«Ο έπαινος και η επίπληξη, το κέρδος και η απώλεια, η ευχαρίστηση και η θλίψη έρχονται και φεύγουν όπως o άνεμος. Για να είσαι ευτυχισμένος, αναπαύσου όπως ένα γιγαντιαίο δέντρο στη μέση όλων αυτών.»
Buddha
Ακολουθήστε μας στο Facebook
Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2014
Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2014
Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014
Ο μύθος του Χείρωνα (Μετατρέποντας τον Πόνο σε Δύναμη και Γνώση)
Ο άνθρωπος χρειάζεται δυσκολίες. Είναι απαραίτητες για την υγεία.
Ο C. Jung ( 1875-1961 , Ελβετός ψυχίατρος)
Εξετάζοντας κάποιος τα αρχέτυπα ενός μύθου είναι δυνατόν να μπορέσει να ερμηνεύσει τις όψεις του κόσμου που μας περιβάλλει. Η μυθολογία είναι ένα χρήσιμο εργαλείο οπου μπορεί να εφαρμόσει κανείς για να εντοπίσει γνωρίσματα και πτυχές της ανθρώπινης ψυχής.
Στην ελληνική μυθολογία, ο Χείρων ήταν ο σοφότερος των Κενταύρων και αποτελούσε το σύμβολο του ‘Πληγωμένου Θεραπευτή’ . Ο μαθητής του, ο Αχιλλέας, κατά την διάρκεια μιας μάχης, τον χτύπησε τυχαία με ένα βέλος που ήταν εμποτισμένο στο αίμα της Λερναίας Ύδρας.
Ο Χείρων όντας αθάνατος συνέχιζε να ζεί με την πληγή και τον πόνο του. Στην προσπάθεια του να βρεί την δικιά του θεραπεία , έμαθε να βοηθάει και να απαλύνει τον πόνο των άλλων. Αυτή του η ανακάλυψη, το να διδάσκει δηλαδή σε άλλους πως να θεραπεύονται, αποτέλεσε ένα μέσο ώστε να απαλύνει τον δικό του αιώνιο πόνο.
Ο καθένας απο εμάς κάποια στιγμή στη ζωή του αναπόφευκτα θα περάσει απο δοκιμασίες. Ίσως βιώσουμε φυσικό πόνο, αρρώστιες, διανοητική σύγχυση, ψυχικά τραύματα ή ακόμη ίσως έρθουμε αντιμέτωποι με την υπαρξιακή αγωνία. Όλες αυτές οι δυσκολίες ειναι ικανές να μας διδάξουν στο να συμπάσχουμε στην θλίψη και τον πόνο του συνανθρώπου μας.
Ο Κάρλ Γιούνγκ πίστευε ότι η ασθένεια της ψυχής θα μπορούσε να είναι η καλύτερη δυνατή μορφή κατάρτισης για ένα θεραπευτή. Οι πόνοι και οι δυσκολίες που κάποιος κουβαλάει αλλά εν τέλη υπερνικά είναι πηγή μεγάλης σοφίας και θεραπευτικής δύναμης.
Ο ‘Πληγωμένος Θεραπευτής’ καταλαβαίνει πως αισθάνεται ο ασθενής επειδή ο ιδιος έχει περάσει από τον ίδιο πόνο . Επιπλέον, ο θεραπευτής μέσα απο την εμπειρία του είναι ικανός να συναισθανθεί, να μπει δηλαδή στην θέση του άλλου πραγματικά κι οχι απλά να τον συμπονά.
Ο θεραπευόμενος απο την άλλη το εκλαμβάνει αυτό έστω και σε υποσυνείδητο επίπεδο. Εξαιτίας αυτής της εμπειρίας ολόκληρη η ουσία της σχέσης μεταμορφώνεται. Από ‘ειδήμων’, ο θεραπευτής γίνεται συνταξιδιώτης με τον θεραπευόμενό του,ανοίγοντας έτσι έναν πνευματικό δρόμο που τους συνδέει.
Τέλος, ο ασθενής που πάσχει και περιθάλπτεται από τον θεραπευτή του, ταυτοχρόνως συμβάλλει στην επούλωση των πληγών του θεραπευτή. Η αλληλεπίδραση αυτών μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην θεραπεία και των δύο.
Συμπερασματικά, ο μύθος του Χείρωνα μας διδάσκει οτι είμαστε ικανοί να ξεπεράσουμε τον πόνο μετατρέποντας τον σε δύναμη και γνώση. Μέσα απο μία τέτοια εμπειρία ο καθένας μας μπορεί να γίνει ένας ‘Πληγωμένος Θεραπευτής’.
Ο Σωκράτης, για τον φόβο του θανάτου
[…] Γιατί το να φοβάται κανείς τον θάνατο, άνδρες, δεν είναι τίποτα άλλο από το να νομίζει κανείς ότι είναι σοφός, χωρίς να είναι. Να νομίζει ότι γνωρίζει, αυτά που δεν γνωρίζει.
Γιατί κανείς δεν γνωρίζει τον θάνατο, ούτε αν συμβαίνει να είναι το μεγαλύτερο αγαθό για τον άνθρωπο, κι όμως τον φοβούνται σα να ξέρουν καλά ότι είναι το μεγαλύτερο κακό.
Και δεν είναι αμάθεια αυτό επονείδιστη, το να νομίζει κανείς ότι γνωρίζει εκείνα που δεν γνωρίζει;
Πλάτων, “Απολογία Σωκράτους” (29a-b)
πηγή-axia-logou
Ο τελευταίος ασπασμός. Άλογο αποχαιρετά τη γυναίκα που το μεγάλωσε
Η κόρη μιας 77χρονης γυναίκας, η οποία απεβίωσε έπειτα από μια άνιση μάχη με τον καρκίνο αφηγήθηκε το πώς η μητέρα της αποχαιρέτισε το άλογο που μεγάλωσε από πουλάρι, το οποίο έσκυψε στο κρεβάτι της για να τρίψει απαλά τη μύτη του στο πρόσωπό της για μια τελευταία φορά.
Η Σίλα Μαρς κατέληξε μόλις μερικές ώρες αφού οι νοσοκόμοι την έβγαλαν, πάνω σε μια χειροκίνητη νοσοκομειακή κλίνη, στο χώρο στάθμευσης του νοσοκομείου του Γουίγκαν, στη βορειοδυτική Αγγλία, για να αποχαιρετίσει την Μπρόνγουεν, ένα θηλυκό πόνι 25 χρονών.
«Όλες οι νοσοκόμες, όλα τα μέλη της οικογένειας έκλαιγαν, νομίζω ότι η μόνη που δεν δάκρυσε ήταν η μητέρα μου, ήταν τόσο ευτυχισμένη», είπε η κόρη της, η Τίνα Μαρς, μιλώντας στο BBC.
«Η μαμά με δυσκολία μπορούσε να μιλήσει σε αυτό το στάδιο —την πήρε τόσο γρήγορα— αλλά είχε τη δύναμη να πει το όνομα της Μπρόνγουεν και να της ζητήσει ένα φιλί, και η Μπρόνγουεν ήξερε ακριβώς τι ήθελε», πρόσθεσε η Τίνα Μαρς.
Μια φωτογραφία του αποχαιρετισμού της γυναίκας και του αλόγου τυπώθηκε σε πολλές βρετανικές εφημερίδες και αναρτήθηκε από χιλιάδες χρήστες του Twitter.
news247.gr
Ανάλυση των ονομασιών των κεντρικότερων πλατειών στην Αθήνα
Πλατεία Ομονοίας
Το παρελθόν της πλατείας όπου χτυπά η καρδιά της πρωτεύουσας, της Ομόνοιας, χαρακτηρίζεται σχεδόν μαρτυρικό αφού το σχήμα και η αισθητική της έχουν τσαλακωθεί ουκ ολίγες φορές.
Οι... περιπέτειες της πλατείας Ομονοίας ξεκινούν από πολύ νωρίς, πριν ακόμη πάρε το όνομα που έχει σήμερα, όταν δηλαδή ονομαζόταν πλατεία Ανακτόρων. Η πλατεία τότε είχε ονομαστεί έτσι καθώς στα πρώτα αρχιτεκτονικά σχέδια των Κλεάνθη και Σάουμπερτ το 1834 ο χώρος αυτός προοριζόταν για την ανέγερση των Ανακτόρων. Οταν τα σχέδια άλλαξαν και τα ανάκτορα αποφασίσθηκε να ανεγερθούν στη θέση όπου βρίσκεται σήμερα η Παλιά Βουλή, η πλατεία αποτελούσε το τέρμα του εξοχικού περιπάτου των Αθηναίων.
Το 1864 μετονομάστηκε σε Πλατεία Οθωνος προς τιμή του βασιλιά. Το σημερινό της όνομα δόθηκε το 1862, όταν στο χώρο αυτό γιορτάστηκε η συμφιλίωση των δύο αντιμαχόμενων πολιτικών παρατάξεων, των ορεινών και των πεδινών που έδωσαν όρκο «ομονοίας».
Στις αρχές του 19ου αιώνα η πλατεία δενδροφυτεύεται και γίνεται σημείο αναφοράς της κοσμικής κίνησης της πόλης αφού περιμετρικά της πλατείας βρίσκονται μερικά από τα πιο σημαντικά ξενοδοχεία.
Το 1889, στο τέλος της οδού Αθηνάς οικοδομείται το τετραόροφο ξενοδοχείο «Μέγας Αλέξανδρος» σε σχέδια του αρχιτέκτονα Έρνεστ Τσίλερ.
Από το 1954, η πλατεία αποκτά περισσότερο εμπορικό χαρακτήρα με την ολοκλήρωση των εργασιών για την κατασκευή του υπόγειου σταθμού του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου στα πρότυπα των ευρωπαϊκών μητροπολιτικών δικτύων.
Το 1960 τοποθετήθηκαν στην πλατεία συντριβάνια, ενώ το 1990 τοποθετήθηκε το άγαλμα του Δρομέα, έργο του γλύπτη Βαρώτσου άγαλμα το οποίο απομακρύνθηκε με την έναρξη των εργασιών του Μετρό.
Η τελευταία... ανακαίνιση της πλατείας έγινε πριν την Ολυμπιάδα του 2004. Σήμερα μοιάζει με ένα χώρο απέραντου... τσιμέντου με κάποιες σιδηροκατασκευές αμφιβόλου αισθητικής.
Και οι... περιπέτειες της πλατείας δεν τελειώνον εδώ αφού ένα ακόμη σχέδιο ανάπλασης της πλατείας ήδη βρίσκεται στα χαρτιά. Τουλάχιστον, αυτό υπόσχεται περισσότερο πράσινο αλλά και αποκατάσταση της εύρυθμης ζωής στην πλατεία Ομονοίας...
Πλατεία Αμερικής
Περιβάλλεται από τις οδούς Πατησίων, Μηθύμνης, προεκτ. Λευκωσίας και Σπάρτης.
Παλαιότερα η πλατεία αυτή λεγόταν «Αγάμων». Το όνομα είχε δοθεί από τον λαό επειδή τότε ήταν ερημική και αποτελούσε κέντρο ερωτικών συναντήσεων και επειδή στο «άθλημα» αυτό επιδίδονταν τότε περισσότερο οι άγαμοι.
Αρχικά λεγόταν επίσημα και πλατεία Ανθεστηρίων, επειδή στην περιοχή της, όπου τότε, δεν υπήρχε κανένα σπίτι, γιορταζόταν η Πρωτομαγιά. Η σημερινή πλατεία Αμερικής, σύμφωνα με την Πράξη Ονοματοθεσίας του Δημοτικού Συμβουλίου, δόθηκε προς τιμή των ΗΠΑ, για τον φιλελληνισμό που επέδειξαν οι κάτοικοί τους.
Ανεξαρτησίας (Βάθης)
Η πλατεία αυτή είναι περισσότερο γνωστή ως«Πλατεία Βάθης», όνομα που προέρχεται από παλαιά ονομασία της θέσεως (Βάθη), γιατί από εκεί περνούσε ο δρόμος του Μενιδίου (Αχαρνών), μέσα από την κοίτη του ρέματος του Κυκλοβόρου.
Το ρέμα αυτό στη συνέχεια καλύφθηκε και αποτέλεσε την σημερινή οδό Μάρνη. Η πλατεία ονομάστηκε επίσημα«Ανεξαρτησίας» για να τιμηθεί η απελευθέρωση και ανεξαρτησία της Ελλάδας μετά την επανάσταση του 1821. Βρίσκεται στην συμβολή των οδών Αχαρνών, Μάρνη, Καματερού, Μαιζώνος και Λιοσίων.
Βικτωρίας
Βικτωρία Αλεξανδρινή (1819-1901): Βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας. Ήταν κόρη του Εδουάρδου, Δούκα του Κέντ και της πριγκίπισσας Λουΐζας Βικτωρίας. Ανέβηκε στο θρόνο σε ηλικία 18 χρονών και έμεινε σ' αυτόν επί 64 χρόνια. Παντρεύτηκε το γερμανό πρίγκιπα Αλβέρτο του Σάξ-Κόμπουργκ-Γκότα το 1840 και απέκτησε πολλά παιδιά. Ήταν ικανή βασίλισσα και θεωρήθηκε σύμβολο της ακμής και της ισχύος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Η βασιλεία της σημάδεψε μία ολόκληρη εποχή και νοοτροπία για τη Μεγάλη Βρετανία (Βικτωριανή εποχή). Στις μέρες της έγινε η ένωση των Επτανήσων (που ήταν υπό Βρετανική προστασία) με την Ελλάδα (1864). Στο θρόνο τη διαδέχθηκε ο γιος της Εδουάρδος, πρίγκηπας της Ουαλίας, ως Εδουάρδος Ζ'. Η πλατεία αυτή λεγόταν άλλοτε πλατεία «Κυριακού» από το Δήμαρχο Αθηναίων Παναγή Κυριάκο (1870-1879), που είχε εκεί κοντά το σπίτι του.
Οι εργασίες διαμορφώσεώς της άρχισαν το 1872. Η ονομασία Πλατεία Βικτωρίας δόθηκε προς τιμήν της βασίλισσας της Αγγλίας, οι πολιτικοί όμως αντίπαλοι του Παν. Κυριάκου, τότε δημάρχου, έλεγαν ότι δόθηκε προς τιμήν της … κόρης του Βικτωρίας.
Πλατεία Βεΐκου (Γαργαρέττα) Βεΐκος Λάμπρος (+1827): Σουλιώτης οπλαρχηγός και αγωνιστής του 1821, γιος του επίσης οπλαρχηγού Φώτου Βεϊκου. Όταν ο Αλή Πασάς κατέλαβε το Σούλι (1802) κατέφυγε στην Κέρκυρα, από όπου ξαναγύρισε στην πατρίδα του, για να αγωνιστεί εναντίον του Αλή Πασά.
Κατέβηκε κατόπιν στην επαναστατημένη Ελλάδα, μπήκε στο πολιορκημένο Μεσολόγγι και από εκεί στάλθηκε στην Ύδρα για να συγκεντρώσει βοήθεια για τους πολιορκημένους. Αργότερα πολέμησε με τον Καραϊσκάκη και τον Κίτσο Τζαβέλα. Σκοτώθηκε στη μάχη του Αναλάτου (στη σημερινή περιοχή του Αγίου Σώστη της λεωφόρου Συγγρού). Η πλατεία (και η συνοικία) αρχικά ονομάστηκε «Γαργαρέττα» πήρε την ονομασία της από την μεσαιωνική οικογένεια Γαργαρέττα, που είχε κτήματα στην περιοχή της.
Πλατεία Κάνιγγος
(σωστότερα «Κάννινγκος») Κάννινγκ, Γεώργιος (Canning 1770-1827):
Περίφημος βρετανός πολιτικός και φιλέλληνας, από το Λονδίνο. Διακρίθηκε ως υπουργός των Εξωτερικών. Την εποχή εκείνη η πολιτική της Αγγλίας, όπως και των άλλων Μεγάλων Δυνάμεων (Ιερά Συμμαχία), ήταν γενικά υπέρ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από φόβο όμως προς την επιρροή της Ρωσίας στην Ελλάδα, ο Κάννιγκ απηύθυνε το 1823 διακοίνωση στην Τουρκία καλώντας την να σεβαστεί τις υποχρεώσεις της προς τους χριστιανούς.
Το 1825 διέταξε την κυβέρνηση των Ιονίων Νήσων να θεωρούν τους Έλληνες επαναστάτες ως εμπόλεμους. Δε δέχθηκε πρόταση των Ελλήνων να πάρει υπό την προστασία του τον Αγώνα τους, τους έδωσε όμως υποσχέσεις για τη μεσολάβηση του.
Είναι από τους πρωτεργάτες του Πρωτοκόλλου των Μεγάλων Δυνάμεων «Περί ανεξαρτησίας της Ελλάδος», που υπογράφτηκε στο Λονδίνο στις 6 Ιουλίου 1827. Πέθανε στις 27 Ιουλίου 1827, δηλ. σχεδόν αμέσως μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου αυτού. Μαρμάρινος ανδριάντας του, έργο του Βρετανού γλύπτη Τσάντρεϋ (Chantray) βρίσκεται στην ομώνυμη πλατεία.
Πλατεία Κλαυθμώνος
Το όνομα αυτής της πλατείας οφείλεται στο ότι στην προ του1909 περίοδο, οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν ήταν μόνιμοι όπως σήμερα, οι απολυμένοι, οι «Παυσανίες» όπως τους έλεγαν, πήγαιναν εμπρός από το Υπουργείο Εσωτερικών που ήταν στην πλατεία αυτή και με κλάματα και θρήνους («κλαυθμούς») παρακαλούσαν να τους ξαναπροσλάβουν.
Δεδομένου ότι τέτοιες απολύσεις συνέβαιναν τακτικά σε κάθε αλλαγή κυβερνήσεως, οι σκηνές αυτές ήταν αρκετά συχνές στην πλατεία. Ανάδοχος της ονομασίας ήταν πάντως ο συγγραφέας και κατόπιν ακαδημαϊκός Δημ. Γρ. Καμπούρογλου, που πρώτος ονόμασε την πλατεία «Κλαυθμώνος» σε ένα χρονογράφημα του στην «Εστία» το 1878.
Η πλατεία Κλαυθμώνος είναι ο πρώτος χώρος που δεντροφυτεύτηκε στην Αθήνα.
Για το σκοπό αυτό ο βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος έστειλε τον ειδικό κηποτεχνικό Σμάρατ. Στη δυτική πλευρά της υπήρχαν οι τρεις συνεχόμενες οικίες των Βούρου, Μαστρονικόλα και Αφθονίδου, όπου έμειναν αρχικά οι βασιλείς Όθωνας και Αμαλία μετά τους γάμους τους.
Στα σπίτια αυτά (όσα σώζονται) στεγάζεται σήμερα το «Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών». Στην πλατεία υπήρχαν επίσης τα κτίρια των Υπουργείων Εσωτερικών και Οικονομικών. Πολλές περιπέτειες πέρασε η επίσημη ονομασία της πλατείας. Στο αρχικό σχέδιο της πόλεως των Αθηνών (του von Klentze) λεγόταν «Πλατεία Αισχύλου».
Κατόπιν ονομάστηκε «Πλατεία Νομισματοκοπείου» γιατί εκεί ήταν το κτίριο του Νομισματοκοπείου. Στη συνέχεια η πλατεία ονομάστηκε«25ης Μαρτίου», όνομα που κράτησε για πολλά χρόνια. Κατόπιν μετονομάστηκε σε «Πλατεία Δημοκρατίας»και μετά πήρε και επίσημα πλέον το όνομα με το οποίο ήταν πάντοτε γνωστή, «Πλατεία Κλαυθμώνος».
Τέλος τον Ιούνιο του 1989 μετονομάστηκε σε «Πλατεία Εθνικής Συμφιλιώσεως» με την αφορμή των αποκαλυπτηρίων του ομώνυμου μνημείου στην πλατεία.
Πλατεία Κολιάτσου
Κολιάτσος Στυλιανός (+ 1878): Στρατιωτικός και πολιτικός που έδρασε στο γ' τέταρτο του 19ου αιώνα. Η οικογένεια Κολιάτσου είχε κτήματα στην περιοχή που είναι σήμερα η πλατεία και η ομώνυμη συνοικία.
Ο Στυλιανός Κολιάτσος ήταν αξιωματικός της χωροφυλακής επί Όθωνος και εκλέχτηκε πληρεξούσιος στη Β' Εθνοσυνέλευση (1864)και πολλές φορές βουλευτής. Έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στις συζητήσεις για το Σύνταγμα της χώρας. Διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων από το 1866 έως το 1878 και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου (1866-1874). Βρίσκεται μεταξύ των οδών Πατησίων, Καλλινίκου και Σίφνου.
Πλατεία Κολωνακίου
Η επίσημη ονομασία είναι Πλατεία Φιλικής Εταιρείας. Η ονομασία προέρχεται από κάποιο παλαιό στύλο(κολωνάκι) που υπήρχε εκεί κοντά (υπάρχει και σήμερα στο κηπάριο της πλατείας) και που μάλλον ήταν «αποτρεπτικό» νόσων και θεομηνιών.
Ο στύλος (φώτο) αυτός έδωσε το όνομά του στη σημερινή συνοικία, μια από τις καλύτερες της Αθήνας. Πρέπει πάντως να σημειώσουμε ότι η περιοχή του Κολωνακίου πάνω από την Δεξαμενή λεγόταν παλαιότερα «Κατσικάδα», γιατί Λιδωρικιώτες γαλατάδες έβοσκαν εκεί τις κατσίκες τους, στις πλαγιές του Λυκαβηττού.
Πλατεία Κουκάκη
(και όχι Κουκακίου) Κουκάκης Γεώργιος: Εργοστασιάρχης σιδερένιων κρεβατιών, που πρώτος έκτισε σπίτι στην περιοχή αυτή και της έδωσε το όνομά της. Το σπίτι αυτό βρισκόταν στην ανατολική γωνία των οδών Δημητρακοπούλου και Γεωργ. Ολυμπίου και κατεδαφίστηκε στα μέσα του 20ου αιώνα. Η πλατεία σχηματίζεται στη συμβολή των οδώνΒεΐκουτ, Ορλωφ, Ματρόζου και Γεωργ. Ολυμπίου.
istorikathemata.com
Τοξικοί τύποι ανθρώπου, που θα πρέπει να κόψεις δια παντός!
Είναι κάτι σαν τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα.
Tύποι ανθρώπων που όχι απλά δεν έχουν κάτι χρήσιμο να σου προσφέρουν αλλά θα προσπαθήσουν να σε τραβήξουν στο δικό τους νοσηρό επίπεδο. Σίγουρα έχεις και εσύ κάποιους από αυτούς στον κύκλο σου.
Αυτά είναι κάποια ενδεικτικά χαρακτηριστικά έτσι ώστε την επόμενη φορά που θα συναντήσεις κάποιον "τοξικό" να είσαι προετοιμασμένος να την κάνεις.
1. Ο αλαζόνας
Η αλαζονεία είναι η αρνητική πλευρά της αυτοπεποίθησης. Ένας τέτοιος άνθρωπος πιστεύει ότι κάνει τα πάντα τέλεια, χωρίς λάθη και φέρεται ως ανώτερος όλων. Όσο μεγάλη και αν είναι μια δική σου επιτυχία, δεν πρόκειται να χαρεί για σένα αλλά θα σου τονίσει ό,τι έκανες λάθος.
2. Το αιώνιο θύμα
Είναι ο άνθρωπος που για τις δικές του αποτυχίες κατηγορεί πάντα κάποιον άλλο. Από το υπερβολικά πιεστικό αφεντικό του μέχρι τα παιδιά στο δημοτικό που δεν τον παίζανε. Δεν θα διστάσει να δημιουργήσει μια αλυσίδα ανθρώπων που θα κατηγορεί για ό,τι έχει πάει στραβά στη ζωή του, ωστόσο δεν θα προσάψει ποτέ τίποτα στον ίδιο του τον εαυτό.
3. Το control freak
Ξέρει τα πάντα και είτε θα είναι συνεχώς πάνω από το κεφάλι σου υποστηρίζοντας ότι «εγώ θα το είχα κάνει καλύτερα γιατί….» είτε δεν θα σε αφήσει εξ’ αρχής να κάνεις αυτό που έχεις αναλάβει με την ησυχία σου. Πρόκειται για αρκετά ανασφαλή άτομα που δύσκολα δείχνουν εμπιστοσύνη στους άλλους και είναι μεγάλοι φαν της φράσης «αν θες να γίνει κάτι καλά, κάν’ το μόνος σου».
4. Ο ζηλιάρης
Δεν είναι ποτέ ικανοποιημένος και ευχαριστημένος. Μιλάμε για τον άνθρωπο που όχι μόνο δεν μπορεί να νιώσει χαρά για τις επιτυχίες των άλλων, αλλά δεν θέλει καν να έχει γύρω του επιτυχημένους ανθρώπους, ακόμα και αν πρόκειται για άτομα που βρίσκονται σε τελείως διαφορετικό, από το δικό του πεδίο.
5. Ο ψεύτης
Εντάξει, ψέματα έχουμε πει όλοι. Κάποιοι, όμως άνθρωποι είναι απλά ανίκανοι να παρουσιάσουν μια ιστορία ακριβώς με τον τρόπο που έχει συμβεί, χωρίς να αλλάξουν τα γεγονότα ή να τα διαστρέψουν με τον τρόπο που τους συμφέρει. Και σαν να μην έφτανε το γεγονός ότι δεν μπορείς να εμπιστευτείς ούτε μια λέξη τους, είναι δεδομένο ότι θα έχουν πει ψέματα για εσένα σε άλλους και για άλλους σε εσένα.
6. Ο μόνιμα αρνητικός
Είναι αυτός που συνέχεια γκρινιάζει. Δεν του αρέσει τίποτα. Οι προβλέψεις που κάνει για το μέλλον είναι όλες αρνητικές. Δεν πρόκειται να σου ευχηθεί ποτέ «καλή επιτυχία» γιατί απλά δεν πιστεύει σε αυτόν τον όρο. Αν έχεις γύρω σου έναν τέτοιο άνθρωπο, φρόντισε να απομακρυνθείς το συντομότερο, γιατί το μόνο που έχει να σου προσφέρει είναι αρνητική ενέργεια και απαισιοδοξία.
7. Ο άπληστος
Η φιλοδοξία είναι κάτι πολύ θετικό και αισιόδοξο, όχι όμως σε υπέρμετρο βαθμό. Ο άπληστος άνθρωπος θέλει να έχει τα πάντα, χωρίς υπερβολή και έχει αφιερώσει τη ζωή του σε αυτόν ακριβώς το σκοπό. Θα πατήσει επί πτωμάτων προκειμένου να τον ολοκληρώσει, χωρίς καμία δεύτερη σκέψη.
8. Ο επικριτικός
Η κριτική ικανότητα είναι από τις πιο χρήσιμες που μπορεί να έχει κανείς. Ορισμένοι άνθρωποι όμως, φτάνουν στο άλλο άκρο και κρίνουν, ή καλύτερα, κατακρίνουν τα πάντα. Έχουν άποψη για όλα, ακόμα και αν είναι εντελώς άσχετοι με το αντικείμενο στο οποίο αναφέρονται, άποψη η οποία είναι μόνιμα αρνητική.
9. Ο κουτσομπόλης
Θέλει να μαθαίνει τα πάντα, το γνωστό και ως «σύνδρομο της κλειδαρότρυπας» και δεν υπάρχει περίπτωση, ποτέ και για κανένα λόγο, να κρατήσει μυστικό. Είναι αυτός που, όταν σε δει, θα σε χαιρετήσει με την ατάκα «άκου να δεις τι έμαθα!» και θα κάνει ό,τι μπορεί για να μάθει τις πιο πρόσφατες εξελίξεις της δικής σου ζωής (όσο πιο προσωπικές, τόσο το καλύτερο), τις οποίες θα μεταφέρει πάραυτα στον επόμενο άνθρωπο που θα συναντήσει.
10. Ο «όλα τα παραπάνω»
Εκείνος που η απάτη, το ψέμα, η απληστία, η αρνητικότητα και όλα όσα περιγράψαμε παραπάνω δεν αποτελούν απλά ένα κομμάτι του, αλλά χτίζουν όλη του την προσωπικότητα συνδυαστικά. Λόγω έλλειψης κάθε ηθικού ενδοιασμού, βρίσκεται συνήθως σε θέσεις εξουσίας, είναι ο εφιάλτης οποιουδήποτε βρίσκεται πιο κάτω στην ιεραρχική κλίμακα και το επίπεδο της συναισθηματικής του νοημοσύνης είναι υπό του μηδενός.
Πηγή: www.lifo.gr
Οι δέκα σπανιότερες νόσοι του ανθρώπου
Όταν οι απειροελάχιστες πιθανότητες αποδεικνύονται φονικές... Απειλητικές παθήσεις, φονικοί ιοί και κληρονομικές ανωμαλίες έχουν βαλθεί να σπείρουν όλεθρο στην ανθρώπινη προκοπή, κάνοντας ό,τι μπορούν για να κουτσουρέψουν την ευημερία, ακόμα και να εξαφανίσουν τον ανθρώπινο παράγοντα από τον πλανήτη Γη!
Και βέβαια πλάι στις νόσους με τις οποίες μάχεται η οικουμένη εδώ και χιλιετίες, άλλοτε με καλύτερα και άλλοτε με λιγότερα καλά αποτελέσματα, υπάρχουν και μια χούφτα παθήσεων τόσο σπάνιες και ύπουλες που δεν έχουμε προλάβει καλά-καλά να ασχοληθούμε στα σοβαρά μαζί τους.
Τα «ορφανά» αυτά νοσήματα είναι πράγματι τόσο ασυνήθιστα που προσβάλλουν ευτυχώς ελάχιστους ανθρώπους, καθώς οι πιθανότητες κάνουν αυτή τη φορά την παλάντζα να γέρνει προς τη δική μας μεριά.
Οι σπανιότερες λοιπόν νόσοι του ανθρώπου είναι…
Ασθένεια Morgellons
Εδώ μιλάμε για πάθηση που έχει φέρει καταστροφή ακόμα και στον επιστημονικό κόσμο, καθώς πολύ μελάνι έχει χυθεί για το αν συνιστά πράγματι παθολογία ή πρόκειται αντιθέτως για ψυχιατρική νόσο. Στην ιατρική βιβλιογραφία αναφέρεται συχνά ως «ανεξήγητη δερματοπάθεια» ή «ψευδαισθητική παρασίτωση», καθώς το Νο 1 σύμπτωμα είναι η αίσθηση ότι άπειρα έντομα σουλατσάρουν κάτω από το δέρμα σου.
Φαγούρα, κάψιμο, πόνο, πληγές στο δέρμα, ακόμα και αίσθηση αφόρητης κόπωσης βιώνει ο ασθενής, αφήνοντας τους γιατρούς να ερίζουν για το αν πρόκειται για χρόνια μολυσματική νόσο ή διαταραχή που προσιδιάζει κυρίως στην ψυχιατρική επιστήμη.
Παρά το γεγονός όμως ότι δεν αναγνωρίζεται απ’ όλη την επιστημονική κοινότητα, κάπου 2.000 άνθρωποι πάσχουν από τη νόσο στις ΗΠΑ, χωρίς μάλιστα κατάλληλο φάρμακο στα χέρια τους, καθώς οι περιπέτειες με την ταυτοποίηση της πάθησης και την κατάταξή της δεν επιτρέπει τέτοιες πολυτέλειες…
Παρανεοπλασματική πέμφιγα
Το αυτοάνοσο νόσημα (PNP) προκαλεί φουσκάλες στο σώμα, αφήνοντας τον οργανισμό ευάλωτο στις μολύνσεις. Οι πολύμορφες δερματικές βλάβες που συνήθως επιφέρει μπορούν να εντοπιστούν στο στόμα, τον λαιμό, τα χείλη και οπουδήποτε αλλού στο σώμα. Το συγκεκριμένο παρανεοπλασματικό πολυσυστηματικό σύνδρομο είναι ταυτοχρόνως και εξαιρετικά φονικό, με περισσότερο από το 90% των αρρώστων να καταλήγουν, εξαιτίας πολυοργανικών ανεπαρκειών, σηψαιμίας, ακόμα και καρκίνου…
Μικροκεφαλία
Η ιδιαιτέρως σπάνια και καλά καταγραμμένη νόσος, επηρεάζει 1 ανά 666.666 ανθρώπους, απειροελάχιστες οι πιθανότητες λοιπόν. Ο εγκέφαλος δεν αναπτύσσεται σωστά, κάτι που ξεκινά ήδη από τη σύλληψη του εμβρύου.
Κι έτσι στη γέννα το μωρό έχει σαφώς μικρότερο κεφάλι από το κανονικό, την ίδια ώρα που η πάθηση συνδέεται με γενετικές ανωμαλίες ή έκθεση σε ραδιενέργεια (και άλλες επικίνδυνες συνθήκες) κατά την κύηση. Η μικροκεφαλία ακολουθείται συνήθως από το Σύνδρομο Down, ενώ συνδέεται γενικά με νοητική υστέρησης, υπερδραστηριότητα, νανισμό, επιληψία, καθώς και κινητικά προβλήματα…
Ασθένεια Von Hippel-Lindau (VHL)
Εδώ οι πιθανότητες είναι 1 ανά 35.000 ανθρώπους. Η εξαιρετικά σπάνια γενετική ανωμαλία, μία μόνο από τις 7.000 γνωστές κληρονομικές διαταραχές, χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη όγκων σε διαφορετικά μέρη του σώματος, ακόμα και στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, αν και οι νεοπλασίες είναι συνήθως καλοήθεις (αιμαγγειώματα στον εγκέφαλο, τη σπονδυλική στήλη και τον αμφιβληστροειδή).
Αναλόγως με τη θέση των νεοπλασιών, το αυτοσωμικό επικρατές γενετικό νόσημα VHL μπορεί να αποδειχθεί περισσότερο ή λιγότερο επικίνδυνο, ακόμα και θανατηφόρο, επιφέροντας εγκεφαλικά επεισόδια, εμφράγματα και αναπνευστικά προβλήματα…
Νόσος Kuru
Σπανιότατη και θανάσιμη, η Kuru συναντιέται μόνο στη Νέα Γουινέα και μάλιστα αποκλειστικά σε μια ορεινή φυλή της (Fore)! Η πάθηση συνδέεται με τον κανιβαλισμό της φυλής, την ιεροτελεστική κατασπάραξη δηλαδή μερών του ανθρώπινου σώματος και ιδιαιτέρως του εγκεφάλου.
Οι άνθρωποι που προσβάλλονται από την Kuru δεν μπορούν να φάνε ή να σταθούν όρθιοι, με τον θάνατο να έρχεται σε κωματώδη κατάσταση έπειτα από 6-12 μήνες. Περίπου 1.100 κανίβαλοι έχουν χάσει τη ζωή τους από τη σπάνια νόσο κατά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Έκτοτε όμως, λόγω της κρατικής παρέμβασης και της γενικευμένης προσπάθειας να περιοριστούν τα κανιβαλικά ένστικτα της φυλής, η Kuru αργοσβήνει στις μέρες μας και έχει μερικώς εξαφανιστεί…
Προοδευτική οστεοποιός ινοδυσπλασία
Τη λέμε Fibrodysplasia ossificans progressiva (FOP) και πρόκειται για σπανιότατη κληρονομική πάθηση που προσβάλλει τους μαλακούς ιστούς του σώματος, μετατρέποντάς τους σε οστά. Η νόσος επηρεάζει 1 άνθρωπο ανά 2 εκατ. πληθυσμού, ενώ σήμερα υπάρχουν 700 επιβεβαιωμένα κρούσματα ανά την υφήλιο. Πέρα από τη μετατροπή των μυών, των χόνδρων και των άλλων μαλακών ιστών σε κόκαλα, οι αρθρώσεις του πάσχοντα «κλειδώνουν» και ο ασθενής παραμένει άκαμπτος.
Είναι μάλιστα η μόνη γνωστή γενετική ανωμαλία που μετατρέπει ένα όργανο του σώματος σε κάτι τελείως διαφορετικό, την ίδια στιγμή που αποτελεσματική θεραπεία για την αναστολή της δράσης της FOP δεν υπάρχει. Ακόμα και η χειρουργική αφαίρεση του οστεοποιημένου μυ, για παράδειγμα, δεν αποδίδει, καθώς το σώμα θα παράγει ακόμα μεγαλύτερες ποσότητες οστού στη θέση του…
Νόσος Fields
Εδώ μιλάμε για τη σπανιότερη ίσως πάθηση του πλανήτη, καθώς ακόμα και το όνομά της δεν πρόκειται για επιστημονική ονομασία, αλλά για το επίθετο των δύο διδύμων που πάσχουν από αυτή!
Οι μονοζυγωτικές δίδυμες Catherine και Kirstie Fields από την Ουαλία είναι τα μόνα γνωστά άτομα που έχουν προσβληθεί από τη νευρομυϊκή πάθηση, η οποία κάνει τους μυς να ατροφούν, περιορίζοντας έτσι την κινητικότητα του ανθρώπου.
Παρά την εξονυχιστική μελέτη των κοριτσιών από πλειάδα γιατρών και ερευνητών, κανείς δεν μπορεί να προγνώσει την εξέλιξη της νόσου με το επώνυμο των διδύμων. Μέχρι στιγμής πάντως, έχει καθηλώσει τις έφηβες στο αναπηρικό καροτσάκι και έχει κάνει ακόμα και το πιο απλό έργο, τη γραφή ας πούμε, πολύ δύσκολη δουλειά…
Σύνδρομο προγηρίας Hutchinson-Gilford
Γνωστό απλά ως προγηρία (ή προγηρία παιδικής ηλικίας), το κληρονομικό νόσημα προσβάλλει 1 ανά 8 εκατ. παιδιά, προδιαγράφοντας το τέλος τους: τα περισσότερα δεν φτάνουν στην ηλικία των 13 ετών, αν και υπάρχουν και μερικά που ζουν μέχρι και τα 20.
Η πάθηση προσβάλλει το δέρμα, το μυοσκελετικό σύστημα και τα αγγεία και χαρακτηρίζεται από εκδηλώσεις πρόωρου γήρατος, ενώ και άλλες εκδηλώσεις επιταχυνόμενου γήρατος δεν λείπουν, όπως περιορισμένη ανάπτυξη, ατροφία των μυών και του δέρματος, απώλεια του υποδόριου λίπους, οστεοπόρωση, αρθρίτιδα, αλωπεκία και ενίοτε όγκους, καταρράκτη και διαβήτη.
Για την προγηρία θεραπεία δεν υπάρχει, αν και οι επιστήμονες δοκιμάζουν σήμερα τα πάντα, από ορμονοθεραπείες μέχρι και καρκινικές χημειοθεραπείες. Ο στόχος όμως είναι και πάλι ο περιορισμός των συμπτωμάτων της νόσου και όχι η αποθεραπεία της…
Πολιομυελίτιδα
Η οξεία λοιμώδης πάθηση που προσβάλλει τον νωτιαίο μυελό και που συχνά επιφέρει παράλυση αναγνωρίστηκε ήδη από το 1840. Εξαιρετικά μολυσματική, μεταδίδεται μέσω τροφής και νερού, ενώ στις περισσότερες μάλιστα εκδηλώσεις της είναι ασυμπτωματική.
Ο ιός της πολιομυελίτιδας προσβάλλει το παιδικό πεπτικό και νευρικό σύστημα, επιφέροντας ακαμψία των μυών και επηρεάζοντας τα νεύρα, προκαλώντας συχνά μόνιμη παράλυση. Παρά την αλλοτινή επιδημία στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η πολιομυελίτιδα έχει έκτοτε εξαφανιστεί σε 36 χώρες: το 2002, για παράδειγμα, η Ενωμένη Ευρώπη ανακοίνωσε ότι ο ιός δεν υφίσταται πια (μετά και τον αντίστοιχο εμβολιασμό).
Μόλις σε 4 χώρες κυκλοφορούσε ακόμα η πολιομυελίτιδα το 2006, αν και πρόσφατα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε ότι 23 έθνη, που είχαν στο παρελθόν απαλλαγεί από την αρρώστια, άρχισαν και πάλι να μετρούν περιστατικά κατά τα 2 τελευταία χρόνια! Ίσως να μην είναι εξαιρετικά σπάνια τελικά…
Ευλογιά
Η οξεία, ιδιαιτέρως μολυσματική και συχνά θανατηφόρος ιογενής νόσος δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, καθώς την ξέρει καλά κάθε παιδί της Δύσης, λόγω του εμβολίου φυσικά.
Ο ιός της ευλογιάς κυκλοφορεί στην οικουμένη από το 10000 π.Χ., όπως διατείνονται τουλάχιστον οι επιστήμονες, ενώ η εξανθηματική νόσος που επιφέρει παίρνει συχνά τη μορφή της επιδημίας. Και πράγματι η ευλογιά περιλαμβάνεται στις φονικότερες αρρώστιες που γνώρισε ποτέ ο άνθρωπος, με τα νούμερα εδώ να είναι αποστομωτικά: κάπου 300-500 εκατ. άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από ευλογιά στον 20ό αιώνα, ενώ 400.000 ψυχές πέθαιναν από αυτή κάθε χρόνο του 18ου αιώνα!
Χάρη όμως στον γενικευμένο παγκόσμιο (σχεδόν) εμβολιασμό, το τελευταίο επιβεβαιωμένο κρούσμα έλαβε χώρα το 1977! Η μολυσματική ασθένεια είναι πια ακραία σπάνια, σχεδόν εξαφανισμένη, αν και οι ειδικοί σημειώνουν με νόημα ότι ίσως δούμε τον ιό της ευλογιάς να κυκλοφορεί και πάλι μέσω της βιοτρομοκρατίας…
newsbeast.gr
πηγή-365days-2blog
πηγή-365days-2blog
Η πρώτη χριστουγεννιάτικη διαφήμιση για φέτος!
Μέσα σε λίγες ώρες, η νέα διαφήμιση των καταστημάτων «John Lewis» ενόψει Χριστουγέννων, έφτασε τα 2,5 εκατομμύρια «χτυπήματα» στο Youtube.
Για την αγγλική αλυσίδα πολυκαταστημάτων δημιουργήθηκε μια υπέροχη διαφήμιση, που εκπέμπει το μήνυμα της αγάπης με πρωταγωνιστές έναν πιγκουίνο και ένα μικρό αγόρι. Η παιδική φαντασία μπερδεύεται με την πραγματικότητα με πολύ εντυπωσιακό τρόπο και φυσικά μέσα από μια υπέροχη αισθητική.
πηγή-mammyland.com
Ο Γέρος και το Χωριό – Πως να είσαι Χαρούμενος!
Μετάφραση/Επεξεργασία: Παναγιώτης Τσινόπουλος
Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα χωριό ζούσε ένας γέρος. Ήταν ένας από τους πιο άτυχους ανθρώπους στον κόσμο. Όλο το χωριό είχε κουραστεί από αυτόν, ήταν πάντα μίζερος, συνέχεια παραπονιόταν και ήταν σε άσχημη διάθεση. Όσο περισσότερο ζούσε, τόσο τα λόγιο του γίνονταν πιο δηλητηριώδη…
Οι άνθρωποι τον απέφευγαν, επειδή η ατυχία του γινόταν κολλητική. Ακόμη ήταν αφύσικο και προσβλητικό να είσαι χαρούμενος δίπλα του. Δημιουργούσε μια αίσθηση λύπης στους άλλους.
Αλλά μία μέρα, όταν πια έκλεισε τα ογδόντα, κάτι πολύ σημαντικό συνέβη. Ξαφνικά όλοι έμαθαν το νέο: “O γέρος είναι πλέον χαρούμενος σήμερα, δεν παραπονιέται πλέον για τίποτα, χαμογελά και έχει φωτίσει το πρόσωπό του.” Μαζεύτηκε ολόκληρο το χωριό. Τότε ρώτησαν τον γέρο:
- Τι έπαθες;
- Τίποτα το σημαντικό απάντησε. – Ογδόντα χρόνια κυνηγούσα την χαρά και ήταν μάταιο. Μετά αποφάσισα να ζήσω χωρίς χαρά και να χαρώ την ζωή. Γι’αυτό είμαι χαρούμενος.
Συμπέρασμα:
Η χαρά είναι μια βιωματική εμπειρία η οποία έχει ελάχιστη σχέση με τις εξωτερικές συνθήκες. Όπως είπε ο Χένρι Ντέιβιντ Θόρο: ”Η ευτυχία είναι σαν μια πεταλούδα: όσο την κυνηγάς σου ξεφεύγει, αλλά αν στρέψεις την προσοχή σου σ’ άλλα πράγματα, θα έλθει και θ’ ακουμπήσει απαλά στον ώμο σου…”
Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως (με βιβλιογραφία - links)
(1846 - 1920)
Εορτάζει στις 9 Νοεμβρίου εκάστου έτους.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 1 Οκτωβρίου του 1846 μ.Χ. στη Σηλυβρία της Θράκης από τον Δήμο και τη Βασιλική Κεφάλα και ήταν το πέμπτο από τα έξι παιδιά τους. Το κοσμικό του όνομα ήταν Αναστάσιος.Μικρός, 14 ετών, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργάστηκε ως υπάλληλος και κατόπιν ως παιδονόμος στο σχολείο του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου. Κατόπιν πήγε στη Χίο, όπου, από το 1866 μ.Χ. μέχρι το 1876 μ.Χ. χρημάτισε δημοδιδάσκαλος στο χωριό Λίθειο.
Το 1876 μ.Χ. εκάρη μοναχός στη Νέα Μονή Χίου, με το όνομα Λάζαρος και στις 15 Ιανουαρίου 1877 μ.Χ. χειροτονήθηκε διάκονος, ονομασθείς Νεκτάριος, από τον Μητροπολίτη Χίου Γρηγόριο (1860 - 1877 μ.Χ.), και ανέλαβε τη Γραμματεία της Μητροπόλεως.
Η συνέχεια, εδώ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)