«Ἕλληνες ἀεί παῖδες ἐστε, γέρων δέ Ἕλλην οὐκ ἔστιν» (Πλάτων, Τίμαιος, 22b).


"Ὁμολογεῖται μὲν γὰρ τὴν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι καὶ μεγίστην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὀνομαστοτάτην· οὕτω δὲ καλῆς τῆς ὑποθέσεως οὔσης,
ἐπὶ τοῖς ἐχομένοις τούτων ἔτι μᾶλλον ἡμᾶς προσήκει τιμᾶσθαι. 24. Ταύτην γὰρ οἰκοῦμεν οὐχ ἑτέρους ἐκβαλόντες οὐδ' ἐρήμην καταλαβόντες
οὐδ' ἐκ πολλῶν ἐθνῶν μιγάδες συλλεγέντες, ἀλλ' οὕτω καλῶς καὶ γνησίως γεγόναμεν ὥστ' ἐξ ἧσπερ ἔφυμεν, ταύτην ἔχοντες ἅπαντα τὸν χρόνον διατελοῦμεν,
αὐτόχθονες ὄντες καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ τοὺς οἰκειοτάτους τὴν πόλιν ἔχοντες προσειπεῖν".
(Ἰσοκράτης, Πανηγυρικός, στίχοι 23-24).

Τα άρθρα που φιλοξενούνται στον παρόντα ιστότοπο και προέρχονται απο άλλες πηγές, εκφράζουν αποκλειστικά και μόνον τις απόψεις των συγγραφέων τους.

Καθίσταται σαφές ότι η δημοσίευση ανάρτησης, δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά αποδοχή των απόψεων του συγγραφέως.


ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΡΘΡΟ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ (΄κλίκ΄ στο "Δεν υπάρχουν σχόλια"). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Φώναξε όταν ουρλιάζουν τα μέσα σου





Να μάθουμε να αποδεχόμαστε τα συναισθήματα μας. Να μην προσπαθούμε να τα κρύψουμε. 

Να τα θάψουμε ή να τα ξορκίσουμε. Αξίζει να τα ζήσουμε, κι ας πονέσουμε.

Όταν ζεις τον φόβο σου, την θλίψη σου, τον πανικό, το πένθος και την απώλεια, τότε το κακό δεν έχει που να φωλιάσει και να κρυφτεί μέσα σου, γιατί απλά έχεις γεμίσει με φως και ζωή κάθε σοκάκι της καρδιάς σου. Άσε το δάκρυ να τρέξει όταν ζητά να ξεπροβάλει.

Φώναξε όταν ουρλιάζουν τα μέσα σου. Χτύπα τις γροθιές σου σε πέτρες που ζητάς να κομματιάσεις την οργή σου. Επέτρεψε στον εαυτό σου να φοβηθεί, να τρομάξει στην μοναξιά, να λαβωθεί στην απουσία εκείνου που αγάπησες πολύ.

Άσε την ψυχή σου να διηγηθεί την ιστορία της, όσο κι αν δεν σου αρέσει. Γιατί εάν δεν το κάνεις εσύ, τότε θα έρθει η ζωή να γράψει ότι έζησες και δεν τόλμησες να πεις. Μα εκείνη πίστεψε με, δεν το πράττει πάντα με τον ωραιότερο τρόπο. Πολλές φορές γράφει τα πιο εφιαλτικά σενάρια…

π.Λίβυος


Δεν υπάρχουν σχόλια: