Πώς βγήκε το όνομα "Καλλιόπη", για τις τουαλέτες στο στρατό!

Ιούνιος 1930.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος εγκαινιάζει τον σταθμό του υπόγειου σιδηρόδρομου στην πλατεία Ομονοίας.

Το έργο είχε αρχίσει λίγα χρόνια νωρίτερα και με την ολοκλήρωσή του έδωσε χαρά σε πολλούς Αθηναίους, που θα είχαν πλέον εύκολη και γρήγορη πρόσβαση στην καρδιά της πόλης.

Ομόνοια 1931 “Εννέα μούσες”

Μέχρι τότε η πλατεία ήταν γεμάτη λουλούδια, φοίνικες και ξύλινα παγκάκια.

Η νέα εικόνα της πλατείας ήταν κυκλική, πλησίαζε στα ευρωπαϊκά πρότυπα και είχε μαρμάρινα κιγκλιδώματα στις εισόδους προς τον υπόγειο σιδηρόδρομο.

Όμως, η χρήση του υπόγειου σιδηρόδρομου στην Ομόνοια δημιούργησε την ανάγκη κατασκευής υπόγειου εξαερισμού στον σταθμό. Για να καλυφθούν οι «τρύπες» των εξαερισμών, το 1934, τοποθετήθηκαν περιμετρικά της πλατείας, οχτώ κατασκευές που ονομάστηκαν «οι μούσες της Ομόνοιας».

Κι αυτό γιατί στη βάση κάθε κατασκευής υπήρχε ένα καθιστό άγαλμα, που απεικόνιζε μια από τις εννέα μούσες της αρχαιότητας.

Πάνω από τα αγάλματα υψώνονταν ψηλοί τσιμεντένιοι κίονες, στην κορυφή των οποίων υπήρχαν καπνοδόχοι.

Οι κατασκευές αυτές έλυσαν το πρόβλημα εξαερισμού του σταθμού, αλλά έκαναν την πλατεία να μοιάζει με τεράστια τούρτα και τους κίονες με υπερμεγέθη κεράκια.

Καλλιόπη... 'η μούσα των ουρητηρίων'!

Αν και οι μούσες κατά τη μυθολογία ήταν εννέα, οι κατασκευές που τοποθετήθηκαν στην πλατεία ήταν οχτώ, για λόγους αισθητικής και συμμετρίας.

Η μούσα που περίσσευε ήταν η Καλλιόπη, η μούσα της επικής ποίησης.

Σύμφωνα με τον Ησίοδο, η Καλλιόπη ήταν η ευγενέστερη και η μεγαλύτερη από τις υπόλοιπες μούσες.

Ο αρχιτέκτονας του έργου δε σεβάστηκε καθόλου τη φήμη της Καλλιόπης και όχι μόνο δεν έβαλε το άγαλμά της στην πλατεία μαζί με τα υπόλοιπα, αλλά το τοποθέτησε στα υπόγεια του ηλεκτρικού, δίπλα στα δημόσια ουρητήρια.

Με την πράξη του αυτή ταύτισε το όνομα της ευγενικής μούσας με την τουαλέτα.

Γι αυτό αργότερα οι φαντάροι όταν είχαν αγγαρεία στις τουαλέτες, έλεγαν ότι είχαν ραντεβού με την «Καλλιόπη»!

πηγή-i-diadromi.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Κάντε «ολική επαναφορά» στο ανοσοποιητικό σας σύστημα, σε 3 μέρες

Μόλις τρεις ημέρες αυστηρής νηστείας, είναι αρκετές για να αναζωογονηθεί πλήρως το ανοσοποιητικό μας σύστημα, ανεξαρτήτως ηλικίας, σύμφωνα με νέα επαναστατική μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια (USC).

Οι διατροφολόγοι κατακρίνουν αυτές τις δίαιτες – άλλες απαγορεύουν εντελώς το φαγητό και επιτρέπουν μόνο νερό, χυμούς και σούπες και άλλες επιτρέπουν ελάχιστο αριθμό θερμίδων – όμως η νέα μελέτη δείχνει ότι όταν το σώμα στερείται τόσο πολύ ενεργοποιούνται τα βλαστοκύτταρα ώστε να παράγουν περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα λευκά αιμοσφαίρια ελέγχουν τις αντιστάσεις μας απέναντι στις λοιμώξεις.

Η νέα ανακάλυψη μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη σε άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό, όπως οι καρκινοπαθείς που βρίσκονται στο στάδιο χημειοθεραπείας. Μπορεί επίσης να βοηθήσει τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, καθώς η λειτουργία του ανοσοποιητικού μετά από μια ορισμένη ηλικία αποδυναμώνεται σημαντικά.

Οι ερευνητές δηλώνουν χαρακτηριστικά πως η νηστεία «γυρνά ένα διακόπτη» που παρακινεί τα βλαστοκύτταρα να παράγουν περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια, αποκαθιστώντας επί της ουσίας την ανοσοαντίδραση.

onmed.gr

πηγή-apodektis

Διαβάστε περισσότερα... »

Η μικρότερη χώρα του κόσμου: Δείτε το κράτος των 492 τ.μ.

Με μία πρώτη ματιά στο «Πριγκιπάτο του Sealand» νομίζει κανείς ότι πρόκειται για μια εξέδρα άντλησης πετρελαίου. Πάνω στα 492 τετραγωνικά του ζουν 22 άνθρωποι. Εκείνοι μιλούν για ένα ανεξάρτητο κράτος, που δεν το αναγνωρίζει καμία χώρα του κόσμου όμως, σύμφωνα με την Daily Mail.

Δύο τσιμεντένια οικήματα που ενώνονται με μια σιδερένια πλατφόρμα αποτελούν το Φρούριο στις ακτές του Σάφολκ, που βρίσκεται εκεί από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι κάτοικοι του το ονομάζουν «Πριγκιπάτο του Sealand».

Το «Πριγκιπάτο» απέχει μόλις έξι μίλια από τις ακτές του Σάφολκ, αλλά και από το Φέλιξστόου, βρίσκεται σε διεθνή ύδατα και οι κάτοικοι του φροντίζουν να αποδεικνύουν με πολλούς τρόπους ότι είναι ένα… Πριγκιπάτο, όπως το ονόμασε πρώτος ο Πρίγκιπας Μιχαήλ (1963). 

Στηρίζουν την ανεξαρτησία του έχοντας το δικό τους νόμισμα, τα δικά τους γραμματόσημα, παράγοντας πόσιμο νερό, διαθέτοντας ποδοσφαιρική ομάδα –τους Sealand All Stars- και πουλώντας αναμνηστικά στους τουρίστες που το επισκέπτονται. Παρά το γεγονός ότι πιάνουν ψάρια και αστακούς δε διαθέτουν αυτονομία στο θέμα του φαγητού, καθώς όλα τα υπόλοιπα αναγκάζονται να τα εισάγουν, κυρίως από τη Βρετανία.

Η ιστορία του «Πριγκιπάτου του Sealand»

Η ιστορία του είναι εξίσου σπουδαία με τους κατοίκους του. Το Φρούριο εγκαταλείφθηκε το 1950 (χρησιμοποιούταν ως οχυρό στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο). Μετά από 16 χρόνια όμως ο 46χρονος Ρόι Μπέιτς, ένας ραδιοπειρατής ήθελε να βρει μια νέα… βάση και να μην υπόκειται στους βρετανικούς νόμους. Έτσι, πήρε τη σύζυγο του, Τζόαν και τα παιδιά του, Πενέλοπε και Μάικλ και εγκαταστάθηκαν στο Φρούριο.

Ο Ρόι αυτοονομάστηκε Πρίγκιπας, η Τζόαν Πριγκίπισσα και άρχισαν οι «μάχες» με την βρετανική κυβέρνηση, τις οποίες τελικά κέρδισε καταφέρνοντας να παραμείνει στην εξέδρα και να την… αποκτήσει. Τον Οκτώβριο του 2012 απεβίωσε και το στέμμα του Sealand πέρασε στον γιο του.

Δείτε τις σχετικές φωτογραφίες:

πηγή-a-pistefto

Διαβάστε περισσότερα... »

Οι... κιθάρες της Φύσης

Οι ιστοί των αραχνών παράχουν ήχους σε διάφορες συχνότητες
Ερευνητές από τα πανεπιστήμια της Οξφόρδης, του Στραθκλάιντ και του Σέφιλντ αναφέρουν ότι οι ιστοί των αραχνών λειτουργούν κάπως σαν… τις κιθάρες.

Χρησιμοποιώντας ειδικά λέιζερ, οι ερευνητές βρήκαν ότι οι αράχνες δημιουργούν σύνθετες κατασκευές -σαν τις χορδές μιας κιθάρας- για να συγκεντρώνουν πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον και τα θηράματα που αιχμαλωτίζουν σε αυτές.

Ο ιστός μεταδίδει τις δονήσεις σε ένα ευρύ φάσμα συχνοτήτων, έτσι ώστε όταν ένα νήμα κοπεί, ο ήχος που δημιουργείται να μεταφέρει πληροφορίες σχετικά με το θήραμα, τους «φίλους», ακόμη και για τη δομική ακεραιότητα του ίδιου του ιστού.

Οι ερευνητές μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο δονούνται οι ιστοί και, σύμφωνα με δημοσίευμα της MailOnline, βρήκαν ότι αυτοί συντονίζονται με ένα ευρύ φάσμα αρμονιών.

Τα ευρήματά τους δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Advanced Materials.

πηγή-newsbeast.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Μαθήτρια από την Κίνα, συγκινεί με την αγάπη της για την Ελλάδα

Ιδιαίτερα συγκινητικό είναι το ποίημα μιας μικρής Κινέζας, θαυμάστριας του ελληνικού πολιτισμού. 

Διαβάστε το ποίημα:

“Από την πρώτη μέρα που πάτησα στο έδαφος σου, εγώ μια ονειροπόλα Κινέζα, Ελλάδα αισθάνθηκα να βυθίζομαι στην κληρονομιά σου.

Όταν σήκωσα το κεφάλι ένας λαμπερός κεραυνός χτύπησε τα μάτια μου. Ήταν η Ακρόπολη!

Στον ουρανό της Αθήνας, το μεγαλοπρεπές σώμα της στέκεται ορθό σαν ένας ουράνιος βασιλιάς.

Μήπως αυτός ο βασιλιάς μεταφέρει το πνεύμα από τον ουρανό στους ανθρώπους;

Μήπως αυτό το πνεύμα καλλιεργεί την ψυχή του λαού σου δημιουργώντας αδιάκοπα το μεγάλο πολιτισμό σου από την δύση στην ανατολή, από την Ελλάδα στην Κίνα;

Όταν χαμήλωσα το βλέμμα μου ένας άλλος λαμπρός κεραυνός χτύπησε τα μάτια μου.

Ήταν οι τάφοι της Βεργίνας με τους απίστευτους θησαυρούς σου, τα αφάνταστα αριστουργήματά σου!

Θα ήθελα να σηκώσω το βλέμμα ξανά και ξανά, να χαμηλώσω το βλέμμα ξανά και ξανά, να ψάξω κάθε γωνιά σου, θα ήθελα να θαυμάσω κάθε κομμάτι του πολιτισμού σου.

Σε παρακαλώ Ελλάδα, εγώ μια Ελληνολάτρισσα Κινέζα, πές μου πόσους ακόμη θησαυρούς κρύβεις;

Ελλάδα δε θέλω να σου πω αντίο. 

Ήρθα Ελλάδα στην αγκαλιά σου, στην βαθιά θάλασσά σου, είναι η θάλασσα της αγάπης, η θάλασσα της φιλίας, είναι η θάλασσα της καρδιάς με τα συναρπαστικά της κύματα, ποτέ πια δεν θα μπορέσω να την αποχωριστώ, χωρίς αυτήν το σώμα μου θα χαθεί για πάντα!

Ήρθα Ελλάδα στην αγκαλιά σου, στην απέραντη ομορφιά σου, στην ομορφιά της Ιστορίας σου, στην ομορφιά της ψυχής, ποτέ πια δεν θα μπορέσω να ζήσω μακριά από την ομορφιά σου.

Ήρθα Ελλάδα στην αγκαλιά σου, στο μεγάλο σου πνεύμα, είναι το πνεύμα του πολιτισμού, το πνεύμα της Ελευθερίας, είναι το πνεύμα της δημιουργίας, δίχως αυτό η ψυχή μου θα μαραθεί.
Ελλάδα δεν θέλω να σου πω ποτέ αντίο, θα ζούμε μαζί για πάντα, με την αγάπη μας, με τις αναζητήσεις μας, με τα όνειρά μας.”

Ποίημα της Κινέζας, Νίκης Χου Κάϊ, 

για τον Ελληνοκλασσικό Πολιτισμό 

(Από την εκπομπή της ΕΤ3 «Μια Ελληνίδα στη Σαγκάη/19-3-2005»

πηγή-kataskopoi.com

Διαβάστε περισσότερα... »

Μύθος γύρω από τον εγκέφαλο του Αϊνστάιν;

Δείτε οπωσδήποτε κι εδώ

Ο εγκέφαλος του Άλμπερτ Αϊνστάιν δεν είχε κάτι ιδιαίτερο. 

Τίποτε, τουλάχιστον, που θα μπορούσε να ανιχνεύσει η σύγχρονη νευροεπιστήμη.

Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα ενός προκλητικού, όπως χαρακτηρίστηκε από πολλούς, άρθρου του ψυχολόγου Terence Hines από το πανεπιστήμιο Pace, το οποίο δημοσιεύτηκε στο Brain and Cognition με τον εξής τίτλο: "Η Νευρομυθολογία γύρω από τον εγκέφαλο του Αϊνστάιν" (Neuromythology of Einstein’s brain).


Ο Hines αναφέρεται στην ιστορία γύρω από τη συντήρηση του μυαλού του Αϊνστάιν.

Η τελευταία επιθυμία του διάσημου φυσικού πριν πεθάνει το 1955, ήταν η σορός του να αποτεφρωθεί. Ωστόσο, ο παθολόγος που έκανε την αυτοψία, αποφάσισε να "διασώσει" τον εγκέφαλό του για την επιστήμη!


Ο γιος του Αϊνστάιν, μάλιστα, Hans, έδωσε και τις "ευχές" του, αναφέρει δημοσίευμα του Discover Magazine.

Στη συνέχεια, νευροεπιστήμονες απ’ όλον τον κόσμο, πήραν δείγματα και φωτογραφίες από τον εγκέφαλό του, ελπίζοντας να ανακαλύψουν το μυστικό της ιδιοφυΐας που κρυβόταν στο μυαλό του σπουδαίου αυτού επιστήμονα.

πηγή

πηγή

Πολλοί από αυτούς ισχυρίζονται μάλιστα ότι το έχουν βρει.

Ο Hines όμως δεν έχει πειστεί.

Κάποιοι ερευνητές έχουν χρησιμοποιήσει τη μικροσκοπία για να μελετήσουν τους ιστούς του εγκεφάλου του Αϊνστάιν σε κυτταρικό επίπεδο.

Οι πιο διάσημες από τις έρευνες αυτές είναι των Diamond MC, Scheibel AB, Murphy GM Jr και Harvey T από το 1985, οι οποίοι ανέφεραν ότι ο εγκέφαλος του Αϊνστάιν είχε σημαντικά μεγαλύτερα ποσοστά νευρογλοιακών κυττάρων. Όπως επισημαίνει όμως ο Hines, το "εύρημα" αυτό μπορεί να αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του προβλήματος πολλαπλών συγκρίσεων.

Ακολούθησαν κι άλλες ιστολογικές μελέτες, από άλλους ερευνητές, αλλά ούτε αυτές -σύμφωνα με τον Hines- δεν παρουσιάζουν μια συνεκτική εικόνα με σαφείς διαφορές.

"…το να πιστεύει κανείς ότι η ανάλυση μερικών ελάχιστων κομματιών ενός εγκεφάλου -ο οποίος είναι ένα περίπλοκο όργανο με εξαιρετικά πολύπλοκη δομή- θα μπορούσε να αποκαλύψει κάτι γύρω από τις συγκεκριμένες γνωστικές ικανότητές του, είναι απλά αφελές".

Ο ίδιος υπαινίσσεται ότι όλες οι ανακαλύψεις ενδέχεται να εμπεριέχουν ένα βαθμό προκατάληψης από την πλευρά των ερευνητών και προτείνει τη διεξαγωγή "τυφλών πειραμάτων":

"Οι μελλοντικές μελέτες πρέπει να χρησιμοποιήσουν πιο αυστηρές μεθοδολογίες... Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να κληθούν ικανοί ερευνητές, οι οποίοι όμως θα είχαν κλειστά μάτια, για να διακρίνουν μεταξύ των διαφανειών σε ένα μικροσκόπιο του εγκεφάλου του Αϊνστάιν και ενός μέσου μυαλού. Εάν υπάρχουν πραγματικές διαφορές, μια τέτοια πειραματική μεθοδολογία θα τις αποκαλύψει".

Σε ό,τι αφορά, τέλος, το μέγεθος και το σχήμα του εγκεφάλου του Αϊνστάιν, ο Hines ισχυρίζεται ότι δεν είναι ξεκάθαρο αν τα ευρήματα αυτά είναι μοναδικά, κι αν δεν απαντώνται και σε άλλους "φυσιολογικούς" εγκεφάλους.

Για την ιστορία, ο αρθρογράφος καταλήγει, ότι ο ερευνητής Terence Hines είναι γνωστός στο να "ταράζει τα νερά" σε ό,τι αφορά… ανατομικούς ισχυρισμούς.

Για παράδειγμα, το 2001 είχε αμφισβητήσει την ύπαρξη του σημείου G, με ένα άρθρο που είχε τίτλο: "The G-spot: a modern gynecological myth" (Το σημείο G: ένας σύγχρονος γυναικολογικός μύθος).

Πηγή

πηγή-planitikos.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Γιατί λέμε: «Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του»;

Τα ιστιοφόρα πλοία έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στη δημιουργία της εν λόγω φράσης.

Στα μεσαιωνικά χρόνια, ορισμένα πλοία ονομαζόταν «κάτεργα». 

Το κάτεργο ήταν συνήθως ένα ιστιοφόρο πολεμικό ή πειρατικό πλοίο, με δυο ή τρεις σειρές κουπιών. Όταν ο άνεμος ήταν ευνοϊκός, το πλοίο κινούνταν χάρη στον αέρα, όταν όμως επικρατούσε άπνοια, οι κωπηλάτες αναλάμβαναν να δώσουν την απαιτούμενη ώθηση.

Έτσι, «κατεργάρης» σήμαινε «κωπηλάτης σε κάτεργο», αλλά με τον καιρό, όλο το πλήρωμα αυτών των πλοίων άρχισε να λέγεται «κατεργάρηδες».

Συνήθως στα κάτεργα, δούλευαν κατάδικοι, καθώς ήταν ένας τρόπος για αυτούς να αποφύγουν τη φυλακή και τις σκληρές καταναγκαστικές εργασίες των φυλακισμένων. Υπήρχαν βέβαια και περιπτώσεις που και απλοί άνθρωποι, δούλευαν στα κάτεργα.

Όταν λοιπόν ο αέρας έπεφτε και το καράβι έπρεπε να συνεχίσει το δρόμο του, μια φωνή δυνατή τους ξεσήκωνε απ’ το ξαπόσταμά τους: «Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του»! 

Ήταν η διαταγή να καθίσουν και πάλι στα κουπιά, στους μακρινούς ξύλινους μπάγκους ή πάγκους. 

Σήμερα, η έκφραση «Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του», σημαίνει επιστροφή στο συνηθισμένο ρυθμό της ζωής, ενώ η λέξη «κατεργάρης», χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει έναν παμπόνηρο άνθρωπο.

matheallios

πηγή-tampouloukia.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Παραμύθια που βασίστηκαν σε αλήθειες

Πραγματικά γεγονότα που ενέπνευσαν μύθους.

Το παραμύθι υπό την ακριβή έννοια του όρου είναι μια σύντομη ή λαϊκή ιστορία που ενσωματώνει το έθος, το οποίο μπορεί να εκφραστεί ρητά στο τέλος του ως αξιωματική αρχή. 

Συγγενές του μύθου, αλλά διαφοροποιημένο εννοιολογικά, το παραμύθι είναι εξαρχής μια επινόηση, μια μυθιστοριογραφία, μια φαντασιακή αφήγηση που κάνει μεταφορική χρήση κάποιου ζώου ως κεντρικό χαρακτήρα του ή εισάγει στερεότυπους χαρακτήρες, όπως ο κατεργάρης.

Πολύ συχνά γίνεται ανατρεπτική αλληγορία ενάντια στον φεουδαρχισμό ή την εκάστοτε άρχουσα τάξη, ή μια σύγκρουση του ανθρώπινου με το αόρατο βασίλειο. Προσωποποιεί και εξατομικεύει διαφορετικά στοιχεία πέρα από τη λογική του χώρου και του χρόνου και επεκτείνεται αδιάκριτα από τον οργανικό στον ανόργανο κόσμο από τον άνθρωπο και τα ζώα στα δέντρα, τα λουλούδια, τις πέτρες, τα ρεύματα και τους ανέμους, αναφέρει η Wikipedia.

Πολλά από τα παραμύθια που έχουν συνοδέψει τα παιδικά μας χρόνια, βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα και αναφέρονται σε ιστορικά πρόσωπα.

Δείτε παρακάτω μερικά από τα πιο διάσημα παραμύθια και την ιστορία πίσω από αυτά, όπως παρουσιάστηκαν στην ιστοσελίδα weirdworm.com: «Αναστασία»

Παρά τους ιδιότροπους γονείς της, η Μεγάλη Δούκισσα Αναστασία (Anastasia Nikolaevna) της Ρωσίας, εξελίχθηκε σε ένα φυσιολογικό παιδί, αναφέρει ο αρθρογράφος. 

Ήταν η μικρότερη κόρη του Αυτοκράτορα Νικολάου Β΄ της Ρωσίας, τελευταίου ηγεμόνα της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας, και της συζύγου του, Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα της Έσσης.

Τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό και δολοφονήθηκε άγρια σε ένα υπόγειο, ενώ σύμφωνα με διάφορες φήμες, λέγεται ότι η ίδια κατάφερε να αποδράσει.

Κατά περιόδους, διάφορες γυναίκες διεκδίκησαν την ταυτότητά της, τροφοδοτώντας ένα από τα πιο διάσημα μυστήρια του 20ού αιώνα.

Η πιο διάσημη «Αναστασία», ήταν η Anna Adams η οποία αναμίχθηκε σε μια 30ετή νομική μάχη, για να αναγνωριστεί ως Ρομανόφ.

Ωστόσο, με το θάνατό της, το 1984 το DNA αποκάλυψε το αντίθετο.

Η απουσία των δύο πτωμάτων του μαζικού τάφου των Ρομανόφ, έκανε πολλούς να πιστεύουν ότι η Αναστασία και ο αδερφός της Αλεξέι είχαν επιβιώσει της επίθεσης. 

Τα δύο εξαφανισμένα πτώματα εντοπίστηκαν το 2007.

«Σταχτοπούτα»

Η ιστορία της Σταχτοπούτας, φέρεται να βασίζεται στην ελληνική μυθολογία και σε μία πανέμορφη αιγύπτια σκλάβα. 

Την ιστορία της Ροδώπις (που σημαίνει «η ροδομάγουλη») διηγείται ο Στράβων.

«Το αφεντικό της, την εκτιμούσε πολύ και της είχε χαρίσει ένα ζευγάρι σανδάλια, με πλούσια διακόσμηση. Αλλά ήταν υπναράς και τον περισσότερο καιρό στο σπίτι κοιμόταν, οπότε οι άλλες δούλες που τη ζήλευαν, την κακομεταχειρίζονταν και της έδιναν να κάνει τις βαρύτερες δουλειές.

Μία ημέρα, ενώ η Ροδώπις λουζόταν ή έπλενε ρούχα στο ποτάμι, ένας αετός άρπαξε ένα από τα σανδάλια της, που τα είχε στον ήλιο να στεγνώσουν, και μετά από λίγο το άφησε να πέσει στα πόδια του βασιλιά. Εκείνος εντυπωσιασμένος από την κομψότητα του υποδήματος αυτού και πιστεύοντας ότι ήταν ένα σημάδι από τον θεό `Ωρο, ζήτησε από τους ανθρώπους του να βρουν την κάτοχό του, έχοντας την πεποίθηση ότι μόνο σε μια πολύ όμορφη γυναίκα θα ταίριαζε αυτό το πέδιλο. Βρήκαν τη Ροδώπιν, την παρουσίασαν στον βασιλιά και αυτός την πήρε ως σύζυγό του». (Πηγή: Wikipedia)

«Η Χιονάτη και οι Εφτά Νάνοι»

Η ιστορία της Χιονάτης, βασίζεται στην πραγματική ιστορία της Margarete Von Waldeck, μιας αριστοκράτισσας του 16ου αιώνα από τη Βαυαρία.

Ο πρίγκιπας Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας, ξεχώρισε την πανέμορφη 16χρονη Margarete στο παλάτι των Βρυξελλών και την πήρε ως ερωμένη.

Ωστόσο, η ιδέα του να γίνει πριγκίπισσα, ενοχλούσε τη μητριά της και τον βασιλιά της Ισπανίας πατέρα του Φιλίππου, με αποτέλεσμα μυστικοί πράκτορες να αναλάβουν να τη δηλητηριάσουν.

Η Margarete είχε μεγαλώσει στο Bad Wildungen, όπου ο αδερφός της είχε ένα ορυχείο χαλκού, στο οποίο εργάζονταν μικρά παιδιά.

«Ο αυλητής του Χαμελίν»

Η ιστορία έχει τις ρίζες της σε ένα τραγικό γεγονός που συνέβη το 1264, όταν η πλειοψηφία των παιδιών στο γερμανικό χωριό Hamelin, εξαφανίστηκε υπό μυστηριώδεις συνθήκες.

Ο αυλητής, θεωρείται ότι ήταν ένας άντρας, που έπασχε από βουβωνική πανώλη –έτσι εξηγείται και η σχέση του με τα ποντίκια-, ενώ η πολύχρωμη εμφάνισή του, ενδεχομένως να σχετίζεται με τις δερματικές αλλοιώσεις στα τελευταία στάδια του Μαύρου Θανάτου.

Ωστόσο, η έλλειψη επαρκών εξηγήσεων ως προς το γιατί επηρέαζε μόνο παιδιά, κάνει πολλούς να πιστεύουν ότι η εξαφάνιση των παιδιών οφειλόταν, σε μια σταυροφορία παιδομαζώματος, κοινή πρακτική το Μεσαίωνα, με τα παιδιά να μάχονται στους ιερούς πολέμους στη θέση ενηλίκων.

Σε αυτήν την περίπτωση, ο αυλητής θα ήταν ένα παιδί, το οποίο θα ισχυριζόταν ότι είχε δει σε όραμα πως έπρεπε να πάρει μαζί του τα παιδιά στους Αγίους Τόπους και να πολεμήσουν για χάρη του χριστιανισμού.


Πηγή: Newsbeast.gr
πηγή-otherside.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Τό "εὐχαριστήριο" (Ἕνα κείμενο πού δέν πρέπει νά χάσετε)!

Εἶδα στόν ὕπνο μου, πώς ἐπισκέφθηκα τόν Παράδεισο καί ἕνας Ἄγγελος ἀνέλαβε νά μέ ξεναγήσει.

Περπατούσαμε δίπλα-δίπλα σέ μιά τεράστια αἴθουσα, γεμάτη μέ Ἀγγέλους.

Ὁ Ἄγγελος-ὁδηγός μου σταμάτησε μπροστά στόν πρῶτο σταθμό ἐργασίας καί εἶπε:

-Αὐτό εἶναι τό Τμῆμα Παραλαβῆς. Ἐδῶ παραλαμβάνουμε ὅλες τίς αἰτήσεις πού φτάνουν στόν Θεό, μέ τή μορφή προσευχῆς.

Κοίταξα γύρω-γύρω στό χῶρο. Ἔσφυζε ἀπό κίνηση, μέ τόσο πολλούς Ἀγγέλους νά βγάζουν καί νά ταξινομοῦν αἰτήσεις γραμμένες σέ ὀγκώδεις στοῖβες ἀπό χαρτιά καί σημειώματα, ἀπό ἀνθρώπους σέ ὅλον τόν κόσμο. 

Μετά, προσχωρήσαμε σέ ἕνα μακρύ διάδρομο, μέχρι πού φτάσαμε στό δεύτερο σταθμό.

Ὁ Ἄγγελος μοῦ εἶπε:

-Αὐτό εἶναι τό Τμῆμα συσκευασίας καί Παράδοσης. Ἐδῶ οἱ χάρες καί οἱ εὐχές, πού ἔχουν ζητηθεῖ προωθοῦνται καί παραδίδονται σέ αὐτούς πού τίς ζήτησαν.

Πρόσεξα καί πάλι πόση κίνηση εἶχε καί ἐδῶ. Ἀμέτρητοι Ἄγγελοι πηγαινοέρχονταν δουλεύοντας σκληρά, ἀφοῦ τόσες πολλές ἐπιθυμίες εἶχαν ζητηθεῖ καί συσκευάζονταν γιά νά παραδοθοῦν στή γῆ. 

Τέλος, στήν ἄκρη ἑνός μακριοῦ διαδρόμου, σταματήσαμε στήν πόρτα ἑνός πολύ μικροῦ σταθμοῦ. Πρός μεγάλη μου ἔκπληξη μόνο ἔνας Ἄγγελος καθόταν ἐκεῖ, χωρίς να΄κάνει οὐσιαστικά τίποτα.

-Αὐτό εἶναι τό Τμῆμα τῶν Εύχαριστιῶν, μοῦ εἶπε σιγανά ὁ φίλος Ἄγγελός μου. Ἔδειχνε λίγο ντροπιασμένος.

-Πῶς γίνεται αὐτό; Δέν ὑπάρχει δουλειά ἐδῶ; ρώτησα.

-Εἶναι λυπηρό, ἀναστέναξε ὁ Ἄγγελος. Ἀφοῦ παραλάβουν τίς χάρες του οἱ ἄνθρωποι, πολύ λίγοι στέλνουν εὐχαριστήρια.

-Πῶς μπορεῖ κάιποις νά εὐχαριστήσει τόν Θεό γιά τίς εὐλογίες πού παρέλαβε; ρώτησα πάλι.

-Πολύ ἁπλά, ἀπάντησε. Χρειάζεται μόνο νά πεῖς: Εὐχαριστῶ Θεέ μου!

-Καί γιά τί ἀκριβῶς πρέπει νά εὐχαριστήσουμε;

Ἄν ἔχεις τρόφιμα στό ψυγεῖο σου, ροῦχα στήν πλάτη σου, μιά στέγη πάνω ἀπ' τό κεφάλι σου καί ἕνα μέρος γιά νά κοιμηθεῖς, εἶσαι πλουσιότερος ἀπό τό 75% αὐτοῦ τοῦ κόσμου!

Ἄν ἔχεις χρήματα στήν τράπεζα, στό πορτοφόλι σου καί λίγα κέρματα σ' ἕνα πιατάκι, εἶσαι στό 8% τῶν ἀνθρώπων πού εὐημεροῦν!

Ἄν ξύπνησες σήμερα τό πρωί μέ περισσότερη ὑγεία ἀπό ὄ,τι ἀρρώστια, εἶσαι πιό εὐλογημένος ἀπό ὅσους δέν θά ἐπιζήσουν κἄν ὡς αὐτή τή μέρα!

Ἄν ποτέ δέ βίωσες τήν ἐμπειρία τοῦ φόβου τοῦ πολέμου, τῆς μοναξιᾶς τῆς φυλακῆς, τῆς ἀγωνίας τοῦ βασανισμοῦ καί τῆς σουβλιᾶς τῆς πέινας, εἶσαι μπροστά ἀπό 700 ἑκατομμύρια ἀνθρώπους αὐτῆς τῆς γῆς!

Ἄν μπορεῖς νά προσευχηθεῖς σέ ἕνα ναό χωρίς τό φόβο τῆς ἐπίθεσης, τῆς σύλληψης ἤ τῆς ἐκτέλεσης, θά σέ ζηλεύουν σίγουρα περίπου 3 δισεκατομμύρια ἄνθρωποι στόν κόσμο!

Ἄν οἱ γονεῖς σου εἶναι ἀκόμοι ζωντανοί καί εἶναι ἀκόμα παντρεμένοι, εἶσαι σπάνιος!

Ἅν μπορεῖς νά κρατᾶς τό κεφάλι σου ψηλά καί νά χαμολγελᾶς, δέν εἶσαι ὁ κανόνας, εἶσαι ἡ ἐξαίρεση γιά ὄλους ὅσους ζοῦν μέσα στήν ἀμφιβολία καί στήν ἀπόγνωση!

Καί ἄν διαβάζει τώρα αὐτό τό μήνυμα, μόλις ἔλαβες μία διπλή εὐλογία, γιατί σοῦ τό ἔδωσε κάποιος πού σ' ἀγαπάει καί γιατί εἶσαι πιό τυχερός ἀπό 2 δισεκατομμύριαἀνθρώπους, πού δέν ξέρουν κἄν νά διαβάζουν!

-Κατάλαβα. Καί τώρα τί νά κάνω; Πῶς νά ἀρχίσω;

-Νά πεῖς καλημέρα, μοῦ χαμογέλασε ὁ Ἄγγελος μου, νά μετρήσεις τίς εὐλογίες σου καί νά περάσεις αὐτό τό μήνυμα καί σέ ἄλλους ἀνθρώπους, γιά νά τούς θυμίσεις πόσο εὐλογημένοι εἶναι!

Καί μήν ξεχάσεις νά στείλεις τό εὐχαριστήριό σου!

Περ. "Τόλμη", Ἀρχιμ. Δανιήλ Σάπικα, Ἰατροῦ

Μᾶς ἔδωσε τό κείμενο μία φίλη πού μᾶς ἀγαπάει, πού τῆς τό ἔδωσε κάποιος πού τήν ἀγαπάει, πού τοῦ τό ἔδωσε κάποιος...

Ἄν ἀγαπᾶτε, δῶστε το κι ἐσεῖς.

πηγή-kaiomenivatos.

Διαβάστε περισσότερα... »

Ο πανσόφους τους αλιείς Αναδείξας….

Η ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

(Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου)

Ονομάζεται Πεντηκοστή η Δεσποτική αυτή εορτή, γιατί είναι πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα. Ο ευαγγελιστής Λουκάς περιγράφει ωραία στις Πράξεις των Αποστόλων το ιστορικό γεγονός που συνέβη στα Ιεροσόλυμα. Όλοι οι πιστοί με μια καρδιά ήταν συναγμένοι στον ίδιο τόπο. 

Και ξαφνικά, δίχως κανείς να το περιμένει, ήλθε βοή από τον ουρανό, σαν ήχος σφοδρού ανέμου, που κινείται με κάθε ορμή, και γέμισε όλο το σπίτι που κάθονταν οι απόστολοι. Και είδαν με τα ίδια τους τα μάτια να διαμοιράζονται πύρινες φλόγινες γλώσσες πάνω από το κεφάλι του καθενός και γέμισε το είναι τους με το Άγιο Πνεύμα και φωτίστηκαν και ενισχύθηκαν και άρχισαν να μιλούν οι πριν αγράμματοι ουράνια λόγια και εμπνευσμένες διδαχές… 

Από τότε μένει στην Εκκλησία ο Παράκλητος, το Άγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το οποίο ιδιαίτερα εορτάζεται αύριο Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος. Το Άγιο Πνεύμα από τον Πατέρα. Ο θαυμαστός, υπέρλογος και υπερφυσικός ερχομός του σημείωσε τη γέννηση της Εκκλησίας μας. 

Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος συγκροτεί το θεσμό της Εκκλησίας, κυβερνά και καθοδηγεί το πλοίο της, ανάμεσα από τους μύριους υφαλοσκοπέλους της ιστορίας, παρά τα ανθρώπινα λάθη των εκπροσώπων της, και το οδηγεί στον εύδιο λιμένα της σωτηρίας.

Ο σκοπός της ζωής κατά την ορθόδοξη θεολογία είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος, η χαρίτωση δηλαδή και τελείωση του ανθρώπου. 

Το θαύμα του φωτισμού πολλών, μετά το κήρυγμα των αποστόλων την ημέρα της Πεντηκοστής, επαναλαμβάνεται στα βάθη της ψυχής όσων επιθυμούν να αισθανθούν τους κραδασμούς της νέας βιαίας πνοής του Παράκλητου, της βαπτίσεώς του στα νάματα της προσωπικής τους Πεντηκοστής και της υιοθεσίας τους υπό του πανσθενουργού Παναγίου Πνεύματος. Το φως του Πνεύματος ανακαινίζει, αναπλάθει, ανανεώνει, αναμορφώνει. Η Εκκλησία φωταγωγεί, ποιεί τα τέκνα της φωτόμορφα.

Η Εκκλησία πορεύεται για τη φωταγωγία του κόσμου. Ο κόσμος όμως αγάπησε πιο πολύ το σκοτάδι. Φοβήθηκε φαίνεται αποκαλυπτικό και καθαρτικό φως. Πλούτος μοναδικός της Εκκλησίας είναι αυτό το πλούσιο και ακένωτο ζωοπάροχο φως. Μπορεί ο καθένας να κάνει, αν το θελήσει, έμπρακτα υπερώο Πεντηκοστής την καρδιά του. 

Για την καλή αλλοίωση όμως χρειάζεται καθαρότητα. Συνεπαρμένοι, παρασυρμένοι, πλανεμένοι και απατημένοι πολλοί σήμερα από αλλότρια πνεύματα και φώτα λησμόνησαν, άφησαν, αγνόησαν το υπερουράνιο, αληθινό φως και το Πνεύμα το άγιο, με τη γλωσσοπυρσόμορφη χάρη. Εύκολα μιλάμε για τον κόσμο, για τους άλλους, τους πολλούς.

Πόσοι όμως από εμάς, τους ανθρώπους της Εκκλησίας, διατηρούμε ενεργά τα αγιοπνευματικά χαρίσματα της αταλάντευτης πίστης, της μόνιμης πραότητας, της απαραίτητης εγκράτειας, της θυσιαστικής αγάπης; Μήπως στοιχεία αδιαφάνειας, υποκρισίας, αδιαφορίας και ασυνέπειας διέπουν το βίο μας; 

Εμπνέουμε το σφοδρό έρωτα της αγιότητας, τη χάρη της σεμνότητας και την ωραιότητα της ταπείνωσης; Παρουσιάζουμε εμείς την ευπρεπεστάτη αλλοίωση της Πεντηκοστής ή μασκοφορούμε και τη ζητάμε μόνο από τους άλλους; Παράκλητος σημαίνει παραμυθία, παρηγοριά. Υπέρ ποτέ άλλοτε έχουμε όλοι ανάγκη από την “πανσωστική αιτία” του Αγίου Πνεύματος, για να παρηγορηθούμε πραγματικά.

Στη σύγχρονη βαβυλώνια αιχμαλωσία υπό πνευμάτων πονηρών και ακαθάρτων, όπου έκαναν τον άνθρωπο αγχώδη, ταραγμένο, φοβισμένο, καχύποπτο και σαλεμένο έχουμε ανάγκη όλοι θερμής δέησης: Ελθέ, και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, και σώσον, Αγαθέ, τας ψυχάς ημών. Αμήν.

(κείμενο γραμμένο στην εφημερίδα Μακεδονία)

πηγή-dosambr

Διαβάστε περισσότερα... »

Γιατί το Άγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε, με τη μορφή πύρινης γλώσσας

Όταν ο Κύριος βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη το Άγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε εν είδει περιστεράς. Εμφανίσθηκε όχι για να προσθέσει κάτι στον Χριστό, αλλά συμβολικά, έτσι ώστε να δείξει αυτό που υπάρχει μέσα στον Χριστό: την ακακία, την καθαρότητα και την ταπεινότητα.

Αυτό συμβολίζει το περιστέρι.

Όταν οι Απόστολοι συγκεντρώθηκαν την πεντηκοστή ημέρα από την ήμερα της Ανάστασης, το Άγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινων γλωσσών. Εμφανίσθηκε ως πύρινη γλώσσα για να τους αφαιρέσει κάτι και να τους προσθέσει κάτι.

Δηλαδή, να αφαιρέσει από αυτούς κάθε αμαρτία, κάθε αδυναμία, φόβο και ακαθαρσία της ψυχής και να τους δωρίσει τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά.

Οι πύρινες γλώσσες επισημαίνουν συμβολικά αυτά τα τρία: τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά.

Γνωρίζεις ότι το πυρ είναι δυνατό, γνωρίζεις πως φωτίζει και ζεσταίνει. Αλλά όταν μιλάς για το Αγιο Πνεύμα πρόσεξε να μην σκέπτεσαι υλικά αλλά πνευματικά. Γίνεται λόγος λοιπόν, για την πνευματική δύναμη, για το πνευματικό φώς και για την πνευματική ζεστασιά.

Και αυτά είναι: η δυνατή θέληση, ο φωτισμένος νους και η ζέση της αγάπης. Μ΄αυτά τα τρία πνευματικά όπλα εξόπλισε το Αγιο Πνεύμα τους στρατιώτες του Χριστού για να αντιμετωπίσουν τον κόσμο. Ο Διδάσκαλος τους είχε απαγορεύσει ακόμα και ράβδο να φέρουν από τα επίγεια όπλα.

Γιατί το πυρ εμφανίζεται με τη μορφή γλωσσών πάνω άπό τα κεφάλια τους; 

Επειδή οι Απόστολοι, έπρεπε μέσω της γλώσσας, να κηρύξουν στους λαούς το χαρμόσυνο νέο, την ευαγγελική αλήθεια και ζωή, την επιστήμη της μετάνοιας και της συγχώρεσης.

Με τον λόγο έπρεπε να μάθουν με τον λόγο να θεραπεύουν, με τον λόγο να παρηγορούν, με τον λόγο να αγιάζουν και να καθοδηγούν, με τον λόγο να φροντίζουν την Εκκλησία. 

Επίσης, με τον λόγο να αμύνονται, αφού τους είπε ό Οδηγός να μην φοβούνται τους διώκτες και να μην υπερασπίζονται εαυτούς στα δικαστήρια κατά το δοκούν, επειδή είναι απλοί άνθρωποι, και τους βεβαίωσε: «Ου γαρ υμείς έστε οι λαλούντες αλλά το Πνεύμα του πατρός υμών το λαλούν εν υμίν» (Ματθ. 10,20). 

Θα μπορούσαν άραγε να μιλούν τη συνηθισμένη γλώσσα των ανθρώπων για το μέγιστο χαρμόσυνο νέο το όποιο έφθασε ποτέ στα αυτιά των ανθρώπων, ότι ο Θεός εμφανίσθηκε στη γη και άνοιξε στους ανθρώπους τις πύλες της αθάνατης ζωής;

Θα μπορούσε άραγε ο άνθρωπος με τη θνητή ανθρώπινη φύση να διαδώσει αυτό το ζωοποιό βάλσαμο μέσα από τη δυσωδία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μάλιστα έως την άκρη του κόσμου; Με τίποτα και ποτέ. Μόνο το πύρινο Πνεύμα του Θεού μπορούσε να το κάνει, το οποίο διά στόματος αποστόλων σκόρπισε ουράνιες σπίθες στο επίγειο σκοτάδι.

Αλλά, άνθρωπε, δεν αισθάνθηκες ποτέ το Πνεύμα του Θεού μέσα σου; Δες, και εσύ είσαι βαπτισμένος με Πνεύμα· με νερό και Πνεύμα. Άραγε ποτέ δεν σε ξάφνιασε μέσα σου κάποια μεγάλη και φωτεινή σκέψη, σιωπηρός λόγος του Αγίου Πνεύματος; Ποτέ δεν σε ξάφνιασε σαν άνεμος και δεν φούντωσε μέσα στην καρδιά σου η αγάπη για τον Δημιουργό σου φέρνοντας σου δάκρυα στα μάτια;

Παραδώσου στην θέληση του Θεού και φύλαξε αυτό που δονεί την ψυχή· θα γνωρίσεις το θαύμα της Πεντηκοστής, που στάθηκε πάνω από τους Αποστόλους.Ειρήνη και χαρά από το Άγιο Πνεύμα.

(ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ, Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται, Εκδ. Εν πλω, σ. 104)

http://yiorgosthalassis.blogspot.gr/?m=

πηγή-tostavroudaki

Διαβάστε περισσότερα... »

Τι είναι το Άγιο Πνεύμα και τι δίνει στον άνθρωπο;

Άγιος Ιννοκέντιος Βενιαμίνωφ

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ὁ Θεός, τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, παντοδύναμο ὅπως ὁ Πατέρας καὶ ὁ Υἱός. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ζωογονεῖ, ἐμψυχώνει καὶ ἐνδυναμώνει τὰ πλάσματα. Αὐτὸ δίνει στὰ ζῶα τὴ ζωή, στοὺς ἀνθρώπους τὸ νοῦ καὶ στοὺς χριστιανοὺς τὴν ἀνώτερη ζωή, τὴν πνευματική. 

Αὐτὸ φωτίζει τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν βοηθάει νὰ μπεῖ στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δίνεται στὸν καθένα μας ὄχι σύμφωνα μὲ τὴν ἀξία τῶν καλῶν ἔργων του, ἀλλὰ δωρεάν, σύμφωνα μὲ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, γιὰ τὴ σωτηρία του.

Στὴ συνέχεια θὰ δοῦμε τί χαρίζει στὸν ἄνθρωπο,

 τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.

1. Ὅταν κατοικήσει μέσα στὸν ἄνθρωπο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τοῦ δίνει πίστη καὶ φωτισμό. Χωρὶς Αὐτό, κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει ἀληθινὴ καὶ ζωντανὴ πίστη. 

Χωρὶς τὸ φωτισμό Του, καὶ ὁ πιὸ σοφὸς καὶ μορφωμένος ἄνθρωπος εἶναι ὁλότελα τυφλὸς ὡς πρὸς τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν κτίση Του. Ἀπεναντίας, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μπορεῖ νὰ φωτίσει ἐσωτερικὰ καὶ τὸν πιὸ ἀμόρφωτο καὶ ἁπλοϊκὸ ἄνθρωπο, νὰ τοῦ ἀποκαλύψει ἄμεσα τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ τοῦ προσφέρει τὴ γλυκειὰ γεύση τῆς βασιλείας Του. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἔχει μέσα του τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, αἰσθάνεται στὴν ψυχή του ἕνα ἀσυνήθιστο φῶς, ποὺ τοῦ ἦταν ὁλότελα ἄγνωστο μέχρι τότε.

2. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα γεννάει στὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου τὴν ἀληθινὴ ἀγάπη. Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη εἶναι σὰν μία καθαρὴ φωτιά, μία πηγὴ θερμότητας, ποὺ ζεσταίνει τὴν καρδιά. Εἶναι μία ρίζα, ποὺ βλαστάνει μέσα στὴν καρδιὰ ὅλα τὰ καλὰ ἔργα. Γιὰ τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἔχει ζωογονηθεῖ ἀπὸ τὴν ἀληθινὴ ἀγάπη, τίποτα δὲν εἶναι δύσκολο, φοβερὸ ἢ ἀδύνατο. Γι' αὐτὸν κανένας νόμος δὲν εἶναι βαρύς, καμιὰ ἐντολὴ δὲν εἶναι ἀνεφάρμοστη. Ὅλα του εἶναι εὔκολα.

Ἡ πίστη καὶ ἡ ἀγάπη, ποὺ χαρίζει στὸν ἄνθρωπο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, εἶναι τόσο μεγάλα καὶ δυνατὰ ὄπλα στὰ χέρια του, πού, ἂν τὰ ἔχει, μπορεῖ εὔκολα, ἄνετα, μὲ χαρὰ καὶ γαλήνη νὰ βαδίσει τὸ δρόμο ποὺ βάδισε ὁ Χριστός.

3. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δίνει ἀκόμα στὸν ἄνθρωπο δύναμη, γιὰ ν' ἀντιστέκεται στοὺς πειρασμοὺς τοῦ κόσμου. Ἔτσι, χρησιμοποιεῖ βέβαια τὰ ἐπίγεια ἀγαθά, ἀλλὰ σὰν περαστικὸς ταξιδιώτης, χωρὶς νὰ κολλάει σ' αὐτὰ τὴν καρδιά του. Ἀντίθετα, ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν ἔχει μέσα του τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὅσο μορφωμένος καὶ ἔξυπνος κι ἂν εἶναι, μένει πάντα δοῦλος καὶ αἰχμάλωτος τοῦ κόσμου.

4. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δίνει στὸν ἄνθρωπο καὶ σοφία. Αὐτὸ τὸ βλέπουμε κατεξοχὴν στοὺς ἁγίους ἀποστόλους, πού, πρὶν λάβουν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἦταν ἀγράμματοι καὶ ἁπλοϊκοὶ ἄνθρωποι, ὕστερα ὅμως κανεὶς δὲν μποροῦσε ν' ἀντισταθεῖ στὴ σοφία καὶ τὴ δύναμη τοῦ λόγου τους.

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα χαρίζει σοφία ὄχι μόνο στὰ λόγια τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ καὶ στὶς πράξεις του. Ἔτσι, λ.χ., ἐκεῖνος ποὺ ἔχει μέσα του τὸ Πνεῦμα, πάντα θὰ βρεῖ τὸ χρόνο καὶ τὸν τρόπο νὰ φροντίσει γιὰ τὴ σωτηρία του, ἀκόμα καὶ μέσα στὸ θόρυβο τοῦ κόσμου.

5. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα χαρίζει τὴν ἀληθινὴ χαρά, τὴν καρδιακὴ εὐτυχία καὶ τὴν ἀσάλευτη εἰρήνη. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν ἔχει μέσα του τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ποτὲ δὲν μπορεῖ νὰ χαρεῖ ἀληθινά, νὰ εὐχαριστηθεῖ καθαρά, νὰ νιώσει τὴν εἰρήνη ποὺ γλυκαίνει τὴν ψυχή. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι κάπου κάπου χαίρεται. Μὰ ἡ χαρά του εἶναι στιγμιαία καὶ ὄχι καθαρή. 

Κάπου-κάπου διασκεδάζει. Μὰ οἱ διασκεδάσεις του εἶναι πάντα κενές, ἀνούσιες, καὶ μετὰ ἀπ' αὐτὲς τὸν κυριεύει μία ἀκόμα μεγαλύτερη στενοχώρια. Κάπου-κάπου εἶναι ἤρεμος. Μὰ ἡ ἠρεμία του δὲν εἶναι ἡ πνευματικὴ εἰρήνη, εἶναι νάρκη τῆς ψυχῆς. Καὶ ἀλίμονο σ' ἐκεῖνον ποὺ δὲν προσπαθεῖ καὶ δὲν θέλει νὰ ξυπνήσει ἀπ' αὐτὴ τὴ νάρκη!

6. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δίνει καὶ τὴν ἀληθινὴ ταπείνωση. Ὁ ἄνθρωπος, ἀκόμα καὶ ὁ πιὸ γνωστικός, δὲν μπορεῖ νὰ γνωρίσει τὸν ἑαυτό του ὅσο πρέπει, ἂν δὲν ἔχει μέσα του τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Γιατί χωρὶς τὴ θεία βοήθεια, δὲν μπορεῖ νὰ δεῖ τὴν πραγματικὴ κατάσταση τῆς ψυχῆς του. Ἂν εἶναι τίμιος καὶ κάνει κανένα καλὸ στοὺς συνανθρώπους του, νομίζει πῶς εἶναι δίκαιος ἢ καί, σὲ σύγκριση μὲ τοὺς ἄλλους, τέλειος καὶ πῶς δὲν τοῦ χρειάζεται τίποτ' ἄλλο!

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὅταν κατοικήσει μέσα μας, μᾶς ἀποκαλύπτει ὅλη τὴν ἐσωτερική μας φτώχια καὶ ἀδυναμία. Καὶ ἀνάμεσα στὶς ἀρετές μας, προβάλλει ὅλες τὶς ἁμαρτίες μας, τὴν ἀμέλειά μας, τὴν ἀδιαφορία μας γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἄλλων, τὴν ἰδιοτέλειά μας ἀκόμα καὶ ἐκεῖ ποὺ φαινόμαστε μεγαλόψυχοι, τὴν παχυλὴ φιλαυτία μας ἀκόμα καὶ ἐκεῖ ποὺ ποτὲ δὲν τὴν ὑποπτευόμασταν. Κοντολογίς, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μας τὰ δείχνει ὅλα, ὅπως πραγματικὰ εἶναι. Καὶ τότε ἀρχίζουμε ν' ἀποκτᾶμε τὴν ἀληθινὴ ταπείνωση. 

Τότε ἀρχίζουμε νὰ χάνουμε τὴν ἐμπιστοσύνη μας στὶς δικές μας δυνάμεις καὶ ἀρετές. Τότε ἀρχίζουμε νὰ θεωροῦμε τὸν ἑαυτό μας χειρότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Καὶ ταπεινωμένοι μπροστὰ στὸν Ἰησοῦ Χριστό, ἀρχίζουμε νὰ μετανοοῦμε εἰλικρινὰ καὶ νὰ ἐλπίζουμε μόνο σ' Ἐκεῖνον.

7. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μᾶς διδάσκει, τέλος, τὴν ἀληθινὴ προσευχή. Κανένας δὲν μπορεῖ νὰ κάνει προσευχὴ πραγματικὰ εὐάρεστη στὸ Θεό, πρὶν λάβει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Γιατί ἂν ἀρχίσει νὰ προσεύχεται, χωρὶς νὰ ἔχει μέσα του τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, θὰ δεῖ τὸ νοῦ του νὰ μὴν μπορεῖ νὰ συγκεντρωθεῖ. Ἐπιπλέον, δὲν γνωρίζει, ὅπως πρέπει, οὔτε τὸν ἑαυτό του οὔτε τὶς ἀνάγκες του οὔτε τί νὰ ζητήσει οὔτε πῶς νὰ τὸ ζητήσει ἀπὸ τὸ Θεό. Καλὰ-καλὰ δὲν ξέρει οὔτε τί εἶναι ὁ Θεός. 

Ὅποιος, ὅμως, ἔχει μέσα του τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, γνωρίζει τὸ Θεό, βλέπει ὅτι Αὐτὸς εἶναι ὁ Πατέρας του καὶ ξέρει πῶς νὰ Τὸν πλησιάσει, πῶς νὰ Τὸν παρακαλέσει καὶ τί νὰ Τοῦ ζητήσει. Οἱ σκέψεις του στὴν προσευχὴ εἶναι εὔτακτες, καθαρές, προσηλωμένες μόνο στὸν Κύριο. Ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος μπορεῖ μὲ τὴν προσευχή του νὰ πετύχει τὰ πάντα, ἀκόμα καὶ βουνὰ νὰ μετακινήσει.

Νά, λοιπόν, τί χαρίζει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα σ' ἐκεῖνον ποὺ Τὸ ἔχει λάβει. Βλέπετε ὅτι, χωρὶς τὴ βοήθεια καὶ τὴ συνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, εἶναι ἀδύνατον ὄχι μόνο νὰ μποῦμε στὴν οὐράνια βασιλεία, ἀλλὰ κι ἕνα βῆμα νὰ κάνουμε στὸ δρόμο ποὺ ὁδηγεῖ ἐκεῖ. Γι' αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ποθοῦμε καὶ νὰ ζητᾶμε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα• εἶναι ἀπαραίτητο νὰ Τὸ ἀποκτήσουμε καὶ νὰ Τὸ ἔχουμε πάντα μέσα μας, ὅπως Τὸ εἶχαν οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι.

πηγή

πηγή-proskynitis

Διαβάστε περισσότερα... »