«Ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ συμβιώσει ὡς συνάνθρωπος, ἄν δὲν ἔχει κατανοήσει, τὶ εἶναι στὴν οὐσία ὁ ἄνθρωπος.
Γι’ αὐτὸ ψάχνει σὰν τὸν Οἰδίποδα μέσα στὴν ἱστορία, νὰ βρεῖ τὸν ἑαυτό του».
Ιστορία της Ιστορίας
Ακολουθήστε μας στο Facebook
Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014
Γιατί λέμε... «Δεν ίδρωσε το αυτί του»;
Η φράση έχει τις απαρχές της στην ελληνική μυθολογία και πιο συγκεκριμένα στον Ασκληπιό.
Παρόλο που ο Δίας ήξερε να γιατρεύει ασθένειες, θεώρησε αυτήν του την ασχολία μικροπρεπή για τον ίδιο.
Δημιούργησε λοιπόν δεύτερες θεότητες, που πήραν πάνω τους τις καθημερινές έννοιες των θνητών. Στον Ασκληπιό ανατέθηκε η γιατρειά των άρρωστων ανθρώπων. Όσο τσαρλατάνικες κι αν φαίνονται σήμερα πολλές από τις θεραπείες του, ο Ασκληπιός ήταν ένας τίμιος γιατρός.
Δεν ξεγελούσε τους πελάτες του και ζητούσε πληρωμή, μόνο αν είχαν ευχαριστηθεί από την επέμβαση του.
Δεν ξεγελούσε τους πελάτες του και ζητούσε πληρωμή, μόνο αν είχαν ευχαριστηθεί από την επέμβαση του.
Κάποιοι βέβαια ζητούσαν χάρες άσχετες με την υγεία: Μια ημέρα μια γυναίκα τον ρώτησε με ποιον τρόπο μπορεί να κάνει έναν άντρα να την αγαπήσει:
«Να τον κλείσεις σ' ένα πολύ ζεστό δωμάτιο, κι αν ιδρώσουν τα αφτιά του, θα σε αγαπήσει. Αν δεν ιδρώσουν, μην παιδεύεσαι άδικα», ήταν η συμβουλή του.
Από την περίεργη αυτή συμβουλή του Ασκληπιού, προέκυψε η φράση «δεν ιδρώνει το αυτί του», που την λέμε για τους αναίσθητους και αδιάφορους ανθρώπους.
πηγή-tampouloukia.gr
«Να τον κλείσεις σ' ένα πολύ ζεστό δωμάτιο, κι αν ιδρώσουν τα αφτιά του, θα σε αγαπήσει. Αν δεν ιδρώσουν, μην παιδεύεσαι άδικα», ήταν η συμβουλή του.
Από την περίεργη αυτή συμβουλή του Ασκληπιού, προέκυψε η φράση «δεν ιδρώνει το αυτί του», που την λέμε για τους αναίσθητους και αδιάφορους ανθρώπους.
πηγή-tampouloukia.gr
Τώρα, με λένε Σοφό!
Ξεκίνησα πριν από χρόνια τη ζωή μου, αναζητώντας με μεγάλη περιέργεια.
Με είπαν ατίθασο!
Έφτασα στην εφηβεία δοκιμάζοντας, εξερευνώντας, ψάχνοντας.
Με είπαν δύσκολο!
Μπήκα στη νιότη ακολουθώντας τα ένστικτα και θρέφοντας τους πρωτογονικούς μου χαρακτήρες!
Μπήκα στη νιότη ακολουθώντας τα ένστικτα και θρέφοντας τους πρωτογονικούς μου χαρακτήρες!
Με είπαν παράξενο!
Στα παραγωγικά τα χρόνια, διάβαζα τον ήλιο, άκουγα το δάσος και μιλούσα με τη θάλασσα.
Στα παραγωγικά τα χρόνια, διάβαζα τον ήλιο, άκουγα το δάσος και μιλούσα με τη θάλασσα.
Με είπαν αλλόκοτο!
Σα μεσήλικας, άρχισα να μιλάω για τον κόσμο που είχα ανακαλύψει σε αυτή τη μεγάλη περιπέτεια.
Σα μεσήλικας, άρχισα να μιλάω για τον κόσμο που είχα ανακαλύψει σε αυτή τη μεγάλη περιπέτεια.
Με είπαν Δάσκαλο!
Στο πέρας της ζωής μου, δεν μιλάω πολύ. Τρώω όταν πεινάω, πίνω όταν διψάω, κοιμάμαι όταν νυστάζω και εξακολουθώ να θαυμάζω το κάλος αυτής της ζωής.
Στο πέρας της ζωής μου, δεν μιλάω πολύ. Τρώω όταν πεινάω, πίνω όταν διψάω, κοιμάμαι όταν νυστάζω και εξακολουθώ να θαυμάζω το κάλος αυτής της ζωής.
Βρέθηκε ο τάφος του βασιλιά των Μυρμιδόνων, Αχιλλέα;
Κανείς δεν πίστευε όταν πριν δυο περίπου χρόνια, θα έβρισκαν σε περιοχή, κοντά στο χωριό Μαυρίλο της Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού, 2 θολωτούς τάφους, ότι ο ένας απ' αυτούς θα ανήκε στον βασιλιά των Μυρμιδόνων, Αχιλλέα.
Το θέμα, όπως αναφέρει το volcanotimes.com, παρουσιάστηκε τη Δευτέρα 2 Μαρτίου, σε εκδήλωση που έγινε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο από την έφορο Αρχαιοτήτων κ. Παπακωνσταντίνου, η οποία θα παρουσιάσει και επίσημα το θέμα σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24 Απριλίου στην αίθουσα του Κάστρου της Λαμίας.
Όπως είναι ήδη γνωστό, στην περιοχή αυτή της Δυτικής Φθιώτιδας οι έρευνες που ξεκίνησαν πριν 8 περίπου χρόνια, κατέληξαν στο ίδιο αποτέλεσμα.
Εκτός από τα αρχαία τείχη που βρέθηκαν στην περιοχή που είναι στο βουνό, ακριβώς απέναντι από το χωριό Μαυρίλο, εκεί βρίσκονται και οι πηγές του ποταμού Σπερχειού που καταλήγουν στη γέφυρα του Αγίου Γεωργίου, στο δρόμο Λαμίας - Καρπενησίου.
Να θυμίσουμε ότι ο μύθος αναφέρει ότι στα νερά αυτά η Θέτιδα, η μητέρα του, είχε βουτήξει τον Αχιλλέα όταν τον γέννησε και του έκανε άτρωτο το σώμα, εκτός από το μέρος που τον κρατούσε, την φτέρνα του.
Ο Αχιλλέας, γιος του Πηλέα, κατά τους χρόνους των Ομηρικών Επών, κυβερνούσε τη Φθία, αρχαία πόλη της Θεσσαλίας, η οποία ήταν η πρωτεύουσα του βασιλείου των Μυρμιδόνων.
Ο Αχιλλέας, γιος του Πηλέα, κατά τους χρόνους των Ομηρικών Επών, κυβερνούσε τη Φθία, αρχαία πόλη της Θεσσαλίας, η οποία ήταν η πρωτεύουσα του βασιλείου των Μυρμιδόνων.
Η ακριβής θέση της πόλης δεν είναι απόλυτα γνωστή, αν και οι περισσότεροι την ταυτίζουν με την περιοχή που εκτείνεται αριστερά και δεξιά του όρους Όρθρυς (στην περιοχή αυτή ανήκει και η περιοχή του Μαυρίλου).
Την άποψη αυτή έρχεται να στηρίξει η ύπαρξη του τείχους που βρέθηκε εκεί, Κυκλώπεια τειχοποιία ή αλλιώς Πελασγική τειχοποιία, και η οποία περιέφρασσε την αρχαία πόλη, ίχνη της οποίας βρέθηκαν σ' αυτή την περιοχή.
Μια άλλη άποψη για τη θέση της Φθίας, παρουσίασε και ο Γιάννης Κορδάτος στο έργο του «Μεγάλη ιστορία της Ελλάδας», όπου τοποθετεί τη Φθία στη νότια Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στη Λακωνία ή στη Μεσσηνία, αλλά οι ιστορικοί θεωρούν ότι ο Κορδάτος παρασυρόμενος από τη μυθολογία, που αναφέρει ότι τον Αχιλλέα, η μητέρα του τον "βούτηξε" στις πηγές της Στυγός (σε αντίθεση με τον Όμηρο που αναφέρει για τις πηγές του Σπερχειού), η οποία περιοχή βρίσκεται σήμερα στη βόρεια Πελοπόννησο, στην ανατολική πλαγιά του Χελμού.
Σ' έναν από τους δυο αυτούς τάφους, βρέθηκαν και ταυτοποιήθηκαν αντικείμενα που είχαν σχέση με τον Αχιλλέα και τα οποία θα παρουσιαστούν, όπως αναφέραμε στις 24 Απριλίου σε εκδήλωση που διοργανώνει η Ν.Α. Φθιώτιδας στο Κάστρο της Λαμίας.
Ο άλλος τάφος (δεξιά) που φαίνεται στη φωτογραφία, οι αρχαιολόγοι δεν έχουν μπορέσει, μέχρι στιγμής να βρουν σε ποιον ανήκει.
Την άποψη αυτή έρχεται να στηρίξει η ύπαρξη του τείχους που βρέθηκε εκεί, Κυκλώπεια τειχοποιία ή αλλιώς Πελασγική τειχοποιία, και η οποία περιέφρασσε την αρχαία πόλη, ίχνη της οποίας βρέθηκαν σ' αυτή την περιοχή.
Μια άλλη άποψη για τη θέση της Φθίας, παρουσίασε και ο Γιάννης Κορδάτος στο έργο του «Μεγάλη ιστορία της Ελλάδας», όπου τοποθετεί τη Φθία στη νότια Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στη Λακωνία ή στη Μεσσηνία, αλλά οι ιστορικοί θεωρούν ότι ο Κορδάτος παρασυρόμενος από τη μυθολογία, που αναφέρει ότι τον Αχιλλέα, η μητέρα του τον "βούτηξε" στις πηγές της Στυγός (σε αντίθεση με τον Όμηρο που αναφέρει για τις πηγές του Σπερχειού), η οποία περιοχή βρίσκεται σήμερα στη βόρεια Πελοπόννησο, στην ανατολική πλαγιά του Χελμού.
Σ' έναν από τους δυο αυτούς τάφους, βρέθηκαν και ταυτοποιήθηκαν αντικείμενα που είχαν σχέση με τον Αχιλλέα και τα οποία θα παρουσιαστούν, όπως αναφέραμε στις 24 Απριλίου σε εκδήλωση που διοργανώνει η Ν.Α. Φθιώτιδας στο Κάστρο της Λαμίας.
Ο άλλος τάφος (δεξιά) που φαίνεται στη φωτογραφία, οι αρχαιολόγοι δεν έχουν μπορέσει, μέχρι στιγμής να βρουν σε ποιον ανήκει.
Δεν υπάρχει δρόμος...
Η δημοσίευση ανάρτησης,
δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.
Στο μυθιστόρημά του, «Σιντάρτα», ο Χέρμαν Έσσε αφηγείται τη συνάντηση του πρωταγωνιστή με τον Βούδα, τον οποίο επικρίνει ότι επιδιώκει, μέσα από το δόγμα, να οδηγήσει τους άλλους σε στάδια εξέλιξης, που μπορούν να επιτύχουν μόνο με τη δική τους προσπάθεια:
«…δεν αμφέβαλλα ούτε στιγμή ότι ήσουν ο Βούδας και είχες επιτύχει τον υπέρτατο στόχο, τον οποίο φιλοδοξούν να φτάσουν τόσες χιλιάδες βραχμάνοι και παιδιά βραχμάνων. Κατάφερες να λυτρωθείς από τον θάνατο. Και την λύτρωση αυτή, προϊόν των αναζητήσεων που έφερες εις πέρας στον δικό σου δρόμο, την κατόρθωσες μέσα από τη σκέψη, τον διαλογισμό, την γνώση και τη φώτιση. Όχι μέσα από ένα δόγμα! Κατά την γνώμη μου, ω Υπέρτατε, κανένας δε φτάνει στη λύτρωση μέσα από ένα δόγμα. Σε κανέναν, ω Σεβάσμιε, δε θα μπορέσεις να μεταδώσεις με λόγια και μέσω ενός δόγματος, αυτό που σου συνέβη τη στιγμή ακριβώς της Φώτισής σου!».
«Είναι ανθρώπινο –και σοφό- να φοβόμαστε το άγνωστο, τουλάχιστον να είμαστε λιγάκι επιφυλακτικοί όταν προχωράμε σε μια περιπέτεια. Όμως, μόνο από τις περιπέτειες μαθαίνουμε σπουδαία πράγματα».
Το βιβλίο του εξηγεί ότι η προσωπική εξέλιξη, είναι πολύ σκληρή και πολύπλοκη δουλειά, που διαρκεί όλη τη ζωή.
Ένας δρόμος όπου δεν υπάρχουν αρκετά μονοπάτια, κυρίως επειδή τον ανοίγουν, βήμα, βήμα, οι πατημασιές του ίδιου του οδοιπόρου. Ωστόσο, σε αυτόν τον τρόπο μετάβασης προς το άγνωστο υπάρχει πολλή σοφία και αποτελεσματικότητα:
«Οι εξαιρετικότερες στιγμές μας είναι πιο πιθανό να λαμβάνουν χώρα όταν αισθανόμαστε βαθιά καταρρακωμένοι, δυστυχείς και ανικανοποίητοι. Αφού είναι μόνο σε αυτές τις στιγμές που, ωθούμενοι από το ανικανοποίητο, είμαστε ικανοί να βγούμε από τον δρόμο τον πεπατημένο και να αρχίσουμε να ψάχνουμε πιο αληθινές απαντήσεις σε άλλα μονοπάτια».
«Η αλήθεια είναι μια χώρα, χωρίς κανέναν δρόμο προς αυτήν. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να έρθει σε αυτήν μέσα από οποιονδήποτε οργανισμό, οποιοδήποτε «πιστεύω», οποιοδήποτε δόγμα, ιερωμένο ή τελετουργία, ούτε μέσα από φιλοσοφική γνώση και ψυχολογικές τεχνικές. Πρέπει κανείς να τη βρει στον καθρέπτη στον σχέσεων, μέσα από την παρατήρηση και όχι μέσα από την διανοητική ανάλυση ή ενδοσκοπική ανατομία».
Τζίντου Κρισναμούρτι
«Οι εξαιρετικότερες στιγμές μας είναι πιο πιθανό να λαμβάνουν χώρα όταν αισθανόμαστε βαθιά καταρρακωμένοι, δυστυχείς και ανικανοποίητοι. Αφού είναι μόνο σε αυτές τις στιγμές που, ωθούμενοι από το ανικανοποίητο, είμαστε ικανοί να βγούμε από τον δρόμο τον πεπατημένο και να αρχίσουμε να ψάχνουμε πιο αληθινές απαντήσεις σε άλλα μονοπάτια».
Εσύ έχεις το δρόμο σου.
Εγώ έχω τον δρόμο μου.
Όσο για τον σωστό και μοναδικό δρόμο,
είναι κάτι που δεν υπάρχει.
Νίτσε
«Η αλήθεια είναι μια χώρα, χωρίς κανέναν δρόμο προς αυτήν. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να έρθει σε αυτήν μέσα από οποιονδήποτε οργανισμό, οποιοδήποτε «πιστεύω», οποιοδήποτε δόγμα, ιερωμένο ή τελετουργία, ούτε μέσα από φιλοσοφική γνώση και ψυχολογικές τεχνικές. Πρέπει κανείς να τη βρει στον καθρέπτη στον σχέσεων, μέσα από την παρατήρηση και όχι μέσα από την διανοητική ανάλυση ή ενδοσκοπική ανατομία».
Τζίντου Κρισναμούρτι
Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...
Έμπνευση
Έμπνευση (εν + πνεύμα): ιδέα που γεννιέται στη συνείδησή μας, κάπως ξαφνικά και χωρίς την άμεση συμμετοχή της βούλησης, ως αποτέλεσμα μιας εντύπωσης ή συγκίνησης και όχι κάποιας διανοητικής προσπάθειας.
Καθένας από μας έχει εμπνεύσεις και ξαφνικές αποκαλύψεις, άλλων διαστάσεων στην καθημερινή ζωή.
Καθένας από μας έχει εμπνεύσεις και ξαφνικές αποκαλύψεις, άλλων διαστάσεων στην καθημερινή ζωή.
Τυπικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση όπου ξεχνάμε ξαφνικά το όνομα κάποιου ατόμου ή τόπου, ή οποιαδήποτε άλλη λέξη, και δεν μπορούμε να το θυμηθούμε παρ’ όλες τις προσπάθειες που καταβάλουμε. Έχουμε την εντύπωση πως η λησμονημένη λέξη «βρίσκεται στο στόμα μας», αλλά για ανεξήγητους λόγους «δεν βγαίνει έξω».
Κι όλοι μας ξέρουμε, πως η λησμονημένη λέξη κάνει ξαφνικά την εμφάνιση της, μόλις πάψουμε να την αναζητούμε ή απασχολήσουμε το μυαλό μας με κάποιο άλλο θέμα.
Η ξαφνική αποκάλυψη δεν είναι προϊόν της σκέψης. Πρόκειται για μια έμπνευση που εμφανίζεται εντελώς απροσδόκητα.
Η ξαφνική αποκάλυψη δεν είναι προϊόν της σκέψης. Πρόκειται για μια έμπνευση που εμφανίζεται εντελώς απροσδόκητα.
Άλλο ένα τυπικό παράδειγμα καθημερινής εμπειρίας της αυθόρμητης έμπνευσης, είναι τα αστεία.
Η στιγμή που συλλαμβάνουμε το πνεύμα ενός αστείου και ξεσπάμε στα γέλια, θεωρείται από το μυστικισμό της Ανατολής, μια στιγμή «φώτισης».
Η στιγμή που συλλαμβάνουμε το πνεύμα ενός αστείου και ξεσπάμε στα γέλια, θεωρείται από το μυστικισμό της Ανατολής, μια στιγμή «φώτισης».
Όλοι ξέρουμε ότι ένα αστείο, δεν μπορεί να εξηγηθεί. Η σύλληψη και το γέλιο έρχονται αυθόρμητα.
Όλοι ξέρουμε, πως αν το αστείο εξηγηθεί, παύει να είναι αστείο και δεν προκαλεί πλέον γέλιο. Μόνον η ξαφνική σύλληψη του αστείου, απελευθερώνει τον χείμαρρο του γέλιου και προσφέρει μια απερίγραπτη εσωτερική ευφορία.
Όσο περισσότερο καλλιεργημένο είναι ένα άτομο, άνδρας ή γυναίκα, τόσο περισσότερο έχει αναπτύξει το αίσθημα του χιούμορ.
Όλοι ξέρουμε, πως αν το αστείο εξηγηθεί, παύει να είναι αστείο και δεν προκαλεί πλέον γέλιο. Μόνον η ξαφνική σύλληψη του αστείου, απελευθερώνει τον χείμαρρο του γέλιου και προσφέρει μια απερίγραπτη εσωτερική ευφορία.
Όσο περισσότερο καλλιεργημένο είναι ένα άτομο, άνδρας ή γυναίκα, τόσο περισσότερο έχει αναπτύξει το αίσθημα του χιούμορ.
Ο ανεπτυγμένος άνθρωπος μπορεί να γελάσει με τα πάντα. Το σκοτεινιασμένο ακαλλιέργητο πνεύμα δυσκολεύεται να συλλάβει το αστείο και παρεξηγείται εύκολα.
Η διδασκαλία του Ζεν κοροϊδεύει τα πάντα. Είναι γεμάτη από αστείες ιστορίες και ανέκδοτα, που ασκούν το πνεύμα του σπουδαστή Ζεν και τον προετοιμάζουν έτσι για να δεχτεί την «φώτιση». Παράλληλα, στο Τάο Τε Τσίγκ διαβάζουμε τα εξής : «Όποιος δε μπορεί να γελάσει, δε μπορεί να βρει το Τάο».
πηγή-nekthl
πηγή-nekthl
Η θεωρία του Πολυσύμπαντος κερδίζει έδαφος
Παγκόσμιο ενδιαφέρον έχει προκαλέσει η ανακοίνωση της ανακάλυψης των περίφημων βαρυτικών κυμάτων, ρυτιδώσεων στον χωροχρόνο που εμφανίστηκαν μια στιγμή μετά τη Μεγάλη Έκρηξη από την οποία προέκυψε το Σύμπαν.
Η ανακάλυψη αυτών των κυμάτων προσφέρει στήριξη στη λεγόμενη θεωρία του πληθωρισμού, σύμφωνα με την οποία το νεογέννητο Σύμπαν πέρασε από μια φάση απότομης διόγκωσης.
Κεντρική ιδέα αυτής της θεωρίας είναι ότι το Σύμπαν μας είναι μόνο μία «μονάδα» μέσα σε ένα άπειρο και συνεχώς επεκτεινόμενο σύνολο ασύνδετων μεταξύ τους παράλληλων συμπάντων που αποτελούν το Πολυσύμπαν.
Την ύπαρξη του Πολυσύμπαντος προτείνουν και άλλες θεωρίες όπως η Θεωρία των Χορδών και τομείς της θεωρητικής φυσικής όπως η κβαντομηχανική.
«Αν υπάρχει πληθωρισμός υπάρχει και Πολυσύμπαν. Κάθε παρατήρηση που πιστοποιεί τον πληθωρισμό φέρνει πιο κοντά στην επαλήθευση την ύπαρξη του Πολυσύμπαντος», αναφέρει ο Αντρέι Λίντε, καθηγητής Φυσικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στις ΗΠΑ που δεν ήταν μέλος της ερευνητικής ομάδας που έκανε την ανακάλυψη.
πηγή-thecuriosityofcat
«Αν υπάρχει πληθωρισμός υπάρχει και Πολυσύμπαν. Κάθε παρατήρηση που πιστοποιεί τον πληθωρισμό φέρνει πιο κοντά στην επαλήθευση την ύπαρξη του Πολυσύμπαντος», αναφέρει ο Αντρέι Λίντε, καθηγητής Φυσικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στις ΗΠΑ που δεν ήταν μέλος της ερευνητικής ομάδας που έκανε την ανακάλυψη.
πηγή-thecuriosityofcat
Κυριακή 16 Μαρτίου 2014
Απώλεια ενέργειας και τρόποι ανάκτησής της
Όλοι έχουμε ακούσει κάποιον να παραπονιέται ότι δεν έχει όρεξη, νιώθει ευάλωτος, δεν του ταιριάζει ένας χώρος ή ένας άνθρωπος και γύρω μας βλέπουμε σε μεγάλο ποσοστό ανθρώπους που ασθενούν σωματικά ή ψυχολογικά με το παραμικρό.
Σας έχει μιλήσει κανείς ότι έχει απώλεια ενέργειας; Μάλλον ναι. Και μένα. Όμως υπάρχει μια ασάφεια σε όλες τις συζητήσεις που έχω κάνει. Οι άνθρωποι δεν είναι σίγουροι ότι γνωρίζουν πώς να μην έχουν απώλεια ενέργειας και πως να ενδυναμώνουν το ενεργειακό τους πεδίο.
Συνοπτικά,
να ένας ενδεικτικός πίνακας βοήθειας.
Απώλειες της ενέργειας μας έχουμε, όταν:
· δεν τρεφόμαστε και δεν κοιμόμαστε καλά. Όταν δεν γυμναζόμαστε καθόλου, όταν κάνουμε ουσίες και φυσικά ο βαθμός της κατάχρησης τους (κάπνισμα, ναρκωτικά, αλκοόλ).
· δεν είμαστε σε κάποιο επίπεδο δημιουργικοί
· η δουλειά μας δεν μας αρέσει και δεν κάνουμε τίποτα για αυτό
· έχουμε εμμονές
· συναναστρεφόμαστε με ανθρώπους που ενεργειακά είναι σε χαμηλότερη δόνηση από εμάς και είναι αναμενόμενο και φυσιολογικό ότι θα χρειάζονται τη δική μας ενέργεια (αυτό όμως δεν είναι σωστό, λέγεται «βαμπιρισμός», ο κάθε άνθρωπος οφείλει να βρει την πηγή φόρτισής του- παρακάτω περιγράφονται τρόποι αυτοφόρτισης, χωρίς βαμπιρισμούς)
· επιτρέπω να μου δημιουργούν ενοχές, να με χειραγωγούν, να με εκμεταλλεύονται
· είμαι ενοχικός από μόνος μου και νιώθω τύψεις συχνά για το ποιος είμαι και τι κάνω
· ρωτάω τους άλλους τη γνώμη τους για δικά μου θέματα. Είναι σαν να τους δίνω τη δύναμή μου, επειδή δεν εμπιστεύομαι αρκετά τον δικό μου εαυτό. Φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν φορές που πραγματικά όλοι έχουμε ανάγκη μια κουβέντα και τη συμβουλή των δικών μας ανθρώπων, αλλά αναφέρομαι περισσότερο στις περιπτώσεις που αυτό είναι συνήθεια, δεν κάνω τίποτα αν δεν έχω την τελική επιδοκιμασία των άλλων και κρίνομαι μόνιμα με το να με ενδιαφέρει η γνώμη τους
· παραδίνομαι και παραλύω από το φόβο
· είμαι εξαρτώμενος συναισθηματικά ή υλικά από κάποιον
· ασκώ έλεγχο = έλλειψη εμπιστοσύνης= ανησυχία= φόβος= απώλεια ενέργειας
· δημιουργώ και τρέφομαι από το δράμα
· ζω στο Matrix με χαμηλή συχνότητα
· είμαι ανασφαλής και εκτός κέντρου
· προσπαθώ πάρα πολύ για κάτι ή για κάποιον
· βλέπω τηλεόραση ή internet ή ακούω μουσική, που ενισχύει τις δραματικές καταστάσεις στη ζωή μου
· αγχώνομαι και υποφέρω από στρες
· ζω στο ΕΓΩ και στο διαχωρισμό
· δεν πιστεύω στον εαυτό μου
· με λυπούνται (αντί να με σέβονται και να με ενισχύουν. Εδώ σε ένα πολύ βαθύ σημείο βγαίνει η υπεροψία του ΕΓΩ και ο διαχωρισμός ότι «ευτυχώς που δεν είμαι στη θέση σου», άρα «είμαι ανώτερος»). Επίσης όταν επιζητώ την λύπη και τον οίκτο των άλλων, έχω πολύ χαμηλή ενέργεια. Όταν συμβαίνει αυτό, βαμπιρίζω το ενδιαφέρον τους.
· είμαι επικριτικός
· δεν έχω όρια
· αντιστέκομαι και δεν παραδίνομαι στη ροή
· παίρνω συνεχώς φάρμακα
· έχω σεξουαλική επαφή (επειδή αυτό εδώ το σημείο χρειάζεται κουβέντα και είναι πολύ παρεξηγήσιμο, έχει πολλές συνιστώσες, πότε η σεξουαλική πράξη μας δίνει και πότε μας παίρνει ενέργεια, θα έλεγα σαν γενικό κανόνα, ότι βαθιά μέσα μας μπορούμε να καταλάβουμε ποιός μας κάνει καλό και ποιός μέσα από το σεξ, μας αφαιρεί ενέργεια (όταν δεν υπάρχει αποκλειστικότητα και αληθινή σταθερή και διαχρονική αγάπη). Το σεξ είναι ο πιο εύκολος τρόπος να παραδίνουμε την ενέργειά μας και όλα όσα έχουν προαναφερθεί, σας βοηθούν να καταλάβετε τον τρόπο που γίνεται αυτό).
Πώς μπορώ να φορτίζω κάθε μέρα τον εαυτό μου με ενέργεια και να τη διατηρώ σε υψηλά επίπεδα;
Τα παρακάτω είναι εντελώς κατάλληλα για κάτι τέτοιο:
· η φύση και η ενασχόλησή μας έστω και με ένα γλαστράκι
· τα συχνά ενεργειακά μπάνια (πλύσιμο χεριών μέχρι τους αγκώνες, λαιμός, αυχένας και πρόσωπο)...
· αγαπάω..
· προσφέρω
· δημιουργώ
· υπηρετώ το συνάνθρωπο, τη φύση, τα ζώα.
· κάνω τις λεγόμενες «καλές πράξεις».
· εμπιστεύομαι και αφήνομαι χωρίς συνεχή ανησυχία στη ροή μέχρι νεωτέρας.
· βρίσκω έστω και 10' κάθε μέρα, να μείνω με τον εαυτό μου και να ειμαι καλά.
· κάνω έστω και ένα πράγμα που να με ευχαριστεί καθημερινά.
· διατηρώ την αισιοδοξία μου.
· καλλιεργώ την καλοσύνη στην καρδιά μου και την εκφράζω.
· βρίσκω κάτι που μου αρέσει και αποφασίζω να ασχοληθώ με αυτό (όχι απαραίτητα σε επαγγελματικό επίπεδο ή επειδή θα μου αποφέρει χρήματα)
· ζω στο ΕΜΕΙΣ, στην ενότητα με τα πάντα και τους πάντες.
· δεν τσακώνομαι
· καταναλώνω φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, τροφές που έρχονται από τη γη.
· δεν ματαιώνομαι
· με προστατεύω, με αγαπάω, με αγκαλιάζω, με επαινώ και με σηκώνω όταν δεν είμαι καλά
Οι αλλαγές στην ανθρωπότητα είναι γεγονός και όλοι το έχουμε παρατηρήσει σε διάφορα επίπεδα. Κάποτε ο άνθρωπος κοίταγε όλες τις εξωτερικές πηγές και εξαρτούσε την ευτυχία του από αυτές, για παράδειγμα, το χρήμα, ο γάμος, η κοινωνική θέση, η ασφάλεια κ.α. Κανείς δεν έλεγε τότε, πώς να είσαι μια αυτόφωτη οντότητα κι όλοι ενίσχυαν την μάζα...
Στροφή προς τα μέσα είναι το κλειδί για φως, ευτυχία, γαλήνη και πληρότητα.Με το άρθρο αυτό συνειδητοποιεί κανείς τους τρόπους που τον 'βαμπιρίζουν' και φυσικά πως 'βαμπιρίζει'. Δεν το έχουμε ανάγκη αυτό!
Αντιθέτως, ήρθε η ώρα να αναλάβουμε την ευθύνη του εαυτού μας και να ενηλικιωθούμε πνευματικά.
Ανάψτε το φάρο στην καρδιά σας, αφήστε το φως του να λάμπει και να γεμίζει το ΕΙΝΑΙ σας.
Χωρίς καμία προσπάθεια μπορείτε να είστε ορατοί από χιλιόμετρα μακριά, να φωτίζετε τους άλλους και όλοι μαζί να είμαστε υγιείς και ευτυχισμένοι άνθρωποι που συνυπάρχουμε στον πλανήτη μας.
πηγή-gateoflight (προσαρμογή)
Χτίζετε γέφυρες ή φράκτες;
Mια φορά κι έναν καιρό, μάλωσαν δύο αδέλφια που ζούσαν σε γειτονικές φάρμες. Ήταν το πρώτο σοβαρό ρήγμα στη σχέση τους.
Για 40 χρόνια, εργάζονταν μαζί ως γεωργοί, μοιράζονταν χωρίς κανένα πρόβλημα τα γεωργικά μηχανήματα και συνεργάζονταν αρμονικά για την εμπορία των προϊόντων τους.
Όμως, η μακρά συνεργασία τους διεκόπη απότομα. Η διένεξη ξεκίνησε από μια μικρή παρεξήγηση, εξελίχθηκε σε μια σημαντική διαφορά, και τελικά κατέληξε σε ανταλλαγή πικρών λόγων.
Ένα πρωί κάποιος χτύπησε την πόρτα του μεγαλύτερου αδελφού. Εκείνος άνοιξε και αντίκρισε έναν άνθρωπο με την εργαλειοθήκη ενός ξυλουργού.
«Ψάχνω για δουλειά λίγων ημερών» είπε. «Ίσως έχετε ανάγκη για κάποιες μικροεργασίες και θα μπορούσα να σας φανώ χρήσιμος».
«Πράγματι», αναφώνησε ο μεγαλύτερος αδελφός. «Έχω μια δουλειά για σένα. Κοίταξε σε εκείνο τον κολπίσκο στο απέναντι αγρόκτημα. Αυτός είναι ο γείτονάς μου. Στην πραγματικότητα, είναι ο μικρότερος αδερφός μου. Μέχρι την περασμένη εβδομάδα υπήρχε ένα χωράφι ανάμεσα μας.
Όμως, έσκαψε με την μπουλντόζα του μέχρι το ανάχωμα του ποταμού και τώρα υπάρχει ένα ποταμάκι ανάμεσα μας. Λοιπόν, μπορεί να κατάφερε να μ’ εκνευρίσει, αλλά εγώ θα κάνω κάτι χειρότερο.»
«Βλέπεις αυτή τον σωρό με ξύλα στο στάβλο; Θέλω να φτιάξεις ένα ψηλό φράχτη. Δεν θέλω να ξαναδώ το πρόσωπό του».
Ο ξυλουργός απάντησε: «Νομίζω ότι καταλαβαίνω την κατάσταση. Πιστεύω ότι μπορώ να τα καταφέρω και ότι στο τέλος θα ευχαριστηθείς με τη δουλειά μου».
Ο μεγαλύτερος αδελφός έπρεπε να πάει στην πόλη γα να τελειώσει κάποιες δουλειές. Έτσι, βοήθησε τον ξυλουργό να μεταφέρει τα ξύλα, και έφυγε για την πόλη.
Ο ξυλουργός εργάστηκε σκληρά κατά τη διάρκεια της μέρας. Λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, όταν ο γεωργός επέστρεψε, ο ξυλουργός είχε μόλις τελειώσει τη δουλειά του.
Τα μάτια του αγρότη γούρλωσαν από αυτό που αντίκρισε. Δεν είχε κατασκευαστεί ο φράχτης που είχε ζητήσει.
Ο ξυλουργός απάντησε: «Νομίζω ότι καταλαβαίνω την κατάσταση. Πιστεύω ότι μπορώ να τα καταφέρω και ότι στο τέλος θα ευχαριστηθείς με τη δουλειά μου».
Ο μεγαλύτερος αδελφός έπρεπε να πάει στην πόλη γα να τελειώσει κάποιες δουλειές. Έτσι, βοήθησε τον ξυλουργό να μεταφέρει τα ξύλα, και έφυγε για την πόλη.
Ο ξυλουργός εργάστηκε σκληρά κατά τη διάρκεια της μέρας. Λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, όταν ο γεωργός επέστρεψε, ο ξυλουργός είχε μόλις τελειώσει τη δουλειά του.
Τα μάτια του αγρότη γούρλωσαν από αυτό που αντίκρισε. Δεν είχε κατασκευαστεί ο φράχτης που είχε ζητήσει.
Αντί για τον φράχτη, υπήρχε μια γέφυρα από την μια μεριά του ρέματος μέχρι την άλλη.
Εκείνη την ώρα, είδε από την άλλη μεριά της γέφυρας, να έρχεται προς το μέρος του ο γείτονας, ο νεώτερος αδελφός του. Όταν τον πλησίασε, άπλωσε τα χέρια του και αναφώνησε:
«Είσαι ο καλύτερος αδελφός που θα μπορούσα να είχα. Μετά από όλα όσα έχω κάνει και έχω πει εναντίον σου, έχτισες μια γέφυρα ανάμεσα μας».
Εκείνη την ώρα, είδε από την άλλη μεριά της γέφυρας, να έρχεται προς το μέρος του ο γείτονας, ο νεώτερος αδελφός του. Όταν τον πλησίασε, άπλωσε τα χέρια του και αναφώνησε:
«Είσαι ο καλύτερος αδελφός που θα μπορούσα να είχα. Μετά από όλα όσα έχω κάνει και έχω πει εναντίον σου, έχτισες μια γέφυρα ανάμεσα μας».
Τα δύο αδέλφια αγκαλιάστηκαν, μετανιωμένα για ότι είχε συμβεί ανάμεσα τους. Γύρισαν και είδαν τον ξυλουργό να σηκώνει την εργαλειοθήκη και να την κρεμάει στον ώμο του.
«Όχι, μη φεύγεις, περίμενε! Μείνε λίγες ημέρες. Έχω κι άλλες εργασίες για σένα», είπε ο μεγαλύτερος αδελφός.
«Θα ήθελα πολύ να μείνω», είπε ο ξυλουργός, «αλλά έχω να χτίσω κι άλλες γέφυρες».
πηγή-gateoflight
«Όχι, μη φεύγεις, περίμενε! Μείνε λίγες ημέρες. Έχω κι άλλες εργασίες για σένα», είπε ο μεγαλύτερος αδελφός.
«Θα ήθελα πολύ να μείνω», είπε ο ξυλουργός, «αλλά έχω να χτίσω κι άλλες γέφυρες».
Μια εκπληκτική αλληγορική ιστορία… Η βασίλισσα και οι 4 σύντροφοι της
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια βασίλισσα, που είχε 4 συντρόφους.
Πάνω απ' όλους έδειχνε αδυναμία στον τέταρτο. Τον στόλιζε με ακριβά ρούχα, του χάριζε πάντα τα καλύτερα, τον στόλιζε με κοσμήματα, του φορούσε αρώματα και του φερόταν πολύ γενναιόδωρα..
Ο τρίτος σύντροφος της βασίλισσας είχε μεγάλη αυτοπεποίθηση, ήταν αλαζών, όμως εκείνη τον αγαπούσε και τον σύστηνε με υπηρηφάνεια στον κύκλο της και φοβόταν μήπως κάποια μέρα, θα την άφηνε για άλλη γυναίκα..
Ο δεύτερος σύντροφος της ήταν πάντα ευγενικός κι υπομονετικός μαζί της. Όταν εκείνη αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα, ήξερε ότι μπορούσε να βασιστεί πάνω του, ότι θα την άκουγε και θα τη βοηθούσε στην λύση του.
Ο πρώτος αν και ήταν πιστός σαν σκυλί και βρισκόταν πάντα δίπλα της, εκείνη δεν του έδινε σημασία, τον παραμελούσε, τον ειρωνευόταν και τον έδιωχνε από κοντά της.
Και μια μέρα, η βασίλισσα αρρώστησε βαριά και κατάλαβε πως θα πεθάνει. Σκέφτηκε τότε πως είχε 4 συντρόφους, όμως σε λίγο δε θα'χε κανέναν.
Έτσι τους φώναξε όλους μπροστά της και ρώτησε πρώτα τον τέταρτο που ήταν η μεγάλη της αδυναμία:
"Σ' αγάπησα περισσότερο από τους άλλους, σε είχα πάντα στα πλούτη, ντυμένο με τα πιο όμορφα ρούχα και μες την καλοπέραση, δε σου χάλασα ποτέ χατίρι. Τώρα που πεθαίνω, θα με ακολουθήσεις για να έχω παρέα, εκεί που πάω;"
"Δεν υπάρχει περίπτωση! Εσύ τον δρόμο σου κι εγώ τον δικό μου." απάντησε εκείνος κοφτά και την παράτησε σύξυλη. Τα λόγια του την πλήγωσαν σα μαχαίρι στην καρδιά.
Μετά ρώτησε τον τρίτο σύντροφό της. "Σ 'αγάπησα σ όλη μου τη ζωή και πάντα γύρευα την συντροφιά σου. Τώρα που πεθαίνω, θα με ακολουθήσεις στο θάνατο;"
"Όχι, φυσικά", απάντησε εκείνος. "Η ζωή είναι πολύ ωραία για να την αφήσω. Όταν πεθάνεις, θα παντρευτώ μια άλλη." Η Βασίλισσα ένοιωσε να της κόβεται η αναπνοή και η καρδιά της βούλιαξε...
Ύστερα, ρώτησε τον δεύτερο σύντροφό της.
"Πάντα ερχόμουν σε σένα για βοήθεια και πάντα ήσουν εκεί για μένα. Όταν πεθάνω, θα με ακολουθήσεις για να μου κρατάς συντροφιά?"
"Λυπάμαι, δε μπορώ να σε βοηθήσω τώρα. Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να 'περπατήσω' μαζί σου μέχρι τον τάφο σου.", απάντησε το παλικάρι κάνοντας την καρδιά της να ραγίσει από θλίψη...
Τότε, ακούστηκε μια φωνή: "Εγώ βασίλισσα μου θα έρθω μαζί σου! Θα σε ακολουθήσω όπου κι αν πας!"
Θρηνώντας η βασίλισσα: "Αχ τι λάθος που έκανα η δύστυχη, έπρεπε να σε είχα προσέξει περισσότερο, όταν είχα την ευκαιρία!", είπε και ξεψύχησε .
Ήταν ήδη πολύ αργά.
Εδώ τελειώνει το παραμύθι και αρχίζει η πραγματικότητα.
Η Βασίλισσα είσαι εσύ και έχεις 4 συντρόφους στη ζωή σου
Ο τέταρτος σύντροφος σου είναι το ΣΩΜΑ σου. Όση προσοχή κι αγάπη κι αν του δώσεις, όσα κι αν του προσφέρεις, όσο κι αν το στολίσεις, όση αδυναμία κι αν του δείξεις, όταν έρθει η στιγμή και πεθάνεις, θα σε εγκαταλείψει χωρίς οίκτο.
Ο δεύτερος σύντροφος σου είναι η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΣΟΥ. Όσο κι αν βρίσκονται κοντά σου, την ύστατη ώρα, μόνο να σε ξεπροβοδίσουν μέχρι τον τάφο σου μπορούν, όχι όμως να έρθουν μαζί σου.
Καλλιέργησέ το, δυνάμωσέ το, διατήρησέ το ζωντανό,
καθώς θα σε συντροφεύει για πάντα...
Φιλόσοφος του Μεσαίωνα, «προέβλεψε» το Big Bang;
Τι υποστηρίζει ομάδα σύγχρονων φυσικών,
από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Ιταλία
Ο Τομ ΜακΛις του Πανεπιστημίου Ντέραμ και οι συνεργάτες του «μετέφρασαν» σε σύγχρονες εξισώσεις το λατινικό κείμενο του έργου "De Luce" (Περί του Φωτός), που έγραψε ο Ρόμπερτ (ή Ροβέρτος) Γκροσετέστε το 1225, και διαπίστωσαν με έκπληξη, σύμφωνα με το "New Scientist", ότι, μεταξύ άλλων, είχε με τον τρόπο του προβλέψει την ιδέα του Big Bang και του πολυσύμπαντος.
Όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο Ρόμπερτ Γκροσετέστε μελετούσε τα προσφάτως ανακαλυφθέντα ξανά από τους Ευρωπαίους έργα του Αριστοτέλη, τα οποία εξηγούσαν την κίνηση των άστρων θέτοντας τη Γη στο επίκεντρο εννέα ομόκεντρων ουράνιων σφαιρών.
Στο "De Luce" ο Γκροσετέστε πρότεινε πως το σύμπαν ξεκίνησε με μια ισχυρή λάμψη (Θεϊκού) φωτός, που στη συνέχεια, εκκινώντας από αυτό το κεντρικό μικροσκοπικό σημείο, ώθησε τα πάντα προς τα έξω ώσπου να δημιουργηθεί μια μεγάλη σφαίρα - μια ανάλυση που θυμίζει τη σύγχρονη θεωρία της «Μεγάλης Έκρηξης» (Big Bang) που δημιούργησε το σύμπαν.
Επίσης ο Ρ. Γκροσετέστε υπέθεσε ότι το φως (ενέργεια) και η ύλη ήσαν ενωμένα (μια αντίληψη που παραπέμπει στη σύγχρονη αντίληψη περί ύλης-ενέργειας), ενώ όταν ο αρχικός παλμός της επέκτασης του φωτός - ύλης έφτασε σε μια ορισμένη ελάχιστη πυκνότητα, τότε εισήλθε σε μια «τέλεια κατάσταση» και σταμάτησε να επεκτείνεται (κάτι που θυμίζει τη σύγχρονη θεωρία του «πληθωρισμού» για την απότομη διαστολή του σύμπαντος κατά την αρχική φάση αμέσως μετά την «Μεγάλη Έκρηξη»).
Σύμφωνα με το μεσαιωνικό κείμενο, στη συνέχεια αυτή η τέλεια σφαίρα εξέπεμψε μια διαφορετική μορφή φωτός («λούμεν»), που εξαπλώθηκε προς το εσωτερικό της πρωταρχικής σφαίρας και δημιούργησε μια νέα πιο πυκνή κρυσταλλική σφαίρα, η οποία εξέπεμψε το δικό της φως κ.ο.κ., ώσπου -μετά από διαδοχικές φάσεις συμπύκνωσης της ύλης- να δημιουργηθεί μια σειρά από ομόκεντρες ουράνιες σφαίρες. Τελικά, από ένα πυρήνα «ατελούς» ύλης που είχε απομείνει από την όλη διαδικασία, δημιουργήθηκε η Γη.
Οι φυσικοί περιέγραψαν σε ένα μαθηματικό μοντέλο με διαφορικές εξισώσεις όλη αυτή την φανταστική περιγραφή και βρήκαν ότι πράγματι προέκυψε στον υπολογιστή τους ακριβώς το είδος του σύμπαντος που περιέγραψε ο Ρόμπερτ Γκροσετέστε: μία αρχική ώθηση εκ των έσω που γέννησε μια μεγάλη ουράνια σφαίρα και, έπειτα, η δημιουργία διαδοχικών μικρότερων ομόκεντρων σφαιρών, από τα έξω προς τα μέσα.
Χωρίς να το συνειδητοποιεί ο μεσαιωνικός φιλόσοφος, όπως είπε ο Τομ ΜακΛις, το σχολαστικό σύμπαν του είχε προβλέψει το πολυσύμπαν, την -ακόμα αναπόδεικτη- θεωρία ότι υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός από σύμπαντα, έτσι ώστε το κάθε τι να είναι δυνατό σε κάποιο από αυτά. Αν κανείς αλλάξει μια κρίσιμη παράμετρο στο «μοντέλο» του Ρ. Γκροσετέστε, τον τρόπο που το φως (ενέργεια) και η ύλη είναι ενωμένα, προκύπτει ένας διαφορετικός αριθμός από ουράνιες σφαίρες στο σύμπαν του.
Όπως σχολίασε ο επιφανής κοσμολόγος Άβι Λόεμπ, του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ - Σμιθσόνιαν, «όταν κάποτε οι μελλοντικές γενιές των κοσμολόγων θα έχουν καλύτερη κατανόηση για τον «πληθωρισμό» (του σύμπαντος), ίσως δουν τη δική μας τωρινή κοσμοθεωρία με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που εμείς βλέπουμε την κοσμοθεωρία του Ρόμπερτ Γκροσετέστε. Έχουμε κάνει αρκετή πρόοδο από τον 13ο αιώνα, έχουμε όμως ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε».
Η επιστημονική εργασία έγινε δεκτή για δημοσίευση στο περιοδικό "Proceedings of Royal Society A" της Βασιλικής Εταιρίας επιστημών της Βρετανίας, ενώ η προδημοσίευσή της βρίσκεται στη διεύθυνση: arxiv.org/abs/1403.0769
Επίσης ο Ρ. Γκροσετέστε υπέθεσε ότι το φως (ενέργεια) και η ύλη ήσαν ενωμένα (μια αντίληψη που παραπέμπει στη σύγχρονη αντίληψη περί ύλης-ενέργειας), ενώ όταν ο αρχικός παλμός της επέκτασης του φωτός - ύλης έφτασε σε μια ορισμένη ελάχιστη πυκνότητα, τότε εισήλθε σε μια «τέλεια κατάσταση» και σταμάτησε να επεκτείνεται (κάτι που θυμίζει τη σύγχρονη θεωρία του «πληθωρισμού» για την απότομη διαστολή του σύμπαντος κατά την αρχική φάση αμέσως μετά την «Μεγάλη Έκρηξη»).
Σύμφωνα με το μεσαιωνικό κείμενο, στη συνέχεια αυτή η τέλεια σφαίρα εξέπεμψε μια διαφορετική μορφή φωτός («λούμεν»), που εξαπλώθηκε προς το εσωτερικό της πρωταρχικής σφαίρας και δημιούργησε μια νέα πιο πυκνή κρυσταλλική σφαίρα, η οποία εξέπεμψε το δικό της φως κ.ο.κ., ώσπου -μετά από διαδοχικές φάσεις συμπύκνωσης της ύλης- να δημιουργηθεί μια σειρά από ομόκεντρες ουράνιες σφαίρες. Τελικά, από ένα πυρήνα «ατελούς» ύλης που είχε απομείνει από την όλη διαδικασία, δημιουργήθηκε η Γη.
Οι φυσικοί περιέγραψαν σε ένα μαθηματικό μοντέλο με διαφορικές εξισώσεις όλη αυτή την φανταστική περιγραφή και βρήκαν ότι πράγματι προέκυψε στον υπολογιστή τους ακριβώς το είδος του σύμπαντος που περιέγραψε ο Ρόμπερτ Γκροσετέστε: μία αρχική ώθηση εκ των έσω που γέννησε μια μεγάλη ουράνια σφαίρα και, έπειτα, η δημιουργία διαδοχικών μικρότερων ομόκεντρων σφαιρών, από τα έξω προς τα μέσα.
Χωρίς να το συνειδητοποιεί ο μεσαιωνικός φιλόσοφος, όπως είπε ο Τομ ΜακΛις, το σχολαστικό σύμπαν του είχε προβλέψει το πολυσύμπαν, την -ακόμα αναπόδεικτη- θεωρία ότι υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός από σύμπαντα, έτσι ώστε το κάθε τι να είναι δυνατό σε κάποιο από αυτά. Αν κανείς αλλάξει μια κρίσιμη παράμετρο στο «μοντέλο» του Ρ. Γκροσετέστε, τον τρόπο που το φως (ενέργεια) και η ύλη είναι ενωμένα, προκύπτει ένας διαφορετικός αριθμός από ουράνιες σφαίρες στο σύμπαν του.
Όπως σχολίασε ο επιφανής κοσμολόγος Άβι Λόεμπ, του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ - Σμιθσόνιαν, «όταν κάποτε οι μελλοντικές γενιές των κοσμολόγων θα έχουν καλύτερη κατανόηση για τον «πληθωρισμό» (του σύμπαντος), ίσως δουν τη δική μας τωρινή κοσμοθεωρία με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που εμείς βλέπουμε την κοσμοθεωρία του Ρόμπερτ Γκροσετέστε. Έχουμε κάνει αρκετή πρόοδο από τον 13ο αιώνα, έχουμε όμως ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε».
Η επιστημονική εργασία έγινε δεκτή για δημοσίευση στο περιοδικό "Proceedings of Royal Society A" της Βασιλικής Εταιρίας επιστημών της Βρετανίας, ενώ η προδημοσίευσή της βρίσκεται στη διεύθυνση: arxiv.org/abs/1403.0769
Διαψεύδεται η δενδροχρονολόγηση, για την έκρηξη της Θήρας
Νέα μελέτη επιβεβαιώνει την παραδοσιακή άποψη,
ότι το ηφαίστειο εξερράγη στη διάρκεια του 16ου αιώνα π.Χ.
Η διάσημη καλδέρα της Σαντορίνης πρέπει να σχηματίστηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.
(Φωτογραφία: NOAA )
(Φωτογραφία: NOAA )
Ζυρίχη
Το ηφαίστειο της Σαντορίνης εξερράγη τον 16ο αιώνα π.Χ., δείχνει νέα διεθνής έρευνα, η οποία καταρρίπτει προηγούμενες εκτιμήσεις με βάση τη δενδροχρονολόγηση, σύμφωνα με τις οποίες η έκρηξη είχε συμβεί έναν αιώνα νωρίτερα.
Διχασμένοι οι επιστήμονες
Η ακριβής χρονολόγηση της διάσημης έκρηξης στο προϊστορικό Αιγαίο έχει διχάσει τους επιστήμονες εδώ και χρόνια. Η μεγάλη φυσική καταστροφή -με τις σημαντικές ιστορικές επιπτώσεις της- εκτιμάται ότι συνέβη πριν από 3.500 έως 3.600 χρόνια.
Η παραδοσιακή άποψη, η οποία επιβεβαιώνεται από τη νέα μελέτη, είναι ότι το ηφαίστειο εξερράγη κάποια στιγμή στη διάρκεια του 16ου αιώνα π.Χ. Νεότερες εκτιμήσεις μετά τη δεκαετία του '80 πρότειναν ότι η έκρηξη έλαβε χώρα τον 17ο αιώνα π.Χ. Τα τελευταία στοιχεία για αυτή την άποψη προήλθαν από δανική μελέτη, η οποία χρησιμοποίησε τη μέθοδο της χρονολόγησης του άνθρακα-14 σε ξύλα από ελιές την εποχή της έκρηξης.
Όμως νέα μελέτη αντιτείνει ότι η ραδιοχρονολόγηση με άνθρακα-14 μεμονωμένων κομματιών ελιάς, σκεπασμένων από ηφαιστειακές στάχτες, είναι πολύ αναξιόπιστη μέθοδος. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Πάολο Κερουμπίνι του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Ερευνών Δασών και Χιονιού, μελέτησαν πολλούς γέρικους κορμούς ελαιόδενδρων από την Ελλάδα και την υπόλοιπη νότια Ευρώπη.
«Η ανάλυση δειγμάτων ξύλου έχει νόημα μόνο αν μπορεί να αποδειχτεί ότι τα εν λόγω δέντρα ήσαν ακόμα ζωντανά τη στιγμή της έκρηξης. Όμως στην περίπτωση των γέρικων ελαιόδενδρων στην περιοχή της Μεσογείου, δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο νεκρά κλαδιά να μένουν πεσμένα για αρκετές δεκαετίες», δήλωσε ο Κερουμπίνι.
Οι ελιές δεν λένε αλήθεια
Όπως είπε, για μια πραγματικά σωστή χρονολόγηση με άνθρακα-14, θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί μια διεθνής καμπύλη αναφοράς, η οποία, στην προκειμένη περίπτωση της Σαντορίνης, πρέπει να βασίζεται σε μετρήσεις δενδροχρονολόγησης (δακτυλίων στο εσωτερικό των κορμών) από δένδρα ηλικίας μεγαλύτερης των 4.000 ετών.
Ο Κερουμπίνι ανέλυσε δείγματα ξύλου από πολλές ελιές της νοτίου Ευρώπης και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ελαιόδενδρα συχνά παράγουν πολλούς ψευδο-δακτύλιους στο εσωτερικό τους, πράγμα που μπερδεύει την πραγματική ηλικία τους, γεγονός που δείχνει τα περιορισμένα όρια της δενδροχρονολόγησης.
Αυτό, όπως είπε, συμβαίνει ιδιαίτερα σε θερμά μέρη όπως η Σαντορίνη με τις συχνές ξηρές περιόδους τα καλοκαίρια και τους χειμώνες σαν άνοιξη, που έχουν ως αποτέλεσμα να παράγουν μπερδεμένους δακτύλιους μέσα στους κορμούς και έτσι να προκαλούν σύγχυση ακόμα και στους ειδικούς. Ενδεικτικά, ανέφερε, ότι ένα κομμάτι ξύλου ελιάς που χρονολογείται πως έχει ηλικία 72 ετών, στην πραγματικότητα μπορεί να είναι μόνο 30.
Τυφλό τεστ σε ελαιόδενδρα της Σαντορίνης
Ο Κερουμπίνι πήρε δείγματα από ελαιόδενδρα που βρίσκονται σήμερα στη Σαντορίνη και έκανε ένα «τυφλό τεστ», δίνοντάς τα ίδια ακριβώς σε δέκα ειδικούς σε πέντε εργαστήρια δενδροχρονολόγησης σε διάφορες χώρες. Η συγκριτική ανάλυση ανέδειξε το πρόβλημα: οι μετρήσεις των δακτυλίων διέφεραν πάνω από 44% μεταξύ των εργαστηρίων.
Με αυτό το δεδομένο, η νέα μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν είναι ρεαλιστικό να θεωρείται ακριβής μια χρονολόγηση της έκρηξης του ηφαιστείου της Σαντορίνης, η οποία βασίζεται μόνο σε ένα κομμάτι ελιάς από την εποχή εκείνη.
Πρέπει επομένως να δεχθούμε την εκτίμηση ότι η εντυπωσιακή καλδέρα του νησιού δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.
Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Antiquity.
Τυφλό τεστ σε ελαιόδενδρα της Σαντορίνης
Ο Κερουμπίνι πήρε δείγματα από ελαιόδενδρα που βρίσκονται σήμερα στη Σαντορίνη και έκανε ένα «τυφλό τεστ», δίνοντάς τα ίδια ακριβώς σε δέκα ειδικούς σε πέντε εργαστήρια δενδροχρονολόγησης σε διάφορες χώρες. Η συγκριτική ανάλυση ανέδειξε το πρόβλημα: οι μετρήσεις των δακτυλίων διέφεραν πάνω από 44% μεταξύ των εργαστηρίων.
Με αυτό το δεδομένο, η νέα μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν είναι ρεαλιστικό να θεωρείται ακριβής μια χρονολόγηση της έκρηξης του ηφαιστείου της Σαντορίνης, η οποία βασίζεται μόνο σε ένα κομμάτι ελιάς από την εποχή εκείνη.
Πρέπει επομένως να δεχθούμε την εκτίμηση ότι η εντυπωσιακή καλδέρα του νησιού δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.
Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Antiquity.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)