Παραδοσιακοί και θαυμαστοί θρύλοι,για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης

«ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΟΥΣ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ»

Όταν έπεσε η Κωνσταντινούπολη στους Τούρκους, ένα πουλί ανέλαβε να πάει ένα γραπτό μήνυμα στην Τραπεζούντα στην Χριστιανική Αυτοκρατορία του Πόντου για την Άλωση της Πόλης. Μόλις έφτασε εκεί πήγε κατευθείαν στη Μητρόπολη που λειτουργούσε ο Πατριάρχης και άφησε το χαρτί με το μήνυμα πάνω στην Άγια Τράπεζα. Κανείς δεν τολμούσε να πάει να διαβάσει το μήνυμα. Τότε πήγε ένα παλικάρι, γιός μιας χήρας, και διάβασε το άσχημο μαντάτο: «Πάρθεν η Πόλη, Πάρθεν η Ρωμανία».

Το εκκλησίασμα και ο Πατριάρχης άρχισαν τον θρήνο, αλλά ο νέος τους απάντησε: «Κι αν η Πόλη έπεσε, κι αν πάρθεν η Ρωμανία, πάλι με χρόνους και καιρούς, πάλι δικά μας θα' ναι».

«ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΝΑ ΚΥΛΑΕΙ»

Οι περισσότεροι τοπικοί θρύλοι για την άλωση της Κωνσταντινούπολης μοιάζουν σε ένα σημείο: όλοι δείχνουν ότι ο χρόνος σταμάτησε με την κατάληψη της ιερής πόλης της Ορθοδοξίας από τους άπιστους Τούρκους και ότι η τάξη στον κόσμο θα επανέλθει με την ανακατάληψη της Βασιλεύουσας από τους Έλληνες. Έτσι, και στην Ήπειρο υπάρχει μια αντίστοιχη λαϊκή δοξασία. Συγκεκριμένα, ένα πουλί φέρνει την αναγγελία της πτώσης της Πόλης σε μια ομάδα βοσκών που εκείνη τη στιγμή ποτίζουν τα κοπάδια τους σε ένα ποτάμι. 

Ο θρύλος λέει ότι στο άκουσμα της φοβερής είδησης τα νερά του ποταμιού σταμάτησαν να κυλάνε, αφού και το φυσικό στοιχείο θεώρησε ότι η πτώση της Κωνσταντινούπολης ήταν κάτι το ανήκουστο. Το ποτάμι θα συνεχίσει και πάλι να κυλάει, μόλις απελευθερωθεί η Πόλη, συνεχίζει ο λαϊκός θρύλος...

ΟI ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ»

Έναν από τους πύργους των τειχών της Πόλης τον υπεράσπιζαν τρία αδέρφια, άρχοντες Κρητικοί που πολεμούσαν με το μέρος των Βενετών (η Κρήτη τότε ήταν κάτω από την κυριαρχία των Βενετών). Μετά την πτώση της πόλης τα τρία αδέρφια και οι άντρες τους εξακολουθούσαν να πολεμούν και παρά τις λυσσώδεις προσπάθειες τους οι Τούρκοι δεν είχαν κατορθώσει να καταλάβουν τον πύργο. Για το περιστατικό αυτό ενημερώθηκε ο Σουλτάνος και εντυπωσιάστηκε από την παλικαριά τους.

Αποφάσισε, λοιπόν, να τους επιτρέψει να φύγουν με ασφάλεια από τον πύργο και να πάρουν ένα καράβι με τους άντρες τους και να γυρίσουν στην Κρήτη. Πραγματικά η πρόταση του έγινε δεκτή με τη σκέψη ότι έπρεπε να μείνουν ζωντανοί για να πολεμήσουν να ξαναπάρουν τη Βασιλεύουσα πίσω από τους απίστους. Έτσι οι Κρητικοί επιβιβάστηκαν στο πλοίο τους και ξεκίνησαν για το νησί τους. 

Το πλοίο δεν έφτασε ποτέ στην Κρήτη και ο θρύλος λέει ότι περιπλανιούνται αιώνια στο πέλαγος μέχρι τη στιγμή που θα ξεκινήσει η μάχη για την ανακατάληψη της Πόλης από τους Έλληνες. Τότε το πλοίο των Κρητικών θα τους ξαναφέρει στην Κωνσταντινούπολη για να πάρουν και αυτοί μέρος στη μάχη και να ολοκληρώσουν την αποστολή τους και το ελληνικό έθνος να ξανακερδίσει την Πόλη.

«Η ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ»

Σύμφωνα με την παράδοση πριν ο Μωάμεθ ο Β΄ καταλάβει την Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτορας Κων/νος διέταξε να μεταφέρουν την αγία τράπεζα και όλα τα κειμήλια της Αγίας Σοφίας μακριά από την πόλη για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων.

Τρία καράβια Ενετικά λοιπόν ξεκίνησαν από την πόλη γεμάτα με όλα αυτά τα κειμήλια, όπως λέει και ο θρύλος, αλλά το τρίτο από αυτά που μετέφερε την αγία τράπεζα βυθίστηκε στα νερά του Βοσπόρου στην περιοχή του Μαρμαρά.

Από τότε μέχρι σήμερα στο σημείο εκείνο που είναι βυθισμένη η αγία τράπεζα τα νερά της θάλασσας είναι πάντοτε ήρεμα και γαλήνια, ασχέτως με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην γύρω περιοχή. Το φαινόμενο μαρτυρούν και σύγχρονοι Τούρκοι επιστήμονες, που έχουν κάνει κατά καιρούς απόπειρες να ανακαλύψουν που οφείλεται αυτό το περίεργο φαινόμενο, αλλά λόγω της λασπώδους σύστασης του βυθού, επέστησαν άκαρπες.

Στο βιβλίο του Δωροθέου Μονεμβασίας με τίτλο “Βίβλος Χρονική” (1781) διαβάζουμε:

«Οι Ενετοί την υπερθαύμαστον και εξάκουστον Αγίαν Τράπεζαν της Αγίας Σοφίας, την πολύτιμον και ωραιότατην, έβγαλαν από τον Ναό και έβαλαν εις το καράβι, και καθώς έκαναν άρμενα και επήγαιναν προς Βενετία, ω, του θαύματος! Πλησίον της νήσου του Μαρμαρά άνοιξε το καράβι και έπεσεν εις την θάλασσαν η Αγία Τράπεζα και εβούλησε και είναι εκεί ως σήμερον, και τούτο είναι φανερόν και το μαρτυρούν οι πάντες, διότι όλον το μέρος εκείνο, όταν κάμνει φουρτούνα, η θάλασσα όλη κάμνει κύματα φοβερά, εις δε τον τόπο όπου είναι η Αγία Τράπεζα είναι γαλήνη και δεν ταράσσεται η θάλασσα. Και υπαγαίνουν τινές εκεί με περάματα, και λαμβάνουν από την θάλασσαν εκείνην, όπου είναι η Αγία Τράπεζα, και μυρίζει θαυμασιώματα μυρωδίαν, από το άγιον μύρον όπου έχει και των άλλων αρωμάτων»

Ο πατέρας της Ελληνικής λαογραφίας, Νικόλαος Πολίτης, γράφει για το περιστατικό:

«Την ημέρα που πάρθηκεν η Πόλη έβαλαν σ’ ένα καράβι την Αγία Τράπεζα, να την πάνε στην Φραγκιά, για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων. Εκεί όμως στην θάλασσα του Μαρμαρά, άνοιξε το καράβι και η Αγία Τράπεζα εβούλιαξε στον πάτο. Στο μέρος εκείνο η θάλασσα είναι λάδι, όση θαλασσοταραχή και αν είναι γύρω. Και το γνωρίζουν το μέρος αυτό από τη γ΄λήνη που είναι πάντα εκεί και από την ευωδία που βγαίνει. Πολλοί μάλιστα αξιώθηκαν να την ιδούν στα βάθη της θάλασσας.»

Θα μπορούσε να είναι άλλος ένας μύθος που κατάφερε να επιβιώσει τόσους αιώνες μέσα στις καρδιές των Ελλήνων μαζί με τον κρυφό πόθο της επιστροφής της Κωνσταντινούπολης και πάλι σε Ελληνικά χέρια. Αυτός ο κρυφός πόθος εξάλλου μεγάλωσε, και θα μεγαλώνει, αμέτρητες γενιές Ελλήνων. 

Όμως σύμφωνα με ντόπιους Τούρκους της Κωνσταντινούπολης, το σημείο αυτό είναι υπαρκτό και τα τελευταία χρόνια μετακινείται πλησιάζοντας την πόλη. Σύμφωνα με προφητεία η αγία τράπεζα θα μεταφερθεί και πάλι μέσα στον ναό για να τελειώσει η θεία λειτουργία που διεκόπη όταν εισέβαλαν στην πόλη οι Τούρκοι.

«ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΝ»

Όταν οι Τούρκοι μπήκαν στην Πόλη ξεκίνησαν να καταστρέφουν τις εκκλησίες και τα μοναστήρια. Στην Αγία Σοφιά είχε καταφύγει πολύ λαός, κυρίως γυναικόπαιδα, για να αποφύγουν τον θάνατο. Όμως η παρουσία τους εκεί δεν τους έσωσε, καθώς φανατισμένοι από τους δερβίσηδες μωαμεθανοί μπήκαν στην εκκλησία και άρχισαν να σφάζουν αδιακρίτως όποιον έβρισκαν μπροστά τους.

Ο σωρός των πτωμάτων έφτασε τα δέκα μέτρα. Όταν μάλιστα ο Σουλτάνος Μωάμεθ προσπάθησε να μπει στο ναό το άλογο του σκόνταψε πάνω στα πτώματα. Με την οπλή του το άλογο άφησε ένα σημάδι στην κορυφή ενός στύλου, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα.

Τις πιο πολλές εικόνες και τοιχογραφίες της Αγία Σοφιάς τις κατέστρεψαν οι Τούρκοι. Όταν, όμως, οι άπιστοι εισβολείς έφτασαν στον εξώστη - γυναικωνίτη και ένας τσαούσης (Τούρκος αξιωματικός) προσπάθησε με έναν πέλεκυ να καταστρέψει μια τοιχογραφία της Παναγίας που κρατά στα χέρια της τον Ιησού μωρό, έγινε το θαύμα! Τη στιγμή που ο Τούρκος προσπάθησε να καταφέρει το πρώτο χτύπημα στην τοιχογραφία κεραυνοβολήθηκε κι έπεσε νεκρός. 

Τη θέση του πήρε ένας άλλος Τούρκος, αλλά την ίδια στιγμή κι εκείνος είχε την ίδια τύχη. Οι υπόλοιποι βάρβαροι πανικοβλήθηκαν απ' το πρωτόγνωρο γι’ αυτούς θαύμα και γεμάτοι τρόμο, αλλά και σεβασμό εγκατέλειψαν την ανόσια προσπάθεια τους. Η συγκεκριμένη τοιχογραφία σώζεται μέχρι σήμερα στον δεξιό εξώστη της Αγία Σοφιάς.

«Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ»

Όταν οι Τούρκοι μπήκαν στη Βασιλική Εκκλησία, ένας ιερέας τελούσε τη Θεία Λειτουργία. Βλέποντας τους άπιστους να μπαίνουν, δε σκεπτόταν παρά πώς να σώσει από τη βεβήλωση τον ιερό άρτο και το πολύτιμο Αίμα του Χριστού. Ανέβηκε, λοιπόν, βιαστικός στον Άμβωνα, κρατώντας τ’ Άγιο Δισκοπότηρο κι εξαφανίστηκε σε μια μικρή πόρτα. Την έκλεισε πίσω του, μα δυστυχώς οι Τούρκοι τον είχαν δει κι έτρεξαν να τον προφτάσουν. 

Όταν όμως έφθασαν στο σημείο που θα έπρεπε να βρίσκεται η πόρτα, ξαφνιάστηκαν γιατί δεν είδαν παρά μόνο μια γυμνή, λεία επιφάνεια χωρίς το παραμικρό σημάδι ανοίγματος. Αγριεμένοι, προσπάθησαν να γκρεμίσουν τον τοίχο, αλλά έσπασαν τα όπλα τους, χωρίς να καταφέρουν τίποτε!

- Ας φέρουν τους χτίστες του στρατού μας, αποφάσισε ο Σουλτάνος. Έτσι θα δούμε τι είναι πίσω απ’ αυτόν τον τοίχο.

Οι χτίστες ήρθαν με τα εργαλεία τους κι άρχισαν να χτυπούν τον τοίχο. Παρ’ όλες τους τις προσπάθειες όμως, δεν μπόρεσαν ούτε να τον τρυπήσουν κι ομολόγησαν πως σίγουρα υπήρχε κάποιο τεχνικό μέσο, που τους ήταν άγνωστο.

-Είστε ανίκανοι, φώναξε καταθυμωμένος ο Σουλτάνος και θα τιμωρηθείτε! Να φέρουν βυζαντινούς χτίστες!

Τότε έφεραν βιαστικά όσους μπόρεσαν και απειλώντας τους με θάνατο, τους πρόσταζαν να ρίξουν αυτόν τον τοίχο! Μα, ούτε κι αυτοί δεν τα κατάφεραν!

Γιατί, το θέλημα του Θεού, πιο δυνατό από κάθε ανθρώπινη δύναμη, κρατούσε αυτές τις πέτρες δεμένες γερά, για να προστατεύει τον ιερέα. Όλους αυτούς τους αιώνες, ο ιερέας αγρυπνεί, σφίγγοντας το δισκοπότηρο, που προστάτευσε από τους άπιστους! 

Μα, όταν θα ξαναπάρουμε την Πόλη, η πόρτα θα ξανανοίξει μόνη της, ο ιερέας θα βγει, θα ξαναμπεί στο ιερό και θα συνεχίσει τα λόγια της λειτουργίας, από κει ακριβώς που είχε σταματήσει!

ΤΑ ΜΙΣΟΤΗΓΑΝΙΣΜΕΝΑ ΨΑΡΙΑ

Όταν έπαιρναν οι Τούρκοι την Πόλη, ένας καλόγερος τηγάνιζε εφτά ψάρια στο τηγάνι. Τα είχε τηγανίσει από τη μία μεριά κι όταν ήταν να τα γυρίσει από την άλλη, έρχεται ένας και του λέει πως πήραν οι Τούρκοι την Πόλη. Τότε θα το πιστέψω αυτό, λέει ο καλόγερος, αν τα τηγανισμένα ψάρια ζωντανέψουν. Δεν απόσωσε το λόγο και τα ψάρια πήδησαν από το τηγάνι ζωντανά κι έπεσαν στο νερό εκεί κοντά. 

Κι είναι έως σήμερα τα ζωντανεμένα εκείνα ψάρια στο Μπαλουκλί, και θα φαίνονται μισοτηγανισμένα, ως να έρθει η ώρα να πάρουμε την Πόλη. Τότε λένε θα έρθει ένας άλλος καλόγερος και θα τα αποτηγανίσει.

πηγή-paravouniotissa.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Η Βλακεία είναι η πιο επικίνδυνη δύναμη του κόσμου!

“…Το βαρύ φορτίο των συμφορών και των αθλιοτήτων που πρέπει να υποφέρουν τα ανθρώπινα όντα, είτε σαν άτομα, είτε σαν μέλη μιας οργανωμένης κοινωνίας, είναι ουσιαστικά το αποτέλεσμα του εντελώς απίθανου – και θα τολμούσα να πω βλακώδους – τρόπου με τον οποίο οργανώθηκε η ζωή από τις απαρχές της.” CIPOLLA CARLO

Η Βλακεία 

Είναι η πιο επικίνδυνη δύναμη του κόσμου. Δεν μπορούμε να την εξαλείψουμε, αλλά μπορούμε να την αναγνωρίσουμε. Αν και, κάποιες φορές, μας βοηθά να προοδεύσουμε. Η βαθύτερη αιτία της βλακείας, είναι η δυσανεξία της απέναντι στο δικό της Απύθμενο Εσωτερικό Κενό… 

Ο Βλάξ αυτό το εσωτερικό του Κενό, το υποψιάζεται, κι αν είναι λίγο καλλιεργημένος Βλάξ το γνωρίζει καλά, αλλά καθώς αδυνατεί, φοβάται, δειλιάζει, να το παραδεχτεί, το Απωθεί. Το παραγεμίζει είτε σωματικά -λαιμαργία- είτε στρεφόμενος προς τον εξωτερικό κόσμο με Κακία.

Είναι γνωστόν πως το ον που έχει ως υπέρτατον σκοπό ζωής τα κατώτερα ενεργειακά κέντρα, τροφή-σεξ είναι Νεκρός και Βλάξ. 

Όσο πιο Βλάξ είναι τόσο πιο πολύ θέλει να πείσει τον εαυτό του κατ’ αρχάς, πως είναι σωστός αλλά και Μοναδικός ο σκοπός του. Αυτή την γελοιότητα την αποκαλεί Μοναδική Αλήθεια και προσπαθεί με νύχια και με δόντια να την επιβάλει στους υπόλοιπους.

Προσπαθώντας να επιβάλλει τη σαθρή –το γνωρίζει πως είναι σαθρή και αυτό τον κάνει Βλάκα- εξουσία του ελπίζει να ξεχάσει την εσωτερική του κενότητα ..αλλά εκείνη επιστρέφει τα βραδιά καθώς ετοιμάζεται να κοιμηθεί ..η τα πρωινά λίγα δευτερόλεπτα πριν ανοίξει τα ματιά του. Φαύλος κύκλος.

Ποιες δραστηριότητες επιλέγει συνήθως ο Βλάκας; Επειδή είναι φοβισμένος, δειλός, ανασφαλής, επιλεγεί δραστηριότητες που του δίνουν μια Ψευδαίσθηση παντοδυναμίας. Καθώς είναι περιορισμένος στην Βλακεία του διαθέτει και ορισμένα πλεονεκτήματα. 

Οργανωτικότητα, επιμονή και υπομονή. Τα καταφέρνει συνήθως να οικειοποιείται δουλειές άλλων. Εξάλλου διαθέτει και ένα σπάνιο χάρισμα. Δεν έχει καθόλου την αίσθηση της Ευγνωμοσύνης … της αναγνώρισης, της διαφοροποίησης. Για τον βλάκα όλα = όλα ίδια. Το άλογο στο λιβάδι, η βρύση που τρέχει, ο πολιτικός που ψήφισε και η φορολογική του δήλωση,, είναι όλα ίδια και στρέφονται αποκλειστικά εναντίον του.

Είναι απόλυτα, απόλυτος σε οτιδήποτε πρεσβεύει. Το αγαπημένο του εργαλείο της νέας τεχνολογίας; COPY – PASTE. Είναι ο μετρ της αντιγραφής. Με απύθμενο θράσος θα κοπιάρει, θα αντιγράψει την δουλειά κάποιου και θα την παρουσιάσει για δική του, εμφανέστατα και βλακωδώς ΟΛΟΙΔΙΑ. Συνήθως πείθει, επειδή απευθύνεται σε βλάκες.

Επίσης ποτέ μα ΠΟΤΕ, δεν πιστεύει πως είναι ο ίδιος βλάξ. Οι άλλοι είναι πάντα. Έτσι γίνεται αδίσταχτα θρασύς, θανάσιμα επικίνδυνος, ανυπέρβλητα αλαζονικός και πείθει. Γιατί πάντα υπάρχουν αρκετοί βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία. Αυτό είναι το μυστικό όπλο του βλάκα. Γι αυτό ακριβώς πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία, γιατί κάνει βλάκες αυτούς που τη συναντούν.

Καθώς επίσης είναι και βλάκας δεν μπορεί να διανοηθεί ότι κάνει κάτι το κακό, καρπούμενος τον πνευματικό ή μη μόχθο, άλλων. 

Αυτό αποτελεί το ΜΥΣΤΙΚΟ ΌΠΛΟ ΤΟΥ ΒΛΑΚΑ.

Ποια ύπαρξη ενοχλεί περισσότερο τον Βλάκα; Η αλογόμυγα … Γιατί τον βάζει σε υποψίες αυτογνωσίας. –λέει επιτυχημένα ο κ. Κόυνερ

-Ναι κύριε Κόυνερ. Αλλά γιατί από την άλλη η αλογόμυγα πάει και κολάει στα μούτρα του Βλάκα;

- Διότι δεν μπορεί να ανεχτεί την Βλακεία … Αυτή είναι η μοίρα της Αλογόμυγας .

Και γιατί ο Βλάκας παρόλο που είναι πιο δυνατός δεν εξοντώνει την Αλογόμυγα;

Γιατί είναι Βλάκας και Υπερβολικός. Προσπαθεί να την εξοντώσει με Κανονιές .. 

Μόνο ένας βλάκας θα προσπαθούσε να εξοντώσει μια Αλογόμυγα με κανόνι…

- Και ποια θα ήταν η λύση;

Η λύση θα ήταν να έπαυε να είναι Βλάκας. Αλλά καθώς αυτό είναι αδύνατον δυστυχώς δεν υπάρχει λύση: Ούτε για τον Βλάκα αλλά και ούτε για την Αλογόμυγα …

Και δεν είναι Τραγικό για τον Βλάκα να πρέπει να υποφέρει διαρκώς την ενοχλητική του Αλογόμυγα;

-Ε όχι και τόσο. TI να πούνε και όσοι θα πρέπει να υποφέρουνε τον ΒΛΑΚΑ;

Πως είναι δυνατόν ο Βλάξ να μην έχει ΚΑΘΟΛΟΥ την αίσθηση του χιούμορ;

- Στην ουσία η έκλειψη Χιούμορ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΟΝ ΒΛΑΚΑ. Διότι, αν είχε στοιχειώδη αίσθηση του Χιούμορ Δεν θα έπαιρνε και τον εαυτό του τόσο σοβαρά, οπότε θα έπαυε νάνε και Βλάκας .

-Και ποια είναι τα πιο σημαντικά Χαρακτηριστικά της Βλακείας; 

Πρώτα απ όλα ο Βλάξ δεν έχει καμιά ικανότητα μεταφορικής σκέψης. 

Ο βλάξ τα παίρνει όλα Κ Υ Ρ Ι Ο Λ Ε Κ Τ Ι Κ Α… 

Έτσι αδυνατεί να καταλάβει ποτέ ο συνομιλητής του μεταφέρει μια άποψη άλλων, από την άποψη του ιδίου του συνομιλητή του. 

Δεν μπορεί να αντιληφθεί την εντός εισαγωγικών φράση …

Παράδειγμα: Λέει η Βίβλος: ”Ο Άφρων είπε: Δεν υπάρχει Θεός ”-και λέει ο Άφρων (δηλαδή ο Βλάξ): “Είδατε; Το λέει και η Βίβλος. Δεν υπάρχει θεός”. Ο κ. Κόυνερ και ο Βλάκας

Άλλο ένα χαρακτηριστικό που περιγράφει τον βλάκα είναι … “Ο ήλιος βγαίνει όταν λαλεί ο κόκορας.” …άρα, λέει ο βλάξ “ο κόκορας βγάζει τον ήλιο…!”. 

Υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα για να αντιληφθείς πως μπροστά σου έχεις έναν βλάκα εν πλήρη δράση, όταν προσπαθεί με σθένος, επιμονή και εμπάθεια να σου πλασάρει τις εμφυτεύσεις του σαν την μοναδική αλήθεια πού μόνο αυτός κατέχει. Αν σκαλίσεις επιφανειακά τις θεωρήσεις του, ο Γούγλης είναι χρήσιμος σε αυτό, θα βρεις πολύ εύκολα συνήθως, από που τις έχει αντιγράψει και σου τις πουλάει σαν δικές του.

Η... ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΕΔΩ

Διαβάστε περισσότερα... »

Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας

Σημαντικοί επιστήμονες κινδυνεύουν μερικές φορές να γίνουν γνωστοί, για μια δημοφιλή δημοσίευσή τους η οποία δεν είχε στενή σχέση με την επιστήμη τους. 

Ο Ιταλός Κάρλο Τσιπόλα (1922-2000), διάσημος καθηγητής του Μπέρκλεϊ, δημοσίευσε σημαντικά βιβλία Οικονομικής Ιστορίας, αλλά κανένα από αυτά δεν είχε τη διάδοση του δοκιμίου του Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας (εκδ. Κέδρος).

Κατά τον Τσιπόλα υπάρχουν πέντε «νόμοι» της ανθρώπινης ηλιθιότητας.

Πρώτον, πάντοτε και αναπόφευκτα όλοι υποτιμούν τον αριθμό των ηλιθίων, μέσα σε έναν πληθυσμό.

Δεύτερον, η πιθανότητα κάποιος να είναι ηλίθιος, είναι ανεξάρτητη από τη χαμηλή ή υψηλή επίδοσή του σε οποιονδήποτε τομέα.

Επίσης, το ποσοστό των ηλίθιων είναι το ίδιο σε κάθε κοινωνική ομάδα. Όπως λέει ο Τσιπόλα, υπάρχουν ηλίθιοι τόσο μεταξύ στρατηγών, όσο και μεταξύ καθηγητών πανεπιστημίου.

Τρίτον, ηλίθιος είναι όποιος προκαλεί ζημιά σε άλλον άνθρωπο ή σε ομάδα ανθρώπων χωρίς να ωφεληθεί τίποτε ή παρ’ ότι ζημιώνεται ο ίδιος.

Ο Τσιπόλα κατασκευάζει μια τυπολογία, με κριτήριο το ποιος προκαλεί ζημιά σε ποιον και ποιος ωφελείται από τη ζημιά.

Ο ηλίθιος είναι ο ένας από τους τέσσερις τύπους ανθρώπων. 

Υπάρχουν άλλοι τρεις, δηλαδή ο ευφυής, ο ανήμπορος (ακριβέστερη μετάφραση από τα ιταλικά: φουκαράς) και ο κακοποιός (ακριβέστερη μετάφραση: ληστής. Η κατά τα άλλα καλή ελληνική μετάφραση, πάσχει σε αυτά τα σημεία). 

Ο ευφυής με τις ενέργειές του ωφελεί τους άλλους και επίσης ωφελείται ο ίδιος. 

Ο φουκαράς ωφελεί μεν τους άλλους, αλλά ζημιώνεται ο ίδιος, γιατί οι άλλοι τον εκμεταλλεύονται. 

Και ο ληστής ζημιώνει τους άλλους, για να ωφεληθεί ο ίδιος.

Τέταρτον, οι μη ηλίθιοι πάντοτε υποτιμούν τις ζημιογόνες δυνατότητες των ηλίθιων. Ξεχνούν ότι ο συγχρωτισμός με ηλίθιους, αποδεικνύεται ένα ηλίθιο λάθος.

Και πέμπτον, οι πιο επικίνδυνοι άνθρωποι στον κόσμο είναι οι ηλίθιοι. Μάλιστα ο Τσιπόλα διατείνεται ότι οι ηλίθιοι είναι ομάδα πιο ισχυρή από τη Μαφία και το «στρατιωτικό – βιομηχανικό πλέγμα».

Ηλίθιες πράξεις

Αν έπαυε κανείς να υπομειδιά διαρκώς κατά την ανάγνωση του βιβλίου και σκεφτόταν τους πέντε «νόμους» του Τσιπόλα, τότε θα μπορούσε να προβάλει τρεις αντιρρήσεις.

Πρώτον, κατά τον συγγραφέα ο ηλίθιος διακρίνεται από τους υπόλοιπους με βάση ένα εξωτερικό κριτήριο: το αν ζημιώνει τόσο τους άλλους όσο και τον εαυτό του (ή έστω δεν τον ωφελεί). 

Αν και ο Τσιπόλα κάνει φευγαλέα αναφορά στο «γονίδιο της ηλιθιότητας», δεν προτείνει κάποια εγγενή χαρακτηριστικά που έχουν οι ηλίθιοι και μόνον αυτοί και εξαιτίας των οποίων προκαλούν ζημιές στους γύρω τους, χωρίς προσωπικό όφελος.

Άλλωστε, το αν πράγματι επήλθε ζημιά σε αυτόν που ενήργησε και στους γύρω του είναι μια υποκειμενική κρίση η οποία μπορεί να μεταβάλλεται κατά μήκος του χρόνου. Αν μικρή ζημιά σήμερα μπορεί να προκαλέσει μεγάλο όφελος για όλους σε μεταγενέστερο χρόνο, τότε ο ηλίθιος του σήμερα μπορεί να αποδειχθεί ο προνοητικός του αύριο ή ο διορατικός του μεθαύριο.

Δεύτερον, η ζημιά ή το όφελος δεν λογίζονται μονοδιάστατα. Κανείς δεν διαμορφώνει τη ζωή του μόνο με όρους ζημιάς – οφέλους. Μπορεί κάποιος να θεωρηθεί φουκαράς επειδή δεν τον ενδιαφέρουν τα προσωπικά οφέλη αλλά η επιτυχία της παγκόσμιας επανάστασης ή η σωτηρία μετά θάνατον.

Τρίτον, είναι εύλογο να παραδεχτούμε ότι υπάρχουν ηλίθιες πράξεις, όχι ηλίθιοι άνθρωποι. Δηλαδή η μονάδα ανάλυσης είναι η πράξη, όχι ο άνθρωπος. Ο Τσιπόλα δεν το δέχεται αυτό, επειδή κατατάσσει τους ανθρώπους σε έναν από τους τέσσερις τύπους με βάση τον σταθμισμένο μέσο όρο των πράξεών τους. Ωστόσο, όλοι μπορούμε να φερθούμε ηλίθια κάποιες φορές. 

Αυτό είναι κάτι που ομολογούμε συνήθως στον εαυτό μας σε στιγμές περισυλλογής. Η ηλιθιότητα εξαρτάται από τα πολιτισμικά συμφραζόμενά της. Δηλαδή, η κρίση εκείνου που φέρθηκε ηλίθια για τον εαυτό του, καθώς και η δική μας αποτίμηση της πράξης του, επηρεάζονται από το τι θεωρείται ηλίθιο και τι όχι κατά περιόδους σε κάθε κοινωνία.

Στο διάσημο βιβλίο του γράφει ο Τσιπόλα:
«Οσο πίσω κι αν ανατρέξουμε, οι ανθρώπινες σχέσεις πάντοτε ήταν σε οικτρή κατάσταση. Το άχθος των προβλημάτων και της δυστυχίας που τα ανθρώπινα όντα πρέπει να υπομένουν ως άτομα και ως μέλη οργανωμένων κοινωνιών είναι ουσιαστικά ένα υποπροϊόν του παντελώς απίθανου -και τολμώ να πω ανοήτου- τρόπου με τον οποίο οργανώθηκε η κοινωνία».

Εντοπίζοντας τη δράκα των ηλιθίων, ο συγγραφέας φρονεί ότι πρόκειται για μια ομάδα ατόμων που είναι πιο ισχυρή από τη Μαφία, το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα ή το διεθνή κομμουνισμό. 

Με άλλα λόγια, πρόκειται για μιαν αχαρτογράφητη ομάδα που δεν διαθέτει αρχηγό ή πρόεδρο, δεν διέπεται από κανονισμούς, παρά ταύτα κατευθύνεται από κάποιο αόρατο χέρι που αυξάνει την αποδοτικότητα όλων των άλλων μελών.

Παντού ο Τσιπόλα βρίσκει τον (ηλίθιο) άνθρωπό του. Άσχετα με το επάγγελμα και την κοινωνική θέση (εργάτες, καταρτισμένους υπαλλήλους, φοιτητές, διοικητικό προσωπικό και καθηγητές), το ποσοστό ηλιθιότητας παραμένει αταλάντευτο. Μάλιστα το συμπέρασμα επιβεβαίωσε την παντοδυναμία της Φύσης: ακόμα και ένα κλάσμα των κατόχων του βραβείου Νόμπελ είναι ηλίθιοι. 

Ο ανατόμος της ηλιθιότητας φτάνει μέχρι σημείου να γράψει ότι ο ηλίθιος γεννιέται λόγω Θείας Πρόνοιας! 

Τα παραδείγματα είναι πολλά (η Δημοκρατία λόγου χάρη), αλλά το συμπέρασμα λάμπει: «Ηλίθιος ονομάζεται το άτομο που οι πράξεις του προκαλούν ζημίες σε ένα άλλο άτομο ή σε μια ομάδα ατόμων, χωρίς το ίδιο να αποκομίζει κέρδη, ενώ πιθανώς να υφίσταται ακόμη και ζημίες».

Αν πάρουμε το παράδειγμα του ανθρώπου που θυσιάζεται για τους άλλους χωρίς να αποκομίζει κέρδη, γιατί θα πρέπει να είναι ηλίθιος; Αν πάρουμε το παράδειγμα του δημοκράτη που ψηφίζει πιστεύοντας λίγο-πολύ ότι η ισότητα της ψήφου είναι ψιλοπαραμύθι, γιατί θα πρέπει να τον εντάξουμε στους ηλίθιους;

Για τον Τσιπόλα, η ηλιθιότητα ανταποκρίνεται μάλλον σε άτομα που όχι μόνο ζημιώνουν άλλα άτομα, αλλά καταφέρνουν να βλάψουν και τον εαυτό τους. Πρόκειται για ένα είδος υπερ-ηλιθίων….

Δημοφιλή αποφθέγματα

Οταν υπάρχει κρίση, η ανάλυση με βάση χαρακτηρισμούς προσώπων είναι δημοφιλής. Ο Τσιπόλα γράφει ότι «σε μια χώρα που έχει πάρει την κάτω βόλτα το ποσοστό των ηλίθιων είναι σταθερό, ωστόσο παρατηρείται μεταξύ αυτών που κατέχουν την εξουσία μια δραματική εξάπλωση των ληστών με καλπάζουσα ηλιθιότητα… και μεταξύ όσων δεν μετέχουν στην εξουσία μια εξίσου ανησυχητική αύξηση των φουκαράδων».

Στα καθ’ ημάς, είναι ευκολότερο για τους σχολιαστές της κρίσης να προβαίνουν σε χαρακτηρισμούς των πρωταγωνιστών της παρά να ξεδιαλύνουν το κουβάρι που αποτελείται από κατασκευαστικά λάθη της ευρωζώνης, δομικές εθνικές παθολογίες, λαθεμένες αποφάσεις και συμπτώσεις γεγονότων. Κάτι τέτοιο σίγουρα δεν είναι διασκεδαστικό. 

Γι’ αυτό, ας ξαναγυρίσουμε σε «νόμους» όπως π.χ. αυτόν του Χάνλον (κατ’ άλλους του Χάινλαϊν) «ποτέ μην αποδίδεις στην κακοήθεια αυτό που εξηγείται επαρκώς με την ηλιθιότητα» και εκείνον του Αλέξανδρου Δουμά υιού: «Προτιμώ τους κακοποιούς από τους ηλίθιους, γιατί οι κακοποιοί μερικές φορές ξεκουράζονται».


Πηγές: Βήμα – Ελευθεροτυπία.

πηγή : Ψυχολογία, Φιλοσοφία…

πηγή-upogia-taxi

Διαβάστε περισσότερα... »

Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον...

πηγή-panagiotispsarros

Διαβάστε περισσότερα... »

O Γιατρός της Πανούκλας: Ο πιο τρομακτικός Ιατρός της Ιστορίας

Έχουμε δει τον τελευταίο καιρό πολλούς γιατρούς πανούκλας
να περιφέρονται, δυσοίωνα στοιχεία με μεγάλα παλτά, μεγάλα καπέλα, μάσκες με ράμφος κορακιού και γυαλιά, να γίνονται ένα κανονικό θέαμα στους κύκλους cosplay (παιχνίδια με στολές και κουστούμια πχ σουπερ ηρώων), όπου η εμφάνιση είναι συχνά στολισμένη με gothic, cyberpunk ή steampunk τόνους. 

Η δημοτικότητα του γιατρού εμπλουτίστηκε και πάλι το 2009, μετά την εμφάνισή του στο παιχνίδι Assassin Creed II και ταλαντούχοι καλλιτέχνες συνεχίζουν να επιδεικνύουν μερικές καταπληκτικές παραλλαγές στο θέμα.

Ο γιατρός της πανούκλας στη πραγματική ζωή, ήταν ένα αρκετά συνηθισμένο θέαμα στα Σκοτεινά Χρόνια της Ευρώπης, κυρίως στη Γερμανία, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ολλανδία. 

Αυτός συνήθως δεν ήταν γιατρός στο επαγγελματικό επίπεδο, αλλά δημόσιος λειτουργός επιφορτισμένος να φροντίζει τα επιβεβαιωμένα θύματα της βουβωνικής πανώλης, που εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον 6ο αιώνα και αφάνισε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη και στους επόμενους αιώνες. 

Οι γιατροί της Πανούκλας συχνά αποσπούσαν προνόμια που συνήθως δεν δίνονταν στους χειρουργούς, συμπεριλαμβανομένης της άδειας να διενεργούν αυτοψίες, αλλά επίσης απαγορευόταν να έρθουν σε επαφή με τους μη μολυσμένους.

Δεν ήταν παρά τον 17ο αιώνα που το διακριτικό βλέμμα του γιατρού ήρθε στο προσκήνιο, όπως σχεδιάστηκε από τον Charles de L' Orme το 1619. Το «ράμφος» που περιέχει αρωματικά υλικά που προορίζονται για τον καθαρισμό του αέρα που αναπνέει μέσα από το επιστόμιο. 

Φυσικά, αυτό στην πραγματικότητα δεν λειτουργεί, όμως τότε αυτό ήταν το όριο των ιατρικών γνώσεων, αλλά τα αδιάβροχα καλύμματα για όλο το σώμα ήταν ακόμα μια ισχυρή άμυνα κατά της μόλυνσης. Όπως μπορείτε να δείτε, το βλέμμα δεν είναι καθόλου παρήγορο και η εμφάνισή του στην πόλη ήταν ένα σημάδι σίγουρης καταδίκης...στην πραγματικότητα, για τους περισσότερους ανθρώπους ήταν η προσωποποίηση του ίδιου του θανάτου.

 

Η εμφάνιση του γιατρού ήταν το θέμα ενός δημοφιλούς ποιήματος και το ράμφος σε σχήμα μάσκας ενσωματώθηκε σε θεατρικά έργα, καρναβάλια και άλλες παραστάσεις, στα πάρτι μασκέ και η πολιτιστική δημοτικότητα του χαρακτήρα σήμερα σήμερα είναι μια σύγχρονη επέκταση της τάσης αυτής.


Έρευνα-Επιμέλεια-Απόδοση κειμένου στα Ελληνικά ΑΟΡΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Πηγές:
http://www.flickr.com/photos/tracyelaine/3264042469/
http://en.wikipedia.org/wiki/Plague_doctor_costume
http://en.wikipedia.org/wiki/Plague_doctor
http://aorata-gegonota.blogspot.gr/2014/05/o.html#.U39R0Vjt4kU

πηγή-skotinoprosopo

Διαβάστε περισσότερα... »

Οι όρκοι των Αρχαίων Ελλήνων

Ο όρκος των Αθηναίων εφήβων

Δε θα ντροπιάσω τα όπλα μου, ούτε θα εγκαταλείψω τον συμπολεμιστή μου, όπου κι αν ταχθώ να πολεμήσω.

Θα υπερασπίζω τα ιερά και τα όσια, και μόνος και με πολλούς, και την πατρίδα δε θα παραδώσω μικρότερη, αλλά μεγαλύτερη και πολεμικότερη απ’ όση θα μου παραδοθεί.

Θα πιστεύω στους Θεούς και στους ισχύοντες νόμους θα υπακούω, και σε όσους άλλους νόμιμα θεσπισθούν.

Κι αν κάποιος αναιρέσει ή αμφισβητήσει τους θεσμούς δεν θα το επιτρέψω, θα τον πολεμήσω είτε μόνος είτε με όλους.

Και τις ιερές παρακαταθήκες των πατέρων θα τιμήσω.

Μάρτυρές μου οι θεοί
Άγραυλος, Ενυάλιος, Άρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη

[Αρχαίο κείμενο: 

Ου καταισχυνώ τα όπλα, ουδ' εγκαταλείψω τον προστάτην ω αν στοίχω, αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων, και μόνος και μετά πολλών, και την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω, πλείω δε και αρείω όσης αν παραδέξωμαι.

Και συνήσω των αεί κρινόντων, και τοις θεσμοίς τοις ιδρυμένοις πείσομαι, και ούς τινας άλλους ιδρύσεται το πλήθος εμφρόνως.

Και αν τις αναιρεί τους θεσμούς ή μη πείθηται ουκ επιτρέψω, αμυνώ δε και μόνος και μετά πάντων.

Και τα ιερά τα πάτρια τιμήσω.
Ίστορες θεοί Αγραυλος, Ενυάλιος, Άρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη]

Ο παιάνας των Σπαρτιατών

Εμπρός ώ της ευάνδρου Σπάρτης τέκνα πατέρων πολιτών,διά της αριστεράς χειρός την ασπίδαν προβάλετε,
διά δέ της δεξιάς με τόλμη τοδόρυ υψώσατε μη φειδόμενοι τις ζωές,γιατί αυτό δεν είναι πατροπαράδοτονστην Σπάρτη!

[Αρχαίο κείμενο: 

Αγετ', ώ Σπάρτας ευάνδρω
κώροι πατέρων πολιατάν
λαιά μέν ίτυν προβάλεσθε,
δόρυ δ' ευτόλμως άνχεσθε,
μή φειδομένοι τάς ζωάς.
Ου γάρ πάτριον τά Σπάρτα!]

Όρκος Ελλήνων στις Πλαταιές

Θα μάχομαι όσο ζω, και δε θα προτιμήσω τη ζωή από την ελευθερία, και δε θα εγκαταλείψω τον ταξίαρχο ούτε τον ενωματάρχη ούτε ζωντανό ούτε νεκρό, και δε θα φύγω αν δε με οδηγούν οι ανώτεροί μου, και θα εκτελέσω ό,τι διατάξουν οι στρατηγοί, και τους πεθαμένους συμπολεμιστές μου θα τους θάψω στο πεδίο της μάχης και δε θα αφήσω κανέναν άταφο· και, αφού νικήσω πολεμώντας τους βαρβάρους, θα επιβάλω τον φόρο της δεκάτης στην πόλη των Θηβαίων και δε θα ξεσπιτώσω του πολίτες της Αθήνας ούτε της Σπάρτης ούτε των Πλαταιών ούτε καμιάς από τις άλλες πόλεις, που αγωνιστήκαμε μαζί, ούτε θα τους αφήσω να βασανίζονται από πείνα, ούτε θα τους εμποδίσω από τρεχούμενα νερά ούτε αν είναι φίλοι ούτε εχθροί. 

Και αν τηρώ και εφαρμόζω όσα είναι γραμμένα στον όρκο, η πόλη μου ας έχει υγεία, αν όχι, αρρώστια· και η πόλη μου ας είναι απόρθητη, αλλιώς, ας κυριευθεί· και ας είναι εύφορη, αλλιώς, άφορη· και οι γυναίκες ας γεννάνε παιδιά που να μοιάζουν στους γονείς τους, αλλιώς, τέρατα· και ας γεννούν και τα ζώα όμοια με ζώα, αλλιώς, τέρατα. Αφού ορκίστηκαν αυτά και σκέπασαν τα σφάγια με τις ασπίδες τους, έριξαν κατάρα ενώ ηχούσε η σάλπιγγα, αν παραβούν κάτι από όσα ορκίστηκαν και δεν τηρούν τα γραμμένα στον όρκο, το κρίμα να πέσει απάνω τους.

[Αρχαίο κείμενο: 

Μαχούμαι έως αν ζω, και ου περί πλέονος ποήσομαι το ζην η το ελεύθερος είναι, και ουκ απολείψω τον ταξίαρχον ουδέ τον ενωμοτάρχην ούτε ζώντα ούτε αποθανόντα, και ουκ άπειμι εάν μη οι ηγεμόνες αφηγώνται, και ποιήσω ότι αν οι στρατηγοί παραγγείλωσιν, και τους αποθανόντας των συμμαχεσαμένων θάψω εν τω αυτώ και άθαπτον ουδένα καταλείψω• και νικήσας μαχόμενος τους βαρβάρους δεκατεύσω την Θηβαίων πόλιν, και ουκ αναστήσω Αθήνας ουδέ Σπάρτην ουδέ Πλαταιάς ουδέ των άλλων πόλεων των συμμαχεσαμένων ουδεμίαν, ουδέ λιμώ περιόψομαι εργομένους ουδέ υδάτων ναματιαίων είρξω ούτε φίλους όντας ούτε πολεμίους. 

Και ει μεν εμπεδορκοίην τα εν τω όρκω γεγραμμένα, η πόλις ημή άνοσος είη, ει δε μη, νοσοίη• και πόλις ημή απόρθητος είη, ει δε μη, πορθοίτο• και φέροι ημή, ει δε μη, άφορος είη• και γυναίκες τίκτοιεν εοικότα γονεύσιν, ει δε μη, τέρατα• και βοσκήματα τίκτοι εοικότα βοσκήμασι, ει δε μη, τέρατα. Ταύτα ομόσαντες, κατακαλύψαντες τα σφάγια ταις ασπίσιν υπό σάλπιγγος αράν εποιήσαντο, ει τι των ομωμομένων παραβαίνοιεν και μη εμπεδορκοί(ε)ν τα εν τω όρκω γεγραμμένα, αυτοίς άγος είναι τοις ομόσασιν.]

Ο όρκος των Φιλικών (1814-1821)

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ενώπιον του αληθινού θεού οικειοθελώς, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να μη φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και λόγους της, μήτε να σταθώ κατ’ ουδένα λόγον η αφορμή του να καταλάβωσιν άλλοι ποτέ, ότι γνωρίζω τι περί τούτων, μήτε εις συγγενείς μου, μήτε εις πνευματικόν ή φίλον μου.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι εις το εξής δεν θέλω έμβει εις καμίαν άλλην εταιρείαν, οποία και αν είναι, μήτε εις κανένα δεσμόν υποχρεωτικόν. Και μάλιστα, οποιονδήποτε δεσμόν αν είχα, και τον πλέον αδιάφορον ως προς την Εταιρείαν, θέλω τον νομίζει ως ουδέν.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου αδιάλλακτον μίσος εναντίον των τυράννων της πατρίδος μου, οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους. Θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήση.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μη μεταχειρισθώ ποτέ βίαν δια να συγγνωρισθώ με κανένα συνάδελφον, προσέχων εξ εναντίας με την μεγαλυτέραν επιμέλειαν να μη λανθασθώ κατά τούτο, γινόμενος αίτιος ακολούθου τινός συμβάντος.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν, και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω καθ’όσον η έχθρα μου ήθελε είναι μεγαλυτέρα.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ότι, καθώς εγώ παρεδέχθην εις την Εταιρείαν, να δέχωμαι παρομοίως άλλον αδελφον, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μην ωφελώμαι κατ’ουδένα τρόπον από τα χρήματα της Εταιρείας, θεωρών αυτά ως ιερόν πράγμα και ενέχυρον ανήκον εις όλον το έθνος μου. Να προφυλάττωμαι παρομοίως και εις τα λαμβανόμενα και στελλόμενα εσφραγιαμένα γράμματα.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να μην ερωτώ ποτέ κανένα των Φιλικών με περιέργειαν, δια να μάθω οποίος τον εδέχθη εις την Εταιρείαν. Κατά τούτο δε μήτε εγώ να φανερώσω, ή να δώσω αφορμήν εις τούτον να καταλάβη, ποίος με παρεδέχθη. Να υποκρίνωμαι μάλιστα άγνοιαν, αν γνωρίζω το σημείον εις το εφοδιαστικόν τινός.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβωμαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατρίβω.

ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΕΙΣ ΣΕ, Ω ΙΕΡΑ ΠΛΗΝ ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ ΠΑΤΡΙΣ, ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τους πολυχρονίους βασάνους Σου, ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα, τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου, ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε. 

Εις το εξής Συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου. Το όνομά Σου ο οδηγός των πράξεών μου και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου. Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήση επάνω εις τη κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υπικείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου. 

Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη μολύνω την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου.

Ο όρκος των ΜανιατώνΑρχηγός: «Ορκίζομαι ίνα αμύνω την πατρίδα και μόνος και μετά πάντων και ιερά τα πάτρια τιμήσω».

Και όλοι οι άλλοι οπλαρχηγοί: 

«Ορκιζόμεθα ίνα μη καταισχύνομεν τα όπλα τα ιερά, ούτε εγκαταλείψωμεν τον παραστάτην ότω αν στοιχίσωμεν».

Ο όρκος των αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α 

στην Κύπρο (1955-1959)

Ορκίζομαι εις το όνομα της Αγίας Τριάδος ότι:

1. Θα αγωνισθώ με όλας μου τας δυνάμεις διά την απελευθέρωσιν της Κύπρου από τον Αγγλικόν ζυγόν, θυσιάζων και αυτήν την ζωήν μου

2. Δεν θα εγκαταλείψω τον αγώνα υπό οιονδήποτε πρόσχημα παρά μόνον όταν διαταχθώ υπό του Αρχηγού της Οργανώσεως και αφού εκπληρωθή ο σκοπός του αγώνος.

3. Θα πειθαρχήσω απολύτως εις τας διαταγάς του Αρχηγού της Οργανώσεως και μόνον τούτου.

4. Συλλαμβανόμενος θα τηρήσω απόλυτον εχεμύθειαν τόσον επί των μυστικών της Οργανώσεως όσον και επί των ονομάτων των συμμαχητών μου, έστω και εάν βασανισθώ δια να ομολογήσω.

5. Δεν θα ανακοινώ εις ουδένα διαταγήν της Οργανώσεως ή μυστικόν το οποίον περιήλθεν εις γνώσιν μου παρά μόνον εις εκείνους δι’ούς έχω εξουσιοδότησιν υπό του Αρχηγού της Οργανώσεως.

6. Τας πράξεις μου θα κατευθύνη μόνον το συμφέρον του αγώνος και θα είναι απηλλαγμέναι πάσης ιδιοτελείας ή κομματικού συμφέροντος.

7. Εάν παραβώ τον όρκον μου θα είμαι ΑΤΙΜΟΣ και άξιος πάσης τιμωρίας.

Όρκος ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων

Ορκίζομαι νά φυλάττω πίστιν είς τήν Πατρίδα, υπακοήν είς τό Σύνταγμα, τούς Νόμους καί τά Ψηφίσματα τού ράτους, υποταγήν είς τούς ανωτέρους μου, νά εκτελώ προθύμως καί άνευ αντιλογίας τάς διαταγάς των, νά υπερασπίζω μέ πίστιν καί αφοσίωσιν,
μέχρι τής τελευταίας ρανίδος τού αίματός μου τάς Σημαίας,
νά μή τάς εγκαταλείπω, μηδέ ν΄ αποχωρίζωμαι ποτέ άπ΄ αυτών,
νά φυλάττω δέ ακριβώς τούς στρατιωτικούς νόμους
καί νά διάγω έν γένει ώς πιστός καί φιλότιμος στρατιώτης.

πηγή-maiandros

Διαβάστε περισσότερα... »

Είκοσι ορισμοί για την αγάπη

Η αγάπη είναι το κύμα όπου συναντιούνται δυο πουλιά,
αφού γυρίσανε όλο τον κόσμο αναζητώντας το ένα τ’ άλλο.

Η αγάπη είναι το αγνοημένο φύλλο που γλίστρησε μέσα σου σε καλοκαιρινή βροχή και δεν το πρόσεξες.

Η αγάπη είναι το βουνό που υψώνεται, για να ακούσει τη φωνή της αστραπής σου καθάρια σαν γεννιέται.

Η αγάπη είναι το σπήλαιο που κατεβαίνει ως την καρδιά σου,
για να βρει το μέταλλο που αγνοείς πως έχεις θησαυρίσει μέσα σου.

Η αγάπη είναι δυο δρόμοι που ενώνονται στη γη, έχοντας ξεκινήσει από τα σύννεφα ή τα τάρταρα.

Η αγάπη είναι το δίχτυ που εγκλωβίζει στα σκοινιά του δυο ζωές, μα τους παραχωρεί απέραντο τον χώρο του έρωτα.

Η αγάπη είναι η λάμψη που εγκυμονεί η νύχτα, όταν σκορπά το αίμα του γαλαξία στα σκοτεινά σκεπάσματά της. 

Η αγάπη είναι το νησί που αναδύεται, κάθε φορά που υποχωρεί η άμπωτη της μοναξιάς.

Η αγάπη είναι το ρήγμα στο φλοιό της ύπαρξής σου, ο μόνος σεισμός που λαχταράς να σε καταποντίσει.

Η αγάπη είναι ο λαχνός που αμφισβητεί όλες τις πιθανότητες,
γιατί στον διάλεξε η μοίρα πριν από την αρχή του χρόνου.

Η αγάπη είναι το μοναχικό κερί που τρεμοσβήνει στο τραπέζι σου και στον καπνό του βλέπεις να σε κοιτά η μορφή που τρυφερά τη συλλογίζεσαι.

Η αγάπη είναι ο διάδρομος που ξεκινά από το πουθενά
και καταλήγει απροσδόκητα στην πόρτα του δωματίου σου.

Η αγάπη είναι το ακριβό ποτήρι που ίσως έσπασε,
μα το φυλάς ανάμεσα στ’ ασημικά των αναμνήσεών σου.

Η αγάπη είναι το ιχνογράφημα επάνω στα σεντόνια
από τη θέρμη σώματος που φλόγισες με τη λαχτάρα σου.

Η αγάπη είναι η στάλα που επιμένει να διαβρώνει το ταβάνι σου,
ακόμη κι όταν προσπαθείς να κλείσεις όλες τις διόδους στη βροχή.

Η αγάπη είναι η αράχνη που με πείσμα ξαναφτιάχνει τον ιστό της, κάθε φορά που με μανία τον χαλάς στη γωνιά του δωματίου σου.

Η αγάπη είναι το βιβλίο που παράτησες στη μέση,
μα οι σελίδες του συνεχίζουν να γυρνούν σαν δεν κοιτάς.

Η αγάπη είναι το ρολόι που θέλεις να αγνοείς και το άφησες ξεκούρδιστο, κι εκείνο όλο και γρηγορότερα χτυπά συντονισμένο σε μυστικούς παλμούς.

Η αγάπη είναι τα ρούχα τα ακατάστατα που δοκιμάζεις
για μια συνάντηση, που κι αν δεν γίνει, για σένα έχει ήδη εκπληρωθεί.

Η αγάπη είναι ο τρόπος που κοιτάς τα πράγματα, στο δωμάτιο ή στον κόσμο, η απάντησή σου στο ερώτημα που αγνοείς ότι σου έχει υποβληθεί.

πηγή-heterophoton

Διαβάστε περισσότερα... »

Η ιστορία του σπαθιού, του δέντρου, της πέτρας και του νερού

…Οι δικοί μας, οι πιο μεγάλοι πολεμιστές, αντιμετώπισαν εκείνους τους ξένους, έγιναν μεγάλες μάχες ανάμεσα στους ιθαγενείς αυτής της γης για να υπερασπίσουν τη γη από το χέρι του ξένου. Αλλά μεγάλη ήταν κι η δύναμη που έφερνε το ξένο χέρι.

Μεγάλοι και τρανοί πολεμιστές έπεσαν στη μάχη και σκοτώθηκαν. Oι μάχες συνεχίζονταν, λίγοι, ήταν πια οι πολεμιστές, κι οι γυναίκες και τα παιδιά έπαιρναν τα όπλα αυτών που έπεφταν.

Συγκεντρώθηκαν τότε οι πιο σοφοί από τους παππούδες και διηγήθηκαν την ιστορία του σπαθιού, του δέντρου, της πέτρας και του νερού. Διηγήθηκαν ότι στους καιρούς τους πιο παλιούς κι εκεί στα βουνά, μαζεύτηκαν τα πράγματα που οι άνθρωποι είχαν για να δουλεύουν και να αμύνονται. 

Βρίσκονταν οι θεοί καταπώς συνήθιζαν, δηλαδή κοιμισμένοι ήταν, γιατί πολύ τεμπέληδες ήταν τότε οι θεοί, που δεν ήταν οι πρώτοι θεοί, οι πιο μεγάλοι, αυτοί που γέννησαν τον κόσμο. Κι ο άντρας κι η γυναίκα ξοδεύονταν στο σώμα και μεγάλωναν στην καρδιά, κάπου σε μια γωνιά του πρωινού. Σιωπή ήταν η νύχτα. Σιωπηλή ήταν γιατί ήξερε πως πολύ λίγο της απέμενε.

Τότε μίλησε το σπαθί.

-“Ένα σπαθί τόσο”, διακόπτει την αφήγηση του ο γερο-Αντόνιο και παίρνει μια μεγάλη δίκοπη ματσέτα. Το φως της φωτιάς βγάζει μερικές αχτίδες, μόλις για μια στιγμή, κι έπειτα γίνεται σκιά. Συνεχίζει ο γερο-Αντόνιο:

Τότε μίλησε το σπαθί και είπε:

“Εγώ είμαι το πιο δυνατό και μπορώ να τους καταστρέψω όλους. Η κόψη μου κόβει και δίνει εξουσία σ’ αυτόν που με κρατά και θάνατο σ’ αυτόν που με αντιμετωπίζει”.

“Ψέματα!” λέει το δέντρο. “Εγώ είμαι το πιο δυνατό, αντιστάθηκα στον άνεμο και στην πιο άγρια καταιγίδα”.

” Πάλεψαν το σπαθί και το δέντρο. Δυνατό και σκληρό έγινε το δέντρο κι αντιμετώπισε το σπαθί. Το σπαθί χτύπησε και ξαναχτύπησε μέχρι που έκοψε τον κορμό και γκρέμισε το δέντρο.”

“Εγώ είμαι το πιο δυνατό”, επανέλαβε το σπαθί.

“Ψέματα!” είπε η πέτρα. “Εγώ είμαι η πιο δυνατή γιατί είμαι σκληρή και αρχαία, είμαι βαριά και συμπαγής”.

“Και πάλεψαν το σπαθί και η πέτρα. Σκληρή και στερεή έγινε η πέτρα κι αντιμετώπισε το σπαθί. Το σπαθί χτύπησε και ξαναχτύπησε και δεν μπόρεσε να καταστρέψει την πέτρα αλλά την έσπασε σε πολλά κομμάτια. Το σπαθί έμεινε χωρίς κόψη κι η πέτρα πολύ κομματιασμένη.

“Είναι ισοπαλία!” είπαν το σπαθί κι η πέτρα κι έκλαψαν κι οι δυο για την ανώφελη πάλη τους.

”Στο μεταξύ, υπήρχε και. το νερό του χειμάρρου που μονάχα παρακολουθούσε την πάλη και δεν έλεγε τίποτα.” 

Το είδε το σπαθί κι είπε:

“Εσύ είσαι το πιο αδύνατο απ’ όλους μας! Τίποτα δεν μπορείς να κάνεις σε κανέναν. Είμαι πιο δυνατός από σένα!” και τινάχτηκε το σπαθί με μεγάλη δύναμη ενάντια στο νερό του χειμάρρου. Κι έγινε μεγάλη φασαρία και θόρυβος και τρόμαξαν τα ψάρια αλλά το νερό δεν αντιστάθηκε στο χτύπημα του σπαθιού.

Λίγο λίγο, χωρίς να πει τίποτα, το νερό ξαναπήρε την αρχική μορφή του, τύλιξε το σπαθί και συνέχισε το δρόμο του στο ποτάμι που θα το μετέφερε στο μεγάλο νερό που είχαν φτιάξει οι θεοί για να γιατρέψουν τη δίψα που είχαν.

Πέρασε ο καιρός και το σπαθί στο νερό άρχισε να παλιώνει και να σκουριάζει, έχασε την κόψη του και τα ψάρια το πλησίαζαν χωρίς φόβο και το κορόιδευαν. Με πόνο αποσύρθηκε το σπαθί από το νερό του χειμάρρου. Χωρίς κόψη και νικημένο πια, διαμαρτυρήθηκε:

“Είμαι πιο δυνατό από εκείνο, αλλά δεν μπορώ να του κάνω ζημιά, κι αυτό, χωρίς να παλέψει, με νίκησε”.

Πέρασε το ξημέρωμα κι ήρθε ο ήλιος να σηκώσει τον άντρα και τη γυναίκα που είχαν κουραστεί μαζί για να φτιάξουν νέους. 

Βρήκαν ο άντρας κι η γυναίκα το σπαθί σε μια σκοτεινή γωνιά, την πέτρα κομματιασμένη, το δέντρο κομμένο και το νερό του χειμάρρου να τραγουδάει…

Τέλειωσαν οι παππούδες να διηγούνται την ιστορία του σπαθιού, του δέντρου, της πέτρας και του νερού και είπαν;

Υπάρχουν φορές που πρέπει να παλέψουμε σαν να ήμασταν σπαθί ενάντια στο ζώο, υπάρχουν φορές που πρέπει να παλέψουμε σαν δέντρο, απέναντι στην καταιγίδα, υπάρχουν φορές που πρέπει να παλέψουμε σαν πέτρα ενάντια στο χρόνο.

Αλλά υπάρχουν φορές που πρέπει να παλέψουμε όπως το νερό απέναντι στο σπαθί, το δέντρο, την πέτρα.

Αυτή είναι η ώρα να γίνουμε νερό και να συνεχίσουμε το δρόμο μας προς το ποτάμι που μας φέρνει στο μεγάλο νερό όπου γιατρεύουν τη δίψα τους οι μεγάλοι 'θεοί', οι πρώτοι, αυτοί που γέννησαν τον κόσμο…

Υποδιοικητής Μάρκος

πηγή-mythagogia

Διαβάστε περισσότερα... »

Αριστοτέλης: Προάγγελος της Ρομποτικής Επιστήμης!

Η ρομποτική είναι σημαντικός κλάδος της επιστήμης του μηχανικού με πολλές εφαρμογές σε τομείς της ανθρώπι-
νης δραστηριότητας, όπως η βιομηχανία, η γεωργία, η παιδεία, η ιατρική κ.ά. κύριος στόχος της είναι η εξοικονόμηση ανθρώπινης ενέργειας και προπαντός η διαρκής βελτίωση της ακρίβειας
των συγκεκριμένων εφαρμογών.

Ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.), μεγάλος φιλόσοφος και πανεπιστήμων, φαίνεται ότι είχε προβλέψει ακόμη και το ρομπότ. Αναζητώντας τις ρίζες του ρομπότ, εκτός από τη μυθολογία πρέπει να ανατρέξουμε στο ενδιαφέρον των αρχαίων Ελλήνων επιστημόνων για την τεχνολογία ξεκινώντας από το
Θαλή το Μιλήσιο και φθάνοντας στον Αριστοτέλη.

Ο Θαλής, ένας από τους επτά σοφούς της Ελλάδος, θαυμάζεται τόσο ως μηχανικός όσο και ως φιλόσοφος και αστρονόμος. Είναι ο πρώτος που προέβλεψε την έκλειψη του ηλίου το 585 π.Χ. . Ο
Πλάτων τον αποκαλεί «ευμήχανο στις τέχνες». Ο Αριστοτέλης στο βιβλίο του «Μηχανικά» θαυμάζει ότι γίνεται για την τέχνη προς το συμφέρον του ανθρώπου με τη βοήθεια της επιστήμης.

Σε ένα άλλο βιβλίο τα Πολιτικά, ασχολείται με τη δουλεία την οποία θεωρεί απαραίτητη για την οικονομική ζωή των πόλεων – κρατών. Ακόμη και ο πόλεμος κατά τον Αριστοτέλη είναι νόμιμο μέσο για την ανεύρεση δούλων, στην εργασία των οποίων
βασιζόταν η οικονομική ανάπτυξη. Το έργο του Αριστοτέλη, που επηρέασε καθοριστικά τη σκέψη του πολιτισμένου κόσμου, έγινε γνωστό στην εξερχόμενη από το μεσαίωνα ευρωπαϊκή δύση, χάρη στους Έλληνες λόγιους που κατέφυγαν εκεί κυρίως μετά την άλωση της Πόλης, αλλά και χάρη στους Άραβες, στη γλώσσα των οποίων είχε μεταφραστεί από τον 8ο αιώνα.

Η μεγαλοφυΐα, του εκτός των άλλων, φαίνεται και από την αποτύπωση του δένδρου της φύσεως, όπου ξεκινά από τα κατώτερα φυτά, περνάει στα μαλάκια, τα αρθρόποδα, τα ερπετά, τα θηλαστικά και φθάνει στον άνθρωπο. Μαζί με τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα, που ήταν δάσκαλός του, συναποτελούν την τριάδα των μεγαλύτερων φιλοσόφων της ανθρωπότητας.

Γράφει στα «Πολιτικά» του (c1253 b 34): «ώσπερ τα δαιδάλου φασίν ή τους του ηφαίστου τρίποδας, ους φασιν ο ποιητής αυτομάτους θείον δύεσθαι αγώνα, ούτως αι κερκίδες εκέρκιζον αυταί και τα πλήκτρα εκιθάριζεν, ουδέν αν έδει ούτε τοις αρχιτέ-
κτοσιν υπηρετών ούτε τοις δεσπόταις δούλων», δηλαδή, αν κάθε όργανο μπορούσε, κατά διαταγή, να εργαστεί μόνο του, αν η σαΐτα του αργαλειού μπορούσε να υφάνει μόνη της, αν το δοξάρι μπορούσε να κινήσει μόνο επάνω στη λύρα, οι επιχειρηματίες δεν θα είχαν ανάγκη από εργάτες, ούτε οι αφέντες από δούλους.

Το κείμενο αυτό είναι μια ιδιοφυής πρόβλεψη της σημερινής τεχνολογίας του ρομπότ, η οποία άνοιξε νέους ορίζοντες και στην εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης. Τα τελευταία χρόνια, χάρη στη ρομποτική τεχνολογία, γίνονται εγχειρήσεις με πολύ μεγάλη
ακρίβεια. κι εννοείται πως αυτή η τεχνολογία αντι-
καθιστά τον άνθρωπο με τη θέλησή του και δεν τον
υποκαθιστά. Είναι ο χειρουργός, για παράδειγμα,
αυτός που ελέγχει τους βραχίονες του ρομπότ κατά
την εγχείρηση.

Το λύκειο Αθηνών του Αριστοτέλη ήταν ένα ερευνητικό κέντρο μελέτης όλων των επιστημών.

Παρ’ ότι γιατρός ο ίδιος ο Αριστοτέλης, δεν είχε απήχηση στους γιατρούς της εποχής του, γιατί ενδιαφέρθηκε περισσότερο για τη
βιολογία και τη Ζωολογία. Εν τούτοις είναι ο πρώτος που ασχολήθηκε με τη μελέτη της ανατομίας στα ζώα.

Θεωρείται θεμελιωτής της βιολογίας. Ο δαρβίνος μάλιστα είπε πως «όλοι οι σύγχρονοι βιολόγοι μπορούν να θεωρηθούν μαθητές μόνο του Αριστοτέλη». 

Ο Αριστοτέλης ως δάσκαλος - παιδαγωγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου επί τρία χρόνια, μαζί με την καλλιέργεια της πολιτικής του σκέψης, μύησε τον μαθητή του στις αξίες της ελληνικής κλασικής παιδείας. γι’ αυτό και στις εκστρατείες του, που είχαν έντονη και καθοριστική την πολιτιστική τους διάσταση,
τον ακολουθούσε ομάδα πνευματικών συμβούλων και πιστημόνων, ενώ ο ίδιος δεν αποχωριζόταν τον Όμηρο. η πολιτιστική του παιδεία έδωσε καρπούς κυρίως στην περίοδο
των Πτολεμαίων, καθώς αυτοί έδωσαν μεγάλη σημασία στις επιστήμες, στις τέχνες και στα γράμματα, δημιουργώντας το Μουσείο (Ινστιτούτο Έρευνας) και τη μεγάλη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας με πρότυπο το λύκειο του Αριστοτέλη. κι οι δύο μεγάλες βιβλιοθήκες των ελληνιστικών χρόνων, της Αλεξάνδρειας και της Περγάμου, είχαν ως πρότυπο τη βιβλιοθήκη του Αριστοτέλη στο λύκειο.

ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΥΤΟΜΑΤΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ ΤΟΥ ΗΡΩΝΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ 

Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. έφυγε από την Αθήνα κατηγορηθείς ως άθεος και πήγε στη Χαλκίδα, πατρίδα της μητέρας του, όπου και πέθανε ένα χρόνο αργότερα. η σύγκρουση πολιτικής και επιστήμης, όπως βλέπουμε, έχει το ιστορικό της βάθος. 

Βασίλειος Χ. Γολεμάτης

Ομότιμος καθηγητής Χειρουργικής

Πανεπιστημίου Αθηνών

ΠΗΓΗ
THE PERSISTENCE OF A FREE PHOTON

πηγή-thepersistenceofafreephoton

Διαβάστε περισσότερα... »

Στα πεζοδρόμια συνάντησα τον Χριστό...

παπα- Φιλόθεος Φάρος 

Την ορθόδοξη παράδοση, λοιπόν, από την οποία αντλούσα τις θεραπευτικές δυνατότητες μου, δεν την γνώρισα στις αίθουσες της θεολογικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου άκουσα μόνο διανοητικούς ορισμούς για την αγάπη, την ταπεινοφροσύνη, την κοινωνία, και όπου βίωνα την πιο ψυχρή αδιαφορία του ανθρώπου για τον άνθρωπο, την υποκρισία της εξωτερικής ευπρέπειας και ευσέβειας και την ιδιοτέλεια των ανθρώπων που ασχολούντο ακόμη και με την θεολογία για να έχουν την θέση που θα τους εξασφάλιζε μια άνετη ζωή, στην οποία και μόνο έδειχναν να πιστεύουν παρά τις λεκτικές θεολογικές κορώνες.

Την ορθόδοξη παράδοση από την οποία αντλούσα τις θεραπευτικές μου δυνατότητες, την είχα βιώσει με τις πόρνες και τους χασικλήδες της Τρούμπας στον Πειραιά, όπου το κουρείο του πατέρα μου στο οποίο εκείνος με πήρε να δουλέψω όταν ήμουν έντεκα χρόνων, όχι για λόγους οικονομικούς, αλλά γιατί πίστευε ότι εκεί θα αποκτούσα πολύτιμες γνώσεις για την ζωή. Οι πόρνες και οι χασικλήδες της Τρούμπας δεν εστηρίζοντο στην δική τους δικαιοσύνη, όπως οι καθώς πρέπει ευσεβείς, και γι αυτό όχι μόνο δεν είχαν έπαρση αλλά είχαν μια αυθόρμητη ταπεινοσύνη.

Δεν έκαναν καμία προσπάθεια να αποκρύψουν την κατάντια τους. Δεν κάλυπταν την παλιανθρωπιά τους, με μάσκα υποκριτικής ευπρέπειας. Δεν έκρυβαν την οργή τους με ανατριχιαστικά ευγενικά χαμόγελα, και είχαν μια γνήσια πίστη στη δύναμη και στην αγάπη του Θεού, γιατί αν και ομολογούσαν την κατάντια τους, δεν σταματούσαν να ζητούν και να ελπίζουν χωρίς μεγαλορρημοσύνες στο έλεος του. 

Αλλά πάνω από όλα αυτοί οι μεγάλοι αμαρτωλοί βίωναν και ακτινοβολούσαν την πιο καίρια χριστιανική αρετή, που είναι η χωρίς όρους και προϋποθέσεις του άλλου, οποιοδήποτε κι αν είναι η κατάντια του, που είναι, όπως λέει ο Χρυσόστομος, το κατ’ εξοχήν θεϊκό γνώρισμα. « Γίνεσθε ουν οικτίρμονες» λέει ο Χριστός, «καθώς και ο πατήρ ημών οικτίρμων εστί»(Λουκ. 6.36). 

Μόνο οι πόρνες και οι χασικλήδες μπορούν να αποδέχονται τους άλλους ανεπιφύλακτα γιατί έχουν πλήρη επίγνωση της δικής τους κατάντια και όχι εκείνοι που είναι βέβαιοι για την αρετή τους. Γι αυτό και ο Χριστός απευθυνόμενος σε αυτούς τους τελευταίος διακήρυσσε: «οι τελώναι και αι πόρναι προάγουσιν υμας εις την βασιλεία του Θεου»(Ματθ. 21.31).

Αλλά την ορθόδοξη παράδοση από την οποία αντλούσα τις θεραπευτικές μου δυνατότητες την είχα γνωρίσει και από όλους αυτούς τους απλούς ανθρώπους που την ζούσα όχι μόνο χωρίς να κάνουν κηρύγματα, αλλά χωρίς να το συνειδητοποιούν και αυτοί οι ίδιοι, όπως εκείνος ο υποδηματοποιός, τον οποίο υπέδειξε στον Μ. Αντώνιο ο Θεός, όταν εκείνος τον ρώτησε εάν υπήρχε μεγαλύτερος Άγιος από αυτόν. 

Πρόκειται για εκείνους τους απλούς ανθρώπους από τους οποίος γνώρισαν ο Ντοστογέφσκυ και ο Παπαδιαμάντης την Ορθοδοξία και οι οποίοι την ακτινοβολούν με τις απλές στιγμές και κινήσεις της καθημερινής ζωής σε αντίθεση με τους διανοούμενους που, τουλάχιστον στον έργο του Ντοστογέφσκυ, είναι φορείς είναι της αλλοτριώσεως και της παρακμής. Αυτοί οι απλοί άνθρωποι είναι οι πραγματικοί άγιοι, γιατί εκτός του ότι βιώνουν ουσιαστικά το πνεύμα του Χριστού, παραμένουν άγνωστοι, και δεν αποκομίζουν τιμές και δόξες από τους ανθρώπους.

Η απουσία τέτοιων πραγματικών αγίων, είναι η πιο κρίσιμη έλλειψη της σύγχρονης ζωής. Εγώ προσωπικά ένα μόνο άγιο γνωρίζω. Είναι ένας αγράμματος ξυλουργός. Ένας φτωχός οικογενειάρχης. Ένας ακαταπόνητος δουλευτής. Πρόθυμος να κάνει ότι του ζητήσεις. Που τον κάνεις ότι θέλεις και δεν διαμαρτύρεται ποτέ. Που χρεώνει για την θαυμάσια δουλειά του μόνο του μεροκάματο του. Που δεν καυχάται για τίποτε. 

Που δεν διαμαρτύρεται και δεν παραπονιέται για τίποτε, όχι γιατί είναι ανόητος αλλά γιατί είναι πραγματικά άγιος. Αλλά γι αυτή την πραγματική αγιότητα δεν έχει μάτια ο σύγχρονος άνθρωπος και αναζητεί αγιότητα στις κακόγουστες παραστάσεις, στα μεγάλα λόγια, στην επίδειξη, στην λάμψη, στα πυροτεχνήματα και στα είδωλα.

π. Φιλόθεος Φάρος- Η αλλοίωση του Χριστιανικού Ήθους

πηγή-plibyos

Διαβάστε περισσότερα... »

Είναι δυνατή η Τηλεμεφορά Ενέργειας, χωρίς όριο απόστασης, λένε Ιάπωνες Φυσικοί

Μια ομάδα φυσικών πρότεινε έναν τρόπο τηλεμεταφοράς ενέργειας σε μεγάλες αποστάσεις. Η τεχνική, η οποία είναι καθαρά θεωρητική σε αυτό το σημείο, εκμεταλλεύεται το παράξενο κβαντικό φαινόμενο της διεμπλοκής, όπου δύο σωματίδια μοιράζονται την ίδια την ύπαρξη.

Οι ερευνητές, που εργάζονται για το πανεπιστήμιο Tohoku στην Ιαπωνία και με επικεφαλής τον Masahiro Hotta, περιγράφουν την πρότασή τους στην τελευταία έκδοση του Physical Review Α. 

Το σύστημα τους εκμεταλλεύεται τις ιδιότητες του πεπιεσμένου φωτός ή κυρίαρχου κενού που θα πρέπει να επιτρέπει την τηλεμεταφορά πληροφοριών σχετικά με μία ενεργειακή κατάσταση. Με τη σειρά της, αυτή η τηλεμεταφερόμενη κβαντική ενέργεια θα μπορούσε να γίνει ωφέλιμη.

Σε αντίθεση με τα συστήματα τηλεμεταφοράς, όπως απεικονίζεται στο Star Trek ή το The Fly, αυτό το είδος της τηλεμεταφοράς περιγράφει εμπλεκόμενα πειράματα στα οποία τα δύο πεπλεγμένα σωματίδια ενώνονται παρότι δεν υπάρχει καμία προφανής σύνδεση μεταξύ τους. Όταν μια αλλαγή συμβαίνει σε ένα σωματίδιο, η ίδια αλλαγή συμβαίνει στο άλλο. Ως εκ τούτου, η εντύπωση της τηλεμεταφοράς. Οι φυσικοί διεξάγουν πειράματα με το φως, την ύλη και τώρα, την ενέργεια.

Σύμφωνα με τον Hotta, μια μέτρηση για το πρώτο σωματίδιο εγχέει κβαντική ενέργεια στο σύστημα. Στη συνέχεια, με την προσεκτική επιλογή της μέτρησης που κάνουμε για το δεύτερο σωματίδιο, είναι δυνατόν να εξαχθεί η αρχική ενέργεια.

Γράφοντας στο Phys.org , ο Bob Yirka εξηγεί περισσότερα:

Πίσω στο 2008, ο Hotta, με μια άλλη ομάδα, πρώτα επινόησαν μια θεωρία για την τηλεμεταφορά ενέργειας βασιζόμενοι στη συνεκτίμηση των πλεονεκτημάτων του κυρίαρχου κενού. Η θεωρία προτείνει ότι δεν είναι πραγματικά κενά, αντί να υπάρχουν σωματίδια μέσα σε αυτά που μπαινοβγαίνουν στην ύπαρξη, μερικά από τα οποία έχουν εμπλακεί. Ενώ ενδιαφέρουσα είναι, η θεωρία που προτείνει ότι η ενέργεια τηλεμεταφοράς θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο σε πολύ μικρές αποστάσεις. 

Σε αυτή τη νέα προσπάθεια, ο Hotta και η παρέα του έχουν βρει έναν τρόπο για να αυξήσουν την απόσταση τηλεμεταφοράς, κάνοντας χρήση ενός υλικού γνωστό ως πεπιεσμένο φως, το οποίο είναι δεμένο σε μια πεπιεσμένη κατάσταση κενού.

Οι νόμοι της Κβαντικής μηχανικής περιορίζουν τους τρόπους που οι τιμές σε ένα σύστημα (όπως ένα κενό) μπορούν να μετρηθούν. Οι φυσικοί έχουν βρει, ωστόσο, ότι η αύξηση της αβεβαιότητας μίας τιμής, μειώνει την αβεβαιότητα της αξίας των άλλων, ένα είδος συμπιεσμένου αποτελέσματος. 

Όταν εφαρμόζεται στο φως, η θεωρία προτείνει, οδηγεί σε περισσότερα ζεύγη που ταξιδεύουν μαζί μέσω ενός κενού, το οποίο με τη σειρά του οδηγεί σε περισσότερα από αυτά που έχουν εμπλακεί και αυτό ακριβώς είναι που η ομάδα προτείνει ότι πρέπει να επιτρέπει την τηλεμεταφορά ενέργειας πάνω από σχεδόν εικονικά οποιαδήποτε απόσταση.

Συνεχίζοντας, οι ερευνητές θέλουν να δοκιμάσουν εργαστηριακά τη θεωρία τους. Ο Hotta υπαινίσσεται ότι η ομάδα του είναι στη διαδικασία να κάνει ακριβώς αυτό.

Είναι ενδιαφέρον ότι, το έργο αυτό έχει επιπτώσεις σε μια σειρά από συναφείς τομείς, συμπεριλαμβανομένων των μαύρων οπών και της φυσικής της κβαντικής θεωρίας της δαίμονα του Maxwell.

Για να μάθετε περισσότερα για αυτό, σας συνιστώ να διαβάσετε αυτό το άρθρο του MIT από το 2010, το οποίο καλύπτει μια παλαιότερη έκδοση της θεωρίας του Hotta.

Μετάφραση-Επιμέλεια-Απόδοση στα Ελληνικά 

ΑΟΡΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Πηγές:
http://pra.aps.org/abstract/PRA/v89/i1/e012311
http://io9.com/teleportation-just-got-easier-but-not-for-you-unfort-1187678929
http://io9.com/human-teleportation-is-far-more-impractical-than-we-tho-988408753
http://phys.org/news/2014-01-theory-teleport-energy-distances.html
http://io9.com/5641423/physics-and-the-art-of-demonology
http://www.technologyreview.com/view/417362/physicist-discovers-how-to-teleport-energy/
http://www.shutterstock.com/gallery-507955p1.html
http://io9.com/physicists-say-energy-can-be-teleported-without-a-limi-1511624230

πηγή-aorata-gegonota

Διαβάστε περισσότερα... »