: 
Επίκουρος, Εκδ Θύραθεν
Τα άπαντα του Επίκουρου, Εκδ Κάκτος
Wikipedia
Gnomikologikon
wikiquote

Διαβάστε περισσότερα... »