«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).


"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).

Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.

Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.


ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

Ακολουθήστε μας στο Facebook

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2015

Είναι το μηδέν άρτιος αριθμός;




Για την αντιμετώπιση της έλλειψης καυσίμων, μετά την καταιγίδα Sandy, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Michael Bloomberg εισήγαγε την πώλησή τους με δελτίο στις 8 Νοεμβρίου του 2012, με την παρακάτω ανακοίνωση:

«Οι οδηγοί στη Νέα Υόρκη που έχουν πινακίδες που λήγουν σε μονό αριθμό ή σε γράμμα ή σε άλλο χαρακτήρα, θα είναι σε θέση να αγοράζουν αέριο ή πετρέλαιο μόνο τις ημέρες με μονό αριθμό, όπως αύριο, που συμβαίνει να είναι η 9 του μηνός. 

Εκείνοι με πινακίδες που τελειώνουν σε ζυγό αριθμό, ή τον αριθμό μηδέν, θα είναι σε θέση να αγοράζουν φυσικό αέριο ή ντίζελ, μόνο τις ημέρες με ζυγό αριθμό, όπως το Σάββατο 10 Νοεμβρίου».

Η χρήση της φράσης «ζυγό αριθμό, ή τον αριθμό μηδέν» υπονοεί ότι το μηδέν δεν είναι άρτιος αριθμός. Από την άλλη πλευρά, ο δήμαρχος τοποθέτησε το μηδέν μαζί με τους ζυγούς αριθμούς, οπότε σίγουρα δεν θεωρούσε ότι είναι περιττός αριθμός.

Τελικά, τι αριθμός είναι το μηδέν: άρτιος ή περιττός;

Για τους μαθηματικούς, η απάντηση είναι εύκολη: το μηδέν είναι άρτιος αριθμός. Μάλιστα πολλοί θεωρούν ότι το μηδέν είναι ο πιο άρτιος αριθμός από όλους. Οι υπόλοιποι από εμάς ίσως να μην αισθάνονται απόλυτα σίγουροι γι' αυτό...

Σύμφωνα με τον Dr James Grime του Πανεπιστημίου του Cambridge, πειράματα στη δεκαετία του 1990 έδειξαν ότι οι άνθρωποι καθυστερούν κατά 10% περισσότερο για να αποφασίσουν κατά πόσον το μηδέν είναι μονός ή ζυγός αριθμός, από ότι για άλλους αριθμούς.

Επίσης, τα παιδιά έχουν μια ιδιαίτερη δυσκολία στο να αναγνωρίσουν αν το μηδέν είναι μονός ή ζυγός αριθμός. «Μια έρευνα σε παιδιά του δημοτικού, στη δεκαετία του 1990, έδειξε ότι περίπου το 50% πίστευε ότι το μηδέν είναι άρτιος, περίπου το 20% πίστευε ότι ήταν περιττός και το υπόλοιπο 30% πίστευε ότι δεν ήταν τίποτα από τα δύο, ή δεν ήξεραν τι να απαντήσουν», εξηγεί ο Dr Grime.

Γιατί, λοιπόν, μαθηματικά, το μηδέν είναι άρτιος αριθμός; Επειδή κάθε ακέραιος αριθμός που διαιρείται δια του δύο, με αποτέλεσμα έναν άλλο ακέραιο, είναι άρτιος. Το μηδέν περνά αυτό το τεστ γιατί μπορείτε να το διαιρέσετε δια του δύο και να πάρετε πάλι το μηδέν.

Το μηδέν έχει επίσης περιττούς αριθμούς εκατέρωθεν (-1 και 1) και έτσι περνά άλλη μια δοκιμασία για να χαρακτηριστεί ως άρτιος αριθμός.

Στην πραγματικότητα, υπάρχει ένα επιχείρημα ότι το μηδέν είναι ο πιο άρτιος αριθμός από όλους. Ένας αριθμός που είναι «διπλά άρτιος» είναι αυτός που μπορεί να διαιρεθεί από το δύο και το αποτέλεσμα μπορεί να διαιρεθεί από το δύο και πάλι (πχ. το 12). Το μηδέν μπορεί να διαιρεθεί από το δύο, όχι μόνο δύο, αλλά άπειρες φορές και το αποτέλεσμα θα είναι πάντα ένας ακέραιος αριθμός, το μηδέν.

Πάντως, ακόμη και οι μαθηματικοί χρειάστηκαν κάποιο χρόνο για να συμφωνήσουν σχετικά με το θέμα.

Καταρχήν, το μηδέν δεν αναγνωριζόταν καν ως αριθμός. Οι Βαβυλώνιοι και οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν απλά για την διάκριση μεταξύ μικρών και μεγάλων αριθμών, πχ. 26 και 206. Πριν από αυτό, οι άνθρωποι μπορούσαν να καταλάβουν πόσο μεγάλος ήταν ένας αριθμός μόνο από τα συμφραζόμενα.

Κατά τον 13ο αιώνα, ο Ιταλός μαθηματικός Φιμπονάτσι ήταν ο πρώτος που διέδωσε τους αραβικούς αριθμούς, τους αριθμούς που χρησιμοποιούμε σήμερα, στην Ευρώπη. Αυτός ταξινόμησε το 1 ως 9 ως αριθμούς, και το 0 ως «σημάδι».

Τότε ξεκίνησε και η διαμάχη για το αν το μηδέν είναι ένας αριθμός σαν όλους τους άλλους και αν μπορεί να έχει τις ιδιότητες που έχει ένας αριθμός. Για παράδειγμα, περιττότητα ή αρτιότητα.

«Δεν ήταν παρά το 1.600 που το μηδέν έγινε πραγματικά αποδεκτός ως ένας άρτιος αριθμός, μετά από έντονες διαμάχες και συζητήσεις», λέει ο Grime.

Για περισσότερα από 1.000 χρόνια οι μαθηματικοί είχαν δυσκολίες με τον αριθμό μηδέν και οι μη μαθηματικοί είναι ακόμα και σήμερα συχνά αβέβαιοι για το πώς να τον ταξινομήσουν. 

Έτσι, ο δήμαρχος Bloomberg μάλλον είχε κάθε λόγο να διευκρινίσει στους Νεοϋορκέζους ότι τοποθετούσε το μηδέν μαζί με τους (άλλους) ζυγούς αριθμούς.

Πηγές
Διαβάστε περισσότερα... »

Τι είναι η "Υγεία"; Η φυτοθεραπευτική προσέγγιση της Υγείας


Συνοπτική εποπτική παρουσίαση σχετικής ομιλίας,

(oι εικόνες είναι από ποικίλους διαδικτυακούς τόπους και τα παρατιθέμενα  κείμενα, από την υπάρχουσα σχετική βιβλιογραφία)




Τί σημαίνει ετυμολογικά (μια προσέγγιση...) 
η λέξη "Φυτοθεραπεία";



Τί σημαίνει ετυμολογικά (μια προσέγγιση...) 
η λέξη "Θεραπεία";


Η "Υγεία" ως βιολογικό φαινόμενο, είναι χαοτική, επιστημονικά χαοτική όμως!
Χρήζει μιάς ανοικτής θεάσεως και όχι μόνο μιάς στενής
 (λίαν σημαντικής και απαραίτητης βέβαια..) 
ακαδημαϊκής αντιμετωπίσεως!
Χρειάζονται ανοικτοί ορίζοντες, ευρυμάθεια, ευρύτατη Παιδεία,
για να επιλεγεί η σωστή θεραπευτική μέθοδος και να συνταγογραφηθεί η απόλυτα ορθή αγωγή (φαρμακευτική και άλλη ενίοτε 
και συμπληρωματική-"εναλλακτική"),
με αποκλειστικό γνώμονα την αληθινή ίαση 
του λίαν τίμιου ανθρωπίνου προσώπου.  




Για να εργασθεί σωστά ο ανθρώπινος οργανισμός ως ένα αδιάσπαστο ψυχοσωματικό όλον, χρειάζεται αρμονική συνύπαρξη και συνεργασία όλων. 
Δεν είναι αρκετό να ¨θεραπευθεί¨ (συμπτωματικά, παροδικά χωροχρονικά) απλά ένα όργανο, όπως δεν αρκεί ένα όργανο μιας συμφωνικής ορχήστρας να "παίζει" μόνο του καλά, πρέπει να εναρμονίζεται απόλυτα με όλα τα υπόλοιπα. 
Η αρμονική συμφωνία όλων δίδει την Υγεία.








Ό,τι ορισμοί ακολουθούν, είναι 
λίαν βασικοί, σημαντικοί και χρήσιμοι, με την ανάλογη έγκυρη ακαδημαϊκή τεκμηρίωση. 











ΠΗΓΗ: Ο ΕΝ ΤΗ ΛΕΞΕΙ ΛΟΓΟΣ - ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ-ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΑΝΝΑ


ΠΗΓΗ: Ο ΕΝ ΤΗ ΛΕΞΕΙ ΛΟΓΟΣ - ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ-ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΑΝΝΑ



ΠΗΓΗ: Ο ΕΝ ΤΗ ΛΕΞΕΙ ΛΟΓΟΣ - ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ-ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΑΝΝΑ



ΠΗΓΗ: Ο ΕΝ ΤΗ ΛΕΞΕΙ ΛΟΓΟΣ - ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ-ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΑΝΝΑ



...και μερικοί φιλοσοφικοί και όχι μόνο προβληματισμοί...

Άραγε περιγράφει "αντικειμενικά" όλα τα της υγείας, ο κάθε ορισμός της Υγείας; 

Όταν μιά έννοια την ορίζουμε... 
μήπως αυτόματα εν τινί μέτρω την περιορίζουμε;


 Υπάρχει αληθινά πλήρης ορισμός μιάς οποιονδήποτε έννοιας: 

-όταν κάθε 5-6 περίπου έτη η γνώση διπλασιάζεται, 
-όταν γνωρίζουμε ένα πολύ μικρό μέρος των συμπαντικών νόμων, 
-όταν εκ των νόμων της φύσεως, γνωρίζουμε ένα μικρό μόνον ποσοστό, αλλά και εκ των ήδη γνωστών νόμων αυτής, δεν γνωρίζουμε όλο το εύρος διακύμανσης αυτών; 
-όταν μιά έννοια πρέπει όπου είναι δυνατόν να προσεγγίζεται διεπιστημονικά, σε βάθος, πολυδιάστατα...;





Ο Αδόλφος Χίτλερ, τελικά ήταν υγιής;



Ο Περίανδρος ο Κορίνθιος ήταν αληθινά υγιής και σοφός;

Η Έλεν Κέλερ δεν ήταν υγιής;






... ακόμη μιά διαφορετική διάσταση της υγείας!






Εδώ βλέπουμε μια 
προσπάθεια βαθύτερης και ουσιαστικότερης προσεγγίσεως της έννοιας της Υγείας, απο τον  Dr Edward Bach
















Μεγάλη προσοχή στη συλλογή 
(πληθυσμός, υψόμετρο, εποχή συλλογής, ώρα συλλογής), καθώς και στον επιστημονικά σωστό βοτανικό προσδιορισμό των συλλεγομένων δρογών












ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΦΥΤΑ!






ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΙΣ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΦΥΤΩΝ-ΦΥΤΩΝ, ΦΥΤΩΝ-ΤΡΟΦΩΝ ΚΑΙ 
ΦΥΤΩΝ-ΦΑΡΜΑΚΩΝ!


Μέρος της χρησιμοποιηθείσης βιβλιογραφίας ΕΔΩ.
Διαβάστε περισσότερα... »

Ο νόμος του Zipf



Ο νόμος του Zipf πήρε το όνομά του από τον εξαιρετικά εκκεντρικό Αμερικανό γλωσσολόγο George Kingsley Zipf (1902-1950) και είναι ένας εμπειρικός νόμος που αναφέρεται στο γεγονός ότι πολλοί τύποι των δεδομένων που μελετήθηκαν και στις φυσικές και στις κοινωνικές επιστήμες, ακολουθούν μια κατανομή γνωστή ως νόμος των δυνάμεων (power law). 

Ο νόμος αναδύεται σε φαινόμενα όπου έχουμε πολλά και μικρά γεγονότα και λίγα αλλά μεγάλα γεγονότα, π.χ. έχουμε πολύ λίγους και μεγάλους σεισμούς και πολλούς μικρούς σεισμούς, έχουμε λίγους και πλούσιους και πολλούς αλλά φτωχούς, έχουμε λίγες αλλά μεγάλες πόλεις και πολλές αλλά μικρές, έχουμε λίγους αλλά πολύ δημοφιλείς ιστότοπους αλλά πολλούς που δεν τους έχει επισκεφτεί κανείς κλπ.

Ο ίδιος ο Zipf ασχολήθηκε με το να προβλέψει τη συχνότητα της εμφάνισης των λέξεων μέσα σε ένα κείμενο. Δηλώνει δε ότι «αν οι λέξεις ταξινομηθούν κατά φθίνουσα σειρά του αριθμού εμφάνισής τους σε ένα σχετικά μεγάλο κείμενο, τότε η θέση/σειρά μιας λέξης σε αυτόν τον κατάλογο όταν πολλαπλασιάζεται με τη συχνότητα εμφάνισής της είναι ίση με μια σταθερά».

Η εξίσωση για αυτή τη σχέση είναι: 

r x f = k
όπου r είναι η θέση/σειρά της λέξης, f είναι η συχνότητα και k είναι η σταθερά. 

Για παράδειγμα αν μέσα σε ένα αρκετά μεγάλο κείμενο μια λέξη που βρίσκεται στην θέση 1 (π.χ. η λέξη the) εμφανίζεται 1000 φορές, τότε η λέξη της θέσης 2 (π.χ. η λέξη of) θα εμφανίζεται περίπου 500 φορές, η λέξη της θέσης 3 (π.χ. η λέξη and) θα εμφανίζεται περίπου 300 φορές, κτλ.




Η ίδια σχέση εμφανίζεται και σε πολλές άλλες ταξινομήσεις που δεν σχετίζονται με τη γλώσσα, όπως στην πληθυσμιακή κατάταξη των πόλεων σε διάφορες χώρες, τα μεγέθη των εταιριών, τα εισοδήματα των φυσικών προσώπων και ούτω καθεξής. Η εμφάνιση της κατανομής στην κατάταξη των πόλεων βάση πληθυσμού παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από τον Felix Auerbach το 1913.

Αν και δεν είναι γνωστό γιατί ο νόμος του Zipf ισχύει (όπως συμβαίνει π.χ. για τις περισσότερες γλώσσες), ο ίδιος ο Zipf πρότεινε την αρχή της ελάχιστης προσπάθειας ως μια πιθανή εξήγηση. 

Σύμφωνα με τον ίδιο ούτε οι ομιλητές ούτε οι ακροατές, χρησιμοποιώντας μια συγκεκριμένη γλώσσα, θέλουν να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια από αυτήν που είναι αναγκαία για την επίτευξη της κατανόησης και η διαδικασία αυτή οδηγεί στην χρήση λέξεων που εμφανίζουν την παρατηρούμενη κατανομή Zipf. 

Αρχή της ελάχιστης προσπάθειας
Η αρχή της ελάχιστης προσπάθειας είναι μια διαδεδομένη θεωρία που καλύπτει διάφορους τομείς από την εξελικτική βιολογία έως την σχεδίαση ιστοσελίδων. Προϋποθέτει ότι τα ζώα, οι άνθρωποι, ακόμη και οι καλά σχεδιασμένες μηχανές θα επιλέξουν τον δρόμο της μικρότερης αντίστασης ή «προσπάθειας» προκειμένου να πετύχουν κάποιον στόχο τους.

Η αρχή ανακαλύφθηκε από τον Γάλλο φιλόσοφο Guillaume Ferrero (Revue Philosophique de la France et de l'Etranger, 1894) και είναι γνωστή ως «ντετερμινιστική περιγραφή της ανθρώπινης συμπεριφοράς». 

Η αρχή της ελάχιστης προσπάθειας είναι στενά συνδεδεμένη με άλλες παρόμοιες αρχές, όπως αυτές της ελάχιστης δράσης και της μέγιστης εντροπίας.

Πηγές
Διαβάστε περισσότερα... »

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015

Μελαγχολικές Κυριακές...




Την γνωρίζω καλά αυτή την μελαγχολία της Κυριακής και μάλιστα του απογεύματος της. 

Ξέρεις γιατί το απόγευμα είναι πάντα πιο μελαγχολικό; 

Γιατί αισθάνεσαι μια προδοσία, για στιγμές και ώρες που χάθηκαν δίχως να ζήσεις. Λές πάει τελείωσε. Άσε δε που όταν μας μαθαίνουν πως είναι γιορτή και επιβάλλεται να είμαστε χαρούμενοι, κάπου μέσα μας αντιδράμε. 

Μια και η χαρά δεν ανθίζει στα "πρέπει". Όμως να θυμάσαι, δεν είσαι υποχρεωμένος να είσαι καλά, επειδή είναι Κυριακή ή γιορτή. 

Μην πιέζεις τον εαυτό σου να νιώσει κάτι που δεν είναι έτοιμος να βιώσει. Μην ξεχνάς ότι εάν η καρδιά σου δεν θελήσει να ζήσει και να χρωματίσει την κάθε ημέρα και ώρα και στιγμή, δε μπορεί κανένα ημερολόγιο να το πράξει. 

Άλλωστε θα έρθουν κι άλλες Κυριακές, να είσαι έτοιμος, ο Θεός δεν είναι με τα ημερολόγια αλλά με τις ανθρώπινες καρδιές...

Διαβάστε περισσότερα... »

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2015

Μεσογαίας Νικόλαος: Ήρθε η ώρα της επανάστασης των Ελλήνων



Η άποψη ότι δεν θα αφήσει ο Θεός που λένε κάποιοι της εκκλησίας δεν είναι έτσι. Αφήνει ο Θεός σας...



Η άποψη ότι δεν θα αφήσει ο Θεός που λένε κάποιοι της εκκλησίας δεν είναι έτσι. Αφήνει ο Θεός σας πληροφορώ.

Άφησε 400 χρόνια σκλαβιάς άφησε να πέσει η Τσαρική Ρωσία…

Απόσπασμα από συνέντευξη.

Η εκκλησία τι θέση μπορεί να έχει σε αυτήν την επανάσταση; Και τι μερίδιο ευθύνης έχει σε αυτό το κατρακύλισμα;

Η ευθύνη της εκκλησίας είναι μεγάλη γιατί έγινε μέρος του κρατικού συστήματος στον τρόπο της σκέψης και της δράσης. Αγκαλιάστηκε με το κράτος και δεν είχε ελεύθερα χέρια να αγκαλιάσει το λαό πλέον. Δεν αγκαλιάζεις το λαό μόνο με τα συσσίτια που είναι σημαντικό και αυτό δεν το αμφισβητώ βέβαια .

Τον λαό όμως τον αγκαλιάζεις περισσότερο με τις πολιτιστικές ρίζες του τον πολιτισμό που έχει μέσα του τον τρόπο της σκέψης του τις βαθύτερες εσωτερικές ανάγκες του. Δεν ξεδιψάσαμε τον λαό εμείς αρκεστήκαμε στα ήθη και τα έθιμα στους εξωτερικούς τύπους. Τι έχουμε να πούμε σήμερα στα νέα παιδιά ; ψάξαμε την διάλεκτο των νέων παιδιών ; Αν τα θέλουμε δεν τα θέλουμε για να αυξήσουμε τους οπαδούς του εκκλησιαστικού κλάμπ. Η εκκλησία δεν φτιάχνει οπαδούς. Η εκκλησία φτιάχνει αγίους.

Διαφέρει το ένα από το άλλο. Και άγιος σημαίνει ελεύθερος άνθρωπος. Άγιος δεν είναι αυτός που τηρεί πέντε δέκα κανόνες μηχανικές εντολές. Θα πει ότι είναι κάποιος που κανονικά ελευθερώνεται «τω αγαθώ.» Συναντά έτσι το Θεό . Δεν φαίνεται ο Θεός όταν υπάρχει το νέφος και η ομίχλη των Παθών. Πρέπει να φύγει η ομίχλη για να δεις τον ήλιο.

Είναι αργά πιστεύετε τώρα για την εκκλησία να κερδίσει το χαμένο έδαφος για να κάνει το χρέος της και απέναντι στον πολιτισμό μας;

Όχι ποτέ δεν είναι αργά. Ίσα ίσα θα μπορούσε να είναι μια εξαιρετική ευκαιρία μέσα στην πλήρη απαξίωση των πάντων να δοθεί αυθεντικός λόγος. Σήμερα όμως αυτό που νομίζει η νεολαία ότι είναι εκκλησία, είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που στην πραγματικότητα είναι η εκκλησία. Άρα το να πεις τη λέξη εκκλησία σε σουαχίλι δεν θα το καταλάβει ένας που μιλάει ελληνικά. 

Πρέπει να γίνει ερμηνεία του όρου, του τι είναι εκκλησία. Αν εκκλησία είναι ένας συντηρητισμός δεν το καταλαβαίνει ο νέος και δεν είναι εκκλησία αυτό. Αν εκκλησία είναι ελευθερία δεν το φαντάζεται ο νέος σήμερα, φαντάζεται ένα άλλο πράγμα. Συμβιβασμός συντηρητισμός έτσι το περάσαμε στους νέους.

Αυτήν την εποχή η εκκλησία θα μπορούσε να είναι το μεγαλύτερο στήριγμα;

Αν και την ην χτυπούν στήνοντας ένα ψέμα και την τραυματίζουν με τέτοιες πληροφορίες, αυτή την στιγμή η εκκλησία αποτελεί στήριγμα για το λαό. 60.000 άνθρωποι τρώνε από την εκκλησία «ε χτύπα λοιπόν την εκκλησία να μην φάνε αυτοί οι άνθρωποι.»

Και την χτυπούν γι αυτόν το λόγο. Ένα κράτος ολόκληρο δεν μπορεί να δώσει φαγητό κι εμείς εδώ στηρίζουμε τα ιδρύματα του κράτους. Ε! χτύπα λοιπόν την εκκλησία να μην το κάνει και αυτό. Αυτό είναι αυτοκτονία. Ας είναι ο στόχος τους αυτός και πάντα θα υπάρχουν τέτοιοι στόχοι από αυτούς που χτυπούν την εκκλησία. Ας είναι όμως και αυτοί που χτυπιούνται αγνοί και καθαροί για να μπορέσουν με την μαρτυρία της ζωής τους να επιβεβαιώσουν τον λόγο τους .

Θα γίνει αυτή η στροφή;

Δεν ξέρω τέτοια τύφλωση που βλέπω να υπάρχει και τέτοια κακότητα μικρότητα μικροψυχία και στενοκαρδία. Όταν βέβαια βρεθεί κανείς σε αδιέξοδο ψάχνει για διεξόδους. Αν εμείς ανοίξουμε την πόρτα αυτής της εκκλησιαστικής διεξόδου θα αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα. Όσο παραμένουμε μουδιασμένοι παρατηρητές δεν θα αλλάξει τίποτα. Τα πράγματα δεν γίνονται από μόνα τους.

Η άποψη ότι δεν θα αφήσει ο Θεός που λένε κάποιοι της εκκλησίας δεν είναι έτσι. Αφήνει ο Θεός σας πληροφορώ. Άφησε 400 χρόνια σκλαβιάς άφησε να πέσει η Τσαρική Ρωσία και να επικρατήσει η μπολσεβική επανάσταση και η αθεΐα και να γκρεμιστούν οι ναοί. Άφησε πολλά πράγματα στην ιστορία και γιατί να μην αφήσει και τώρα; Τι έχει δηλαδή με μας; Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν θα αφήσει ο Θεός αλλά αν εμείς θα αφήσουμε το Θεό. Τον αφήσαμε ,τον αφήσαμε. Δυστυχώς.

Υπάρχει όμως ένας λαός που έχει σπόρο μέσα του και ο άθεος έχει σπόρο για το αγνό. Δεν το πιστεύει όμως ότι μπορεί να είναι αληθινό. Αυτή είναι η αποστολή της εκκλησίας να φυτρώσει ο σπόρος.

Αυτό πάνε να γκρεμίσουν. Αν δουν ότι ένας χτίζει κάτι έρχεται το σύστημα να το γκρεμίσει αυτό. Αρχίζουν και ρίχνουν λάσπη λέγοντας ότι αυτός ας πούμε είναι απατεώνας ,είναι υποκριτής. Δεν πειράζει όμως η εκκλησία στηρίζεται σε μάρτυρες. στηρίζεται σε Χριστό Σταυρωμένο ηττημένο. Η μεγαλύτερη νίκη είναι η ήττα του Σταυρού.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συκοφαντημένος και εξόριστος ήταν. Αυτός όμως έμεινε στην ιστορία και σε αυτόν πίστεψε ο λαός. Δεν πίστεψε στους άλλους. Και σήμερα το ίδιο θα γίνει αρκετά μας χάιδεψαν θα μας κοπανήσουν τώρα και από αυτό το κοπάνημα θα βγει η δόξα μας .

Τι ανατρεπτικό θα μπορούσε να γίνει κατά τη γνώμη σας ώστε να αλλάξει τα ως τώρα δεδομένα ώστε και η εκκλησία να μην έχει μόνο αυτήν την μονότονη όψη και την παθητική θα έλεγα στάση στα γεγονότα;

Φανταστείτε ο Αρχιεπίσκοπος να έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του.  Για παράδειγμα γίνεται ένα πανηγύρι σε μια μεγάλη μητρόπολη ας πούμε του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη . Είθισται να κάνουν δώρα και τραπέζια στους δεσποτάδες κλπ.

Φανταστείτε αντί να κάνει τραπέζι στους επισήμους και σε άλλους ο δεσπότης να πει όχι. Η μητρόπολη αυτήν την στιγμή έχει να δώσει για δώρα αλλά δεν θα δώσει. Θα δώσει στα συσσίτια και αντί για τραπέζι στο ξενοδοχείο τάδε θα πάμε με τους τσιγγάνους να φάμε. Και δεν θα το κάνουμε για να δείξουμε θα φάμε φασολάδα γιατί είναι Τετάρτη.Ο Αρχιεπίσκοπος λοιπόν μπορεί να μπει μπροστά και να μας οδηγήσει σε τέτοιες κινήσεις.

Υπάρχουν αυτοί όμως οι άνθρωποι που θα πρωτοστατήσουν;

Να βρούμε ανθρώπους ηγετικές φυσιογνωμίες με τον θησαυρό αυτό στην ψυχή τους και να τους βγάλουμε μπροστά. Πρέπει να βρεθούν οι άνθρωποι που ο ένας θα συμπληρώσει τον άλλον και θα τραβήξουν μπροστά. Ο καθένας ότι έχει θα βάλει ο ένας το πνεύμα του ο άλλος το έργο του , ο άλλος τα χαρίσματά του. Είναι μεγάλη δύναμη να βγει μια συντονισμένη προσπάθεια από ανθρώπους που θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο χρησιμοποιώντας αυτόν τον θησαυρό. Έτσι θα βγούμε μπροστά αγνά και καθαρά. Είναι δύναμη αυτό.

Μέσα από τους 3 πρώτους αιώνες υπάρχουν 11 εκατομμύρια επώνυμοι μάρτυρες τότε κυοφορήθηκε η εκκλησία. Μέσα από 250 χρόνια διωγμών υπαρκτικού εκφυλισμού. Έτσι βγήκε η εκκλησία. Και τώρα που κρατικοποιηθήκαμε και γίναμε υπάλληλοι δεν βγαίνει τίποτα.

Δόξα είναι η αφάνεια εκεί γίνεται η δουλειά. Σήμερα μας έχει σκεπάσει η κρίση. Από πάνω έχει νέφος από κάτω όμως έχει πράγμα….

Μπορούμε και χωρίς τους πολιτικούς ;

Φυσικά μπορούμε και χωρίς αυτούς. Η ζημιά άρχισε από αυτούς και από την καταστροφή της παιδείας εδώ και 30 χρόνια και θέλει τώρα 60 χρόνια για να επανέλθουμε.

Η αλλαγή πρέπει να γίνει στην παιδεία για να αλλάξει η νοοτροπία μας. Όχι τώρα που πρέπει να μάθουμε τον ελληνικό πολιτισμό σαν ξένη γλώσσα στους Έλληνες. Και δεν πρέπει να βλέπουμε τι κάνουν οι πολλοί η κατάσταση θα αλλάξει από πυρήνες, πυρήνες αντιστάσεως. Φιλική εταιρεία δεν ήταν πολλοί ήταν λίγοι. Κολοκοτρώνης, προύχοντες ήταν λίγοι. Εδώ εκεί δεξιά αριστερά έτσι γίνονται οι επαναστάσεις που είπαμε πριν. Να υπάρξουν ομάδες ανθρώπων που να λένε αλήθειες και να συσπειρωθούν και να δει ο καθένας τι μπορεί να κάνει από το δικό του μετερίζι.

Νιώθω σαν να θέλω να βγάλω τον πόνο της ψυχής μου έχω πάθος μέσα μου και έχω ανάγκη να το εκφράσω όπως και άλλοι θα είναι σαν εμένα.

Πρέπει να γίνει επανάσταση Πίστεως διότι το έρισμα της Πίστεως μας σπάσανε γι αυτό μετά δεν υπάρχουν αξίες.

Εγώ τις ελπίδες μου δεν τις στηρίζω καθόλου στους πολιτικούς. Τελειώσανε, δεν υπάρχουν ούτε στην Ευρώπη ούτε εδώ. Θα ήθελα να είχαμε τους καλύτερους πολιτικούς να διαχειριστούν και να εμπνευστούν καταστάσεις. Η ιστορία στηρίζεται σε σωστές πολιτικές αποφάσεις και η καταστροφή στηρίζεται σε λάθη συγκεκριμένων ανθρώπων. Η επιτυχία μιας επανάστασης οφείλεται σε πρόσωπα.

Αλλά εγώ το πολιτικό σύστημα δεν τον πιστεύω πολύ . Η επανάσταση είναι πολιτισμός. Σήμερα όλοι πιστεύουν ότι πόλεμοι και επαναστάσεις γίνονται με την οικονομία, όχι λοιπόν οι πόλεμοι γίνονται με τον πολιτισμό.

Εγώ είμαι γεμάτος φωτιά αυτήν την στιγμή μέσα μου, λεφτά δεν έχω αλλά αγαπώ τον πολιτισμό μας τον θησαυρό μας γι αυτό παράτησα την επιστήμη γιατί δεν μετράει τόσο μέσα μου όσο αυτά που σας είπα. Άφησα την επιστήμη γιατί δεν πιστεύω σε μια επιστημονική επανάσταση σε ανατροπή του κόσμου από την επιστήμη. Πιστεύω στην ανατροπή των δεδομένων από τον πολιτισμό.

briefingnews.gr

Διαβάστε περισσότερα... »

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2015

Τα κορυφαία νοητικά άλματα, στην εξέλιξη της ανθρώπινης διανόησης





Η επιλογή έγινε με βάση την καταλυτική επίπτωση που είχαν τα παρακάτω “νοητικά άλματα” στην εξέλιξη της ανθρώπινης διανόησης.


*1) 30.000 χρόνια πριν.
Η “ανάδυση” του ανθρώπινου νου “συνδυάστηκε”, με την “αντίληψη” της “θεολογίας” ως ιδιότητα του νοητικού του μηχανισμού.

2) 8ος αιώνας π.Χ. Όμηρος. Ιλιάδα.
Ο άνθρωπος “πάσχει”, υπό την “κηδεμονία” των “θεών” του, το πνεύμα όμως ανακαλύπτοντας τρόπους έκφρασης ετοιμάζεται για την “Οδύσσειά” του.

3) 636-543 π.Χ. Θαλής.
Η “αποδέσμευση” της ανθρώπινης σκέψης, από τη “θεολογία” και η “έναρξη” της “φυσικής” φιλοσοφίας.

4) 427-347 π.Χ. Πλάτων.
Η “αντίληψη” των Ιδεών. Αρχές άχρονες και αυθύπαρκτες. Ο καθορισμός του “ορίου” του ανθρώπινου αντιληπτικού μηχανισμού. Η “ανώτερη” αντίληψη στην ανθρώπινη “σκέψη”.

5) 285-212 π.Χ. Αρχιμήδης.
«Δος μοι πα στω και ταν γαν κινάσω» (δώσε μου σημείο να στηριχθώ και θα κινήσω τη Γη). Η ερευνητική ματιά του οδήγησε στη γένεση της Μηχανικής. Έκανε τα πρώτα βήματα προς τον Ολοκληρωτικό Λογισμό.

6) 980-1037 μ.Χ.  Αβικέννας.
Ο Κανών αποτέλεσε σημείο αναφοράς της ιατρικής επιστήμης επί σειρά αιώνων. Στο πρόσωπό του συμπυκνώνεται η ισλαμική φιλοσοφία, με τη συνεισφορά της στην προετοιμασία της Αναγέννησης.

7) 1452-1519 μ.Χ.  Ντα Βίντσι.
Αρχετυπική μορφή της Αναγέννησης. Homo Universalis.

8 ) 1564-1616 μ.Χ. Σαίξπηρ.
Ο γραπτός του λόγος διαπνέετε από μία βαθειά κατανόηση της ανθρώπινης φύσης που τον καθιστά διαχρονικό. Σημάδεψε ανεξίτηλα τη λογοτεχνία.

9) 1564-1642 μ.Χ. Γαλιλαίος.
Παρουσίαση της Ηλιοκεντρικής θεωρίας. Αντικατάσταση της υποθετικής-επαγωγικής μεθόδου με την πειραματική. Διατύπωση των νόμων του εκκρεμούς, που χρησιμοποιήθηκαν στη “μέτρηση” του χρόνου.

10 ) 1596-1650 μ.Χ.  Ντεκάρτ. 
“Σκέφτομαι άρα υπάρχω”. Ο δάσκαλος του Διαφωτισμού. Έθεσε τα όρια μεταξύ πνευματικού και υλικού κόσμου, αντιμετωπίζοντας τους ως επαρκές και αυτόνομο αντικείμενο μελέτης,

11) 1643-1727 μ.Χ.  Νεύτων.
Διατύπωση του νόμου της “παγκόσμιας έλξης”. Ταυτόχρονα με το Λάιμπνιτς συνέβαλε καθοριστικά στην έννοια του Απειροστικού Λογισμού. Η “ένταξη” της κίνησης στα μαθηματικά και τη φυσική.

12 ) 1724-1804 μ.Χ.  Καντ.
Ο νους από μόνος του συμβάλλει αποκλειστικά στη γνώση του (και ως εκ τούτου αυτή η γνώση υπόκειται σε περιορισμούς, που δεν μπορεί να ξεπεράσει). Η ηθική έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ελευθερία. Η φιλοσοφία εμπεριέχει αυτο-κριτικές διαδικασίες.

13) 1770-1827 μ.Χ. Μπετόβεν.
Οι συμφωνίες και τα κοντσέρτα για πιάνο, που συνέθεσε, αποτέλεσαν έργα, που αναγνωρίζονται ως μέτρο σύγκρισης για όλους τους μεταγενέστερους συνθέτες.

14) 1811-1832 μ.Χ. Γκαλουά.
“Μετέφερε” τα Μαθηματικά σ΄ ένα πιο αφηρημένο βασίλειο σκέψης, απ’ όπου ξεπήδησε ένας ολόκληρος κλάδος, ο λογισμός της συμμετρίας. Ονομάστηκε θεωρία ομάδων κι έχει “εισβάλλει” σε κάθε γωνιά της επιστήμης.

15) 1809-1882 μ.Χ.  Δαρβίνος.
Καταγωγή των ειδών. Διατύπωση της έννοιας της “φυσικής επιλογής”. Στη φύση “προωθούνται” οι καλύτερα προσαρμοσμένοι, στο περιβάλλον τους, οργανισμοί, αφήνοντας περισσότερους απογόνους.

16) 1834-1907 μχ. Μεντελέγιεφ.
Διατύπωσε τον Περιοδικό Νόμο για τα χημικά στοιχεία και επινόησε τη σύγχρονη μορφή του Περιοδικού Πίνακα.

17) 1856-1939 μ.Χ. Φρόιντ.
Θεμελιωτής της ψυχαναλυτικής σχολής, προσδιορίζοντας την έννοια του ασυνείδητου.

18 ) 1879-1955 μΧ. Αϊνστάιν.
Διατύπωση της θεωρίας της Ειδικής και Γενικής Σχετικότητας. E = mc2 . Δηλώνει την αλληλεπίδραση ενέργειας και μάζας, Έναρξη της “σύγχρονης” αντίληψης της πραγματικότητας. Καθιέρωση ως απόλυτου φυσικού ορίου της ταχύτητας του φωτός.

19) 1885-1962 Νιλς Μπορ
Ο “πατέρας” της Σχολής της Κοπεγχάγης, είχε θεμελιώδη συνεισφορά στην κατανόηση της ατομικής δομής και της κβαντικής μηχανικής.

20) 1881-1973. Πικάσο.
Ο κορυφαίος του κυβισμού, με καθοριστική συνεισφορά στη διαμόρφωση και εξέλιξη της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης.

21) 1906-1978 μΧ. Γκέντελ.
Τα θεωρήματα της “μη πληρότητας” των Μαθηματικών. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν είναι δυνατόν να έχουμε μια αποτελεσματικά παραχθείσα, πλήρη και συνεπή, θεωρία.

22) 1953 μχ. Κρικ & Γουάτσον.
Η “ανακάλυψη” του DNA και η αποσαφήνιση του τρόπου με τον οποίο η δομή του DNA καθορίζει συγκεκριμένες γενετικές επιλογές,

“Δίπλα” τους βρίσκονται χιλιάδες επιστήμονες, που αφιέρωσαν το χρόνο τους, ώστε να προσθέσουν το δικό τους λιθαράκι στο πιο εκπληκτικό ανθρώπινο οικοδόμημα. Μια ιστορία ασύλληπτα συναρπαστική, με σκληρές διαμάχες (Νεύτων εναντίον Λάιμπνιτς για την πατρότητα του Απειροστικού Λογισμού), χωρίς όμως παρουσία βίας, χωρίς “νικημένους”.

Τα σημερινά επιστημονικά θέματα μάλιστα είναι τόσο πολύπλοκα σε όλους τους τομείς, που απαιτείται συνεργασία πολλών καταξιωμένων επιστημόνων, απ’ όλους τους κλάδους.

Η αντίληψη του κόσμο σήμερα, είναι τόσο σύνθετη και “βαθιά”, ώστε απαιτείται “υποστήριξη” ισχυρής υλικοτεχνικής υποδομής και υποστήριξης π.χ. CERN.

Η ταχύτητα μάλιστα “ανάδυσης”, αλλά και ο όγκος παραγωγής, νέων επιστημονικών επιτευγμάτων αυξάνεται, επιβεβαιώνοντας ότι βρισκόμαστε στο “σωστό δρόμο”!

* Αποτελεί εικασία, σε μία προσπάθεια να “ερμηνευθούν”, η απόλυτα “θεοκρατική” “παραγωγή” γνώσης στις αρχαίες κοινωνίες, καθώς και η “παρουσία” των θρησκειών, στο σύνολο της ιστορίας της ανθρωπότητας.

Διαβάστε περισσότερα... »