«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).


"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).

Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.

Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.


ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Κυριακή 8 Μαΐου 2016

Τιμώντας την Μάνα


2η Κυριακή του Μάη σήμερα 
και η Γιορτή της Μάνας λένε πως είναι 



Δεν θα ψάξω γιατί και πώς καθιερώθηκε, λένε όμως, ότι εχει και αρχαιοελληνικές ρίζες… 

Πάντως η Μέρα αυτή δίνει την ευκαιρία στην σκέψη να ταξιδέψει σε πρόσωπα πολύ αγαπημένα, ιδίως μάλιστα αν αυτά τυγχάνει να μην είναι κοντά ΜΑΣ.

Το δικό μου το μυαλό πάει πρώτα και κύρια στην ΜΑΝΑ ΜΟΥ, μια άοκνη [και για δεκάδες χρόνια] Αγρότισσα και μετά Εργάτρια/Καμαριέρα στα ξενοδοχεία, που ευτύχησε να γεννήσει 8(!) παιδιά! 

Όπου να ‘στε [σε 2-3 χρόνια] θα φτάσει τα 80! Να ‘ναι καλά να ΤΗΝ χαιρόμαστε και να ΜΑΣ χαίρεται!

Τιμή κι εκτίμηση ΤΗΣ αξίζουν!!! 

Η συνέχεια, ΕΔΩ!
Διαβάστε περισσότερα... »

Εορτή της Μητέρας, σήμερα...







Η γιορτή των μαμάδων του κόσμου είναι κινητή και γιορτάζεται κάθε χρόνο τη δεύτερη Κυριακή κάθε Μαΐου.

O εορτασμός καθιερώθηκε κατά τον 20ο αιώνα. Η ιδέα για τον εορτασμό ανήκει στην ακτιβίστρια Άννα Μαρία Τζάρβις (1864-1948) που πρότεινε να καθιερωθεί μια ιδιαίτερη ημέρα προς τιμή της μητέρας.

Οι προσπάθειες της Άννα Μαρία Τζάρβις απέδωσαν καρπούς στις 9 Μάιου του 1914, όταν ο τότε αμερικανός πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον υπέγραψε απόφαση με την οποία η Ημέρα της Μητέρας καθιερωνόταν ως εθνική εορτή τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.


Ο εορτασμός επεκτάθηκε σταδιακά την ίδια ημερομηνία και σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.


Στην Ελλάδα η γιορτή της μητέρας αρχικά συνδέθηκε με την εορτή της Υπαπαντής στις 2 Φεβρουαρίου. Σταδιακά όμως επικράτησε ο εορτασμός τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.



Δέκα υπέροχα αποφθέγματα 
για την Γιορτή της Μητέρας

«Μητέρα» σημαίνει κάτι διαφορετικό για τον καθένα. Για κάποιους είναι ορισμός της τρυφερότητας και της γλυκύτητας, για άλλους προσωποποιεί την δύναμη και την ασφάλεια, για όλους όμως είναι η απόλυτη έκφανση της αγάπης. 

Και, όπως πολύ σωστά έχουν πει και οι Beatles, το μόνο που -πραγματικά- χρειαζόμαστε είναι αγάπη. Τιμώντας το σπουδαιότερο πρόσωπο της ζωής μας, την Μητέρα μας, συγκεντρώσαμε τα ομορφότερα λόγια που έχουν ποτέ γραφτεί για εκείνη...


Η μαμά είναι αγάπη...



Η μαμά είναι πανταχού παρούσα!


Η μαμά είναι δασκάλα... 



Η μαμά είναι πάντα εκεί...



Η μαμά είναι όλα τα συναισθήματα, μαζί, σε ένα! 


Η μαμά είναι... παντοδύναμη! 



Η μαμά είναι πανίσχυρη! 


Η μαμά είναι η πιο ικανή! 


Η μαμά είναι ζωή! 



Η μαμά είναι ιερή! 

πηγή-mama365.gr



Σκίτσα αφιερωμένα στην μητέρα



Σκίτσα αφιερωμένα στην ανιδιοτελή και παντοτινή αγάπη της μητέρα.

Η πιο δύσκολη δουλειά στον κόσμο είναι το να είσαι μητέρα.

Η μητέρα είναι αυτή που πάντα θα μας καταλάβει, θα μας στηρίξει, θα μας δώσει την σωστή συμβουλή, πραγματικά θα μας συγχαρεί για τις νίκες μας και δεν θα μας αφήσει να σκύψουμε το κεφάλι στις δύσκολες στιγμές.

Μαζέψαμε αυτά τα τρυφερά σκίτσα, μετά από τα οποία θα θέλετε μόνο ένα πράγμα, να αγκαλιάσετε τις μητέρες σας όσο πιο γρήγορα γίνεται.



Ευχαριστούμε που μας χαρίσατε ζωή



Διαβάστε περισσότερα... »

Κυριακή 24 Απριλίου 2016

Άνθρωπε αγάπα...

Διαβάστε περισσότερα... »

Ποιός να ξέρει στο βλέμμα Του πίσω τί κρύβει ο Θεός για μας...







Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1974.
 Α' βραβείο συνθέσεως:
 "Ποιός να ξέρει στο βλέμμα Του πίσω τί κρύβει ο Θεός για μας". 
Στίχοι-μουσική-ερμηνευτής:Τώνης Βαβάτσικος
Διαβάστε περισσότερα... »

Άν ξανακατεβείς Χριστέ στη γή μας...


('κλίκ' επι της εικόνας, για μεγέθυνση)




Άν ξανακατεβείς Χριστέ στη γή μας...




('κλίκ' επι της εικόνας, για μεγέθυνση)

Οι εικόνες της παρούσης αναρτήσεως είναι απο ποικίλους διαδικτυακούς χώρους. 
Διαβάστε περισσότερα... »

Ο Χριστός δίδαξε...



('κλίκ' επι της εικόνας, για μεγέθυνση)


('κλίκ' επι της εικόνας, για μεγέθυνση)


Οι εικόνες της παρούσης αναρτήσεως είναι απο ποικίλους διαδικτυακούς χώρους. 
Διαβάστε περισσότερα... »

Σάββατο 23 Απριλίου 2016

Ευχίδας. Ο δρομέας που έδωσε την ζωή του για να φέρει το ιερό πυρ των Δελφών στις Πλαταιές




Καλοκαίρι του 479 π.Χ. και η Μάχη των Πλαταιών μόλις έχει τελειώσει. Οι Έλληνες για μια φορά ακόμα κατάφεραν να αναχαιτίσουν τους Πέρσες εισβολείς. 

Οι εναπομείναντες Πέρσες παίρνουν την άγουσα για την επιστροφή αφήνοντας πίσω τους ερειπωμένους Ναούς, καμένα Ιερά Άλση και κατεστραμμένους Βωμούς.

Οι Έλληνες με κοινό ψήφισμα αποφασίζουν για πενήντα χρόνια να μην τα αναστηλώσουν ώστε οι επόμενες γενιές να μην ξεχάσουν την βαρβαρότητα τους… 

Οι Πλαταιείς όμως πρέπει να εξαγνίσουν την Πόλη από το μίασμα που άφησαν πίσω τους οι βάρβαροι. έχουν μολύνει το πυρ που έκαιγε στον βωμό της. Το μίασμα θα φέρει κακοτυχία, λιμούς, δεινά.

Οι τελετές δεν θα έχουν αποτέλεσμα, οι θεοί θα αποστρέψουν το προστατευτικό βλέμμα τους από την ακάθαρτη Πόλη. Θα παραμείνει κατακτημένη και χωρίς τους βαρβάρους. 

Οι Πλαταιείς πολίτες θεωρούν ότι ο τόπος τους μολύνθηκε από την παρουσία των βαρβάρων εισβολέων και συμφωνούν στο ότι το άσβεστο πυρ της πόλης θα πρέπει να αντικατασταθεί με νέο από τους Δελφούς.

Οι άρχοντες της Πόλεως καλούν αμέσως μετά την μάχη τον οπλίτη-ημεροδρόμο Ευχίδα. Δεν υπάρχει ούτε σκέψη να περιμένουν έστω και μια νύκτα για ξεκούραση. Το μίασμα είναι υψίστης προτεραιότητος. 

Κάθε καθυστέρηση εξαγνισμού αποτελεί ανόσια πράξη και ύβρη προς τους θεούς της Πόλεως. Το έργο αναλαμβάνει ο οπλίτης ημεροδρόμος Ευχίδας, ο οποίος καλείται να πάει τρέχοντας μέχρι τους Δελφούς και να επιστρέψει φέρνοντας καθαρή καινούργια φωτιά, που θα την πάρει από το ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς.

Ο Ευχίδας ήταν πολεμιστής στην μάχη των Πλαταιών, περίφημος για την ταχύτητά του στο τρέξιμο. Ο Ευχίδας πρέπει να πάει στους Δελφούς και να φέρει εξαγνισμένο πυρ από τον Ναό του Απόλλωνος και να γυρίσει πίσω. 

Τρέχοντας, πρέπει να καλύψει μία απόσταση 1000 σταδίων, ισοδύναμη με 200 χιλιόμετρα μέσα από χαράδρες, στενά μονοπάτια, άλση και βουνά.

Η απόσταση είναι τεράστια, η κόπωση από την μάχη μεγάλη. Όμως είναι ο ημεροδρόμος της Πόλεως των Πλαταιών. Η φυσική του αντοχή σε μεγάλες αποστάσεις είναι μεγαλύτερη των συμπατριωτών του. Η αποστολή του Ιερή.

Ο Ευχίδας ξεκινά και περνώντας δάση, βουνά και ρεματιές, φτάνει στον προορισμό του, θα εξαγνιστεί στην Κασταλία Πηγή, θα φορέσει δάφνινο στεφάνι, θα πάρει το Ιερό Πυρ και θα επιστρέψει σε 24 ώρες στις Πλαταιές για να το παραδώσει.

Όταν άναψε το πυρ στον βωμό που είχε στηθεί για τον εορτασμό της νίκης στη μάχη, ασπάσθηκε τους συμπολεμιστές του και απεβίωσε.

Οι Πλαταιείς τον ενταφίασαν στο ιερό της Ευκλείας Αρτέμιδας, χαράζοντας επάνω στον τάφο του, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, το επίγραμμα: “Ευχίδας Πυθώδε τρέξας ήλθοε τώδ’ αυθημερόν” (Πλουτάρχου Αριστείδης, 20)

Ο ηρωικός ημεροδρόμος έτρεξε σύμφωνα με τις μαρτυρίες, περίπου 1.000 στάδια (δηλαδή περίπου 200 χιλιόμετρα). 

Σήμερα, έχει θεσπισθεί και ο Ευχίδειος Άθλος, ιστορικός αγώνας υπεραποστάσεων, με πολύχρονη παρουσία στα αθλητικά δρώμενα της χώρας μας.

Διαβάστε περισσότερα... »

Γιατί δεν ξανά χαμογέλασε ποτέ ο Λάζαρος μετά την Ανάσταση του, παρά μόνο μια φορά;





Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πρόσωπα της Καινής Διαθήκης είναι, αναμφισβήτητα, ο Λάζαρος, ο οποίος – κατά τα Ευαγγέλια – υπήρξε μαθητής και φίλος του Ιησού.

Ο Λάζαρος ζούσε στη Βηθανία, κοντά στα Ιεροσόλυμα, μαζί με τις αδελφές του Μάρθα και Μαρία και στο σπίτι του είχε επανειλημμένα φιλοξενήσει τον Ιησού. Κάποια μέρα όμως αρρώστησε βαριά και πέθανε. 

Η ιστορία είναι τόσο γνωστή, που δεν χρειάζεται να μπούμε σε λεπτομέρειες: Ο Ιησούς τον ανέστησε τέσσερις μέρες μετά τον θάνατό του αφήνοντας έκθαμβο το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί γύρω από τον τάφο και ταυτόχρονα προκαλώντας την οργή των αρχιερέων. Οι τελευταίοι μάλιστα έβαλαν στόχο, εκτός από τον Ιησού, να θανατώσουν και τον Λάζαρο, ο οποίος «ηγέρθη εκ νεκρών» προαναγγέλοντας την ανάσταση του Κυρίου.

Σύμφωνα με τον Άγιο Επιφάνιο, επίσκοπο Κωνσταντίας της Κύπρου (367-403), ο επονομαζόμενος Δίκαιος και Τετραήμερος Λάζαρος όταν αναστήθηκε ήταν 30 χρονών και έζησε άλλα 30 χρόνια μετά τη θαυματουργή επαναφορά του στη ζωή από τον Ιησού.

Από τα Ιεροσόλυμα στην Κύπρο
Η παράδοση αναφέρει ότι, θέλοντας να αποφύγει τη δίωξη από τους αρχιερείς, κατέφυγε στο Κίτιο της Κύπρου γύρω στο 33 μ.Χ. Εκεί τον συνάντησαν οι απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας, όταν μετέβαιναν από τη Σαλαμίνα στην Πάφο, και τον χειροτόνησαν ως πρώτο επίσκοπο Κιτίου – της Εκκλησίας που ίδρυσε ο ίδιος.

Κατά την παράδοση, ο Λάζαρος ήταν σκυθρωπός και αγέλαστος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του και αυτό – όπως πιστεύεται – οφειλόταν στα όσα είχε δει κατά την τετραήμερη παραμονή του στον Άδη. Λέγεται ότι γέλασε μόνο μία φορά, όταν είδε κάποιον να κλέβει ένα πήλινο αγγείο. Μάλιστα σχολίασε το γεγονός αποφθεγματικά λέγοντας ότι: «Το ένα χώμα κλέβει το άλλο».

Από την Κύπρο στην Κωνσταντινούπολη
Ο Λάζαρος απεβίωσε σε ηλικία 60 χρόνων και τάφηκε στην Κύπρο. Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι το 890 μ.Χ. ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων Στ΄ ο Σοφός βρήκε το λείψανό του και το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη τοποθετώντας το σε ασημένια θήκη μέσα στον ναό που χτίστηκε προς τιμήν του στην πόλη.


πηγη vimaorthodoxias.gr
Διαβάστε περισσότερα... »

Η ιστορία ενός Κινέζου Αγρότη





Μια αρχαία παραβολή για έναν Κινέζο αγρότη και την σχέση του με την τύχη, διηγείται ο Βρετανός φιλόσοφος Alan Watts.

Το μήνυμα της ιστορίας είναι πως ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τα αποτελέσματα μιας κακοτυχίας ή μιας καλοτυχίας.

Η παραβολή…

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένα Κινέζος αγρότης που έχασε ένα άλογο. Έτρεξε μακριά.

Και όλοι οι γείτονες ήρθαν στο σπίτι του εκείνο το βράδυ και είπαν, «μεγάλο κρίμα!».

Και αυτός είπε, «Ίσως».

Την επόμενη μέρα το άλογο επέστρεψε και έφερε μαζί του εφτά άγρια άλογα, και όλοι οι γείτονες ήρθαν στο σπίτι του και του είπαν, «αυτό είναι υπέροχο, έτσι δεν είναι;»

Και αυτός είπε, «Ίσως«.

Την επόμενη μέρα, ο γιος τους προσπάθησε να δαμάσει ένα από αυτά τα άλογα και ενώ ίππευε, έπεσε κάτω και έσπασε το πόδι του, και όλοι οι γείτονες ήρθαν στο σπίτι του και του είπαν «μεγάλο κρίμα, έτσι δεν είναι;»

Ο αγρότης είπε, «Ίσως».

Την επόμενη μέρα, οι αξιωματικοί επιστράτευσης ήρθαν στο σπίτι του, ψάχνοντας άντρες για τον στρατό και απέρριψαν τον γιο του, επειδή το πόδι του ήταν σπασμένο, και όλοι οι γείτονες ήρθαν στο σπίτι του και του είπαν, «δεν είναι θαυμάσιο;»

Και αυτός είπε, «Ίσως».



Το συμπέρασμα του Alan Watts
Όλη η έννοια της φυσικής διαδικασίας, είναι μια ολοκληρωμένη διαδικασία απύθμενης πολυπλοκότητας και είναι πραγματικά αδύνατον να πει κανείς αν κάτι που συμβαίνει είναι καλό ή κακό.

Επειδή δεν ξέρεις ποτέ, ποια θα είναι τα αποτελέσματα μιας κακοτυχίας ή ποτέ δεν θα ξέρεις ποιες θα είναι οι συνέπειες μιας καλοτυχίας.

Το είδαμε εδώ
Διαβάστε περισσότερα... »

Εκείνοι οι όμορφοι άνθρωποι με τις άσχημες ψυχές…




Γι’αυτό να τα προσέχεις…

Στην πορεία σου άνθρωπε σε τούτη τη ζωή, άλλοτε στα σκοτάδια κι άλλοτε στα φωτεινά της, θα γνωρίσεις πολλούς ανθρώπους.

Άλλοι θα είναι όμορφοι κι άλλοι άσχημοι.

Όχι, δεν πρόκειται για εκείνη τη φθαρτή από το χρόνο ομορφιά, εκείνη που μαρτυρούν τα μάτια.

Είναι η ομορφιά του μέσα.

Εκείνη που κρύβεται στα εσώψυχα και διαμορφώνει το ήθος και ο χαρακτήρας, η προσωπικότητα και ο ψυχισμός.

Τέτοιους ανθρώπους πρέπει να ψάχνεις.

Όμορφους από μέσα.

Ανθρώπους που θα σε νοιαστούν, θα σε προστρέξουν, θα σε υπολογίσουν.

Ανθρώπους ανυστερόβουλους κι ανυπόκριτους… Αφτιασίδωτους…

Μη σταθείς σε στραβοχυμένα χαρακτηριστικά, μην κάνεις το λάθος να κρίνεις το είδωλό τους.


Γιατί ο καθρέφτης... κάνει και λάθη!
Κι αυτά τα λάθη στην κρίση μπορούν να σε φορτώσουν πληγές.

Γιατί ένα όμορφο πρόσωπο, δεν προϋποθέτει και μια όμορφη ψυχή.

Βλέπεις πλατιά χαμόγελα και κρύβουν πίσω τους καλοακονισμένα δόντια.

Ακούς μεγάλα λόγια αλλά δε διαβάζεις πίσω από τις λέξεις τις απειλές.

Λόγια φουσκωμένα ψέματα. Λόγια γεμάτα δεύτερες σκέψεις κι αμαρτίες.

Δόκανα στημένα για τα γυμνά σου πόδια.

Παγίδες που σε πληγιάζουν, σε γονατίζουν.


Είναι εκείνοι οι όμορφοι άνθρωποι,
 με τις άσχημες ψυχές.
Θα σε ξεγελάσουν, θα σε προδώσουν, θα σε αφαιμάξουν.

Και την ίδια ώρα που θα σε έχουν και θα σε πατούν, έτσι όμορφα θα σου χαμογελούν…

Απόφυγέ τους και προτίμησε τους άλλους.

Εκείνους τους ταπεινούς,
που δε θα σε εντυπωσιάσουν.
Δε θα υποκριθούν πως είναι άλλοι, δε θα κάνουν βαθιές υποκλίσεις για να νιώσεις σημαντικός.

Είναι οι άνθρωποι που μπορεί να μη θέλουν τα μάτια σου να τους ρίξουν δεύτερη ματιά. Μπορεί να ξεβολεύουν την αισθητική σου. Μα όχι και την καρδιά σου.

Γιατί με αυτή πρέπει να τους κρίνεις και να ανοίξεις τη ζωή σου να τους μπάσεις μέσα.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέρουν να πουν ψέματα. Είναι το πρόσωπό τους που βροντοφωνάζει την αλήθεια, είναι τα μάτια τους που καθρεφτίζουν την ειλικρίνεια.

Αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν να σταθούν, ξέρουν να φερθούν, ξέρουν να διεκδικήσουν δίχως να αδικήσουν.

Μπορεί τα λόγια τους να σε πονέσουν, αλλά θα είναι για το καλό σου.

Μπορεί οι πράξεις τους να σε ξενίσουν, αλλά θα είναι για καλό κι αυτές.

Γιατί αυτοί οι άνθρωποι γεννήθηκαν για να ξορκίζουν το κακό των άλλων, με την καλοσύνη της ψυχής τους.


Γεννήθηκαν για το σωστό και το δίκαιο.
Μα πάνω από όλα γεννήθηκαν για να θυμίσουν σε όλους μας πως είναι να είσαι άνθρωπος.

Ψάξε τους. Κράτα τους. Αγάπησέ τους.

Εμπιστεύσου την καρδιά σου.
Αυτή σίγουρα δεν πρόκειται να κάνει λάθος.

Για τα μάτια, όμως, μην παίρνεις κι όρκο…

Γι’αυτό να τα προσέχεις…


Της Στεύης Τσούτση
diaforetiko
Διαβάστε περισσότερα... »