Τί μορφή έχουν, πάτερ, τα πνεύματα κάτω από τον ουρανό και οι άγγελοι; Είναι αόρατοι;

ΠΑΤΗΡ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. 

Ερώτηση καθηγητή Ζ.Σ.: Τί μορφή έχουν, πάτερ, τα πνεύματα κάτω από τον ουρανό και οι άγγελοι; Είναι αόρατοι;

Ποιά ή μορφή των αγγέλων και των πνευμάτων κάτω από τον ουρανό;

Ερώτηση καθηγητή Ζ.Σ.:
Τί μορφή έχουν, πάτερ, τα πνεύματα κάτω από τον ουρανό και οι άγγελοι; Είναι αόρατοι;

Απάντηση πατρός Θαδδαίου: 

Είναι ενέργεια, βλέπετε... Κι εμείς το ίδιο είμαστε ενέργεια. Αλλά εμείς είμαστε ενέργεια σέ σώμα, σάρκα. Βλέπετε πώς ή ενέργεια κινεί το σώμα μας; Το ίδιο είναι και οι άγγελοι και τα πνεύματα κάτω από τον ουρανό! Είναι ενέργεια.

Στην ουσία, ένα πνεύμα κινείται με τεράστια ταχύτητα. Πηγαίνει πιο γρήγορα και από τις σκέψεις. Είναι απίστευτη ή ταχύτητα, με την οποία κινείται ένα πνεύμα, είναι απίστευτη ή ταχύτητα, με την οποία κινούνται οι σκέψεις. Μόλις σκεφτόμαστε κάτι, αυτό ήδη έφτασε, εκεί πού στέλνουμε την σκέψη.

Ένας από τούς αγίους, όταν του φανερώθηκε ή Παναγία μας, ήθελε να μάθει τί ταχύτητα έχει ή σκέψη και ή προσευχή.
Αυτός ό άγιος ήθελε να μάθει πόσο γρήγορα μπορούμε να στείλουμε την προσευχή μας, σέ περίπτωση πού κινδυνεύει ή ζωή μας έδώ στη γη.

Και ή Παναγία Μητέρα του απάντησε: Ή ταχύτητα είναι μεγάλη. Οι σκέψεις μας έχουν μεγάλο μέσο όρο ταχύτητας και δεν έχει σημασία γι' αυτές ούτε ό χώρος, ούτε και ή απόσταση πού τις στέλνουμε. Δηλαδή δεν έχει σημασία, εάν είναι πολύ κοντά ή πολύ μακριά. 

Τη στιγμή πού ό άνθρωπος ετοιμάζεται να στείλει την σκέψη του, ή σκέψη του έφτασε.

Μέχρι πριν λίγο καιρό, γνωρίζαμε μόνο την ταχύτητα του φωτός. 

Τώρα όμως ξέρουμε ότι υπάρχει και μεγαλύτερη ταχύτητα απ' την ταχύτητα του φωτός. Αυτή είναι ή ταχύτητα των σκέψεων και ή ταχύτητα της προσευχής! 

Ή ενέργεια των σκέψεων και της προσευχής στιγμιαία ενώνεται με την ζωοποιό πηγή και με την Παντοδύναμη ενέργεια.

Γι' αυτό το λόγο πολλές φορές επαναλαμβάνω: 

Αν το ανθρώπινο γένος, το όποιο είναι πάνω από πέντε δισεκατομμύρια ψυχές, συμφωνούσε στον τρόπο της σκέψης του, αν οι άνθρωποι είχαν τις ίδιες θετικές σκέψεις, όλα θα άλλαζαν γύρω από μας! 

Ολόκληρη ή φύση θα άλλαζε! 

Γιατί αυτό θα ήταν μια τεράστια θεϊκή ενέργεια ενωμένη σέ ένα.

Δυστυχώς, τώρα όλα γύρω μας είναι σέ δυσαρμονία. Σχεδόν όλες οι ανθρώπινες σκέψεις σήμερα είναι μεταξύ τους ασύμφωνες. Γιατί; Γιατί τα πονηρά πνεύματα κάτω από τον ουρανό, δεν επιτρέπουν να συμφωνήσουν μεταξύ τους οι άνθρωποι.

Και ό Κύριος λέει: Όπου είναι συναγμένοι δύο ή τρεις στο όνομα μου, εκεί είμαι κι εγώ ανάμεσα τους. Ό Θεός είναι πανταχού παρών, υπάρχει παντού.


ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΘΑΔΔΑΙΟΥ ΒΙΤΟΒΝΙΤΣΑΣ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ.

πηγή-apantaortodoxias

Διαβάστε περισσότερα... »

Μιά απόπειρα προς το καλύτερο

Του Σαράντου Καργάκου

Ιστορικού - Συγγραφέως

Δεν ξέρω πώς θα φανεί αν σε όμιλο Ευρωπαίων ηγετών ακουσθεί –έστω και χάριν παιδιάς– ο λόγος του μεγάλου Γερμανού ελληνιστή Βιλαμόβιτς:

«Όποιος επιθυμεί να γίνει άνθρωπος, πρέπει πρώτα να γίνει Έλληνας»! 

Βέβαια αυτά λέγονταν σε μια εποχή που φράσεις σαν αυτή του Ουγκώ: «Η Ελλάς είναι η γη συμπεπυκνωμένη και η γη είναι η Ελλάς διογκωμένη», δεν περνούσαν για κακόγουστα αστεία. Ας Θυμηθούμε τι έλεγαν Ευρωπαίοι. Αμερικανοί, Νοτιοαφρικανοί και Αυστραλοί για τους πατέρες μας την επαύριο του «Όχι»!

Το ζήτημα, όπως γράφει ο ποιητής, είναι τι λένε τώ­ρα. Τώρα κανονικά όφειλαν να κλαίνε. Να κλαίνε για μια Ελλάδα που ήταν της γης καμάρι, της γης μαργαριτάρι και ανίδεοι και ανάξιοι πολιτικοί την έκαναν ρημάδι. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σαν το μοναχό Τέτζελ πουλάμε indulgentia (= συγχωροχάρτια) στον ελληνικό λαό. Το πρόβλημα μιας προσεχούς κατεδαφίσεως ήταν ορατό από τις αρχές της δεκαετίας του ᾽80. 

Το κέντρο του πολιτικού ενδιαφέροντος είχε μετατοπισθεί. Αντί οι πολι­τικοί να ενδιαφέρονται για τα προβλήματα των πολιτών, οι πολίτες ήσαν αυτοί –χάρη στην παρεμβολή των «μήντια» και της «ντουντούκας»– που ενδιαφέρονταν για τα προβλήματα των πολιτικών. Είχαμε μπει στη ζώνη της μικροπολιτικής. Και της μικροπρέπειας.

Είχε αρχίσει να επιβάλλεται ο κομματισμός. Το αξο­νικό κέντρο της πολιτικής, δεν ήταν πια τα εσωτερικά μας προβλήματα, αλλά τα εσωτερικά των κομμάτων. 

H δημοσιογραφία σταδιακά, τέταρτος πυλώνας της δη­μοκρατίας, είχε μεταβληθεί σε μικρό και πικρό κου­τσομπολιό, κάτι που έφερε γρήγορα και τη δική της παρακμή. Έτσι η δημοκρατία μετατράπηκε σε κoμματαρχία, ενώ ο Τύπος, για να σταθεί, έγινε κάτι μεταξύ εντύπου και «ψιλικών». Και κάτι πιο σοβαρό: εδώ και καιρό τα κόμματα τείνουν να υποκατασταθούν από ποικίλες κομματικές κάστες.

......................................................................................................

Ωστόσο, το πρόβλημα έχει πλέον μετατεθεί από το «εγώ» και το «συ» προς το Μακρυγιάννειο «Εμείς». Πρέπει, λοιπόν, να ακούγεται περισσό­τερο η φωνή του έθνους και όχι η φωνή των κομμάτων και των συνδικάτων. 

Κανένα κόμμα δεν μπορεί να υπο­καταστήσει το έθνος. Είναι κομμάτι του έθνους –αν φυσικά πιστεύει σ᾽ αυτό–, είναι κομμάτι του όλου.

Κι όπως έλεγε ό Αριστοτέλης, «ἀναιρουμένου του ὅλου, οὐκ ἔσται ποῦς οὐδέ χεῖρες». Όταν χάνεται το όλο, δεν θα υπάρχουν ούτε πόδια ούτε χέρια!

πηγή-aioniaellinikipisti (προσαρμογή)

Διαβάστε περισσότερα... »

Τι είναι ευτυχία;

+ π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Τι είναι ευτυχία; 

Είναι το να ζει κανείς, όπως ζούμε τώρα εμείς με την Λιάνα. Οι δύο μας, απολαμβάνοντας την κάθε ώρα- τον πρωινό καφέ, δυο-τρείς ώρες ησυχίας το βράδυ. Καμιά «ειδική» συζήτηση. Τα πάντα είναι σαφή, και γι αυτό τόσο ωραία!.... 

Στην αιωνιότητα, στην Βασιλεία θα χρειάζεται μόνο το «Άγιος, Άγιος, Άγιος», μόνο λέξεις δοξολογίας και ευχαριστίας, μόνο προσευχή και λάμψη του πληρώματος, και της χαράς. ..

Πολλοί άνθρωποι, αν όχι η πλειοψηφία, ηδονίζονται με την αχαλίνωτη δραστηριότητα, επειδή φοβούνται να σταθούν πρόσωπο προς πρόσωπο με την ζωή, με τον εαυτό τους, με τον θάνατο. Βαριούνται, και η πλήξη είναι το βασίλειο του διαβόλου. 

Βαριεστημένοι και φοβισμένοι, κλείνουν τα αυτιά τους, με την δράση με τις ιδέες και τις ιδεολογίες…

πηγή-plibyos

Διαβάστε περισσότερα... »

Τα σπίτια των Αθηναίων, κατά τους αρχαίους χρόνους

Τα σπίτια των Αθηνών ήταν χτισμένα ολωσδιόλου στην τύχη, αντίθετα με του Πειραιά, που είχαν οργανωθεί «γεωμετρικά» απο τον Ιππόδαμο τον Μιλήσιο. Σ΄αυτό συνέβαλε η ύπαρξη επτά λόφων – της Ακρόπολης, του Αγοραίου Κολωνού, των Νυμφών, της Πνύκας, των Μουσών, του Λυκαβηττού και του Αρδηττού – που καθιστούσαν δύσκολη την οικοδόμηση βάσει σχεδίου.

Οι δρόμοι ήταν μάλλον στενοί, δεν ήταν λιθόστρωτοι, και με τις βροχές μεταβάλλονταν σε λασπώδη τέλματα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την ουσιαστική έλλειψη υπονόμων, ήταν μοιραίο για την υγιεινή της πόλης και εξηγεί τη γρήγορη επέκταση των επιδημιών, όπως η πανώλη, που είχε και ως θύμα και τον Περικλή, στην Αθήνα του 429. 

Φυσικά οι δρόμοι δεν φωτίζονταν τη νύχτα, όπως δείχνει το ανέκδοτο που διηγείται ο Πλούταρχος για τον Περικλή: Ένας χυδαίος άνθρωπος του είχε επιτεθεί με ύβρεις και κακολογίες στην Αγορά και ο Περικλής τον ανέχτηκε όλη την ημέρα. 

Το βράδυ τον ακολούθησε μέχρι το σπίτι του, εξακολουθώντας τις ύβρεις του, και ο Περικλής «επειδή είχε πια σκοτεινιάσει, διέταξε έναν απο τους υπηρέτες του να πάρει ένα φως και να συνοδέψει τον υβριστή του μέχρι το
σπίτι του».

Στους Σφήκες, επίσης, του Αριστοφάνους, οι ηλιαστές που σηκώνονται μέσα στη νύχτα για να δικάσουν έχουν μαζί τους νεαρούς δούλους που τους φωτίζουν το δρόμο.
Τα αθηναϊκά σπίτια ήταν, ως επι το πλείστον, τόσο φτωχά και κακοφτιαγμένα (απο ξύλο, τούβλα ή λάσπη ανακατεμένη με χαλίκια), ώστε οι κλέφτες δεν είχαν ανάγκη να διαρρήξουν τις θύρες για να μπούν μέσα: Τρυπούσαν, απλούστατα, τους τοίχους – και τους έλεγαν τοιχωρύχους. 

Τα σπίτια αποτελούνταν συνήθως απο ένα ισόγειο που μοιράζονταν σε 2-3 δωμάτια. Τα παράθυρα ήταν απλοί φεγγίτες, γιατί δεν υπήρχαν διαφανή τζάμια, και σε περίπτωση κακοκαιρίας έκλειναν με συμπαγή παραθυρόφυλλα. Οι θύρες άνοιγαν προς τα έξω και ο Πλούταρχος λέει πως αναγκαζόταν κανείς να φωνάξει πριν βγεί έξω, απο φόβο μήπως χτυπήσει κανέναν διαβάτη. Οι στέγες είχαν ταράτσες. 

Όταν ο ιδιοκτήτης δεν έπαιρνε τακτικά το ενοίκιό του, έβγαζε την πόρτα του σπιτιού ή τα κεραμίδια ή έφραζε το πηγάδι. Πολλοί κάτοικοι των Αθηνών ήταν άστεγοι. Την εποχή του Περικλέους οι φτωχοί

Επίπλωση στην αρχαία Ελλάδα

  1. Οκλαδίας δίφρος 

2.Δίφρος 

3. Τράπεζα

 4. Ανάκλιντρο

κατέφευγαν, τον χειμώνα, στα δημόσια λουτρά για να βρουν λίγη ζέστη, με κίνδυνο να καούν απο τις θερμάστρες. Στον Πλούτο του Αριστοφάνους, ο Χρεμύλος ρωτάει τον Πενία: «Εσύ, τί καλό μπορείς να μας προσφέρεις εκτός απο τα εγκαύματα που έπαθες στα λουτρά;». 

Τα τρόφιμα μαγειρεύονταν στο ύπαιθρο, σε μια «φουφού», τουλάχιστον έως τον 4ο αιώνα, γιατί δεν υπήρχαν κουζίνες μέσα στα σπίτια. Το χειμώνα μόνο το άναμμα του φωτιάς γινόταν έξω, για να αποφεύγεται ο πολύς καπνός. 

Το υπόλοιπο μαγείρεμα γινόταν μέσα και ο καπνός έφευγε απο υποτυπόδεις καπνοδόχους ή απλές «οπές» εξαερισμού.
Τον 4ο αιώνα υπήρχαν στην Αθήνα μεγάλες συλλογικές κατοικίες – ανάλογες με τις σημερινές πολυκατοικίες – αφού ο Αισχίνης λέει:«Ονομάζουμε συνοικία την κατοικία που μοιράζονται πολλοί ενοικιαστές και οικία την μονοκατοικία» («Κατά Τιμάρχου»). 

Δεν έχουν βρεθεί όμως στην Αθήνα λείψανα πολυτελών ιδιωτικών κατοικιών, όπως στη Χαλκιδική ή στη Δήλο. Μερικά σπίτια είχαν και δεύτερο πάτωμα, πάνω απο το ισόγειο. Τον 4ο αιώνα οι αυλές στο λίζονταν με περιστύλιο. Απ΄έξω οι τοίχοι ήταν βαμμένοι με ασβέστη.

Οι εσωτερικοί τοίχοι των πιο πλούσιων σπιτιών ήταν στρωμένοι με ταπετσαρίες και κεντήματα. Ο Αλκιβιάδης είχε αιχμαλωτίσει το ζωγράφο Αγάθαρχο τρεις μήνες μέσα στο σπίτι του για να τον υποχρεώσει να του το διακοσμήσει με τοιχογραφίες. (Πλούταρχος, Αλκιβιάδης,16). Εκτός απο κρεβάτια, τραπέζια, καρέκλες και σκαμνιά, η επίπλωση περιλάμβανε κυρίως κασέλες και κιβώτια, όπου έβαζαν τα ρούχα και τα κοσμήματα. Πολλά σπίτια ήταν διακοσμημένα με αγγεία. 

Αποχωρητήρια δεν υπήρχαν μέσα στα σπίτια, και γινόταν ευρεία χρήση του δοχείου νυκτός. Τα κρεβάτια ήταν ξύλινα, είχαν ψάθινα στρώματα και για σκέπασμα μόνο κουβέρτες. 

Οι Αθηναίοι έβγαζαν τον μανδύα τους κι έπεφταν να κοιμηθούν με το χιτώνα που χρησιμοποιούσαν την ημέρα ως κύριο ένδυμα. Στο νεκροταφείο του Κεραμεικού κάθε οικογένεια είχε τον τάφο της και υπήρχαν πολλά επιτύμβια μνημεία ή απλές στήλες με ανάγλυφες επιγραφές. 

Μαρμάρινα αγγεία, λήκυθοι ή λουτροφόροι στόλιζαν πολλούς τάφους. Οι εύποροι αστοί των Αθηνών είχαν εξοχικά σπίτια έξω απο τα τείχη της πόλης και υπήρχαν πανδοχεία για τους ξένους επισκέπτες, αλλά η καθαριότητά τους ήταν πολύ αμφίβολη.

Πηγή κειμένου: Ι. Λάμψας – ΛΕΞΙΚΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, σελ. 157-158, εκδ. ΔΟΜΗ

πηγή-theancientweb

Διαβάστε περισσότερα... »

Έπιπλα και σκεύη του βυζαντινού σπιτιού

Eσωτερικό βυζαντινού σπιτιού

Τα αντικείμενα ενός βυζαντινού σπιτιού ήταν κι αυτά σε άμεση σχέση με το κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο του ιδιοκτήτη.

Στη συντριπτική τους πλειοψηφία για το φτωχό λαό είναι από φτηνά υλικά, όπως ξύλο, γυαλί, χαλκός, τα όστρακα και ο πηλός.

Τα μεταλλικά αντικείμενα χρησιμοποιούνται από τους πλούσιους, ενώ η αριστοκρατία χρησιμοποιεί αντικείμενα από πολύτιμα μέταλλα όπως χρυσό, ελεφαντόδοντο. Στο παλάτι τα αντικείμενα κατασκευάζονται και από πολύτιμους λίθους.

Τα έπιπλα του σπιτιού

Το κρεβάτι, κλινάριον ή κρεβάτιον φτιάχνοταν μόνο από στρώματα γεμάτα άχυρα, βαμβάκι, κουρέλια ή πούπουλα, τα οποία απλώνονταν απευθείας στο πάτωμα ή πάνω σε κτιστούς πάγκους κατά μήκος των τοίχων του τρικλίνου. 

Για τους εύπορους υπήρχαν κρεβάτια που αποτελούνταν από σανίδες μέσα σε πλαίσιο που στηριζόταν σε δύο τρίποδα ή σε τέσσερα πόδια, ενίοτε επαργυρωμένα ή επιχρυσωμένα. Πάνω τους έριχναν τα στρωσίδια (κρεββατοστρώσια ή κρεββατοστρώμνια), τα μαξιλάρια (ή προσκεφάλαια), και τα σεντόνια, που ήταν φτιαγμένα από λινό ύφασμα ή μαλλί, ή ακόμη και από μετάξι, βαμμένα, κεντημένα ή υφασμένα με χρυσοκλωστές στην πάνω τους άκρη. 

Τα τραπέζια είχαν κύριο υλικό κατασκευής το ξύλο. Στα συμπόσια η αριστοκρατία της εποχής δειπνούσε σε τραπέζια από ασήμι, χρυσό ή με επένδυση από ελεφαντόδοντου. Τα χαμηλά τραπέζια (τάβλες) δεν χρησίμευαν μόνο για το σερβίρισμα του φαγητού, αλλά και ως πάγκοι εργασίας ή γραφεία. Ως καθίσματα αναφέρονται οι καρέκλες (θρονία) και τα σκαμνιά (σκάμνοι ή σελλία), χαμηλά καθίσματα με δύο ή τέσσερα πόδια. 

Τα μακροσκάμνια ήταν μάλλον πάγκοι μικρού ή μεγάλου μεγέθους, όπου μπορούσαν να καθίσουν περισσότερα άτομα.
Ο θρόνος ήταν το επίσημο κάθισμα του αυτοκράτορα, του πατριάρχη, των επισκόπων και των ηγουμένων των μονών, και συνήθως συνοδεύονταν με υποπόδιο. Για να μην φθείρονται τα έπιπλα τα κάλυπταν με υφάσματα (σκαμνάλια). 

Τα ανάκλιντρα ήταν το αγαπημένο έπιπλο των πλουσίων και των παλατιανών, ιδιαίτερα κατά τα συμπόσιά τους.΄Ήταν φταιγμένα από ξύλο με μεταλλικές επενδύσεις, διακοσμημένα με ελεφαντόδοντο και είχαν κάλυψη με ακριβά υφάσματα.
Tα σινδούκια ή σεντούκια, που χρησίμευαν για αποθήκευση, όπως και τα εντοιχισμένα ντουλάπια (ερμάρια) των δωματίων. 

Τα κιβώτια αυτά κλείδωναν για ασφάλεια και χρησιμοποιούνταν για τη φύλαξη: ψωμιού ή άλλων φαγώσιμων ειδών, υφασμάτων και ρούχων χρημάτων,χρυσών και αργυρών σκευών, κοσμημάτων, μπορεί και βιβλίων. Τα ρούχα τα φυλούσαν σε υφασμάτινους ή δερμάτινους σάκους, τους τσαμαντάδες. Τα ειδικά κιβώτια για τη φύλαξη διάφορων φαρμάκων και ιατρικών ειδών ονομάζονταν πανδέκτες.

Τα δάπεδα συχνά καλύπτονταν από χαλιά (επεύχια ή υπεύχια) διαφόρων μεγεθών και πάχους. Επίσης, βαριέςκουρτίνες (βήλα) κρέμονταν από την οροφή και διαχώριζαν τους χώρους του σπιτιού. Τα βήλα κατασκευάζονταν από λινό ή από μετάξι, ήταν μονόχρωμα ή πολύχρωμα, και είχαν παραστάσεις κεντημένες ή υφασμένες, ενώ στα ανάκτορα υπήρχαν και χρυσοΰφαντα βήλα. 

Στους τοίχους συχνά ήταν κρεμασμένες εικόνες, ενώ από τα αρχοντικά δεν απουσίαζαν τα τόξα, τα σπαθιά και διάφορα άλλα όπλα, καθώς και οι καθρέπτες.

Ο φωτισμός των σπιτιών γινόταν με κεριά και λυχνάρια. Τα κεριά φτιάχνονταν αποκλειστικά από μελισσοκέρι, ενώ τα λυχνάρια ήταν πήλινα ή μεταλλικά, γέμιζαν με λάδι ή λίπος και στην άκρη τους έκαιγε φυτίλι. Κατά κανόνα ήταν φορητά ή στηρίζονταν σε μόνιμους λυχνοστάτες. Σε μεγάλους χώρους, όπως των ανακτόρων και των εκκλησιών,κρέμονταν με αλυσίδες από την οροφή μεταλλικά κυκλικά πολυκάνδηλα που είχαν πολλά γυάλινα κανδήλια. Για το φωτισμό το βράδυ εκτός σπιτιού χρησιμοποιούσαν επίσης φανάρια (φανούς). 

Να σημειωθεί ότι η Πόλη ήταν η πρώτη πόλη στον κόσμο που φωτιζόταν τη νύχτα. 

Τα επιτραπέζια σκεύη ανήκαν επίσης στον εξοπλισμό του σπιτιού. 

Τα πιάτα (σκουτέλια ή πινάκια), οι δίσκοι, οι γαβάθες, τα ποτήρια, τα κύπελλα (καύκοι ή σκυφία), οι κανάτες (οινοχόοι) και οι αλατιέρες (αλατοδοχεία) ήταν πήλινα ή ξύλινα και σπανιότερα μεταλλικά. 

Ωστόσο, στα πλουσιότερα τραπέζια οι πηγές αναφέρουν χάλκινα σκεύη, ακόμη και αργυρά ή επίχρυσα, διακοσμημένα με πολύτιμους λίθους(διάλιθα) ή αχάτη, σαρδόνυχα, αλάβαστρο ή ορεία κρύσταλλο. Η ελίτ της βυζαντινής κοινωνίας από τον 9ο αιώνα έτρωγε κυριολεκτικά με χρυσά κουτάλια, μια συνήθεια που πέρασε στη Βενετία και στην Ευρώπη. 

Ορισμένα τέτοια σκεύη βρίσκονται στα θησαυροφυλάκια ναών της Δύσης, όπου κατέληξαν μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους το 1204.

Τα σκεύη της κουζίνας ήταν πολλά, όσο και τα σημερινά. Σ’ αυτά ανήκαν οι πυροστάτες, οι σιδερένιοι τρίποδες που πάνω τους τοποθετούνταν οι πήλινες χύτρες και τα τσουκάλια για το μαγείρεμα των καθημερινών γευμάτων. 

Οι μεταλλικές, κυρίως χάλκινες, κατσαρόλες για το ζέσταμα του νερού, το πλύσιμο των χεριών, και για άλλες χρήσεις ονομάζονταν κούκουμοι ή κουκούμια. Η σχάρα ήταν μόνιμα πάνω στην εστία.

Μικρά και μεγάλα τηγάνια χρησίμευαν για το σωτάρισμα και το μαγείρεμα, ενώ το φαγητό ανακάτευαν με μικρές και μεγάλες κουτάλες που φυλάσσονταν σε ειδικό μικρό κιβώτιο, την κουταλίστρα (κουταλοθήκη). Λίθινα γουδιά χρησίμευαν στο άλεσμα των μπαχαρικών, σιτηρών ή οσπρίων, ενώ δεν έλειπαν και οι πιπεροτρίφτες για το τρίψιμο του πιπεριού. 

Τέλος, πήλινες λεκάνες ή λεκανίδες προορίζονταν για το πλύσιμο των επιτραπέζιων σκευών ή για το πλύσιμο των χεριών.

Στο κελάρι του σπιτιού υπήρχαν πήλινα αγγεία (συνήθως πιθάρια μικρά και μεγάλα) για την αποθήκευση του λαδιού, του κρασιού, των σιτηρών και των οσπρίων. Για λόγους καλύτερης μόνωσης από το εξωτερικό περιβάλλον (διατήρηση σταθερής θερμοκρασίας)αυτά τα αγγεία ήταν σφηνωμένα μέσα στο έδαφος.

Μικρά πιθάρια (βυτίνια ή βυτινάρια) χρησίμευαν για την αποθήκευση του βουτύρου, του τυριού και των διατηρημένων με αλάτι τροφίμων. Για τη μεταφορά και την αποθήκευση του νερού χρησιμοποιούσαν πήλινες στάμνες (σταμνία ή κεράμια). Τα πήλινα δοχεία που χρησίμευαν για την επιτραπέζια χρήση νερού, κρασιού ή λαδιού τα έλεγαν λαγήνια. Τέλος, ειδικά σκεύη, τα κρυαντήρια, που ήταν κατασκευασμένα από κράματα μολύβδου κρατούσαν το νερό δροσερό.

πηγή-vizantinonistorika

Διαβάστε περισσότερα... »

Διδάσκοντας στα παιδιά την φιλανθρωπία…

Η φιλανθρωπία «πάει»… παιδική χαρά! 

Μικρά παιδιά φτιάχνουν μαρμελάδες για τα ορφανοτροφεία, ενώ εξάχρονα παιδιά δίνουν το κουλούρι τους στο φτωχό παιδί του δρόμου. 

Και όμως, στο παιδικό μυαλό, η φιλανθρωπία δεν συνδέεται με τα χρήματα, μόνο με την καλή διάθεση!

Μπορεί να ζητούν επίμονα το παιχνίδι της βιτρίνας, αλλά εύκολα το χαρίζουν για παρηγοριά, σε ένα μωρό που κλαίει ασταμάτητα.

«Τα παιδιά έμφυτα αναζητούν τρόπους για να βοηθήσουν τον άλλο, εκφράζοντας την ανησυχία τους, όταν βλέπουν π.χ. έναν άστεγο στο παγκάκι. Το θέμα είναι να τους δείξουμε τον τρόπο για να κάνουν τη διαφορά στις ζωές των άλλων», δηλώνει η Deborah Spaide, ιδρύτρια της Kids Clubs Care, φιλανθρωπικής οργάνωσης που εδρεύει στο New Canaan του Connecticut.

Βάλτε έναν κουμπαρά – φιλανθρωπίας στο σαλόνι

Τοποθετήστε έναν κουμπαρά στο κέντρο του σαλονιού, στον οποίο το κάθε μέλος θα βάζει ένα μέρος από το χαρτζιλίκι του. 

Πάνω γράψτε την ετικέτα «Οικονομίες για «καλό σκοπό». Καθώς το κουτί γεμίζει, αποφασίστε σαν οικογένεια για το που θα συνεισφέρετε τα χρήματα. Μπορείτε να αγοράσετε κουβέρτες για τους άστεγους, παιχνίδια σε παιδιά με ασθένειες ή τρόφιμα σε φτωχές οικογένειες του Δήμου σας.

Δωρίστε παλιά ρούχα και παιχνίδια του
Για να δώσετε το «καλό» παράδειγμα στο παιδί σας, πρέπει να το ενθαρρύνετε να μαζέψει όσα ρούχα δεν φοράει πια ή τα παλιά παιχνίδια του, εξηγώντας του ότι θα δοθούν σε παιδάκια που δεν έχουν ούτε ένα παντελόνι! Αφήστε το να επιλέξει από μόνο του τα ρούχα ή παιχνίδια που θέλει να δωρίσει, ώστε να γίνει κομμάτι της φιλανθρωπίας.

Βοηθήστε μαζί τους γείτονες
Γιατί όχι να μην βοηθήσετε μαζί με το παιδί σας το ηλικιωμένο ζευγάρι που μένει απέναντι από το σπίτι σας; Μπορείτε να ψήσετε μπισκότα για αυτούς, να μαζέψετε τα φύλλα από την αυλή τους ή να δώσετε ψωμί σε έναν που ψάχνει φαγητό στα σκουπίδια. Από πριν, όμως, πρέπει να εξηγήσετε στο παιδί σας το γιατί και το πώς, ώστε να γνωρίζει την αξία των κινήσεων του.

Διοργανώστε event φιλανθρωπίαςΣτα γενέθλια του παιδιού σας, διοργανώστε ένα πάρτι, στο οποίο θα ζητάτε από τους επισκέπτες να φέρουν ένα μεταχειρισμένο βιβλίο για την τοπική οργάνωση της περιοχής σας. Συζητήστε με το παιδί σας για το ότι υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν σχολική τσάντα ή κασετίνες και βιβλία. Έτσι, ρωτήστε το εάν θέλει να γιορτάσει τα γενέθλια του, δίνοντας τα δώρα σε όσους έχουν ανάγκες.

Χαρίστε λίγα τρόφιμα σε απόρους
Φτιάξτε καλάθια τροφίμων, τα οποία θα προοριστούν σε άπορες οικογένειες της εκκλησίας ή του σχολείου. Αγοράστε μαζί με το παιδί σας κονσέρβες, προϊόντα μεγάλης διαρκείας, φρούτα και λιχουδιές. Αφού διακοσμήσετε το καλάθι, όπως θα κάνατε με ένα δώρο, παραδώστε το μαζί σαν μια οικογένεια.

Δώστε αίμα και εξηγήστε το στο παιδί σας
Άμα έχετε προγραμματίσει να δώσετε αίμα σε ένα νοσοκομείο ή σε μια εθελοντική δράση… μην ξεχάσετε να εξηγήσετε το γεγονός στο παιδί σας! Δώστε του να καταλάβει το πως επιλέγεται ένας δότης και το αποτέλεσμα που έχει μια τέτοια κίνηση.

πηγή-hamomilaki

Διαβάστε περισσότερα... »

Τα ονόματα των θεών του Ολύμπου, έχουν συμβολικές σημασίες

 Κάθε ονομασία των θεών 
και μία Μυστηριακή έννοια...

Δείτε οπωσδήποτε κι εδώ.

Ο Όλυμπος = το ιερό όρος της Ελλάδας και του Αρχαίου Κόσμου. 

Ετυμ: Όλυμπος = Ολόλαμπος, κατοικία των θεών. Ουράνιος χώρος ή θόλος αξεπέραστης ομορφιάς.

Τον Όλυμπο ονομάζουν ακόμη Αιγλήεντα ( = φωτεινός, λαμπερός), Πολυδειρά ( = πολυχάρανδρο ), Αιπύδα ( τραχύ, απότομο, ψιλό ) , Γέρο - Όλυμπο ( = Ιερό Όλυμπο ). Οι θεοί του Ολύμπου ήσαν σύμβολα και όχι είδωλα. Οι πρώτοι θεοί, δημιουργήθηκαν από την εξέταση του αχανούς σύμπαντος.

Η αναζήτηση της κοσμογονίας, στηρίχθηκε σε δύο βασικές και απόλυτα λογικές σκέψεις:

α) Ο υλικός κόσμος: 

Γη, Ουρανός, Σύμπαν, δεν μπορεί να προϋπήρχε. Η δημιουργία του δεν έγινε από το μηδέν, ούτε χωρίς γεννήτορα.

β) Ο γεννήτορας της Ζωής και του Σύμπαντος: 

Πρέπει να είναι Ων, με ανώτερη και ανεξάντλητη μυστηριακή δύναμη, που επέβαλε παγκόσμια αρμονία και κυβερνά με Σοφία. 

Και κατέληξαν: Το Ανώτερο Όν είναι το Πυρ - Φως = Ήλιος που ονόμασαν Θεό - Φαέθωνα και με τα άλλα στοιχεία της φύσης, αέρα - νερό - χώμα συνθέτουν όλες τις υλικές και πνευματικές υπάρξεις. Ας δούμε τώρα την συμβολική σημασία των Θεών...

Δίας – Ζευς = δύναμις, αρμονία ( αρχική αιτία των πραγμάτων).

Ποσειδών = ισορροπία των υγρών στοιχείων, για να υπάρχει ζωή. 

Απόλλων = θερμότητα για την επιβίωση του ανθρώπου και της φύσης ( Ήλιος, Φως , Θεός του Φωτός ).

Ήφαιστος  = τέχνη, διαμόρφωση και εξευγενισμός των στοιχείων του κόσμου.

Άρης = ανδρική και πατριαρχική κηδεμονία ( θεός του πολέμου).

Ερμής = γνώση και σοφία για να ολοκληρωθεί ο νους του ανθρώπου. Αγγελιοφόρος των πνευματικών θεϊκών βουλών, αλλά και της διακίνησης του εμπορικού πλούτου και θεός του εμπορίου.

Ήρα = υποσυνείδηση , σύζυγος του Δία για να διατηρείται η αρμονία και η πληρότητα. Θεά των γυναικών και της οικογένειας.

Δήμητρα = θεά της γεωργίας, η μεγαλύτερη μητέρα που αγκαλιάζει το παιδί της και δεν μπορεί να το αποχωριστεί.

Εστία = θεά της οικίας, της ζεστασιάς του σπιτιού, η ζεστή φλόγα που ολόγυρά της συγκεντρώνεται η οικογένεια.

Αθηνά = υπερσυνείδηση , θεά της γνώσης και της σοφίας. Αλεξίκακη, ειρηνική, ηθικότατη, παρθένα.

Άρτεμις = θεά της αξιοπρέπειας. Προστάτης των ζώων από τις επιβουλές των μνησίκακων ανθρώπων, αλλά και του κυνηγιού.

Αφροδίτη = θεά της γονιμότητας και της ομορφιάς. Ενώνει αρμονικά το θηλυκό με το αρσενικό και διαιωνίζει το είδος του.


πηγή-arxaia-ellinika (προσαρμογή)

Διαβάστε περισσότερα... »

12 λόγοι που κλαίνε τα μωρά

Το θηλάσατε, το βάλατε να ρευτεί, του αλλάξατε πάνα, τι συμβαίνει λοιπόν και κλαίει; Εμείς σας παραθέτουμε τους πιο συνηθισμένους λόγους που τα μωρά κλαίνε και κάποια τρικ για να σταματήσετε το κλάμα τους.

Στην αρχή για όλους το κλάμα ενός νεογέννητου μας μοιάζει απλώς με ... κλάμα. Κι όμως είτε πεινάει, είτε νιώθει υπερδιέγερση, θυμό, φόβο, πόνο, η αλήθεια είναι πως όταν ένα μωρό κλαίει προσπαθεί να μας πει κάτι. 

Όταν ένα βρέφος δεν κλαίει, μπορούμε να υποθέσουμε πως νιώθει ευχαριστημένο. 

Όταν όμως είναι δυσαρεστημένο ο μόνος τρόπος που για να διεκδικήσει και να πάρει αυτό που χρειάζεται, είναι το κλάμα.

1. Θέλει παρέα
Τα μωρά κλαίνε για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Η πλήξη και η μοναξιά μπορούν να κάνουν ένα μωρό να αισθάνεται το ίδιο άσχημα, όσο και η πείνα η οι πόνοι από αέρια. Στην πραγματικότητα, το κλάμα είναι ένα απλό σύστημα που λειτουργεί σαν συναγερμός: όταν κάτι δεν πάει καλά, κινητοποιείται και συνεχίζει μέχρι να διορθωθεί η κατάσταση. 

Ο διάσημος παιδίατρος William Sears, στο βιβλίο του Nighttime Parenting, αναφέρει πως όταν οι γονείς δεν ανταποκρίνονται στο κλάμα του μωρού τους, υπονομεύουν την εμπιστοσύνη του προς αυτούς, και η εμπιστοσύνη, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανατροφή του. Όταν ανταποκρίνονται του δίνουν να καταλάβει ότι μπορεί να βασίζεται στη βοήθεια τους.

2. Πεινάει
Τα πρώτα σημάδια που δείχνουν ότι το μωρό πεινάει είναι η ανησυχία, ο θόρυβος αλλάς και το ότι πλησιάζει το στήθος σας. Το γάλα δε θα σταματήσει αμέσως το κλάμα του, αλλά σίγουρα θα το απαλύνει.

3. Θέλει καινούρια πάναΜερικά μωρά σας «ενημερώνουν» αμέσως όταν πρέπει να τους αλλάξετε πάνα. Άλλα πάλι δεν ενοχλούνται όταν είναι λερωμένα. Είτε έτσι είτε αλλιώς, αυτό είναι εύκολο να ελεγχθεί και απλό να διορθωθεί.

4. Ζεσταίνεται ή κρυώνειΌταν το μωρό κρυώνει (όταν για παράδειγμα του βγάζετε τα ρούχα για να του αλλάξετε πάνα), θα εκφράσει τη δυσφορία του κλαίγοντας. Όταν πάλι ζεσταίνεται, πάλι θα δείξει τη δυσφορία του, αλλά με λιγότερο έντονο κλάμα.

5. Θέλει αγκαλιάΤα μωρά θέλουν να τα παίρνετε αγκαλιά. Τους αρέσει να βλέπουν τα πρόσωπα των γονιών τους, να ακούνε τη φωνή τους, να ακούνε τους χτύπους της καρδιάς τους. Αφού λοιπόν φάνε, ρευτούν και αλλαχθούν, θέλουν την αγκαλιά σας. Κάποια απαιτούν πολλή προσοχή, ενώ άλλα μπορούν να περάσουν αρκετή ώρα στο καρεκλάκι τους. Αν στο μωρό σας αρέσει η προσοχή, σηκώστε το, βάλτε το σε ένα μάρσιπο και κρατήστε το κοντά σας.

6. Θέλει να ρευτείΟρισμένα μωρά δυσκολεύονται ιδιαίτερα να ρευτούν. Κάποια μωρά ρεύονται αμέσως μόλις τελειώσουν το γεύμα τους, ενώ άλλα μπορεί να χρειαστούν κάποιο χρόνο. Αν νομίζετε ότι το μωρό σας κλαίει επειδή έχει αέρα στο στομάχι του, ένας τρόπος για να το βοηθήσετε είναι να το ξαπλώσετε μπρούμυτα πάνω στα πόδια σας και να του τρίψετε την πλάτη.

7. Έχει κολικούςΟ Δόκτωρ Sears γράφει χαρακτηριστικά στο βιβλίο του: «αν αναρωτιέστε αν το μωρό σας υποφέρει από κολικούς, τότε μάλλον δεν έχει κολικούς. Τα μωρά με κολικούς δείχνουν έντονα ότι πραγματικά υποφέρουν». Συνήθως όταν υποφέρει από κολικούς σηκώνει τα πόδια του προς το στομάχι του, σφίγγει τις γροθιές του και το πρόσωπό του έχει μια έκφραση πόνου και αγωνίας, ενώ ξεφωνίζει σε ψηλούς τόνους. 

Οι κολικοί προκύπτουν το απόγευμα ή νωρίς το βράδυ και μπορεί να κρατήσουν από λίγα λεπτά μέχρι και πολλές ώρες. Είναι σημαντικό να ανταποκριθείτε άμεσα στο κλάμα του μωρού που έχει κολικούς γιατί με το κλάμα του το μωρό καταπίνει αρκετό αέρα, πράγμα που το κάνει να αισθάνεται ακόμα χειρότερα και να είναι ακόμα πιο δύσκολο για σας να το ηρεμήσετε.

8. Είναι κουρασμένοΣτα μωρά αρέσει η προσοχή, από την άλλη όμως μπορούν εύκολα να κουραστούν και να καταρρεύσουν. Τα νεογέννητα δεν μπορούν να επεξεργαστούν όλα τα ερεθίσματα που λαμβάνουν (τα φώτα, το θόρυβο), και ίσως όλη αυτή η δραστηριότητα να τα κουράζει. Το κλάμα λοιπόν είναι ο δικός τους τρόπος να πουν «έχω βαρεθεί».

9. Δε νιώθει καλάΑν μόλις έχετε ταΐσει το μωρό σας και έχετε ελέγξει ότι είναι άνετο, ελέγξτε τη θερμοκρασία του για να βεβαιωθείτε ότι δεν είναι άρρωστο. Το κλάμα ενός άρρωστου μωρού τείνει να είναι διαφορετικό από το κλάμα απογοήτευσης ή πείνας.

10. Είναι ερεθισμένo από την πάναΕπειδή τα μωρά περιβάλλονται από νερό πριν τη γέννηση τους, τα περισσότερα δεν κλαίνε όταν έχουν βρεγμένη πάνα, συχνά όμως κλαίνε όταν έχουν συγκαεί. Σε αυτήν την περίπτωση η συχνή αλλαγή πάνας είναι ο καλύτερος τρόπος να αποφύγετε κάθε είδους ερεθισμό και σύγκαμα. Αν συνεχίσει να έχει ερεθισμούς, αλλάξτε του πάνα.

11. Κάτι το τρόμαξε

12. Έχει πιαστεί και χρειάζεται να του αλλάξουμε θέση, να το κουνήσουμε ή να το βγάλουμε βόλτα

Συμβουλές έκτακτης ανάγκης
Όταν έχετε τσεκάρει όλα τα παραπάνω αλλά εκείνο συνεχίζει να κλαίει, από ανεξήγητη γκρίνια μπορείτε να επιχειρήσετε κάποια δοκιμασμένα τρικ.

Αφήστε το να ακούσει το ρυθμό

Στα μωρά αρέσει ο ρυθμός, μια που έχουν συνηθίσει να ακούνε τον ήχο της καρδιάς σας. Δοκιμάστε να του βάλετε λίγη απαλή μουσική, να τραγουδήσετε ένα νανούρισμα ή ακόμα και να το βάλετε να ακούσει το ρυθμικό ήχο ενός παιχνιδιού.

Βάλτε τo σε κίνηση
Το ριλάξ, ή το πορτμπεμπέ είναι ιδιαίτερα χαλαρωτικά για κάποια μωρά, όπως επίσης και μια βόλτα με το καρότσι ή το αυτοκίνητο.

Κάντε του μασάζ
Στα περισσότερα μωρά αρέσει να τα αγγίζουν, έτσι ένα μασάζ μπορεί να είναι ό,τι καλύτερο για να το ηρεμήσετε. Δε χρειάζεται να είστε ειδικός. Οι απαλές και αργές κινήσεις, θα το ανακουφίσουν σίγουρα. Επίσης, δοκιμάστε να τρίψετε την πλάτη ή την κοιλιά του. Αυτό θα βοηθήσει επίσης αν έχει αέρια από κολικούς.

Αφήστε το να πιπιλίσει κάτι
Ακόμα και όταν δεν πεινάει, το πιπίλισμα μπορεί να σταθεροποιήσει τους κτύπους της καρδιάς ενός βρέφους, να χαλαρώσει το στομάχι του και να ηρεμήσει τα άκρα του. Δώστε του την πιπίλα του και αφήστε το να χαλαρώσει.

πηγή-logia-tou-aera

Διαβάστε περισσότερα... »

Προσέξτε τις σκέψεις σας…

Προσέξτε τις σκέψεις σας – γίνονται λέξεις 

Προσέξτε τις λέξεις σας – γίνονται πράξεις 

Προσέξτε τις πράξεις σας – γίνονται συνήθειες

Προσέξτε τις συνήθειές σας – γίνονται χαρακτήρας.

Προσέξτε τον χαρακτήρα σας… Γίνεται πεπρωμένο σας !!!

πηγή-agathan

Διαβάστε περισσότερα... »

Αναβλητικότητα και τρόποι διαχείρισής της. Πόσο βάζεις τη ζωή σου σε αναμονή;

Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε όσους θα ήθελαν να μάθουν περισσότερα για την αναβλητικότητα και πιθανούς τρόπους για να τη διαχειριστούν.

'Αναβλητικότητα' σημαίνει να αναβάλεις να κάνεις κάτι που γνωρίζεις ότι πρέπει ή χρειάζεται να κάνεις. Όλοι μας μπορεί κάποιες φορές να αναβάλουμε τα πράγματα που χρειάζεται να γίνουν ως ένα βαθμό. Όλοι μας έχουμε πει 'θα το κάνω αργότερα' ή 'πρέπει να κάτσω να το κάνω αυτό'. 

Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι αναβάλουν συστηματικά και σε τέτοιο βαθμό που σιγά-σιγά τα πράγματα που έχουν να κάνουν συσσωρεύονται σε έναν μεγάλο όγκο προκαλώντας έτσι επιπρόσθετο άγχος και πίεση στη ζωή τους. 

Τι συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις; Τι γίνεται όταν η αναβλητικότητα επηρεάζει με αρνητικό τρόπο τη ζωή σου στην καθημερινότητα, π.χ. αυξάνει το άγχος σου, δυσκολεύει τη δουλειά σου, προκαλεί αναξιοπιστία στις σχέσεις σου, έχει επιπτώσεις και σε άλλους γύρω σου;

Οι λόγοι μπορούν να ποικίλουν. 

Έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι τείνουν να αναβάλουν για τους παρακάτω κυρίως λόγους:

1. Έχεις την αίσθηση ότι δεν είσαι καλός/ή σε αυτό που κάνεις
Μπορεί να έχεις την αντίληψη ότι όσοι φτάνουν με επιτυχία τους στόχους τους (π.χ. όπως οι άνθρωποι που θεωρείς πετυχημένους) το κατορθώνουν 'με τη μία' - χωρίς εμπόδια, δυσκολίες ή αμφιβολίες. 

Έτσι, όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα μπορεί να σκεφτείς - 'αυτό που κάνω δεν μου φαίνεται καλό, μάλλον είναι λάθος, καλύτερα να τα παρατήσω'. Ωστόσο, οι άνθρωποι που πετυχαίνουν να φέρουν εις πέρας τους στόχους τους φαίνεται να ξέρουν από πριν ότι στις προσπάθειές τους θα βρουν δυσκολίες. Έτσι, όταν συναντούν εμπόδια απλά επιλέγουν να συνεχίσουν την προσπάθεια.

2. Υποθέτεις ότι θα πρέπει να έχεις συγκεκριμένη διάθεση
Μπορεί να χρειάζεται να κάνεις κάποια πράγματα που είναι βαρετά ή απαιτητικά, για τα οποία ίσως ποτέ δεν θα έχεις 'το κέφι' να τα κάνεις. Πότε θα έχεις τη διάθεση να κάνεις κάτι που δεν σου πολυαρέσει; Αν, όμως, παρ' όλα αυτά ξεκινήσεις να τα πραγματοποιείς το πιθανότερο είναι να αρχίσεις να έχεις την αίσθηση της εκπλήρωσης.

3. Ο φόβος της αποτυχίας
Μπορεί να αφήνεις τα πράγματα μέχρι την τελευταία στιγμή και μετά να πεις 'δεν είχα αρκετό χρόνο για να το κάνω καλύτερα'. Συνήθως, με αυτό τον τρόπο δίνεις στον εαυτό σου μια δικαιολογία και τον προστατεύεις από το ενδεχόμενο της αποτυχίας - ότι δηλαδή και να είχες χρόνο για να το κάνεις καλύτερα φοβάσαι ότι και πάλι δεν θα ήταν καλό.

4. Ο φόβος της απόρριψης ή της οικειότητας
Μπορεί να αποφεύγεις να καλείς φίλους στο σπίτι σου ή να κάνεις εκείνα τα τηλέφωνα, διότι μπορεί να αισθανθείς απόρριψη. Επίσης, μπορεί να μην αισθάνεσαι πολύ άνετα στην ιδέα ότι οι άλλοι θα σε γνωρίσουν καλύτερα. Η αναβλητικότητα βοηθάει στο να κρατήσεις τους άλλους σε μια ασφαλή συναισθηματική απόσταση, επιτρέποντάς σου να αποφύγεις να δείξεις τον εαυτό σου στους άλλους.

5. Ο φόβος της επιτυχίας
Αν επιτύχεις τότε μπορεί να ανησυχείς ότι θα τραβήξεις πάνω σου περισσότερη προσοχή ή ότι μπορεί να δημιουργήσεις περισσότερη δουλειά για τον εαυτό σου.

6. Έμμεσα ανταποδίδεις σε κάποιον/α
Μπορεί με την αναβλητικότητά σου να αντεκδικείσαι έμμεσα κάποιον/α. Αν, για παράδειγμα, αισθάνεσαι ότι σε διατάζουν ή ότι σε αναγκάζουν να κάνεις κάτι, τότε η αναβλητικότητά σου μπορεί να είναι ένας έμμεσος τρόπος που βρίσκεις για να εκφράσεις το θυμό σου ή να επαναστατήσεις.

7. Έλλειψη δέσμευσης
Μπορεί απλά να μη θεωρείς αυτό που χρειάζεται να κάνεις τόσο σημαντικό, κι έτσι δεν αξίζει να καταβάλεις γι' αυτό οποιαδήποτε προσπάθεια. Ή μπορεί να το θεωρείς δυσάρεστο και να προτιμάς να κάνεις κάτι άλλο ευκολότερο ή πιο ευχάριστο.

Μερικοί τρόποι για να ξεπεράσεις την αναβλητικότητα:

1. Απλά κάν'το
Ακούγεται απλό, ωστόσο ο τρόπος για να κάνεις κάτι, εφ'όσον θέλεις, είναι απλά να το κάνεις. Όπως ακριβώς και με το κολύμπι, για να κολυμπήσεις χρειάζεται να μπεις στο νερό.

2. Σχεδίασέ το
Το να βάλεις στο ημερολόγιό σου τα πράγματα που χρειάζεται να κάνεις ή το να φτιάξεις μια λίστα με αυτά είναι για πολλούς ένας χρήσιμος τρόπος να οργανωθούν καλύτερα και να μειώσουν την αναβλητικότητά τους.

3. Χώρισε αυτά που πρέπει να κάνεις σε μικρότερα κομμάτια
Αν κάποια πράγματα που χρειάζεται να κάνεις φαίνονται πολλά ή μεγάλα, ένας αποτελεσματικότερος τρόπος είναι να τα χωρίσεις σε μικρότερα μέρη. Αυτό θα βοηθήσει να μειώσεις το άγχος, αφού αντί να θεωρείς ότι πρέπει να κάνεις ένα υπερβολικό άλμα μπορείς να κάνεις πολλά μικρότερα βήματα προς τον στόχο που δηλώνεις ότι θέλεις να φτάσεις.

4. Μοιράσου
Αν αυτά που έχεις να κάνεις είναι πάρα πολλά, δεν χρειάζεται απαραίτητα να θεωρείς ότι πρέπει να τα κάνεις όλα μόνος/η σου. Αν ζητήσεις ξεκάθαρα βοήθεια είναι πολύ πιθανόν να υπάρξουν κάποιοι που ευχαρίστως θα ήθελαν να βοηθήσουν. Αυτό μπορεί να κάνει και την διεκπεραίωση των εργασιών πιο ευχάριστη, αφού καλλιεργεί το ομαδικό πνεύμα.

5. Σκέψου διαφορετικά
Αν προτού ξεκινήσεις να κάνεις κάτι έχεις ήδη αποφασίσει ή 'προβλέψει' ότι θα αποτύχει, αν οι προσδοκίες σου είναι τόσο υψηλές που αποθαρρύνεσαι από το να προσπαθήσεις, αν τα θέλεις 'όλα ή τίποτα', τότε ίσως χρειάζεται να αμφισβητήσεις τέτοιους τρόπους σκέψης καθώς φαίνεται να αυξάνουν την αναβλητικότητα. Πολλές φορές είναι πιο αποτελεσματικό να στοχεύεις να κάνεις μια καλή και ικανοποιητική δουλειά παρά μια άψογη δουλειά.

6. Αντάμειψε τον εαυτό σου
Ίσως έχεις την αντίληψη ότι τα μικρά βήματα δεν είναι άξια αναγνώρισης ή σημασίας. Ίσως έχεις μάθει να κρίνεις τον εαυτό σου (ή και τους άλλους) με ιδιαίτερα αυστηρά κριτήρια ή ότι η ανταμοιβή ή η επιβράβευση αξίζει μόνο για 'μεγάλα ή δύσκολα επιτεύγματα'. Ωστόσο, το να ανταμείψεις τον εαυτό σου μπορεί να είναι σημαντικό καθώς ενισχύει την αυτοπεποίθησή σου και κάνει πιο ευχάριστη τη διαδικασία. Αν πάλι τα πράγματα δεν γίνουν όπως έλπιζες, θα μπορούσες να δεις την όλη εμπειρία σαν ένα αξιόλογο μάθημα.

7. Χρονοδιάγραμμα
Πες στον εαυτό σου ότι 'αυτό θα το έχω κάνει μέχρι το τέλος της βδομάδας ή μέχρι το τέλος του χρόνου'.

Άρτεμις Αντωνίου

Ψυχοθεραπεύτρια, Σύμβουλος Ψυχολόγος & Εκπαιδεύτρια

πηγή-awakengr.com

Διαβάστε περισσότερα... »

10 ερωτήσεις, για να κάνετε μια γρήγορη ψυχανάλυση

Ένα σύντομο τεστ που θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε καλύτερα τον εαυτό σας.

Δεν είναι δυνατό βέβαια, αυτά τα γρήγορα τεστ, να είναι ιδιαίτερα αξιόπιστα αλλά μία ιδέα μας δίνουν!

Διαβάστε τις ακόλουθες ερωτήσεις, για κάθε μία φανταστείτε την σκηνή στο μυαλό σας και σημειώστε το πρώτο πράγμα που σας ήρθε στο μυαλό:

1. Περπατάς στο δάσος. Ποιός είναι μαζί σου;

2. Περπατάς στο δάσος. Βλέπεις ένα ζώο. Τι ζώο είναι;

3. Τι αλληλεπίδραση συμβαίνει ανάμεσα σας;

4. Περπατάς βαθύτερα μέσα στο δάσος. Φτάνεις σε ένα ανοιχτό σημείο και βλέπεις το σπίτι των ονείρων σου. Περιέγραψε το μέγεθος του.

5. Το σπίτι είναι χωρίς φράχτη η με φράχτη;

6. Μπαίνεις μέσα στο σπίτι. Περπατάς προς τη κουζίνα και βλέπεις το τραπέζι. Περιέγραψε τι βλέπεις πάνω και γύρω από το τραπέζι.

7. Βγαίνεις από το σπίτι από την πίσω πόρτα. Κάτω στο γκαζόν έχει μία κούπα. Από τι υλικό είναι φτιαγμένη;

8. Τι κάνεις με την κούπα;

9. Περπατάς προς το τέλος του κτήματος, όπου βλέπεις υγρό στοιχείο. Τι ακριβώς βλέπεις; Τι μέγεθος έχει;

10. Πώς θα διασχίσεις το υγρό στοιχείο;
Αυτό ήταν ένα συσχετιστικό τεστ.

Οι απαντήσεις που δώσατε στις ερωτήσεις έχουν αποδειχθεί πως σχετίζονται άμεσα με αξίες και πιστεύω που κατέχουμε στις προσωπικές μας ζωές.

Παρακάτω ακολουθούν οι αναλύσεις για τις απαντήσεις σας:

1. Το πρόσωπο που είναι μαζί σας, είναι το ποιο σημαντικό άτομο που έχετε στη ζωή σας.

2. Το μέγεθος του ζώου που βλέπετε, αντικατοπτρίζει την αντίληψη σας, για το μέγεθος των προβλημάτων σας.

3. Το ποσοστό έντασης της αλληλεπίδρασης σας με το ζώο, αντικατοπτρίζει το πώς λύνετε τα προβλήματα σας (ήρεμα/παθητικά η επιθετικά).

4. Το μέγεθος του σπιτιού αντικατοπτρίζει το μέγεθος της φιλοδοξίας σας, στο να λύσετε τα προβλήματα σας.

5. Το σπίτι χωρίς φράχτη, σημαίνει πως είστε ανοιχτή και φιλική προσωπικότητα. Το σπίτι με φράχτη, σημαίνει πως είστε κλειστή προσωπικότητα.

6. Εάν η απάντηση σας δεν περιελάμβανε φαγητό, ανθρώπους, η λουλούδια, τότε από τη ζωή σας για κάποιον λόγο λείπει η χαρά και η θετικότητα.

7. Η ανθεκτικότητα του υλικού από το οποίο είναι φτιαγμένη η κούπα, αντικατοπτρίζει στην συνείδηση σας την ανθεκτικότητα της σχέσης σας, με το άτομο είπατε πως είναι μαζί σας στην ερώτηση 1.

8. Αυτό που κάνατε με την κούπα, σχετίζεται με την στάση σας προς το άτομο της ερώτησης 1.

9. Το μέγεθος του υγρού στοιχείου, σχετίζεται με το μέγεθος της σεξουαλικής σας διάθεσης

10. Το ποσοστό που θα βραχείτε διασχίζοντας το υγρό στοιχείο συμβολίζει το ποσοστό της σημαντικότητας του σεξ στη ζωή σας.

πηγή-newingreece

Διαβάστε περισσότερα... »

Γιατί το στρες ασπρίζει τα μαλλιά;

Το στρες ασπρίζει πρόωρα τα μαλλιά μας εξαιτίας της χημικής ουσίας αδρεναλίνη, η οποία προκαλεί βλάβες στο DNAπου οδηγούν σε διάφορες διαταραχές - από ασήμαντες όπως το γκριζάρισμα των μαλλιών έως πολύ σοβαρές όπως ο καρκίνος.

Τα ευρήματα αυτά προέρχονται απ έρευνες του Πανεπιστημίου Ντιουκ, στη Βόρειο Καρολίνα, οι οποίες ανοίγουν το δρόμο για τν επινόηση φαρμάκων που θα αντιμετωπίζουν τα ιατρικά προβλήματα που προκαλούνται σε όσους μονίμως βρίσκονται υπό ψυχική πίεση.

Τα φάρμακα θα μπορούν επίσης να εμποδίζουν το πρόωρο άσπρισμα των μαλλιών.

Οι επιστήμονες του Ντιουκ δημοσιεύουν τα ευρήματά τους στην επιθεώρηση «Nature».

Όπως εξηγούν, οι σύντομες αλλά έντονες περίοδοι στρες ωφελούν τον οργανισμό, καθώς η αδρεναλίνη τον προετοιμάζει είτε να παλέψει για να αντιμετωπίσει το όποιο πρόβλημα είτε να λάβει τα μέτρα του για να το αποφύγει (είναι η επονομαζόμενη αντίδραση «πάλεψε ή φύγε»).

Όταν όμως το στρες είναι συνεχές, βλάπτει το DNA.

Οι ερευνητές βάλθηκαν να μάθουν γιατί συμβαίνει αυτό. Έτσι, επί αρκετές εβδομάδες έκαναν εγχύσεις αδρεναλίνης σε ποντίκια, ώστε να μιμηθούν την δράση του χρόνιου στρες.

Όπως διαπίστωσαν, αυτό είχε ως συνέπεια να μειωθούν τα επίπεδα μιας αντικαρκινικής πρωτεϊνης που λέγεται p53.

Αυτό είναι σημαντικό διότι η p53, που μερικές φορές αποκαλείται «φύλακας του γονιδιώματος», συνήθως ενεργοποιείται όταν υφίσταται βλάβες το DNA, με στόχο είτε να διεγείρει την επιδιόρθωσή τους είτε να οδηγηθούν στον θάνατο τα κύτταρα που τις έχουν αναπτύξει.

Οι βλάβες του DNA οδηγούν σε πολλά δεινά – μεταξύ αυτών ο καρκίνος, αλλά και το γκριζάρισμα των μαλλιών.

Η έρευνα έδειξε ακόμη πως ένα μόριο που λέγεται beta-arresting 1 συμβάλλει στα προβλήματα εξαιτίας του χρόνιου στρες.

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής καθηγητής Ρόμπερτ Λέφκοβιτς, τα ευρήματα αυτά εξηγούν γιατί πλήττει τον οργανισμό το χρόνιο στρες.

Επόμενο βήμα των ερευνών είναι να διαπιστωθεί εάν η ίδια μείωση της p53, συμβαίνει και όταν τα ποντίκια τεθούν σε συνθήκες σωματικού στρες.

Οι περισσότεροι ενήλικες βλέπουν τις πρώτες άσπρες τρίχες στο κεφάλι τους γύρω στα 25 τους χρόνια, με τα γονίδια, το αλκοόλ, το κάπνισμα και την διατροφή να συνοδεύουν το στρες στον κατάλογο των παραγόντων που αυξάνουν τις πιθανότητες για πρόωρο γκριζάρισμα των μαλλιών.

πηγή-fotovoltos.gr

Διαβάστε περισσότερα... »