«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).


"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).

Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.

Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.


ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2016

Δείτε ένα παιδί και θα δείτε πως θέλει ο Θεός να ξαναγίνετε...






Βλέποντας ένα παιδί να τρέχει αντιλαμβάνεται κανείς την ανεμελιά του. Αυτήν την αίσθηση ελευθερίας που αποπνέει ο κάθε του βηματισμός. Τρέχει και αναδύεται το άρωμα της παιδικής του αρχοντιάς. Μιας αρχοντιάς γεμάτη καθαρότητα, απλότητα, αμνησικακία, αγάπη.

Ο Χριστός μας προτρέπει όλους να γίνουμε σαν τα παιδιά. «Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ ᾿Ιησοῦ λέγοντες· τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν; καὶ προσκαλεσάμενος ὁ ᾿Ιησοῦς παιδίον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ εἶπεν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν». (Ματθ. 18,1)

Χρειάζεται λοιπόν να μιμηθούμε τα παιδιά. Όχι στην μωρία τους, αλλά στην ταπείνωσή τους, στην απαθή τους συμπεριφορά. Καλούμαστε όμως συγχρόνως και να μην κλείσουμε την ανάβαση τους πάνω σε κάποιο νοητό ουράνιο τόξο που αναγεννά τον πόθο για το υπέρλογο και άπειρο…

Τα παιδιά τρέχουν πολλές φορές χωρίς κάποιο στόχο. Έτσι τουλάχιστον μας δείχνουν. Όμως ο σκοπός τους δεν είναι να φτάσουν κάπου μέσα στον χώρο. Τις περισσότερες φορές απλά θέλουν να παραμείνουν -τρέχοντας- στην δική τους χώρα, στην χώρα της αθωότητας.

Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν δυστυχώς χάνουν την έμφυτη απλότητά τους. Εγκλωβίζονται στον «καθωσπρεπισμό» των μεγάλων, στην σοβαροφάνεια που «επιβάλλεται» λόγο της θέσεώς τους. Μεγαλώνουμε και όμως μικραίνουμε. Μεγαλώνουμε και όμως γινόμαστε πιο άσοφοι. Μεγαλώνουμε και όμως γινόμαστε πιο ανεύθυνοι μπροστά στην Ζωή. Μεγαλώνουμε και μεγαλώνουν και τα πάθη μας αντί να αυξάνουν οι αρετές μας, μεγαλώνουν οι ιδιοτροπίες μας και ο εγωισμός μας και χάνονται η σοφία και η σύνεση.

Σίγουρα οι μεγαλύτεροι κατέχουν περισσότερες γνώσεις απ’ ότι τα παιδιά, όμως το θέμα είναι κατά πόσο βιώνουν την Αλήθεια. Οι γνώσεις από μόνες τους δεν μας οφελούν εάν μένουμε σ’ αυτές. Δεν θα πρέπει να είναι ζήτουμενο των ανθρώπων οι γνώσεις, αλλά η Αλήθεια. Διότι τελικά η Αλήθεια σε ελευθερώνει από τα δεσμά της φθοράς. «Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ιω. 8,32).

Η Αλήθεια είναι αυτή που σε εισάγει μέσα στην Αγάπη. Και βλέποντας ένα παιδί να τρέχει, βλέπεις να αναδύεται αυτή η Αλήθεια, η παρουσία της Χάρης του Θεού μέσα στην καθαρή καρδιά, μέσα στην ύπαρξη που δημιουργήθηκε κατ’εικόνα Του.

Αυτή η βιωματική απουσία του «εγώ» -που δυστυχώς δίνει το παρόν στις περισσότερες ηλικιωμένες καρδιές- είναι το κύριο χαρακτηριστικό μιας παιδικής ανθρώπινης ύπαρξης.

Με ιχνηλάτη αυτόν τον παιδικό βηματισμό καλούμαστε και εμείς, οι μεγαλύτεροι, να βαδίσουμε στο μονοπάτι που οδηγεί στον Ουρανό. Με εφόδια την καθαρή καρδιά, ένα ταπεινό βλέμμα και ένα ελεύθερο χαρούμενο βήμα, μακριά από τις μικρότητες που η κοινωνία των μεγάλων έχει εφεύρει.

Όσο μεγαλώνει κανείς τόσο περισσότερο παιδί πρέπει να γίνεται…όχι στις ιδιοτροπίες και στην μωρία, αλλά στην ανεξικακία, στην ταπείνωση και στην καθαρότητα.

Πολλές φορές δυστυχώς αντί οι γέροι να γίνονται σαν τα παιδιά, κάνουμε τα παιδιά μας να συμπεριφέρονται σαν γέρους.

Αφήστε τα παιδιά να πλησιάσουν περισσότερο τον Χριστό και τους μεγάλους να διδαχτούν από τα παιδιά.

Δεν θέλω να βλέπω απλά μικρούς δύστροπους ανθρώπους που η κοινωνιά μας διαμορφώνει. Θέλω να βλέπω παιδιά…

Δείτε ένα παιδί και θα δείτε πως θέλει ο Θεός να γίνουμε… ή μάλλον να ξαναγίνουμε.

Τρέξτε μαζί με ένα παιδί και θα οδηγηθείτε στον κόσμο μιας ανέλπιστης ελευθερίας που μπορεί να προσφέρει μόνο η Αλήθεια, δηλαδή ο Χριστός.

Γιατί εκεί, στο ανέμελο βήμα ενός μικρού μας αδελφού αποκαλύπτεται η Ανθρωπότητα, αποκαλύπτεται η Ανατολή μιας Ανέσπερης Ζωής που καρτερεί να την προφτάσεις και εσύ…

αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Με Παρρησία

Διαβάστε περισσότερα... »

Η Ετυμολογία Του Ονόματος «ΑΣΙΑ»







Ο Όμηρος και στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια αγνοεί το όνομα «Ασία» είτε ως τοπωνύμιο είτε ως θεωνύμιο ή ανθρωπωνύμιο. Ο Ησίοδος (Θεογονία, στ. 359) αποδίδει το όνομα «Ασίη» σε μία εκ των Ωκεανίδων.

Η λέξη ως γεωγραφικός χώρος αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (Ιστορίης Απόδεξις, 1, 4, 4), για να προσδιορίση αυτήν την περιοχή, που σήμερα λέγεται «Μικρά Ασία» και ένα μικρό μέρος της σήμερα ονομαζόμενης ασιατικής ηπείρου, όπως φαίνεται στον επόμενο χάρτη, που απηχεί τις απόψεις του.

Αρχικά το όνομα αυτό προσδιόριζε την ανατολική όχθη του Αιγαίου, μια περιοχή γνωστή στους Χετταίους ωςAssuwa, όπως φαίνεται στον χάρτη που ακολουθεί.

Στις αρχές των κλασικών χρόνων, οι Έλληνες άρχισαν να χρησιμοποιούν τον όρο «Ασία» για να αναφέρωνται σε όλη την περιοχή που είναι γνωστή σήμερα ως Μικρά Ασία και ανατολικώτερα στην Περσία.

Για την προέλευση της λέξεως «Ασία» έχουν προταθή δύο δυνατότητες:

α) Θα μπορούσε να έχη προέλθει από την ελληνική λέξη «Άσις», που απαντάται στον Όμηρο (Ιλιάς,ραψωδία Φ στ. 321) και σημαίνει «λάσπη» και «πηλός» (βλέπε Ευστάθιον, Επιστολή επί ταις Διονυσίου του περιηγητού παρεκβολαίς, 620). Σύμφωνα με αυτή την σημασία το επίθετο «Άσιος, Ασία, Άσιον» σημαίνει «λασπώδης» και στην προκειμένη περίπτωση «Ασία Γη» σημαίνει την λασπώδη και αργιλώδη περιοχή των ανατολικών ακτών του Αιγαίου.

β) Θα μπορούσε να έχη προέλθει από την Χεττιτική λέξη «Asu», που σημαίνει «ανατολή» ή «φως». Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία «Ασία» σημαίνει «Ανατολική χώρα».

Πιθανόν όμως και η ελληνική λέξη «Άσις» και η χεττιτική λέξη «Asu» να σχετίζονται μεταξύ τους και αμφότερες να προέρχονται από κάποιαν άγνωστη σε μένα πανάρχαια ρίζα.

Παναγιώτης Μητροπέτρος


πηγή-palaixthon.gr
Διαβάστε περισσότερα... »

Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2016

Γιατί βγάζει τη γλώσσα ο Einstein;


Τυχαία πόζα, βαρεμάρα ή συμβολισμός;

Αυτή η πόζα εκφράζει την αποστροφή που είχε να δεχτεί την εξουσία και τις εντολές


Είναι 14 Μαρτίου του 1951 και είναι και τα γενέθλιά του. Ο Albert Einstein έχει κανονίσει να τα γιορτάσει με φίλους στο κλαμπ του Princeton, δίπλα στο ομώνυμο Πανεπιστήμιο στο New Jersey. Αφού έσβησε τα 72 του κεράκια, σηκώθηκε να φύγει με ένα φιλικό ζευγάρι που θα τον πήγαινε στο σπίτι με το αυτοκίνητο. 

Ο φίλος του καθηγητής Frank Aydelotte με την γυναίκα του τρόμαξαν ανοίγοντας την πόρτα του κλαμπ με τα δεκάδες φλας που άστραφταν πάνω στον Einstein. Τους ακολουθούν σπρώχνοντας μέχρι το αυτοκίνητο. Ο Einstein είναι χαλαρός αλλά εμφανώς κουρασμένος και θέλει απλώς να επιστρέψει στο σπίτι του. Από το πρωί οι φωτορεπόρτερ τον ακολουθούν και έχει βαρεθεί να τους χαρίζει τυπικά χαμόγελα. 

Μόλις έχει καθίσει επιτέλους στην πίσω θέση του αυτοκινήτου ανάμεσα στον Frank και τη σύζυγό του. Τα φλας δεν σταματούν να απαθανατίζουν έναν άνθρωπο φανερά κουρασμένο με ύφος βαρεμάρας. Ένας φωτογράφος πλησιάζει και του ζητάει ένα τελευταίο χαμόγελο. Ο νομπελίστας φυσικός απλώς γουρλώνει τα μάτια, βγάζει την γλώσσα και του χαρίζει την πιο διάσημη πόζα του.


Λίγα δευτερόλεπτα πριν το διάσημο κλικ ο Einstein δεν κρύβει την κούραση και τη βαρεμάρα του


Ο φωτογράφος ονομάζεται Arthur Sasse και δουλεύει στο αμερικανικό πρακτορείο τύπου UPI ή αλλιώς United Press International και μόλις έχει βγάλει μία ιστορική φωτογραφία. Την έβγαλε βιαστικά αφού η γκριμάτσα ήρθε αναπάντεχα ενώ αυτός περίμενε στην καλύτερη ένα συγκαταβατικό χαμόγελο. 

Λέγεται μάλιστα ότι η αυθεντική φωτογραφία είναι εντελώς λάθος καδραρισμένη και κόπηκε καλύτερα στην πορεία. Τις επόμενες εβδομάδες η εικόνα αυτή θα τυπωθεί σε χιλιάδες εφημερίδες ανά τον κόσμο.



Σε μόλις τέσσερις μέρες η φωτογραφία διέσχισε τον Ατλαντικό για να γίνει πρωτοσέλιδο στις ευρωπαϊκές εφημερίδες


Ο ίδιος ο Einstein λίγο καιρό αργότερα σε μία συνέντευξή του ενάντια στον μακαρθισμό και τις ρατσιστικές συμπεριφορές αναφέρει: «Αυτή η πόζα αποτυπώνει πολύ καλά την συμπεριφορά μου. Πάντα είχα δυσκολία να δεχτώ την εξουσία και τις εντολές. Το να βγάλω τη γλώσσα σε έναν φωτογράφο που περιμένει προφανώς μία πιο πρέπουσα πόζα αντιπροσωπεύει την άρνησή μου να παίξω με τους κανόνες του παιχνιδιού αφού αρνούμαι να χαρίσω μία εικόνα του εαυτού μου κλασική και σύμφωνη με τις νόρμες».

Ο νομπελίστας φυσικός γούσταρε τόσο την συγκεκριμένη φωτογραφία που λέγεται ότι παρήγγειλε από τον Arthur Sasse εννιά κόπιες της σε μεγάλο μέγεθος για προσωπική του χρήση. Χάρισε μάλιστα μία από αυτές στον φίλο του δημοσιογράφο του ABC Howard K. Smith, γράφοντας από πίσω στα γερμανικά μία μικρή αφιέρωση που έλεγε: «Μία πόζα που αγαπάτε αφού απευθύνεται σε όλη την ανθρωπότητα. Ένας πολίτης μπορεί να κάνει αυτό που κανένας διπλωμάτης δεν θα τολμούσε. Ο πιστός και ευγνώμων ακροατής σας, Α. Einstein, 1953».

Η φωτογραφία αυτή με την χειρόγραφη αφιέρωση πουλήθηκε 74.324 δολάρια σε δημοπρασία το 2009, κάτι που την κάνει να είναι η πιο ακριβή φωτογραφία του Einstein στην ιστορία. Έκτοτε βρίσκεται στα χέρια του αμερικανού συλλέκτη David Waxman που δηλώνει πολύ περήφανος αφού «η ευκαιρία να αγοράσεις μία τέτοια κλασική φωτογραφία έρχεται μόνο μία φορά στη ζωή μας».


Το τελικό, κοντινό πλάνο του Einstein με τη γλώσσα έξω



ΜΥΡΣΙΝΗ ΛΙΟΝΑΡΑΚΗ, http://www.athensvoice.gr/kosmos/giati-vgazei-ti-glossa-o-einstein?platform=hootsuite – https://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Einstein_in_popular_culture#cite_note-1

Διαβάστε περισσότερα... »

Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2016

Εἰς Μνημόσυνον Γέροντος Μωυσέως τοῦ Ἁγιορείτου


+ Τη αυτή ήμερα μνήμη του αγίου προφήτου και νομοθέτου ΜΩΫΣΕΩΣ του Θεόπτου (4 Σεπτεμβρίου)



Καθώς ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ σήμερα τή σεπτή Μνήμη τοῦ Προφήτου καί Θεόπτου Μωυσέως, ἡ μνήμη εὐλαβικά ἀνεβαίνει «ἐπί τό Ὄρος τό Ἅγιον, τό ἐπουράνιον» καί ἀναζητᾶ κάποιες θεοχαρίτωτες ὧρες καί μέρες πού ἐδῶ καί πολλά χρόνια -εἶναι πλείονα τῶν εἴκοσι- βιώσε καί κράτησε μέσα της ὡς κοσμήματα ἀκριβὰ καὶ ὁπωσδήποτε συλλεκτικά.






Καί τήν ἡμέρα αὐτή σιωπηλά κατεβαίνει στήν πολυφίλητο Σκήτη τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος, τήν τοῦ Κουτλουμουσίου Σκήτη, γιά νά δροσιστεῖ πρῶτα ἀπό τό ἁγίασμα πού ρέει ἄφθονο ἀπό τήν πλησίον τοῦ Κυριακοῦ κι ὕστερα νά κατηφορήσει γιά τό κελλίο τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου ὅπου ἀσκεῖται ὁ ἀλήστου μνήμης παλαιός φίλος κι ἀδελφός, ὁ γνωστός Γέρων Μωυσῆς.

Εἶναι ἡ ἡμέρα τῶν ὀνομαστηρίων του -μέ τό νέο Ἡμερολόγιο- κι ἔρχονται κι ἄλλοι προσκυνητές νά τοῦ καταθέσουν τά πρώϊμα εὐχετήρια -μεταξύ αὐτῶν κι ὁ π. Παντελεήμων Καλαφάτης, μετέπειτα Μητροπολίτης Ξάνθης.

Στό Ὄρος ὅμως ἀκόμα ἔχουν τά μεθέορτα τῆς Κοιμήσεως, πού τιμοῦν τή Χάρη Της ἴσαμε τίς 28 Αὐγούστου, δηλαδή ὄλον σχεδόν τό μήνα.




Στό Ἑσπερινό πού ψάλλουμε στό εὐπρεπέστατο ναό τῆς Καλύβης τοῦ ἱ. Χρυσοστόμου ὁ Γέροντας ψάλλει ἀργά, καθαρά καί μέ ὕφος ἐπιμελημμένο, ὅπως ὅλα γύρω μας. Μέ τάξη καί εὐκοσμία πού νομίζεις ὅτι τό συγυρίζουν τό σπίτι ἕνα σωρό ἄνθρωποι. Κι ἄς εἶναι μόνος -ἀργότερα ἦρθε ὁ παπα-Χρυσόστομος, ἐκεῖνο τό σεμνό παιδί μέ τόν ἀνοιχτό τό χαρακτήρα.

Δέ λησμονιέται ὕστερα ἐκεῖνο τό μπαλκόνι πρός τή μεριά τῆς ρεματιᾶς ὅπου ἀπέναντι ἦταν τό κελλί τῆς Παναγούδας τοῦ Ἁγίου Παϊσίου. Χίλιες εὐωδιές ἔφταναν ἀπό τή ρεματιά, πού συνταίριαζαν μέ τό ἑσπερινό θυμίαμα. Κι οἱ ἱστορίες πάλι... Τί νά πρωτοθυμηθεῖ κανείς.

Τόν εὐγνωμονῶ τόν Γέροντα γιά τή φιλοξενία καί τίς ὅποιες εὐλογημένες ἐμπειρίες ἔλαβα στίς περίπου δέκα ἐπισκέψεις μου στήν παλαιά Καλύβη, πού εἶχε ἀκόμα τά ἴχνη κατοικήσεως τῶν προκατόχων του, ἀλλά καί στή νέα πού τήν πρόλαβα μισοτελειωμένη. Καί σήμερα, ἀνήμερα τῆς Γιορτῆς του τοῦ ἀνάβω κερί κι εὔχομαι νά τόν ἔχει ὁ Κύριος, ἡ Παναγία κι οἱ Ἀθωνίτες Ἅγιοι, πού συναξάρισε, σιμά Τους. Γιατί φώτισε τό δρόμο πολλῶν, εἶναι ἀλήθεια.

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Διαβάστε περισσότερα... »

Απόδειξη ότι η συνείδηση δημιουργεί την πραγματικότητα



Καλώς ήλθατε στο Matrix του Steven Bancarz




Μήπως η συνείδηση δημιουργεί τον υλικό κόσμο; Πριν απαντήσουμε αυτή την ερώτηση, είναι σημαντικό να εξετάσουμε από τι αποτελείται ο υλικός κόσμος. Η ‘πραγματικότητα’ δεν αποτελείται από μικροσκοπικά κομμάτια ύλης. Τα μόρια της ύλης αποτελούνται από υποατομικά σωματίδια όπως τα πρωτόνια και τα ηλεκτρόνια τα οποία καταλαμβάνουν μόνο το 0,000000000001% της ‘πραγματικότητας’. 

Με άλλα λόγια το 99,99999999999% του ατόμου αποτελείται από κενό χώρο. Το μέρος που δεν είναι κενό αποτελείται από κουάρκς τα οποία είναι μέρος ενός πεδίου υπερχορδών που αποτελείται από δονούμενες χορδές οι οποίες δημιουργούν τα στοιχειώδη σωματίδια ανάλογα με την συχνότητα της δόνησής τους.

Αλληλεπιδρούμε σε έναν κόσμο φυσικών αντικειμένων αλλά αυτό συμβαίνει επειδή ο εγκέφαλός μας μεταφράζει αισθητηριακά δεδομένα με συγκεκριμένο τρόπο. Στην μικρότερη και πιο στοιχειώδης υλική κλίμακα η ιδέα της ‘φυσικής πραγματικότητας’ είναι ανύπαρκτη. Ο πατέρας της κβαντικής μηχανικής Neils Bohr έχει πει: «Αυτό που ονομάζουμε ‘πραγματικότητα’ δεν αποτελείται από πράγματα που μπορούμε να θεωρήσουμε πραγματικά. Αν η κβαντική φυσική δεν σας έχει σοκάρει μάλλον δεν την έχετε καταλάβει.» Όταν ακουμπάς τα χέρια σου μεταξύ τους αυτό που συμβαίνει είναι κενός χώρος να ακουμπάει κενό χώρο. Τα συστατικά της ύλης δεν έχουν υλική δομή.

Αυτό, είναι σημαντικό να το κατανοήσουμε γιατί αν σκεφτούμε τον υλικό κόσμο σαν ένα κόσμο που αποτελείται από μικρά σωματίδια σαν μπίλιες ή βόλους τότε η ιδέα της συνείδησης να δημιουργεί την πραγματικότητα δεν βγάζει κανένα νόημα. Όταν κατανοήσουμε ότι η πραγματικότητα είναι ένα κοσμικό κατασκεύασμα ενέργειας και κενού χώρου τότε γίνεται ξεκάθαρο ότι οι σκέψεις μας και τα σήματα που καταγράφονται στον εγκέφαλο έχουν και αυτά τις ίδιες ιδιότητες στην πιο στοιχειώδη τους μορφή. Οι σκέψεις μας είναι και αυτές μια δραστηριότητα του σύμπαντος και όλες οι δραστηριότητες συμβαίνουν μέσα στον κβαντικό χώρο πριν εκδηλωθούν στην πραγματικότητα.

Η συνείδηση είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει να λύσει η επιστήμη. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να εξηγήσει πώς κάτι υλικό όπως μια χημική ή φυσική διαδικασία μπορεί να δημιουργήσει κάτι άυλο όπως την εμπειρία. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να υπάρχει υποκειμενική εμπειρία ή συνείδηση. Η φύση θα λειτουργούσε το ίδιο καλά χωρίς την υποκειμενικότητα και όταν προσπαθούμε να ερευνήσουμε επιστημονικά την απαρχή και την φύση της συνείδησης συναντάμε νύξεις ότι μάλλον η συνείδηση και η πραγματικότητα δεν είναι τόσο διαφορετικά πράγματα όσο η φυσική επιστήμη μας έχει κάνει να πιστεύουμε.

Παρακάτω δείτε κάποιες αρχές της κβαντικής μηχανικής που απαριθμούνται στο βιβλίο “The Self-Aware Universe” του καθηγητή θεωρητικής φυσικής, Dr. Amit Gozwami:

1) Κυματοσυνάρτηση
Ένα κβαντικό αντικείμενο (πχ. ηλεκτρόνιο) μπορεί να βρίσκεται σε περισσότερα από ένα μέρη την ίδια στιγμή. Μπορεί να παρατηρηθεί σαν κύμα που απλώνεται στον χώρο και μπορεί να βρεθεί ταυτόχρονα σε διαφορετικά σημεία του κύματος.

2) Ασυνέχεια
Ένα κβαντικό αντικείμενο μπορεί να σταματήσει να υπάρχει σε ένα σημείο και την ίδια στιγμή να εμφανιστεί κάπου αλλού χωρίς ποτέ να έχει διανύσει τον ενδιάμεσο χώρο. Αυτό είναι το κβαντικό άλμα. Τηλεμεταφορά.

3) Δράση από απόσταση
Η εκδήλωση ενός κβαντικού αντικειμένου που οφείλεται στην παρατήρησή μας επηρεάζει ταυτόχρονα το συσχετιζόμενο δίδυμο αντικείμενο, όσο μακριά κι αν βρίσκεται. Αν εκτοξεύσεις ένα ηλεκτρόνιο κι ένα πρωτόνιο ενός ατόμου, ό,τι πάθει το ηλεκτρόνιο, το ακριβώς ίδιο ή το ακριβώς αντίθετο τα πάθει το πρωτόνιο. Αυτή είναι η κβαντική δράση από απόσταση. Ο Einstein την ονόμασε ανατριχιαστική δράση.

4) Η επίδραση του παρατηρητή
Ένα κβαντικό αντικείμενο δεν μπορεί να θεωρηθεί εκδηλωμένο στην πραγματικότητα του χωροχρόνου μέχρι να μπορεί να παρατηρηθεί ως σωματίδιο. Ένα κβαντικό αντικείμενο υπάρχει συνέχεια σαν κύμα μέχρι να παρατηρηθεί άμεσα. Η συνείδηση μπορεί να κάνει την κυματοσυνάρτηση του σωματιδίου να καταρρεύσει. (the observer effect)

Αυτό το τελευταίο σημείο είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί συνεπάγεται ότι χωρίς έναν παρατηρητή, δεν προκαλείται καμία κατάρρευση και παραμένει φυσικά μη- εκδηλωμένο, σε μια κατάσταση καθαρής πιθανότητας. Η παρατήρηση όχι μόνο διαταράσσει αυτό που πρόκειται να μετρηθεί αλλά παράγει το αποτέλεσμα. Αυτό έχει εξακριβωθεί στο πείραμα που είναι γνωστό ως το ‘πείραμα της διπλής σχισμής’. Σε αυτό το πείραμα η παρουσία ενός συνειδητού παρατηρητή άλλαζε την συμπεριφορά ενός ηλεκτρονίου από κυματική κατάσταση σε σωματιδιακή κατάσταση. Αυτό είναι γνωστό ως η ‘επίδραση του παρατηρητή’ και ταρακουνάει συθέμελα ό,τι υποθέσαμε μέχρι στιγμής ότι είναι αλήθεια για τον φυσικό κόσμο.

Δείτε παρακάτω μια πολύ απλή εξήγηση του πειράματος αυτού.







Τα αποτελέσματα αυτού του πειράματος δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature και αυτή είναι μια περίληψη των ευρημάτων: «Στο πείραμα αυτό, κατά το οποίο τα σωματίδια αναγκάζονται να περάσουν μέσα από μια διάταξη με δύο λεπτές παράλληλες σχισμές που είναι πολύ κοντά η μία στην άλλη, παίζει σημαντικό ρόλο η παρατήρηση. Στην προσπάθειά του παρατηρητή να δει από ποιά σχισμή περνά το κάθε σωματίδιο, αλλοιώνεται η συμπεριφορά που αυτά εμφανίζουν σε σχέση με όταν δεν τα παρατηρεί. Η προσπάθεια παρατήρησης τα κάνει να εκδηλώνουν ιδιότητες ύλης ενώ όταν δεν τα παρατηρεί εμφανίζουν κυματικές ιδιότητες. Αυτό σημαίνει ότι ο παρατηρητής επηρέασε την συμπεριφορά του σωματιδίου της ύλης.

Το πείραμα της διπλής σχισμής επαναλαμβάνεται
Ο επιστήμονας Dr. Dean Radin ανέφερε στην εργασία του αναπαραγωγής του ίδιου πειράματος: «Υποχρεώνουμε το ηλεκτρόνιο να καταλάβει μια συγκεκριμένη θέση. Εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε το αποτέλεσμα της μέτρησης.»

(Το πείραμα έχει διχάσει την επιστημονική κοινότητα για το τι ακριβώς συμβαίνει όταν το σωματίδιο διέρχεται από τη διάταξη των δύο σχισμών και οι εξηγήσεις που έχει επιχειρηθεί να δοθούν ξεπερνούν, όλες, τα όρια της μέσης ανθρώπινης λογικής. Για τον λόγο αυτό η «ορθόδοξη» άποψη της κβαντικής μηχανικής έχει τη θέση πως δεν υπάρχει ερμηνεία και δεν οφείλει κανείς να εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει στο επίμαχο μέρος της πειραματικής διάταξης και πως πρέπει να δεχόμαστε πως απλώς συμβαίνει σύμφωνα με τον μαθηματικό φορμαλισμό που περιγράφει με επιτυχία το σύστημα.

Το 2002, η έκδοση του πειράματος των δύο σχισμών του Jönsson, με ηλεκτρόνια, ψηφίστηκε ως το πιο όμορφο πείραμα Φυσικής όλων των εποχών από τους αναγνώστες του Physics World)

Αυτό έχει οδηγήσει πολλούς επιστήμονες να αρχίσουν να πιστεύουν ότι χωρίς συνείδηση, το σύμπαν θα υπήρχε πάντα και παντού σε μια θάλασσα κβαντικής πιθανότητας. Με άλλα λόγια, ο φυσικός κόσμος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την υποκειμενικότητα. Χωρίς συνείδηση, δεν υπάρχει ύλη. Η συνείδηση δημιουργεί τον υλικό κόσμο.

Αυτά τα ευρήματα μας προμηθεύουν με νέες ιδέες για το πώς μπορούμε να κατανοήσουμε την διασυνδεσιμότητά μας με τον εξωτερικό κόσμο. Λέμε συχνά ότι «Εμείς δημιουργούμε την πραγματικότητά μας» και αναφερόμαστε στο γεγονός ότι οι σκέψεις μας δημιουργούν την αντίληψη που έχουμε για τον κόσμο, αλλά τώρα μπορούμε να έχουμε μια πιο χειροπιαστή και εμπεριστατωμένη κατανόηση αυτής της φράσης. Κυριολεκτικά δημιουργούμε το υλικό σύμπαν με την υποκειμενικότητά μας.

«Θεωρώ την συνείδηση θεμελιώδη. Θεωρώ την ύλη παράγοντα της συνείδησης. Δεν μπορούμε να πάμε πέρα από την συνείδηση. Για οτιδήποτε μιλάμε, οτιδήποτε αντιλαμβανόμαστε ως αληθινό προϋποθέτει να υπάρχει συνείδηση» Max Planck.
Κβαντική Φυσική και Συνείδηση






Πηγή: spiritscience.gr
SpiritScience& Metaphysics
Μετάφραση Αγγελίνα Αγγελακοπούλου για την Επιστήμη του Πνεύματος


Διαβάστε περισσότερα... »

Περιμένει ο Θεός...





Μέσα στην ευτυχία μας, στην καθημερινότητά μας ξεχνούμε τον Θεό. Όταν όλα μας πάνε καλά ξεχνούμε τις ευεργεσίες Του. Ακόμα και αυτήν την ευτυχία που έχουμε, ξεχνούμε ότι σ’Αυτόν την οφείλουμε. Τον θυμόμαστε ίσως σε κάποιες δύσκολες στιγμές. Τότε ίσως γονατίσουμε.

Πολλές φορές όμως γονατίζουμε και πάλι για να Τον κατηγορήσουμε.

Τον κατηγορούμε ότι μας ξέχασε, ότι δεν ενδιαφέρεται για μας.

Τον θυμόμαστε για να Τον κατακρίνουμε. 

Τί φοβερό! 

Και αφού Τον κατηγορήσουμε συνεχίζουμε την προσευχή μας, όχι για Τον γνωρίσουμε, όχι για να συναναστραφούμε μαζί Του, όχι για να καταλάβουμε, όχι για να φωτιστούμε, αλλά μόνο για να πάρουμε αυτό το «κάτι» απ’ Αυτόν. 

Αυτό το «κάτι» που θεωρούμε ότι μας είναι απαραίτητο. 

Αυτό το «κάτι» για το οποίο Τον κατηγορούμε ότι μας το στέρησε! 

Τον αναζητούμε μόνο για να Τον χρησιμοποιήσουμε. 

Τον θυμόμαστε δυστυχώς μόνο για να μας εκπληρώσει τα αιτήματά μας, για να Τον ελέγξουμε για την αδικία που υποστήκαμε από Αυτό, τον Απαθή και Πανάγαθο Θεό μας. 

Και μετά, πάλι Τον ξεχνούμε. 

Τον αφήνουμε στο πέλαγος της λήθης μας. 

Παίρνουμε αυτό το «κάτι», λέμε ένα στεγνό «ευχαριστώ» και Τον παρατάμε· ή δεν το παίρνουμε και τότε Τον αναθεματίζουμε και Τον ξεγράφουμε μιας και καλή από την ζωή μας. 

Δεν αντιλαμβανόμαστε τι κάνουμε. 

Δεν καταλαβαίνουμε το λάθος μας. 

Δεν συνειδητοποιούμε με Ποιον έχουμε να κάνουμε. 

Κι όμως Εκείνος περιμένει. 

Περιμένει να συνέλθουμε. 

Περιμένει λοιπόν ο Θεός να δει τουλάχιστον μία πρόθεση από μέρους μας. 

Λίγο φιλότιμο… 

Στέκει ατάραχος και προσμένει. 

Μας προσμένει, όχι γιατί μας έχει ανάγκη, αλλά γιατί μας αγαπά. 

Είναι αυτό που λέγει ο γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης: 

«Όταν κάποιος με παρατηρεί με πολλή αγάπη αλλά εγώ κοιτάζω αλλού και δεν έχω καμία κοινωνία μαζί του, αυτός δεν μπορεί να με κάνει μέτοχο της αγάπης του.

Μπορεί μόνο να περιμένει με το χέρι υψωμένο, ώστε, μόλις του ρίξω το βλέμμα μου, αμέσως εκείνος να με προσκαλέσει και να έχω κοινωνία μαζί του.

Αλλά πόσες φορές μπορούμε εμείς οι άνθρωποι να το υπομείνουμε αυτό;

Το Πνεύμα το Άγιο όμως το κάνει· παραμένει σε αυτή την θέση ίσως και σε όλη την ζωή μας, περιμένοντας κάποτε να ελκύσει τα όμματα της καρδιάς μας».

Aρχιμ.Παύλος Παπαδόπουλος

dogma.gr
Διαβάστε περισσότερα... »

Μεσογαίας Νικόλαος: Η Εκκλησία σήμερα βρίσκεται σε ύπουλο διωγμό



''Η Εκκλησία σήμερα βρίσκεται σε ύπουλο διωγμό...''
Μητρ. Μεσογαίας Νικόλαος

ΛΙΑΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ


Α. Ὅλοι πλέον ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας πορεύεται σὲ μία θάλασσα πρωτοφανοῦς ἀσεβείας, συντονισμένης ὕβρεως, ἰσχυρῶν ἀμφισβητήσεων, ἀθεϊστικῆς μανίας, συστηματικῆς προσπάθειας ἀπόρριψης κάθε ἔννοιας μυστηρίου καὶ ἱερότητος,ὕπουλου διωγμοῦ κατὰ τῆς χριστιανικῆς πίστεως ἀποκαλυπτικοῦ διαμετρήματος, μάλιστα ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ χριστιανικὰ συστήματα. 

Ἐκτιμᾶται ὅτι σὲ λίγα χρόνια, σὲ κάποιες μεγάλες Εὐρωπαϊκὲς πόλεις, οἱ μουσουλμάνοι θὰ εἶναι περισσότεροι ἀπὸ τοὺς χριστιανούς. Τὸ πραγματικὸ ὅμως πρόβλημα δὲν εἶναι ὅτι οἱ χριστιανοὶ θὰ εἶναι λιγότεροι, ἀλλὰ ὅτι ἤδη εἶναι λιγότερο χριστιανοὶ καὶ ἀκόμη περισσότερο ὅτι οἱ μεγαλύτεροι ἐχθροὶ τοῦ χριστιανισμοῦ εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ χριστιανοί.

Β. Ἐναντίον τῆς πίστεως ἔχει ἐπιστρατευθεῖ ἡ ἐπιστήμη, ἡ τεχνολογικὴ παντοδυναμία, τὰ μέσα πληροφόρησης, οἱ μηχανισμοὶ ψηφιακοῦ ἐλέγχου τῶν λεπτομερειῶν τῆς ζωῆς μας, ἡ πολιτική, ἡ κατευθυνόμενη παιδεία, ὁ ὑλιστικὸς τρόπος ζωῆς κ.λπ.

Γ. Ὁ φιλοσοφικὸς ὀρθολογισμὸς καὶ οἱ ἱστορικὲς καὶ ἀνθρωπολογικὲς ἐπιστῆμες ἐπιστρατεύονται στὸ νὰ γκρεμίσουν τὴν πίστη στὸν Θεὸ καὶ νὰ κατασυκοφαντήσουν τὴν πορεία καὶ τὸν ρόλο τῆς Ἐκκλησίας καὶ γενικότερα τοῦ χριστιανισμοῦ στὸ παρελθὸν καὶ σήμερα.

Δ. Οἱ θεωρίες περὶ τυχαιότητος στὴ γένεση τοῦ ὑλικοῦ κόσμου ἐπιδιώκουν νὰ ἐξαφανίσουν κάθε ἰδέα δημιουργικῆς ἐπεμβάσεως στὴν ἀρχὴ τοῦ σύμπαντος, ἄρα νὰ μηδενίσουν τὴν θεΐκὴ παρουσία καὶ ἀνάγκη. Τύχη εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ στὴ διάλεκτο τῆς ἀθεΐας!

Ε. Ἡ ἔμφαση στὴν αὐθαίρετη μονομερῆ ἑρμηνεία τῆς θεωρίας τῆς ἐξελίξεως, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἀνάπτυξη τῆς γενετικῆς τεχνολογίας, ὑπερτονίζει τὴ βιολογικότητα καὶ ζωικότητα τοῦ ἀνθρώπου, προκειμένου νὰ μηδενισθεῖ κάθε στοιχεῖο ἱερότητός του.

ΣΤ. Οἱ βιαστικὲς ἐξαγγελίες περὶ κατασκευῆς συνθετικοῦ γονιδιώματος καὶ τεχνητῆς ζωῆς ἢ κλωνοποίησης τοῦ ἀνθρώπου ἢ βιοτεχνολογικῶν θαυμάτων (DNA editing) ἢ στὴν Φυσικὴ περὶ τῆς δῆθεν «θεωρίας τῶν πάντων» ἀποσκοποῦν στὸ νὰ ἀντικαταστήσουν τὸν Θεὸ μὲ τὸν ἄνθρωπο καὶ ἔτσι νὰ κλείσουν τὸν δρόμο καὶ τὴν προοπτικὴ τῆς θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς κοινωνίας του μὲ τὸν Θεό. Ἡ τύχη ὡς ἑρμηνευτικὸ ἐπινόημα καὶ ὁ ἄνθρωπος ὡς ἡ κεντρικὴ παρουσία στὸν κόσμο ἐξαφανίζουν τὸν Θεὸ καὶ ὡς πρόσωπο καὶ ὡς ἔννοια.

Ζ. Τὸ ἴδιο καὶ οἱ τεχνολογίες τῆς γενετικῆς καὶ ἐγκεφαλικῆς ἐνδυνάμωσης (Gene enhancement καὶ Brain enhancing (pills and boosters), τὰ ἐγκεφαλικὰ ἐμφυτεύματα, ἡ μεταμόσχευση προσώπου, οἱ τολμηρὲς τεχνολογικὲς παρεμβάσεις στὸ νευρικὸ καὶ γενετικὸ κύτταρο, ἡ προσπάθεια νευροβιολογικῆς ἑρμηνείας τῶν ψυχικῶν φαινομένων κ.λπ. ἐπιδιώκουν τὴν τεχνολογικὴ αὐθυπέρβαση τοῦ ἀνθρώπου (transhumanism),ἀγνοῶντας καὶ ἀπορρίπτοντας ταυτοχρόνως τὴν αὐτεξούσια κίνησή του πρὸς τὸν Θεό καὶ τὴν κατὰ χάριν εἴσοδό του στὴν ὑπὲρ φύσιν κατάσταση (θέωσις).

[Σχόλιο Π. κοινωνίας: Σύμφωνα με την "Boston Globe", η αμερικανική κυβέρνηση θα δαπανήσει το ποσό των 70 εκατομμυρίων δολαρίων μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια για την έρευνα εγκεφαλικών εμφυτευμάτων. 

Η ΙΒΜ έχει δηλώσει πως εργάζεται πυρετωδώς στόν τομέα αυτό, και έτοιμη τα επόμενα 20 χρόνια να προσφέρει τσίπ ''αναβάθμισης'' του εγκεφάλου. 

Στόχος της κυβέρνησης της Ουάσινγκτον είναι η τελειοποίηση τσιπ που θα εμφυτεύονται στον εγκέφαλο και θα ''παρακολουθούν'' την υγεία των ανθρώπων. Στην αρχή το τσιπ θα είναι προαιρετικό, μετά όμως όταν θα πηγαίνετε σε δουλειά θα σας λένε "αυτοί με το τσιπ εργάζονται γρηγορότερα από εσάς χωρίς το τσιπ, γιατί τα κανουν όλα με τη σκέψη". Και έτσι σιγά-σιγά θα επιβληθεί σε όλους... ]




Η. Ἡ ἀλλαγὴ τοῦ φύλου, ὄχι ὡς διόρθωση ὑφιστάμενης ἀνατομικῆς καὶ φυσιολογικῆς δυσαρμονίας, ἀλλὰ ὡς ἐπιλογὴ ἀφύσικης ἀπαίτησης καὶ νοσηροῦ θελήματος, ἡ ἀντικατάσταση τῆς ἀνατομικῆς καὶ φυσιολογικῆς ταυτότητος τοῦ φύλου μὲ τὸν λεγόμενο σεξουαλικὸ προσανατολισμὸ ὡς ἐπιλογή, καὶ ἡ μὲ κάθε τρόπο δικαιολόγησή της, μάλιστα στὴ βάση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ τῆς ἀντιρατσιστικῆς ἀντίληψης... συντρίβοντας τὴν ἱερότητα τῆς ψυχοσωματικῆς ὑποστάσεως τοῦ ἀνθρώπου, τὸν ἀπομακρύνουν βάναυσα ἀπὸ τὴν κληρονομιὰ τῆς «κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν Θεοῦ» παρακαταθήκης του.

Θ. Ὁ ἐκφυλισμὸς τῆς Ἐκκλησίας σὲ σύστημα κοινωνικῆς πρόνοιας ἢ πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς, παράλληλα μὲ τὴν ἀντικατάσταση τῆς φιλανθρωπίας στὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ ἀπὸ ἕναν ἀποστεωμένο χωρὶς Θεὸ ἀνθρωπισμὸ καὶ ἔννοιες ὅπως ἀλληλεγγύη, ἀλληλοβοήθεια, φιλία, εἰρηνικὴ συνύπαρξη κ.λπ., στὴν οὐσία καταργεῖ τὸν μυστηριακὸ χαρακτήρα τῆς Ἐκκλησίας ὡς πνευματικῆς κοινωνίας τῶν πιστῶν καὶ τὴν μεταμορφώνει σὲ μηχανισμὸ ἐπίλυσης κοινωνικῶν προβλημάτων ἐντελῶς ἐπίγειας προοπτικῆς.

Ι. Ἡ μεθοδευμένη ἐπιδίωξη εἴτε νὰ ἀμφισβητηθεῖ ἡ ἱστορικότητα τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τοὺς αὐτοαποκαλούμενους μυθικιστὲς εἴτε νὰ συκοφαντηθεῖ ἡ ἀκεραιότητα τῆς ζωῆς Του καὶ ἡ αὐθεντικότητα τῶν ἱερῶν κειμένων, καὶ ἡ παράλληλη προσπάθεια ἀποχριστιανοποίησης τῶν κοινωνιῶν μας μὲ τὴν κατάργηση τῶν συμβόλων καὶ τὸν ἀποχριστιανισμὸ τῆς κοινωνικῆς ζωῆς καὶ τῆς παιδείας, τελικὰ ἐπισφραγίζουν τὴν προσπάθεια ἀποδόμησης τῆς πίστεως. 

Ἡ παγκόσμια ἀνασφάλεια, ἡ μαζικὴ καταστροφὴ ἀρχαιότατων πολιτισμῶν καὶ ἡ βίαιη μετακίνηση ἀπὸ τὶς ἱστορικὲς ρίζες τους καὶ ἀνακάτωμα ὁλόκληρων λαῶνσυμπληρώνουν τὸ ὅλο σκηνικό.

Ἕνας κόσμος δίχως Θεό! 

«Οἱ ἄνθρωποι λησμόνησαν τὸν Θεό∙ ἀπὸ ἐκεῖ ἔρχονται ὅλα τὰ κακά» (Ἀλεξάντερ Σολζενίτσιν, 1983).

ΙΑ. Ὁ ὑπερτονισμὸς τῶν λεγομένων ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ὅσο καὶ ἂν φαίνεται ἑλκυστικὸς καὶ θεμελιωτικὸς μιᾶς νέας ἠθικῆς περὶ τοῦ ἀνθρώπου, καταργεῖ τὰ «δικαιώματα» τοῦ Θεοῦ καὶ περιθωριοποιεῖ τὴν χάρι Του. Ὁ ἀντιρατσισμὸς καὶ ἡ ἀνεκτικότητα, ἡ πολυπολιτισμικότητα καὶ ἡ πολυθρησκευτικότητα, ἐνῶ στὴν οὐσία τους περιέχουν κάτι τὸ βαθὺ χριστιανικό, ὅπως παρουσιάζονται καὶ ὅπως ὑποστηρίζονται, καίρια προσβάλλουν τὴν ἱερότητα τοῦ ἀνθρώπου καὶ οὐσιαστικὰ ἀλλοιώνουν τὸ πρόσωπο τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ. Ἡ πολυθρησκευτικότητα μεταμορφώνει τὴν πίστη στὸν Θεὸ σὲ κοινωνικὸ φαινόμενο.

ΙΒ. Ὅλα αὐτὰ ὁδηγοῦν σὲ μιὰ πρωτοφανῆ σύγχυση, σὲ ἀλλεπάλληλα ἀδιέξοδα, πλάνες, αἱρέσεις, παγκόσμια ἠθικὴ καὶ πνευματικὴ κατάρρευση, ἀνατροπὴ διαχρονικῶν ἠθικῶν σταθερῶν, πολυμέτωπη προσβολὴ τῆς ἀνθρώπινης ὀντολογίας. Ἐπὶ πλέον, ἀποδυναμώνουν τὴν πίστη, ὑποβαθμίζουν τὴν Ἐκκλησία, ἀποχριστιανοποιοῦν τὸν κόσμο, ἐξαφανίζουν τὸν Θεό καὶ κάνουν τὸν λόγο καὶ τὸ ὄνομά Του ἀρχικὰ μὲν μὴ ἀναγκαῖα, στὴ συνέχεια περιφρονητέα, ὕστερα μὴ ἐπιθυμητὰ καὶ τέλος μισητὰ καὶ ἀποδιοπομπαῖα. 

Ἔτσι θεμελιώνεται ὁ σύγχρονος ἀθεϊσμός καὶ ὀργανώνεται ὁ σύγχρονος διωγμὸς τῆς πίστεως καὶ τοῦ χριστιανισμοῦ...

ΙΓ. Τελικά, ὁ ἄνθρωπος καταντάει μιὰ ἐπίπεδη, μονοδιάστατη ὀντότητα, μιὰ βιολογικὴ μηχανὴ ποὺ ἡ ζωή της ἐκτυλίσσεται ἀπρόβλεπτα μέσα σὲ μία πολὺ στενὴ ζώνη χρόνου, ὁ δὲ θάνατος προσδιορίζει τὴν ὁριστικὴ ἐπιστροφὴ στὴν ἄβυσσο τῆς ἀνυπαρξίας. Χειρότερη ἀπὸ τὴν ἐφημερότητα εἶναι ἡ συνειδητοποίησή της ὡς περιορισμένης παροδικότητος. Τότε ἡ λογικὴ καὶ ἡ σκέψη ἀποτελοῦν τιμωρία καὶ ὄχι δῶρο. Καὶ ἡ ἐλευθερία τραγικὴ παρακαταθήκη∙ ἀνάμεσα στὸν αἰώνιο καὶ θεωμένο ἄνθρωπο νὰ ἐπιλέγεις τὸν ζωικό καὶ μηδενιστικό.

ΙΔ. Ἡ Ὀρθόδοξη μαρτυρία τῆς κοινωνίας τοῦ Θεοῦ, διατυπωμένη καὶ ἐμπειρικὰ τεκμηριωμένη μέσα στοὺς ναούς μας καὶ τὰ μοναστήρια μας, στὰ μυστήρια καὶ τὴ ζωή μας πρέπει νὰ κατατεθεῖ ὡς στεντόρεια πανορθόδοξη κραυγή στὴν ἐποχή μας. 

Ἡ Ὀρθόδοξη θεολογία καὶ ἐμπειρία εἶναι ἡ μόνη ποὺ μπορεῖ νὰ φωτίσει τὴ σύγχρονη πραγματικότητα καὶ γι’αὐτὸ ὀφείλει νὰ καταθέσει τὸν λόγο της καὶ πρὸς ἐπιστηριγμὸν τῶν πιστῶν καὶ ὡς μαρτυρία στὸν ὑπόλοιπο χριστιανικὸ κόσμο.

Γιὰ ὅλους τοὺς προαναφερθέντες λόγους, σᾶς καλῶ ὅλους μαζὶ ὡς τοπικὴ Ἐκκλησία, νὰ ξεκινήσουμε τὸ Νέο Ἐκκλησιαστικὸ Ἔτος ἐπαναλαμβάνοντας μὲ τὴ ζωὴ καὶ τὸν λόγο μας τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ὅπως αὐτὸ ἔχει ἐγκριθεῖ ἀπὸ τὴν Α΄ καὶ τὴν Β΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ ὅπως ὁμολογεῖται ἔκτοτε καὶ γιὰ δεκαεπτά αἰῶνες ἀπὸ τὸ σῶμα τῶν Ὀρθοδόξων ἀπαράλλακτο.

Ἀνάγκη νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνουμε καθημερινὰ μέσα στὸ σύγχρονο πλαίσιο προβλημάτων, τάσεων, νοοτροπιῶν, καὶ ὡς ἔνδειξη τῆς διαχρονικότητος τῆς Ἐκκλησίας.

Αὐτὴ ἡ ὁμολογία ἀποτελεῖ καὶ ἀπάντηση στὸν σύγχρονο κόσμο.

Πηγή: trelogiannis.blogspot.gr
Διαβάστε περισσότερα... »

Ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου









Ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Στην περίπτωση όμως της Μάγια, ένος ιαπωνικού Ακίτα μόλις δύο ετών, αξίζει να το επαναλάβουμε.

Η Μάγια περίμενε το αφεντικό της για 6 ημέρες έξω από το νοσοκομείο στην πόλη Elda στην Ισπανία. Η 22χρονη Σάντρα Ινιέστα έπρεπε να χειρουργηθεί εσπευσμένα. Όπως η 22χρονη δήλωσε στην The Telegraph «Όποτε πηγαίνω κάπου, το σκυλάκι με περιμένει πάντοτε στην πόρτα».


Τα ιαπωνικά ακίτα είναι μία ράτσα η οποία είναι πολύ πιστή στους ιδιοκτήτες. Ο πατέρας της 22χρονης μάλιστα προσπάθησε πολλές φορές να πάρει τον σκύλο σπίτι αλλά εκείνος δεν έφευγε από το κατώφλι του νοσοκομείου. Το προσωπικό του νοσοκομείου έχοντας ενημερωθεί σχετικά φρόντισε τη Μάγια ενώ εκείνη περίμενε την Σάντρα.





πηγή-anakalipto

Διαβάστε περισσότερα... »

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2016

Ασυνήθιστες σύνθετες εικόνες πτηνών εν πτήση εμπνευσμένες από μια τεχνική 150 χρόνων


 
 

Με ενδιαφέρον για το πώς το ανθρώπινο μάτι αντιλαμβάνεται τα πουλιά την ώρα ου πετάνε, ο Ισπανός φωτογράφος Xavi Bou προσπάθησε να το καταγράψει αποφεύγοντας τη θαμπάδα μιας εικόνας που δημιουργείτε με την μακρά έκθεση. Για να το πετύχει αυτό, στράφηκε στην chronophotography, μια τεχνική 150 χρόνων που συνδυάζει πολλές φωτογραφίες που τραβήχτηκαν διαδοχικά και μιμούνται την κίνηση. Ο Bou έπειτα χρησιμοποίησε το Photoshop για να ενώσει τις εικόνες σε μία, κάνοντας κάθε πτηνό να φαίνεται σαν ένα "τιρμπουσόν" στον ουρανό.

 
 
 
Η chronophotography είναι μια φωτογραφική τεχνική από τη βικτοριανή εποχή (ξεκίνησε περίπου το 1867 με 1868), η οποία συλλαμβάνει την κίνηση σε διάφορα πλαίσια της εκτύπωσης. Αυτές οι εκτυπώσεις μπορούν να ενωθούν στη συνέχεια. Είναι ο προκάτοχος του κινηματογράφου, που αρχικά δημιουργήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για την επιστημονική μελέτη της κίνησης.


Το project ονομάζεται Ornitographies.



πηγή
Διαβάστε περισσότερα... »

Πέντε (5) νοητικά πειράματα του Αϊνστάιν που άλλαξαν τη φυσική



Ανάμεσα σε άλλα χαρακτηριστικά που τον διέκριναν, ένα στοιχείο που συνέβαλε στο να διατυπώσει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ρηξικέλευθες θεωρίες στη φυσική ήταν η εντυπωσιακή του ικανότητα να «σκηνοθετεί» στη φαντασία του καθημερινά σενάρια, για να αναλύει περίπλοκες επιστημονικές ιδέες.

Ο ίδιος αποκαλούσε αυτά τα σενάρια Gedankenexperiments, ένας όρος που στα γερμανικά σημαίνει νοητικά πειράματα, και τους απέδιδε σημαντικό ρόλο στη διατύπωση της Ειδικής και της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Μάλιστα, μερικά από αυτά τα νοητικά πειράματα χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα, για να περιγράψουν μερικές από τις πιο εντυπωσιακές ανακαλύψεις του γερμανοεβραϊκής καταγωγής φυσικού.

Σε πρόσφατο άρθρο του στο σάιτ Business Insider, ο δημοσιογράφος Ali Sundermier συνοψίζει μερικά από αυτά τα σενάρια, τα οποία έφεραν επανάσταση στην επιστήμη.

1. Φανταστείτε ότι «κυνηγάτε» μία δέσμη φωτός
Ήταν μία απορία που ο Αϊνστάιν άρχισε να σκέφτεται όταν ήταν 16 χρονών: το θα συνέβαινε αν προσπαθούσε κανείς να κινηθεί παράλληλα με μία δέσμη φωτός, καθώς αυτή διαδίδεται στον χώρο;

Αν μπορούσε να αναπτύξει ίση ταχύτητα με τη δέσμη, σκεφτόταν ο φυσικός, τότε το φως θα «πάγωνε» για τον συγκεκριμένο παρατηρητή. Κάτι που θα σημαίνει πως θα έπαυε να είναι… φως.

Τελικά, συνειδητοποίησε πως το φως δεν μπορεί να επιβραδύνει για οποιονδήποτε κινούμενο παρατηρητή, αλλά αντίθετα θα πρέπει να διατηρεί σε κάθε περίπτωση σταθερή την ταχύτητά του. Η ιδέα αυτή αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία θεμελίωσε τη Γενική Σχετικότητα.

2. Φανταστείτε ότι ταξιδεύετε με ένα τρένο.
Ας υποθέσουμε πως, μία ημέρα με καταιγίδα, επιβαίνετε σε ένα τρένο που περνά με ταχύτητα από κάποιον σταθμό, στον οποίο βρίσκεται ένας ακίνητος παρατηρητής. Καποια στιγμή, ο παρατηρητής βλέπει δύο κεραυνούς να χτυπούν το τρένο, πέφτοντας ταυτόχρονα στο μπροστινό και το πίσω μέρος τους.
Καθώς εσείς κινείστε με το τρένο, μετακινείστε προς τον κεραυνό που πέφτει στο μπροστινό μέρος. Επομένως, θα τον δείτε νωρίτερα, καθώς έχει να διανύσει μικρότερη απόσταση.

Αυτό το φανταστικό σενάριο δείχνει πως ο χρόνος «κυλά» διαφορετικά για έναν ακίνητο παρατηρητή, και διαφορετικά για κάποιον που κινείται. Μία συνέπεια που έκανε τον Αϊνστάιν να διαπιστώσει πως ο χρόνος και ο χώρος είναι σχετικοί και δεν υπάρχει συγχρονικότητα. Δύο ιδέες που απορρέουν από τη Γενική Σχετικότητα.

3. Φανταστείτε πως ο δίδυμος αδερφός σας ταξιδεύει στο διάστημα.
Γνωστό ως «παράδοξο των διδύμων», στην αρχική του εκδοχή το νοητικό αυτό πείραμα διατυπώθηκε από τον Αϊνστάιν με «πρωταγωνιστές» δύο ρολόγια, και όχι δύο δίδυμους αδερφούς. Επίσης, όταν το περιέγραψε ο γερμανοεβραίος φυσικός, αναφέρθηκε σε μία πτήση με πολύ μεγάλη ταχύτητα, και όχι για ένα «ταξίδι» στο διάστημα, αφού οι πρώτες διαστημικές αποστολές έγιναν δεκαετίες αργότερα.

Ας φανταστούμε πάντως ότι έχετε έναν δίδυμο αδερφό ο οποίος κάποια στιγμή μπαίνει σε ένα διαστημόπλοιο και βάζει «πλώρη» για κάποιον μακρινό προορισμό, ταξιδεύοντας με ταχύτητα κοντά στην ταχύτητα του φωτός. Σύμφωνα με την Ειδική Σχετικότητα, ο χρόνος «κυλά» για τους δυο σας με διαφορετικό ρυθμό, επομένως δεν θα γεράσετε ταυτόχρονα.

Πιο συγκεκριμένα, καθώς ο χρόνος διαστέλλεται για ένα κινούμενο σώμα, ο δίδυμος αδερφός σας θα γεράσει αργότερα. Μάλιστα, με δεδομένο ότι αυτός κινείται με ταχύτητα κοντά στην ταχύτητα του φωτός, η ηλιακή σας διαφορά θα είναι μεγάλη. Για παράδειγμα, όταν επιστρέψει στη Γη, εσείς μπορεί να είστε υπερήλικας, ενώ εκείνος να μην είναι πάνω από 40 ετών.

4. Φανταστείτε πως βρίσκεστε σε ένα ασανσέρ.
Φανταστείτε πως έχετε μπει σε ένα ασανσέρ, χωρίς να μπορείτε να δείτε ούτε καν τον τοίχο του φρεατίου ή τις πόρτες των ορόφων. Ξαφνικά, νιώθετε μία δύναμη να σας «τραβά» προς τα κάτω, με συνέπεια να πέσετε στο πάτωμα. Τι συνέβη; Μήπως για κάποιο μυστήριο λόγο αυξήθηκε η βαρύτητα που ασκεί η Γη ή μήπως ξεκίνησε το ασανσέρ να επιταχύνεται προς τα πάνω;

Στην πραγματικότητα, δεν μπορείτε να απαντήσετε, αφού τα δύο αυτά φαινόμενα προκαλούν το ίδιο αποτέλεσμα. Μία διαπίστωση που οδήγησε τον Αινστάιν στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα στην επιτάχυνση και τη βαρύτητα. Αυτή είναι η αρχή της ισοδυναμίας, «θεμέλιος λίθος» της Γενικής Σχετικότητας.

5. Φανταστείτε ο Θεός να έπαιζε ζάρια
Η σχολή της Κοπεγχάγης (Bohr και λοιποί) υποστήριζε ότι οι κβαντομηχανικές πιθανότητες είναι θεμελιώδεις και ότι η φύση είναι εγγενώς πιθανοκρατική. Το γιατί ένα σωματίδιο π.χ. περνάει ή όχι ένα φράγμα δυναμικού δεν οφείλεται σε κάτι που δεν γνωρίζουμε. Είναι στη φύση των πραγμάτων. Το τι θα κάνει το σωματίδιο σε κάθε συγκεκριμένο πείραμα δεν το ξέρει ούτε ο …Θεός.

Έτσι, το 1935, ο Einstein εξαπολύει την τελική του επίθεση εναντίον της κβαντομηχανικής διατυπώνοντας το παράδοξο EPR (Einstein, Podolsky, Rosen) – [Physical Review 47, 777 (1935)].

Ο Einstein επέμενε ότι ο Θεός δεν παίζει ζάρια. Αλλά αυτή τη φορά δεν είχε δίκιο. Μάλιστα, μετά από πολλά χρόνια ο Hawking ισχυρίστηκε ότι, Θεός όχι μόνο παίζει ζάρια, αλλά μερικές φορές τα ρίχνει και σε μέρη που δεν μπορούμε να τα βρούμε. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρεις ΕΔΩ


Διαβάστε επίσης για το μοναδικό μη-νοητικό πείραμα που πραγματοποίησε Einstein ΕΔΩ
 

πηγή: Κώστας Δεληγιάννης, www.naftemporiki.gr
πηγή
Διαβάστε περισσότερα... »

Τί ἔλεγε ὁ Πυθαγόρας γιά τά ζῶα καί τόν σεβασμό σέ αὐτά


«Ὁ  Ἄργος ἀναγνωρίζει τον Ὀδυσσέα». Ἔργο του Ὁλλανδοῦ ζωγράφου TheodorvanThulden (1606–1669).
    

«Μὲ αὐτὸ τον τρόπο ἔζησε καὶ ἐκεῖνος, ἀποφεύγοντας νὰ τρέφεται μὲ ζῶα καὶ προσκυνώντας ἀναίμακτους βωμούς, προσπαθώντας νὰ ἀποτρέψει καὶ τους ἄλλους ἀπὸ τὸν φόνο συγγενικῶν μὲ μας ζώων καὶ σωφρονίζοντας μᾶλλον τὰ ἄγρια ζῶα καὶ ἡμερώνοντάς τα μὲ λόγια καὶ ἔργα, χωρὶς νὰ τα βλάπτει μὲ τιμωρίες. Ἐπίσης διέταξε τοὺς πολιτικοὺς ποὺ ἔγραφαν τους νόμους νὰ ἀπέχουν ἀπὸ τα ἔμψυχα, ἐπειδὴ αὐτοὶ ποὺ θέλουν νὰ ἐφαρμόζουν το δίκαιο μέχρις ἐσχάτων δὲν θὰ ἔπρεπε βέβαια νὰ ἀδικοῦν τὰ συγγενικὰ ζῶα. Διότι, πὼς θὰ μποροῦσαν νὰ πείσουν τους ἄλλους πὼς εἶναι δίκαιοι, ἂν οἱ ἴδιοι ἦταν κυριευμένοι ἀπὸ πλεονεξία;»

Ἰαμβλίχου «Περὶ του Πυθαγορείου Βίου», Προσωκρατικοί, Πέμπτος τόμος, ἐκδόσεις Κάκτος, σελ. 186-187
 

Τὸ αἷμα φέρνει αἷμα σὲ κάθε περίπτωση. Εἴτε εἶναι ἀνθρώπινο εἴτε ζώου, ὁ φόνος εἶναι φόνος. Ὁ ανεπιστήμονας καὶ φιλόσοφος Πυθαγόρας (570 π.Χ. - 495 π.Χ.) δὲν ἀντιμετώπιζε «ἐργαλειακὰ» το ζωικὸ βασίλειο. Δὲν θεωροῦσε ὅτι τὰ ζῶα εἶναι ἔνσαρκες μηχανές, σχεδιασμένες γιὰ νὰ ὑπηρετοῦν τὶς ἀνθρώπινες ἀνάγκες. Ἡ ἀντίληψὴ του γιὰ τη φύση καὶ τὸν κόσμο δὲν τοῦ ἐπέτρεπε τόσο μεγάλη ἀστοχία. Δὲν ἤθελε κἂν νὰ συμμετέχει ἢ νὰ πραγματοποιεῖ ὁ ἴδιος αἱματηρὲς θυσίες καὶ στὸν ἐσωτερικὸ κύκλο των μαθητῶν του δὲν ἐπέτρεπε την κατανάλωση ἐμψύχων. Ἡ καθαρότητα του νοῦ προϋπόθετε καθαρότητα καὶ στὴν διατροφὴ καὶ ἡ βορὰ ὄντων θανατωμένων ἀπὸ τον ἄνθρωπο θεωρεῖτο ἀπὸ τους πυθαγορείους ἀκάθαρτη συνήθεια. 
 
Ὁ Πυθαγόρας θεωροῦσε ὅτι το εἶδος μας, κατὰ τη διάρκεια τοῦ περάσματὸς του ἀπὸ τη γήινη σφαῖρα θὰ ἔπρεπε, γιὰ πάμπολλους λόγους, νὰ ἀποφεύγει τὴν αἱματοχυσία. Ὁ ἴδιος, ὡς ὄφειλε, ἦταν το ζωντανὸ παράδειγμα της ἀξίας των ἰδεῶν του. Ἐφάρμοζε κατὰ γράμμα ὅσα πρότεινε στοὺς ἄλλους. Ἡ ἐναρμόνισή του μὲ τὴν συχνότητα της θείας οὐσίας καὶ ἡ συνειδητὴ ἐξομοίωση του μὲ το ἀγαθὸν τὸν ὁδήγησαν στὴν γνώση του ἑαυτοῦ καὶ στὴν ὀρθὴ ἑρμηνεία των φαινομένων ποὺ ἐκδηλώνονται στὸν κόσμο μας. Ὀρθὴ σκέψη δίχως ορθοπραξία εἶναι σχῆμα ὀξύμωρο. Στὴν πυθαγόρειο κοσμοθέαση δοξάζεται ἡ ὕπαρξη ὅλων των ὄντων καὶ τιμᾶται τὸ δικαίωμα ἀνθρώπων καὶ ζώων στὴ ζωὴ ἀλλὰ καὶ την ἀξιοπρέπεια.


Πυθαγορικό «σύνταγμα»

«Ὁ πολιτισμὸς μας εἶναι προηγμένος». Αὐτὸ συνηθίζουμε νὰ λέμε ἀλαζονικὰ καὶ αὐτὸ κομπάζουμε παράγοντας μεγάλες δόσεις τραγικῆς εἰρωνείας. Κι ἐμεῖς οἱ «προηγμένοι» εἴμαστε ἀπόλυτα ἐξοικειωμένοι μὲ την μαζική, βιομηχανικοῦ τύπου ἀφαίρεση ζωῶν γιὰ την τροφὴ μας. Ἐμεῖς οἱ «ἐξελιγμένοι» πιθανότατα κρίνουμε ὡς ματαιοπονία την ἀπόπειρα «σωφρονισμοῦ» των ζώων μὲ ἔργα ἀλλὰ καὶ μὲ λόγια(!), ὅπως πρότεινε ὁ Σάμιος πρόγονός μας. Η «πρόοδός» μας, ὅπως ἀποδεικνύουν πλεῖστα ἐκ των πεπραγμένων μας, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἀξιοθρήνητος πρωτογονισμός. 
 
Ἡ ὑπόδειξη του Πυθαγόρα πρὸς τους πολιτικοὺς νὰ μὴν ἀδικοῦν τα ζῶα, δὲν ἦταν ἕνας κενὸς λόγος ποῦ ἐκτοξεύθηκε γιὰ νὰ ἐντυπωσιάσει τους πάντες πλὴν τῶν πολιτικῶν.
 
Ὁ Πυθαγόρας, οὐσιαστικά, χάραξε μακρόπνοη πολιτικὴ στὴν Κάτω Ἰταλία, την Μεγάλη Ἑλλάδα. Στὸν Κρότωνα ἤρκεσε μία ὁμιλία του στὸ συνέδριο «των χιλίων» (σ.σ.: σῶμα ποῦ ἀποφαινόταν σὲ πολιτικὰ ζητήματα καὶ δικαστικὲς ὑποθέσεις) γιὰ νὰ μεταβληθεῖ ἡ λειτουργία τῆς τοπικῆς κοινωνίας! Οἱ Κροτωνιάτες ἀκούγοντας σὲ μία ὁμιλία τὶς παραινέσεις τοῦ μεγάλου μύστη τῆς ἀρχαιότητας ἔδιωξαν τὶς παλλακίδες τους, ἔχτισαν ἱερὸ των Μουσῶν, ὅπως τοὺς προέτρεψε καὶ τὸν παρακάλεσαν μὲ λόγο νὰ νουθετήσει τους νέους καὶ τὶς γυναῖκες της πόλεως. 
 
Γιὰ ἕνα ἀρκετὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα, ὁ ἄγραφος καταστατικὸς χάρτης μεγάλου τμήματος της Κάτω Ἰταλίας, εἶχε συνταχθεῖ ἀπὸ τους μαθητὲς καὶ τους ὀπαδοὺς τοῦ φιλοσόφου καὶ ὁ καθημερινὸς βίος των πολιτῶν δὲν ἀπεῖχε πολὺ ἀπὸ ἐκείνον στὸ «ὁμακοεῖο», στὴν ἐσωτερικὴ μυητικὴ σχολὴ ὅπου διδασκόταν ὁ πυθαγορισμὸς ἀπὸ τον ἴδιο τὸν ἱδρυτὴ του.
 
Οἱ πολιτικοὶ πρέπει νὰ ἐκπέμπουν διαρκῶς τὸ μήνυμα πρὸς την κοινωνία ὅτι εἶναι δίκαιοι καὶ ἀπέχουν ἀπὸ την πλεονεξία. 
 
Ὁ τρόπος τῆς ἀπόδειξης αὐτοῦ τοῦ ἰσχυρισμοῦ εἶναι ἡ ζωὴ τους, ποὺ κρίνεται σὲ κάθε της λεπτομέρεια. Ἀπὸ τὶς διατροφικὲς συνήθειες καὶ τη συμπεριφορὰ μέχρι τὶς ἀποφάσεις ποὺ ἐπηρεάζουν τὸ συλλογικὸ βίο. 
 
Καί, φυσικά, ἐπίκεντρο κάθε ὑγιοῦς πνευματικοῦ, πολιτικοῦ καὶ κοινωνικοῦ χώρου εἶναι ἡ ἀξία της ζωῆς. Ἡ ἔλλειψη σεβασμοῦ πρὸς αὐτὴν ἀποδεικνύει ἀσθένεια. 
 
Διαβάστε περισσότερα... »