Ευτυχία, κατά Πλάτωνα

Ευτυχία είναι η αίσθηση της ολοκλήρωσης, της ειρήνης και της ηρεμίας που μας γεμίζει με εσωτερική χαρά και μας επιτρέπει να απολαύσουμε τη ζωή, αν και φαίνεται να είναι ένα άπιαστο όνειρο για τους περισσότερους ανθρώπους. 

Ωστόσο, μια πρόσφατη έρευνα που έγινε στην Αργεντινή για το θέμα αυτό, έδωσε ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα: πάνω από το 70% των ανθρώπων που ερωτήθηκαν δήλωσαν ότι ήταν ευτυχισμένοι. Το ποσοστό αυτό είναι παρόμοιο με εκείνο που καταγράφεται στις σκανδιναβικές χώρες, ενώ στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και σε άλλα μέρη του κόσμου, όπου υπάρχει ευημερία, οι αριθμοί ήταν πολύ χαμηλότεροι.

Ο ορισμός της ευτυχίας που υπάρχει σε διάφορα λεξικά, μας λέει, μεταξύ άλλων, ότι η ευτυχία είναι ένα συναίσθημα γενικής χαράς που σχετίζεται με την ικανοποίηση υλικών ή μη αναγκών μας. 

Ο ορισμός αυτός αντιστοιχεί σε μια υλιστική φιλοσοφία που είναι το κύριο χαρακτηριστικό των χωρών με υψηλό επίπεδο κατανάλωσης, μέσα σε μια κοσμοθεωρία που προσδιορίζει την ύπαρξη μας μέσω της κατοχής ύλης. 

Αλλά όλοι ξέρουμε ότι πολλές φορές μόλις αποκτήσουμε αυτό που θέλουμε το ενδιαφέρον μας παρακμάζει με ταχείς ρυθμούς και μαζί με αυτό παρακμάζει και η ευτυχία που μας είχε προκαλέσει. Έτσι με αυτόν τον ορισμό η ευτυχία περιγράφεται ως μια φευγαλέα κατάσταση.

Όπως ανέφερα σε προηγούμενο άρθρο, η ευτυχία μπορεί να είναι μια μόνιμη κατάσταση στον άνθρωπο και μπορεί να επιτευχθεί με την αλληλεγγύη και τη συμπόνια που θα μας επιτρέψει να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο γύρω μας αλλά και την ζωή μας. Αυτό περιγράφει και ο Πλάτωνας στην φιλοσοφία του ως Ευτυχία. 

Για τον Πλάτωνα, η ευτυχία είναι δυνατή όταν ο άνθρωπος μπορεί να δει την ουσία των πραγμάτων. Στην φιλοσοφία του αναφέρει πως η ευτυχία έχει να κάνει με το μυαλό και την σκέψη και όχι με την ψευδαίσθηση που μας παρέχουν οι αισθήσεις μας. 

Ο Πλάτων αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί να είναι κανείς ευτυχισμένος, χωρίς να δει το έργο του Θεού στον κόσμο. Αν αναγνωρίσει το θαύμα της ζωής θα έχει βρει την ουσία της ανθρώπινης ευτυχίας.

Για τον Πλάτωνα, η άσκηση της αρετής είναι ο δρόμος για να προσδιορίσετε την ευτυχία. Αν το έργο του ανθρώπου εναρμονίζεται με την αρετή, την σοφία και την δικαιοσύνη τότε περπατά στο δρόμο της ευτυχίας. 

Για τον Πλάτωνα, η αρετή είναι η γνώση του τι είναι πραγματικά καλό και η ιδέα του τι είναι καλό, δεν είναι μια σχετική αξία, αλλά μια απόλυτη αξία, γιατί αν δεν ήταν έτσι, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο γνώσης για τον άνθρωπο.

Η πλατωνική φιλοσοφία περιγράφει τον αισθητό κόσμο, ως απάτη, επειδή η πρώτη αληθινή πραγματικότητα είναι η ιδέα του ενάρετου ανθρώπου. 

Υποστηρίζει ότι η ανθρώπινη ευτυχία, δεν εξαρτάται από υλικά ή εξωτερικά αγαθά και ότι ο δίκαιος και ενάρετος άνθρωπος, είναι αναγκαστικά ένας ευτυχισμένος άνθρωπος.

Απ' όλους τους θεούς, 

η Αγάπη είναι ο καλύτερός μας φίλος, αρωγός και γιατρευτής

στα βάσανα που μας κλείνουν το δρόμο για την ευτυχία.

Ο άνθρωπος που εξαρτά την ευτυχία του από τον εαυτό του και όχι από τους άλλους,

έχει υιοθετήσει τον καλύτερο τρόπο για μια ευτυχισμένη ζωή.

Είναι ένας άνθρωπος σώφρων, ένας άνθρωπος με σιδερένιο χαρακτήρα και σοφία.

Πλάτωνας

Βιβλιογραφία: Τα Άπαντα του Πλάτωνος, Πλάτων, Εκδ. Μίλητος

Το Κλειδί της Σκέψης –www.tokleidi.com

πηγή-tokleidi.com

Διαβάστε περισσότερα... »

Σύνδρομο Hikikomori

Η λέξη Hikikomori, είναι μια λέξη ιαπωνικής καταγωγής που ετυμολογικά σημαίνει «τράβηγμα προς τα μέσα, περιορισμός».

Το σύνδρομο Hikikomori είναι οξεία κοινωνική απόσυρση και αναφέρεται στο φαινόμενο απομόνωσης εφήβων ή ενήλικων, που αποσύρονται από την κοινωνική ζωή και αναζητούν την απομόνωση και τον αυτό-εγκλεισμό. 

Αυτό το σύνδρομο που άρχισε να εμφανίζεται στην Ιαπωνία, φαίνεται να εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, αργά και ύπουλα, ήδη περιπτώσεις καταγράφονται στην Ισπανία, την Ιταλία, τη Νότια Κορέα και τη Γαλλία. 

Απλοί άνθρωποι που επιλέγουν εθελοντικά να κλειστούν στα σπίτια τους, μερικές φορές σε ένα δωμάτιο, και ζουν εκεί εξαρτημένοι από το διαδίκτυο και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. 

Αποφεύγουν και αρνούνται την οποιαδήποτε επαφή και οποιαδήποτε προσωπική σχέση ή επικοινωνία συμπεριλαμβανομένων και των ανθρώπων της οικογενείας τους, μερικές φορές ακόμη και για χρόνια.

Το 2010, υπήρχαν ήδη στην Ιαπωνία, 230.000 περιπτώσεις hikikomori, το επόμενο έτος 34.000 περισσότερες περιπτώσεις παρουσιάστηκαν και εκτιμάται ότι ο αριθμός αυτός θα φτάσει σύντομα, το ένα εκατομμύριο ανθρώπων, που θα ζουν σε απομόνωση, επιλέγοντας την απόσυρση και τον αυτοπεριορισμό ως τρόπο ζωής. 

Το φαινόμενο αυτό μπορεί να έχει διάφορες αιτίες, τόσο οργανικά όσο και ψυχολογικά. Όσον αφορά τα οργανικά αίτια, ενδεχομένως η νεύρο-επιστήμη να καταφέρει να δώσει μια εξήγηση και να βρει τρόπους για να αποφευχθεί αυτή η κατάσταση. 

Από ψυχολογικής και κοινωνικής σκοπιάς τα αίτια μπορεί να είναι ποικίλα και πολύμορφα. Κυριότερα θεωρούνται η σχέση που είχαν οι γονείς με το παιδί και η οικονομική κατάσταση που επικρατεί στην κοινωνία. 

Αν λάβουμε υπόψιν ότι αυτή είναι μια γενιά που έχει μεγαλώσει με έναν διαφορετικό τρόπο από τον παραδοσιακό τρόπο, που μεγάλωναν οι παλαιότεροι οι οποίοι ασχολούνταν πολύ με την οικογένεια και την φροντίδα της, όχι μόνο σε οικονομικό επίπεδο, η γενιά αυτή μεγάλωσε από γονείς που ήταν εγωκεντρικοί σε μια προσπάθεια να γίνουν πιο αποτελεσματικοί και επιτυχημένοι μονάχα σε οικονομικό επίπεδο. 

Οι γονείς πολλές φορές παρουσίαζαν μεγάλο και σκληρό ανταγωνισμό ανάμεσά τους, για το ποιός έχει κατακτήσει μια θέση μεγαλύτερης ευθύνης που θα του επέφερε και καλύτερο εισόδημα. 

Μητέρα και πατέρας δούλευαν ατελείωτες ώρες με τα παιδιά τους να μεγαλώνουν με πλούσια υλικά αγαθά, αλλά χωρίς να έχουν ουσιαστική σχέση με τους γονείς. 

Έτσι ερχόταν σε δεύτερη μοίρα η ευθύνη των γονιών, να διατηρούν καλές σχέσεις με τα παιδιά τους, αναβάλλοντας την απαραίτητη συναισθηματική εγγύτητα και στερώντας από αυτά μια ουσιαστική ευκαιρία επικοινωνίας. 

Ακριβώς όπως οι γονείς απομονώνονται πλήρως, όταν μετέχουν στις δραστηριότητές τους και τα παιδιά μαθαίνουν να κάνουν το ίδιο. Έτσι εντάσσονται σε μια κοινωνία που τους διδάσκει πως μπορούν να απολαύσουν όλα τα προνόμια και τις ανέσεις που τους παρέχονται, χωρίς να έχουν σχέση με τους υπόλοιπους.

Σήμερα, πολλά νοικοκυριά κρατούν τα παιδιά τους στην οικογενειακή εστία, πολύ πιο πέρα από την νεανική ηλικία, χωρίς αυτά να χρειάζεται να συμμετέχουν στη συντήρηση και στις δαπάνες του σπιτιού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα παιδιά αυτά να μην μπορούν να αναπτύξουν την δική τους ζωή και να είναι απρόθυμα να αγωνιστούν για αυτήν. 

Η κρίση ήρθε να χειροτερέψει ακόμη περισσότερο αυτήν την κατάσταση, αφού η ανεργία στους νέους βρίσκεται σε δυσθεώρητα νούμερα. 

Έτσι έχουμε το φαινόμενο στις μεσογειακές χώρες που βάλλονται από την κρίση οι νέοι σε ποσοστό 67,4% να ζουν με τους γονείς για περισσότερο από 25 χρόνια. Επίσης συχνά βλέπουμε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας να επιστρέφουν στην οικογενειακή εστία λόγω οικονομικών προβλημάτων και να απομονώνονται.

Αποστασιοποίηση, απομόνωση, αποποίηση των ευθυνών, ανωριμότητα, αποφυγή στην λήψη αποφάσεων, αδράνεια και απάθεια είναι ο τρόπος που επιλέγουν οι νέοι (και όχι μόνο) για να επαναστατήσουν σε μια απάνθρωπη κοινωνία που μετατρέπει τους ανθρώπους σε αυτοματοποιημένους καταναλωτές που δεν έχουν χρόνο για συναισθήματα. 

Οι πολύχρονες σπουδές χωρίς εργασιακό αντίκρυσμα, η ανεργία, η έλλειψη ισχυρών οικογενειακών δεσμών, η απούσα κοινωνική υποστήριξη, η κάλυψη της απουσίας συναισθηματικής επαφής του γονιού με το παιδί από την ύλη και το χρήμα κάνει το άτομο απογοητευμένο και μη ικανό για οποιαδήποτε δράση. 

Δυστυχώς τις περισσότερες φορές η λήξη αυτής της παθητικής κατάστασης συνοδεύεται από εκρήξεις οργής που μπορεί να φτάσουν ως και το έγκλημα ή την αυτοκτονία.

Η ατομική απομόνωση εκτρέφει την εθνική απάθεια.

Το Κλειδί της Σκέψης – www.tokleidi.com

Πηγές: 

Wikipedia
Εφημερίδα La Nación

πηγή-tokleidi.com

Διαβάστε περισσότερα... »

Αγιορείτικα Κόλυβα!

Το κόλυβο της πανήγυρης κάθε Αγιορείτικης Μονής, απαιτεί αληθινή ζαχαροπλαστική τέχνη. Συνήθως στην επιφάνειά του αγιογραφείται ο κτήτωρ

ή ο Άγιος επ' ονόματι του οποίου τιμάται το καθολικό, π.χ. ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης στη Μεγίστη Λαύρα, ο Τίμιος Πρόδρομος στη Μονή Διονυσίου.

Οι Αγιογραφίες αυτές με χρωματιστή ζάχαρη είναι έργα τέχνης, που δυστυχώς καταστρέφονται, αφού τα κόλλυβα μοιράζονται και τρώγονται.

Το συνηθισμένο κόλλυβο γίνεται ως εξής: Βάζουν χτυπημένο σιτάρι (συνθλίβεται) στο νερό να φουσκώσει. Το βράζουν σε κρύο νερό. Σε μισή ώρα χύνουν το νερό και βάζουν άλλο που βράζει, ώσπου το σιτάρι να γίνει τριαντάφυλλο και το ζουμί του γίνει χυλός. Προσθέτουν λίγο αλατάκι.

Μετά παίρνουν το ζουμί, που γίνεται σαν ρόφημα με ζάχαρη και κανέλλα. Μετά πλένουν το σιτάρι με κρύο νερό, για να φύγει η κόλλα του και το απλώνουν να στεγνώσει. Δύο με τρεις ώρες πριν τη Θεία Λειτουργία ο διακονητής παίρνει ψιλοτριμμένο παξιμάδι και ρίχνει μια χούφτα μέσα στα κόλλυβα, για να τραβήξει την υγρασία, νάναι στεγνά. Ύστερα θα το κοσκινίσει, για να φύγει το παξιμάδι. 

Το σιτάρι είναι πιά έτοιμο. Το στρώνει και από πάνω του στρώνει τη ζάχαρη (όχι άχνη, αλλά κρυσταλλική) και κάνει σταυρό με ζάχαρη χρωματισμένη με κανέλλα. Αν θέλει, ανακατεύει προηγουμένως το σιτάρι με φουντούκι τριμμένο.

Στο κόλλυβο της πανήγυρης προσθέτει τριμμένο καρύδι, μοσχοκάρφια κοπανισμένα, κίμινο. Αντί καρυδιού σε μερικά μοναστήρια βάζουν καβουρδισμένα φουντούκια τριμμένα (τους αφαιρούνται οι φλούδες) κι αντί για μοσχοκάρφια κανέλλα.

Αξίζει να αναφερθεί πως γίνονται οι Αγιογραφίες: με σπιρτόξυλο ή την ξύλινη άκρη ψιλού πινέλλου ζωγραφικής πατούν το σχέδιο πάνω στη ζάχαρη από το ανθίβολο.

Τώρα πιά μπορούν να γεμίσουν τα ρούχα, το πρόσωπο, τα μαλλιά με ζάχαρη διαφόρων χρωμάτων.

Για διακόσμηση βάζουν ακόμη κουφέτα και ασημένια κουφετάκια (που είναι μακαρόνια και φακές βουτηγμένες σε ασημί ζαχαρόπηκτο.

πηγή:www.apfilipposgrammatikous.blogspot.gr

Υλικά

1 κ. σιτάρι

1 κ. καρύδια, αμύγδαλα και φουντούκια

1 κ. κουλουράκια μνημόσυνου κοπανισμένα

500 γρ. στραγάλια μαλακά κοπανισμένα

500 γρ. σταφίδες ξανθές (πλυμένες και στεγνωμένες)

1 κ. άχνη ζάχαρη

250 γρ. αλεύρι καβουρδισμένο

κανέλα κύμινο

Εκτέλεση

Μουσκεύουμε το σιτάρι όλη τη νύχτα. Το βράζουμε, το στραγγίζουμε και το στεγνώνουμε καλά. Αναμειγνύουμε όλα τα υλικά εκτός από τα στραγάλια και τη μισή ζάχαρη. Καλύπτουμε τα κόλλυβα με τα κοπανισμένα στραγάλια. Από πάνω στρώνουμε την υπόλοιπη ζάχαρη και διακοσμούμε τα κόλλυβα με άσπρα και ασημένια κουφέτα.

Πηγή: Ιερός Ναός Παναγίας Αλεξιωτίσσης Πατρών ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΛΕΞΙΩΤΙΣΣΑ: Κόλλυβα αγιορείτικαhttp://panagiaalexiotissa.blogspot.com/2014/06/blog-post_6687.html#ixzz33r5kjuND

πηγή-zoyridi

Διαβάστε περισσότερα... »

Ο ήλιος μπορεί να προκαλέσει αλλεργία

Με τον όρο «αλλεργία στον ήλιο» ο κόσμος περιγράφει κάθε αντίδραση του δέρματος όταν εκτεθεί στον ήλιο. Για την επιστήμη, όμως, οι πραγματικές αλλεργικές αντιδράσεις στον ήλιο είναι συγκεκριμένες: η ηλιακή κνίδωση, η φωτοαλλεργική δερματίτιδα και η φωτοτοξική δερματίτιδα.

Όλες αυτές οι αλλεργίες οφείλονται σε υπερευαισθησία του οργανισμού, η οποία συνήθως εκδηλώνεται όταν ο ήλιος συνδυάζεται με ορισμένους τοπικούς ή συστηματικούς παράγοντες. Τοπικοί είναι αυτοί που εφαρμόζονται (αλείφονται) στο δέρμα και συστηματικοί όσοι λαμβάνονται από το στόμα.

Τα συμπτώματα

Η κλινική εικόνα, δηλαδή τα συμπτώματα, παρουσιάζουν διαφοροποιήσεις από άτομο σε άτομο. Μπορεί να εμφανιστεί ερύθημα(κοκκίνισμα) με ή χωρίς οίδημα ή εξάνθημα, κνησμός, μελάγχρωση του δέρματος (σκουραίνει), φυσαλίδες διαφόρων μεγεθών, ορορροή (ροή υγρού) ή «σκάσιμο» του δέρματος.

Τα καλά νέα είναι πως αν διακοπεί η έκθεση στον ήλιο, όλες αυτές οι αντιδράσεις συνήθως υποχωρούν – το ίδιο κι αν διακοπεί η χρήση του υπαίτιου παράγοντα, εφόσον βεβαίως κάτι τέτοιο είναι εφικτό (είναι πιο δύσκολο όταν πρόκειται για φάρμακο).

Σε τι διαφέρουν μεταξύ τους, 

οι διάφορες αλλεργικές αντιδράσεις;

Φωτοτοξική δερματίτιδα είναι η αντίδραση που δημιουργείται από την επαφή μιας ουσίας είτε τοπικής είτε συστηματικής (λ.χ. φάρμακα, χρωστικές, αιθέρια έλαια) με το ηλιακό φως. Δημιουργείται άμεσα, δηλαδή με την πρώτη έκθεση του ασθενούς στον ήλιο.

Αντίθετα, η φωτοαλλεργική δερματίτιδα προϋποθέτει παλαιότερη έκθεση η οποία προκάλεσε την ευαισθητοποίηση του ατόμου, με συνέπεια την πολλοστή φορά που θα εκτεθεί στον ήλιο να αναπτυχθεί η αντίδραση.

Η ηλιακή κνίδωση είναι μια σπάνια αλλεργική αντίδραση αμιγώς στον ήλιο (δίχως φωτοευαισθητοποιούς παράγοντες) που εκδηλώνεται με πομφούς (βλάβες σαν μικρά πρηξίματα) στα τμήματα του σώματος που βλέπει ο ήλιος (συνήθως στα χέρια, αλλά μπορεί να εμφανιστούν και αλλού).

Φωτοαλλεργική δερματίτιδα – συνήθως εμφανίζεται μετά από πολλές εκθέσεις στον ήλιο.

Φωτοτοξική δερματίτιδα – συνήθως εμφανίζεται με την πρώτη έκθεση στον ήλιο.

Ηλιακή κνίδωση – σπάνια αντίδραση (η μόνη που δεν προϋποθέτει λήψη ή επάλειψη ουσιών, αλλά οφείλεται αμιγώς σε αντίδραση στον ήλιο).

Ποια φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν

 δερματικές αντιδράσεις με τον ήλιο;

Θεωρητικά κάθε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει μια φωτοαλλεργική ή φωτοτοξική αντίδραση. Εχουν αναφερθεί λ.χ. περιστατικά φωτοτοξικής ή φωτοαλλεργικής δερματίτιδας σε ανθρώπους που παίρνουν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (λ.χ. για αρθρίτιδα ή μυοσκελετικά προβλήματα).

Φωτοαλλεργικές δερματίτιδες έχουν αναφερθεί σε άτομα που έπαιρναν αντιβιοτικά, όπως οι σουλφοναμίδες, διουρητικά, ορισμένα καθαρκτικά, ηρεμιστικά – αγχολυτικά όπως οι βενζοδιαζεπίνες και αντιψυχωσικά.

Φωτοτοξικές αντιδράσεις έχουν αναφερθεί σε άτομα που έπαιρναν αντιβιοτικά για την ακμή, όπως οι τετρακυκλίνες. Να επισημανθεί, ωστόσο, ότι αυτό δεν σημαίνει πως όσοι παίρνουν αυτά τα φάρμακα θα εκδηλώσουν τέτοιες δερματικές αντιδράσεις μόλις εκτεθούν στον ήλιο.

Ποιές άλλες ουσίες μπορεί να προκαλέσουν αλλεργία;

Δυνητικά είναι πάρα πολλές. Ακόμα και με αντηλιακά ή με αποσμητικά που περιείχαν αντιμικροβιακούς παράγοντες έχουν αναφερθεί φωτοαλλεργικές αντιδράσεις.

Φωτοτοξικές δερματίτιδες έχουν αναφερθεί και με τοπική επάλειψη με χρωστικές που έχουν αντισηπτικές ιδιότητες (όπως η εωσίνη που υπάρχει σε ορισμένα ρουζ), με κολόνιες ή άλλα προϊόντα που περιέχουν αρώματα, καθώς και με τα έλαια ορισμένων φυτών που περιέχουν φουροκουμαρίνες (γρασίδι, εσπεριδοειδή κ.ά).

Πώς μπορεί να καταλάβει κάποιος αν έχει αλλεργία στον ήλιο;

Δεν μπορεί να το καταλάβει μόνος του ο ασθενής. Αν παρουσιάσει κάποιο από τα προαναφερθέντα συμπτώματα, πρέπει να πάει αμέσως στον δερματολόγο για αξιολόγηση.

Αναλόγως με το ιατρικό ιστορικό του και ειδικές εξετάσεις (λ.χ. ένα δερματικό τεστ που λέγεται photo patch test), εάν είναι αναγκαίες, θα γίνει και η διάγνωση.

Φωτοτοξική δερματίτιδα μπορεί να προκαλέσουν

* Φάρμακα (λ.χ. αντιβιοτικά για την ακμή, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη)

* Χρωστικές (βαφές) με αντισηπτικές ιδιότητες (λ.χ. εωσίνη που υπάρχει σε ρουζ)

* Κολόνιες και άλλα προϊόντα με αρώματα

* Φυτά και αρωματικά έλαια που περιέχουν φουροκουμαρίνες (λ.χ. γρασίδι, εσπεριδοειδή, μάραθος, γλυκάνισο, καρότο, σέλινο, περγαμόντο). Αυτές οι αντιδράσεις αποκαλούνται φυτοφωτοτοξικές και είναι πιο συχνές στους αγρότες

* Πίσσες

Φωτοαλλεργική δερματίτιδα μπορεί να προκαλέσουν

* Φάρμακα (λ.χ. μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, αντιβιοτικά όπως οι σουλφοναμίδες, διουρητικά, ορισμένα καθαρκτικά, ηρεμιστικά-αγχολυτικά όπως οι βενζοδιαζεπίνες, αντιψυχωσικά).

* Λευκαντικά (σαπούνια, αποσμητικά)

* Αντηλιακά

* Αποσμητικά με αντιμικροβιακούς παράγοντες

Χρόνος εμφάνισης

* Οι φωτοτοξικές και οι φυτοφωτοτοξικές δερματίτιδες εμφανίζονται συνήθως μετά από 24 ώρες από την έκθεση στον ήλιο. Η αντίδραση συνήθως κορυφώνεται 48 και 72 ώρες μετά.

* Οι φωτοαλλεργικές εκδηλώνονται αφού προηγηθεί ευαισθητοποίηση του ατόμου, δηλαδή λήψη της φωτοευαισθητοποιού ουσίας και έκθεση αρκετές φορές στον ήλιο.

Αντιμετώπιση

* Απομάκρυνση του υπεύθυνου παράγοντα (εάν είναι εφικτό και, σε περίπτωση που πρόκειται για φάρμακο, έπειτα από συνεννόηση με τον θεράποντα γιατρό)

* Φαρμακευτική αγωγή (λ.χ. κορτιζόνη, αντισταμινικά).

* Αποφυγή του ήλιου

Πρόληψη

* Αποφυγή αλόγιστης έκθεσης στον ήλιο (ιδίως 11 π.μ.- 5 μ.μ.)

* Συχνή επάλειψη παχιάς στρώσης αντηλιακού

* Προστατευτικά ρούχα (παντελόνι, μακρυμάνικη μπλούζα), ιδίως όταν βρίσκεστε στην εξοχή ή θέλετε να ξαπλώσετε ή να περάσετε μέσα από χορτάρια

* Καπέλο με φαρδύ γείσο και γυαλιά ηλίου σε κάθε έκθεση στον ήλιο (ακόμα κι αν έχει συννεφιά)

* Παραμονή στη σκιά το δυνατόν περισσότερο όλες τις ώρες της ηλιοφάνειας

* Προσοχή στα τζάμια του αυτοκινήτου (δεν παρέχουν επαρκή προστασία)

πηγή-healthyliving.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Ἡ σκέψις μας μᾶς ἀνήκει;

Μέσα ἀπὸ τόσην προπαγάνδα, μέσα ἀπὸ τὸ ἄθλιο ἐκπαιδευτικὸ σύστημα καὶ μέσα ἀπὸ ἕναν πλανήτη ποὺ κρατεῖται ὑπὸ καθεστὼς δουλείας, λίγο δύσκολο νὰ μποροῦμε νὰ ὁρίσουμε τὴν σκέψιν μας.

Ἄμεσα ἐξαρτώμενοι ἄλλως τὲ εἴμαστε καὶ ἀπὸ τὸ περιβάλλον μας ἀλλὰ κι ἀπὸ τὶς εἰκόνες μας.

Εἰκόνες ποὺ εἶναι ὅμως ἔτσι δομημένες, πρὸ κειμένου νὰ δημιουργοῦν τὶς ἐντυπώσεις ποὺ θέλουν κάποιοι ἄλλοι νὰ δημιουργηθοῦν.

Τὸ ἴδιο σὲ κάθε μας στάσιν, ἀντίδρασιν, ἐπιλογή.
Ὅλα, λίγο πολύ, ἐλέγχονται καὶ κατευθύνονται ἀπὸ ἄλλους, ποὺ ἔχουν σκεφθεῖ πρὶν ἀπὸ ἐμᾶς, γιὰ …ἐμᾶς.

Καὶ θὰ ἐξακολουθήση, ἐὰν ἐμεῖς δὲν ἀλλάξουμε κάτι…

Τί;

Μὰ πρῶτα ἀπὸ ὅλα πρέπει νὰ πετάξουμε τὰ ὅποια περιοριστικὰ ὅρια μᾶς ἔχουν θέσει.

Τὶς παρωπίδες… Καὶ φυσικὰ τὶς τηλεοράσεις μας…

Ξέρω… Δύσκολο εἶναι… 

Μὰ εἶναι καὶ μονόδρομος.

Διότι τὰ φίλτρα δὲν εἶναι δικά μας.

Εἶναι ἐμφυτευμένα.


Φιλονόη
φωτογραφία

πηγή-filonoi.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Σωκράτους διδαχές

Αναδημοσίευση από: logiosermis | 

Πίνακας: Jacques-Philip-Joseph de Saint-Quentin, Ο θάνατος του Σωκράτη

Ο Σωκράτης υιός του Σωφρονίσκου και της Φαιναρέτης (469 π.Χ.-399 π.Χ.) ήταν Έλληνας Αθηναίος φιλόσοφος, από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ελληνικού και παγκόσμιου πνεύματος – πολιτισμού και ένας από τους ιδρυτές της Δυτικής φιλοσοφίας.

Με τη ζωή του απετέλεσε ύψιστο παράδειγμα σεβασμού των θεσμών και πολιτικής ηθικής ("ο δε ανεξέταστος βίος ου βιωτός ανθρώπω" – "η ζωή που δεν εξετάζεται δεν αρμόζει σε άνθρωπο", Απολογία Σωκράτους). Ως πολίτης ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις του κατά τρόπο υποδειγματικό, καθότι έλαβε μέρος σε όλες τις εκστρατείες που κλήθηκε και όταν κληρώθηκε ως δικαστής των 10 στρατηγών (406 π.Χ.) αντιστάθηκε με θάρρος στην καταδίκη. Επιπλέον αρνήθηκε θαρραλέα να συνεργαστεί με τους Τριάκοντα Τυράννους το 404 – 403 π.Χ. για τη σύλληψη του δημοκράτη Λέοντα Σαλαμίνιου.

Με τον Σωκράτη ξεκίνησε η πραγματική διείσδυση στην ψυχή του ανθρώπου καθότι πρώτος θεώρησε την ψυχή, ως την πραγματική ουσία του ανθρώπου και την αρετή ως το στοιχείο που επιτρέπει την πλήρωση της ανθρώπινης φύσης. Έστρεψε λοιπόν τον φιλοσοφικό στοχασμό από τη φύση στον ίδιο τον άνθρωπο και την κοινωνία του, μετατρέποντας τη φιλοσοφία από κοσμολογική σε ανθρωπολογική – ηθική. Πολλοί ήταν οι μαθητές του με επιφανέστερους τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τον Ξενοφώντα.

Ο λόγος που ο Σωκράτης σημάδεψε την ιστορία της φιλοσοφίας πρέπει να αναζητηθεί στον μοναδικό τρόπο σκέψης ο οποίος ήταν φιλελεύθερος και ανατρεπτικός, στις μεθόδους που χρησιμοποιούσε όπως τη μαιευτική με την χρήση της ειρωνείας και της άγνοιας, τη διαλεκτική με τη χρήση των ερωταπαντήσεων και την επαγωγική με τη χρήση παραδειγμάτων.

Προσπαθούσε μέσα από τον διάλογο με τους συνομιλητές του, να πάρει τον ρόλο της συνείδησης και να δημιουργήσει ένα στέρεο έδαφος πάνω στο οποίο μπορούσαν κατόπιν να θεμελιωθούν οριστικά και αμετάκλητα οι έννοιες του καλού, της αρετής και της σοφίας.

Για να σταθούν όμως αξίες όπως το δίκαιο, η σωφροσύνη, η ευσέβεια, η αυτοθυσία, πρέπει να έχουμε την βεβαιότητα ότι τις ξέρουμε, ή τουλάχιστον γνωρίζουμε τον τρόπο να τις μάθουμε. 

Αναζητούσε λοιπόν την αρχή κάθε ηθικής έννοιας χρησιμοποιώντας τη λογική ως γνήσιο τέκνο της ελληνικής φυλής. Μέσω της εμπιστοσύνης στο λογικό ξεκαθάριζε τις αντιλήψεις ώστε να προκύπτει ένας απόλυτος ορισμός για την αλήθεια του καλού και του κακού, της ομορφιάς και της ασχήμιας, της ορθής διακυβέρνησης και της δεσποτείας, της σωφροσύνης και της άνοιας.

Η Αθηναϊκή κοινωνία του 5ου π. Χ. αιώνα απολάμβανε την ανακάλυψη του Λόγου και της λογικής ικανότητας. Τον λόγο ως έκφραση και μέσο πειθούς τον χρειάζονταν – ειδικότερα τότε – οι πολίτες μέσα στα πλαίσια της νέας πολιτειακής οργάνωσης και λειτουργίας της Δημοκρατίας. Όταν όμως η πειθώ υπηρετεί πολιτικούς στόχους και συμφέροντα, μοιραία ο λόγος μπαίνει στην υπηρεσία των συμφερόντων και είναι πιθανό οι χρήστες του να μπαίνουν στο δίλημμα «δια του λόγου υπηρετούμε το δίκιο ή το συμφέρον;»

Ο Σωκράτης συνειδητά υπηρετούσε τον πρώτο στόχο αλλά η κοινωνία και οι πιο πολλοί μαθητές του φαίνεται ότι κινούνταν προς τον δεύτερο στόχο, δηλαδή να πείθουν έστω και για το άδικο. 

Αυτή η λογική ικανότητά του Σωκράτη να κρίνει τα πρόσωπα και τις πολιτικές καταστάσεις και να θέτει ερωτήματα, π.χ. για το τι είναι δίκαιο και τι άδικο ενώ ταυτόχρονα οι Αθηναίοι με τη λογική της δύναμης προέβαιναν σε μια σειρά άδικες πράξεις κατά των συμμάχων τους (υπόταξαν τη Νάξο, μετέφεραν το Ταμείο από τη Δήλο στην Αθήνα, εψήφισαν θανάτωση για τους πρωταίτιους της αποστασίας των Μυτιληναίων και κατέστρεψαν τους Μήλιους) είχε ως αποτέλεσμα να αποκτήσει εχθρούς άμεσα και έμμεσα, σε επίπεδο προσωπικό και συλλογικό.

Άμεσα ενοχλούνταν εκείνοι που με τον μαιευτικό διάλογο και την ειρωνεία του Σωκράτη, αποκαλύπτονταν κενοί και γελοιοποιούνταν κατά τις συζητήσεις τους μ’ αυτόν, έμμεσα όσοι γελοιοποιούνταν από μαθητές του Σωκράτη, που αντέγραφαν τη μέθοδό του και την αξιοποιούσαν, για να διασκεδάζουν εις βάρος άλλων.

Εκείνος ως άτομο διακήρυττε ότι πράττει αυτά που η λογική του υποδεικνύει ως δίκαια. Πρέσβευε μάλιστα γενικά ότι όταν ο λόγος εντοπίσει τι είναι δίκαιο, αυτό πρέπει να επιβάλλει στη βούληση να πράξει. «Ουδείς εκών κακός», ουδείς κάνει κακό εκούσια. Αν πράξει κάτι άδικο, σημαίνει ότι με το λογικό του δεν είδε το δίκαιο.

Έτσι το 399 π.Χ. κατηγορούμενος από πολιτικούς αντιπάλους, που είχε δημιουργήσει η κριτική του λόγου του και με πρόσχημα τις προοδευτικές ιδέες που είχε για τους νέους καταδικάστηκε στην Αθήνα σε θάνατο. Οι Αθηναίοι ζούσαν τότε συλλογική ταπείνωση ήττας, για την οποία βέβαια δεν έφταιγε ο Σωκράτης, αλλά τη βίωναν τραγικά. Έτσι για καθαρά πολιτικούς λόγους πρόσφεραν στο Σωκράτη ποτήρι με κώνειο (εις ανταπόδοση εκείνου που τους προσέφερε ο Σωκράτης με το φιλοσοφικό λόγο, που σε εκείνους προκαλούσε ταπείνωση, οργή και αγανάκτηση).

Στη δίκη ο Σωκράτης επέδειξε θάρρος και ηρεμία με την Απολογία του και όταν φυλακίστηκε προτίμησε να εκτελέσει την ποινή του πίνοντας ειρηνικά και γαλήνια το κώνειο, όπως όριζε ο νόμος. Υπέδειξε έτσι ως νομοταγής πολίτης και αληθινός φιλόσοφος, την μέγιστη πολιτική ευθύνη - τον σεβασμό στους θεσμούς της πολιτείας και μια εξαίρετη ηθική πειθαρχία απέναντι στους πολιτικούς εχθρούς του.

Απετέλεσε το λαμπρότερο και αξεπέραστο μάθημα της αρχαίας Ελλάδας στη σύγχρονη πολιτική επιστήμη και τις προηγμένες δημοκρατικές κοινωνίες "η πολιτική ηθική, η πολιτική υπευθυνότητα και ο σεβασμός προς τους θεσμούς που ρυθμίζουν τον πολιτικό αγώνα και τους πολιτικούς αντιπάλους αποτελεί τον κανόνα της πολιτικής συμπεριφοράς".

Ο Σωκράτης χειραγωγούσε τους νέους να φτάσουν στην αλήθεια χωρίς να γνωρίζει ούτε και εκείνος εκ των προτέρων το περιεχόμενό της. Τους έδειχνε μόνο την ορθή μέθοδο, τη λογική πειθαρχία που έπρεπε να ακολουθήσουν για να είναι βέβαιοι ότι κατέχουν στο τέρμα της διαλεκτικής πορείας το γνήσιο τύπο της και όχι νόθα ομοιώματα της.

Δεν είναι παθητικός, οδηγεί αλλά οδηγεί σαν την κριτική συνείδηση που ελέγχει αυστηρά την οκνηρία και την επιπολαιότητα, χωρίς να δεσμεύει την ελευθερία και την ορμή του στοχασμού.

Σήμερα για να διαπαιδαγωγηθούν οι νέοι στις πιο βαθιά ανθρώπινες αρετές, στην ελευθερία, στον κριτικό στοχασμό και στην ευθύνη πρέπει οι δάσκαλοι να προσφέρουν τα πνευματικά αγαθά στην κρίση του νέου με αμεροληψία και αντικειμενικότητα. 

Τα πνευματικά αγαθά που θα προσφέρει το σχολείο να είναι τα γνήσια πνευματικά αγαθά γιατί μόνο αυτά έχουν μορφωτική αξία. Ύψιστη ηθική να σέβεται κανείς τον ασχημάτιστο άνθρωπο. Είναι ανήθικο να βιάσει κανείς τους νέους για να κερδίσει οτιδήποτε. Σβήνει τις ελπίδες της ιστορίας χωρίς κανένα κέρδος, γιατί η πίστη δε ριζώνει με τη βία. Με τη πρώτη διάψευση μεταπηδά στην άρνηση και στον κυνισμό.

Ο νέος άνθρωπος δεν πρέπει να μείνει μόνος και αβοήθητος. Τα νιάτα θέλουν οδηγούς επειδή περισσότερο από κάθε άλλη φάση της ζωής τους υποφέρουν από αστάθεια και αρρυθμία. Είναι ορμητικά και ακράτητα αλλά ζητούν να βλέπουν καθαρά μπροστά τους τον στόχο, για να μην φοβάται η καρδιά τους για τις άβαθα ριζωμένες στην ψυχή τους προθέσεις.

Ο νέος είναι ελεύθερος να πάρει τη δική του θέση ευσυνείδητα, φροντίζοντας να του καλλιεργήσουν το αίσθημα ευθύνης. Ευθύνης στο κόσμο των στοχασμών (σαφή συνείδηση της αλήθειας και πίστη στην αξία της), ευθύνης στη σφαίρα της δράσης (καθαρό το νόημα της αρετής και πίστη στην αξία της). 

Ας γνωρίζει μόνο ότι όταν ταχθεί με αυτήν ή εκείνη την αντίληψη και αποτιμήσει με αυτόν ή με εκείνον τον τρόπο τα αγαθά της ζωής, ο ίδιος υποθηκεύει τους θησαυρούς της ψυχής του και πρέπει με τη δράση να εξοφλήσει τα χρέη του. Αυτό σημαίνει τιμή.

Ο αληθινός δάσκαλος δεν είναι δογματικός με την ακαμψία του, αλλά κριτικός που συνδυάζει την ελευθερία του περιεχομένου με την πειθαρχία της μορφής και εδώ λοιπόν θέση έχει μόνο ο σωκρατικός παιδαγωγός. 

Ο Σωκράτης ήταν ο κατ’ εξοχήν τύπος του οδηγού για τους νέους.

Φιλοσοφικά η παιδεία είναι μια λειτουργία με σκοπό να ενταχθεί ο νέος άνθρωπος μέσα σ’ ένα ιστορικά καθορισμένο πνευματικό και οικονομικό συγκρότημα με αξίες (θρησκευτικές, ηθικές, επιστημονικές, αισθητικές, πολιτικές, οικονομικές) που ρυθμίζουν την πνευματική και υλική ζωή του συνόλου που θα ενσωματωθεί ο νέος άνθρωπος, σαν ένα νέο μέρος του, φορέας των αξιών του και συνεχιστής της ιστορίας του. 

Αυτό το πλήθος των αξιών είναι διάχυτο γύρω από τον νέο άνθρωπο αλλά βασική εστία του είναι το Σχολείο, που η σπουδαιότητά του είναι ακόμη μεγαλύτερη για τη στενή συνάφεια που έχει με την επιστήμη.

Ο φιλοσοφημένος παιδαγωγός, οφείλει να απορρίψει την προπαγάνδα και να δεχθεί την πνευματική και ηθική πειθαρχία, για να πάρει μορφή η προσωπικότητα. Δε θα επιβάλλουμε στους νέους τη δική μας προοπτική για τον κόσμο. Θα τους διδάξουμε όμως ότι χωρίς κάποια προοπτική και κάποια αποτίμηση η ζωή δεν μπορεί να αποκτήσει πνευματικό περιεχόμενο και θα τους βοηθήσουμε να κατευθύνουν τη δράση τους και να διατυπώσουν το νόημα της ζωής τους σε σαφείς επιδιώξεις.

Η πολιτεία με τα δημοκρατικά ιδανικά της έχει χρέος να αφήσει το σχολείο ελεύθερο (όχι ασύδοτο) σε όλα τα ρεύματα ιδεών παραχωρώντας γνήσια κριτήρια και κατόπιν το σχολείο χρησιμοποιώντας τα να διαπλάθει τους νέους έχοντας ως οδηγό την κριτική σκέψη του Σωκράτη.

Όταν η πολιτεία διευθύνει με αυτόν τον τρόπο την υπόθεση της παιδείας πρέπει να έχει τη βεβαιότητα ότι θα επιτευχθεί ο υψηλότερος σκοπός αυτός της κοινωνικής λειτουργίας, η αδιάκοπη συνέχεια της ιστορίας του πολιτισμού και η διαρκής ανανέωση του ανθρώπου.

Μόνο μέσα από την παιδεία μπορεί να γίνουν οι διεργασίες για να αναγεννηθεί και να εξελιχθεί ο πολιτισμός μας. Για τον σύγχρονο άνθρωπο ο δρόμος αυτός είναι μακρύς και επίπονος...

Η ανεκτίμητη πορεία και διδασκαλία του Σωκράτη παραμένει πάντα επίκαιρη και χρήσιμη, μόνο που για να την ακολουθήσουμε πρέπει πρώτα να τη γνωρίσουμε, γεγονός μάλλον αδύνατον καθότι η σημερινή κοινωνία είναι απασχολημένη με άλλου είδους πρότυπα (καλλιτέχνες, αστερίσκους, ειδώλια, κ.λ.π.)

Αν σηκώσουμε τα μάτια για να δούμε και έχουμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε αυτά που αντικρίζουμε, θα καταλάβουμε πολλά και τότε η σκέψη μας, καθαρή και ρωμαλέα, μπορεί να κάνει τη δική της διαδρομή και να αποκτήσει ευρύτερη σημασία και για τους άλλους.


Πηγές
1. www.el.wikipedia.org

2. Ε.Π. Παπανούτσου, Φιλοσοφία και Παιδεία, Εκδόσεις Ίκαρος, 1958

πηγή-egriechen.info

Διαβάστε περισσότερα... »

Ευτυχία είναι... να ζεις τις "μικρές" σου στιγμές

πηγή

Τι είναι αυτό που θα σε έκανε πραγματικά χαρούμενο; Αν έφτιαχνες μία λίστα τι θα υπήρχε μέσα σ' αυτήν; Διακοπές σε ονειρεμένο τόπο, μια καλή δουλειά, ένα καινούργιο σπίτι, η τέλεια σχέση;

Το απολαυστικό δίλεπτο βιντεάκι που βασίζεται στο βιβλίο: "The Happy Life Checklist", της Amy Spencer παρουσιάζει πώς οι "μικρές" στιγμές μας είναι ό,τι πολυτιμότερο έχουμε, αρκεί να μην τις αγνοούμε.

Οι μικρές στιγμές μας, είναι πιο σημαντικές από τις μεγάλες, γιατί είναι σαν μικρές ανταμοιβές, για κάθε μέρα που περνάει, μας λέει το βίντεο, και προτρέπει να γεμίσουμε τη λίστα της ευτυχίας μας:

Βγες έξω και παίξε

Αγκάλιασε κάποιον που αγαπάς

Ετοίμασε ένα καλό δείπνο

Κάνε παρέα με τους φίλους σου

Βάλε τα πόδια σου στο νερό

Κάνε κάποιον να χαμογελάσει

Γιατί αν κάθε μέρα είναι γεμάτη από μικρές, όμορφες στιγμές, αλλά δεν τις παρατηρηρείς, τότε μετράνε στ' αλήθεια;

Ξεκίνα σήμερα!

Δές το video!

πηγή-egriechen.info

Διαβάστε περισσότερα... »

Πώς να είσαι ευτυχισμένος

Φωτό: Dora Pete

Οι περισσότεροι άνθρωποι είμαστε αυθεντίες στο πώς να κάνουμε τα απλά πράγματα περίπλοκα.

Αυτή η στάση κάνει τη ζωή μας δύσκολη, μετατρέπει ασχολίες που θα έπρεπε να μας δίνουν χαρά και ικανοποίηση σε αγγαρείες, μας γεμίζει άγχος και μας αδειάζει από ενέργεια.

Παρακολουθείστε ένα όμορφο βιντεάκι που μας υπενθυμίζει απλούς τρόπους για να είμαστε ευτυχισμένοι. 

Η απλότητα, βέβαια, δε συνεπάγεται πάντα και την ευκολία. Είναι, όμως, η μόνη που μπορεί πραγματικά να μας ανταμείψει.







πηγή-egriechen.info

Διαβάστε περισσότερα... »

Δημοσθένης: η διαφθορά του λαού (Εκπληκτικό διαχρονικό κείμενο!)

Ο Δημοσθένης, η απάθεια του λαού και η απώλεια της ελευθερίας: Σε μια περικοπή του περίφημου λόγου του «Υπέρ Κτησιφώντος περί του Στεφάνου» ο σπουδαίος Αθηναίος πολιτικός στηλιτεύει τη στάση της φιλομακεδονικής παράταξης της Αθήνας και κυρίως του Αισχίνη, τονίζοντας ότι η διαφθορά των Αθηναίων πολιτικών, καθώς και η απάθεια του λαού οδήγησαν στη ισχυροποίηση του Φιλίππου πράγμα που στο τέλος θα οδηγούσε στην απώλεια της ανεξαρτησίας τους – κάτι που εν τέλει έγινε.

"Όταν ο Φίλιππος τριγύριζε, υποτάσσοντας Ιλλυριούς και Τριβαλλούς, καθώς και μερικούς άλλους Έλληνες, όταν αποκτούσε σταδιακά τον έλεγχο μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων και ορισμένοι από τις πόλεις, μεταξύ των οποίων και τούτος εδώ (εννοεί τον Αισχίνη), επωφελούνταν από την ελευθερία της ειρήνης για να πηγαίνουν εκεί και να δωροδοκούνται, τότε δέχονταν επίθεση όλοι εκείνοι εναντίον των οποίων ο Φίλιππος έκανε τις κινήσεις αυτές.

Αν δεν το αντιλαμβάνονταν, είναι μια άλλη ιστορία που δε με αφορά. Οι προβλέψεις και οι διαμαρτυρίες μου ήταν αδιάκοπες τόσο εδώ σε σας όσο και όπου είχα σταλεί.

Μα οι πόλεις νοσούσαν. Οι άνθρωποι της πολιτικής και της δράσης είχαν εξαγοραστεί και διαφθαρεί με χρήματα, ενώ από τους απλούς πολίτες, πολλοί δεν πρόβλεπαν το μέλλον ή δελεάζονταν με την ανεμελιά και την καθημερινή καλοπέραση. 

Και από αυτήν την ασθένεια είχαν προσβληθεί όλοι παντού, ώστε ο καθένας νόμιζε ότι δεν θα τον βρει η συμφορά αυτόν, αλλ’ ότι θα εξασφαλίσει τα συμφέροντά του, εάν ήθελε, εκμεταλλευόμενος τους κινδύνους των άλλων.

Ήταν, νομίζω, επακόλουθο να τιμωρηθεί η υπερβολική και άκαιρη απάθεια του λαού, με την απώλεια της ανεξαρτησίας του, ενώ οι ηγέτες του, που φαντάζονταν ότι πουλούσαν οτιδήποτε άλλο εκτός από τους εαυτούς τους, αντιλήφθηκαν πως το πρώτο πράγμα που ξεπουλούσαν ήταν ο ίδιος ο εαυτός τους. 

Και αντί να ονομάζονται φίλοι και φιλοξενούμενοι, όπως συνέβαινε τον καιρό που δωροδοκούνταν, τώρα προσαγορεύνταν κόλακες, εχθροί των θεών και με όλα τα άλλα τα επίθετα που τους αρμόζουν.

Κανένας όμως, ω ανδρες Αθηναίοι, δεν ξοδεύει τα χρήματα για το καλό του προδότη ούτε, αφού έχει πάρει αυτό για το οποίο πλήρωσε, συνεχίζει να έχει για σύμβουλό του τον προδότη από κει και πέρα. Διαφορετικά δε θα υπήρχε πιο ευτυχισμένος άνθρωπος από τον προδότη. Μα δεν είναι έτσι. Από πού κι ως πού άλλωστε; Κάθε άλλο!

Μόλις ο άνθρωπος που επιζητεί την εξουσία γίνει κύριος της κατάστασης, γίνεται και αφέντης εκείνων που του την πρόσφεραν. Και τότε, ναι, γνωρίζοντας την κακοήθειά τους, τους σιχαίνεται, δυσπιστεί απέναντί τους και τους προπηλακίζει.

Έχετε υπ’ όψιν σας αυτά που σας λέω, γιατί αν και είναι περασμένα, και δεν διορθώνονται, ωστόσο είναι πάντα καιρός να διδάσκονται απ’ αυτά οι μυαλωμένοι πολίτες."

πηγή-egriechen.info

Διαβάστε περισσότερα... »

Αν η αγάπη είναι ο παράδεισος, τότε το χαμόγελο είναι το κλειδί της πύλης του παραδείσου

Αν η αγάπη είναι ο παράδεισος, τότε το χαμόγελο είναι το κλειδί της πύλης του παραδείσου!

Ένα από τα πιο δυνατά όπλα του ανθρώπου είναι το χαμόγελο. Λύνει χιλιάδες προβλήματα και αποτρέπει πολλά δεινά.

Έτσι λοιπόν φρόντισε ένα εξασκείς το χαμόγελό σου , χαρίζοντάς το με ευγένεια και καλοσύνη και από τα βάθη της καρδιάς σου.

Το να χαμογελάς στους άλλους, έχει πολλά πλεονεκτήματα.

Τα περισσότερα είναι για σένα. Για να δούμε τι «κερδίζεις»;

• Το χαμόγελο βελτιώνει την εμφάνισή σου. Ο πιο ανέξοδος τρόπος για να αλλάξεις την εμφάνισή σου. Για σκέψου πως νοιώθεις ή αντιλαμβάνεσαι έναν κατσουφιασμένο πρόσωπο και πως σου φαίνεται ένα χαμογελαστό – ποιο είναι ποιο όμορφο;

• Με ένα χαμόγελο μπορείς να διορθώσεις και να ξεπεράσεις μια παρεξήγηση. Ξανακερδίζεις τους φίλους σου και τα βρίσκεις με τους εχθρούς σου

• Με ένα χαμόγελο χτίζεις μια βάση αλληλοσυμπάθειας και εμπιστοσύνης και σε συνδέει άμεσα με τον άλλο , ανοίγοντας τους δίαυλος επικοινωνίας και συνεργασίας.

• Το χαμόγελο σε κάνει να νοιώθεις όμορφα. Σκέψου κάτι ευχάριστο, βάλε και ένα πλατύ χαμόγελο και αυτόματα η διάθεσή σου βελτιώνεται αισθητά.

• Το χαμόγελό σου κάνει τους άλλους να αισθάνονται καλά με σένα. Τους καθησυχάζει , τους ενθαρρύνει να σε πλησιάσουν και δέχονται την παρέα σου ευχάριστα.

• Οι ρυτίδες από το χαμόγελο είναι πιο όμορφες από αυτές του θυμού και του κατσουφιάσματος.

• Το χαμόγελο είναι σημάδι επιτυχίας. Σχετίζεται με την υγεία, την μακροβιότητα, την ευτυχία, την καλοσύνη και της θετικής στάσης ζωής.

Και όπως είπαμε και στην αρχή, το χαμόγελο οδηγεί στον παράδεισο της αγάπης που είναι ο ομορφότερος προορισμός του ανθρώπου. 

Γιάννης Αραχωβίτης – Success Mentor
via

πηγή-pointfromview

Διαβάστε περισσότερα... »

Μια σιωπηλή Θεοφάνεια, σε μια κατά κόσμον, άσημη γιαγιά...

«Ήρθε μια γιαγιά», έλεγε ο Γέροντας (μακαριστός π. Ιάκωβος Τσαλίκης), «και μου είπε ότι πήγε ν΄ ανάψει τα καντήλια σ΄ ένα από τα ξωκκλήσια του χωριού της ανήμερα Μεγάλη Παρασκευή.

Από γυναικεία περιέργεια, έβαλε το κεφάλι της από το πορτάκι και κοίταξε μέσα στο Ιερό. 

Βλέπει τότε πάνω στην Αγία Τράπεζα, να κάθεται ένα παλικάρι ως τριάντα χρονών που είχε πληγές στις παλάμες του και στα πόδια του και μια πληγή στο πλευρό του, και από τις πληγές έτρεχαν αίματα. Κατάπληκτη η γιαγιά του λέει :

- Ποιός είσαι εσύ και πώς τολμάς και κάθεσαι πάνω στην Αγία Τράπεζα ;

Τότε της απαντάει αυτός:

- Εγώ πάντα εδώ κάθομαι, γιατί εδώ είναι η θέση μου.

Τότε η γιαγιά του λέει:

Ποιός σε πλήγωσε τόσο;

Και της απαντάει:

- Εσύ με πλήγωσες με τις αμαρτίες σου.

Αξιώθηκε η γιαγιά και είδε τον Κύριο επειδή ήταν εν μετανοία».

ΠΗΓΗ : ΕΝΑΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ, Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ π. ΙΑΚΩΒΟΣ, εκδ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΔΑΒΙΔ ΓΕΡΟΝΤΟΣ, ΡΟΒΙΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ 1993, σ. 79.

πηγή-tribonio

Διαβάστε περισσότερα... »

Καλημέρα! Αναπνέεις;

Βαθιά. Μην το ξεχνάς. 

Αναπνοή

Να γεμίζει το σώμα οξυγόνο. Να ξεσκονιστούν εκεί μέσα τα πράγματα. Να φρεσκαριστούν. Κι ακόμη, αν συνειδητά πράξεις, να πάει σε όλες τις γωνίες, να παραμερίσει τα σκοτάδια, να φυσήξει γερά και να έρθει στο φως.

Πάμε μαζί. Βαθιά εισπνοή να γεμίσει το σώμα. Να φουσκώσει σα μπαλονάκι και εκπνοή όοολου του αέρα. Να κολλήσει το στομάχι σου στην πλάτη, ή τουλάχιστον έτσι να αισθανθείς.

Ωραία! Βλέπεις τώρα πιο καθαρά; Συμμαζεύτηκαν τα πράγματα. Καθάρισαν. Έφυγαν οι σκόνες οι πολλές. Νιώθουμε πιο ανάλαφροι. 

Και τι κάνει ο ανάλαφρος; Χαμογελάει!

Όπου βρίσκεται και χωρίς λόγο ακόμη. Γνωρίζει τον λόγο μα δεν χρειάζεται εξηγήσεις.

Χαμόγελο 

Μόνο. Σαν εκείνο του μικρού παιδιού που απλά βλέπει την ψυχή σου στα μάτια σου και σου χαμογελά. Εκείνο το γλυκό αγγελικό χαμόγελο.

Και θα πω πως, ναι! Μπορείς! Ο καθένας μας μπορεί, αρκεί να επιθυμεί. Άλλωστε ποιός θέλει να βασανίζεται; Κι ο εχθρός του βάσανου είναι το χαμόγελο!

Ξεκίνα να χαμογελάς. Δεν χρειάζεται να υπάρχει αιτία. Το σώμα σε ακολουθεί και μαθαίνει. Ρουφά με βουλιμία ότι το ταΐζεις.

Σκέψου το! 

Νιώσε το! 

Σεβάσου το!

Είσαι εσύ!

Κατερίνα Μαγουνάκη

πηγή-faethoniasis.gr

Διαβάστε περισσότερα... »