Ακολουθήστε μας στο Facebook
Παρασκευή 25 Μαρτίου 2016
Κυριακή 20 Μαρτίου 2016
Μητροπολίτης σφουγγαρίζει θαλάμους ασθενών σε Νοσοκομείο
Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης
Άφωνους άφησε υπαλλήλους και επισκέπτες ο νέος Μητροπολίτης Ριαζάν Μάρκος, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του σε Νοσοκομείο της περιοχής.
Συγκεκριμένα ο Σεβασμιώτατος επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο του Ριαζάν, για στηρίξει πνευματικά τους ασθενείς και να ευλογήσει το προσωπικό.
Κατά την επίσκεψή του στους θαλάμους ο κ. Μάρκος δεν έμεινε ικανοποιημένος από την καθαριότητα, ζητώντας να του φέρουν κουβά, σφουγγαρίστρα και γάντια.
Ο Μητροπολίτης χωρίς να χάσει χρόνο άφησε την ράβδο και έβγαλε το εγκόλπιο, και άρχισε να σφουγγαρίζει τα δωμάτια των ασθενών.
"Το κλειδί για την υγεία είναι η καθαριότητα", φέρεται να είπε στο προσωπικό του Νοσοκομείο ο Μητροπολίτης Μάρκος.
Την επόμενη μέρα ο Σεβασμιώτατος έδωσε εντολή στους ιερείς της Επαρχίας και τους Φοιτητές των Σεμιναρίων, να επισκέπτοπται όλο τον χρόνο το Νοσοκομείο και να συμβάλουν στο να παραμένει καθαρό!
ΆΞΙΟΣ Σεβασμιώτατε!
Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ: Το πρώτο μάθημά μου για την αρχοντιά
Θάμουνα δέκα χρονών. Το καλοκαίρι όταν τελείωνα το σχολείο κατέβαινα στο ισόγειο δικηγορικό γραφείο του πατέρα μου, όπου και με έβαζαν να αντιγράφω δικόγραφα. Για τις τέσσερις σελίδες χωρίς περιθώριο, πληρωνόμουν μια δραχμή.
Καθισμένος σ’ ένα από τα γραφεία των βοηθών, χάζευα πού και πού τους πελάτες, κάθε λογής, πού μπαινόβγαιναν.
Ένα πρωινό ήρθε ένας λεβεντόγερος με κάτασπρη
φουστανέλλα. Οι φουστανελλάδες ακόμη τότε δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο.
Είδα τους βοηθούς δικηγόρους να σηκώνονται και να του κάνουν μιαν ιδιαίτερα θερμή υποδοχή.
Ο πρώτος βοηθός που φαίνεται να τον γνώριζε καλά, έπιασε κουβέντα μαζί του.
Και μια στιγμή τον ρωτάει: «Και τώρα, μπάρμπα Μήτρο, πόσων χρόνων είσαι;» Και ο μπάρμπα Μήτρος, με τ’ όνομα Δημήτριος Μαλαμούλης που είχε εν τω μεταξύ στρογγυλοκαθίσει, του απαντάει μονολεκτικά... «Δύο». Δηλαδή, εκατόν δύο. Από τα εκατό είχε αρχίσει νέα αρίθμηση.
Βγήκε εν τω μεταξύ ο πατέρας μου. Τον οδήγησε στο μέσα γραφείο τα είπανε με αυτόν και το γιο του, ένα λεβέντη εβδομηνταπεντάρη, και όταν βγήκαν στο δωμάτιο που βρισκόμουν και εγώ, πρώτα με σύστησε και ύστερα μου ανήγγειλε ότι θα πάμε την Κυριακή να επισκεφθούμε τον
Μαλαμούλη στο χειμαδιό του, κάπου στον Ωρωπό.
Από κουβέντα δεν έπαιρνε ο μπάρμπα Μήτρος. Λίγα λόγια, μετρημένα, βαριά. Τους βοηθούς τού πατέρα μου κι εμένα είχα το αίσθημα ότι μας έβλεπε σαν μικρό κοπάδι αρνάκια. Μικρό, διότι ό Μαλαμούλης είχε απάνω από 3000 αρνιά και κατσίκια, στα Άγραφα το καλοκαίρι και τον χειμώνα στα ορεινά της Αττικής.
Την Κυριακή, όταν φθάναμε στον τόπο όπου είχε στήσει τα τσαντήρια του, των παιδιών, των εγγονών και των δισεγγόνων του, ρίχτηκαν οι καθιερωμένες μπαταριές και μετά μαζευτήκαμε στο μεγάλο τσαντήρι του Γέρου.
Είχα μαζί μου, νέο εικοσάχρονο, τον δάσκαλό μου Basset, αυτόν που έκανα πρόσωπο στους «Διαλόγους σε μοναστήρι». Αυτός που δεν χόρταινε να θαυμάζει. Σε λίγο σταύρωσε ο Γέρος το πρώτο ψωμί. Και οι γυναίκες, αμίλητες και φασαρεμένες μοίραζαν τα κοψίδια, αρνάκι, κατσικάκι, όλα τα αγαθά.
Θυμάμαι ακόμη τις βεδούρες τα γιαούρτια. Ο γέρο Μαλαμούλης, στη μέση καθισμένος σταυροπόδι, μέσ’ στις άσπρες βελέντζες, τα επόπτευε όλα και έδινε στις γυναίκες και στους παραγιούς προσταγές.
Όταν λίγο μεγαλύτερος διάβασα «Οδύσσεια» τον γέρο Μαλαμούλη τον ταύτιζα μέσ’ στη φαντασία μου με τον Νέστορα, όταν δέχονταν τον Τηλέμαχο.
Καθώς ήμουν καθισμένος πλάι στον πατέρα μου τον ρώτησα ψιθυριστά: «Qu’est-il ce vieux;». «C’est un grand seigneur», μου απαντάει o πατέρας μου και αυτός ψιθυριστά. Και γυρίζοντας αργότερα το λόγο στα ελληνικά: «Να καταλάβεις τι είναι αρχοντιά».
Ήταν το πρώτο μάθημά μου για το μέγα τούτο ηθικό αγαθό: την αρχοντιά.
Αργότερα, μεγάλος σ’ ένα πελοποννησιακό χωριό, γνώρισα έναν άλλο πιο νέο, σχεδόν μεσόκοπο, χωρικό. Στο πρόσωπό του ξανασυνάντησα αυτό που είχα γνωρίσει παιδί στο πρόσωπο του Μαλαμούλη: την αρχοντιά. Το σταύρωμα του καρβελιού από αυτόν ήταν μια ιεροπραξία.
Η αρχοντιά δεν είναι συνώνυμο με την αριστοκρατικότητα,δεν σημαίνει καμιά ταξική διαφορά ή μια διαφορά πλούτου.
Αλλά δεν είναι και ένα ηθικό απλώς γνώρισμα. Είναι μια σύνθεση υπερηφάνιας, ευπρέπειας, αυτοπεποίθησης, μεγαλοψυχίας.
Άρχοντες βρίσκεις εγκατεσπαρμένους σε όλα τα είδη ανθρώπων. Ο άρχοντας δεν γίνεται ποτέ μάζα, σε όποια τάξη και αν ανήκει, μένει πάντα πρόσωπο. Δεν μπορώ -ίσως αδυναμία μου - με μια φράση να την ορίσω την αρχοντιά.
Αλλά όταν συναντώ κάποιον που έχει αυτό το σύμπλεγμα των αρετών που την απαρτίζουν, τότε την αναγνωρίζω. Λέω μέσα μου: Αυτός είναι άρχοντας. Ανήκει σε αυτή την εκλεκτή κατηγορία ανθρώπων.
Απο τα ''Αυτοβιογραφικα'' Κ.Τσατσου.
ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ ΙΑΝ 2016
Κυριακή 13 Μαρτίου 2016
Η συγκινητική ιστορία του σκύλου που αγωνίστηκε για ένα καλύτερο σπίτι
Ένας μοναδικός δεσμός αναπτύχθηκε ανάμεσα σε έναν εξαντλημένο σκύλο και μια ομάδα Σουηδών αθλητών, στο πλαίσιο προετοιμασίας τους για μια επικίνδυνη διαδρομή 20 μιλίων προς τροπικό δάσος του Εκουαδόρ.
Κουρασμένος, πεινασμένος και μέσα στις λάσπες, ένα αδέσποτο σκυλί κοίταξε μέσα στα μάτια τον αθλητή Mikel Lindord όταν άνοιξε μια κονσέρβα.
Δεν άντεξε και του έδωσε ένα κομμάτι κρέας. Έτσι ξεκίνησαν όλα. Όταν η ομάδα σηκώθηκε για να συνεχίσει την αποστολή της, ο σκύλος άρχισε να τους ακολουθεί και δεν σταμάτησε πουθενά.
Ενώ οι 4 αθλητές στα δύο τελευταία στάδια του Adventure Racing World Championship (430 μίλια), ο σκύλος έγινε μέλος της ομάδας τους και του έδωσαν το όνομα Arthur.
Υποβλήθηκε στις ίδιες σκληρές δοκιμασίες και κάθε φορά που προσπαθούσαν να τον διώξουν για την ασφάλειά του, εκείνος συνέχιζε μαζί τους.
"Προσπαθήσαμε να φύγουμε χωρίς αυτόν, αλλά εκείνος πήδηξε στο νερό δίπλα μας και άρχισε να κολυμπά απεγνωσμένα".
Ο Lindord δεν άντεξε να τον βλέπει να παλεύει στο νερό και τον πήρε στο καγιάκ, αφήνοντάς τον να μείνει μαζί τους για το υπόλοιπο ταξίδι.
Κάθε φορά που τον έβλεπαν να εξαντλείται, έκαναν διάλειμμα, ενώ τον τράβηξαν όταν κόλησε στη λάσπη.
Η χειρονομία τους προκάλεσε μόνιμες επευφημίες και ζητωκραυγές των θεατών που παρακολουθούσαν το δύσκολο εγχείρημα.
Μετά από έξι μέρες η ομάδα ολοκλήρωσε τον αγώνα και οι αθλητές τον πήγαν σε κτηνίατρο για να τον περιποιηθεί.
Έχοντας περάσει τόσα μαζί του, ο Mikel Lindord αποφάσισε να τον υιοθετήσει και να τον πάρει μαζί του στη Σουηδία.
Το αίτημά του έγινε δεκτό μετά από κάποιες ημέρες και η ομάδα έφτασε στο αεροδρόμιο έχοντας στο πλευρό της το νέο μέλος της.
"Ήρθα στο Εκουαδόρ για να κερδίσω το παγκόσμιο πρωτάθλημα. Αντ' αυτού, κέρδισα έναν νέο φίλο", έγραψε στη σελίδα του ο Mikel Lindord.
Το Adventure Racing αποτελεί μια μορφή extreme sport που συνδυάζει συνεχή ορειβασία, πεζοπορία, ποδηλασία και κανόε καγιάκ.
Πηγή: Dailymail
Η συγκινητική ιστορία ενός τυφλού σκύλου, που έχει τον δικό του... φίλο-σκύλο οδηγό
Πολλές φορές αφιερώνουμε αναρίθμητες λέξεις για να υμνήσουμε την πραγματική φιλία και το δέσιμο που υπάρχει ανάμεσα στον σκύλο και τον άνθρωπο, ωστόσο, η ιστορία του Μάιλο και του Εντι δύο σκύλων που μεγάλωσαν μαζί στο ίδιο σπίτι κι αντιμετωπίζουν με θάρρος τις δυσκολίες που τους έφερε η ζωή είναι συγκινητική.
Η μοίρα έπαιξε άσχημο παιχνίδι στον εξάχρονο Μάιλο και τον επτάχρονο Εντι, οι οποίοι είχαν συνηθίσει να μάχονται μεταξύ τους για τα παιχνίδια τους, αλλά και να απολαμβάνουν τη ζεστασιά του σπιτιού της οικογένειας Μπέηκερ στο Κάρντιφ.
Ωστόσο, όταν ο Εντι έχασε την όρασή του, ήρθε η στιγμή της αλήθειας για τον Μάιλο ο οποίος έπρεπε να βοηθήσει τον φίλο του να αντεπεξέλθει στις νέες προκλήσεις.
Ο γλυκύτατος Μάιλο δεν έδειξε κανένα ενδοιασμό και από τότε αποτελεί τον πιστό του σκύλο – οδηγό, τον βοηθάει, τον κατευθύνει και τον γυρνάει στο σπίτι ή στα αφεντικά τους όταν βγαίνουν βόλτα.
Τα δύο σκυλιά έχουν ένα εντυπωσιακό δέσιμο το οποίο είναι και πραγματικό, καθώς όταν ιδιαίτερα όταν είναι εκτός σπιτιού, τους ενώνει ένα σχοινάκι περασμένο στα σώματά τους.
Η οικογένεια Μπέηκερ, μάλιστα, έχει βάλει ακόμη και κουδουνάκι στον Μάιλο, για να τον ακούει ο Εντι και να καταλαβαίνει που βρίσκεται.
Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Μάιλο δεν πέρασε ποτέ από ειδική εκπαίδευση για να γίνει σκύλος οδηγός, ενώ οι δύο αχώριστοι φίλοι περνούν όλη τη μέρα μαζί, ενώ κοιμούνται και στο ίδιο δωμάτιο.
Καθαρή Δευτέρα, μια ημέρα τελετουργική
Ημέρα κάθαρσης για όλους τους ανθρώπους, τα ζώα, τη φύση, όλοι μας οδηγούμαστε σε ένα μυητικό στάδιο εξέλιξης και μην ξεχνάμε πως μέσα από κάθε μύηση συμβαίνει πάντα κάθαρση. Μύηση είναι ένα βήμα ανάπτυξης, αλλαγής και εξέλιξης του εαυτού μας, ένα βήμα εσωτερικό, μια ανακάλυψη ενός σημείου μέσα μας.
Σύμφωνα με το έθιμο της Καθαρής Δευτέρας πετάμε τον χαρταετό, ο οποίος συμβολίζει τον άνθρωπο και η ουρά του την ψυχή. Με το πέταγμα είναι σαν να ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό ώσπου να συναντήσει τον Θεό. Εκεί συναντά την εσωτερική του ισορροπία.
Κάθαρση για εμένα σημαίνει πως έχω την πρόθεση να βουτήξω στο σκοτάδι μου, να ανασύρω τα σκουπίδια που έχουν συσσωρευτεί μέσα μου και να απαλλάξω τον εαυτό μου από κάθε τι άχρηστο, που αφορά το σώμα, τον νου, τα συναισθήματα μου, την ψυχή μου. Όταν για εμένα ξεκίνησε να γίνεται συνειδητά, ήταν ο τρόπος, το μέσο δηλαδή που άνοιξε ο δρόμος της αυτογνωσίας. Μέσα από την Κάθαρση έγινα ενεργός παρατηρητής του εαυτού μου. Αυτό λειτούργησε καταλυτικά και προς όλο το σύστημα γύρω μου.
Βέβαια νιώθω ευλογία γιατί μέσα στα πρώτα πνευματικά μου βήματα ήρθα σε άμεση επαφή με την ενέργεια της Εσωτερικής Κάθαρσης η οποία μου δίδαξε τον ίδιο μου τον εαυτό, μου έδειξε τις αδυναμίες μου, τους φόβους μου, τη σκοτεινότητα του εαυτού μου, αλλά και τα ταλέντα μου, τις δυναμικές μου, την εσωτερική μου γνώση και τον Θεό μέσα μου. Έτσι καθώς ανακαλύπτουμε ένα-ένα τα πεδία του εαυτού μας ανοίγουμε την αντίληψη μας, διευρύνουμε το πνεύμα μας. Μέσα από την Κάθαρση μπορούμε να αγγίξουμε την αλήθεια μας.
Σας μεταφέρω κάποιες συμβουλές κάθαρσης του εαυτού μας, σε όλα τα επίπεδα μέσα στην καθημερινότητα.
1. Όταν ο εαυτός μας διανύει ένα στάδιο κάθαρσης είναι απαραίτητο να τον αγκαλιάζουμε με αγάπη, να δείχνουμε κατανόηση και υπομονή, ώστε να του δώσουμε χρόνο και χώρο να το διαχειριστεί με αποδοχή, χωρίς πίεση και κριτική.
2. Η επαφή με τη γη, τη θάλασσα, γενικότερα με τη φύση αποφορτίζει το σώμα από εντάσεις και συγχρόνως το ενδυναμώνει, με την συλλογή ενέργειας μέσα από έναν φυσικό τρόπο.
3. Οι συναισθηματικές φορτίσεις όπως ο θυμός αλλά και οποιαδήποτε άλλα συναισθήματα, είναι απαραίτητο να τα εκφράζουμε, τη στιγμή που τα νιώθουμε, με σεβασμό προς τον εαυτό μας και τους άλλους. Εάν δεν το κάνουμε συσσωρεύεται μέσα μας ενέργεια, που τις περισσότερες φορές εκδηλώνεται με ασθένειες στην ψυχή και στο σώμα μας. Στην συναισθηματική εκτόνωση και αποφόρτιση βοηθά το γέλιο και το κλάμα.
4. Όσον αφορά την κάθαρση του νου, εννοούμε πως καθαρίζουμε κάθε αρνητική σκέψη, πεποίθηση και προγραμματισμό που έχουμε εντυπώσει εμείς οι ίδιοι ή έχουμε επιτρέψει να μας μεταδώσουν εξωγενείς παράγοντες. Στην καθημερινότητά μας λειτουργούμε με 90% από το υποσυνείδητο που σημαίνει πως όλα όσα ζούμε και δημιουργούμε είναι βάση των σκέψεων, των συναισθημάτων, των προγραμμάτων και των πεποιθήσεων μας είτε είναι δικά μας είτε του συλλογικού. Γι αυτό χρειάζεται να είμαστε συνεχώς σε μια εγρήγορση και να παρατηρούμε τι σκεφτόμαστε και πόσο το χρειαζόμαστε αυτό που σκεφτόμαστε. Όλες αυτές τις αρνητικές σκέψεις μπορούμε να τις ακυρώνουμε και στη θέση τους να τοποθετούμε τις αντίθετες θετικές. Καθώς το κάνουμε αυτό συνεχώς εκπαιδεύουμε το νου μας, να μην επηρεάζεται από σκέψεις του συλλογικού και κυρίως να μην επιτρέπει να εγκατασταθούν και να κυριαρχούν.
5. Στο φυσικό μας σώμα απαλλάσσουμε τον εαυτό μας από τοξίνες που παίρνουμε από τις τροφές, τα ποτά, το τσιγάρο αλλά και το περιβάλλον γύρω μας. Ίσως η καλύτερη και η πιο υγιεινή τροφή, είναι η αλκαλική διατροφή, η οποία διατηρεί το αίμα μας σε αλκαλικό ph, με αποτέλεσμα να μην δημιουργούνται συνθήκες για ασθένειες. Το σώμα μας έχει ανάγκη από εκγύμναση για να διατηρούμε όλα τα όργανα, τους μυς, τα οστά, το κυκλοφορικό και όλα τα συστήματά μας σε αρμονία και ευεξία. Ιδανικά είναι να επιλέγουμε ασκήσεις που συνάδουν με το πνεύμα και τη ψυχή μας όπως γιόγκα, Τάι Τσι, Τσι Κονγκ …κ.α.
6. Ένας υπέροχος τρόπος κάθαρσης του σώματος είναι η εφίδρωση που μπορεί να γίνει με την άσκηση, με την σάουνα σε συνδυασμό με το νερό. Ο Ιπποκράτης έλεγε: “Δώστε μου την δύναμη να δημιουργήσω έναν πυρετό και μπορώ να θεραπεύσω κάθε αρρώστια “. Ένας συνδυασμός ζεστού ατμού, με την άκρως θεραπευτική δύναμη του νερού, των αλάτων, των κρυστάλλων και των βοτάνων οδηγούν το σώμα σε βαθιά σωματική και συναισθηματική κάθαρση. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο στο νευρικό και στο μυϊκό σύστημα, προσφέρει αναζωογόνηση και τόνωση σε όλα τα επίπεδα. Επίσης ένα θεραπευτικό μασάζ βοηθάει το σώμα να αποβάλει τοξίνες και μπλοκαρίσματα.
7. Όπως καθαρίζουμε σε υλικό επίπεδο καθημερινά το σπίτι, χώρο εργασίας μας… Έτσι χρειάζεται και να φροντίζουμε την ενέργεια που περιβάλει όλους τους χώρους που ζούμε. Μπορούμε να καίμε πολύ συχνά φασκόμηλο με δάφνη και λιβάνι ώστε να καθαρίζουμε τις ενέργειες που υπάρχουν μπλοκαρισμένες στον χώρο μας. Αλλά και να βράζουμε φασκόμηλο και με το νερό να καθαρίζουμε το πάτωμα, τις ντουλάπες με τα ρούχα μας, τα συρτάρια, τα ντουλάπια… και γενικότερα τους χώρους μας. Είναι υπέροχο το πόση καθαρότητα μετά υπάρχει!
Θεωρώ πως χρειάζεται να δούμε τον εαυτό μας και τις ανάγκες του ολιστικά για να μπορούμε, να έχουμε αποτελέσματα μέσα στην καθημερινή μας ζωή.
Όλοι μας στοιβάζουμε άχρηστες ενέργειες γύρω μας, οι οποίες μας απομακρύνουν από την πραγματική ουσία του εαυτού μας. Η ενέργεια της κάθαρσης, ανοίγει τον δρόμο στην ψυχή ώστε να ολοκληρώσει το έργο της πάνω στη γη. Η Καθαρή Δευτέρα εκτός από όλα όσα γνωρίζουμε μέχρι τώρα (γιορτή Κούλουμα, χαρταετό, φαγητό, χορό και τραγούδι) είναι και μια εξαιρετική ημέρα για να κάνουμε έναν διαλογισμό κάθαρσης του εαυτού μας, να δηλώσουμε την πρόθεση να απελευθερώσουμε και να μετουσιώσουμε μέσα μας, ενέργειες που έχουν ολοκληρώσει τον σκοπό τους. Να συνδεθούμε με την πηγή της δημιουργίας του Θεού και να στείλουμε στο φως κάθε τι που μας βαραίνει και είναι πλέον άχρηστο ως προς την εξέλιξή μας.
Κάθε φορά που καθαρίζουμε και ένα πεδίο του εαυτού μας, αυτόματα καθαρίζουμε και το πεδίο της γης, μιας και είμαστε ένα μαζί της. Άρα η εργασία μας από ατομική γίνεται συλλογική και αυτό είναι υπέροχο. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη της φροντίδας της ψυχής μας και του φυσικού μας σώματος με αγάπη, γινόμαστε οι καλύτεροι συνεργάτες του πλανήτη γη που μας φιλοξενεί.
Άρθρο της Παναγιώτα Τζιτζίκου
Καθαρά Δευτέρα - "Κούλουμα" (με βιβλιογραφία - links)
Καθαρά Δευτέρα - Κούλουμα
Η Καθαρά Δευτέρα είναι η πρώτη ημέρα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, της νηστείας του Πάσχα. Από τους λαογράφους θεωρείται ο επίλογος των βακχικών εορτών της Αποκριάς, οι οποίες ουσιαστικά αρχίζουν την Τσικνοπέμπτη και τελειώνουν την Καθαρά Δευτέρα.
Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδος την Καθαρά Δευτέρα «καθαρίζουν» ό,τι απόμεινε από τα μη νηστίσιμα φαγητά της αποκριάς, Σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως π.χ. στην Ήπειρο, οι νοικοκυρές καθαρίζουν τις κατσαρόλες και όλα τα χάλκινα σκεύη από τα λίπη της αποκριάς με ζεστό σταχτόνερο μέχρι ν’ αστράψουν και βάφουν άσπρα τα πεζοδρόμια.
Το πιάτο της ημέρας περιλαμβάνει νηστίσιμα, ως αποτοξίνωση από το πλούσιο φαγοπότι της Αποκριάς. Χαλβάς, ταραμάς, ελιές, πίκλες, θαλασσινά, φασολάδα, βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Τα νηστίσιμα συνοδεύονται από τη λαγάνα, ένα είδος άρτου χωρίς προζύμι, με ελλειπτικό σχήμα και πεπλατυσμένος για να ψήνεται εύκολα. Σχετικός και ο δημοτικός σατυρικός θρήνος:
Τ' ακούτε τι παράγγειλε η Καθαρή Δευτέρα;
Πεθαίν΄ ο Κρέος, πέθανε, ψυχομαχάει ο Τύρος
σηκώνει ο Πράσος την ουρά κι ο Κρέμμυδος τα γένεια
Μπαλώστε τα σακούλια σας, τροχίστε τα λεπίδια
και στον τρανό τον πλάτανο, να μάσουμε στεκούλια.
Ο εορτασμός της Καθαράς Δευτέρας στις εξοχές λέγεται Κούλουμα.
Η ετυμολογία της λέξης έχει λατινική (κολούμνα=κολώνα ή κούμουλους=σωρός, κορυφή) ή αλβανική προέλευση (κόλουμ=καθαρός).
Στον Δήμο Αθηναίων τα Κούλουμα γιορτάζονται στον Λόφο του Φιλοππάπου, όπως και σε πολλούς Δήμους της χώρας, με προσφορά φασολάδας και νηστίσιμων στους δημότες.
Απαραίτητο συμπλήρωμα της Καθαράς Δευτέρας αποτελεί το πέταγμα του χαρταετού, με τα ποικίλα χρώματα και σχέδια, από μικρούς και μεγάλους, πιθανόν για να πετάξουν μακριά κάθε έγνοια του χειμώνα, μια και μπαίνει η άνοιξη και όλα, τουλάχιστον στη φύση, είναι πιο χαρούμενα λόγω της ανθοφορίας και της βελτίωσης του καιρού.
Η έντονη αθυροστομία και η καυστική σάτιρα είναι από τα χαρακτηριστικά της Καθαράς Δευτέρας σε πολλούς εορτασμούς της ανά την επικράτεια:
Ο Αλευροπόλεμος στο Γαλαξίδι, είναι ένα έθιμο που διατηρείται από το 1801. Εκείνα τα χρόνια, παρόλο που το Γαλαξίδι τελούσε υπό την τουρκική κατοχή, όλοι οι κάτοικοι περίμεναν τις Αποκριές για να διασκεδάσουν και να χορέψουν σε κύκλους. Ένας κύκλος για τις γυναίκες, ένας για τους άντρες. Φορούσαν μάσκες ή απλώς έβαφαν τα πρόσωπά τους με κάρβουνο. Στη συνέχεια προστέθηκε το αλεύρι, το λουλάκι, το βερνίκι των παπουτσιών και η ώχρα.
Βλάχικος Γάμος στη Θήβα. Είναι ένα έθιμο που φθάνει στις μέρες μας περίπου από το 1830, μετά την απελευθέρωση των ορεινών περιοχών. Οι Βλάχοι, δηλαδή οι τσοπάνηδες από τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και τη Ρούμελη, εγκατέλειψαν τότε την άγονη γη τους και βρήκαν γόνιμο έδαφος νοτιότερα. Το θέαμα είναι έξοχο, η γαμήλια πομπή πολύχρωμη, η μουσική που τη συνοδεύει (πίπιζες, νταούλια κ.ά.) εξαιρετικά ζωντανή.
Του Κουτρούλη ο Γάμος στη Μεθώνη Μεσσηνίας. Καρναβαλίστικος γάμος, που κρατάει από τον 14ο αιώνα. Στις μέρες μας, το ζευγάρι των νεονύμφων είναι δύο άντρες, που μαζί με τους συγγενείς πηγαίνουν στην πλατεία, όπου γίνεται ο γάμος με παπά και με κουμπάρο. Διαβάζεται το προικοσύμφωνο και ακολουθεί τρικούβερτο γλέντι.
Στη Μεσσήνη Μεσσηνίας γίνεται η αναπαράσταση της εκτέλεσης μιας γερόντισσας, της γριάς Συκούς, που κατά την παράδοση, κρεμάστηκε στη θέση Κρεμάλα της πόλης, με εντολή του Ιμπραήμ Πασά, επειδή είχε το θάρρος, εξηγώντας του ένα όνειρο που είχε δει, να του πει ότι η εκστρατεία του και ο ίδιος θα είχαν οικτρό τέλος από την αντίδραση και το σθένος των επαναστατημένων Ελλήνων. Μετά την αναπαράσταση, μπορεί κάθε επισκέπτης να "κρεμαστεί" από τους ψευτοδήμιους της κρεμάλας. Το απόγευμα της Καθαράς Δευτέρας γίνεται η παρέλαση με μαζορέτες, άρματα, μεταμφιεσμένους μικρούς και μεγάλους και χορευτικά συγκροτήματα.
Μπουρανί στον Τύρναβο. Μπουρανί είναι μία χορτόσουπα δίχως λάδι, γύρω από την προετοιμασία της οποίας στήνεται ολόκληρο το σκηνικό του παιχνιδιού με φαλλικά σύμβολα και τολμηρά πειράγματα από τους μπουρανίδες.
Στην Κάρπαθο λειτουργεί το Λαϊκό Δικαστήριο Ανήθικων Πράξεων. Κάποιοι κάνουν άσχημες χειρονομίες σε κάποιους άλλους και συλλαμβάνονται από τους Τζαφιέδες (χωροφύλακες) για να οδηγηθούν στο Δικαστήριο, που το αποτελούν οι σεβάσμιοι του νησιού. Τα αυτοσχέδια αστεία και τα γέλια ακολουθεί τρικούβερτο γλέντι.
Στις κοινότητες Ποταμιά, Καλόξιδο και Λιβάδια της Νάξου οι κάτοικοι ντύνονται Κορδελάτοι ή Λεβέντες. Οι Κορδελάτοι είναι φουστανελοφόροι και η δεύτερη ονομασία τους Λεβέντες αποδίδεται στους πειρατές. Από κοντά τους ακολουθούν και οι ληστές, οι Σπαραρατόροι, που αρπάζουν τις κοπέλες για να τις βάλουν με το ζόρι στο χορό και στο γλέντι, που κρατάει ως το πρωί.
Στα χωριά Μέρωνα και Μελιδόνια του Ρεθύμνου αναβιώνουν έθιμα όπως το κλέψιμο της νύφης, ο Καντής, το μουντζούρωμα, τα οποία, σε συνδυασμό με το καλό κρασί και τους ήχους της λύρας, αποτελούν μια μοναδική εμπειρία.
Στη Σκύρο, σχεδόν όλοι οι κάτοικοι με παραδοσιακές ενδυμασίες κατεβαίνουν στην πλατεία του νησιού, όπου χορεύουν και τραγουδούν τοπικούς σκοπούς.
Καθαρή Δευτέρα - Χαρταετός
Αρχαία ήθη και δρώμενα συμπλέκονται σταδιακά στο πέρασμα του χρόνου μέχρι να πάρει η γιορτή τη μορφή που έχει σήμερα. Οι αποκριάτικες γιορτές και το καρναβάλι, ίσως, διαμορφώθηκαν τη βυζαντινή περίοδο.
Ο Φαίδων Κουκουλές, ο σπουδαίος βυζαντινολόγος καθηγητής Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκός, ασχολήθηκε συστηματικά με τα λαϊκά θεάματα και τις διασκεδάσεις στο Βυζάντιο. Αναφέρει ότι διασκεδάσεις, τραγούδια και παιχνίδια στις απόκριες, αλλά και άλλα έθιμα υπήρχαν και είχαν ξεκινήσει από τον 8ο αιώνα.
Όλες αυτές οι γιορτές συμπεριλάμβαναν ένα πλήθος από παμπάλαια έθιμα, αλλά κυρίως εκφράζανε την ανάγκη για ψυχαγωγία, ευθυμία και απολαύσεις. Αγαπητές εκδηλώσεις ήταν ακόμη και οι θεατρικές παραστάσεις, τα συμπόσια και στη μεταβυζαντινή περίοδο ήλθαν τα μασκαρέματα.
Ο λαογράφος Γ. Μέγας πίστευε ότι μια από τις τελευταίες «τρέλες» στον χώρο της παρα - λαογραφίας θέλει το καρναβάλι να είναι ένα καθαρόαιμο αρχαιοελληνικό έθιμο! Υποτίθεται ότι προέρχεται από το λατινικό carrus navalis (ναυτικό αμαξάκι) και να παραπέμπει σε αρχαίες διονυσιακές τελετές. Και αυτή την ερμηνεία την στήριξε στο γεγονός ότι ο Διόνυσος μεταφερόταν με τροχοφόρα πλοιάρια στ’ Ανθεστήρια, (γιορτές της αρχαίας Αθήνας για την εναλλαγή χειμώνα και άνοιξης).
Μια άλλη εκδοχή είναι ότι το καρναβάλι, ίσως, προέρχεται από τα αρχαία Κάρνεια που ήταν λατρευτικές εκδηλώσεις για τον Απόλλωνα. Το ρήμα βαλλίζω, (καρναβαλλίζω) σημαίνει: χοροπηδώ! Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες που δίνουν οι ιστορικοί και οι λαογράφοι.
ΚΟΥΛΟΥΜΑ σημαίνει…
Ότι σταματούν οι απόκριες. Τέρμα τα αποκριάτικα γλέντια. Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς πέφτει η αυλαία του ξεφαντώματος. Αρχίζει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή ή (Σαρακοστή) που είναι μια περίοδος νηστείας και προετοιμασίας για το Πάσχα. Έτσι τουλάχιστον θέλει η παράδοση η οποία δίνει… «τράτο» μιας ημέρας και είναι η Καθαρή Δευτέρα, που αποτελεί σύμφωνα με τα έθιμα, τη συνέχεια της Αποκριάς. Και βέβαια «… κανείς κανών δεν απαγορεύει το κρασί» έγραφε ο Γ. Μέγας. Η Καθαρή Δευτέρα είναι ταυτισμένη με τα Κούλουμα και το Χαρταετό.
«Κούλουμα» είναι η έξοδος στην εξοχή και όπως θέλουν οι λαογράφοι η λέξη columma σημαίνει κολόνα! Επειδή οι Αθηναίοι τα παλιά χρόνια συνήθιζαν να γιορτάζουν αυτή την ημέρα στους Στύλους του Ολυμπίου Διός που εκείνα τα χρόνια ήταν εξοχή και όχι το κέντρο της πρωτεύουσας.
Άλλη ερμηνεία είναι ότι τα Κούλουμα προέρχονται από τη λατινική λέξη cumulus (κουμούλα) που σημαίνει σωρός, κι αυτό επειδή κουβαλούσαν μαζί τους… σωρούς τροφίμων.
Και φυσικά την Καθαρή Δευτέρα απολαμβάνουν το πέταμα του Χαρταετού, που άλλοι λαογράφοι πιστεύουν ότι ο πρώτος Χαρταετός φτιάχτηκε στη Σύρο, που ίσως ήλθε από τη Σμύρνη και ταξίδεψε στην Ελλάδα.
Υ.Γ. Φαίδων Κουκουλές: Γεννήθηκε στην Ερμούπολη το 1881. Σπουδαίος Βυζαντινολόγος, καθηγητής, Ακαδημαϊκός, Διευθυντής ιστορικού λεξικού, Συγγραφέας σπουδαίων ιστορικών βιβλίων κ.α.
Τι σημαίνει η λέξη «κούλουμα»
Για την προέλευση της λέξης «κούλουμα», αλλά και την καθιέρωση της συγκεκριμένης γιορτής, υπάρχουν διαφορετικές απόψεις.
Μία από τις λανθασμένες ερμηνείες που ακούγονται, είναι εκείνη που λέει ότι τα «κούλουμα» προέρχονται από την λατινική λέξη «CULUMUS«, κάτι που δεν μπορεί να ισχύει αφού… δεν υπάρχει τέτοια λέξη στα λατινικά.
Η παραπάνω παρανόηση οφείλεται στην εκδοχή που θέλει τα «κούλουμα» να αποτελούν αναγραμματισμό του λατινικού «CUMULUS» που σημαίνει «σωρός, αφθονία», αλλά και «τελείωμα». Το πιθανότερο λοιπόν, είναι το cumulus να έγινε«κούμουλα» και στη συνέχεια «κούλουμα», με την έννοια ότι την ημέρα καταναλώνουν όλοι αφθονία νηστίσιμων τροφών και παράλληλα σηματοδοτεί το τελείωμα της Αποκριάς.
Τα τελευταία χρόνια αναφέρεται επίσης ότι η λέξη «κούλουμα», προέρχεται από την αλβανική λέξη KULM ή KOLUM που -υποτίθεται- σημαίνουν «καθαρός» και συνδιάζονται με την Καθαρά Δευτέρα. Στην αλβανική γλώσσα όμως από τις παραπάνω λέξεις υπάρχει μόνο το kulm και σημαίνει «κορυφή», οπότε δεν γνωρίζουμε πού στηρίζεται αυτή η θεωρία και πόσο βάσιμη μπορεί να είναι.
Σύμφωνα με την δεύτερη πιθανή εκδοχή τώρα, η λέξη «κούλουμα», προέκυψε από την λατινική λέξη «COLUMNA», που σημαίνει «κολώνα». Αν και δεν υπάρχουν στοιχεία για αρχαία προέλευση της γιορτής, η παράδοση λέει ότι οι Αθηναίοι πριν από τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, γιόρταζαν την Καθαρά Δευτέρα στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου όπου έτρωγαν και έπιναν καθισμένοι στους βράχους, μέχρι τη δύση του ηλίου. Αμέσως μετά, οι Ρουμελιώτες γαλατάδες που ζούσαν στην Αθήνα έστηναν χορό -κυρίως τσάμικο- στους στύλους του Ολυμπίου Διός, στις «κουλώνες», όπως έλεγαν με την ιδιαίτερη ντοπιολαλιά τους.
Τα κούλουμα, είναι γνωστά και με ορισμένες παραλλαγές της λέξης όπως κουμουλάθες, κούλουμπα, κούμουλες.
Καθαρά Δευτέρα και Μεγάλη Τεσσαρακοστή
Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημάνει το τέλος των Απόκρεω. Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί«καθαρίζονταν» πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς.
Την Καθαρά Δευτέρα συνηθίζεται να τρώγεται λαγάνα (άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα), και άλλα νηστίσιμα φαγώσιμα, κυρίως λαχανικά, όπως και φασολάδα χωρίς λάδι. Επίσης συνηθίζεται το πέταγμα χαρταετού. Η Καθαρά Δευτέρα εορτάζεται 48 ημέρες πριν την Κυριακή του Πάσχα.
Η μεγαλύτερη και ή πιο αυστηρή περίοδος νηστείας είναι αυτή που ξεκινάμε από σήμερα, Καθαρά Δευτέρα και τελειώνει την Κυριακή του Πάσχα. Σύμφωνα με τους Κανόνες της Εκκλησίας μας επιβάλλεται να νηστεύουμε το λάδι όλες τις ήμερες, πλην Σαββάτου και Κυριακής. Αν ορισμένοι τώρα τρώνε λάδι και άλλες ήμερες (Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη), αυτό θα πρέπει να γίνεται μόνο για λόγους αδυναμίας («δι' ασθένειαν σωματικήν») και ύστερα από έγκριση του Πνευματικού τους.
Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής καταλύουμε: Ψάρι κατά την εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, οποία μέρα κι αν τύχει, και την Κυριακή των Βαΐων. Λάδι των αγίων Τεσσαράκοντα μαρτύρων (9 Μαρτίου) και κατά την εορτή της Συνάξεως του αρχαγγέλου Γαβριήλ (26 Μαρτίου). Φτάσαμε λοιπόν στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Και ή περίοδος αυτή, είναι μία ιερή περίοδος πνευματικών αγώνων, μετανοίας και νηστείας.
Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής καταλύουμε: Ψάρι κατά την εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, οποία μέρα κι αν τύχει, και την Κυριακή των Βαΐων. Λάδι των αγίων Τεσσαράκοντα μαρτύρων (9 Μαρτίου) και κατά την εορτή της Συνάξεως του αρχαγγέλου Γαβριήλ (26 Μαρτίου). Φτάσαμε λοιπόν στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Και ή περίοδος αυτή, είναι μία ιερή περίοδος πνευματικών αγώνων, μετανοίας και νηστείας.
Γιατί να νηστεύουμε;
Ασφαλώς όχι για να φανούμε στους ανθρώπους, ότι νηστεύουμε. Ο Κύριος μας, πριν αρχίσει τη δημόσια δράση του, νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. Η νηστεία αυτή πού έκανε, έδωσε αφορμή στον Σατανά για να τον πειράξει.
Παρόμοια και μας, ας ετοιμαζώμαστε και ας προγυμναζόμαστε στους αγώνες εναντίον των πνευματικών αντιπάλων. Σε μία αμφίβολη πολεμική συμπλοκή, τονίζει ο Μ. Βασίλειος, ή παρουσία συμμάχου στο πλευρό ενός εμπολέμου, προκαλεί την ήττα του άλλου. Το πνεύμα και ή σάρκα βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση. Με ποιόν θα συμμαχήσεις;
Παρόμοια και μας, ας ετοιμαζώμαστε και ας προγυμναζόμαστε στους αγώνες εναντίον των πνευματικών αντιπάλων. Σε μία αμφίβολη πολεμική συμπλοκή, τονίζει ο Μ. Βασίλειος, ή παρουσία συμμάχου στο πλευρό ενός εμπολέμου, προκαλεί την ήττα του άλλου. Το πνεύμα και ή σάρκα βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση. Με ποιόν θα συμμαχήσεις;
Αν συμμαχήσεις με τη σάρκα θα εξασθένηση το πνεύμα. Ενώ αν συμμαχήσεις με το πνεύμα θα υποδούλωσης τη σάρκα. Εφ' όσον λοιπόν θέλεις να ισχυροποίησης το πνεύμα σου, δάμασε τη σάρκα με τη νηστεία. Με τη νηστεία δείχνουμε τον σεβασμό και την υπακοή στον Δημιουργό και Κύριο μας. Γιατί ή πρώτη εντολή πού έδωσε στους πρωτοπλάστους, τον Αδάμ και την Εύα, ήταν εντολή νηστείας.
Μέσα στον αληθινό σκοπό της νηστείας υπάρχει ή αγάπη. Η αγάπη μας πρώτα-πρώτα για τον Χριστό. Γιατί τηρούμε το λόγο πού μας είπε: «Όταν απαρθή ο νυμφίος, τότε (οι μαθηταί μου) νηστεύσουσι» (Ματθ. θ΄ 15). Ο άγιος Μάξιμος ο ομολογητής σημειώνει: «Όποιος αγαπά τον Θεό, ζει αγγελικό βίο στη γη. Γι αυτό νηστεύει και αγρυπνεί, ψάλλει και προσεύχεται και πάντοτε σκέπτεται καλά για όλους τους ανθρώπους». Αλλά νηστεύουμε από αγάπη για τούς φτωχούς, τούς ελαχίστους αδελφούς του Χριστού μας.
Δεν τρώμε κρέας σαράντα μέρες π.χ. αλλά απλούστερα φαγητά και τα χρήματα πού εξοικονομούμε τα δίνουμε σε μία φτωχή οικογένεια. Ακόμα νηστεύουμε γιατί διδαχθήκαμε από τον Κύριο μας ότι: «Τούτο το γένος (των δαιμονίων) ουκ εκπορεύεται εί μή εν προσευχή και νηστεία» (Ματθ. ιζ΄ 21). Η νηστεία λοιπόν διώχνει τα δαιμόνια των παθών πού κυριεύουν και πολεμούν τη σάρκα μας και μολύνουν την ψυχή μας. Είναι για μας η νηστεία όπλο και φάρμακο.
Είναι πράγματι και πολύτιμο φάρμακο η νηστεία, γιατί προφυλάσσει και θεραπεύει την αρρώστια της ψυχής και του σώματος. Η γαστριμαργία, η καταστρεπτική αυτή πολυφαγία, αποχαυνώνει τον άνθρωπο και βλάπτει ανεπανόρθωτα την υγεία του. Η νηστεία, λοιπόν, είναι ένα από τα μέσα, για να κατασιγάσουν τα πάθη. Επειδή υποβάλλει σε εκούσιες στερήσεις δοκιμάζει την ηθική δύναμη και δαμάζει τα άτακτα σκιρτήματα της σάρκας.
Ο απόστολος Παύλος κάνει λόγο για τη χαλιναγώγηση του σώματος και των επιθυμιών. «Υποπιάζω μου το σώμα και δουλαγωγώ μήπως άλλοις κηρύξας, αυτός αδόκιμος γένομαι» (Α΄ Κορινθ. θ΄ 27). Γυμνάζω, λέει, το σώμα μου και το υποβάλλω σε στερήσεις, μήπως και άλλοι, στους οποίους εκήρυξα, βραβευθούν και εγώ αποδοκιμασθώ.
Πόσο ρεαλιστική και βαθιά ψυχολογημένη και η παρατήρηση ενός ασκητού, πού έζησε τον πέμπτο αιώνα: «Θα ρωτήσει κανείς από αυτούς, πού βαριούνται τη νηστεία: Είναι αμαρτία η χρησιμοποίηση της τροφής; Ασφαλώς όχι. Η τροφή δεν είναι αμαρτία. Η αμαρτία μπορεί να έλθει σαν επακόλουθο τής τροφής». Η νηστεία άλλωστε έχει ένα πλατύ περιεχόμενο. Η Εκκλησία μας δεν την στενεύει μονάχα στην τροφή. Την βλέπει με ευρύτητα θαυμαστή.
Σ' αυτό το σημείο ιδιαίτερα επιμένει ο λόγος τού Θεού και η πατερική σοφία και φρόνηση. Η νηστεία δεν πρέπει να είναι ένας ξηρός τύπος. Είναι προπάντων διάθεση ψυχής.
Συνδυάζεται πάντα με τις άλλες αρετές, την εγκράτεια, την προσευχή, την μετάνοια. «Τιμή γάρ νηστείας ουχί σιτίων αποχή, αλλά αμαρτημάτων αναχώρησις», τονίζει ο ιερός Χρυσόστομος.
Σε τίποτα, λοιπόν, δεν μας ωφελεί αν δεν είναι έκφραση ειλικρινούς μετανοίας. Ίσα - ίσα μπορεί να μας παραπλανά και να μας δημιουργεί την ψευδαίσθηση τής πνευματικής αυτάρκειας. Μας το υπογραμμίζει τόσο καθαρά ο Θεός με το στόμα τού προφήτη Ησαΐα: «Τη νηστεία και την αργία και τις γιορτές σας τις μισεί η ψυχή μου... εφ' όσον δεν συνοδεύονται με μετάνοια, ειλικρίνεια, αγάπη και δικαιοσύνη...»
Επομένως η νηστεία, ως πνευματικός αγώνας, ως αυτοκυριαρχία, ως εγκράτεια, ως άσκηση, πρέπει να είναι καθημερινό μας μέλημα. Όχι μόνο υπόθεση Σαρακοστής, αλλά ρυθμιστής ζωής.
Καλή Δύναμη, καλό στάδιο και καλό υπόλοιπο Μεγάλης Τεσσαρακοστής
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΕΔΩ:
-http://coolweb.gr/kathara-deytera-pote-peftei-ti-giortazoume/
-http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1
-http://www.madata.gr/epikairotita/san-simera/94109.html
-http://efisecrets.gr/kathara-deytera-ta-ithi-kai-ta-ethima-se-olh-tin-ellada/
-http://www.boro.gr/44477/kathara-deytera-ti-einai-ta-koyloyma-kai-ti-prepei-na-prosexete
-http://www.pinnokio.gr/arthro/ti-giortazoyme-thn-kathara-deytera-hthh-kai-ethima-ths-hmeras-apo-olh-thn-ellada
-http://www.pontos-news.gr/article/19364/apokria-karnavali-kai-koyloyma-gnorizete-tin-istoria-toys
-http://www.astrology.gr/ENALLAKTIKI-GONIA/item/40665-i-lagana-kai-ta-koyloyma
-http://www.astrology.gr/ENALLAKTIKI-GONIA/item/16597-kathara-deytera-o-aposymbolismos-toy-chartaetoy
-http://www.astrology.gr/ENALLAKTIKI-GONIA/item/16648-h-symbolh-toy-chartaetoy-sthn-kathara-deytera-meros-b%CE%9E%C2%84
-http://www.funtastic14.blogspot.gr/2014/03/blog-post.html
-http://www.daddy-cool.gr/2015/02/oles-oi-syntages-gia-ti-pio-nostimh-kathara-deytera.html
-http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1
-http://www.madata.gr/epikairotita/san-simera/94109.html
-http://efisecrets.gr/kathara-deytera-ta-ithi-kai-ta-ethima-se-olh-tin-ellada/
-http://www.boro.gr/44477/kathara-deytera-ti-einai-ta-koyloyma-kai-ti-prepei-na-prosexete
-http://www.pinnokio.gr/arthro/ti-giortazoyme-thn-kathara-deytera-hthh-kai-ethima-ths-hmeras-apo-olh-thn-ellada
-http://www.pontos-news.gr/article/19364/apokria-karnavali-kai-koyloyma-gnorizete-tin-istoria-toys
-http://www.astrology.gr/ENALLAKTIKI-GONIA/item/40665-i-lagana-kai-ta-koyloyma
-http://www.astrology.gr/ENALLAKTIKI-GONIA/item/16597-kathara-deytera-o-aposymbolismos-toy-chartaetoy
-http://www.astrology.gr/ENALLAKTIKI-GONIA/item/16648-h-symbolh-toy-chartaetoy-sthn-kathara-deytera-meros-b%CE%9E%C2%84
-http://www.funtastic14.blogspot.gr/2014/03/blog-post.html
-http://www.daddy-cool.gr/2015/02/oles-oi-syntages-gia-ti-pio-nostimh-kathara-deytera.html
-http://didymoteicho.net/plirofories/iistoriamas/10112-2015-02-20-20-33-23.html
-http://www.touristorama.com/%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-03210
-http://aretis-place.blogspot.gr/2013/03/blog-post_3.html
-http://pitsina-crafts.blogspot.gr/2012/02/blog-post_29.html
-http://tadefterakiablogaroun.blogspot.ca/2012/03/blog-post_28.html
-http://www.ladylike.gr/articles/living/Geysi/10-logoi-poy-anypomonoume-gia-thn-kathara-deytera.3314494.html
-http://www.catholicicing.com/printable-lenten-calendar-for-kids/
-http://www.touristorama.com/%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-03210
-http://aretis-place.blogspot.gr/2013/03/blog-post_3.html
-http://pitsina-crafts.blogspot.gr/2012/02/blog-post_29.html
-http://tadefterakiablogaroun.blogspot.ca/2012/03/blog-post_28.html
-http://www.ladylike.gr/articles/living/Geysi/10-logoi-poy-anypomonoume-gia-thn-kathara-deytera.3314494.html
-http://www.catholicicing.com/printable-lenten-calendar-for-kids/
ΕΥ-ΛΟΓΗΜΕΝΗ, ΠΟΛΥΚΑΡΠΗ, ΚΑΛΛΙΚΑΡΠΗ, ΠΟΙΚΙΛΟΚΑΡΠΗ, ΕΥΡΥΣΘΕΝΗΣ, ΑΜΑ ΔΕ ΚΑΙ ΕΥ-ΡΥΘΜΗ ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΚΑΡΠΟΦΟΡΑ
Α Ν Ο Ι Ξ Η!
ΕΥ-ΛΟΓΗΜΕΝΗ,
ΠΟΛΥΚΑΡΠΗ, ΚΑΛΛΙΚΑΡΠΗ, ΠΟΙΚΙΛΟΚΑΡΠΗ,
ΕΥΡΥΣΘΕΝΗΣ,
ΑΜΑ ΔΕ ΚΑΙ ΕΥ-ΡΥΘΜΗ
Κ Α Λ Η Σ Α Ρ Α Κ Ο Σ Τ Η!
Α Ν Ο Ι Ξ Η!
ΠΟΛΥΚΑΡΠΗ, ΚΑΛΛΙΚΑΡΠΗ, ΠΟΙΚΙΛΟΚΑΡΠΗ,
ΕΥΡΥΣΘΕΝΗΣ,
ΑΜΑ ΔΕ ΚΑΙ ΕΥ-ΡΥΘΜΗ
Κ Α Λ Η Σ Α Ρ Α Κ Ο Σ Τ Η!
Εύχροος, εύχορδος, ευαγής, ευγηθής, άμα δε και
ευ-άγγελος ο ήδη αρξάμενος μήν.
Ο Μηνάρχης Θεός, είη μεθ΄υμών και ημών.
Ο Μηνάρχης Θεός, είη μεθ΄υμών και ημών.
ΕΡΡΩΣΘΕ. ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ!
Δρ Δημήτρης Περδετζόγλου
Δρ Δημήτρης Περδετζόγλου
Δευτέρα 7 Μαρτίου 2016
Ζώα-ήρωες που ταριχεύτηκαν μετά το θάνατό τους
Ο Χάτσικο στον σταθμό
Ζώα που υπηρέτησαν στον στρατό και στο πολεμικό μέτωπο, που έδειξαν ακλόνητη πίστη, που τα έκαναν εθνικούς ήρωες, ζώα που έδειξαν μοναδική γενναιότητα και θάρρος στη ζωή τους και διατηρήθηκαν μετά το θάνατό τους προς τιμή των αξιόλογων ιστοριών τους. Δείτε μερικά από τα πιο ηρωικά, ταριχευμένα ζώα από όλο τον κόσμο.
Λοχίας Stubby, Ουάσινγκτον, ΗΠΑ
Ο μοναδικός σκύλος που προήχθη ποτέ στο βαθμό του λοχία στον αμερικάνικο Στρατό ήταν ένα αδέσποτο που πήρε το όνομα του "Stubby" (κοντόχοντρος) για την κοντή ουρά του. Ο Stubby ήταν το πιο θαρραλέο σκυλί του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αντιμετωπίζοντας 17 μεγάλες μάχες στο Δυτικό Μέτωπο κατά τη διάρκεια 18 μηνών στα χαρακώματα.
Μετά την εκπαίδευση του στις ΗΠΑ, έγινε μασκότ για τους στρατιώτες και μπήκε κρυφά σε ένα πλοίο. Όταν ανακαλύφθηκε, κέρδισε τον διοικητή όταν τον χαιρέτησε με το ένα του πόδι στο παράγγελμα "παρουσιάστε". Αποδείχτηκε αξιόπιστος στρατιώτης, αναζητώντας τους πληγωμένους στην ουδέτερη ζώνη, προειδοποιώντας για βόμβες που μπορούσε να ακούσει πρώτος και για βόμβες μουστάρδας πριν να είναι πολύ αργά (μια αίσθηση που απέκτησε από μια επίθεση με αυτό το αέριο που τον έστειλε στο νοσοκομείο).
Προήχθη στο βαθμό του λοχία, όταν έπιασε ένα Γερμανό κατάσκοπο που κρυβόταν μέσα στα φυλλώματα κοντά στο στρατόπεδο του.
Όταν επέστρεψε στις ΗΠΑ τον φόρτωσαν με μετάλλια, συνάντησε τον πρόεδρο των ΗΠΑ και στη συνέχεια τον έδωσαν στον κύριό του Robert Conroy στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Georgetown, όπου έγινε η μασκότ της Σχολής.
Κατά τη διάρκεια του ημίχρονο στους ποδοσφαιρικούς αγώνες, έφερνε βόλτα στο γήπεδο για τις επευφημίες του πλήθους. Όταν πέθανε το 1926, τον ταρίχευσαν προς τιμή της γενναιότητάς του και πλέον εκτίθεται στην έκθεση "Price of Freedom: Americans at War" στο Μουσείο Σμιθσόνιαν.
Το περιστέρι Cher Ami, Ουάσινγκτον, ΗΠΑ
Το αμερικανικό τάγμα που είχε παγιδευτεί πίσω από τις εχθρικές γραμμές το 1918 δεχόταν θανάσιμα φίλια πυρά και έπρεπε απεγνωσμένα να στείλουν ένα μήνυμα ότι ήταν εκεί ζωντανοί. Είχαν ήδη στείλει δύο περιστέρια, τα οποία όμως σκοτώθηκαν, και τους είχε απομείνει μόνο ένα. Το όνομά του ήταν Cher Ami και του έβαλαν ένα μήνυμα σε μια κάψουλα στα πόδια του: "Είμαστε παράλληλα στο δρόμο 276,4. Το πυροβολικό μας ρίχνει κατευθείαν πάνω μας. Για το όνομα του Θεού, σταματήστε."
Ο Cher Ami ("αγαπητός φίλος" στα γαλλικά) σηκώθηκε στον αέρα, αλλά καταρρίφθηκε αμέσως. Ωστόσο, πέταξε και πάλι και αυτή τη φορά συνέχισε για 25 μίλια για τα επόμενα 65 λεπτά. Μια σφαίρα το βρήκε στο στήθος, ενώ μια άλλη σχεδόν του έκοψε το πόδι που είχε την κάψουλα, αλλά συνέχισε μέχρι που έφτασε, βουτηγμένο στο αίμα και τυφλό από το ένα μάτι, για να παραδώσει το μήνυμα που έσωσε τους στρατιώτες του 194 "Χαμένου Τάγματος".
Από το μέτωπο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, γύρισε πίσω στις ΗΠΑ ως ήρωας και έλαβε πολυάριθμα μετάλλια για την πράξη του. Ένα χρόνο αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του, και ταριχεύτηκε προς τιμή της ανδρείας του. Το περιστέρι με το ένα πόδι είναι στο Μουσείο Σμιθσόνιαν στην ίδια έκθεση με τον λοχία Stubby.
Ο σκύλος του Αγ. Βερνάρδου Barry, Βέρνη, Ελβετία
Από τον 18ο αιώνα μέχρι τα τέλη του 19ου, έχει υπολογιστεί ότι τα σκυλιά διάσωσης έσωσαν πάνω από 2.000 άτομα στις Άλπεις. Το πιο διάσημο από αυτά ήταν ο Barry του Άγ. Βερνάρδου.
Το πλήρες όνομά του ήταν Barry der Menschenretter (Barry ο σωτήρας). Έζησε από το 1800 ως το 1814, σώζοντας 40 ανθρώπους. Ο Barry ήταν ένα από τα σκυλιά που ζούσαν στον Ξενώνα του Μεγάλου Αγ. Βερνάρδου και ήταν λίγο μικρότερος από τα αφράτα σκυλιά που ξέρουμε της ράτσας. Ωστόσο, αυτό δεν τον εμπόδισε από το να κάνει ηρωικές διασώσεις συμπεριλαμβανομένης, όπως λέει η ιστορία, ενός μικρού αγοριού που ήταν σε μια σπηλιά πάγου. Αφού του έγλειψε το δέρμα για να το ζεστάνει και να ξυπνήσει, ο Barry λέγεται ότι μετέφερε το αγόρι στην πλάτη του μέχρι ο μικρός να είναι ασφαλής.
Για τη σκληρή δουλειά του, ένας μοναχός κανόνισε ο Barry να ζήσει τη συνταξιοδότησή του με άνεση στη Βέρνη της Ελβετίας. Μετά το θάνατό του, το σώμα του ταριχεύτηκε και εκτίθεται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της πόλης. Υπάρχει επίσης ένα μνημείο γι' αυτόν στο νεκροταφείο σκύλων λίγο έξω από το Παρίσι και στον Ξενώνα του Μεγάλη Αγ. Βερνάρδου, υπάρχει πάντα ένα σκυλί της ράτσας που ονομάζεται Barry για να συνεχίσει το καλό του όνομα.
Το άλογο Comanche, Lawrence, Κάνσας, ΗΠΑ
Στις 25 Ιουνίου του 1876, ο στρατηγός George Armstrong Custer ξεκίνησε μια μάχη που θα κατέληγε σε μια καταστροφή. Υπολογίζεται ότι περίπου 268 στρατιώτες των ΗΠΑ σκοτώθηκαν, ενώ το ίδιο συνέβη και με δεκάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά των Σιού, Τσεγιέν και Αράπαχο. Δύο ημέρες μετά την μάχη του Little Bighorn, ο στρατός των ΗΠΑ που συμμετείχε στις έρευνες στο πεδίο της μάχης βρήκε μόνο έναν ζωντανό από το μακελειό: ένα άλογο που ονομαζόταν Comanche (Κομάντσι).
Ο Comanche είχε ήδη αποδείξει τη γενναιότητά του σε προηγούμενες μάχες, έχοντας υποστεί διάφορα τραύματα στη στρατιωτική του καριέρα. Όταν τον βρήκαν μόλις και μετά βίας στεκόταν, έχοντας επτά πληγές από σφαίρα.
Αλλά επέζησε και μάλιστα αρκετά καθώς πέθανε το 1891 στο Κάνσας, σε ηλικία 29 χρονών.
Όταν πέθανε, τον ταρίχευσαν ακριβώς στην ώρα για να εμφανιστεί στη Διεθνή Έκθεση του Σικάγο του 1893. Έπειτα επέστρεψε στο Κάνσας, όπου εκτίθεται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Κάνσας.
Ο Hachiko ήταν ένας πιστός και υπομονετικός σκύλος που περίμενε τον ιδιοκτήτη του να επιστρέψει κάθε μέρα στο σταθμό Shibuya του Τόκιο. Μια μέρα, ο ιδιοκτήτης του δεν επέστρεψε, μιας και πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Αλλά ο σκύλος τον περίμενε να επιστρέψει κάθε μέρα επί εννέα χρόνια. Όσοι σύχναζαν στο σταθμό τον αγάπησαν και σιγουρεύτηκαν ότι θα τρεφόταν και θα τον πρόσεχαν. Ένα άγαλμα στήθηκε προς τιμήν του στο σταθμό ενώ ο σκύλος ζούσε ακόμα.
Μετά από χρόνια αναμονής, ο Hachiko πέθανε το 1934 από καρκίνο, και το σώμα του διατηρήθηκε και εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο Επιστημών της Ιαπωνίας. Στο σταθμό Shibuya υπάρχουν χάλκινο σημάδια εκεί που ήταν οι πατούσες του Hachiko ενώ περίμενε πιστά το τρένο.
Ο ιπποπόταμος Huberta, King William's Town, Νότια Αφρική
Το γιατί ένας ιπποπόταμος άφησε την γούρνα του στην Ζουλουλάνδη της Νότιας Αφρικής και άρχισε να πηγαίνει νότια, είναι ένα μυστήριο, αλλά χωρίς κανένα λόγο, ο ιπποπόταμος συνέχισε να περπατάει για τρία χρόνια. Η Huberta, ο θηλυκός ιπποπόταμος, κάλυψε εκατοντάδες μίλια της χώρας και έγινε κάτι σαν σύμβολο του εθνικού φρονήματος και της ελπίδας κατά τη διάρκεια της ύφεση του 1930.
Κάποιοι πιστεύουν ότι έψαχνε για μια χαμένη αγάπη, άλλοι ότι ήθελε να ξεφύγει από τη βία, ενώ μερικοί σκέφτηκαν ότι μπορεί να έψαχνε να βρει εδάφη στα οποία κάποτε ζούσαν ιπποπόταμοι.
Η φήμη της μεγάλωσε όταν διέσχισε τον ποταμό Umfolozi, πήγε για μια βουτιά στην παραλία του Ντούρμπαν (ή Ντέρμπαν, την δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Νοτίου Αφρικής) και έκανε ένα μπάνιο υπό το σεληνόφως στον κήπο ενός μοναστηριού. Κάποτε σταμάτησε μια ατμομηχανή καθώς κοιμόταν στις γραμμές (τελικά την αναγνώρισαν και απαλά των ώθησαν μακριά).
Σπάνια φωτογραφία της Huberta στη φύση
Λόγω της φήμης της, ονομάστηκε "Βασιλικό Παιχνίδι", το οποίο σήμαινε ότι προστατευόταν από το κυνήγι. Ωστόσο, το 1931, την σκότωσαν τέσσερις αγρότες κοντά στην King William's Town. Την δολοφονία ακολούθησε δημόσια κατακραυγή και στη δίκη που ακολούθησε, εμφανίστηκε το χτυπημένο από τη σφαίρα κρανίο της ως αποδεικτικά στοιχεία.
Οι αγρότες καταδικάστηκαν σε πρόστιμο 25 λιρών ο καθένας και η Huberta εστάλη στο Λονδίνο για να ταριχευτεί. Πλέον βρίσκεται στο Μουσείο Amathole στην King William's Town.
Το ταχυδρομικό σκυλί Owney, Ουάσινγκτον, ΗΠΑ
Μια τεριέ που έκανε το ταχυδρομείο του Albany σπίτι του κατέληξε να ταξιδεύει τον κόσμο ως ένα από τα πιο διάσημα σκυλιά της εποχής του. Ο Owney το ταχυδρομικό σκυλί πιστεύεται ότι έχει επισκεφθεί 48 πολιτείες των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια των ταξιδιών της ταχυδρομικής υπηρεσίας των ΗΠΑ.
Όταν έφυγε από το Albany, του δόθηκε μια επίσημη σφραγίδα ταχυδρομείου για να τον αναγνωρίζουν ως ταχυδρομικό σκυλί, και όπου και αν πήγε δεχόταν σφραγίδες και μετάλλια. Τελικά ο διευθυντής των ταχυδρομείων του χάρισε ένα λουρί για να μεταφέρει τις σφραγίδες.
Ταξίδεψε ακόμη και σε ατμόπλοια προς την Ασία και με τρένα στην Ευρώπη, ενώ πάντα συνόδευε τα γράμματα ως γούρι και αγαπημένος σύντροφος. Όπως ανέφερε η εφημερίδα Washington Post το 1895: "Ο Owney εξοικονόμησε περίπου 100.000 υπάλλήλους των ταχυδρομείων των ΗΠΑ σε όλο το μήκος και το πλάτος της γης."
Τα 372 μετάλλια του φυλάσσονται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Ταχυδρομίων Σμιθόσιαν, μαζί με τον Owney. Πέθανε το 1897 όταν πυροβολήθηκε μυστηριωδώς στο Τολέδο. Οι ταχυδρομικοί υπάλληλοι συνέβαλαν οικονομικά για να τον ταριχεύσουν ως μασκότ της ταχυδρομικής υπηρεσία των ΗΠΑ.
Τα σκυλιά του διαστήματος Belka και Strelka, Μόσχα, Ρωσία
Πριν ο Γιούρι Γκαγκάριν γίνει ο πρώτος άνθρωπος στο διάστημα, πολλά ζώα έδωσαν τη ζωή τους για την επιστήμη στις σκληρές και αγχωτικές δοκιμές των διαστημικών πτήσεων. Τα πρώτα πλάσματα που επιβίωσαν την 24ωρη δοκιμασία να μπουν σε τροχιά γύρω από τη γη σε ένα διαστημόπλοιο ήταν δύο σκυλιά, η Belka και η Strelka.
Όλα τα σοβιετικά διαστημικά σκυλιά, συμπεριλαμβανομένων των Belka και Strelka, ήταν αδέσποτα που τα μάζευαν από τους δρόμους και τα έβαζαν σε διάφορες προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων για να δουν ποια ήταν κατάλληλα για την πτήση.
Έπρεπε επίσης να είναι χαριτωμένα και ελαφριά, για τη δημοσιότητα και χάριν της μηχανικής. Η Belka και η Strelka ήταν και τα δύο χαριτωμένα και μικρά σκυλιά. Η πτήση τους απογειώθηκε στις 19 Αυγούστου του 1960 και επέστρεψαν άθικτα σε μια πομπή συνεντεύξεων και δημοσίων σχέσεων.
Μερικοί από τους απόγονους της Strelka ζουν μέχρι και σήμερα, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που κατάγονται από ένα από τα κουτάβια της που δόθηκε ως δώρο στην κόρη του προέδρου JFK, στην Caroline.
Και τα δυο σκυλιά ταριχεύτηκαν και βρίσκονται δίπλα στο διαστημικό τους σκάφος Vostok, στο Μουσείο των Κοσμοναυτών στη Μόσχα.
Το άλογο αγώνων Phar Lap, Μελβούρνη, Αυστραλία
Το Phar Lap δεν φαινόταν να έχει τα φόντα ενός αλόγου κούρσας: το βάδισμα του ήταν δύσκολο, το τρίχωμά του μέτριο. Ωστόσο, το άλογο θα γινόταν ένα από τα πιο διάσημα άλογα κούρσας της Νέας Ζηλανδίας και της Αυστραλίας, και μια έμπνευση για τα αουτσάιντερ και όσους είχαν βαλτώσει από τη Μεγάλη Ύφεση.
Μεταξύ του 1928 και του 1932, κέρδισε 37 από 51 αγώνες του, κερδίζοντας τα ψευδώνυμα "Wonder Horse" (άλογο θαύμα) και "Red Terror" (κόκκινος τρομοκράτης). Όταν τα όνειρα είχαν χαθεί από τα οικονομικά δεινά της Νέας Ζηλανδίας και της Αυστραλίας, το Phar Lap ενέπνευσε την ελπίδα. Πέθανε ξαφνικά μετά τον πρώτο αγώνα του σε αμερικάνικο έδαφος και τα αιτία δεν προσδιορίστηκαν ποτέ.
Τα λείψανά του χωρίστηκαν. Η βαριά καρδιά του, ζύγιζε δύο φορές περισσότερο από το μέσο άλογο, πήγε στο Αυστραλιανό Ινστιτούτο Ανατομίας, ο σκελετός του στο Εθνικό Μουσείο της Νέας Ζηλανδίας και το ταριχευμένο δέρμα του στο Μουσείο της Μελβούρνης.
Ο σκύλος Balto, Κλίβελαντ, Οχάιο, ΗΠΑ
Η κακοκαιρία στο Nome της Αλάσκα το 1925 είχε κάνει δραματικές και πολύ επικίνδυνες τις καταστάσεις και έπρεπε να βρεθούν φάρμακα για την διφθερίτιδα σύντομα. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν υπήρχαν αεροπλάνα ή αυτοκίνητα που να μπορούν να φτάσουν εκεί. Ο μόνος τρόπος για να σταματήσει η εξάπλωση της νόσου ήταν να έρθει ο ορός με μια αλυσίδα από έλκηθρα σκυλιών.
Οι ομάδες ταξίδεψαν με το αντίδοτο. Στα τελευταία 54 μίλια την μεταφορά είχε αναλάβει ο Gunner Kaassen και η ομάδα του, η οποία είχε μπροστά ένα μεγαλόσωμο Σιβηρικό Χάσκυ, τον Balto. Μέσα από χιονοθύελλες, ο Kaassen αποπροσανατολίστηκε. Ο Balto όμως δεν έχασε τον δρόμο του και συνέχισε μέσα στο χιόνι. Στις 2 Φεβρουαρίου του 1925 έφτασαν στο Nome με το φάρμακο.
Ο Gunnar Kaasen και ο Balto το 1925
Ο Balto έγινε μέσα σε μια νύχτα ήρωας. Ένα άγαλμα στήθηκε προς τιμή του στο Central Park και γυρίστηκε μια ταινία γι' αυτόν και την ομάδα του. Ο Kaassen, για να βγάλει χρήματα, πήγε τα σκυλιά του στο βαριετέ, αλλά η φήμη τους μειώθηκε και τελικά κατέληξαν σε ένα μουσείο του Λος Άντζελες. Ένας επιχειρηματίας από το Κλίβελαντ τα βρήκε σε άσχημη κατάσταση και συγκέντρωσε χρήματα για να τα αγοράσει και να τα μεταφέρει στο Οχάιο το 1927. Εκεί, στον ζωολογικό κήπο, ο Balto έζησε τα τελευταία του χρόνια ήσυχα μέχρι το θάνατό του στις 14 Μαρτίου του 1933.
Ταριχεύτηκε και εμφανίστηκε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Κλίβελαντ. Ένα άλλο μέλος της αλυσίδας για την μεταφορά του ορού, ο Togo, ο οποίος κάλυψε πραγματικά το πιο επικίνδυνο σκέλος της μεταφοράς, σώζεται επίσης ταριχευμένος στην Αλάσκα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)